Shadoukira

Grifter Ten mod zdecydowanie jest "dla jaj", wątpię, aby ktoś uważał, że zagranie w tę grę jako Geralt ma sens :D

Jak dla mnie ktoś się po prostu śmieje, że Dawnwalker to tak naprawdę inna wersja Wiedźmina 3, z czym się nieco zgadzam ;D Bo gra w wielu miejscach bardzo przypomina Wiedźmina. Po prostu jak gracz w tę grę ma masz odczucie jakby to był zmodyfikowany Wiedźmin 3, gdzie po prostu dostaliśmy innego bohatera i nieco inny świat fantasy.

lis22 W tej grze nie masz jako tak głównej fabuły. Sam tworzysz fabułę poprzez robienie zadań i czynności w tym świecie. Gra ma jedno główne zadanie "uratuj rodzinę" koniec. Reszta? To twój wybór. Czy wejdziesz w romans, z kim się sprzymierzysz, kogo zabijesz, komu pomożesz to twoje wybory. Wszystko służy ostatecznemu celowi, przy czym jeśli nie wypełnisz celu to nie ma automatycznego "game over" gra toczy się dalej.

A zadania i czynności poboczne to po prostu rzeczy, które są po to aby się wzmocnić. Chcesz zdobyć lepszy ekwipunek? Poświęć czas. Chcesz zdobyć zdolność? Poświęć czas. Jak dla mnie to logiczne.

Lepudruk Z tym się akurat zgadzam. Konsole niewątpliwie wymuszają lepszą optymalizację i to jest ich duża zaleta. Tylko optymalizacja nie usuwa ograniczeń sprzętowych. Możesz lepiej zoptymalizować AI, fizykę czy tłumy, ale nadal musisz zaprojektować te systemy tak, żeby działały na najsłabszym wspieranym sprzęcie. Później na mocnym PC możesz podbić grafikę, rozdzielczość czy liczbę klatek, ale raczej nie przebudujesz całej gry i jej mechanik.

I właśnie o to mi chodzi w całej tej dyskusji. Gdyby Wiedźmin 4 od początku był projektowany wyłącznie pod PC i konsole nowej generacji, to zapewne dałoby się zrobić grę jeszcze bardziej zaawansowaną technologicznie. I nawet nie mam tu na myśli samej grafiki, bo tę akurat stosunkowo łatwo skalować. Bardziej chodzi mi o rzeczy takie jak fizyka, AI, zachowanie tłumów i potworów, animacje, reaktywność świata czy liczba systemów działających jednocześnie. To właśnie w takich elementach słabszy sprzęt może wyznaczać pewien sufit, którego później nie da się po prostu ominąć zmianą ustawień graficznych.

pawel1812 Zgoda, sytuacja jest dużo lepsza niż przy PS4 i Jaguarze, ale nie zmienia to faktu, że obecne konsole, w tym PS5 i nawet PS5 Pro, nadal korzystają z CPU opartego na Zen 2, czyli architekturze z 2019 roku, która dziś wyraźnie odstaje już od współczesnych procesorów desktopowych. I moim zdaniem to właśnie procesor jest obecnie większym ograniczeniem niż GPU.

Grafikę da się stosunkowo łatwo skalować: obniżyć rozdzielczość, detale, RT czy zastosować upscaling. Z CPU jest dużo gorzej, bo jego wydajność mocno wpływa na AI, fizykę, tłumy, zachowanie NPC i potworów, systemy animacji czy ogólną symulację świata. Tego nie da się po prostu „zmniejszyć suwakiem” bez wpływu na samą grę.

Dlatego nie obawiam się specjalnie tego, czy Wiedźmin 4 będzie ładnie wyglądał na PS5. Grafikę można skalować. Problemem jest CPU i systemy gry, bo jeżeli ich złożoność zostanie zaprojektowana pod możliwości PS5, to później nie da się ich po prostu „podkręcić”, żeby na PC czy PS6 mechaniki nagle stały się znacznie bardziej zaawansowane.

Oczywiście można zwiększyć np. liczbę NPC czy trochę podnieść jakość fizyki, ale gdyby wersja PC lub PS6 miała znacznie lepsze AI, bardziej zaawansowane zachowania potworów, zupełnie inną fizykę, bardziej reaktywny świat czy dużo bardziej złożoną symulację, to przestałaby być po prostu tą samą grą na wyższych ustawieniach. W praktyce trzeba byłoby rozwijać dwie różne wersje gry. I właśnie dlatego słabszy CPU obecnych konsol może wyznaczać pewien sufit dla mechanik całej gry, podczas gdy mocniejszy PC dostanie przede wszystkim lepszą grafikę i wydajność.

toyminator Tylko ja właśnie nie twierdzę, że większość graczy ma dziś sprzęt lepszy od PS5 Pro. Wręcz przeciwnie, dlatego biznesowo decyzja CDPR jest dla mnie całkowicie zrozumiała. Chodzi mi wyłącznie o aspekt technologiczny.

Gdyby Wiedźmin 4 był projektowany od początku wyłącznie pod mocne PC i nową generację konsol, to prawdopodobnie mielibyśmy dużo większą szansę na grę faktycznie „next-genową” nie tylko pod względem grafiki, ale przede wszystkim systemów, AI, fizyki, animacji czy złożoności świata. A tak twórcy muszą brać pod uwagę sprzęt obecnej generacji, więc siłą rzeczy pewne pomysły i rozwiązania będą słabsze niż mogłyby być.

Zresztą sami twórcy właściwie to przyznają w tym artykule. Nowakowski powiedział, że "deweloperzy zawsze chcieliby mieć możliwie najmocniejszy sprzęt, żeby realizować najbardziej ambitne pomysły, a jeśli nowa generacja pojawi się później, część rozwiązań może zostać odłożona na przyszłość." I właśnie o tym cały czas piszę. Nie o tym, że Wiedźmin 4 będzie złą czy brzydką grą, tylko że gdyby celował już wyłącznie w nowszy sprzęt, jego technologiczny sufit mógłby być po prostu wyżej.

K I R O S H I W sumie racja. W tym roku w listopadzie okaże się, czy obecne konsole radzą sobie z bardziej wymagającymi grami, bo GTA VI na pewno sprawi, że konsolę będą się pocić zwłaszcza te podstawowe. PS5 Pro pewnie będzie nieco lepsze, ale nadal nie oczekiwałbym cudów.

Irek22 Właśnie dlatego napisałem o „mniej czystym RPG”. Wiedźmin 3 ma sporo elementów kojarzonych z RPG, ale wiele z nich jest bardziej dodatkiem do gry akcji niż czymś, co faktycznie definiuje sposób grania. Masz levele, statystyki, ekwipunek, drzewko rozwoju, alchemię itd., ale w praktyce możesz sporą część tego ignorować i nadal bez większego problemu przejść grę. Twój build rzadko determinuje to, jakie masz możliwości rozwiązania danego problemu — najczęściej po prostu wpływa na to, jak skutecznie walczysz.

Dlatego zgadzam się, że gdyby oceniać Wiedźmina 3 przede wszystkim przez pryzmat głębi mechanik RPG, to nie wypada on szczególnie dobrze. Jego siła leży raczej w fabule, świecie, postaciach, wyborach i questach.

I chyba stąd bierze się też całe zamieszanie z klasyfikacją. Dzisiaj wystarczy dodać levele, loot, statystyki i drzewko umiejętności, żeby gra została nazwana RPG, mimo że podobne systemy znajdziemy już w praktycznie każdym gatunku.

Paradoksalnie więc część zmian, które proponuję (nawet jeśli usuwałaby levele czy klasyczne drzewko rozwoju), mogłaby zrobić z Wiedźmina grę bardziej „RPG” niż obecnie, bo większe znaczenie miałyby faktyczne decyzje gracza, zdobywana wiedza, przygotowanie, sposób rozwiązywania problemów i reakcje świata.

KozaSWD Akurat ja nie należę do tych zagorzałych fanów, dla których najlepszy remake to taki, który idealnie odwzorowuje pierwowzór. Mnie np. rzeczy, o których wspominasz w przypadku Gothica, w ogóle by nie przeszkadzały, a też bardzo lubię tę serię. W remake grałem i mi się podobał. Czekam też na Gothic 2 Remake.

Jeśli chodzi o Heroes 3, to również nie oczekuję, że gra będzie praktycznie 1:1 taka sama jak oryginał. Mimo wszystko w starym Heroes 3 są rzeczy, które zdecydowanie wymagały zmiany albo poprawy, a zresztą wiele modów od lat oferowało różne usprawnienia w tym zakresie.

Problem w tym, że oglądając pokaz remake'u Heroes 3, miałem momentami wrażenie, jakbym patrzył na zupełnie inną grę. Całkiem inny ton, inny styl graficzny (swoją drogą, po cholerę im ta grafika 3D?). Jednostki w większości wyglądają po prostu brzydko. Mapa miejscami potrafi prezentować się naprawdę dobrze, ale w innych fragmentach jest brzydka i mało czytelna. Interfejs też mi się nie podoba. W starej grze wszystko było znacznie lepiej widoczne i bardziej przejrzyste.

Ogólnie po tym, co do tej pory widziałem i czytałem o tej grze, dałbym jej może maksymalnie 5/10. Moim zdaniem nie tak powinno się robić dobry remake.

Jeżeli chcą poprawiać grafikę, to jestem jak najbardziej za, ale niech zrobią to dobrze. Tak, żeby ta gra nadal w jakiś sposób przypominała oryginał i zachowywała jego charakter, zamiast wyglądać jak coś zupełnie innego.

Jak dla mnie mogą nawet zmienić wygląd niektórych jednostek, dodać im więcej szczegółów, przebudować modele itd. Nie mam z tym problemu. Ale kurde, niech nie robią z Heroes 3 jakiegoś do bólu nudnego i generycznego fantasy, w dodatku z kiepskimi animacjami.

Zobacz sobie, jak wyglądają w tej grze poszczególne jednostki, i sam siebie zapytaj: czy to naprawdę wygląda dobrze? Czy wygląda jak coś na miarę gry tworzonej w 2026 roku? I to jeszcze przez tak wielką firmę jak Ubisoft?

MH-Kage Nie to nie wygląda ok. Ta gra wygląda gorzej od Heroes VI z 2011 roku... Osobiście nawet gdyby nazwali to całkiem inaczej, czy ogłosili to nową serią, to ta gra w ogóle by mnie nie zainteresowała, bo wygląda po prostu słabo i generycznie. Ta gra jest zrobiona byle jak i tyle w temacie.

cycu2003 No i tak pewnie większość ludzi zrobi. Jednak warto powiedzieć i pokazać Ubisoftowi, że swoje gówno gierki może sobie wsadzić wiadomo gdzie. Jak się za coś biorą, to niech to robią porządnie, a nie zlecają takie rzeczy jakiejś podrzędnej firmie z Chin, która ewidentnie wcześniej robiła tylko gry mobilne. Ten remake wygląda okropnie i jeśli ktoś jest fanem to ma prawo czuć się urażony.

Tak samo było z Prince of Persia, gdzie fanom bardzo się nie podobał "Remake" tej gry. Głosy były na tyle duże, że Ubi w końcu zdecydował nawet anulować projekt. Może tutaj będzie tak samo.

Ostatnio Ubisoft zrobił całkiem niezły remaster/remake AC Black Flag. Czy tutaj też nie mogli się tak postarać? Jak Ubi w dupie jakąś markę to niech ją lepiej zostawi w spokoju, a nie robi takie coś.

dwrrr No tak, tylko że tutaj porównywane jest GTA VI działające na zwykłym PlayStation 5 z GTA V na potężnym PC, dodatkowo mocno zmodyfikowanym graficznie. Trudno więc traktować takie zestawienie jako uczciwe porównanie możliwości obu gier.

Gdyby zestawić podstawowe GTA V z 2013 roku z podstawowym GTA VI, różnica w jakości grafiki i zaawansowaniu technologicznym byłaby ogromna na korzyść GTA VI. Trzeba też pamiętać, że materiały publikowane na YouTube są kompresowane, przez co część detali, ostrości obrazu czy jakości efektów zwyczajnie ginie.

Jeśli ktoś chce porównywać GTA VI z GTA V wyposażonym w najcięższe mody graficzne, to sensownie będzie można to zrobić dopiero wtedy, gdy GTA VI pojawi się na PC i obie gry będzie można uruchomić na podobnym sprzęcie oraz w podobnych warunkach.

Ten pokaz z GTA VI był przedstawiony na podstawowym PS5, czyli sprzęcie znacznie słabszym od dzisiejszych komputerów. Dlatego mnie jakość tej gry wcale nie dziwi. Wręcz przeciwnie, patrząc na to, że PS5 jest już prawie sześcioletnią konsolą, można powiedzieć, że Rockstar wyciska z tego sprzętu naprawdę bardzo dużo.

Poza tym sama grafika to nie tylko ostrość tekstur czy ray tracing. W GTA VI dochodzi jeszcze znacznie bardziej rozbudowany świat, większa liczba NPC, animacje, fizyka, oświetlenie, roślinność, woda, odbicia czy ilość rzeczy symulowanych jednocześnie. GTA V z modami może więc wyglądać ładniej i bardziej efektownie na PC, ale to nie oznacza, że technologicznie jest bardziej zaawansowaną grą.

tailless Tylko że wykorzystanie AI przy tworzeniu gry nie oznacza od razu generowania obrazków ani tego, że AI ma wymyślać mechaniki za dewelopera. Mechaniki nadal projektują ludzie. AI może być po prostu kolejnym narzędziem, które pomaga im w pracy.

Przykładowo programista może wrzucić fragment kodu i poprosić AI: „sprawdź ten kod i zobacz, czy widzisz tu jakiś błąd”. AI wskaże potencjalnie problematyczne miejsce, a programista później sam to weryfikuje. Może też wygenerować prostą funkcję, fragment kodu, test albo zaproponować jakieś rozwiązanie, dzięki czemu deweloper nie zawsze musi pisać wszystko od zera.

I to również jest korzystanie z AI. Nie sprowadza się ono wyłącznie do generowania obrazków, modeli czy tych wszystkich durnych filmików, które teraz zalewają internet.

Dlatego kiedy ktoś pyta twórców: „Czy korzystaliście z AI podczas pracy nad grą?”, to pytanie jest znacznie szersze niż: „Czy w grze znajdują się grafiki albo modele wygenerowane przez AI?”. Może też dotyczyć tego, czy AI było używane jako narzędzie pomocnicze przy programowaniu, testowaniu, analizie kodu czy innych elementach produkcji.

AI nie musi samo tworzyć nowych mechanik. Od tego nadal jest deweloper. Może mu co najwyżej pomóc szybciej albo sprawniej je zrealizować.

Co do wykorzystania AI bezpośrednio w mechanikach gry np. do bardziej naturalnych reakcji NPC na gracza i otoczenie czy generowania rozmów zależnie od konkretnej sytuacji, to nadal jest technologia, która dopiero się rozwija. To wcale nie jest proste do zrobienia, szczególnie w dużej grze, gdzie wszystko musi działać przewidywalnie, szybko i bez rozwalania innych systemów.

Takie rozwiązania mają spory potencjał, ale dojście do poziomu, na którym faktycznie będą mogły być powszechnie stosowane w dużych produkcjach, może jeszcze trochę potrwać. Sam fakt, że obecnie nie widzimy ich na szeroką skalę, nie oznacza więc, że AI nie ma tu przyszłości, po prostu ta technologia nie jest jeszcze na tyle dojrzała, żeby bezproblemowo zastępować klasyczne systemy zachowań NPC czy dialogów.

komisarz To w sumie prawda. Sam chętnie zobaczyłbym Remake tej części, tym bardziej, że ja osobiście uważam, że Heroes 5 to najlepsza odsłona tej serii. Co prawda Heroes 5 nawet dzisiaj wcale nie wygląda tragicznie dzięki swojej stylizowanej grafice, ale na pewno dałoby się to ulepszyć.

piotr1399 Tylko że CD Projekt sam zapowiadał, że po premierze Wiedźmina 4 kolejne gry mają ukazywać się znacznie szybciej, mniej więcej w odstępach 2–3 lat. To nie ma wyglądać tak, że dostaniemy Wiedźmina 4, a na kolejną część gry w świecie Wiedźmina będziemy czekać następne 5 lat, a przynajmniej takie są obecne deklaracje CDPR.

Cała trylogia z Ciri ma zostać ukończona do 2034 roku. Jeśli więc Wiedźmin 4 rzeczywiście ukaże się w 2028 roku, to remake pierwszego Wiedźmina musiałby przypaść mniej więcej na 2029–2030, kolejna część sagi Ciri mogłaby wyjść np. w 2032 roku, a finał trylogii w 2034.

Oczywiście to tylko plan i jeszcze wiele może się zmienić, ale na ten moment właśnie takie są oficjalne założenia CD Projektu.

rzepak321 A to nie można nie lubić jakiejś postaci? Ja za Ciri nigdy nie przepadałem, w książkach jak czytałem o niej to tylko czekałem kiedy pojawi się Geralt. W grze Ciri już tak nie irytowała, ale nadal nie mam ochoty nią po prostu grać i tyle... Nie uważam też, że koniecznie musi być to Geralt.

Szczerze to redzi przecież nie musieli wcale iść do przodu z historią, mogli się cofnąć, do czasów młodości Vesemira lub dalej. Wtedy Redzi mieliby dużo swobody twórczej i same czasy były ciekawe i pełne groźnych potworów.

Osobiście byłem za pomysłem tworzenia własnego Wiedźmina, ale gracz ustala zwłaszcza wygląd, a sama postać może mieć już jakąś swoją przeszłość. Coś jak V w Cyberpunku czy Shepard w Mass Effect. Czy tam źle to działało? Jak dla mnie nie.

Inquerion Z tego co kojarzę to Wiedźmin 1 Remake to następna najbliższa duża premiera po Wiedźminie 4, czyli 2029 albo 2030 rok. Tak bym zakładał.

Edziek Dla mnie różnica między czymś „na siłę” a czymś naturalnym jest dość prosta. Sam fakt, że w grze występuje postać LGBT albo pojawia się taki wątek, nie jest żadnym problemem. Liczy się sposób, w jaki zostało to napisane i czy pasuje do postaci, świata oraz sytuacji.

Dobrym przykładem jest Baldur's Gate 3. Jeśli grając mężczyzną jakiś facet próbował cię poderwać, mogłeś po prostu powiedzieć, że nie jesteś zainteresowany i tyle. Gra dawała ci wybór, nie zmuszała do romansu i nie robiła z tego wykładu. Dla mnie właśnie tak powinno to działać, niezależnie od tego, czy chodzi o romans hetero, homo czy jakikolwiek inny.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy gra przestaje coś po prostu przedstawiać, a zaczyna moralizować gracza albo tłumaczyć mu, jak powinien myśleć i reagować. Dobrym przykładem jest Dragon Age: The Veilguard i słynna scena z pompkami. Kontrowersja nie wynikała z samego istnienia postaci niebinarnej, tylko z tego, że scena zaczynała przypominać lekcję właściwego zachowania skierowaną bardziej do gracza niż naturalną rozmowę postaci w świecie fantasy.

Ważny jest też kontekst. Jeśli właśnie walczę z demonami, próbuję uratować świat i fabuła sugeruje, że sytuacja jest dramatyczna, a nagle wszystko zatrzymuje się po to, żeby przez kilka minut rozmawiać o czyjejś orientacji albo tożsamości, to może zwyczajnie nie pasować do tempa i tonu historii. Tak samo przeszkadzałby mi w takim momencie wymuszony heteroseksualny dramat romantyczny. Osobiste historie kompanów są potrzebne, ale powinny pojawiać się naturalnie i w odpowiednim momencie.

To samo dotyczy zgodności ze światem i konkretnymi postaciami. Wyobrażasz sobie na przykład, żeby w świecie Warhammera istniał romans pomiędzy Space Marines? Raczej nie. Nawet nie chodzi tutaj o orientację, tylko o to, czym są Astartes i jak zostali przedstawieni w tym uniwersum.

Jest jeszcze kwestia priorytetów twórców. Nie mam problemu z tym, że gra daje więcej możliwości tworzenia postaci, relacji czy reprezentacji różnych ludzi, ale nie powinno to zastępować pracy nad tym, co jest najważniejsze, czyli po prostu nad dobrą grą. Skoro tutaj mówimy o serii The Sims to warto też np. wspomnieć od The Sims 4, gdzie ta gra po tylu latach od premiery nadal potrafi być zwyczajnie nudna, wiele jej mechanik jest płytkich, zachowanie Simów pozostawia sporo do życzenia, a różnego rodzaju błędów też nie brakuje. W takiej sytuacji dużo bardziej zależy mi na rozbudowywaniu gameplayu, poprawianiu AI Simów, dodawaniu ciekawych systemów i naprawianiu problemów niż na tym, żeby twórcy eksponowali kolejne kwestie obyczajowe. Takie elementy mogą istnieć i dla części graczy mogą być ważne, ale nie zastąpią dobrej rozgrywki.

Więc dla mnie „na siłę” nie oznacza „w grze jest LGBT”. Oznacza sytuację, w której taki element jest niedopasowany do postaci, świata albo sytuacji, zostaje nienaturalnie wyeksponowany, graczowi odbiera się możliwość normalnej odmowy albo scenarzysta zaczyna wykorzystywać dialogi do pouczania odbiorcy. Jeśli natomiast wszystko wynika naturalnie z historii i postaci, nie widzę w tym większego problemu.

Herr Pietrus Szczerze to już nawet nie pamiętam, że Mass Effect było coś takiego, bo dawno grałem. Ale fakt, jeśli coś nie jest wrzucone do gry na siłę, bo tak, to człowiek nawet tego nie zauważy lub nie będzie mu to przeszkadzało. Niestety ostatnie lata pokazują, że takie rzeczy były wrzucane do gier właśnie na siłę, co często psuło odbiór.

endoc1784 Znaczy żeby nie było ja nie twierdzę, że gra wygląda tragicznie, ale ja jednak spodziewałem się, że jeśli chodzi o jakieś różne animacje postaci to tutaj będzie wyglądało to o wiele lepiej. Nie wiem czy już w RDR2 nie wyglądało to lepiej. Ale tak jak mówiłem wcześniej, jeśli to faktycznie jest gameplay sprzed około roku, to jest to akceptowalne.

TyreseMaxey Prawda, ale ponoć to są fragmenty gry sprzed około roku czy coś takiego. Jednak jeśli okazałoby się, że ten gameplay jest w miarę świeży, to jak dla mnie gra jest w kiepskim stanie. Nawet ten finisher wyglądał słabo.

endoc1784 Bardzo dużo z tych "przecieków" to właśnie jest AI, czyli fałszywe gameplaye. W sumie trudno powiedzieć, czy chociaż kilka z tych filmików jest prawdziwe, ale szczerze wątpię. Już niech ludzie sobie odpuszczą. Przecież za około tydzień dostaniemy już oficjalne zapowiedzi od Rockstara i wtedy się naprawdę okaże jak wygląda ta gra (mam nadzieję).

A kogo właściwie obchodzi fabuła w grach Bethesdy? Przykładowo w takim Skyrimie główny wątek przecież nie był szczególnie porywający i ludzie często go olewali. Pierwsze skrzypce grały tam tak naprawdę otwarty świat i to, co gracz może w nim robić. Oczywiście w grach Bethesdy znajdziemy ciekawe postacie czy wydarzenia, ale umówmy się nie są oni mistrzami pióra.

Gdyby zapytać ludzi, dlaczego grają w gry Bethesdy, to fabuła raczej znalazłaby się gdzieś na trzecim planie. Najważniejsza jest swoboda, eksploracja, rozwój postaci i możliwość robienia tego, na co akurat ma się ochotę.

lis22 Gram głównie na PC i nie ukrywam, że również kupuję gry cyfrowo, bo często nie mam po prostu innego wyboru. To jednak nie oznacza, że uważam obecny kierunek rozwoju branży za dobry dla graczy.

Wiele osób sprowadza tę dyskusję do stwierdzenia: "przecież cyfrowa wersja jest wygodniejsza". Owszem, jest. Ale problem nie dotyczy samej wygody ani płyt. Chodzi o to, że z każdą kolejną zmianą gracze oddają wydawcom coraz większą kontrolę nad zakupionymi grami.

Kiedyś kupowałeś grę i mogłeś ją sprzedać, pożyczyć znajomemu, zachować na półce i uruchomić nawet po wielu latach. Dzisiaj coraz częściej kupujesz jedynie licencję powiązaną z kontem, launcherem i serwerami wydawcy. Co gorsza, nawet fizyczne wydanie coraz częściej niewiele zmienia, bo i tak musisz mieć internet, założyć konto, aktywować grę i korzystać z launchera. Płyta staje się tylko nośnikiem instalatora albo klucza.

Argument, że "90% graczy wybrało cyfrę", też nie jest dla mnie przekonujący. Większość wybiera to, co jest najwygodniejsze albo po prostu jedyne dostępne. To nie znaczy, że popiera ograniczanie swoich praw jako konsumentów. Gdyby wydawcy dali równy wybór między pełnoprawną wersją fizyczną a cyfrową, wtedy można byłoby mówić o rzeczywistym wyborze rynku.

Ja ogólnie nie mam nic przeciwko postępowi technologicznemu. Problem pojawia się wtedy, gdy pod hasłem "postępu" odbiera się konsumentom kolejne prawa. Nie mogę już odsprzedać gry, pożyczyć jej znajomemu, często nie uruchomię jej bez internetu lub działających serwerów, a w przyszłości może się okazać, że po wyłączeniu usług przez danego wydawcę całkowicie i bezpowrotnie stracę swoje gry...

Dlatego nie zgadzam się z narracją firm pokroju Rockstar czy Take-Two, że rezygnacja z wydań fizycznych jest "dla dobra graczy". Moim zdaniem przede wszystkim jest to korzystne dla samych wydawców. Cyfrowa dystrybucja daje im większą kontrolę nad cenami, eliminuje rynek używanych gier, utrudnia pożyczanie i jeszcze bardziej uzależnia graczy od samego wydawcy.

Nie jestem przeciwnikiem cyfrowej dystrybucji ani postępu technologicznego. Chciałbym jedynie, żeby gracze mieli wybór. Ktoś woli wersję cyfrową? Ok. Ktoś chce kupić fizyczną kopię z kompletną grą na nośniku i mieć możliwość uruchomienia jej bez internetu czy obowiązkowego launchera, również powinien mieć taką możliwość. Dla gier single player nie widzę powodu, aby po instalacji wymagały stałego połączenia z internetem czy zależności od zewnętrznych serwerów. Postęp technologiczny powinien zwiększać wygodę graczy, a nie stopniowo odbierać im kontrolę nad produktami, za które zapłacili pełną cenę.

animatiV Niestety wygląda na to, że rynek powoli zmierza właśnie w tym kierunku. Zamiast własnego komputera będziesz miał coś na wzór Netflixa, tylko dla gier. Kupujesz telewizor, wykupujesz subskrypcję jakiegoś "Gamixa" i grasz na zdalnym sprzęcie. Im droższy pakiet, tym większy dostęp do bardziej wymagających gier.

Najgorsze jest to, że ja już widzę jak ludzie temu pomysłowi wręcz przyklaskują... Argument jest prosty: nie trzeba wydawać kilku tysięcy złotych na własny komputer czy konsolę. Niestety wygląda na to, że wszystko naprawdę powoli zmierza do tego zdania "Nie będziesz nic mieć i będziesz szczęśliwy"...

Bociek69 Z tego, co kojarzę, to rynek azjatycki wręcz uwielbia gry mobilne. Tam ponad połowę graczy stanowią właśnie gracze mobilni. Później są Ameryka Północna i Europa. Szczerze mówiąc, trudno mi to sobie wyobrazić. Dla mnie gra mobilna to raczej taka zabawka na kilka minut, kiedy człowiek na coś czeka i nie ma co ze sobą zrobić.

Z tego, co czytałem, popularność gier mobilnych wynika głównie z bardzo niskiego progu wejścia. Wystarczy mieć smartfona i dostęp do internetu, a dziś ma je zdecydowana większość ludzi. Pobierasz grę i od razu możesz zacząć grać. Co więcej, większość gier mobilnych jest darmowa, ale zazwyczaj opiera się na mikropłatnościach. To właśnie one często sprawiają, że niektórzy gracze wydają naprawdę duże kwoty.

Lateralus Nie, nie kupię tej gry, bo mam swoje zasady. Skoro firmy otwarcie działają na niekorzyść graczy, to nie zamierzam jeszcze nagradzać ich swoimi pieniędzmi. Są inne gry, które bardziej zasługują na moje wsparcie. Nie wspieram Sony, nie wspieram Rockstara i nie będę wspierał żadnej firmy, która traktuje swoich klientów, czyli nas graczy w taki sposób.

Piractwo przez ostatnie lata wyraźnie osłabło, ale mam wrażenie, że powoli zaczyna wracać, bo sytuacja na rynku robi się coraz gorsza. Jednak trzeba też powiedzieć, że w ostatnich latach i tak było niewiele gier, które naprawdę były chociażby warte piracenia...

Nie jestem też wielkim fanem GTA, więc specjalnie mnie to nie zaboli. Jeśli kiedyś pojawi się piracka wersja tej gry, to być może z niej skorzystam, a być może nie czas pokaże. Ewentualnie za kilka lat odbiorę te GTA VI za darmo na jakiejś platformie, tak jak kiedyś było z GTA V. To uczciwa cena.

To po prostu tak zwana selekcja naturalna... Pół biedy jak ktoś sam jest idiotą i tylko sobie zrobi krzywdę, ale jak ktoś przez swoją głupotę zaszkodzi innej osobie czy nawet kogoś zabije np. jadąc samochodem i patrząc w telefon, to już jest prawdziwa tragedia, bo ktoś umarł przez czyjąś czystą głupotę...

Silvaren Nie wiem czy dobrze zrozumiałem, ale mam wrażenie, że łączysz ze sobą dwie różne kwestie.

To, że większość graczy przy pierwszym przejściu tworzy postać podobną do siebie, jest faktem i wiele statystyk z różnych RPG to potwierdza. Natomiast nie bardzo widzę, jak z tego ma wynikać, że twórcy przez to dodają rozbudowane kreatory postaci czy większą różnorodność opcji.

Przecież te dwie rzeczy nie muszą mieć ze sobą związku. Rozbudowany kreator po prostu daje większy wybór. Jedni stworzą klasycznego wojownika, inni elfa, ktoś zrobi postać podobną do siebie, a ktoś zupełnie odmienną. To nie oznacza, że któraś z tych grup jest większością ani że właśnie pod nią projektuje się grę.

Co więcej, mam wrażenie, że Twój wniosek trochę przeczy temu, od czego zaczynasz. Skoro sam piszesz, że większość graczy wybiera „standardowego” bohatera, to z tego raczej wynika, że jest to właśnie główna grupa odbiorców czyli zwykli ludzie i w zdecydowanej większości faceci. Trudno więc jednocześnie twierdzić, że rozbudowane opcje kreatora postaci powstały dlatego, że twórcy dostosowują się przede wszystkim do jakiejś innej grupy. Dla mnie jedno nie wynika z drugiego.

Mam też wątpliwości co do stwierdzenia, że self-insert to przeciwieństwo roleplayu. Jeśli ktoś chce przeżyć przygodę jako „ja w świecie fantasy”, to nadal odgrywa rolę, tylko po prostu inną niż osoba, która wymyśla całkowicie fikcyjną postać.

Ja na przykład bardzo często właśnie tak gram. Przy pierwszym przejściu tworzę postać w pewnym stopniu podobną do siebie i staram się podejmować decyzje zgodne z tym, co sam zrobiłbym w danej sytuacji. Taki styl grania daje po prostu daje mi największą immersję podczas poznawania świata i fabuły. Dopiero przy drugim czy trzecim przejściu zaczynam eksperymentować i np. wybieram inną rasę, klasę, odgrywam postać o zupełnie innym charakterze. I wydaje mi się, że sporo osób właśnie tak podchodzi do RPG.

Dlatego nie do końca rozumiem Twój wniosek, że „kiedyś byli entuzjaści roleplayu, a dziś są self-inserty”. Dla mnie to po prostu dwa różne style grania, które istniały od dawna, a nie dowód na to, że współcześni gracze gorzej rozumieją RPG.

Halabarda Geralta Nie wiem, może spróbuje jeszcze raz podejść do Odyssey, bo grę i tak mam już kupioną kiedyś na promocji, a i tak teraz nie mam bardzo w co grać, bo ciekawe premiery dopiero za miesiąc. Dobrze też wiedzieć, że ta głupia i dziwna "poprawność" gdzie atakuje się ładne kobiety w grach pojawiła się w dalszych tytułach z tej serii. Dzięki za info.

Jednak wydaje mi się, że trzeba też mieć inne podejście do tych gier. Bo jak kiedyś je uruchamiałem to traktowałem je jak gry z serii Assassins Creed, a tak naprawdę tutaj trzeba raczej myśleć, że to po prostu gry RPG akcji w Grecji czy innym settingu, bo z Asasynami to ma bardzo mało wspólnego.

Ja ogólnie nie jestem napalony na tę grę, śledzę temat z czystej ciekawości, bo trzeba przyznać, że jeśli chodzi o gry Rockstara to mechanicznie są one zwykle naprawdę dobre i ciekawe. Jak do tej pory największe wrażenie zrobiło na mnie GTA IV oraz RDR2, gdzie te gry na swoje czasy były po prostu świetne. Te gry w sumie nawet dzisiaj są bardzo dobre, zwłaszcza RDR2.

Ja w GTA VI zagram dopiero jak będzie premiera na PC więc jeszcze sobie poczekam. Chyba że gra mi się nie spodoba po tym jak posprawdzam sobie gameplaye.

Halabarda Geralta Boże jak ja nie lubię tego "argumentu", że jak się ktoś z tobą nie zgadza to "pewnie nie grał"... grałem zarówno w Origins jak i Oddysey i w mojej ocenie są to gry 6/10, nie więcej. Fabuła jest nudna, a eksploracja świata daje mało satysfakcji. Mechanicznie też nie widzę w tych grach nic niezwykłego. Zwykłe średniaki jakich wiele tyle że z ładną grafiką i fajnymi settingami (Egipt, Grecja).

W Origins pograłem może z 10h i się odbiłem, a później zagrałem w Oddysey i tam wytrzymałem 20 godzin i miałem dość...

Jak widać kwestia gustu, ale chętnie posłucham, czym tak bardzo te gry się różnią między sobą, bo jestem ciekaw (zwłaszcza mechanicznie).

W AC Mirage nie grałem, ale tutaj coś słyszałem, że ponoć Ubi próbował wrócić do korzeni i słabo mu to wyszło. Dlatego nawet później na to nie spojrzałem.

maciell Grałem w prawie każdą część AC od pierwszej części aż do Odyssey. Później miałem już dość, tym bardziej że kolejne odsłony nie wnosiły dla mnie nic przełomowego. Nie grałem jeszcze w Rogue, a Syndicate szybko odpuściłem, bo po prostu mi nie podszedł.

Piszę to z perspektywy osoby, która od pierwszego Assassin's Creeda aż do Black Flag była ogromnym fanem Ubisoftu i tej serii. Unity samo w sobie nie było złą grą, ale jego katastrofalny stan techniczny na premierę mocno mnie zniechęcił.

Największy problem zaczął się jednak od Origins. Wiem, że Ubisoft zmienił i rozwinął wiele systemów. Nigdzie nie napisałem, że kolejne części są identyczne ani że twórcy niczego nie zmieniają. Chodzi mi o to, że te zmiany nie były dla mnie zmianami na lepsze, a jednocześnie cała formuła projektowania gier Ubisoftu zaczęła wydawać mi się bardzo podobna.

Ładne światy i ciekawe okresy historyczne to jedno, ale poza tym po prostu zacząłem się przy tych grach nudzić. Fabuła mnie nie wciągała, a wiele nowych rozwiązań mechanicznych zwyczajnie mi się nie spodobało.

Najbardziej przeszkadzało mi:
- System walki – zamienił się w prostszą siekaninę z przeciwnikami będącymi gąbkami na obrażenia. Owszem, stare AC było łatwe, ale walka była bardzo widowiskowa, dynamiczna i przypominała sceny z filmu. Nowy system jest bardziej RPG-like, souls like, ale dla mnie znacznie mniej satysfakcjonujący.
- System poziomów postaci – kompletnie nie pasuje mi do Assassin's Creeda. Nigdy nie przekonywał mnie pomysł, że jako asasyn nie mogę skutecznie zlikwidować celu tylko dlatego, że ma wyższy poziom.
- Loot i ekwipunek – setki losowych mieczy, łuków i pancerzy z kolorowymi poziomami rzadkości. Sam system ekwipunku mi nie przeszkadza, ale nie podoba mi się sposób, w jaki został zaprojektowany. Wolę mniej przedmiotów, ale bardziej unikalnych i zapadających w pamięć.
- Fabuła – starsze części od AC1 do Black Flag ukończyłem wszystkie, niektóre nawet kilka razy. W nowych odsłonach po kilku godzinach po prostu tracę chęć do dalszej gry.

I właśnie o to mi chodziło w poprzednim komentarzu. Nie twierdzę, że Ubisoft niczego nie rozwija ani że wszystkie ich gry są identyczne. Twierdzę jedynie, że od wielu lat opierają się na podobnej filozofii projektowania, a kierunek obrany od Origins zwyczajnie przestał mi odpowiadać. To dwie różne rzeczy. Dlatego nie rozumiem, dlaczego odpowiadasz tak, jakbym napisał, że Mirage i Shadows to ta sama gra albo że Ubisoft od lat nic nie zmienia, skoro nigdzie czegoś takiego nie stwierdziłem.

tynwar No właśnie z Wiedźminem jest taki problem, że moim zdaniem nie jest to do końca klasyczne RPG, tylko bardziej gra akcji z elementami RPG. Największy nacisk położono tutaj na narrację, fabułę, postacie i klimat, co wyszło oczywiście świetnie i właśnie za to najbardziej cenię tę serię. Natomiast jeśli chodzi o mechaniki RPG, takie jak rozwój postaci, ekwipunek czy system leveli, to według mnie wypadają one już znacznie słabiej.

Z rozwojem postaci jest taki problem, że w Wiedźminie 1 jeszcze miało to sens, ponieważ Geralt stracił pamięć i niejako zaczynał od zera. Oczywiście nadal był mutantem i zachował pamięć mięśniową, ale stopniowe odzyskiwanie wiedzy oraz umiejętności było dobrze uzasadnione fabularnie. W kolejnych częściach już nie bardzo. Geralt odzyskał pamięć i znowu stał się doświadczonym wiedźminem, więc rozwój postaci sprawiał wrażenie mechaniki dodanej trochę na siłę.

Sam system ekwipunku, zwłaszcza w Wiedźminie 3, też moim zdaniem został zrobiony słabo. Do gry, w której wcielamy się w profesjonalnego zabójcę potworów, kompletnie nie pasuje system rodem z hack'n'slasha, gdzie z przeciwników i skrzynek wypada tona przedmiotów o różnych kolorach i poziomach. W grze takiej jak Wiedźmin zdobycie nowego miecza czy pancerza powinno być wydarzeniem i czymś, co naprawdę cieszy gracza.

Pomysł z mistrzowskimi kowalami czy innymi rzemieślnikami był bardzo dobry, ale pod warunkiem, że wykonany przez nich sprzęt faktycznie jest wyjątkowy. Tymczasem w Wiedźminie 3 często zdobywało się "legendarny" miecz, który po chwili okazywał się gorszy od losowo znalezionego przedmiotu z wyższym poziomem. To całkowicie odbierało poczucie wyjątkowości takiego wyposażenia.

Sam system rzadkości przedmiotów uważam za dobry pomysł, ale powinien być wprowadzony z głową. Broń epicka czy legendarna powinna być naprawdę wyjątkowa i na tyle dobra, żeby mogła służyć graczowi nawet do końca gry. Jeśli później gracz zdobędzie inny legendarny miecz, to nie powinien wymieniać poprzedniego tylko dlatego, że nowy ma wyższy poziom. Powinien raczej zastanowić się, który z nich lepiej pasuje do jego stylu gry, ma ciekawsze bonusy lub po prostu bardziej odpowiada jego sposobowi walki. Wtedy każdy taki przedmiot miałby własną tożsamość i zdobycie go byłoby rzeczywiście ważnym wydarzeniem.

Ogólnie uważam, że do świata Wiedźmina system leveli średnio pasuje, zarówno w przypadku potworów, jak i przedmiotów. Każdy potwór, każda osoba i każdy przedmiot powinny po prostu mieć swoją określoną siłę i wartość wynikającą z miejsca, jakie zajmują w świecie gry, a nie z przypisanego poziomu. Wtedy pokonanie groźnego przeciwnika albo zdobycie nowego miecza naprawdę dawałoby satysfakcję, bo wynikałoby z rozwoju bohatera i świata, a nie z kolejnych cyferek.

NekoRei Osobiście ja bym powiedział, że Risen nie był wcale wybitny. Jest to seria bliska Gothicowi, ale czy lepsza? Jak dla mnie średnio. Pierwsza część mnie nie porwała, druga część akurat nawet była dla mnie spoko (ale przeszła na pirackie klimaty), a trzecia część była tak nijaka, że już nawet jej nie pamiętam, a grałem.

Osobiście jeśli miałbym coś polecić osobie, która lubi serie Gothic to byłby to mod Kroniki Myrtany do Gothica 2. Super zrealizowany mod i szczerze (według mnie) najlepszy Gothic :D

pieterkov Mówiąc najprościej nie lubię systemu, w którym nad głową potwora widnieje napis np. Utopiec lvl 5, a kilkadziesiąt godzin później spotykam dokładnie tego samego utopca, tylko z napisem Utopiec lvl 30. Według mnie takie rozwiązanie niszczy immersję i odbiera satysfakcję z rozwoju postaci.

Wyobraźmy sobie sytuację: na początku gry, mając zardzewiały miecz, walczę z utopcem i pokonuję go po kilku uderzeniach. Pod koniec gry mam już legendarny ekwipunek i magiczny miecz, ale zamiast czuć, że stałem się znacznie potężniejszy, walczę z identycznym utopcem, któremu projektanci po prostu podnieśli poziom do 50. Ostatecznie dalej jest to ten sam przeciwnik, tylko z większą liczbą nad głową. Takie rozwiązanie sprawia, że rozwój bohatera wydaje się sztuczny.

Podobnie wygląda kwestia stref z poziomami przeciwników. Sam podział świata na obszary o różnym stopniu trudności nie jest zły, ale powinien wynikać z logiki świata. Jeśli jakiś gatunek potwora jest z natury bardzo groźny, to powinien taki pozostać przez całą grę. Gigant czy gryf nie powinny być słabsze od zwykłego utopca tylko dlatego, że znajdują się w początkowej lokacji. Na przykład w Wiedźminie 3 miałem sytuację, w której spotkałem giganta lvl 16 i dosłownie kawałek dalej utopca lvl 25. Giganta pokonałem bez większego problemu, a utopiec miał wyższy poziom niż ja i miałem z nim problemy... Dla mnie takie sytuacje całkowicie psują wiarygodność świata.

Wolałbym system, w którym każdy gatunek potwora ma swoją określoną siłę od początku do końca gry. Jeśli na początku spotykam utopca lub goblina i jest on dla mnie wyzwaniem, to pod koniec gry ten sam przeciwnik powinien być już łatwy do pokonania. Właśnie wtedy naprawdę czuć rozwój postaci. Z kolei jeśli na początku przygody natrafię na gryfa albo giganta, najlepszym rozwiązaniem powinna być ucieczka. Dopiero później, gdy zdobędę lepszy ekwipunek, rozwinę umiejętności i poznam słabości danego potwora, mogę wrócić i podjąć z nim walkę. Taki system nagradza rozwój bohatera oraz wiedzę gracza, a nie tylko wyższy poziom.

Jeśli twórcy chcą wprowadzić silniejsze wersje potworów, to niech będą one odpowiednio uzasadnione. Zamiast robić "goblina lvl 2" i później "goblina lvl 100", lepiej stworzyć nowe odmiany tego gatunku. Przykładowo: zwykły goblin,goblin wojownik, goblin szaman, przywódca plemienia, a później np. czarne gobliny zamieszkujące bardziej niebezpieczne regiony.

Każda z tych odmian powinna różnić się nie tylko statystykami, ale również wyglądem, zachowaniem czy uzbrojeniem. Dzięki temu gracz od razu rozumie, dlaczego dany przeciwnik jest silniejszy. Osobiście całkowicie zrezygnowałbym z wyświetlania poziomów potworów. Oczywiście wewnętrznie gra może korzystać z takiego systemu do obliczania statystyk (np. zwykły goblin ma poziom od 1 do 3), ale gracz nie powinien tego widzieć. Siłę przeciwnika powinien oceniać na podstawie jego wyglądu, zachowania i wiedzy zdobytej podczas gry.

Moim zdaniem taki system jest znacznie bardziej immersyjny. Siła potworów wynika z ich gatunku, wieku, odmiany czy miejsca występowania, a nie z tego, że projektanci dopisali im wyższy poziom. W efekcie świat wydaje się bardziej wiarygodny, a rozwój postaci daje dużo większą satysfakcję.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że takie rozwiązanie jest znacznie trudniejsze do zaprojektowania. Twórcy nie mogą po prostu zwiększyć poziomu przeciwnika i jego statystyk, tylko muszą zaprojektować nowe odmiany potworów, nadać im odmienny wygląd, animacje, zachowania czy umiejętności oraz logicznie uzasadnić ich występowanie w świecie. To wymaga zdecydowanie więcej pracy i lepszego przemyślenia całego systemu.

Mimo to uważam, że właśnie takie podejście daje najlepszy efekt. Świat staje się bardziej wiarygodny, rozwój postaci naprawdę czuć, a gracz uczy się rozpoznawać zagrożenia na podstawie wyglądu i zachowania potworów, zamiast patrzeć na liczbę nad ich głową. To według mnie znacznie ciekawsze i bardziej immersyjne rozwiązanie. Najbliżej takiej filozofii projektowania był chyba Gothic i do dziś uważam, że pod tym względem pozostaje jednym z najlepszych przykładów w gatunku RPG. Chciałbym kiedyś zobaczyć nowoczesną grę, która rozwinie ten pomysł jeszcze dalej.

Osobiście z serii Risen zawsze najbardziej lubiłem drugą część. Co prawda poszło to w pirackie klimaty, ale pamiętam, że już te 14 lat temu bawiłem się świetnie. Chociaż końcówka gry była raczej słaba. I tutaj akurat był dubbing i to całkiem dobry.

marvin92 Jeśli chodzi o potwory to też mam taką nadzieje. Szczerze to było moje największe rozczarowanie w Wiedźminie 3, gdy zobaczyłem, że Redzi poszli na łatwiznę i zamiast systemu potworów jak z Gothica, gdzie każdy potwór ma określoną siłę, zrobili durne levele... wiadomo tak jest łatwiej, ale kurde to jest tak nie immersyjne rozwiązanie i to jeszcze w grze o łowcy potworów...

Jednak czuje, że nic z tego nie będzie i kolejne części Wiedźmina też będą miały ten beznadziejny system leveli, bo niestety są to gry przede wszystkim narracyjne, gdzie najważniejsza jest fabuła, a mechanicznie gra ma być co najwyżej poprawna.

Co do świata to faktycznie w pierwszej części mapa i dostęp do konkretnych lokacji było mocno ograniczony i gracz np. nie mógł już na początku gry pójść do wsi Odmęty czy nawet na bagna. Ciekawe jak to rozwiążą, ja osobiście nie mam nic przeciwko podzieleniu gry na akty tak jak kiedyś, gdzie po prostu każdy kolejny akt, będzie nam odsłaniał kolejną część mapy, a wcześniej niech będzie ona w jakiś naturalny sposób zablokowana.

Morena W moim przypadku ja czekam zarówno na WH40k jak i na Medievala 3. Każda z tych produkcji będzie trochę czymś innym. Ale fakt na Medievala jeszcze sobie poczekamy, bo ta gra to dopiero ponoć bliżej 2030 roku...

Flat.earth.truth Ponoć nadal jest budowanie baz i rozwój tak jak kiedyś, ale jeszcze tego dokładnie nie pokazano. Ogólnie to będzie typowy Total War tylko na o wiele większą skalę niż dawniej, gdzie każda planeta to taka mała mapa kampanii (np. planeta składa się z kilku prowincji). Przynajmniej takie są założenia. Na pewno nie będą to tylko bitwy i misje.

Darek1785 Akurat pod tym względem gry Ubisoftu zawsze takie były od kiedy wprowadzili wielkie otwarte światy. Jeszcze jak za pierwszym razem zagrało się w taką grę np. w właśnie w AC Black Flag, to dawało to jakąś frajdę i nawet pamiętam, że sporo biegałem i pływałem po tym świecie i zbierałem różne rzeczy, aby ulepszyć swoją postać, statek czy miasto. Niestety później Ubisoft ciągle klepał w kółko to samo w każdej kolejnej grze bez większego rozwijania formuły i bez dodawania ciekawych zadań pobocznych przez co obecnie każdy ma tego dość.

Jednak co do walki opartej na parowaniu, czyli tak jak to wyglądało kiedyś, to osobiście lubiłem ten system. Fakt, walka była przez to łatwa, ale za to bardzo widowiskowa i mimo wszystko dawała satysfakcję z ubijania kolejnych wrogów. Osobiście o wiele bardziej wolę ten system walki niż to co później dostaliśmy w Origins i kolejnych częściach.

Ja pewnie zagram w ten remake, ale na pewno nie za pełną cenę, bo jednak 250 zł za odświeżoną grę to za dużo. Jak znajdę tę grę za około 100 zł to może dopiero się skuszę.

kęsik Ogólnie takie remaki/remastery mówią sporo o obecnej kondycji rynku gier. Obecnie wystarczy wziąć grę, która kiedyś była była świetna, odświeżyć ją (porządnie) do dzisiejszych standardów i znowu mamy sukces xD

Jeśli Ubisoft pokusi się o takie odświeżenie pierwszego AC, a później AC2, to będą mieć kolejne wielkie sukcesy :D

Po prostu stare gry miały solidne podstawy i założenia, ale twórców ograniczała technologia. Dzisiaj możliwości są o wiele większe.

BlackTone Niestety albo stety (zależy jak spojrzeć) twórcy celują zwłaszcza w grę narracyjną a nie mechaniczną. Czyli fabuła, postacie, świat i wybory grają tutaj pierwsze skrzypce, a rozwój postaci czy ekwipunek to są rzeczy drugorzędne. Tak samo było w Wiedźminie 3, gdzie rozwój postaci był mało ciekawy, ale fabularnie i klimatycznie gra była świetna.

Czyli klasycznie, co kto lubi i gra nie będzie po prostu dla każdego. Mi osobiście Wiedźmin 3 się bardzo podobał więc myślę, że z Dawnwalker będzie podobnie. Co więcej dla mnie mechanika upływu czasu brzmi bardzo ciekawie, bo jest to coś, co bardzo rzadko pojawia się w grach.

katai-iwa Nie no nawet w 5 rozdziale da się to zrobić, bo wtedy chyba większość potworów na mapie się odradza. Tylko nie wiem czy ma to już wtedy jakiś większy sens, chyba że ktoś chce po prostu zaliczyć sobie zadanie dla satysfakcji.

Iselor Osobiście uważam, że Baldur's Gate 3 to bardzo dobra gra RPG i naprawdę dobrze mi się w nią grało. Jednocześnie zgadzam się, że główny wątek fabularny jest co najwyżej średni, a trzeci akt wyraźnie odstaje poziomem od wcześniejszych. Finał i ostatni boss również bardzo mnie rozczarowały i kompletnie do mnie nie trafiły.

Co do klimatu, też częściowo się zgadzam. Gra ma trochę estetykę DOS2, jest bardziej kolorowa i przez to mniej mroczna niż klasyczne Baldury. Nie oznacza to jednak, że wygląda źle. Wręcz przeciwnie, wizualnie prezentuje się świetnie.

Jeśli chodzi o walkę, to mam wrażenie, że po prostu nie przepadasz za systemem turowym. Mnie akurat odpowiada to, że każda potyczka jest mniejszym lub większym starciem taktycznym. Zdecydowanie wolę 10 ciekawych i wymagających walk niż 50 szybkich, ale powtarzalnych potyczek. Larian naprawdę dobrze zaprojektował ten element rozgrywki. Zarówno w DOS2, jak i w BG3 walka jest widowiskowa, daje sporo możliwości i zwyczajnie sprawia frajdę. Chociaż osobiście uważam, że pod tym względem DOS2 wypada nawet trochę lepiej.

Grałem też trochę w Pathfindera (ale nie dużo), gdzie również można walczyć w turach jeśli ktoś tak woli, ale tamten system nie dawał mi tyle satysfakcji co gry Lariana. Być może mechanicznie Pathfinder jest bardziej rozbudowany i oferuje większą swobodę w budowaniu postaci, ale sama walka wydawała mi się mniej angażująca. To oczywiście tylko moje odczucia.

Jeśli chodzi o towarzyszy, jestem dość wybredny. W BG3 byli dla mnie po prostu dobrzy, niektórzy bardziej interesujący, inni mniej, ale ogólnie bez większego zachwytu. Natomiast w porównaniu z DOS2 uważam, że BG3 zrobił ogromny krok naprzód. Zarówno fabuła, jak i postacie są wyraźnie lepsze. Trzeba uczciwie przyznać, że DOS2 miał dość przeciętną historię i niezbyt zapadających w pamięć bohaterów. Mimo to była to gra, w którą po prostu świetnie się grało, głównie dzięki dobrej rozgrywce.

Bejuk Jeśli chodzi o niechęć do tego typu treści, to moim zdaniem sprawa jest dość prosta. Wielu ludzi ma wrażenie, że przez ostatnie kilka lat część współczesnych filmów, seriali czy gier zaczęła stawiać większy nacisk na reprezentację różnych grup (np. osób czarnoskórych, gejów, osób transpłciowych czy tzw. silnych kobiecych bohaterek), nawet wtedy, gdy nie zawsze wynika to naturalnie z fabuły lub świata przedstawionego.

Kiedyś obecność takich postaci nikomu specjalnie nie przeszkadzała, bo było tego po prostu w wiele mniej i zazwyczaj takie postacie miały konkretną rolę w danej produkcji i dobrze wpisywały się w historię. Dzisiaj część odbiorców odnosi wrażenie, że niektóre zmiany są wprowadzane przede wszystkim z powodów ideologicznych lub marketingowych, a dopiero później próbuje się je uzasadniać fabularnie.

Dobrym przykładem są niektóre produkcje historyczne. Jeśli twórcy przedstawiają prawdziwe postacie historyczne w sposób odbiegający od źródeł (np. robią kogoś czarnym bo tak), a następnie przekonują w wywiadach, że jest to zgodne z historią, trudno się dziwić, że część widzów odbiera to negatywnie. A nawet nie widzów, tylko np. aż cały rząd danego Państwa musi interweniować, bo ktoś ingeruje w ich dobra kulturowe.

Podobnie bywa z adaptacjami książek. Oczywiście każda ekranizacja wprowadza pewne zmiany, ale wielu fanów ma wrażenie, że dziś częściej niż kiedyś zmienia się wygląd, płeć, orientację czy charakter postaci, mimo że nie wynika to z materiału źródłowego. Dla części odbiorców nie jest to rozwinięcie historii, lecz niepotrzebna ingerencja w dzieło autora. Tym bardziej, że te zmiany często są po prostu złe i kiepsko zrobione, gdzie czuć, że zrobiono to "na siłę".

Myślę, że właśnie dlatego u wielu osób pojawiło się zmęczenie tym tematem. Nie chodzi o niechęć wobec konkretnych grup ludzi, tylko o poczucie, że czasami tego rodzaju zmiany są ważniejsze dla twórców niż spójność świata i dobra historia.

Według mnie większości osób nie przeszkadza obecność gejów, osób transpłciowych czy bohaterów o różnym pochodzeniu etnicznym, o ile są oni dobrze napisani i naturalnie wpisują się w fabułę. Problem zaczyna się wtedy, gdy odbiorca ma wrażenie, że dana postać lub zmiana istnieje przede wszystkim po to, aby zrealizować określony przekaz, a dopiero później próbuje się dopasować do niej historię.

Gimemoa Nie piszę, że gra ma styl jak dla dzieci, bo ogólnie gra wygląda bardzo dobrze (a przynajmniej wygląda dobrze na pokazanych nam screenach i trailerach).

Ja mam jedynie nadzieje, że takich ekscentrycznych elementów w grze nie będzie zbyt wiele jak np. właśnie ten gang, gdzie każdy ma inny jaskrawy kolor włosów, ubrań itd. jak power rangersi. Jeśli jest to tylko jeden taki gang w grze to ok, pewnie nawet nie będzie mi to przeszkadzać, ale jeśli będzie tego więcej, to już nie będzie mi się to podobać.

Pewnie nie zdziwię cię jeśli właśnie powiem, że moja ulubiona część serii to właśnie GTA IV, gdzie dostaliśmy nieco mroczniejsze klimaty, poważniejszą fabułę i dobre mechaniki rozgrywki. GTA V mi osobiście się jakoś super nie podobało, nawet nigdy nie ukończyłem tej gry.

GTA VI na razie wydaje się iść bardziej w stronę GTA V, ale to się jeszcze okaże, bo szczerze to nadal bardzo mało wiemy o tej grze.

Już nawet nie chodzi o to, że to jest WOKE. To wygląda po prostu kiczowato. Gra 18+, a styl jak dla 7 latków... jakieś różowe rękawice i kolorowe karabinki. Jaki gang by się tak nosił? Czy to jest gra dla dzieci, czy jednak dla dorosłego odbiorcy?

jowiz Ok, ta zawartość, którą chcą oni sprzedać dodatkowo to pewnie nawet nie jest 0,01% całej gry, ale to nie to jest problem. Problemem jest to, że oni taką zawartość chamsko wycinają z podstawowej wersji gry i na dodatek sprzedają to za dodatkowe 100 zł... czyli tak jakby to było jakieś sporej wielkości DLC, a to jest dosłownie kilka kosmetycznych rzeczy jak ubrania, broń, samochody, sklepy, warsztaty i dodatkowa misja, gdzie gracz będzie szukał klasycznych samochodów... no wow... jak dla mnie to jest może warte jakieś 10-15 zł.

Gdybyś ich zapytał dlaczego te elementy nie są dostępne dla każdego gracza w podstawowej wersji gry, to odpowiedź byłaby jedna czyli "Bo gracze i tak to kupią, a my na tym zarobimy". Innego powodu nie ma, a najsmutniejsze jest to, że mają kuźwa racje... bo gracze kochają być dojeni.

Osobiście uważam, że to jest scam, bo za 100 zł to Rockstar może sprzedawać, ale jakieś poważne DLC jak np. robił to Wiedźmin 3, a nie sprzedaje nam jakieś gówno przedmioty i jedną czy dwie dodatkowe misje.

Ale i tak gadać sobie można, bo wiem jak to się skończy. Gracze się rzucą na GTA VI jak muchy na g*wno, a wersja Ultimate pewnie się też ładnie sprzeda. Rockstar będzie bogaty, a gracze wydojeni... i każdy zadowolony. A później jeszcze gracze wydadzą znowu majątek w GTA online na różnego typu usprawnienia, bo bez tego nie będzie dało się grać, tak samo zresztą jak w GTA V.

[Gammorin] Nie mam tego mocno przetestowanego, ale podczas mojej rozgrywki zrobiłem dosłownie 4 mikstury, które zwiększały mi statystyki postaci - 1 mikstura na zwiększenia życia, 2 mikstury na manę i jedna mikstura, która zwiększała zarówno siłę i zręczność (po +4). I tyle.

Nie miałem wiedzy jak tworzyć same mikstury siły czy zręczności. Pewnie gdzieś przegapiłem. Ogólnie? Jeśli nie chcesz grać jako mag, to nie ma większego sensu dawać PN w alchemię i pisanie zwojów. Ogólnie crafting w tej grze jest raczej kiepski.

bartek21 Nie, jako wojownik. Maga zrobię dopiero na drugie podejście.

Iselor Wiesz, ja naprawdę chciałem się przemóc, bo słyszałem wiele dobrego o tej grze i że ponoć daje ona dużo satysfakcji z rozwoju postaci i dużo wolności co do tego jak w ogóle w to grać. Nie wiem, może niedługo znowu spróbuje w to zagrać. Może sprawdzę jakieś poradniki czy coś obejrzę na youtube, bo ja cenie mocno gry, które pozwalają mi grać tak jak ja chcę.

Możesz mi powiedzieć, czy tutaj faktycznie tak jest? Znaczy czy jako gracz mam duży wpływ na to co chce robić w grze i czy moje decyzje mają duże znaczenie? I też czy towarzysze są fajni? Bo to też ma dla mnie spore znaczenie.

xKoweKx [stalker.pl] Ja jeszcze gry nie ukończyłem. Jestem w 4 rozdziale i mam około 30 godzin gry. Końcowej oceny jeszcze nie wystawiam, ale na razie byłaby raczej wyższa niż twoja. Obecnie czuje takie 7,5/10, bo pomimo tego, że gra idealna nie jest, to bawię się naprawdę dobrze.

Co do minusów:
- ja tyle błędów aż nie miałem. Przez ten cały czas może ze 3 razy mnie wywaliło z gry, a inne błędy na jakie się natknąłem dało się łatwo naprawić poprzez wczytanie gry, gdzie zdarzyło mi się to tylko 2 razy i nie straciłem na tym praktycznie żadnego czasu czy progresu. Inne pomniejsze błędy oczywiście się zdarzały, ale nic strasznego.
- kolorystyka mi akurat odpowiada. To prawda, że świat jest bardziej kolorowy niż w starym Gothicu, ale jak dla mnie nie jest to minus.
- walka to trudny temat. Jak dla mnie jest ok, ale z drugiej strony nieco trudno ją wyczuć, bo poprawne blokowanie czy unikanie wymaga sporo wprawy. Trzeba też powiedzieć, że na poziomie trudności Gothic, gra staje się dosyć łatwa gdzieś jak osiągniemy lvl 10. Teraz mam lvl 24 i jestem praktycznie nie do zatrzymania. Oczywiście nadal mogę zginąć jak nie uważam, ale większość przeciwników mam na 2-3 hity. A tych silniejszych jak mini bossy czy np. cieniostwory na kilka hitów więcej.
- dubbing Beziego... tak to niestety prawda. Jak dla mnie wypadł chyba najgorzej. Inni aktorzy grali całkiem dobrze, a nawet czasami bardzo dobrze. Nie wiem co tu się stało.
- hit boxy faktycznie nie zawsze działają poprawnie
- AI też niestety wymaga poprawy. NPC są mało sprytni i spostrzegawczy, wydaje mi się, że kiedyś mocniej i lepiej reagowali na gracza i na to co gracz robi. Potwory zresztą podobnie, a nawet zdarzało mi się, że potwór mnie olewał a ja mogłem go normalnie bić, co prawda zdarzyło mi się to tylko kilka razy ale jednak.
- mnie też irytuje ta mechanika pochodni... nie wiem kto na to wpadł, ale jest to po prostu głupie.
- grafika według mnie jest naprawdę ok. Gra potrafi wyglądać bardzo ładnie i klimatycznie. Fakt, nie jest to najwyższy poziom, ale według mnie gra jest ładna.
- zgadzam się też, że kowalstwo i ogólnie crafting jest tutaj po prostu biedny. Fajnie, że starali się coś z tym zrobić, ale słabo to wyszło i jest to bardzo mało użyteczne. Warto jedynie zainwestować w alchemię, bo to chociaż daje potiony i później też wzmocnienia dla postaci.

Ogólnie jeśli chodzi o największe minusy, to chyba właśnie walka i balans, gdzie według mnie jest co poprawiać. Ja teraz gram jako wojownik więc nie wiem jak wygląda gra innymi klasami, ale odnoszę wrażenie, że granie innymi klasami może być o wiele mniej ciekawe.

Persecuted No tak, bo skoro nie przepadam za wątkami LGBT i osobiście wolę grać męskim bohaterem, to automatycznie oznacza, że „nie lubię kobiet”. Wyjątkowo interesujący tok rozumowania… szkoda gadać.

Kwisatz_Haderach Ale co ma mnie intrygować w grach, które mocno eksponują motywy feminizmu, „girl power” czy wątki LGBT? To po prostu nie jest coś, czego szukam w grach. Jeśli takie elementy się pojawiają, wolę, żeby były opcjonalne lub łatwe do pominięcia, podobnie jak to wyglądało w takim Baldur Gate 3.

To oczywiście moja osobista preferencja. Jeżeli komuś takie gry się podobają, nie mam z tym problemu. Ja gram przede wszystkim dla rozrywki i tego typu tematy zwyczajnie mnie nie interesują i nie potrzebuje ideologicznych i światopoglądowych tematów w grach, chyba że ma to kreować dany świat jak np. wątki rasizmu i ludobójstwa w Wiedźminie. Oczywiście na razie niewiele wiemy o Intergalactic i nie da się ocenić, jak duży nacisk zostanie położony na te wątki.

Dodatkowo jeśli chodzi o gry to osobiście wolę grać męskim bohaterem, a jeśli gram już jakąś kobietą, to bardziej odpowiada mi styl postaci pokroju Lary Croft z serii Tomb Raider, która jednak wygląda jak kobieta.

Jak dla mnie to dobry wynik. Gra nie jest znana szerzej na świecie, tylko właściwie w samej Europie i to tylko w kilku krajach jak Polska, Niemcy, Czechy i Rosja. Jeśli zrobią drugą część (a mam taką nadzieje) i będzie ona jeszcze lepsza od tej części i bardziej dopracowana, to mogą mieć o wiele większy sukces. Tak samo było np. z serią Wiedźmin.

Nie ma co się też oszukiwać, bo tutaj wielu ludzi wstrzymywało się z zakupem tej gry, gdyż nie było wiadomo co w końcu z tego wyjdzie. Ja sam przez długi czas się wahałem, ale ostatecznie gra według mnie jest naprawdę dobra i jeśli ktoś lubi gry RPG to polecam. Gry jeszcze nie skończyłem, ale gra mi się naprawdę dobrze.

MilornDiester To już kwestia gustu. Jak dla mnie gra jest ładna. Wiadomo nie jest to najwyższy poziom, ale jest ok. Co do dialogów to nie widzę problemu. Jedynie o dziwo główny bohater czasami jakoś słabo wypada w tych dialogach.

MH-Kage A jakie problemy ma ta gra? Poza irytującym otwieraniem zamków i średnio działającym AI? Ja mam na liczniku już ponad 10 godzin i jak na razie bawię się bardzo dobrze. A też lubiłem stare części.

Darek1785 Też tak myślę. Gothic 3 to pewnie byłaby po prostu całkiem nowa gra, która nie miałby zbyt wiele wspólnego ze starą częścią. Ale to może i dobrze. Gothic 1 już został rozszerzony i wątpię aby tu coś więcej robili. Pewnie tak samo będzie z Gothic 2 (o ile wyjdzie). Dopiero właśnie przy Gothic 3 Alkimia pokazałby, czy potrafi tworzyć gry, bo to jednak całkiem inne wyzwanie, niż odtworzenie starej gry w nowych szatach.

Assassinek06 Tyle że warto to robić, bo to są bryłki rudy do zarobienia, które następnie wydaje się na rozwój postaci czy lepszy pancerz itp.

Tak jak powiedziałem, jak dla mnie ta mechanika jest przesadzona np. wczoraj grałem w Gothica i rabowałem skrzynki w rezydencji Gomeza, w jednym pokoju (Kruka), było chyba z 10 skrzynek... oczywiście każda zamknięta. Skończyło się tak, że na samym otwieraniu skrzynek spędziłem około godziny... jak nie więcej. Co zarobiłem to moje, ale jednocześnie z 3 godzin grania aż godzina poszła na otwieranie skrzynek...

Ja ogólnie radzę sobie z otwieraniem zamków, jednak czasami jest to faktycznie bardzo trudne i czasochłonne. Czasami łapie się na tym, że po prostu już olewam chwilowo jakieś miejsce i go nie rabuje, bo mi się po prostu nie chce... a nie dlatego, że jest to zbyt trudne.

Assassinek06 Nie mam nic do samej mechaniki, ale po prostu mam odczucie, że wiele skrzynek jest po prostu nieproporcjonalnie za trudne, w porównaniu do tego co z nich dostajemy. W końcu wiadomo, że są miejsca, gdzie po prostu powinno być trudno się dostać czy wejść, ale aby drewniana skrzynka kopacza nr 4 w obozie miała 6 zapadek? Absurd...

Blitzj3t Nie ma co edytować. Przed premierą Gothic Remake nie zapowiadał się wybitnie. Na szczęście okazało się że gra jest naprawdę dobra i chwała im za to.

Co do błędów to jakieś są, ale nic co by totalnie psuło tę grę. Osobiście trzymałem kciuki za twórców do samego końca.

Teraz mam tylko nadzieję że THQ Nordic da Alkimi zielone światło na Gothic 2 i kolejne cześć :)

DexteR_66 No i super. Teraz oby sprzedaż była na tyle dobra, abyśmy dostali Gothica 2 i Gothica 3 :)

Pabloninho Też o tym pomyślałem. Znaczy według mnie samo studio odpowiedzialne z gry KCD jest bardzo dobre i tworzy fajne światy więc to wcale nie jest zły wybór. Ogólnie ich produkcje to trochę takie gry RPG, które skręcają już nieco w kierunku symulacji, gdzie każdy NPC ma swoją rutynę i życie, a lokacje starają się oddawać wiernie realia średniowiecznego świata. Postać gracza też ma jakieś swoje podstawowe potrzeby, może być ranna (np. złamać nogę) albo może się zatruć (ogólnie są różne stany i wskaźniki dla naszej postaci).

Więc jeśli chodzi o samo tworzenie światów, które są ciekawe i żywe, to studio Warhorse jest jak najbardziej bardzo dobrym wyborem i według mnie mogą stworzyć naprawdę piękne i ciekawe lokacje dla świata Władcy Pierścieni. Jedyne co trochę martwi to brak doświadczenia w pracy nad grami z gatunku fantasy, ale myślę, że to jest przeszkoda do przeskoczenia.

Muszę się jednak zgodzić, że jeśli chodzi system walki, to też nie bardzo widzę, aby ten system walki z pierwszej osoby się tutaj nadał. Bardziej widzę tu miejsce na walkę z widoku trzeciej osoby i ogólnie na grę w TPP, a nie FPP. Jakoś bardziej mi to po prostu pasuje do takiej gry. FPP jest spoko do lepszej eksploracji i większej interaktywności ze światem, jednak do walki, zwłaszcza walki wręcz jest gorsze.

Może rozwiązanie ze Skyrima byłoby tutaj właściwe? Czyli możliwość przełączania widoku? Ale wtedy znowu walka mogłaby ucierpieć i być mało ciekawa... Trudno powiedzieć, co jest lepsze. Ogólnie jak dla mnie wygląda to tak: FPP - lepsza eksploracja, bardziej interaktywny świat, TPP - lepsza walka i akcja.

Arkadiano Tak samo jak Polacy są dumni z np. innych osiągnięć swoich rodaków i przodków? Nie pokonałeś turków pod Wiedniem a jednak jesteś z tego dumny prawda? Nie wygrałeś Wimbledonu, tylko zrobiła to Iga Świątek, ale jesteś z tego dumny prawda? Tak to po prostu działa.

Co do samego dodatku to fakt. Nikt nie nazywa tego skokiem na kasę, a wręcz przeciwnie, każdy o to błagał od tych 10 lat :D Przecież każdy mówił, że CDPR zrobił błąd, ze wydał tylko 2 dodatki, bo ludzie nadal chcieli o wiele więcej (w tym ja).

bartek21 Fakt, gra nie jest piękna, ale według mnie nie jest też brzydka. Zresztą sam twórca powiedział, że spokojnie mogliby tę grę zrobić lepiej i ładniej jeśli chodzi o grafikę, ale oni chcą aby ta gra poszła praktycznie każdemu, nawet na słabszym sprzęcie. Jak dla mnie sukces tej gry zależy od tego czy gameplay będzie dobry i czy mechaniki rozgrywki będą funkcjonować prawidłowo.

Gothic remake może być ładniejszy, ale co z tego skoro obecnie jest skopany technicznie? Będziesz w tej grze tylko spacerował po świecie i oglądał widoki czy wolisz jednak zagrać w tę produkcję? Na chwilę obecną w Gothic Remake jest tak:
- AI wrogów i NPC? Nie działa, albo działa słabo.
- Walka? hit boxy są skopane, machasz bronią a ona nie trafia w przeciwnika choć przez niego przeniknęła.
- Animacje? nadal nie wszystko poprawione, zwłaszcza poruszanie się postaci.
- oświetlenie? Też ciągle do poprawy.

I pewnie jeszcze wiele więcej... niestety. Sam bardzo czekam na Remake Gothica, ale nie ma się co czarować. Gra obecnie jest zepsuta. Oby to naprawili.

tomaszr2 A to ja tego problemu nie znam, bo nie gram na padzie. Tylko klawiatura i mysz, zwłaszcza do strzelanek. Ogólnie ja w RDR2 zagrałem dopiero na PC, bo nie mam konsoli.

Nie grałem w Shadows. Ostatnia cześć w jaką grałem to AC Oddysey i mam dość. Osobiście odbiłem się od tej nowej formuły AC. Shadows z tego co widziałem inny nie jest + czarny "samuraj" to zbyt wiele. Kwestia gustu. Byłem fanem serii gdzieś właśnie do AC Black Flag, a później był już tylko spadek. Unity po czasie też lekko doceniłem, ale nadal jest to średniak (jednak z najlepszym parkourem w serii).

Kiszak dla mnie żadnym autorytetem nie jest i często się z nim nie zgadzam :)

Ja w sumie powiedziałbym, że każda kolejna cześć Wiedźmina była lepsza od poprzedniej, przy czym każda część na swoje czasy była świetna.

Dla mnie pierwszy Wiedźmin wypada najgorzej w sumie za uciążliwy backtracking na bagnach i za mało ciekawą walkę. Wiedźmin 2 miał za to małe lokacje i dużo niewidzialnych ścian, przez co gra wydawała się bardziej liniowa. Dodatkowo Wiedźmin 2 nie był zbyt długą grą (dla jednych plus dla drugich minus).

Wiedźmin 3 to już ukoronowanie serii, chociaż ta gra też miała swoje problemy, jednak mimo wszystko i tak wypadła najlepiej i super ją wspominam.

Zgadzam się, chociaż dla mnie każda część Wiedźmina to topka. Co do dubbingu to masz rację, ja też uważam, że Wiedźmin 2 pod tym względem był najlepszy. Aktorzy grali naprawdę dobrze i same teksty były dobre i często zabawne. Co do wyboru ścieżki, to ja też wolałem ścieżkę Iorwetha, bo po prostu jakoś bardziej mi ona odpowiadała, dlatego tym bardziej bolał mnie brak Iorwetha w Wiedźminie 3. Ogólnie w Wiedźminie 3 brakowało questów z elfami, które były w zasadzie tylko tłem.

Niestety Wiedźmin 4 przez wybór Ciri na główną bohaterkę niezbyt mi się podoba więc nie jestem jakoś napalony na tę grę, ale i tak jestem ciekaw jak im to wyjdzie, zwłaszcza technologicznie. Jeśli gra będzie świetna pod względem mechanik jak np. RDR2, to mogę się skusić.

Na szczęście powstaje też remake pierwszej części Wiedźmina i na to czekam i to bardzo. Zwiedzanie terenów z pierwszej części w nowej pięknej grafice może być czymś świetnym, tym bardziej, że pewnie gra zostanie mocno rozbudowana, zwłaszcza pod względem questów pobocznych. Mam nadzieje, że tutaj nas CDPR nie zawiedzie i dowiezie zarówno fabularnie jak i technologicznie.

Gra może i oskryptowana, ale nadal dawała dużo frajdy. Mimo wszystko Wiedźmin to gra RPG akcji, ale nastawiona na fabułę, a nie mechaniki rozgrywki, co widać i czuć. Nawet Wiedźmin 3 pomimo wielkiego otwartego świata też nie oferował wcale jakiejś wielkiej swobody w wykonywaniu misji. Zresztą nawet Mass Effect był skonstruowany w bardzo podobny sposób i jakoś nikt nie narzekał.

Duża swoboda w rozgrywce to bardziej domena takich gier jak Baldur Gate III czyli bardziej klasycznych gier RPG.

Jak dla mnie Flotsam było bardzo klimatyczne, fakt nie były to słowiańskie klimaty, ale nadal fajnie to wyglądało. Późniejsze akty może faktycznie już takie super nie były, ale nadal nie przypominam też sobie, aby coś mi się jakoś szczególnie nie podobało. Co do liniowości lokacji to ok, tutaj się zgadzam, ale jakoś grając w Wiedźmina 2, bardzo mi to nie przeszkadzało. Chociaż faktycznie pamiętam, że brakowało mi trochę większej otwartości.

Jednak ogólnie jak dla mnie Wiedźmin 2 jak na 2011 rok, to była świetna gra i osobiście polecam. Na pewno była lepsza od Dragon Age II, który wyszedł w tym samym roku.

baltazar1908 Wiesz, jeśli jakaś gra jest robiona byle jak to nic nie pomoże. Jednak na tę chwilę AI nie jest na tyle zaawansowane, aby zrobić chociażby fragment gry zbliżonej do poziomu takiego Cyberpunka 2077. Dlatego obecnie AI to co najwyżej narzędzie wspomagające dla deweloperów, które może im pomóc przy pisaniu kodu gry lub znaleźć jakieś błędy itp. Jednak i tak cała reszta zależy od dewelopera.

Ludzie się rzucają na te AI jakby to było nie wiadomo jak złe, a prawda jest taka, że ta technologia może być przydatna, gdy jest właściwie użyta. To że jakiś obraz w grze czy grafika do gry zostały zrobione przy pomocy AI, to jak dla mnie nic strasznego i szczerze nie bardzo mnie to obchodzi dopóki coś jest sprawdzone i dobrej jakości. Gdyby w tych grafikach były jakieś głupie błędy to już inna sprawa i deweloper powinien to naprawić.

Coś czuje, że ludzie inaczej by gadali, gdyby dzięki AI mogli np. dostawać grę na poziomie takiego GTA VI nie co 10 lat, a co np. 3-4 lata... bo sztuczna inteligencja tak bardzo przyspieszałaby produkcje gier, a one nie traciłyby na tym jakości. Dodatkowo może mogłoby to zmniejszyć koszty produkcji danych gier.

Luz, po drodze dostaniesz 10 różnych wersji GTA VI w tym remaster w 2040 roku i wsparcie dla grania online (gdzie granie bez wydawania hajsu to mordęga).

Dokładnie, też mam wrażenie, że dużo ludzi w ogóle nie zrozumiało koncepcji "upływu czasu" w tej grze... a przecież to żadna filozofia.

Ogólnie czas gry stoi zawsze w miejscu dopóki gracz nie podejmie jakieś konkretnej akcji w świecie gry. Sama gra mówi graczowi, co powoduje upływ czasu, bo nie każda akcja/czynności powoduje, że czas biegnie. Gra ma ponoć wyraźnie mówić graczowi, kiedy dany quest czy czynność zabierze graczowi czas.

Czyli gracz może biegać po samym świecie gry i zabijać potwory, bandytów itp. nawet i 8 godzin, a czas w grze nawet się nie ruszy, bo czas w grze biegnie jedynie przy określonych czynnościach np. w momencie gdy gracz bierze questa.

Też wolę kreacje postaci, ale jeśli bohater jest fajny i ciekawy, to nie mam z tym raczej problemu, ale to już jest mocno subiektywne.

Dlatego np. nie podoba mi się Wiedźmin 4, bo nie mam ochoty grać jako Ciri... 100x bardziej wolałbym kreacje postaci np. na wzór Cyberpunka, gdzie niby mamy ustaloną postać, ale możemy wybrać jej przeszłość, płeć itp. itd.

Diabeł z Caroc Mnie szlag trafiał czasem w Kingdom Come albo Outward, gdy miałem ochotę na swobodną eksplorację, a musiałem sprintować questy

No to tutaj tego problemu nie ma. Twórcy już kilka razy wyjaśniali, że czas w grze nie biegnie podczas swobodnej eksploracji, czyli możesz zwiedzać świat, zabijać potwory i wykonywać czynności poboczne (ale nie wszystkie) bez upływu czasu w grze. Czas w tej grze biegnie jedynie w wyraźnie zaznaczonych momentach np. rozmawiasz z kimś i przy dialogu masz ikonkę, że "ta akcja zabiera czas" itp. Czyli gra mówi ci, kiedy twoje działania posuwają świat do przodu.

Z tego co do tej pory zrozumiałem to gra nie popędza gracza do działania, tylko daje mu "alternatywy" czyli powiedzmy podczas jednego dnia gry masz do wyboru 10 questów, a dostępny czas w grze pozwala tobie na zrobienie tylko 5 z tych questów. Reszta zadań przepada i to ma później też konsekwencje w dalszej grze, bo np. dzięki naszym akcjom ktoś przeżył lub nie.

To tak jak z tym przykładem płonącego domu. Na przykład gracz może: 1. uratować mieszkańców w płonącym domu lub 2. pójść do lasu i uratować myśliwego przed wilkami. Wykonanie jednego z zadań powoduje, że drugiego już nie będzie, bo mieszkańcy spłonęli lub myśliwy został pożarty przez wilki, czyli wybierasz kogo uratujesz, a późnej ma ta jakieś swoje konsekwencje.

W sumie pamiętam, że miałem podobne odczucia. Zresztą bardzo często się słyszało, że Black Flag, to fajna piracka gra, ale słaby Asasyn i to jest prawda, bo ten wątek Asasynów był w tej grze trochę na siłę i nie był też zbyt ciekawy. Jednak sama żegluga i inne elementy gry były naprawdę spoko.

Dlatego też czekam na przecenę, bo 250 zł, to jak dla mnie też za dużo.

Asasyn363 Tak samo, mimo wszystko trylogia Ezio, to dla mnie szczyt jeśli chodzi o tą serię i każda część z Ezio była super. Jednak najpierw musi się okazać jak im wyjdzie Black Flag, bo jeśli ten remake nie będzie dobry, to niech Ubi już lepiej nic więcej nie kombinuje i nie odświeża... choć widok odświeżonych Włoch w renesansie, to coś co chętnie bym zobaczył...

Malaga Tak to prawda, że nie tylko AC ma problem z kreowaniem otwartego świata, bo chociażby właśnie Wiedźmin 3 też miał z tym problem i to jest fakt. Jedak w Wiedźmina akurat i tak grało się dobrze, bo gracz miał się na czym skupić, czyli na zadaniach i fabule, które były dobrze napisane i ciekawe dzięki czemu można było olać ten otwarty świat, a w nowych AC tego nie ma... bo tam fabuła jest słaba.

Właściwie większość gier z otwartym światem jest źle zrobiona, bo ten świat często jest po prostu nudny i nie spełnia swojego zadania. Jak twórcy nie potrafią zrobić ciekawej eksploracji, to po co im w ogóle ten otwarty świat? Aby wydłużyć tylko sztucznie grę? Bo innego powodu nie widzę.

To już jest po prostu subiektywna rzecz. Ja osobiście o wiele bardziej lubiłem starsze części AC od części pierwszej do Black Flag. Unity też jeszcze dawało radę i miało kilka fajnych pomysłów (zwłaszcza lepszy parkour i możliwość skradania się), ale ogólnie było już gorsze od starszych części AC (w moim odczuciu).

Co do tych nowych odsłon z elementami RPG, to ok, ja też lubię gdy np. w grze mogę zmienić broń, pancerz itp. i je ulepszać. Co prawda w starszych częściach AC ten element zmiany wyposażenia też był, ale był dosyć prosty. Lubię też mieć jakiś rozwój postaci, gdzie kiedyś tego raczej nie było, albo było wprowadzane fabularnie.

Jednak sam gameplay w tych nowych AC już mi w ogóle nie siedzi, bo jest to dla mnie po prostu nudne i zbyt powtarzalne. Zrobili te gry po prostu zbyt duże i zamiast dać kilka fajnych dopracowanych obszarów z ciekawą historią, to dali nam takiego rozwleczonego sandboxa... gdzie ani eksploracja tego świata nie jest szczególnie ciekawa ani sama walka (według mnie) nie daje większej satysfakcji.

Największym grzechem nowych AC (oczywiście dla mnie) jest system leveli przeciwników... w starszych częściach AC wróg to był po prostu człowiek, który ginął od naszego ostrza w maks kilku ciosach, a teraz? Jak wróg ma wyższy lvl, to możesz tłuc go godzinę i on ma to gdzieś... bez sensu. Dla mnie to zepsuło całą immersję, gdzie dawne odsłony to miały.

Co to to nie, Inkwizytor od początku wyglądał bardzo słabo i wyszedł słabo. Shadow of the Dawnwalker wygląda o niebo lepiej.

To zależy czy Tomaszkiewicza i inne osoby zarządzające Rebel Wolves jakaś ambicja złapie, bo jeśli będą chcieli stworzyć jakąś naprawdę dużą grę i nie będą chcieli jej robić przez kolejne 10 lat, to większe studio to będzie konieczność, bo jednak są pewne limity, nawet jak ma się pieniądze. Jednak jeśli zostaną przy mniejszej skali projektów jak np. Gothic, to raczej więcej ludzi nie potrzebują, a pieniądze pójdą w lepszy sprzęt i technologie, aby urozmaicić rozgrywkę (przynajmniej taką mam nadzieje). Pożyjemy zobaczymy.

Nie no, czemu? Ok, może nie jest to najpiękniejsza i najambitniejsza gra na rynku, ale ogólnie zapowiada się całkiem nieźle, zwłaszcza jak na pierwszą grę wschodzącego studia. Co najważniejsze mają ciekawy pomysł na grę, a nie znowu po raz kolejny to samo.

Jak dla mnie ta gra raczej się uda i mam nadzieje, że też dobrze się sprzeda, bo dzięki temu ich kolejne gry może nie będą większe, ale na pewno będą lepsze, bo jednak pieniądz robi swoje. Osobiście na ten moment przewiduje, że ta gra to będzie takie 8/10, czyli bardzo dobra gra, a najniższa nota jaką przewiduje to 7/10, czyli nadal dobra gra. Ogólnie czekam na kolejne szczegóły na temat tej gry, bo to jedna z największych premier tego roku (jak dla mnie).

Osobiście szanuje ich za podejście do tematu i sam pewnie zrobiłbym podobnie.

Co kto lubi, jak dla mnie BG3 to świetna gra, bo jest o wiele bardziej przystępna dla gracza, który nie przepada za typowymi klasycznymi cRPG. Wiadomo dla jednych to plus dla innych minus, ale ja osobiście bardzo lubię to w jaki sposób Larian tworzy swoje gry RPG, a zwłaszcza lubię ich system walki, chociaż ten z Divinity Original Sin 2 bardziej mi odpowiadał.

Ogólnie czekam na ich nową grę i liczę na kolejną świetną przygodę.