Recenzja The Blood of DawnwalkerInteraktywna mapa Gothic RemakePoradnik do DawnwalkeraWszystko o Wiedźmin 3: Dziki Gon - Remaster
Szukaj...
Kolorystyka
Wyświetlanie

GRYOnline.pl:

Facebook GRYOnline.pl Instagram GRYOnline.pl X GRYOnline.pl TikTok GRYOnline.pl Podcast GRYOnline.pl LinkedIn GRYOnline.pl Forum GRYOnline.pl

tvgry.pl:

YouTube tvgry.pl TikTok tvgry.pl Instagram tvgry.pl Discord tvgry.pl Facebook tvgry.pl
6
2

Recenzja GTA 6 po 120 godzinach. To znacznie więcej niż tylko gra roku

Gra roku? Pff, nie ma o czym mówić, po ten tytuł GTA 6 sięgnie bez głosu sprzeciwu. Zastanowiłbym się raczej, czy nie mamy przed sobą również mocnego kandydata do tytułu gry generacji i gry dekady.

Recenzja GTA 6 po 120 godzinach. To znacznie więcej niż tylko gra roku
Recenzja GTA 6 po 120 godzinach. To znacznie więcej niż tylko gra roku Źródło: Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026..

Recenzja powstała na bazie wersji PS5.

Dobra, pomińmy wstępy, miejmy to z głowy. Czy GTA 6 jest dobrą grą? Tak, tak, jeszcze jak! Czy zostanie grą roku? Zważywszy poziom tegorocznej konkurencji – bez cienia wątpliwości. A czy spełnia wyśrubowane oczekiwania? To już zależy od tego, kto czego się dokładnie spodziewał po tylu latach budowania „hajpu”, jakiego w tej branży jeszcze nie oglądaliśmy. W każdym razie moje oczekiwania Rockstar spełnił z nawiązką. Mam za sobą 120 godzin doskonałej rozrywki i wciąż czuję niedosyt… a także żal na myśl, iż być może już nigdy nie zobaczę projektu o równie imponującej skali (czyt. stworzonego za równie imponujące pieniądze z równie imponującymi ambicjami). Chyba że GTA 7.

O realizmie

W kampanii marketingowej na pierwszy plan wysunięto realizm, więc od tej kwestii zacznę. Od razu uspokajam: Grand Theft Auto nie zmieniło się nagle w jakiś symulator życia (i randkowania) we współczesnej Ameryce. DNA serii zostało na swoim miejscu. Uległo tylko połączeniu z genami Red Dead Redemption 2, by odświeżyć (z powodzeniem) klasyczną formułę – ale nie wywracać jej do góry nogami.

Rockstar nie pozwolił recenzentom rejestrować własnych screenów i filmów. „Prawdziwa” grafika na PS5 jest równie szczegółowa, ale obrazowi czasem brakuje ostrości takiej jak na oficjalnych materiałach (i/lub filtrów).

Rockstar udostępnił własne materiały do ilustracji recenzji. „Prawdziwa” grafika na PS5 jest równie szczegółowa, ale obrazowi czasem brakuje ostrości takiej jak na oficjalnych materiałach (i/lub filtrów).Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Na początku wszystkie poczynione zmiany mogą onieśmielać, a momentami nawet trochę dezorientować, lecz po kilkunastu czy kilkudziesięciu godzinach pojmiecie, że to jest nadal stare, dobre GTA – tylko bardziej immersyjne i przyziemne oraz pogłębione gameplayowo, a przy tym wyposażone w ciekawszy, bardziej namacalny i satysfakcjonujący model progresji.

Rockstar posłużył się realizmem z rozwagą, idąc na skróty wszędzie tam, gdzie wierność rzeczywistości zaszkodziłaby rozgrywce. Weźmy na przykład tankowanie samochodów, wokół którego powstało tyle szumu. Przez te przeszło 100 godzin musiałem to zrobić jakieś… trzy razy. I zawsze operacja trwała raptem kilka sekund; nie musiałem wysiadać i podchodzić do dystrybutora ani iść do kasy, by zapłacić. Kupując rzeczy w sklepach, też przekazuje się pieniądze od razu w momencie ściągania towaru z półki.

Z kolei sztandarowe dla GTA przywłaszczanie sobie aut zostało skomplikowane z korzyścią dla rozgrywki. Początkowo robimy to amatorsko, wybijając szyby (i często wywołując alarm), a nowoczesne wozy, których nie da się zapalić zwartymi kablami, są poza naszym zasięgiem. Dzięki temu progresja smakuje tak dobrze, gdy na pewnym etapie fabuły dostajemy wytrych i zaczynamy zwijać auta po cichu, a jeszcze później uczymy się duplikować kluczyki, aby wsiadać do najbardziej wypasionych fur – choć te z najwyższej półki długo pozostają problematyczne, bo mają nadajniki, które wysyłają lokalizację policji, jeśli nie jedziemy dość szybko. W miarę realistyczne, a jednocześnie zabawne.

Wszelkie sklepy i inne przybytki pełnią dwojaką rolę. Zamiast skorzystać ze świadczonych przez nie usług, możemy je obrabować – do czego gra zachęca, kładąc nacisk na gromadzenie pieniędzy. Czasem określona suma jest nawet potrzebna, by pchnąć fabułę.

Wszelkie sklepy i inne przybytki pełnią dwojaką rolę. Zamiast skorzystać ze świadczonych przez nie usług, możemy je obrabować – do czego gra zachęca, kładąc nacisk na gromadzenie pieniędzy. Czasem określona suma jest nawet potrzebna, by pchnąć fabułę.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Podobnie widzę zmiany w policyjnych pościgach. Pozostawiono tradycyjny system z sześcioma gwiazdkami, ale przy tym mocno zniuansowano jego działanie. Stróże prawa osobno zwracają uwagę na ubiór postaci, ich rysy twarzy bądź używany pojazd. W strefie poszukiwań możemy bezkarnie przejechać im przed maską, jeśli mają informacje o naszych ciuchach, ale nie wiedzą, czym jeździmy – z drugiej strony jeśli już nas zidentyfikują i ruszą w pogoń, trudniej będzie pozbyć się ich na dobre (dlatego warto wozić ubrania na zmianę w bagażniku).

Ba, często zdarza się, że policja przybywa na wezwanie świadka, który na przykład tylko słyszał strzały, ale nie widział sprawców, więc możemy spokojnie się oddalić, dopóki nie robimy nic podejrzanego (np. paradujemy z bronią w garści). Z drugiej strony skończyło się swobodne wysadzanie z samochodów ich właścicieli na ulicy – raz, że kierowcy potrafią bez trudu omijać przeszkody na drodze, a dwa, że zwykle zaraz po takim występku, jeśli już nam się powiedzie, będziemy mieli na głowie pościg… chyba że uciszymy świadków, zanim wykręcą numer 911 na telefonach.

O żyjącym świecie i naleciałościach z RPG

Wszystko to razem sprawia, że egzystencja w wirtualnym świecie mocno się zmieniła względem poprzednich odsłon GTA. Mieszkańcy stanu Leonida bardziej przypominają żywych ludzi, którzy mniej przewidywalnie reagują na zachowanie gracza (lub nawet samą jego obecność obok w takim lub innym stroju) i stanowią dla niego potencjalnie większe zagrożenie, jeśli chce narozrabiać. Nie każdy ucieknie na widok spluwy; jedni ukryją się i wezwą gliny, inni sami sięgną po broń, a jeszcze ktoś może pozorować strach, by wnet rzucić się do nas i spróbować wyrwać nam pistolet.

Do tego regularnie jesteśmy świadkami wydarzeń, które uzmysławiają nam, że Jason i Lucia nie są jedynymi przestępcami w Leonidzie. Poza spotykaniem „stacjonarnych” gangusów w wybranych miejscach mamy szansę oglądać, jak inni ludzie wynoszą biżuterię ze sklepów jubilerskich, atakują furgonetki transportujące pieniądze czy nawet wyrywają bankomaty ze ścian – i możemy włączyć się do „zabawy” choćby po to, by obrabować rabusiów i spokojnie oddalić się z ich łupem, gdy policja szuka kogoś innego. Mało tego, bohaterowie również mogą padać ofiarami rozmaitych przestępstw.

Wędkowanie, polowania, bilard, minigolf, wyścigi, granie na konsolach i automatach, łowienie podwodnych skarbów, trenowanie na strzelnicy, tańczenie w nocnych klubach czy nawet szlajanie się po lumpeksach – GTA 6 oferuje tonę pobocznych rozrywek.

Wędkowanie, polowania, bilard, minigolf, wyścigi, granie na konsolach i automatach, łowienie podwodnych skarbów, trenowanie na strzelnicy, tańczenie w nocnych klubach czy nawet szlajanie się po lumpeksach – GTA 6 oferuje tonę pobocznych rozrywek.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Gracz też ma do dyspozycji szerszą pulę reakcji na te wszystkie sytuacje niż w poprzednich odsłonach serii, w czym zasługa mechaniki kontekstowych interakcji z NPC-ami czy elementami otoczenia, przejętej z RDR2 wraz z systemem napadów, które w GTA 6 grają pierwsze skrzypce. Każdą osobę zaczepimy pozdrowieniem, obelgą lub żądaniem oddania portfela; kota czy psa pogłaszczemy, a policjantom możemy się poddać, jeśli nie chcemy eskalować zatargu z wymiarem sprawiedliwości – względnie oddamy łup z rabunku partnerowi/partnerce i odwracamy uwagę organów ścigania od niego/niej.

Dzięki szerokiemu wpleceniu tych rozwiązań w misje i inne wydarzenia GTA 6 chwilami nabiera wręcz cech gry RPG, pozwalając nam dokonywać wyborów w dialogach i decydując o zachowaniu bohaterów, co rzutuje na ich tzw. profil przestępczy (od profesjonalnego do psychopatycznego), który razem ze stopniowaną relacją Jasona i Lucii, też zależną od naszych działań, tworzy potencjał, by przejść grę więcej niż raz. Choć misje wydają się mieć zasadniczo liniowy, oskryptowany przebieg, scenarzyści zachęcają do eksperymentów, przygotowawszy alternatywne zakończenia, cutscenki czy dialogi. Czuję, że GTA 6 stanie się kolejną po Cyberpunku 2077 oraz Baldur’s Gate 3 grą, z której będziemy przez lata wyciągać fabularne smaczki (i bardziej klasyczne sekrety, którymi Leonida jest wypchana po brzegi).

Z drugiej strony skojarzeń z RPG-ami na pewno nie nasuwa system rozwoju postaci – o ile w ogóle można tu użyć tego określenia – który jest prostszy bodaj niż w jakiejkolwiek innej grze AAA z otwartym światem. Żadnych leveli, punktów doświadczenia i drzewek umiejętności. Są tylko trzy paski: zdrowia, wytrzymałości i skupienia, które na stałe wydłużamy odpowiednimi ćwiczeniami (np. na siłowni lub strzelnicy), a także tymczasowo wzmacniamy, poświęcając chwilę na sen lub pożywienie się. To jeszcze jeden dowód, że Rockstar projektował rozgrywkę z głową, pilnując się, by realizm nie zaczął być nazbyt upierdliwy.

Największą zmianą w systemie ekwipunku jest ograniczenie liczby sztuk broni, którą możemy nosić, do dwóch krótkich i dwóch długich, przy czym te drugie są widoczne dla NPC-ów i zwracają ich uwagę (policjantów też, ale nie ściągną na nas od razu pościgu).

Największą zmianą w systemie ekwipunku jest ograniczenie liczby sztuk broni, którą możemy nosić, do dwóch krótkich i dwóch długich, przy czym te drugie są widoczne dla NPC-ów i zwracają ich uwagę (policjantów też, ale nie ściągną na nas od razu pościgu).Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

O tym panu, tej pani i ich przygodach

Kolej na następny wielki aspekt GTA 6, który w pewnych kręgach wzbudził kontrowersje. Czy w tej grze trzeba „grać babą”? Przykro mi – trzeba. Wiele misji (głównych i pobocznych) może wykonać tylko albo Jason, albo Lucia, a w innych przełączamy się między protagonistami w wyznaczonych momentach. Czy to jest problem? Wręcz przeciwnie.

Niby gra pozwala ignorować istnienie partnera/partnerki i poza wspomnianymi misjami skupić uwagę na jednej postaci, ale trudno mi sobie wyobrazić, by ktokolwiek chciał to robić – chyba że przy drugim podejściu, by zobaczyć inne zakończenie fabuły. Bohaterowie tworzą naprawdę zgrany duet, którego relację śledzi się z zaangażowaniem i przyjemnością.

Pomijając skłonność do popełniania przestępstw, Jason i Lucia są podobnymi nam, zwykłymi ludźmi, niewybijającymi się inteligencją czy elokwencją ponad przeciętność. Dzięki temu bardzo łatwo się z nimi zżyć i kibicować im całym sercem, obserwując w toku bardzo długiej opowieści (Rockstar nie przesadził, szacując fabułę na ok. 80 godzin – choć to liczba uwzględniająca wątek główny i część zadań pobocznych), jak próbują wyrwać się z tarapatów, by móc żyć normalnie. Ich motywacje okazują się przy tym głębsze, niż można by wnioskować z materiałów promocyjnych – ale nic więcej nie powiem na ten temat. Im mniej dowiecie się o fabule przed zagraniem, tym dla Was lepiej.

Ciekawy narracyjny zabieg: Rockstar w ograniczonym stopniu eksploruje przeszłość bohaterów w toku fabuły, odkrywając ją raczej poprzez „przypadkowe” dialogi między Jasonem i Lucią. To jeszcze jedna zachęta, by grać we dwójkę.

Ciekawy narracyjny zabieg: Rockstar w ograniczonym stopniu eksploruje przeszłość bohaterów w toku fabuły, odkrywając ją raczej poprzez „przypadkowe” dialogi między Jasonem i Lucią. To jeszcze jedna zachęta, by grać we dwójkę.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Spieszę też uspokoić tych, którzy obawiali się, że trzeba będzie trwonić czas na jakieś randki. By uczynić Jasona i Lucię szczęśliwą parą, w gruncie rzeczy wystarczy, że będą razem spędzać czas – czy to przed telewizorem w mieszkaniu, czy na luźnej eksploracji otwartego świata, czy też rabowaniu banków. Spokojnie, nikt nie wydzwania z propozycją pójścia na kręgle jak w GTA IV (o dziwo nawet nie ma takiej atrakcji wśród niezliczonych aktywności w Leonidzie; zagrać można za to w bilard, koszykówkę czy minigolfa).

Towarzystwo drugiej osoby pozwala cieszyć się znakomitymi dialogami, które umilają spokojne chwile – chemia między tymi bohaterami jest naprawdę silna! – a także pomaga, gdy robi się gorąco. Kompan(ka) skutecznie wspiera nas w kontrolowaniu tłumu podczas większych napadów (by zapobiec wszczęciu alarmu), jeśli zaś wywiąże się walka, wyeliminuje część nieprzyjaciół i możemy poprosić go/ją o odciągnięcie uwagi policji. I nie trzeba martwić się o poziom zdrowia czy stan amunicji Jasona i Lucii kontrolowanych przez AI – są bardzo samodzielni i potrafią o siebie zadbać.

Mogę też obalić teorie, jakoby Jason był pantoflem zdominowanym przez Lucię. Okej, może czasem sprawia troszeczkę takie wrażenie – ale założę się, że znacie ten typ opanowanego, cichego faceta, który dla świętego spokoju zwykle przytakuje partnerce i zgadza się nawet na jej niezbyt mądre pomysły. Nie brakuje jednak momentów, w których Jason ustawia Lucię do pionu, np. instruując ją, jak obchodzić się z bronią czy planować napady – jako były żołnierz jest ewidentnie bardziej zaprawiony w boju (odzwierciedla to również startowy poziom zdrowia i inne statystyki obu postaci). Ogólnie rzecz biorąc, w moim odczuciu relacja między bohaterami jest wyważona i bardzo naturalna.

O cudach Vice City i okolic

Porozmawiajmy wreszcie o trzecim głównym bohaterze GTA 6, czyli o otwartym świecie. Choć mapa ma wielkie rozmiary, znajdziecie niejedną grę z bardziej rozległym grywalnym terenem – prawdziwa siła dzieła Rockstara tkwi w tym, jak niesamowicie zagęszczony i szczegółowy jest ten obszar. Tutaj trudno przyłapać dwa takie same drzewa, a co dopiero budynki – wszędzie można trafić na coś unikalnego i interesującego (w tym tonę różnorodnych znajdziek; „maksowanie” tej gry to zajęcie na setki godzin), a w całokształcie Leonida wypada jako miejsce wiarygodne i autentycznie żyjące.

Już startowy obszar na bagnistym południu mapy potrafi zachwycić, a pierwsza wizyta w Vice City sprawia wprost onieśmielające wrażenie. Nawet jeśli nie jest to największe miasto, jakie widziałem w grach, bez wątpienia mogę je nazwać najbardziej szczegółowym i najmocniej tętniącym życiem. Liczba budynków, do których da się wejść, idzie w setki – od sklepików z artykułami spożywczymi czy elektroniką, przez salony fryzjerskie i siłownie, po kluby nocne, galerie handlowe i wieżowce (w bodaj każdym umieszczono windę na parterze, która zabierze nas na dach, gdzie znajdziemy spadochron).

W Leonidzie występują setki pojazdów, które podlegają szeroko zakrojonym opcjom tuningu. GTA 6 zawstydza na tym polu niejedną samochodówkę, z serią Forza Horizon na czele.

W Leonidzie występują setki pojazdów, które podlegają szeroko zakrojonym opcjom tuningu. GTA 6 zawstydza na tym polu niejedną samochodówkę, z serią Forza Horizon na czele.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Ponadto jeszcze nigdy nie doświadczyłem tak realistycznych korków – i nieraz musiałem w nich stać chociaż przez chwilę, bo Rockstar nie kłamał, uprzedzając, że tutejsze ulice są węższe niż w Los Santos z GTA V. Czasem po prostu nie ma którędy wyminąć innych aut – albo rajd chodnikiem jest zbyt niepewny ze względu na wszechobecnych przechodniów – a ich taranowanie nie popłaca, bo ryzykujemy kosztownymi uszkodzeniami swojego wozu, zwłaszcza gdy trafimy na wyjątkowo nerwowego kierowcę, w którym stłuczką obudzimy szał destrukcji (pół biedy, jeśli tylko ruszy w pogoń i spróbuje zajechać nam drogę – takich sztuczek też nauczono AI).

Wspomniany realizm wykracza również poza metropolię i rozciąga się na wszelkie drogi w Leonidzie, od autostrad po leśne ścieżyny. Szczególne wrażenie zrobiły na mnie zaniedbane asfaltówki i szutrowe odcinki – żadna inna gra nie oddaje tak dobrze dziur czy kolein, zwłaszcza gdy pędzimy przez nie autem i widzimy pracę zawieszenia, słyszymy piach czy kamyczki obijające się o podwozie, a także czujemy to wszystko poprzez wybornie zaprogramowane wibracje pada. Twórcy rajdowych symulatorów mogliby podpatrzeć niejedną sztuczkę z GTA 6 przy projektowaniu oesów.

Na marginesie: jeśli szukacie dowodów na to, że powstaje moduł Online do GTA 6 (o którym Rockstar oficjalnie nic nie mówi, podobnie jak o wersji PC), możecie ich upatrywać w konstrukcji otwartego świata tej gry. W gruncie rzeczy misje fabularne – główne i poboczne – robią użytek z relatywnie małego wycinka stworzonych z pietyzmem lokacji (zwłaszcza na dzikiej północy), a to nasuwa mi oczywisty wniosek: tę wielką mapę projektowano z myślą o czymś więcej niż same tylko przygody Jasona i Lucii.

O fundamentach GTA

W ogóle jazda samochodami w tej grze jest bardzo przyjemna. Rockstar wykreował znakomite wrażenie prędkości i odszedł od nieco zbyt „arcade’owej” fizyki z GTA V, znajdując złoty środek między nią a tym, co pamiętamy z „czwórki”. Pojazdy zachowują się bardziej realistycznie niż poprzednio, ale nie są tak rozkołysane jak w odsłonie z 2008 roku; w najszybszych bolidach można też wyczuć coś na kształt kontroli trakcji (szkoda, że nie da się jej wyłączyć ani aktywować ręcznej skrzyni biegów), by gracz nie męczył się, walcząc ciągle z nadsterownością. Za to w klasycznych muscle carach nie ma przebacz, pięknie się ślizgają w zakrętach.

Do tego dochodzą inne aspekty obcowania z samochodami, które robią wrażenie. Miałem skojarzenia z Test Drive Unlimited, mogąc w każdym pojeździe opuszczać szyby (nawet z animacją kręcenia korbką w starych wozach), przełączać różne tryby świateł (co ciekawe, kierowcy nocą wyłączają światła długie, gdy wyjeżdżamy im naprzeciw zza zakrętu), migać kierunkowskazami, otwierać szyberdach bądź składać dach w kabrioletach (tylko do pewnej prędkości, tak jak w rzeczywistości). Do tego dochodzą interaktywne bagażniki, które są bardzo ważne szczególnie w naszych własnych, zarejestrowanych autach jako przechowalnie broni (zwłaszcza długiej), łupów czy ubrań na zmianę.

Niebagatelną rolę w czerpaniu przyjemności z podróżowania odgrywa imponująca ścieżka dźwiękowa. Przeszło dwudziestka stacji radiowych (których dostępność zmienia się w zależności od tego, gdzie w Leonidzie przebywamy) jest wypchana po brzegi kultowymi kawałkami i współczesnymi szlagierami – z samego metalu i rocka usłyszycie hity takich wykonawców jak Metallica, The Rolling Stones, Black Sabbath, Iron Maiden, Aerosmith, The Who czy System of a Down. Kapitalne są również autorskie utwory studia Rockstar Games, skomponowane na potrzeby konkretnych misji. A wspomniałem, że poza muzyką możemy słuchać podcastów? I to nie tylko w trakcie jazdy, bo kupiwszy słuchawki, nacieszymy się tym wszystkim i podczas spacerów.

Na uwagę zasługuje też rozbudowany model zniszczeń – zarówno pojazdów, jak i wybranych elementów otoczenia. Da się nawet częściowo demolować budynki koparkami bądź innym ciężkim sprzętem, jak przekonacie się w pewnej świetnej misji (jednej z wielu) w trzecim rozdziale. Zresztą w każdym aspekcie gry daje się zaobserwować wielką dbałość o detale takie jak te wymienione powyżej. Już nie mogę się doczekać filmów porównujących GTA 6 z poprzednimi dwiema odsłonami – tym razem Rockstar raczej nie naje się wstydu przez wyprzedzającą swoje czasy „czwórkę” tak jak wtedy, gdy zestawiano z nią „piątkę”.

Walka wręcz sprawiła mi chyba nawet większą frajdę niż strzelanie (z osłonami, typowo dla TPS-ów). Szczególnie polubiłem kontekstowe ruchy typu wrzucanie niemilców do basenu albo ciskanie nimi o ściany.

Walka wręcz sprawiła mi chyba nawet większą frajdę niż strzelanie (z osłonami, typowo dla TPS-ów). Szczególnie polubiłem kontekstowe ruchy typu wrzucanie niemilców do basenu albo ciskanie nimi o ściany.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Wspomniałem o świetnych misjach – deweloper nie szczędził środków i nie odmawiał sobie zwariowanych pomysłów, projektując zadania zarówno główne, jak i te składające się na wątki poboczne, a nawet „zwykłe” losowe zdarzenia. W ich trakcie często uczestniczymy w bijatykach i strzelaninach, które zrealizowano bardzo solidnie. Wymiany ognia działają jak w wysokiej klasy shooterze TPP z osłonami – czuję tutaj DNA Maxa Payne’a 3, zwłaszcza gdy aktywuję bullet time (spowolnienie czasu) i oglądam sugestywne zbliżenie na bandziora konającego od przeszywających go kul.

I choć problematyczna natura strzelb, karabinów i innej broni długiej (jest zawsze na widoku, co przykuwa uwagę ludzi wokół) przenosi środek ciężkości na używanie pistoletów, rewolwerów bądź co bardziej dyskretnych pistoletów maszynowych, w tej grze każde narzędzie mordu ma „kopa” i dostarcza nielichej satysfakcji – szczególnie gdy dzierżymy spluwę, którą osobiście spersonalizowaliśmy i wyposażyliśmy w szereg modyfikacji wybranych z bogatej puli. Naturalnie zawsze możemy wspomóc się granatami czy koktajlami Mołotowa upchniętymi po kieszeniach. Wyrzutni rakiet też nie zabrakło.

Ba, równie satysfakcjonujące jak strzelanie – a czasami nawet bardziej – jest rozprawianie się z wrogami gołymi rękoma, względnie z pomocą podniesionego przedmiotu w rodzaju młotka, łopaty czy butelki. Sterowanie w walce wręcz sprowadza się w zasadzie do trzech przycisków (atak, blok/unik, chwyt), ale ma ona w sobie zaskakująco dużo głębi, zwłaszcza gdy do powyższych możliwości dodamy kontekstowe manewry, jak choćby wrzucenie przeciwnika do pobliskiego basenu. Oczywiście pacyfiści mogą również próbować przekradać się niepostrzeżenie i obezwładniać wrogów po cichu.

GTA 6, jak chyba każda gra Rockstara, nie przewiduje typowej szybkiej podróży – jej namiastkę dają taksówki i pominięcie jazdy za dodatkową opłatą, względnie łapanie autobusów lub pociągów (mają ustalony rozkład).

GTA 6, jak chyba każda gra Rockstara, nie przewiduje typowej szybkiej podróży – jej namiastkę dają taksówki i pominięcie jazdy za dodatkową opłatą, względnie łapanie autobusów lub pociągów (mają ustalony rozkład).Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Poza powyższymi trzema gameplayowymi filarami (jazdą, strzelaniem, walką wręcz) w misje dosłownie wszędzie wetknięto unikalne mechaniki rozgrywki w formie minigier: od cięcia zamków w kontenerach, przez wieloetapowe obchodzenie wysublimowanych zabezpieczeń sejfów, po trzymanie silnika w aucie na wskazanych obrotach w ramach pomagania mechanikowi. Przy tym nierzadko czynności te wykonujemy raz przez całą grę – co bynajmniej nie zniechęca Rockstara od dokładania sobie roboty. Urozmaica to poznawanie wciągających historii i historyjek, które co krok zaskakują i kipią pierwszorzędnym humorem – co bynajmniej nie kłóci się z poważnym, dojrzałym ogólnym wydźwiękiem głównej linii fabularnej.

Tutaj ważna informacja dla osób obawiających się, że w dzisiejszych czasach, gdy wszyscy obrażają się o wszystko i rozpętują „dramy” na Twitterze z byle powodu, Rockstar przytępi swoje ostrze satyry. Nic z tych rzeczy. Twórcy nie oszczędzają prawie nikogo, od influencerów, furasów i płaskoziemców (tutaj pustoziemców) po popularyzatorów kryptowalut i aktywistów klimatycznych, a także szeroko pojętych „lewaków” i „prawaków”. Celują przy tym raczej w ogólne trendy, grupy społeczne i zjawiska niż w konkretne postacie, więc nie liczcie na żarciki z Donalda Trumpa.

W każdym razie GTA 6 jest jedną z bardzo niewielu pozycji, w których zapragnąłem zrobić absolutnie wszystko, co gra ma do zaoferowania – choćby dla samych wybornie reżyserowanych cutscen i kapitalnych dialogów między wyrazistymi, barwnymi postaciami, ożywionymi po mistrzowsku przez armię utalentowanych animatorów i aktorów (głosowych i motion capture). Wspomniane we wstępie 120 godzin wystarczyło mi na ukończenie fabuły oraz 90% pobocznych wątków, ale przede mną jeszcze może nawet drugie tyle zabawy w wyścigi, kradzieże aut, napady czy szturmy na placówki gangów. Z kolei szukanie znajdziek mogłoby mi dać zajęcie na długie miesiące.

GTA 6 jest dostępne w polskiej kinowej wersji, tj. z napisami w naszym języku. Tłumaczenie oceniam jako bardzo udane. Autorzy użyli bogatego, dobrze dopasowanego słownictwa i ledwie w paru miejscach nie ustrzegli się błędów językowych lub rozjazdu między znaczeniem pewnych słów a kontekstem sytuacji. Wybaczyłbym jednak te drobne mankamenty - nie sądzę, by Rockstar był skłonny pomagać tłumaczom, pokazując im grę traktowaną jak pilnie strzeżony sekret, który przed premierą miało oglądać jak najmniej osób...

Grand Theft Auto VI

Grand Theft Auto VI

PC PlayStation Xbox
Data wydania: 19 listopada 2026
Grand Theft Auto VI - Encyklopedia Gier
Chcę zagrać

O 30 klatkach – cenie wizualnej uczty

Docieramy do jeszcze jednej kontrowersyjnej sprawy, która może powstrzymać przed zagraniem w GTA 6 osoby nawykłe do komfortu 60 klatek na sekundę. Rockstar i w tym względzie poszedł pod prąd trendom – nie znajdziecie tutaj żadnych trybów graficznych do przełączania, 30 klatek jest obecnie Waszą jedyną opcją niezależnie od platformy. Twórcy chcą, żeby wszyscy oglądali Leonidę w ten sam sposób, zgodny z ich wizją „artystyczną”.

W każdym rozdziale mamy po jednym domu/mieszkaniu, wokół którego skupiono rozgrywkę (i relację Jasona z Lucią). Celowo uczyniono je jedynymi miejscami na całej mapie, gdzie możemy odpocząć i pchnąć czas do przodu.

W każdym rozdziale mamy po jednym domu/mieszkaniu, wokół którego skupiono rozgrywkę (i relację Jasona z Lucią). Celowo uczyniono je jedynymi miejscami na całej mapie, gdzie możemy odpocząć i pchnąć czas do przodu.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Spieszę nadmienić, że jest to 30 klatek z gwiazdką. Grając na standardowym modelu PS5, nie raz i nie dwa odnotowywałem sytuacje, w których konsola dobijała do kresu sił – zdarzają się chwilowe spadki poniżej 30 fps, szczególnie podczas intensywnych wymian ognia, wizyt w zatłoczonych klubach, ulicznych wyścigów/pościgów (w gęstym ruchu miejskim) czy off-roadowych zmagań (z udziałem kilkunastu pojazdów i chmur kurzu). Na szczęście jednak ani razu zjawisko nie było na tyle uciążliwe, by wydatnie przeszkadzało mi w rozgrywce.

Co dostajemy w zamian za te niedogodności? GTA 6 jest najbardziej imponującą technologicznie grą, jaką widziałem – bez cienia wątpliwości. Oniemiałem, gdy po raz pierwszy znalazłem się na dachu któregoś z wieżowców w Vice City i zobaczyłem teren renderowany ze szczegółami po horyzont, trójwymiarowe modele samochodów poruszające się wszędzie (aż po najdalsze estakady), liczne statki na wodzie, samoloty czy ptaki w powietrzu, no i przechodniów pod moimi stopami.

Niesamowite sztuczki musiały zostać wykonane, żeby osiągnąć taki efekt – zwłaszcza jeśli dodamy do tego fizykę rządzącą światem gry (nawet poruszającymi się hipnotyzująco włosami wszystkich postaci) oraz włączony na stałe ray tracing, który gwarantuje naturalne oświetlenie i realistyczne odbicia. Tym niemniej na standardowym PS5 łatwo można dostrzec, że obraz mógłby być ostrzejszy, bardziej wyrazisty (zwłaszcza odbicia w wodzie na dalszym planie), no i zdarzają się drobne błędy graficzne.

Niektóre mechaniki znane z RDR2 zostały uproszczone, np. przeszukiwanie ciał już nie trwa kilka sekund – teraz animacja jest natychmiastowa.

Niektóre mechaniki znane z RDR2 zostały uproszczone, np. przeszukiwanie ciał już nie trwa kilka sekund – teraz animacja jest natychmiastowa.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Ogólnie rzecz biorąc, jakość oprawy odpowiada temu, co pokazał sierpniowy gameplay. Można za to wytknąć „downgrade” względem pierwszych zwiastunów, choć dotyczy to raczej klarowności obrazu oraz jakości światła czy cząsteczek (np. rozbryzgów wody spod łodzi) aniżeli poziomu szczegółów, więc sądzę, że na mocniejszych platformach sprzętowych GTA 6 jeszcze rozwinie wizualne skrzydła. Zwłaszcza na PC z pomocą moderów.

Omawiając osiągnięcia technologiczne w tej grze, nie mogę nie wspomnieć o animacjach. Studio motion capture studia Rockstar Games musiało chyba pracować dzień i noc przez całe lata, żeby ożywiać mieszkańców Leonidy. W którymś przedpremierowym materiale ze strony dewelopera padła monstrualna liczba 600 tysięcy unikalnych animacji dla ludzkich postaci – wierzę w nią. Bodaj w żadnej innej grze nie widziałem tak naturalnie poruszających się NPC-ów.

Osobna wzmianka należy się animowaniu cutscenek (i nie tylko ich). Tak na dobrą sprawę w tej grze każdej sytuacji i każdemu dialogowi dedykowano sesję motion capture, nigdzie nie spiesząc się i nie idąc na skróty w reżyserii (wyjątkiem są co najwyżej „generyczne” rozmowy tła między ludźmi na ulicy bez indywidualnej gestykulacji). Jakości aktorstwa głosowego też to dotyczy. Nie pamiętam, kiedy ostatnio z taką przyjemnością słuchałem wszystkiego, co mówią do siebie wirtualne postacie, i obserwowałem ich ruchy. Czuć, że obsada i scenarzyści mieli świetną zabawę, tworząc te wszystkie dziwne, nieszablonowe sceny na potrzeby misji fabularnych czy losowych zdarzeń – i że wpompowano w ten projekt Himalaje pieniędzy.

O skazach na diamencie

Lecz nawet Himalaje pieniędzy nie gwarantują, że gra będzie absolutnie perfekcyjna – zwłaszcza gdy jej twórcy mają tak wielkie ambicje i skłonności do podejmowania ryzyka jak Rockstar Games. A więc siłą rzeczy w GTA 6 są błędy. Na szczęście bardzo mało odnotowałem takich, przez które zgrzytnąłem zębami.

Najpoważniejszy problem, na jaki trafiłem przez 120 godzin, dotyczył skryptu w jednej z misji. Nie udało mi się jako Jason przeskoczyć do samochodu Lucii podczas pościgu i musiałem gubić policję na własną rękę – ale w żaden sposób nie byłem w stanie tego zrobić; gliny zawsze wiedziały, gdzie jestem, i dopadały mnie nawet w najgłębszej dziczy. Dopiero gdy po wielokrotnym wczytywaniu ostatniego punktu kontrolnego dałem się zabić i skorzystałem z opcji pominięcia etapu (notabene w GTA 6, tradycyjnie dla Rockstara, nie da się regulować poziomu trudności; można tylko ułatwić sobie walki), fabuła ruszyła naprzód zgodnie z domyślnym scenariuszem.

W mechanice uwzględniono głód i zmęczenie, ale spokojnie, nie zmienia to GTA 6 w survival – wystarczy kęs jabłka bądź chwila w łóżku, by na długo pozbyć się tych statusów (tj. odblokować normalne tempo regeneracji zdrowia i wytrzymałości).

W mechanice uwzględniono głód i zmęczenie, ale spokojnie, nie zmienia to GTA 6 w survival – wystarczy kęs jabłka bądź chwila w łóżku, by na długo pozbyć się tych statusów (tj. odblokować normalne tempo regeneracji zdrowia i wytrzymałości).Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

W innej misji zdarzyło się, że zginąłem, bo sojusznik zaczął do mnie strzelać (być może stało się tak, bo trafiłem go niechcący w ferworze walki). Poza tym najbardziej irytujące były powtarzające się zjawiska towarzyszące restartowaniu gry. Kilka razy jednej z postaci albo obu zniknęła część arsenału, do tego odrobinę drażni fakt, że przy restarcie bohaterowie zawsze się rozdzielają i tracą premie do statystyk, nawet jeśli zafundowaliśmy im posiłek i odpoczynek tuż przed zakończeniem poprzedniej sesji.

Zalecam usypianie konsoli zamiast wyłączania jej w miarę możliwości – zwłaszcza jeśli nie macie czasu, by zabezpieczyć łupy albo tymczasowe pojazdy. Początkowo będziecie trochę zdezorientowani, odkrywając, że po restarcie zniknął skradziony wóz, którym ostatnio jeździliście, a razem z nim potencjalnie przepadła torba z cennymi rzeczami schowana w bagażniku. Irytacji z tego tytułu łatwiej uniknąć na nieco późniejszym etapie fabuły, gdy pojawiają się opcje rejestrowania kolejnych aut na własność (i zaczynamy mieć kasę zarówno na formalności, jak i garaże do ich przechowywania) oraz zapisywania „pożyczonych” pojazdów, jeśli zaparkujemy je pod swoimi mieszkaniami.

Z drugiej strony na dłuższą metę zarządzanie dobytkiem też przysparza trochę trudności. Zaczyna się wtedy żonglowanie samochodami, które okazjonalnie są teleportowane automatycznie do garaży (razem ze schowanymi w nich łupami). Na szczęście każdy bagażnik przechowuje te same bronie i ubrania, a auta możemy „wzywać” aplikacją na telefonie – trzeba tylko liczyć się z wydaniem kilkuset dolarów. Kiedy zaś czynisz przygotowania na akcję z „grywalnym” udziałem obojga bohaterów, zmarnujesz trochę czasu na przeskakiwanie między nimi, żeby upewnić się, że i Jason, i Lucia mają zapas amunicji i apteczek.

Rozwój statystyk Jasona i Lucii jest o tyle realistyczny, że ich forma zaczyna spadać, jeśli długo ją zaniedbujemy. Na szczęście wystarczy szybka wizyta na siłowni z drugą połówką, by zapobiec temu dla obojga bohaterów naraz.

Rozwój statystyk Jasona i Lucii jest o tyle realistyczny, że ich forma zaczyna spadać, jeśli długo ją zaniedbujemy. Na szczęście wystarczy szybka wizyta na siłowni z drugą połówką, by zapobiec temu dla obojga bohaterów naraz.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Co jeszcze mogę wytknąć GTA 6? Zdarzają się błędy AI i fizyki (np. kierowcy i zwierzęta powodujący kuriozalne wypadki albo samochody wzbijające się w powietrze po najechaniu na małą przeszkodę), a entuzjaści wyścigów z niesmakiem odkryją, że działa tu staromodny tzw. rubberbanding, czyli zjawisko polegające na tym, że przeciwnicy dostają sztuczny zastrzyk mocy, gdy im odjedziemy, albo czekają na nas, jeśli zostaniemy w tyle. Przez to podkręcanie osiągów aut w warsztatach niemal zupełnie traci sens, a wynik rywalizacji czasem przypomina loterię.

Muszę też wskazać pewne mankamenty fabuły – pomińcie ten akapit, jeśli chcecie uniknąć czegokolwiek przypominającego spojlery. W niektórych wydarzeniach rażą logiczne luki, naczelna intryga w drugiej połowie gry wytraca tempo i zaczyna się rozmywać wśród innych wątków (na szczęście też wciągających i emocjonujących), a bohaterowie, choć są niby poszukiwani przez niebezpiecznych ludzi, swobodnie grasują po Vice City i angażują się w różne ryzykowne, głośne przedsięwzięcia. Poza tym nie jestem zadowolony z zakończenia, do którego dotarłem – sprawiało wrażenie pospiesznego i w moim odczuciu nie odzwierciedliło podjętych przeze mnie starań.

Tym niemniej bawiłem się rewelacyjnie w poszczególnych misjach, a ogół opowieści bardzo przypadł mi do gustu. Nader silnie zżyłem się z Jasonem i Lucią, mogąc utożsamić się z ich „życiowymi” problemami (z kryminalnymi trochę mniej), które odgrywają w fabule większą rolę, niż można by się spodziewać. Tylko nie liczcie na taką emocjonalną jazdę bez trzymanki jak w Red Dead Redemption 2 – zanurzone w karykaturalnej współczesności Grand Theft Auto jest jednak znacznie bardziej wyluzowane niż saga o gangu Dutcha.

W każdym razie powyższe niedoskonałości summa summarum pozbawiają GTA 6 perfekcyjnej oceny 10/10 – ale nie oddalają od niej znacząco tej gry. Kto wie co by było, gdyby Rockstar pozwolił sobie na jeszcze jedno opóźnienie premiery…

O pretekstach do narzekania

Poza opisanymi wcześniej wadami „obiektywnymi” znajdą się i takie, które zajdą za skórę tylko niektórym graczom ze względu na ich preferencje i oczekiwania niedopasowane do tego, czym w istocie jest GTA 6. Ta pozycja nie wszystkim przypadnie do gustu, bo Rockstar nie zniżył się do tego, by przypodobać się jak największej grupie odbiorców, wbrew trendom panującym wśród tytułów AAA – co notabene w moich oczach stanowi tylko kolejny powód do chwalenia dewelopera.

Z pewnością znajdą się osoby narzekające na tempo narracji. Dotyczy to zarówno tego, jak długa jest cała opowieść – niektórzy mogą nazwać ją rozwleczoną na siłę – jak i charakteru poszczególnych misji. Choć akcji tu nie brakuje, w tym masowych strzelanin i iście kaskaderskich popisów, scenarzyści równie często zmuszają nas do słuchania długich dialogów „o niczym” (podkreślam cudzysłów; mnie bawiły prawie wszystkie takie sceny) albo brania udziału w czynnościach tak prozaicznych jak łowienie ryb, robienie zakupów, montowanie mebli czy… granie na konsoli JoySystem (wcale nie PlayStation?) w „artystyczny” symulator chodzenia, którego każdy cal jest podpisany nazwiskiem autora: niejakiego Johannesa Zucha (wcale nie Hideo Kojimy?).

Dziesiątki minut spędziłem, gapiąc się w telewizor. Wszystko, co w nim leci – od kreskówek i telenowel po programy informacyjne, a nawet reklamy – cechuje zadziwiająco wysoki poziom wykonania i rozbrajające poczucie humoru.

Dziesiątki minut spędziłem, gapiąc się w telewizor. Wszystko, co w nim leci – od kreskówek i telenowel po programy informacyjne, a nawet reklamy – cechuje zadziwiająco wysoki poziom wykonania i rozbrajające poczucie humoru.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Jeśli za mało działo się dla Was w Red Dead Redemption 2, to obawiam się, że w GTA 6 też nie macie czego szukać. Zresztą niektórzy będą pewnie kręcić nosem i na sceny akcji – przynajmniej ci, którym przejadły się już w grach misje oparte głównie na widowiskowych skryptach (niekiedy troszkę sztucznych, jak w pościgach za samochodami dostającymi nagłe zastrzyki mocy, gdy podjeżdżamy za blisko), do tego hojnie obsypanych sekwencjami QTE i od czasu do czasu zalatujących kinem akcji klasy B. Ja jednak świetnie się bawiłem na tym interaktywnym „seansie” i jestem pewien, że większość fanów Rockstara też będzie zadowolona.

Analogicznie sprawy mają się z postaciami, które Jason i Lucia spotykają na swojej drodze. Denerwowały Was te wszystkie głupkowate, pajacowate, rozgadane i przerysowane indywidua z poprzednich odsłon Grand Theft Auto? Przykro mi, w „szóstce” także umieszczono ich bez liku – od „dilujących” pozerów z prowincji, przez obleśne gwiazdki raperskiego showbiznesu, po narcystyczne gwiazdy hiszpańskojęzycznych telenowel. Tak, czasem trudno z nimi wytrzymać (Jasonowi i Lucii również) – ale na tym polega część uroku tej serii.

Krytykować GTA 6 będą też zapewne osoby, które zafiksowały się na punkcie realizmu, skoro poświęcono mu tyle uwagi w kampanii marketingowej gry, i będą wytykać wszelkie niedociągnięcia w tym obszarze. Jak choćby wyjmowanie z lodówek butelek materializujących się nagle w dłoni postaci, na co zwracano uwagę po sierpniowym pokazie rozgrywki, tudzież dematerializowanie się broni w pewnych sytuacjach. Podobnych detali znajdzie się jeszcze trochę – i jak znam życie, najgłośniej będą załamywać nad nimi ręce ci, którzy nawet nie planowali grać w najnowsze dzieło Rockstara. Ale hej, każdy chce urwać dla siebie trochę zasięgów z tego tortu, nie?

Finalny werdykt

Podsumowując – sprawa jest bardzo prosta. Kto jest zainteresowany GTA 6 choćby w śladowym stopniu, a nawykł do konsolowego grania w 30 klatkach na sekundę, zupełnie nie ma się nad czym zastanawiać. 350 zł to cena więcej niż uczciwa za wszystko, co ma do zaoferowania najnowsze dzieło Rockstar Games – w odniesieniu zarówno do ilości zawartości, jak i jej jakości.

Tym niemniej, paradoksalnie, sama „podstawka” zapewnia taki ogrom wszystkiego, że dopłacanie 80 zł do edycji Ultimate jawi mi się zbędnym wydatkiem. Choć właśnie to wydanie otrzymałem do recenzji, zawarte w nim ekskluzywne bajery wprost utonęły w oceanie atrakcji, które są otwarte przed ogółem graczy.

Rockstar nie stroni od „golizny” w GTA 6 (zwłaszcza męskiej), a nawet uwzględnił sceny seksu między bohaterami, lecz wykonał je ze smakiem – są zaskakująco stonowane w porównaniu chociażby z RPG studiów CDP RED i BioWare.

Rockstar nie stroni od „golizny” w GTA 6 (zwłaszcza męskiej), a nawet uwzględnił sceny seksu między bohaterami, lecz wykonał je ze smakiem – są zaskakująco stonowane w porównaniu chociażby z RPG studiów CDP RED i BioWare.Grand Theft Auto VI, Rockstar Games, 2026.

Kto zaś nie akceptuje rozgrywki w 30 klatkach (zwłaszcza z okazjonalnymi „chrupnięciami”), niech po prostu poczeka na komputerowy port. Jeśli wytrzymaliście tyle lat, chyba nie będziecie mieli problemu z dodatkowymi kilkoma miesiącami – znając Rockstara i mając na względzie niedawne pogłoski, nie wyobrażam sobie, by wersja PC była planowana później niż w 2027 roku. Inną sprawą jest to, w jakim stanie się ona ukaże i czy nie przerazi nas wymaganiami sprzętowymi. Po RDR2 i wcześniejszych grach trzeba być gotowym na wszystko.

Tak czy siak ogromnie zazdroszczę wszystkim, którzy od jutra sami włączą GTA 6 po raz pierwszy i dopiero zaczną tak naprawdę poznawać Jasona i Lucię, towarzysząc im w bardzo długiej podróży przez olśniewającą Leonidę. Chciałbym łudzić się, że zapomnę tę historię do czasu premiery na PC, ale nie ma szans – te przeżycia zostaną ze mną na długo. Z drugiej strony… nie oczekuję, że jeszcze doświadczę równie monumentalnej produkcji (chyba że RDR 3 lub GTA 7), więc czemu by nie zagrać ponownie? Może przy kolejnej próbie zobaczę lepsze zakończenie…

ZALETY:
  1. odświeżenie formuły GTA i podbicie immersji dzięki realizmowi a la RDR2, który zręcznie pogodzono z grywalnością;
  2. wielki, nieprawdopodobnie szczegółowy i diablo klimatyczny otwarty świat z toną zawartości czy aktywności;
  3. niezrównana interaktywność świata i NPC, kapitalne zdarzenia losowe;
  4. rewelacyjna reżyseria misji i cutscen rozwijających bardzo długą fabułę, która ma potencjał, by przejść grę więcej niż raz;
  5. zgrany duet bohaterów, których trudno nie polubić, i barwna obsada postaci drugoplanowych;
  6. znakomicie napisane i zagrane dialogi;
  7. zachwycająca grafika, gigantyczna pula animacji;
  8. tona prześmiewczego humoru typowego dla serii GTA (ale niekłócącego się z powagą fabuły);
  9. bardzo przyjemne obcowanie z samochodami, model jazdy znacznie lepszy niż w GTA V;
  10. satysfakcjonujące strzelaniny i walki wręcz;
  11. absurdalna liczba zaskakujących (mini)mechanik rozgrywki;
  12. wyśmienita ścieżka dźwiękowa i inne aspekty warstwy audio;
WADY:
  1. trochę uciążliwe zapisywanie stanu posiadania i zarządzanie ekwipunkiem;
  2. okazjonalne spadki wydajności oraz garść niedoskonałości w fabule, fizyce, AI i wyścigach.

Egzemplarz gry do recenzji otrzymaliśmy bezpłatnie od firmy Rockstar Games. Nasze zasady recenzowania gier oraz opis skali ocen znajdziesz tutaj.

2

9.5
świetna

Grand Theft Auto VI

GTA 6 to kolejny wielki triumf studia Rockstar Games. Deweloper ma na koncie nowe arcydzieło, w którym ogromna skala idzie w parze z niezwykle wysoką jakością, a odważne eksperymenty nie tylko nie wypaczają znanej i lubianej formuły rozgrywki, ale wręcz wynoszą ją na zupełnie nowy poziom, któremu raczej nikt nie będzie w stanie dorównać... bo raczej już nikt (poza Rockstarem) nie wykosztuje się na tak gigantyczne i czasochłonne przedsięwzięcie w dającej się przewidzieć przyszłości.

Grand Theft Auto VI

Recenzja GTA 6 po 120 godzinach. To znacznie więcej niż tylko gra roku
Recenzujący:
Platforma:
PlayStation 5 PlayStation 5
Data recenzji:
18 listopada 2026

GRYOnline.pl:

Facebook GRYOnline.pl Instagram GRYOnline.pl X GRYOnline.pl TikTok GRYOnline.pl Podcast GRYOnline.pl LinkedIn GRYOnline.pl Forum GRYOnline.pl

tvgry.pl:

YouTube tvgry.pl TikTok tvgry.pl Instagram tvgry.pl Discord tvgry.pl Facebook tvgry.pl