Dragon Age 2: Przeciwnicy (2)

Dalijskie elfy

Bitwy z udziałem dalijskich elfów nie są częstym widokiem, albowiem zdecydowana większość reprezentantów tej klasy nie jest wrogo nastawiona do drużyny bohatera. Jeżeli już jednak zmuszony do przystąpienia do walk, to musisz się liczyć z tym, że będziesz miał do czynienia z wojownikami oraz z ponadprzeciętnie skutecznymi łucznikami.

Mocne strony: Wysoka odporność na siły natury i na próby sparaliżowania celu.

Słabe strony: Niska odporność na elektryczność.

Kartel

Krasnoludzkich członków Kartelu spotyka się głównie na obszarze Kirkwall. Z racji tego, że krasnoludy nie mogą korzystać z magii, są to wojownicy oraz skrytobójcy. Radzę w szczególności uważać na tych drugich, gdyż cechują się oni wyższą skutecznością na polu bitwy od łotrzyków-ludzi.

Mocne strony: Wysoka odporność na magię.

Słabe strony: Niska odporność na zimno.

Korsarze

Na korsarzy wpada się przede wszystkim podczas eksploracji terenów poza Kirkwall. Reprezentanci tej grupy przeciwników mogą być wojownikami, łucznikami oraz skrytobójcami. Jak można się łatwo domyślić, najpierw powinni zawsze ginąć ci ostatni. Radzę się w szczególności pilnować w początkowej fazie gry, gdyż ataki skrytobójców bywają wtedy bardzo skuteczne i mogą się źle skończyć dla namierzonych członków drużyny.

Mocne strony: Wysoka odporność na próby powalenia na ziemię i na siły natury.

Słabe strony: Niska odporność na elektryczność.

Koteria

Z członkami Koterii potyczki stacza się w głównej mierze na obszarze Kirkwall. Słabszymi reprezentantami tego ugrupowania są wojownicy oraz łucznicy, aczkolwiek często przemieszczają się oni w licznych grupach. Bardziej należy natomiast uważać na skrytobójców, przywódców oraz alchemików Koterii, dążąc zawsze do ich szybkiego unicestwiania.

Mocne strony: Wysoka odporność duchowa i na próby spowolnienia ruchów.

Słabe strony: Niska wytrzymałość, nawet w przypadku wojowników i skrytobójców.

Łowcy niewolników

Z łowcami niewolników walczy się rzadziej niż chociażby z korsarzami czy najemnikami, tak więc nie powinno dziwić to, że pokonywanie ich wymaga zazwyczaj nieco większego wysiłku. Radzę uważać nie tyle na wojowników, co na skrytobójców oraz magów, skutecznych do rzucania potężnych zaklęć.

Mocne strony: Wysoka odporność na zimno.

Słabe strony: Niska odporność na ogień.

Łucznicy

Łucznicy pojawiają się niemal tak samo często, jak wojownicy. Ich eliminacja zawsze powinna być sprawą priorytetową. Pewnym pocieszeniem jest to, że zdecydowana większość łuczników dysponuje krótkimi paskami zdrowia i jest praktycznie bezbronna w walce w zwarciu.

Magowie

W grze występuje wiele różnych odmian magów, przy czym zdecydowanie największe zagrożenie stanowią magowie krwi, którzy są w stanie bardzo skutecznie wysysać energię życiową z członków drużyny i w taki właśnie sposób się leczyć. Eliminacja magów powinna być zawsze priorytetową, szczególnie jeśli natrafi się na osobników zdolnych do rzucania potężnych zaklęć. Warto w tym miejscu dodać, że większość magów cechuje się niewielką odpornością na obrażenia duchowe.

Najemnicy

Najemnicy są jedną z najczęściej spotykanych grup przeciwników. Eliminacja standardowych jednostek tego typu na całe szczęście nie sprawia zazwyczaj dużych problemów, przy czym warto w miarę możliwości szybko i sprawnie namierzać łuczników. Nieco trudniejsze są bitwy z udziałem kapitanów najemników, którzy analogicznie do innych dowódców mogą zagrzewać swoich podwładnych do walki. W takich sytuacjach powinni być jak najszybciej likwidowani.

Mocne strony: Wysoka odporność na zimno.

Słabe strony: Niska odporność na siły natury.

Qunari

Główna kampania w grze w znacznym stopniu dotyczy właśnie problemów qunari, toteż częstsze walki z tymi osobnikami nie powinny być zaskoczeniem. Sporym problemem może tu być nazewnictwo napotykanych stworów - Karashok to wojownik, Ashaad to łucznik, Sten to elitarny wojownik, a Saarebas to mag. W szczególności radzę uważać na te dwie ostatnie odmiany. Magowie qunari mogą rzucać potężne czary, a Stenowie są zdolni między innymi do skutecznego ogłuszania członków drużyny.

Mocne strony: Wysoka odporność na ogień i elektryczność.

Słabe strony: Niska odporność na zimno i siły natury.

Skrytobójcy

Skrytobójcy zawsze stanowią poważne zagrożenie, a ich podstawową umiejętnością jest możliwość wyprowadzania zabójczo skutecznych ataków z zaskoczenia. Radzę dbać w bitwach ze skrytobójcami o słabiej opancerzonych członków swojej drużyny. Warto też zawsze pamiętać o tym, że zniknięcie skrytobójcy z pola bitwy nie oznacza jego śmierci, a jedynie próbę odnalezienia dogodnego miejsca do wykonania ataku.

Templariusze

Walki z templariuszami wbrew pozorom nie zaliczają się do rzadkości i ich wygrywanie niekoniecznie musi być łatwą sprawą. Zdecydowanie najczęściej ma się do czynienia ze standardowymi wojownikami oraz łucznikami. Warto jednak rozglądać się za łowcami, którzy zachowują się jak skrytobójcy, oraz za porucznikami, którzy mogą zagrzewać innych templariuszy do boju.

Mocne strony: Wysoka odporność na magię.

Słabe strony: Niska odporność duchowa i na zimno.

Wojownicy

Warto tu dokonać rozróżnienia na wojowników korzystających z broni dwuręcznej, dwóch broni oraz broni i tarczy. W szczególności polecam mieć na uwadze tę ostatnią grupę, a to dlatego, że osoby takie nie tylko stają się bardziej wytrzymałe, ale dzięki specjalnym atakom z użyciem tarczy mogą również doprowadzać do powalania swoich celów na ziemię. Podczas atakowania wojowników warto jest w pierwszej kolejności namierzać te osoby, które mają wyraźnie krótsze paski zdrowia.