Komentarze do wiadomości: Szczere wyznanie polskiego twórcy Total War: Medieval 3. „Bez nostalgii i różowych okularów” kultowa średniowieczna strategia nie jest już dobrą grą

szopen469 jest w tym zasługa celowego ogłupienia AI, o czym pisał jeden z programistów AI, który pracował nad Shogunem 2 i Rome 2. Celowo robili je słabe, bo jak pisał Micelius, według nich gracz chce dominować nad AI. Co oczywiście jest głupkowatym uproszczeniem ze strony deweloperów, bo dominacja jest fajna, ale jak wiesz, że nie obiłeś kijem paralityka albo celowo naciągałeś mechaniki gry, żeby walczyć ze sztucznymi utrudnieniami... bo tu jest ten paradoks, że AI w bitwach jest głupsze niż być powinno, a w trakcie kampanii dają im tak duże buffy, że gołym okiem widzisz jak wielka jest to kombinacja.

Ja od Medievala 2 wolałem Rome, ale tak czy siak obie gry były na tej samej technologii - dobra flanka czy też ostrzał z odpowiedniej strony (biorąc pod uwagę kto gdzie trzyma tarcze itd.) potrafił naprawdę sporo zmienić. A w nowoczesnych tytułach jak Rome 2, Attilla, Three Kingdoms, Pharaoh itd. jest walka na statystyki, bo nawet świetny manewr może nic ci nie dać. No i to zbiorcze hp jednostek... w Three Kingdoms były takie absurdy, że jednostka włóczników mogła włączyć sobie umiejętność obrony (nawet animacja się nie odpalała, że mają jakiś szyk) i mogłeś pruć do niej łucznikami przez 5 minut i nikt dosłownie nie ginął, bo siła ataku ostrzału nie przebijała pancerza i tej umiejętności, mimo że strzałami dostawali po głowie. Całkowicie zatracono tę fizyczność ataku. To samo w Rome 2, czy strzelałeś do "żółwia" od strony tarcz czy nie, nie ma to żadnego znaczenia o ile statystyki się zgadzają. A w takim Rome 1 gdybyś robił ostrzał od strony tarcz to prawie nikogo nie zabijesz i musisz manewrować od odsłoniętej strony (i nawet AI to robiło).

Jeszcze co do tego Rome 2 i tego programisty. Wspominał o tym, że wiele funkcji gameplayowych wymyślano w jednym zespole i drugi nie był o tym informowany i finalnie AI było głupie bo nie mieli czasu tego zgrać. Ale były też momenty, gdzie celowo nie dawano AI możliwości korzystania z pewnych funkcjonalności, takich jak ukrywanie jednostek chociażby. Chodziło o to, że widzimy jednostki wroga dopiero jak nasze jednostki mają je w zasięgu swojego widzenia. No i gracz mógł się chować, pojawiać za wzgórzami itd., ale AI nie potrafiło tego wykorzystać do swoich celów, bo nie miało tego w ogóle zakodowanego. Zawsze szli na ślepo albo stali w miejscu, sami nie potrafili chować swoich kluczowych jednostek lub dedukować, że jeśli gracz pojawia się i znika w danym regionie, no to pewnie tam siedzi... 

https://medium.com/@julianmckinlay/total-war-rome-ii-and-creative-assembly-my-statement-ten-years-on-d964f65b0a8f

W sumie gdyby Medieval 2 dostał porządny upgrade graficzny, to pewnie na tę grę rzuciłaby się masa ludzi, bo tak naprawdę przestarzała grafika, to jeden z większych problemów tej gry dla gracza, który chciałby ją wypróbować. W końcu umówmy się, obecnie w Medievala 2 grają zwłaszcza fani serii.

Pamiętaj, że oni od 25 lat robią w zasadzie jedną grę, tylko w nieco innej otoczce, a mimo to, jedne odsłony ich serii są uwielbiane i kultowe, a inne mieszane z błotem i wypierane z pamięci, choć w jakichś 70-80% są przecież identyczne! To oznacza, że w dużym stopniu decydują niuanse, czasem dosyć nieuchwytne. Nie dziwi mnie więc ich ostrożność i metodyczna analiza, mająca na celu ustalić co warto zachować względem Medievala 2, a co zmienić.

Osobiście jestem zdania, że ogromną rolę odgrywa również setting, nawet większą niż sama mechanika rozgrywki, przez co wiele gier dostaje taryfę ulgową lub przeciwnie, od startu ma pod górkę.

Persecuted Oczywiście zgadzam się, że setting ma bardzo duże znaczenie, ale i tak największe znaczenie mają mechaniki rozgrywki. W końcu jedna z nowszych serii czyli Total War: Pharaoh biorąc pod uwagę setting powinna być sukcesem, bo wielu ludzi bardzo lubi starożytny Egipt, tak samo Total War Saga: Troy, bo to Grecja, która też jest mocno lubiana. Jednak ostatecznie obie te gry przeszły bez echa, a nawet miały słabe początki i były słabo oceniane przez graczy.

Osobiście jako fan światów fantasy obecnie najbardziej lubię Warhammera (chociaż nie jest idealny), ale ze starszych serii dużą sympatią darzę chociażby właśnie Medivala 2, Rome, Shoguna 2 czy nawet Empire i lubię wracać do tych gier.

Masz też nieco racji, że gry z tej serii różnią się zwykle kilkoma mechanikami, a core gry jest w zasadzie bardzo podobny. Chociaż tutaj akurat Warhammer to była dosyć duża zmiana, bo gra ma sporo mechanik, których po prostu kiedyś nie było, ale to wynika z jej odmiennej specyfiki, w końcu to świat fantasy.

Tak szczerze to nie mam obecnie jakiejś listy mechanik, które spowodowałyby, że seria Total War zyskałaby mocno w oczach graczy, ale z pewnością z rzeczy do poprawy jest AI wrogów zarówno na mapie kampanii jak i w bitwach. Wydaje mi się też, że nowe części są po prostu o wiele łatwiejsze. Tutaj na myśl przychodzi mi właśnie Medieval 2, gdzie złe zarządzanie miastami czy olanie jakiejś nacji przez dłuższy czas potrafiły przynieść graczowi klęskę, bo albo padła Ci ekonomia albo AI podbiło dużo ziem i stało się zbyt silne. Mi się tak kiedyś zdarzyło z Anglią, gdzie ja grając Polską nie skupiłem się na zachodzie Europy i nie kontrolowałem zbyt mocno co się tam dzieje, a później okazało się, że Anglia ma całe wyspy i Francje. Później ruszyli na niemców i na mnie, a jeszcze pech chciał, że chwilę przed tym miałem inwazję Timuridów...

Jednak jaki jest tego efekt? Właśnie taki, że pamiętam to do dzisiaj, bo to było fajne i ciekawe doświadczenie. W nowszych grach nie mam takich ciekawych wspomnień, a nawet jeśli AI np. w Warhamerze podbije wielki teren, to nadal gra na tyle mało sprawnie, że łatwo jest ich pokonać, gdy gracz nie jest od nich dużo słabszy.

Setting Warhammera nie każdemu się spodoba, ale mechanicznie to najlepsze, co ta seria ma do zaoferowania w zasadzie od początku jej istnienia. Jak robisz grę "historyczną", to niestety wcześniej czy później wpadniesz w pułapkę "to samo, tylko w innym kolorze", bo takie były realia. To zaś sprawia, że różnorodność jest tam w dużym stopniu iluzją, która robi wrażenie na papierze, ale niekoniecznie w grze. Warhammer ma z kolei diametralnie różne, asymetryczne frakcje, a granie każdą z nich to trochę jak mini-gra w grze. W zwykłym TW ograsz 2-3 kampanie i już w zasadzie masz pełen obraz. W Warhammerze każde stronnictwo i każdy lord to nowa przygoda do odkrycia.