Encyklopedia Gier Top Gry Daty premier Beta testy Screeny Redakcja poleca Katalog firm SłownikRPGPC
Okładka Baldur's Gate III (PC)

Baldur's Gate III PC

Baldur's Gate 3 | BG3

Trzecia część kultowej serii gier RPG, opracowana przez zespół Larian Studios. Akcja gry Baldur’s Gate III toczy się około sto lat po wydarzeniach z Baldur’s Gate II: Thron Bhaala. Wśród najważniejszych zmian wprowadzonych przez nowych twórców znalazł się turowy system walki.

RPG | fantasy | turowe | widok izometryczny | Dungeons & Dragons | kooperacja | klasyczne RPG | Find Your Next Game

PC Windows
Okładka Baldur's Gate III (PC)

Polskie napisyPolskie napisy

Angielskie napisy i dialogiAngielskie napisy i dialogi

data premiery gry w wersji PC:

grudzień2020

wczesny dostęp

data nieogłoszona

Find Your Next Game 2020

Baldur’s Gate III to trzecia odsłona kultowego cyklu gier RPG, zapoczątkowanego w 1998 roku przez studio BioWare. Produkcja została opracowana przez zespół Larian Studios, który zdobył światową sławę dzięki bestsellerowej serii Divinity, a powstawała pod czujnym okiem sprawującej pieczę nad marką firmy Wizards of the Coast. Jej mechanikę oparto natomiast na piątej edycji papierowego systemu RPG Dungeons & Dragons, aczkolwiek pewne jego elementy zostały zmienione w taki sposób, by lepiej pasowały do gry wideo.

Najświeższe informacje i ciekawostki na temat Baldur’s Gate 3 znajdziecie w naszym artykule Wszystko o Baldur's Gate 3. Tekst jest na bieżąco uaktualniany zarówno przed, jak i po premierze gry.

Fabuła

Akcja gry Baldur's Gate 3 toczy się około stu lat po wydarzeniach przedstawionych w Tronie Bhaala, czyli dodatku do gry Baldur's Gate II: Cienie Amn. Zawiązanie akcji następuje w momencie, w którym tytułowe miasto – Wrota Baldura – zostaje najechane przez przedstawicieli złowrogiej rasy Illithidów (Łupieżców Umysłu). Nim odważnym jeźdźcom na smokach udaje się przegonić agresorów, ci obracają w ruinę część zabudowy. Ponadto porywają na pokład swojego statku – Nautiloda – wielu mieszkańców metropolii, by poddać ich straszliwemu procesowi zwanemu ceramorfozą. Polega on na tym, że mózg nosiciela zostaje zainfekowany zarodkiem Łupieżcy Umysłu, który stopniowo go wyżera, a w konsekwencji w pełni go zastępuje. Po kilku dniach rozpoczyna się natomiast proces fizycznej transformacji gospodarza, który w rezultacie staje się nowym przerażającym Illithidem.

W trakcie rozgrywki wcielamy się w postać, której co prawda udało się uniknąć porwania, jednak w jej mózgu zaczął sobie wić gniazdko jeden z takich embrionów. Choć początkowo nasz podopieczny (lub podopieczna) stara się znaleźć lekarstwo na ową przypadłość, z czasem dociera do niego, że zapewnia mu ona zdolności, o jakich zdrowi ludzie mogą jedynie pomarzyć. Jak nietrudno się domyślić, stanowi to jedynie wstęp do znacznie większej intrygi, w którą wplątuje się bohater, a to, jak potoczą się jego dalsze losy, zależy od decyzji podejmowanych przez nas w trakcie rozgrywki.

Fabuła jest mniej liniowa niż w poprzednich częściach serii. Zadania można rozwiązywać na różne sposoby, a ich rezultat odbija się na dalszych wydarzeniach

Mechanika

Zabawę w grze Baldur’s Gate III rozpoczynamy od procesu kreacji postaci. Możemy wybrać płeć oraz rasę herosa (oprócz znanych z poprzednich części serii ludzi, krasnoludów, elfów czy niziołków do naszej dyspozycji oddano debiutujące w cyklu diablęta, drowy, githyanki oraz wampirze pomioty). Następnie decydujemy o jego klasie, wstępnym zestawie umiejętności (lub czarów), a także o wartości jej poszczególnych cech, czyli siły, zręczności, wytrzymałości, inteligencji, mądrości oraz charyzmy. Wzorem wcześniejszych „Baldurów”, musimy również wybrać jej charakter – od praworządnego dobrego do chaotycznego złego). Co ciekawe, autorzy stworzyli również kilka predefiniowanych postaci, które posiadają dodatkową, specjalnie przygotowaną linię fabularną. Jeśli zdecydujemy się na stworzenie własnego protagonisty, postaci te będą mogły zostać członkami naszej drużyny.

Wzorem poprzednich części serii, w trakcie rozgrywki akcję obserwujemy w widoku izometrycznym. W rozległym świecie znajdziemy zarówno miasta, wioski oraz sielankowe plenery, jak i budzące grozę podziemia. Choć zabawę rozpoczynamy w pojedynkę, szybko zaczynają do nas dołączać inni śmiałkowie; łącznie w naszej drużynie mogą znaleźć się cztery osoby.

Motorem gry są zadania popychające do przodu fabułę, którym towarzyszą liczne misje poboczne. Podczas rozmów kamera ukazuje ich uczestników z bliska, natomiast system dialogów przywodzi na myśl ten z pierwszej części serii Dragon Age. Autorzy zdecydowali się przy tym na ciekawy zabieg, gdyż poszczególne linie dialogowe zostały napisane tak, jakby gracz zwracał się do mistrza gry; dostajemy więc ogólny opis danej kwestii i towarzyszącej jej emocji czy akcji naszej postaci. Warto również dodać, że niektóre kwestie wypowiadane przez naszą postać są zablokowane; by móc je wykorzystać, musimy pomyślnie przejść test na określony atrybut. Z rzutami wirtualną kostką mamy do czynienia również w przypadku innych czynności. Przykładowo, chcąc odkryć jeden z sekretów, na które natykamy się podczas eksploracji, gra wykonuje rzut na percepcję naszego podopiecznego, a kiedy zawisa nad nim widmo rychłego zgonu, ostatnią deską ratunku dla niego jest rzut obronny przeciw śmierci.

A skoro mowa o umieraniu – ważną rolę w grze odgrywają toczone w trybie turowym starcia z przeciwnikami. W odróżnieniu od serii Divnity, system walki opiera się na piątej edycji zasad Advanced Dungeons & Dragons, zwiększa się więc rola losowości oraz rzutu kością w trakcie starć. Przed każdym starciem wykonywany jest rzut na inicjatywę, determinujący to, która strona konfliktu wykona pierwszy ruch; wyjątkiem są momenty, kiedy uda nam się zaskoczyć oponentów, w których to my zawsze mamy pierwszeństwo. W każdej turze poszczególni uczestnicy potyczki dysponują możliwością przemieszczenia się (ograniczoną przez ich prędkość ruchu), akcją typu wyprowadzenie ataku lub rzucenie zaklęcia (to, czy trafimy, również determinuje rzut wirtualną kostką), a także akcją bonusową.

W trakcie walki kluczem do sukcesu jest nie tylko umiejętne wykorzystywanie mocnych stron każdego z członków drużyny, lecz także robienie użytku z możliwości oferowanych przez otoczenie. Przykładowo, łatwopalną substancję rozlaną po podłodze można podpalić, wybrane obiekty – przesuwać (jeśli dana postać dysponuje odpowiednio dużą siłą), a uszkodzone mosty – doszczętnie niszczyć (przy okazji grzebiąc stojących na nich wrogów). Poza tym ważną rolę odgrywa ukształtowanie terenu, przez co na przykład jednostki walczące na dystans warto ustawiać wyżej, by zapewnić im dodatkową przewagę.

W miarę postępów nasza drużyna zdobywa punkty doświadczenia i awansuje na kolejne poziomy. W przeciwieństwie do wcześniejszych części serii, gdzie następne „levele” poszczególni członkowie zespołu zdobywali niezależnie od siebie, tym razem cały zespół awansuje synchronicznie. Pomimo że dzieje się to dość rzadko, różnica po każdym takim awansie jest wyraźnie odczuwalna.

Tryby gry

W Baldur’s Gate III można grać w pojedynkę lub w trybie współpracy.

Kwestie techniczne

Baldur’s Gate III działa w oparciu o nową wersję (4.0) technologii, która napędzała poprzednie gry studia Larian (tzw. Divinity Engine). Modele postaci są szczegółowe, a w lokacjach roi się od detali. Dobre wrażenie robią również efekty towarzyszące korzystaniu z czarów. Choć całość jest barwna, w porównaniu z „Grzechami pierworodnymi” kolorystyka i tak została wyraźnie stonowana.

Zobacz pełny opis gry

Tryb gry: single / multiplayer   Tryb multiplayer:   Internet   / podzielony ekran     Liczba graczy: 1-4  

Oczekiwania czytelników: 7.3 / 10 na podstawie 620 głosów czytelników.

Wymagania wiekowe Baldur's Gate III

18+

Widziałem Baldur's Gate 3 i już zbieram drużynę, bo jestem zachwycony
Widziałem Baldur's Gate 3 i już zbieram drużynę, bo jestem zachwycony

Przed premierą 27 lutego 2020, 22:00

Do pierwszego starcia doszło całkiem szybko i oczywiście na pierwszy rzut oka wyglądało to jak potyczka w DOS2. No i super! System walki w serii Divinity: Original Sin był złożony, trudny oraz satysfakcjonujący. Widzimy zatem charakterystyczny okrąg z kropkami biegnącymi do bohatera, pokazujący dystans, który możemy przebyć. Widzimy szansę na trafienie, gdy atakujemy (tak, gra będzie wyświetlać szansę na trafienie) i tak dalej. Tylko że po chwili można się zorientować, iż różnic też jest sporo.