Papież Flo IV

Jakoś nigdy nie miałem poczucia, że mam jakieś "niezałatwione sprawy" w jedynce. I tego poczucia po ukończeniu też nie ma, to po prostu zwykły pakiet dodatkowych misji dla fanatyków serii, obecnie nic specjalnego, choć wtedy pewnie każda dodatkowa misja do tak dobrej gry była przyjmowana z dużym szacunkiem.
Ale i tak widać, że nie tworzyli tego twórcy oryginału, design i jakość poziomów stoi na dużo niższym poziomie. Egipt im akurat wyszedł, choć ten nieszczęsny skybox z jedynki psuje ten dobry efekt, na szczęście poprawiono to w remasterze.

ZERO
Ogrywanie kupki wstydu ma jednak swoje plusy.

Też się ostro napociłem by znaleźć co po niektóre kraje. No i są też pewne niewiadome, niektóre studia są bardziej znane jako międzynarodowe, a inne przenosiły swoje siedziby.
Za dużo egzotyków tutaj (gra z Bośni to brzmi jak białoruski wahadłowiec), zamiast się skupić na Europie to można było dodać bardziej "gierne" regiony typu Australia, USA, Japonia...

Nasz Nowy Dom Simulator. To tutaj w końcu możemy użyć słów, które nigdy nie padły w tym programie, czyli NIE wyremontujemy waszego domu.
Jak każda tego typu gra wciąga szybko i jeszcze szybciej zaczyna nudzić. Etap tego wciągania trochę się tu wlecze, bo z początku naszym głównym zadaniem jest sprzątanie śmieci. Trochę nie taki był cel chyba tej gry, ale okej, przynajmniej zachęciło to do posprzątania własnej chałupy. Jak już wejdziemy w fazę remontów, burzenia ścian i ogarniania wielkiego syfu w zakupionych domach to rozgrywka rzeczywiście rusza do przodu. Możliwości jest wiele, ale mogło być ich jeszcze więcej. Części dekoracji i mebli brakuje, a część jest zupełnie niepotrzebna i zawala sklep, co tym bardziej nie pomaga w nawigowaniu przez średnio intuicyjny tablet. Nie rozumiem też dlaczego parę ważnych funkcji typu tapetowanie jest odblokowywane tak późno.
Ale zawsze miło zobaczyć jak powstaje coś z niczego, jest to też jakaś inspiracja na remontowe pomysły w prawdziwym życiu.

A do edycji 2020 kiedyś nie było jakiejś aktualizacji z Polską albo że była w planach? Pamiętam, że tam też upgrade'owali różne tereny, ale potem już nie byłem na bieżąco z tym wszystkim.

202
Ale na pewno są tu wliczane newsy, w których nasz komentarz był tym pierwszym nietykalnym, którego nigdy nie można było tknąć i odpowiedzieć na niego. Wiem, że czasami mi się nudziło, ale sam z siebie tylu wątków na pewno nie założyłem.

Witamy w tradycyjnym sequelu lat 90.! Jak zwykle dwójka w tytule gry oznacza, że wszystko tu jest 2 razy większe i lepsze. 2 razy więcej gnatów, 2 razy więcej zagadek, 2 razy więcej wrogów, 2 razy bardziej rewolucyjna technologicznie oraz 2 razy dłuższa rozgrywka, taki terminator 2 wśród gier. I to wszystko osiągnięte w zaledwie kilka miesięcy, to musiały być naprawdę wyjątkowe czasy...
We wstępie sam zachwyt, aczkolwiek zaczynam powoli uważać, że gier z tamtego okresu nie da się ocenić. Ba, być może nigdy się nie dało. Przy Tomb Raiderze 2 to dla mnie sytuacja identyczna jak z Falloutem 2, z jednej strony nie ma czego porównywać, bo technologicznie zmiata z podłogi swoją poprzedniczkę. Twórcy od początku wiedzieli czego chcą i to widać od razu, doświadczeni na błędach poprzedniej części i zainspirowani kolejnymi pomysłami dostarczyli produkt idealny, który w tamtym czasie rzeczywiście musiał zmiatać z podłogi, ta gra nawet w oryginalnej grafice dostępnej w remasterze dobrze się broni, pod warunkiem, że posiada się anielską cierpliwość. Dużo większe nastawienie na historię, na cut-scenki, jeszcze więcej kultowych kwestii, momentów i postaci (mam nadzieję, że każdy wyobraził sobie teraz pana lokaja w chłodni). Chociaż gra potrafi być nieźle wkurzająca, to nie da się tego nie docenić.
Jednak jest też ta druga, bardziej ciemna strona, którą wspomniany fallout oraz inne kontynuacje z tamtego czasu również posiadały. Twórcy mocno nastawili się na typowe sequelowe mocniej, więcej, bardziej, przez co część klimatu pierwowzoru jednak uciekła. Gra w paru miejscach jest niebywale rozwleczona, o ile część lokacji naprawdę trzyma mistrzowski poziom (aż chce się odwiedzić Tybet i Chiny), tak na części podwodnej umarłem w końcu z nudów, lokacja oczywiście w porządku, ale dałoby się to skrócić bez stracenia na jakości. Podobnie z przeciwnikami. W jedynce atakowały nas naprawdę wyśmienite i pomysłowe stworzenia. Tutaj oczywiście też takie są, ale większość przeciwników to ta banda, która atakuje nas przez całą grę, jeszcze pojawiają się w jakichś dziwnych miejscach, do których potrzeba specjalnych kluczy żeby tam się dostać. Może nie miałbym tego aż tak za złe, zwłaszcza, że sami twórcy postawili za cel zrobienie z drugiej części archeologicznego Bonda, ale za bardzo skojarzyło mi się to z najnowszą trylogią, gdzie nie licząc pierwszej części akcji jest więcej niż w Call of Duty.
Pewnie te 30 lat temu nikt nie zwracał na to uwagi, ale dzisiejsze oko uzna, że pewnych momentach twórcy przeszarżowali, te olbrzymie lokacje i ogromna ilość przeciwników sprawiają, że ta bardziej uboga i mniej dopracowana jedynka ma jednak część uroku, którego dwójka nie powtórzyła.

Też się nad tym zastanawiałem. I w sumie gdy tego nie robiłem, to dużo lepiej mi się żyło. Niestety parę znajomości poszło w swój własny świat i ciężko bez takiego normalnego kontaktu i jakiegoś wspólnego celu go utrzymywać. A im częściej się zaczyna konwersację, tym potem coraz bardziej głupio ją zaczynać, skoro nie widzi się tej inicjatywy po drugiej stronie.
Na całe szczęście w formie online ten kontakt idzie całkiem nieźle i liczę na to, że tak to będzie nadal wyglądać, ale o tym bardziej realnym to szkoda gadać. W czasach szkolnych nienawidziłem jak mi ktoś nagle pisał czy wyjdę z chałupy, bo lubiałem mieć wszystko poplanowane w danym dniu, teraz dużo bym dał żeby wrócić do tamtych czasów żebym nie musiał z miesięcznym wyprzedzeniem rezerwować wolnego slota na zwyczajną wizytację. Dlatego ja bym to uznał jako znak czasów, a nie znak wieku.

A potem nie dziwne, że teraz wiele gier wojennych i strzelanek dzieje się w fikcyjnym państwie/fikcyjnym mieście..., ledwo co nawiążesz do jakichś wydarzeń to już fala protestów. Oj, Rockstar za miesiąc nie będzie miał łatwego życia. Ale w sumie takie lipne kontrowersje wychodzą tylko na plus, to nie pierwszy taki news o najnowszym CODzie, aż sam się zainteresowałem co tam takiego wypuścili, że takie płakanie nastąpiło, a przecież swoje zainteresowanie tą serią zatrzymało mi się na WWII.

225 tysięcy w Puncie, rzadko kiedy jeżdżę, a kilometrówek dużych nie robię więc kolejnego jubileuszu już nie dociągnie. Rekordzik też mam mały, chyba z max 200 km, na dłuższych trasach staram się dzielić z kimś jazdą.

A nie możemy tak codziennie przestawiać zegarków o godzinę w tył, wszyscy byliby w końcu wyspani.

Kto tak podpadł kanclerzowi Europy, że nagle rząd, który miał potężne płakanie na myśl o zwykłej nocnej prohibicji, nagle posuwa się do tak radykalnych kroków? Co da ten zakaz reklam, mam kolegę alkoholika, który nie popiera tego całego 12+12..., a nie wróć, już mi się mylą te inby.
No to byłoby coś rzeczywiście rewolucyjnego, bo w reklamy piwa naprawdę pompowane jest grube siano. Co zresztą widać, bo szczerze mówiąc to są jedyne reklamy, które da się normalnie oglądać. Wiem, że kolega aope dostanie zawału przez ten wpis, ale naprawdę przyjemnie było obejrzeć w tv reklamy przerywane filmem, gdzie po kolejnym nudnym leku na mięśnie kegla (reklamy leków jako pierwsze kwalifikują się do wyeliminowania) dostało się widok na szczyty gór, lornetkę, letni vibe, klimatyczną muzyczkę oraz oczywiście zimnego, zielonego leszka z dopiskiem "Łap chwile". I tą reklamę naprawdę cenię. Bo po pierwsze, rzeczywiście zachęcała do łapania chwili, a takiego przekazu nigdy za wiele, a po drugie dzięki niej przewidziałem na oczy, bo sam się dałem na nią złapać i jakoś tak trochę częściej zacząłem zaglądać na literę L w tym stosie puszek. Wcześniej rzadko kiedy widziałem w tym większy marketing, ot wzięło się to na co się miało ochotę. A że akurat zbliżał się większy grill i dziwnym trafem wzięło się akurat kasztelana...
Pytania tylko są 2. Czy przez ten zakaz ludzie nie wrócą do mocniejszych alkoholi, no bo z tego co kiedyś słyszałem, po to właśnie piwo nie było objęte zakazem oraz który memcen wymyślił, że przez to upadną browary rzemieślnicze, skoro udupienie koncerniaków w przestrzeni reklamowej może im tylko pomóc.

Aleście wspomnienia teraz odblokowali, wiem, że to był początek końca internetu jakiego znamy, ale brakuje mi tamtych inb i memów w wątku covidowym.
Jak dla mnie od tego czasu każda choroba jest covidem, kiedyś już parę dni wcześniej mogłem przewidzieć, że coś mnie weźmie, a teraz bum, parę godzin i już trzeba lądować we wyrze. Albo wręcz przeciwnie, czuję, że przez parę tygodni nie jestem na siłach, ale udowodnij to teraz lekarzowi, skoro temperaturowo max 37 stopni. Wszystko się pokićkało w tym temacie, czasem mam wrażenie, że nic nie pomogły te szczepionki, tym bardziej, że pierwszego covida przeszedłem wręcz wzorcowo, ale z drugiej strony wtedy sobie przypominam, że nie każdy miał tyle szczęścia co ja i przynajmniej nie byłem i nie jestem obiektem testów tego legendarnego już choróbska, o którym wnukom będę opowiadał legendy.

Nie jestem zaskoczony, przez bardzo długi czas tak to przecież wyglądało.
Tych komiksów to mi bardzo brakuje...

Wincyj odwagi.
Tylko nie odpisuj, bo będziesz biedniejszy o 9 groszy.

Ograłem w czerwcu Inkwizycję i to tylko dlatego, żeby spróbować zrozumieć największego mindfucka gamingu, czyli jak to jest, że obecnie nie da się znaleźć praktycznie żadnej pozytywnej opinii o grze, która sama według graczy była grą roku 2014 (a przynajmniej według GOLowego plebiscytu, który uważam za najbardziej miarodajny). Miałem wrażenie, że Soul swoim legendarnym trollerskim wątkiem tak wszystkim obrzydził tą grę, że każdy by chciał zapomnieć o istnieniu tej produkcji.
I jakoś nie potrafię kupić tej sławnej teorii, że wszyscy kochali tą grę, ale wtedy przyszedł Wiesiek Wiesław i pokazał Heroldowi Andraste miejsce w szeregu. Owszem, świat był ekstremalnie rozległy. Ilość poboczniaków ze zbieraniem ziółek tym bardziej. Nie wiem komu to się mogło podobać. Sami bohaterowie oraz główny wątek rzeczywiście był w porządku. Poza tym tamten rok naprawdę był obfity w świetne gry, z Obcym i Wolfensteinem nawet nie było co konkurować. Także po części zrozumiałem, ale po części zagadki nadal nie rozwiązałem. Udowadniać tego nie zamierzam, bo sam świat Dragon Age'a nie wygląda za ciekawie.

Jeśli mówimy o piratach, to niejeden raz miałem taki przypadek hehe
Jedynie Pro Cycling Manager sprzed 12 lat sprawił mi większe problemy. Płyta miała jakieś dziwne wgłębienie i podczas instalacji wywalał błąd. Ale drugi egzemplarz był już w porządku. Aczkolwiek ta gra i tak funkcjonuje na mojej półce tylko jako sentyment, po którymś wyścigu kolarskim nabrałem ochoty na pobawienie się w kolarstwo, a tu zonk, nie dość, że gra miała określoną liczbę aktywacji, to w dodatku stronka od aktywacji już nie działa. I nie są to jedyne płyty, które mają podobny problem, bo w moje ulubione Brothers in Arms 1 i 2 również nie pogram sobie na W10. Podobno można to obejść patchem, ale nie mam takiej motywacji do powrotu żeby się w to bawić.

Numer 1 u mnie to chyba Silent Hunter 3, jak się widziało ten wyskakujący motywujący cytat na dole i stylizowane na archiwalny film nagrania z gry z boku, to aż chciało się jak najszybciej wypłynąć na morze. Chociaż dużo bardziej zapamiętałem menu z kariery, w młodzieńczych latach gdy bujna wyobraźnia dawała zabłysnąć, aż chciało się odpocząć w tym klimatycznym pokoiku po wielotygodniowym rejsie.
Klimatyczne menu pamiętam też ze starych FIF, zwłaszcza z edycji 09. Prosta i przejrzysta nawigacja, świetny soundtrack oraz nasze statystyki po bokach.
Z nowszych Rafta muszę pochwalić, praktycznie od razu widzimy co nas może czekać w tej grze.
A z tych gorszych to nie wiem, ostatnio w RE 5 i 6 potrafiłem się zgubić gdy chciałem zagrać coopa z kolegą, ale spodziewam się, że trafiałem na gorsze "pierwsze wrażenia".

Nie, bo w każdej szkole jakoś potrafiłem dostosować się do jakiejś grupy paru znajomych, a że grupa zazwyczaj jest silniejsza od pojedynczej jednostki, to rzadko kiedy zdarzały się mi się bardziej przykre sytuacje i to pomimo dosyć dużej nieśmiałości.
Aczkolwiek w tym temacie bezapelacyjnie zgodzę się z Loonem, też chyba muszę powiedzieć kościelne "moja bardzo wielka wina", bo po zakończeniu obowiązkowej edukacji i przemyśleniach co do tego czasu koniec końców uznałem, że w sumie sam święty nie byłem (wiem, dziwne jak na papieżaka). Myślę, że parę osób może mnie dziś pamiętać z tej bardziej negatywnej strony. I choć sam z siebie rzadko kiedy męczyłem innych swoją obecnością, to jednak w grupie potrafiłem pokazać pazurki, zwłaszcza w kategorii żarty i beczunie. W sumie zostało mi to po dziś, ale jakoś bardziej wyczulony się zrobiłem na takie rzeczy i rzadko przekraczam granice dobrego smaku.

Mój tegoroczny sezon zakończony Szczawnicą i spływem Dunajcem. Tym bardziej utwierdziłem się w przekonaniu, że Pieniny to bezdyskusyjny S tier polskich gór. Niestety tyle dobroci na tak małym terenie sprzyja widokami zasłanianymi przez innych turystów, ale zawsze mogło być gorzej, a przynajmniej w następny weekend tak będzie.

Żaden, twórczość gier dla mnie zawsze będzie się kojarzyła bardziej z grupą ludzi aniżeli z pojedynczymi jednostkami. Co prawda trochę mi się to zmieniło od czasu sięgnięcia po książki z zakresu historii gier, ale to nadal nie jest ta sama skala co na przykład z filmami, gdzie w filmie Tarantino widzę głównie Tarantino, a w filmie z Cruisem widzę głównie Cruise'a (a zwłaszcza w serii M:I).
A jeśli rzeczywiście skojarzę sobie jakieś nazwisko, to znaczy, że koleś odwalił naprawdę dobrą robotę i jego kult nie jest nieuzasadniony.

Sam dostrzegam jak wielu zaczęło dużo ostrożniej podchodzić do tego wielowiekowego wynalazku, także nic tylko się cieszyć, poszło to w dobrym kierunku (szkoda, że z innymi destrukcyjnymi zachowaniami tak się nie dzieje, a niekiedy jest jeszcze gorzej, ale chociaż coś).
Ale niestety nie mam się z czego radować, bo w ostatni weekend skosztowałem soczku 0% i czekoladek z alkoholem, więc pamiętając twoje uwielbienie do tego tematu, to już nie ma dla mnie ratunku.

Nagródź autora i redakcję
Jeżeli użyjesz tego przycisku do zakupu abonamentu, 30% kwoty trafi do autora (i)

Mówisz o Bośni, która grała na ostatnim mundialu i nawet wyszła z grupy? Przecież my nigdy nie będziemy na tym samym poziomie co oni, powinniśmy dziękować Św. Wojciechowi z Turynu, który otoczył opieką naszą bramkę, że w końcu zagraliśmy na 0 z tyłu i to jeszcze z tak mocną drużyną.

Freecell, Pasjans Pająk, Windows Movie Maker, świętej pamięci trójca z paska menu start z windowsa xp.

Interstellar, ale to przez to, że nasłuchałem się jaki do giga potężnie mądry film nie dla jakiegoś tam plebsu. I zamiast czerpać radość z wizualiów i akcji to skupiałem się na analizowaniu wszystkiego i irytowało mnie każde nieracjonalne zachowanie bohaterów.
Znaczy nie żeby z innymi filmami Nolana było inaczej, bo nadal się zastanawiam skąd taka wielka podnieta na niego, ale że uwielbiam kino SF, to w tym gatunku szybciej się z nim przeprosiłem, na tyle, że aż polubiłem Teneta... i jak się okazało był to jedyny jego film, który miał akurat słabe opinie. Od tej pory nawet nie chce mi się rozumieć jego twórczości i fanów.

W necie mamy wystarczająco dużo ekspertów losowych dziedzin, którzy wiedzą wszystko, nie potrzeba kolejnych.

SPRINT... W MONAKO... Kogoś chyba ostro powaliło z tym kalendarzem.
Akurat w ten dzień będzie się kończyła oktawa Bożego Ciała, jeśli komuś będzie mało procesji to będzie miał jeszcze dwie wokół kasyna.
Poza tym to i tak się jeszcze milion razy pozmienia, powodzenia z tym Bliskim Wschodem.

Cała era minecrafta i innych gameplayów z popularnych wówczas gierek na YT. Nie interesował mnie ani sam jutub, ani oglądanie jak ktoś gra, wolałem samemu sobie pograć, nawet jeśli miałem 10 razy mniej gier niż teraz. Potem jakoś to zrozumiałem i sam zacząłem takie rzeczy oglądać, ale youtubowa scena wyglądała już wtedy zupełnie inaczej.
Ale gdy ja polubiłem się z YT to inni poszli o krok dalej i zaprzyjaźnili się z social mediami, a fazę na te uzależniające gówno ciężko mi zrozumieć nawet dziś. Znaczy patrząc na to dzisiaj uważam, że w tamtym czasie to akurat miało jeszcze jakiś swój urok, więc przez ten mój bojkot trochę fajnego contentu mi jednak uciekło, ale hej, przynajmniej uczucie żenady na widok mojej gimnazjalnej działalności ograniczyłem tylko do GOLa.

Tylko jedna? Większość piosenek chyba to potrafi, zazwyczaj jak coś mi się spodoba to męczę replay aż do znudzenia, czasem przestaję po jednym dniu, ale niektóre nuty zostają na dłużej i potem nie da się ich nie słuchać bez wspomnień z okresu kiedy się je odkrywało.
Częściej mam tak z bardziej niszowymi utworami, ale nawet zwykłe Running up that Hill zaintonowane wieczorem w radyjku wyzwoliło nostalgię do dawnej popijawy studenckiej i do tamtych ludzi, a to tylko dlatego, że akurat wtedy przed wyjazdem męczyłem ten utwór i też wyjeżdżałem z domu wieczorem... A potem ludzie w szoku, że ja tak dobrze pamiętam w szczegółach co gdzie i kiedy się działo, być może właśnie dlatego.

Ja też po szkole, po lekcji historii, również nie zdawałem sobie sprawy z wagi sytuacji... tylko jak miałem to zrobić jak mnie nie było wtedy jeszcze na świecie *badum tsss*.
Ale żeby wnieść od siebie coś bardziej produktywnego, to łapcie do kawusi i wieczornego superkina na TVNie nasze archiwa, chyba pierwszy w historii wątek typu "ło kuwa kuniec świata":
https://forumarchiwum.gry-online.pl/S043archiwum.asp?ID=69772
https://forumarchiwum.gry-online.pl/S043archiwum.asp?ID=69928
https://forumarchiwum.gry-online.pl/S043archiwum.asp?ID=70068

Zobaczyć trójkę z przodu w rankingu to jakby zdobyć jakąś forumową koronę ziemi, ale żeby zdobyć ją jako pierwszy i to przed osobami, które same tworzyły to miejsce, to już jest kosmos.
Według wyliczeń impreza z okazji 500 rankingu czeka nas najwcześniej w 2043 roku. Rozumiem, że zbierzemy się wtedy wszyscy w jakimś domu niespokojnej starości?

Enemy Front, zamiast skupić się głównie na powstaniu, które naprawdę ma tam swój klimat, to większość gry spędzamy we wspominkach bohatera, które zostały sztucznie zrobione żeby zainteresować zachodniego odbiorcę (a pewnie i tak tego nie zrobił).

Nareszcie news oparty na wątku z naszego forum, ile można czytać tych randomów z reddita. Co prawda akurat trafiło na temat kompletnie niezwiązany z grami, ale i tak szacunek za wsparcie lokalnych twórców.

Nic w tym rankingu nie przebije u mnie FIFY 12, generalnie jedna z lepszych, ale te mecze były jakieś oskryptowane, pamiętam jak w karierze dla testów ileś razy powtarzałem jakiś mecz i zawsze w pierwszej akcji przeciwnika padał gol. Oj, monitor w wyobraźni lądował już za oknem. Z innymi częściami też było różnie, ale tą edycję zapamiętałem pod tym kątem bardzo dobrze.
Lubię o tym wspominać, bo też potrafiłem słyszeć, że przez te złe i brutalne strzylanki to bydą ze mno problemy. No jakoś w żadnych CSach nigdy się nie wydarłem, może dlatego, że zawsze byłem w takich grach słaby i nie zależało mi na wyniku, tymczasem gierka PEGI 3 wyzwalała u mnie najskrytsze emocje.
A z ostatnich remaster pierwszych Tomb Raiderów jak się okazało, że Lara nie doskoczyła, a ja zapomniałem zapisać.:-(

Ocena naciągana jak stare galoty, ale całokształt uważam za całkiem udany. Aczkolwiek teraz zrozumiałem, dlaczego moda na II wojnę światową w strzelankach i ogólnie w grach musiała wtedy umrzeć, z tego tematu nie dało się wykrzesać już nic więcej.
Co nie znaczy, że nie próbowano, właśnie te nowości sprawiają, że COD 5 zapada w pamięć. Popularna w strzelankach z tego okresu duża brutalność i nacisk na pokazanie okrucieństwa wojny, pierwsze CODy i MOHy pokazywały strzelanie do Niemców jako świetną zabawę, tutaj można zapomnieć o beztroskim lataniu z karabinem. Dlatego tak dobrze zapada w pamięci kampania w Japonii, jest tu ukazane wszystko z czym kojarzymy wojnę z Japońcami. Odpieranie ataków banzai i buszowanie po ich lepiankach z miotaczem ognia uważam za symbol tej gry. Szkoda, że lokacje w ogóle nie zapadają w pamięć i nie czuć, że uczestniczymy w historycznych bitwach.
Kampania rosjan jest ciekawsza pod względem fabularnym (Gary Oldman - kapitalna robota). Niestety ma się wrażenie jakby była robiona na siłę, wygląda jak remaster kampanii z jedynki i to taki mniej udany. Jedyne pamiętne momenty to pierwsza i ostatnia misja. Jestem też ciekawy, który łepek wymyślił żeby obie kampanie były ze sobą wymieszane, nawet chronologii tu za bardzo nie ma, bez uzasadnienia raz latamy amerykusem, a potem na zmianę ruskiem.
COD 1 był czymś wyjątkowym, do dwójki miałem wiele zastrzeżeń, ale samo granie było przyjemne. Tutaj mimo całkiem wporzo strzelania tej przyjemności tyle nie było, nie wiem czy to zmęczenie materiału czy świadomość co po latach się stało z tą serią, w każdym razie ta gra zakończyła pewną epokę w świecie strzelanek. Na nowe Brothers in Arms czekam do teraz, a następne drugowojenne CODy podchodziły bardziej pod science-fiction.

Za młodu wiele ważnych gier mnie omijało, głównie ze względów niewystarczającego sprzętu i finansów, ale obecnie wiele z nich nadrabiam więc nie ubolewam nad tymi rzeczami. Aczkolwiek żałuję paru starszych klasyczków, które zawsze uważałem, że warto mieć je na liście ogranych, że nie zainteresowałem się nimi wcześniej. Po tylu latach człowiek się za bardzo przyzwyczaił do tej wygody w graniu i pewne archaizmy toleruje już coraz gorzej, przez co nie wiem czy kiedykolwiek będzie jeszcze okazja i chęć żeby w nie pograć.
Max Payne 1 i 2 to takie koronne przykłady, zimą będzie już chyba z 7 lat od mojego wpisu pod którymś artykułem, że mam zamiar ograć... no nie zrobiłem tego do dzisiaj, brak czasu, inne gierki na multi, wysyp darmowych gier, nigdy nie było okazji. Podobnie z GTA:SA i Bioshockiem, rozdawali raz za darmo, ale nie przygarnąłem, bo tych darmówek było wtedy zbyt dużo. Zagrać już pewnie też nie zagram.
Bardziej żałuję w sumie przegapionych kooperacji i multików ze znajomymi, bo po latach niektórych wspomnień, emocji i uczuć powtórzyć się po prostu nie da, nawet jeśli kod gry nie był aktualizowany przez lata. Przy dobrej ekipie nawet najsłabsza gra potrafiła stać się grą roku.

Powiedzmy, że też udało się trochę liznąć tego tematu, na szczęście minimalnie, aczkolwiek zobaczymy co będzie w przyszłości, już chyba nie znam nikogo, kto by optymistycznie na nią patrzył. Tak się parę lat temu śmiali ze studiów z psychologii, a tu teraz wychodzi na to, że jest to jeden z najbardziej przyszłościowych kierunków nauczania.
Wykorzystując moment chciałbym bić przed tobą ogromny pokłon, że tak usilnie walczysz i że tak chętnie relacjonujesz tą bitwę samego ze sobą (której wygrać chyba praktycznie się nie da). Mega inspiracja od ciebie płynie, ja bym na twoim miejscu pewnie już dawno miał to gdzieś, a ty jeszcze masz czas na myślenie w co by tu zagrać i co przeczytać. Brakuje takich ludzi w obecnym internecie, jak kiedyś spotkam kogoś z podobnymi problemami, to będę wiedział do kogo napisać by znaleźć motywację do dalszego działania.

Łee, myślałem, że o jakiegoś patostreamera będzie chodziło.

Cały stadion i gierka za 700 zł? Ja bym brał.

Się ciesz, że nie ma w tym zestawie jeszcze kiszakowych woke'istów, parę miesięcy temu co drugi kom o GTA to było marudzenie jaka ta szóstka będzie poprawna politycznie pod dzisiejsze czasy, dosłownie murzyn na murzynie i to jeszcze pewnie w łóżku. A teraz absolutna cisza, nie wiem, chyba im bluescreena w łepetynie wywaliło na widok tych cycochów w nocnym klubie i grywalnego heterozwiązku.
Liczę, że po premierze do głosu dojdą prawdziwi gracze, czyli głównie nasi forumowicze, którzy potrafią pisać zdania złożone i którzy rzeczywiście będą ogrywali tą grę. A jeśli tak się nie stanie to żadna strata, to jest jedna z tych gier, którą praktycznie każdy ogra, bez problemu znajdę prawdziwych ludzi, z którymi będę mógł sobie o GTA pogadać (tak wiem, dziwne, z prawdziwymi ludźmi gadać, jak to możliwe).

Śmierci znudziło się buszowanie po amerykańskich gwiazdach i postanowiła zawędrować do Europy. Zmarł król Norwegii Harald V, rządził 35 lat.
https://wiadomosci.onet.pl/swiat/nie-zyje-harald-v-krol-norwegii-zmarl-w-wieku-89-lat/0c8dh7e?utm_source=pl.wikipedia.org_viasg_wiadomosci&utm_medium=referal&utm_campaign=leo_automatic&srcc=undefined&utm_v=2

I dlatego filmy amerykańskie są takie zarąbiste (i GTA również).
W żadnym innym kraju bohater grany przez Stallone'a, Eastwooda, Schwarzeneggera nie miałby racji bytu, ale tam zdarzyć się może wszystko. Nawet prezydent będący sobowtórem Biffa Tannena z BTTF2 z alternatywnej wersji roku 1985.
Ale cieszy mnie, że wyleczyliśmy się z tego hamericandżrimu. No może nie całkowicie, bo wychwalamy polityka, który sam bawi się w takiego ładnego, amerykańskiego, ale już młodzi nie wyjeżdżają realizować amerykańskiego snu pracując za śmieciowe pieniądze jako kelner w fast foodzie na przedmieściach Bostonu.

Ale rockstara nie ma teraz co się bać, niech się lepiej cieszą, że gierny Robin Hood nie obudził się ze swoimi gejplejami w czasie odbywania tych targów, nowe informacje na temat wielu gier na pewno zeszłyby na dalszy plan.
A swoją drogą rozumiem, że możemy liczyć na tego naszego wybawcę i uspokoi się z tymi wyciekami w dni tego wydarzenia żebyśmy po tygodniu przerwy mogli w końcu pogadać też o innych grach? Czy jednak pieniążki ze swojej ankiety okażą się być zbyt duże czym pokaże, że tak naprawdę niczym się nie różni od korporacji, z którą walczy?

Dodatek, który udowadnia, że wątek główny inkwizycji naprawdę miał potencjał na grę, która będzie wspominana po latach..., znaczy no teoretycznie tak się stało, ale fabuła w tych wspominkach akurat rzadko wchodzi na ten pierwszy plan. Ale hej, zawsze można było skończyć jak część czwarta.
W każdym razie naprawdę miło było pożegnać się z bohaterami gry, ze wszystkimi mamy możliwość dość częstej interakcji i możemy dowiedzieć się co zadziało się u nich przez ten czas, nawet z tym jednym, który na sam koniec negatywnie wszystkich zaskoczył. No i nie tylko z nimi, bo wszystko kręci się wokół polityki, więc w kwestii dialogowej dzieje się dużo. Ale okazja do prawdziwej jatki też jest. Qunari może i nie wypadają jakoś wyjątkowo, ale same walki i bossowie również bardziej przemyślani i nie męczą tak jak w poprzednich dodatkach.

Świat warhammera jest mi obcy, ale przy tak dobrej strategii nawet nieznane uniwersum potrafi zainteresować. Bitwy rozgrywa się bardzo przyjemnie. Ponadto świetna ścieżka dźwiękowa. Niestety sama gra dosyć skromna, co widać po liczbie frakcji w podstawce.

Oczywiście, że Wick, no chyba, że porwałby komuś córkę, to wtedy wjechałby Liam.
Chociaż pod względem najmniejszej energii i największej efektywności działania to chyba Equalizer. Chociaż w tym przypadku przyszedłby Seagal i skopałby mu dupsko nie wstając z fotela.

Nawet nienajgorszy ten dodatek, co prawda kotlina potrafiła irytować olbrzymimi różnicami wysokości przez co szybkiej podróży używałem tu nader często, ale sama historia poprzedniego inkwizytora się broni. Walka w twierdzy, gdzie trzeba pilnować wskaźnika wychłodzenia, jest czymś, co zapamięta się z tego dodatku chyba najbardziej.

Brzydki, korytarzowy dodatek, nastawiony na nudną młóckę, której zwieńczeniem jest tragiczny finałowy boss. Fabularnie zostawia nam więcej pytań niż odpowiedzi, ale załóżmy, że takie było zamierzenie twórców. Niewykorzystany potencjał klimatycznej mapki oraz nowych bohaterów, o których dowiadujemy się zbyt mało.

Zamiast się przyznać, że pokończyły ci się koleżanki z Polski, którym się podobasz i że przerzucasz się teraz na Ukrainki, to wyskakujesz z jakimś generycznym wątkiem politycznym jakich tutaj wiele.

Brak Ejdy Łong:-P. Ale żeby nie powtarzać, to takie zmiksowanie akcyjniaka i horroru, że ani to ani to nie wyszło dobrze.
Company of Heroes

Że prawdziwe życie przeniesiemy tak mocno w świat wirtualny, że w pewnym momencie będziemy zmuszeni potwierdzać tam swoją prawdziwą tożsamość za pomocą dowodów osobistych. Nie wiem czy być dumnym, że w tak młodym umyśle miałem takie trafne SF wizje, no ale cóż, powoli te wizje zaczynają się spełniać.
Ale nie przewidziałem, że jeszcze przed tą erą przyjdzie nam pracować i uczyć się zdalnie. Ale nie żałuję, będę mógł opowiadać dzieciom, że droga starego do szkoły A.D 2020 to były 2 kroki z łóżka do komputera i odpalenie discorda.

Prędzej zobaczyłbym jakąś większą grę z tego uniwersum, bo tamte już niczym się nie bronią w obecnym czasie, a potencjał tego świata jest ogromny.
Piątka spoko, ale tylko i wyłącznie jako prequel pokazujący początek wojny z maszynami. W dobie wszędobylskiej paniki i coraz większego uzależnienia się ludzi od AI taki film rzeczywiście mógłby dorównać legendarnej trylogii.

To jakaś plaga 40-tek na tym forum, ostatnio więcej wątków urodzinowych niż z okazji jubileuszowej rocznicy założenia konta.
Zdrowia i dużo odwiedzonych atrakcji na wyjazdach.

Eee, popsułeś zabawę, że mowa tylko o konsolach, tam to wiadomo, że tylko fizyczny nośnik wchodzi w grę. A już chciałem turlać się ze śmiechu, że wziąłeś ARKa dickussa do potwierdzenia twoich argumentów.
Ale potwierdzam, że ludzie co uwielbiają cyfry są milionerami. Dzięki darmówkom z epica, steama, goga i ubisoftu wydaję na gry tak mało, że mogę sobie teraz pozwolić na wakacje w Polsce.

Mundial może i najgorszy, ale tak dobrej ruletki nie było nigdy. Osobne wątki dyskusyjne, szybkie aktualizacje wyników, wykresik z naszymi wynikami... nie wierzę, że to było robione na szybko i głównie dzięki nam, to musiała być podpucha żeby sprawdzić reakcje forumowiczów czy wyjdą na ulice.

Naprawdę, 99 punktów? To oni specjalnie rozszerzają ten turniej żebyśmy mogli wbić 100 punktów i taką okazję zmarnowałem?
636, miejsce niby najgorsze w historii, ale co ciekawe statystyki trafień mam bardzo korzystne. Widać, że dosyć mało było niespodzianek, bo naprawdę ciężko było odrobić straty do czołówki, ale i tak tradycyjnie udało mi się to zadanie wykonać.

4 lata temu najlepszy finał w historii, więc czas przyszedł na ten najgorszy.
Cieszą mnie te mikroznaki, które pomagają w ruletce. Mecz otwarcia RPA - Meksyk, Hiszpania pierwszy mecz zawala, 1:0 w 1/8 z Portugalią, świetna obrona grająca z czystymi kontami, gol w dogrywce i czerwona kartka u rywali we finale - powtórka mundialu z RPA.
Argentyna broniąca mistrzostwa ledwo przechodząca fazę pucharową, z ich bogiem w składzie, który gra w kraju swojego klubu, tragicznej jakości finał z czerwoną kartką przegrany 1:0 - powtórka mundialu z Włoch.
Jakby to Argentyna wygrała, to byłoby to najlepsze podsumowanie tego turnieju. Miejmy nadzieję, że wyciągną wnioski i stuletnie urodziny mistrzostw świata będą już dużo bardziej godnie obchodzone.

A to zależy też od gry, lato jest najgorsze, ale w takie typowe ubisoftowe blockbusterki świetnie mi się gra latem.

1. Żenujące - Jak żygając wprost na klawiaturę przekonałem się, że tata jednak nie miał racji i część sprzętu komputerowego potrafi być jednak pancerna. Nie wiem jak to nadal działało patrząc na to, że wielokrotnie przeżywała też wylane napoje i okruszki po żarciu, ale coś musi być na rzeczy, bo nie ma rzadziej wymienianego przeze mnie sprzętu niż klawiatura. Dla obecnej jestem już mniej brutalny, więc następną wymianę tego sprzętu przewiduję w okolicach roku 2077.
2. Najdziwniejsze - Jak w podobnym okresie grania, w pewnym momencie zrobiło mi się przykro, że spośród tylu zainstalowanych gier (choć patrząc na obecny mój dysk to i tak była to mała ilość) gram głównie tylko w dwie gry, więc postanowiłem zrobić grafik gier na cały tydzień i w danej godzinie danego dnia ogrywałem konkretną pozycję jaką miałem rozpisaną. Często się przez to nudziłem i zmuszałem do grania, ale przynajmniej czułem, że moim grom nie jest smutno, że nikt w nie nie chce grać.
3. Śmieszne - To bym pewnie mógł całą historię grania opisać, bo jakby granie nie było śmieszne, to pewnie bym tego nie robił. Ale do dziś chętnie wspominam usterkę mojego monitora podczas grania ze znajomym w pierwsze Company of Heroes przez neta. Nie wiem co tam walnęło, wiem, że dało się to naprawić, w każdym razie ekran powoli mi zaczął ciemnieć. Uznałem to za naturalne zjawisko i byłem podjarany, że w tak starej grze są takie realistyczne efekty zmian pór dnia, ku zdziwieniu mojego kolegi, u którego wszystko było po staremu. Uznaliśmy to za jakiegoś buga, dopiero chwilę później ujrzałem cały czarny ekran i nadal działającą grę i wtedy dopiero się przekonałem, że to jednak nie był żaden ficzer tylko zbliżająca się śmierć sprzętu.

Generalnie nie zawiodłem się. Znaczy się jakbym miał tą część brać jako fan Residenta to inaczej byśmy rozmawiali. Ale że słyszałem legendy o liczbie absurdów poganiających inne absurdy w tej części i na takie natrafiłem, to nie czuję się zniesmaczony.
A jest czym, bo dzieła Michaela Baya przy RE6 to dramaty kręcone typowo pod Oscary. Już myślałem, że wulkan z piątki był jazdą bez trzymanki, ale chyba graczom się to spodobało, bo praktycznie cała gra jest utrzymana w tym tonie. Jakieś odrealnione akcje w zupełnie odrealnionych miejscach z nasranymi sekwencjami QTE i durną pracą kamery w niektórych miejscach, zwłaszcza w trakcie pościgów lub boss fightów, których trochę jest, bo przeciwnicy nas tak kochają, że trzeba ich ubijać z minimum 5 razy.
Samemu można się tu dobrze zmęczyć, na szczęście jest ten coop, bo dzięki niemu te wszystkie fabularne durnoty choć po części są kamuflowane. Zrobiony jest tak samo świetnie jak w przypadku piątki..., a przynajmniej tak bym napisał jakbym nie zobaczył jak to wygląda w przypadku kampanii Ady. Nie wierzę, że to było wcześniej przemyślane, oni musieli to kleić tydzień przed premierą.
I gdyby nie to, to byłaby to naprawdę świetna gra. Zestarzała się dużo lepiej od RE5 graficznie i grywalnie, w piątce próbowano połączyć survival horror z akcyjniakiem i ani to, ani to nie wyszło najlepiej. Tutaj nastawiono się typowo pod akcję i mimo braku realizmu, wyszło to całkiem przyzwoicie. 4 różne kampanie o sporej tajemniczości, które w trakcie grania się ze sobą zazębiają odkrywając przed nami kolejne fakty to również powiew świeżości, który zaskakuje nawet dziś. Wiele postaci znanych tej serii pojawia się w tej części, także łatwo wciągnąć się w przedstawioną historię. Oceniać ich za bardzo nie ma co, bo przez nawał akcji każda z nich wygląda względnie podobnie, ale przy takiej ilości wybuchów na metr kwadratowy bez wątpienia historia Chrisa się najbardziej broni. Aczkolwiek dobrze, że Capcom wrócił na właściwą drogę, bo od takich wybuchowych rzeczy mamy Call of Duty.

Myślałem, że fani rocka nienawidzą jak ktokolwiek oprócz nich zna twórczość jego ulubionego zespołu i cenią sobie obecną sytuację na rynku muzycznym, że naprawdę rzadko kiedy mogą spotkać jakiś pop rock w mainstreamie.
Legendary od Welshly Arms uznałbym za taki rockowy hymn naszych czasów. Ale czy "każdy" go zna to nie wiem, sam byłem zdziwiony jak się dowiedziałem, że to grały jakieś randomy, bo brzmi to bardzo w stylu imagine dragons. Ci w sumie ze wszystkich tych kapel są najbardziej znani, ale czy te wyjce podchodzą jeszcze pod rocka to już ocenę zostawiam wam ekspertom. Rammstein znany jest bardziej ze swojej starej twórczości, choć o Deutschland było swego czasu bardzo głośno.
Maneskin po eurowizji miał jeszcze duży potencjał, ale główny wokalista śpiewa teraz nudny pop dla smutnych zakochanych dziewczynek i to jeszcze po angielsku, a przecież to właśnie włoski był głównym magnesem, który przyciągał uwagę do ich twórczości. Ogólnie ostatnio na eurowizji trochę tego rocka się pojawiło, ale tydzień po konkursie już mało kto o tych tworach pamięta.

Czyli Rockstar nie będzie mógł już powiedzieć, że to GTA 6 będzie największą premierą tego roku.

Brothers in arms 4, nie odpuszczę Randy'emu porzucenia tej serii na rzecz Burdellandsów, do usranej śmierci będę o tym wspominał.

Na pewno ponowny bój Messi-Mbappe o tytuł króla strzelców, do którego dołączył się Haaland, już dawno nie było takiej rywalizacji, wcześniej zazwyczaj 5-6 goli wystarczyło, teraz już przed ćwierćfinałem cała trójka ma więcej. Zresztą wystarczy, że widzimy ich w swoich najlepszych możliwych wersjach i ciągną te swoje kraje jak najdalej się da, ile razy na mundialach liderzy zawodzili.
Na pewno wspomniana Norwegia dodaje kolorytu, miło ich widzieć po takiej przerwie i to w takiej dobrej formie.
Na pewno YMCA, który niczym Koreańce w 2002, Mussolini i ten random z Argentyny z lat 70. próbował jako gospodarz ugrać coś u sędziów (na szczęście nieudanie).
Na pewno parę dobrych zmian dla samej piłki. Może hydration break nie wygląda dobrze z punktu widzenia kibica (choć jakby zatrzymywali czas podczas niego zamiast bezsensownego dodawania to przeszłoby to bez problemu), ale takie rzeczy jak limit czasu na zmiany czy wykonywane auty to prawdziwe gamechangery, nie ma już wolnego dreptania po piłkę i grania poza linią boiska. I te zmiany widać, bo końcówki meczów nabrały większej dramaturgii. VAR też już działa bez większych zarzutów, aczkolwiek sędziowie za bardzo polegają na tej ekipie poza boiskiem. I te tłumaczenie przez mikro decyzji, ma to potencjał na memy, któryś z Afryki jak dawał czerwoną to tak się wydarł jakby miał zaraz gościa rozstrzelać. Nie podobał mi się ten zamysł z początku, ale w sumie szkód żadnych z tego nie ma, więc może zostać.
Ale najważniejsze wspomnienie to będzie to, że nie ważne jak bardzo będą starali się w przyszłości spieprzyć ten turniej, to i tak piłka nożna sama się obroni. Atmosfera przed i w trakcie chyba najgorsza od wieków, a mimo to będzie co mile wspominać. Rozszerzenie po części się sprawdziło, ale i tak wolałbym powrót do 32. Fazę grupową obejrzałem jednym okiem, dopiero teraz wkręciłem się w oglądanie jak te wszystkie Iraki i Uzbekistany pojechały już do chaty.

Ogólnie jak gra ma nasrane po 450 osiągnięć za byle pierdołę, wtedy w ogóle nie czuć, że "coś" osiągnąłeś. Większość z nich to zapychacze, polegają na zbieractwie i zliczaniu czegoś typu zabij tego stwora 10 razy, a tego raczej nie szanujemy.

Walić tego Shoguna, kiedyś w dino można było dorwać za tą samą cenę Snajpera, który smakował lepiej (choć oczywiście smakował to raczej za dużo powiedziane) i nic po nim nie było, a ten shogun to trucizna jakich dużo na tej półce sklepowej, na której stoi. Producent chyba ten sam, może im się tymbark wiśniowy skończył i przenieśli się na caprio, może dlatego zaliczyli taki regres.

Mam nadzieję, że będą to migranci chociaż trochę zbliżeni kulturowo? W sensie, że jak na przykład włączą strzelankę to przejdą ją za pomocą klawiatury i myszy?
No bo wiecie, rynek PC sam jest w kryzysie, nie będziemy przyjmowali każdego jak leci, to już nie są czasy herzlich wilkommen. Ja wiem, że niektóre środowiska przyjmowałyby ich z otwartymi ramionami, a kto kim jest ustaliliby później, ale jednak nie chcę wzrostu cen, piractwa, rozrostu czarnego rynku, chcę bezpiecznej przyszłości dla mojej platformy, dlatego trzeba już teraz powiedzieć NIE nielegalnej imigracji.

Nawet fajne te mistrzostwa, część bobasów co prawda zagrało istną tragedię, zwłaszcza w obronie co widać po ilości goli (Irak, Tunezja), ale są też egzotyki, które bezczelnie wykorzystały to rozszerzenie mundialu i pokazały faworytom, że oni też potrafią w piłkę grać (w końcu Afryka nie zawiodła, zazwyczaj to oni nie wychodzili z grup). Aczkolwiek co ciekawe, to stosunkowo mało było jednak niespodzianek, z tych lepszych drużyn głównie Urugwaj nie dał rady, a tak faworyci powychodzili z pierwszych miejsc, chociaż margines błędu teraz jest dużo większy.
Ale do czego zmierzam, mogliby jednak odpuścić tą 1/16 finału i przejść od razu do 1/8. Wiem, że byłoby to mniej sprawiedliwe, ale po tylu meczach obejrzałoby się w końcu jakieś spotkanie na szczycie typu Niemcy - Francja, a tak nadal musimy się rozkoszować meczami faworytów ze słabszymi (Argentyna - Wyspy Przylądka, chyba moja ulubiona para). Okej, mamy Holandię z Marokiem i Chorwację z Portugalią, problem w tym, że akurat będą grali późno w nocy. Nawet trochę szkoda, że mieli takiego pecha i ktoś z nich będzie musiał się pożegnać z turniejem, ale niestety drabinka z wliczonymi trzecimi miejscami nawet dla samych organizatorów turniejów pewnie jest trudna do wytłumaczenia.

Szkoda, że nie udało się zemścić Algierii za '82, ale patrząc po drabince w sumie na dobre im to wyszło.