Moja opinia na temat serii Dragon Age jest następująca

Moja opinia na temat serii Dragon Age jest następująca

Patrzę na Was, skupionych na dyskusjach, czy gracze Gothica powinni mieć na tym forum taki sam status jak ludzie, i mam wrażenie, że w tym wszystkim umyka nam seria Dragon Age — jedna z tych, które budzą tutaj największe emocje.

Co do jednego raczej się zgadzamy: Początek był mocny. Ale opinie na temat kolejnych odsłon to prawdziwy rollercoaster. Są fani dwójki, zagorzali przeciwnicy Inkwizycji, a ostatnio ktoś nawet postawił tezę, że Veilguard jest najlepszą odsłoną cyklu. I bynajmniej nie był to zakamuflowany przytyk pod adresem całej serii.

Moja opinia na temat serii Dragon Age jest następująca: to wszystko trwa za długo, by mogło się trzymać kupy. To bardziej luźno powiązane gry osadzone w ciekawym uniwersum niż spójna seria. Początek był bardzo dobry: wspaniałe podziemne miasto krasnoludów, fenomenalny i unikatowy build bitewnego maga krwi. W żadnym innym cRPG nie udało mi się stworzyć równie wiarygodnego maga w ciężkiej zbroi. A jednak w mojej ocenie to dodatek Przebudzenie był grą jeszcze lepszą i bardziej dynamiczną.

Druga odsłona Dragon Age była ze wszech miar inna. Nie wyglądało to jak Dragon Age 2, tylko jakby ktoś kupił akcyjnego cRPG od innego studia i na szybko przerobił go na grę z tej serii. Bardzo dziwna konstrukcja, przedziwne interakcje z towarzyszami. Mam wrażenie, że gdyby tę grę wydano jako dodatek do DA1 - stary design gry, nowe questy - jej odbiór byłby dużo lepszy.

Dragon Age: Inkwizycja to z kolei najkrócej panujący cesarz Rzymu. Zgadzam się, że była grą roku 2014, i to nie tylko ze względu na słabość konkurencji. A jednocześnie Wiedźmin 3 całkowicie ją zaorał. Ledwie kilka miesięcy później zaprezentował zupełnie inne, bardziej współczesne podejście do gatunku, na którego tle DA:I wygląda jak relikt minionej epoki. W chwili premiery hit, ale z bardzo krótką datą przydatności do spożycia.

Nie zmienia to faktu, że wiele rzeczy Inkwizycja robi fenomenalnie. Genialnie łączy DA1 i DA2. To właśnie tutaj po raz pierwszy miałem poczucie, że całe uniwersum układa się w większą całość: „OK, to będzie duża rzecz na lata, ładnie to wszystko ograli”. Świetny cliffhanger, trafne rozpoznanie przez twórców, że to powinna być chyba gra o Morrigan i Flemeth, a nie o tych facecikach, co to są tak istotni, że w Inkwizycji jednego sprowadzili do roli nadawcy pocztówki. No, poza questami rodem z MMORPG fabularnie i artystycznie niemal wszystko mi się tam zgadzało.

Po czym dzieje się rzecz niewyjaśniona. Całe lata przerwy, kompletny brak pójścia za ciosem. Skutek pobicia przez Geralta? Dragon Age: The Veilguard ma bardzo podobny problem do DA2: sprawia wrażenie innej gry, która udaje kontynuację pewnej historii. Nie wytrzymałem długo, więc moja opinia na jej temat może nie być miarodajna, ale po prostu nie dałem rady grać dalej.

Moim zdaniem mało która seria cRPG — jeśli w ogóle ma być kontynuowana — tak bardzo potrzebuje zmiany dewelopera jak Dragon Age. To dobry świat, dobre historie, dobre wspomnienia. Obsidian, Bethesda czy nawet niezbyt przeze mnie lubiany Larian z miejsca byliby w mojej ocenie w stanie stworzyć najlepszą grę w całej serii. Choć szanse na to są pewnie niewielkie.

Ale to tylko moja opinia. A Twoja?

Pamietam jak wychodzila jedynka i wszyscy na nią pluli ze to taki uproszczony Baldur. A dzis jest najlepszą częścią serii i kazdy ją chwali :)
Z Mass effectem bylo podobnie- pluli ze to gra akcji, a dzisiaj kazdy by chcial aby powrocil. Nigdy nie ma tak zle zeby nie moglo byc gorzej.

A wracajac do DA- czesci nieparzyste są spoko, częsci parzyste są kiepskie. Jak dla mnie nie ma tu czego ratowac, bo samo uniwersum nie jest jakos szczegolnie fajne i ciekawe, to sztampowe do bolu fantasy.

Dragon Age skończył się na 1 części.