Szukaj...
Zaloguj się
Kolorystyka
Wyświetlanie
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
mnie to z perspektywy prawie 40-letniego człowieka fascynują różne takie sytuacje z młodości, właśnie z tego wieku 15-25 lat powiedzmy, jak ta, o której napisałeś
takie jakby totalne zaprzeczenie norm i stosunków społecznych, jakie zatrzymanie, z jakiego tytułu, gdzie dziś bym temu komuś powiedział "co ty w ogóle kur** robisz, czy ty normalny jesteś?" i albo wezwał jakieś służby, albo nawet się poprzepychał, a wtedy to człowiek się temu poddawał i dostosowywał do reguł wymyślanych przez jakichś oczywistych psychopatów
im starszy jestem, tym więcej mam takich flashbacków z przeszłości i niedowierzania jak człowiek zgodnie grał w całkowicie absurdalnym teatrze jakiegoś nauczyciela, urzędnika itd.
Ja po 15 latach wróciłem do linuxa na nVidia DGX Spark i nic się nie zmieniło, nadal awaryjne gowno, które stałe trzeba sobie naprawiać terminalem xD
bardzo częściowo 😁
ale serial topka, 10/10
a Szkocja to dla mnie sentymentalny kierunek, kiedyś objąłem ich jak grali w 3 lidze (był taki moment) i sobie zrobiłem lekki speedrun, pierwszy raz w życiu udało mi się wtedy wprowadzić do składu pełnoprawnego wychowanka, niestety podkupił mi go Manchester City. Chris Wood się nazywał, pierwszego się nie zapomina.
Ale to był ten moment co RPA była wylęgarnią złotych chłopców, wygraliśmy Ligę Mistrzów na pocieszenie.
Jak lekcje były nudne, to sobie rysowałem mapę w zeszycie i długopisem/korektorem lub ołówkiem/gumką zmieniałem w swojej głowie fikcyjne granice fikcyjnych państw. To było jeszcze w XX wieku, więc długo przed Europą Universalis, choć skojarzenia są oczywiste.
Z nudów i też trochę testując możliwości AI przeniosłem tę grę na ekran. Czy ja tę grę stworzyłem? Moim zdaniem tak, bo pomysł i kierunek na rozwój wyszły ode mnie, a Claude tylko grę wykonał. Ale jak ktoś chce się sprzeczać "nie ty stworzyłeś", to ja nie mam problemu, nie jest to w ogóle dla mnie problem.
Moim zdaniem to nie jest idealna gra pod wieloma względami, ale uważam, że jest grywalna. Moi koledzy odpalili z ciekawości i... wracają co kilka dni dla zabicia czasu, a to jest dla mnie miarą sukcesu. Ja też sobie czasem odpalę jak się nudzę.
To nie jest Grand Strategy Game. To jest gra do szybkiej rozgrywki na zasadzie "mam 20 minut, żeby się odmóżdżyć". Konkuruje o uwagę z Haxballem i oglądaniem instagrama.
Tu gra w wersji online, gramy w przeglądarce: https://claude.ai/artifact/1DuHQFSQ2bNTL5UqXzyPTN
Uwagi i pomysły mile widziane, jak mi się spodobają to wdrożę je od ręki. Ja bym chciał, żeby się w to wygodnie dało grać na telefonie, ale póki co jeszcze moment.
Ja mam średni czas snu 5 godzin. 18 min. wg Apple Watcha i podobnie jak koledzy powyżej mam ze snem spory problem od jakiegoś czasu, kiedyś to mi się wydawało, że spokojnie te 7-8h przesypiałem, chyba kortyzol mam podniesiony już ze 2 lata i nie jestem w stanie ugrać więcej
Bo zgorzknielismy, zestarzelismy sie i coraz bardziej sie rozumiemy pomiedzy soba.
https://minileague.live/l/1607147
zrobiłem swoją nakładkę do FPL, moim zdaniem znacznie lepsza od tego co jest w necie, więc jakby ktoś chciał potestować, rozesłać kumplom (można śledzić dowolną liczbę minilig do 50 osób, transfery, ceny, trudność, składy) to zapraszam, feedback też mile widziany
najbardziej myślę zyskuje w dniu meczowym, bo pojawiają się nowe funkcje live i w kilkanaście sekund pokazuje zmianę wyniku, można sobie też na telefonie zrobić z tej strony dwoma kliknięciami normalną appkę
Kupiłem sobie te słynna Zelde z 2017 pod wpływem zachwytów. To była moja pierwsza Zelda i już na start rozczarowanie - to nie jest gra fantasy, tylko sci-fi! Taki fajny świat, a walka z robotami kompletnie rujnowała mi immersje.
Potem nie było lepiej. Z jednej strony fajna ta swoboda i latanie na lotni. Z drugiej przerażająca pustka świata. Miałem wrażenie, że jest martwy, depresyjny, czułem się tam nieswojo jak w jakimś horrorze.
Entuzjazmu więc nie podzielam, ale na screenach widzę, że ta część może być wolna od wad poprzedniczki, prawda? Ten świat wydaje się jakiś taki w końcu żywy, a nie rodem z kolorowych Dark souls
Ja mam wrażenie, że o serduszka najłatwiej w komentarzach, gdzie randomy traktują to jako substytut youtube'owej wersji łapki w górę. Ja się tam przesadnie nie udzielam, to i serduszek nie mam jakoś wybitnie dużo, ale za wszystkie powierzone mi serduszka dziękuję, ponieważ każde otrzymane serduszko to jest bardzo miłe uczucie.
Ze swojej strony mogę zapewnić, że każdy szczególnie podobający mi się post też nagradzam serduszkiem, niezależnie od moich relacji z autorem, nawet pomimo aktywnych beefów zdarzało mi się nagrodzić antagonistę serduszkiem.
Inna sprawa, że ja już nie mam beefów na tym forum. Soulcatcher śledzi moje rekomendacje książkowe, z Iselorem spijamy sobie z dzióbków mądrości o cRPG, nawet z Kwisatz_Haderach mamy ostatnio dobrą energię.
To jest bardzo fajne, ten realtime'owy branding graficzny, wlasnie o czyms takim mowie, czegos takiego mi w tych nowych profilach brakuje też :)
No pewnie daleko nie zajdzie w tym roku, ale to dobra drużyna, dobrze prowadzona, bardzo bogata, zanosi się na takie włoskie PSG niestety
Bo nie miał on sensu. Jak się robi wykres, to on powinien coś ilustrować. Tymczasem wykres na starym profilu ilustrował, że po dobrej grze zagrałem w złą.
Na szczęście uwielbiam nic nieznaczące statystyki także poczułem się jak w raju.
Ja też uwielbiam nic nieznaczące statystyki, dlatego właśnie narzekam na te, które nam zaserwowano. Nie są tragiczne, ale z danych, które zbiera o nas Gry-OnLine można przedstawić znacznie ciekawsze, znacznie bardziej interesujące statystyki na temat naszych preferencji lub po prostu zrobić tych statystyk więcej. GOL zbiera najbardziej oczywiste kwestie, które zresztą równocześnie sami możemy podać, a on weryfikuje na bazie statystyk czy to prawda.
No come on, że zacytuje sam siebie - jak się robi wykres, to on powinien coś ilustrować. Obecnie profil ilustruje nam czy jesteśmy hipokrytą, który zadeklarował, że najbardziej lubi gatunki, w które faktycznie gra. A mógłby zaserwować 30 ciekawszych rzeczy na bazie gier, które oceniamy.
To jest trochę okołoreaganowski mit. Ja też bardzo lubię Reagana, ale historycznie to my więcej jednak zawdzięczamy demokratom - Woodrow Wilson i niepodległość, potem spore wsparcie Zbiga za czasów Cartera, potem faktycznie wielki RR, ale w NATO republikanie wcale nas tak chętnie nie widzieli, dopiero za Clintona odblokowała się ta droga.
Ma mamy zaburzone postrzeganie partii republikańskiej przez Reagana, ale moim zdaniem dla Polski lepiej ka w USA rządzą demokraci.
Czy też może raczej rządzili, bo mam wrażenie, że teraz wymienią się całe pokolenia i nowi włodarze USA nie bedą już rozumieli tej dynamiki zimnowojennej niestety.
Dobry wieczór!
Mnie się te nowe profile NIE podobają. Zawartość jak zawartość, ma swoje dobre i złe strony.
W mojej ocenie momentami jest za duża fiksacja na punkcie statystyk, z których jednocześnie niewiele wynika. Można było pójść krok dalej i pokazać nam na bazie Państwa bazy danych jakie gry lubimy: detektywistyczne, hack&slashe, o gotowaniu. Przecież Państwo macie te informacje w bazie, jesteście w stanie to policzyć, moglibyśmy dowiedzieć się czegoś o sobie. Jak ktoś gra tylko w gry o pociągach, nawet jeśli to jest 8 różnych gatunków, to to jest właśnie jakaś wizytówka, jakieś profilowanie usera. A zamiast tego raczycie nas umiarkowanie użytecznymi informacjami czy zadeklarowana przez nas sympatia do gatunku pokrywa się z tym, co faktycznie ogrywamy.
Za mało statystyk, prócz powyższego, chciałbym wiedzieć ile gier ograłem na PC, ile na PlayStation - wiecie to. Chciałbym wiedzieć, w których grach najbardziej się nie zgadzałem, a w których najbardziej zgadzałem ze społecznością - kiedyś to było prymitywnie zaimplementowane, teraz nie ma. Myślę, że moje recenzje, miejsce, gdzie decyduję się przelać myśl na ekran, są ważniejsze, niż eksponowanie tylko jednej z nich. Macie Państwo multum niezwykle interesujących danych na temat preferencji naszego grania, a zdecydowaliście się wyeksponować te akurat nieciekawe. Na plus grydlista, ale to akurat wypełniamy z ręki.
Na sam koniec, chciałem również wyrazić rozczarowanie wizualną warstwą naszego nowego profilu. Ona jest okropna. Strona internetowa Gry-OnLine już trzecią dekadę odrzuca internetowe trendy, z dumą eksponując swój charakterystyczny, tylko nieznacznie ewoluujący styl. Tymczasem nowe profile? Wyglądają jak strony generowane dziś przez boty w liczbie kilku milionów stron na godzinę. Rozciągnięte na całą szerokość ekranu, nieczytelne, brzydkie.
Nie mówię, że to ma wyglądać jak na mojej propozycji, ale uzyskanie takiego efektu to dla Państwa kilka chwil.
Nowe profile są dla mnie więc dużym rozczarowaniem funkcjonalnym i estetycznym, jednocześnie nie planuję na tę chwilę opuszczać forum Gry-OnLine, cały czas popieram Przewodniczącego Łosia, Marszałka Dantego i Ministra Solnicę i pokładam wiarę w to, że jesteśmy tylko na pierwszym z etapów budowy stuletniego forum GOL-a wraz z przyległościami.
Ps. Już po napisaniu tego posta muszę jednak dodać, że profil usera, który pojawia się w wersji wyjeżdżającej na pół ekranu, a nie jako osobna strona, nie wypada aż tak źle, jak jego pełnoprawna wersja, choć dalej jest daleki od ideału pod względem ww. cech.
https://www.youtube.com/watch?v=qfCXAyIPbiU
może warto oglądać uważnie i naprawią kilka innych gniotków dot. dysproporcji mocy
Ja chyba nie poznałem osoby, która umiałaby rzetelnie mówić o samej sobie, gdy przychodzi do ocen własnego charakteru, więc wątek trochę bez sensu.
Ja jestem człowiekiem zmiennym i kapryśnym, na moje decyzje i sposób bycia wpływa wyspanie, pogoda, nastrój. Sam o sobie lubię myśleć, że jestem miłym i łagodnym człowiekiem, ale feedback jaki zbieram jest raczej przeciwny. Bardzo dużo wymagam od siebie i od innych też, nie uskuteczniam głośnych kłótni, nie kręcę też zakulisowych intryg, ale jak ktoś mi nie pasuje to nie potrafię - nawet jeśli chcę - też tego ukrywać. Robi się więc niezręcznie, pewnie lekko toksycznie, bo niby nie ma absolutnie żadnej dramy, a jednak każdy wie, że go przesadnie nie cenię. Nie twierdzę przy tym, że z tego powodu ubolewam i jest to moją wadą, oczyszcza moją przestrzeń z ludzi, których nie cenię, więc mogę z tym żyć, ale pytałeś czy jesteśmy berserkerami. No ja nie, ja jestem prędzej dementorem.
Zdarzyło sie wam kiedyś szczególnie ostro po kimś "pojechać", a potem tego żałować?
Tak, wielokrotnie. Ja chyba nigdy w swoim życiu pierwszy nie wyprowadziłem ataku na kogoś, więc oczywiście nadal lubię o sobie myśleć, że jestem miły, ale z drugiej strony moje kontrataki były nieadekwatne do sytuacji. Ktoś w kogoś rzucił kamieniem, mnie się to nie spodobało, więc reagowałem zrzucając na tego kogoś bombę atomową. Zawsze potem żałowałem, z wiekiem się trochę mądrzeje/łagodnieje na szczęście.
Ta treść jest widoczna tylko dla posiadaczy konta MAX
Poznaj konto MAXnie ma listopada, a Inter już jakiś szósty raz w tym sezonie przegrywa w meczu ligowym dwiema bramkami...
no tak żeby to miało sens, żebym nie był warzywkiem, jak najdłużej, fajnie by było dożyć matury/studiów wnuków, ale jestem starym ojcem
Jeśli Cię to jakoś pocieszy, to ja mam 38 lat, dopiero co chwilę temu odpieluchowałem i aktualnie jestem na etapie trzeciej (mojej i dziecka choroby, bo łapię wszystko) w ciągu dwóch tygodni, nie mogę brać udziału w callach, bo straciłem głos, myślę, że biologicznie organizm 21-latka jest lepiej przystosowany do trudów rodzicielstwa :P
no, ale co, serio nie macie na messengerze/(ha tfu)whatsappie czata grupowego ze znajomymi o dziwnej nazwie i dziwnym avatarze, gdzie regularnie obgadujecie sprawy bieżące, wspólnych znajomych i przez pół roku umawiacie się na śledzika?
ale jak to ma być kolega żeby coś pogadać, wyjść gdzieś razem, napić się, dobrze spędzić czas, to chyba po prostu źle trafiłeś, ja mam co najmniej 2, żeby nie powiedzieć nawet 3 (jedna dominująca, ze studiów, ulubiona) paczki znajomych, gdzie z całą pewnością nikt niczego od reszty nie chce - i wszyscy bardzo się lubią, dobrze dogadują itd.
koleżeństwo też ma etapy, tak koło 25 roku życia, choć to jest proces moim zdaniem pomiędzy 25 a 30 lat, kończy się ten etap "akademika", zaczynają się własne rodziny, problemy, czasu jest mniej, kończy się myślenie grupowe, a zaczyna pod siebie, no ale to jest nadal normalne i nie przekreśla koleżeństwa
ja zawsze byłem pewien, że jesteś duszą towarzystwa, królem ludzkich serc, najbardziej lubianą osobą w redakcji (tak to pamiętam jeszcze z 2008), a Twój bromance z Dante i T-Bonem to wręcz kwitnie, więc jestem zaskoczony i stąd pytanie o definicje
Ja tez o tym ostatnio myslalem i po prostu nie powinno być jednej złotej piłki tylko 4 złote piłki i tyle - dla bramkarza, obrońcy, pomocnika i napastnika. To jest piłka nożna, każdy z tych zawodników uprawia dziś inną dyscyplinę tak naprawdę.
Jeszcze dałoby to pole manewru, że np. jak w danym roku byłoby 2 topowych napastników, to skrzydłowemu można dać pomocnika roku itd.
W obecnej postaci ta nagroda jest nie tylko głupia, szkodliwa, ale na dodatek po prostu nie czyta prawidłowo piłki.
Tomazzi, a to jest jakiś performens z Twojej strony typu "naucze Was polskosci" czy naprawde wzbudza to w Tobie az takie emocje?
I tak, i nie. Czasem trafi się na rozmówce, który ekscytuje i uwielbiasz z nimi gadać, bo można się czegoś dowiedzieć, zderzyć koncepcje itd.
Ale mam też całe grono osób co do mnie pisze i zawsze mam takie "a to ty serio nie masz lepszych kolegów, których mogłeś teraz zagadać?". Może to ten overthinking, ale mam takie 2-3 osoby, którym odpisuję tylko z uprzejmości i niestety tylko ich to zachęca, żeby napisać po kilku dniach znowu.
Ja nie inicjuje kontaktów, nie mam takiej potrzeby, ja prawdę powiedziawszy zapominam często o istnieniu ludzi (nie, nie mam ADHD, chociaż ostatnio widziałem, że to oczywiście objaw ADHD), nie tęsknie, nie mam potrzeby small talku.
Ale to nie znaczy, że jak ktoś mnie zagada, to mi to przeszkadza, po prostu sam bym na to nie wpadł i tyle. To mnie też trzeba wyciągnąć na miasto, sam nigdy nie zaproponuję wyjścia czy imprezy. Natomiast ja miałem szczęście, że na studiach wpadłem w paczkę ekstremalnych ekstrawertyków i oni mnie zaadoptowali, więc mam kolegów i nie czuję się odludkiem, choć pewnie spędzam z nimi tak z 5% wszystkich spotkań towarzyskich w terenie, które inicjują.
Co zabawne, ten mechanizm, że nie mam potrzeby z kimś pogadać czy się zobaczyć nie dotyczy miejsc grupowych - czyli np. w życiu nie inicjuje privów, ale non stop spamuje czaty grupowe ze znajomymi, na forum też aktywny jak widać. Może po prostu nie lubię się angażować w relacje poniżej pewnego minimalnego progu oglądalności :P
Ale przecież ja całą swoją polemikę zacząłem słowami "a czy każdy programista to programista comarchu?". Nie chodzi o to, że AI wytnie wszystkich programistów, wystarczy, że wytnie na tyle dużo zawodów, że przestaną być one potrzebne. Nie musi to być programista zresztą.Komu dziś tak naprawdę prawnik, gdy premium chata GPT napisze umowe, pismo i da poradę, która w 90% przypadków jest bardziej kompetentna od tego co powie typowy utyty mecenas z powiatowego miasta? Prawnicy będą się teraz bronili tym, że jeszcze chodzą do sądów (a AI nie) oraz ewentualna zawodowa topka, której intelekt, wiedza i umiejetnosc kompleksowego, nieszablonowego myslenia nie zaspokoi podstawowej porady prawnej. Jak baba nie wiedziała co zrobić ze spadkiem to szła do mecenasa i on zdzierał z niej 2000 zł, teraz jej to czat powie itd.
Ale programistów i prawników od wordpressa czekają kłopoty z [5], a to jest dopiero początek, jesteśmy na samym początku wielkich kłopotów. Przy czym jak mówię, jeśli nawet topowy programista gra głównie kartą, że je mniej i zużywa mniej tlenu od AI, który mógłby go zastąpić - to nie spałbym spokojnie, to są desperackie argumenty.
ale skoro strona mi po prostu zaiwania nawet na 10-letnim samsungu, wszędzie się wyświetla super, nic się nie wychrzania, jestem w stanie ją dostosować pod swoje potrzeby w 3 minuty, to subiektywnie też uważam, że taki kod jest prostszy i lepszy w porównaniu ze stronami, które przez lata stawiałem na odpłatnych szablonach wordpress, gdzie każdy był coraz bardziej skomplikowany, upierdliwy, oparty na 10 wtyczkach z zewnątrz itd.
powtarzam, że mówię o konkretnych sytuacjach
a czy każdy programista to programista comarchu? ja sobie robię szablony w wordpress w claude i to są najlepsze technicznie szablony w moim życiu, do tej pory co te 2-3 lata zostawiałem 100 dolarów na themeforest, już nigdy nic tam nie kupię - ostatnio zamknęło się getty images, zakładam, że podobny kazus
w pracy nasi programiści od pół roku nie napisali linijki kodu, siedzą i nadzorują kod pisany przez AI, co przyspieszyło pracę i - szok - poprawiło jakość kodu, koszty hostingu spadną o około 80% dzięki temu - oni pracę zachowają bo się dostosowują dokładnie tak jak trzeba, ale mamy też drugi zespół programistyczny i on ma właśnie pisane wypowiedzenie, bo jest wolny, drogi, dużo bardziej zawodny i bełkocze coś o halucynacjach AI, podczas gdy żadne AI tak nie halucynuje jak on
to chyba nie jest powazny puchar jak gra w srode o 12.30, dzieci sa jeszcze w szkole
Czeka nas kryzys, dużo samobójstw, dużo przetasowań na rynku pracy, dużo zmian w drabinie społecznej. Nie potrzeba aż tylu hydraulików by nasycić to wszystko zawodami, które z powodzeniem zastąpi AI. Zresztą czasem to są inteligentni ludzie, a czasem kompletne imbecyle, którym ostatnie 25 lat kultury korpo dało poczucie, że robią coś ważnego na stanowisku tzw. pani z biura. Ten czas, ten unikatowy dobrobyt początku XXI wieku się już kończy.
Postęp jest nieunikniony, zakazanie AI to postulat naiwnych, ale wracamy do czasu, gdy znacznie ma własność i kontrola środków produkcji, a na znaczeniu straciły dupogodziny.
Dziwią te zmiany w holenderskiej administracji publicznej, bo jak państwo nie da ludziom pracy, to już nikt nie da. Nie powtarzam tego po Musku, jeszcze zanim to powiedziałem miałem podobne przemyślenia, że to się musi skończyć jakimś gwarantowanym dochodem podstawowym, a jeszcze przecież roboty nie zastąpiły pracowników fizycznych.
Ale zanim do tego dojdzie to po drodze czeka nas może nawet wojna, miała być III Wojna Światowa z Chinami, a będą wojny klasowe. Kupujcie akcje, kupujcie firmy, kupujcie tych, którzy będą zarabiali na wykorzystaniu AI, bo tylko na końcu łańcucha pokarmowego jest jakieś światełko.
Zawsze chciałem w to zagrać, ale przespałem premierę, potem nie było okazji, a potem to już starowinka
Za każdym razem kiedy wydaje mi się, że ta nagroda nie może zostać jeszcze bardziej skompromitowana, oni przekraczają kolejną granicę. Słaby mundial, lipa w Lidze Mistrzów, no Bundesliga ok, ale przez lata nam tłumaczono, że Robercik nie dostanie Złotej Piłki za ligę pasterzy
Taki świetny wątek, a umknął mi przez tę niszową kategorię forum.
Pierwszy Baldur's Gate był tym tytułem, który was zaprowadził do krainy komputerowego RPG czy coś innego?
Chyba tak, choć to był proces. Wcześniej znałem Dungeon Mastera czy Crystals of Arborea, ale grałem bez większego zrozumienia. RPG-iem jest dla mnie też Heroes of Might and Magic.
W Baldura zagrałem pierwszy raz w grudniu 2000 roku. Miałem 12 lat i jeszcze nie byłem gotowy, podobnie jak wcześniej na Fallouty czy Tormenta, w które też grałem i się odbijałem. Niby fajne, ale nie szło.
Dopiero około 2003 roku, mając 15 lat, ukończyłem Baldura i wsiąkłem: zaraz przyszły dwójka, Tron Bhaala i Torment. Wcześniej przechodziłem już Pokémon Blue/Silver oraz SNES-owego RPG-a o Dragon Ballu, ale jakoś nie myślałem o nich jako o cRPG-ach.
Więc chyba z pełną odpowiedzialnością mogę powiedzieć: Baldur to nie był mój pierwszy RPG, natomiast miał i ma wpływ na to, jak oceniam dziś cRPG-i, szczególnie drużynowe, jest punktem odniesienia, jest wyznacznikiem standardów.
Ale na marginesie, to nie tylko ważna gra jako punkt odniesienia. Ja po prostu uważam, że to jest wybitna gra i dziwi mnie jak wielu kwestionuje jej status. Fenomenalny otwarty świat, co się praktycznie potem już izometrykom nie zdarzało. Fenomenalna, mądra, złożona fabuła. Fantastyczne side-questy. Cudowne lore rozrzucone po grze w nieoczywisty sposób, czasem bardzo delikatne kwestie łączą się ze sobą w istotny lub nieistotny sposób (kobitę w Kniei Otulisko urządził Jon Irenicus z BG2, gdzieś na trakcie przy twierdzy gnolli spotykamy kapałana, który pomstuje na swojego brata Daevorna, z którym potem walczymy itd. itp.).
Wystarczy poczytać komentarze w tym wątku: wiele osób nie zna pierwszego Baldura. Nie wsiąkli w niego jak trzeba, przelecieli, przebiegli albo się odbili. Tymczasem ta gra kipi zawartością, tajemnicami. Ja nie kojarzę wielu gier, które by miały tak wiele wszystkiego poupychanego, tajemnic, zagadek, magii, swobody. Przecież tam praktycznie każdy skrawek mapy i ekranu to jest jakaś tajemnica, jakiś side quest, jakaś nagroda. Nie ma i nie było drugiej tak napakowanej gry zawartością, jak własnie pierwszy Baldur, a przy tym gra w ogóle nas tam nie prowadzi za rękę.
Dlatego dla mnie to jest nie tylko najlepsza gra RPG, nie tylko punkt odniesienia, ale też jedna z bardziej niedocenianych gier, tylko dlatego, że BG2 jest szybsza i "helikoptery strzelają".
ja juz przyznam szczerze, ze mnie męczy ten ai slop z nowymi wątkami, jestes nikim panie gracjusz, tylko gęstochowa lub ludzie z jakąś historią mają prawa zadawać mi na tym forum takie pytania
Ja nie wiem czy ja mam chwalić ten Inter za mental, czy ganić za to, że już chyba 8 raz w tym sezonie musieli gonić wynik do ostatnich chwil z totalnymi ogórkami (z reguły gonili od stanu 2-0 dla rywala)
Kultowa misja z helikopterem z Vice City, ale to Warszawa? ;-)
https://x.com/OrestesGaolin/status/2114105164357357759
Zdarzyło mi się w grach baraszkować, ale to jest krępujące, zarówno ostatnio w Blood of Dawnwalker wymownie patrzyła partnerka, gdy próbowałem zbałamucić zielarkę, jak i kiedyś próbowałem się dobrać do Mirandy z Mass Effect 2 z sublokatorem, który siadał za mną i patrzył jak gram, i też było niezręcznie.
Trudno tak naprawdę tym ludziom wyjasnić, że jestem typem gracza, którzy otworzy 34191 skrzynie i 2019139 worków w grze tylko, żeby tam zajrzeć, wbić 100% osiągnięć, więc nie ma w grze takiej dziury, do której bym się staral nie zajrzeć - dla itemków, fabuły i trofeów, niekoniecznie z innego powodu.
btw Wg forum przyjaźń żonatego z inną kobietą to zdrada
moje AI jest bystrzejsze, nikt tam nie postawił dokładnie takiej tezy
⭐🌟⭐
Powiedz, powiedz czemu
Świat Twój milczy cały blady od wzruszeń
Niczym słońce zaćmione przez księżyc
Czekające na chwile poruszeń
🌟✨🌟
Powiedz, czemu pragniesz
Dojrzeć w oknach świata część odległą
Niczym drzewo więdnące bez skargi
Czekające na deszcze z nadzieją
tylko spalanie mnie trochę dobija, brałem słaby silnik, a tu 15,5l/100 cały czas po mieście
Ja uważam z perspektywy 38 lat, że takie znajomości (choć Twoja może być wyjątkiem) to strata czasu. Kobiety lubią mieć kolegów. Dla nich to jest lewar, potwierdzenie własnej wartości, zaspokojenie próżności, mnogość opcji. Jak masz 18, 23 czy nawet 25 lat to często tego nie widzisz. Jak masz 30+ to już tylko wzdychasz ze zrozumieniem, bo już byłeś w friendzone, byłeś narzędziem, byłeś żywicielem, byłeś sexless inkeeperem (no dobra, aż tak to nie, klasyczny Schmosby), byłeś elementem licytacji z kolegą pierwszego wyboru na to kto zabawi lepiej itd.
To biologia, psychologia, tak to po prostu działa. Normalny facet albo wykorzystuje te dziewczyny niczym nasz gracz DanuelX, albo zakłada rodzinę i jej poświęca swoją uwagę, a posiadanie koleżanek raczej nie leży w naszej naturze. Nie kojarzę żeby moi koledzy mieli koleżanki, z którymi nie łączy ich praca lub seks.
Omg, w tym zalewie wątków z pytaniami AI aż mi kompletnie utknęło, że to prime Kondzio szósty rok stalkingu i szukania drogi do serca jakiejś typiary z instagrama na bazie jej wypowiedzi
no taka prawda niestety, kobiety dla nerda nie są jakimiś wybitnie interesujący towarzyszami, ja też mam koleżanki w pracy, nawet wręcz moje 2 najbliższe współpracownice to kobiety i super się z nimi dogaduję na stopie zawodowej, mam jakieś tam relacje z żonami kolegów czy koleżankami z przeszłości, ale kompletnie nie wyobrażam sobie, że nudzi mi się i z tej nudy zaczynam się umawiać na wspólne wyjścia i spotkania z jakimiś dziewczynami, od tego jest partnerka życiowa i koledzy
No chyba ten Blood of Dawnwalker, gram sobie od 2 tygodni i mnie to wygląda na 9,5/10, a ta "presja czasu" jest o dziwo super
No i w sumie intuicyjnie wyczuwaliśmy to, co musiało nadejść. Bioware się zamyka, co przy obecnej kondycji tego studia jest szansą, a nie tragedią.
Nie był to dla mnie przesadnie gamingowy rok, zresztą nigdy nie skupiałem się na graniu na premierę, ale jestem zadowolony ze swoich wyborow
Ja mam przechlapane, bo całe życie uwielbiałem używać myślników w tekstach, a teraz każdy myśli, że to AI
Zdefiniuj plz śmietnikowe gry. One są grywalne, dobrze wykonane, bawię się przy nich super. Śmietnikowe gry to od lat ludzie wrzucali do Google Play i AppStore, jakieś 100 klonów flappy bird itd. Ja podałem przykłady dwoch super wykonanych grywalnych, choć prostych, gierek.
Myślę, że rynek gier będzie lepszy. Gra typu Cyberpunk czy GTA nie będzie powstawała 10 lat tylko 4. Dużo gier indie zaczną tworzyć zapaleni poeci, lekarze, kucharze itd., czyli osoby, które miały fajne pomysły, a nie umiały tych gier napisać.
Ja ostatnio zagrywam się w gry przeglądarkowe, które stworzył Claude np. https://ballball.club/ czy https://bubenjump.xyz/ - idealna odskocznia na kilka minut, a przecież gry przeglądarkowe były już zapomnianym gatunkiem.
goozys to jest ten koles co pisal tu przez dekady z kilkudziesięciu różnych kont, w tym z kobiet, z którymi rzekomo był nawet jako goozys w związku, potem je uśmiercał, a potem po uśmierceniu nadal pisał z ich kont publikując swoje wyniki w jakiejś gównianej grze z wyścigami samochodowymi, tak?
wydaje mi sie, ze dobrze pamietam, ale chcialbym utwierdzic sie w przekonaniu czy jestesmy na tej samej stopie oceny szalenstwa
no to chyba nie jest nawet szczegolnie ukrywana tajemnica, ze moze nawet sam GOL postawił te boty do animowania forum, ja tak srednio lubie te watki, wpisze sie czasem, ale to jest tylko polke wyzej od wątków gamingmana
dla mnie wazne jest jednak, ze ruch na forum chyba realnie jest wiekszy dzieki temu, wiec działa
Na forum nie wchodzi się żeby zadwać pytania, tylko żeby dawać natchnione odpowiedzi
jak idę do polskiego lekarza, to potem konsultuję to co powiedział z ChatemGPT, bo bardziej mu ufam od polskiego lekarza - 3 dni temu byłem z potężnym kaszlem u lekarza, wizyta trwała 3 minuty, zapytał na co się lecze, powiedziałem, że na nadciśnienie, to przepisał mi lek na katar kategorycznie niewskazany przy nadciśnieniu
to dopiero halucynacje :)
nie mam aż tak negatywnych doświadczeń z halucynacjami, to raczej był problem AI sprzed roku, dwóch
oczywiście czasem go przyłapię na bzdurach, ale od tego na końcu jestem ja, natomiast otwiera milion nowych kontekstów, o których ja bym nie pomyślał
Ja mam wrażenie, że od AI jestem tylko mądrzejszy. Tylko, hmmm... zmienił się sposób działania, myślenia. Teraz jest to bardziej gra typu crowd control, a nie cichy asasyn.
Owszem, nie robię już rzeczy, które robiłem sam, ale robię inne, inaczej.
Na przykład kilka dni temu napisałem wtyczkę, która pozwala mi śledzić w real time oglądalność wszystkich moich stron internetowych w jednym miejscu, zamiast przełączać się między analyticsami. Prawdopodobnie rozważę też widget iOS, który mi to rzuci na pulpit, choć zastanawiam się jak to będzie wpływało np. na baterię. Przecież takie rzeczy były dla mnie nie do pomyślenia jeszcze chwilę temu. Musiałem w tym celu opanować np. narzędzie google scripts, o którego istnieniu nie miałem pojęcia. Jasne, AI prowadzi mnie za rękę, ale ciągle prowadzi mnie za rękę w jakieś nowe miejsce, zamiast ciągle - raz lepiej, raz gorzej - kopać te same ziemniaki.
A na napisanie tego posta zrobiłem sobie przerwę od pisania z Claudem własnej nakładki na telewizor LG C1, który strasznie mnie wkurza swoim OS-em, a 1500 zł za Apple TV wolałbym nie płacić, jeśli uzyskam zadowalający efekt.
To są rzeczy nie do pomyślenia dla mnie do niedawna, ja nie mam pojęcia o programowaniu. I dalej nie programuję, ale mimo to czuję się - wymyślając co ma mi AI programować - stymulowany intelektualnie jak już dawno nie byłem.
Osobiście uważam, że to za wcześnie, wciąż jeszcze mam trochę do udowodnienia. Ale miło, nie powiem.
To nie był tak do końca RTS, ale chciałbym wspomnieć w tym wątku grę Spartan. Ona miała wydanie koszykowe, raczej nie była przesadnie doceniona, a moim zdaniem świetna wariacja na temat Centuriona, wolałem ją od Total Wara.
Ta treść jest widoczna tylko dla posiadaczy konta MAX
Poznaj konto MAXTa treść jest widoczna tylko dla posiadaczy konta MAX
Poznaj konto MAXRetro to anachroniczne określenie z czasów, kiedy dwuletnia gra wpadała już do worka retro. Czy obrazy lub literaturę, np. Lalkę i Iliadę też wrzucilibyście do jednego worka retro?
Moim zdaniem dziś "stare gry" co najmniej mają już 3 epoki. Nazwy robocze, nie przywiązujcie się:
"Proto" - do 1986 roku, pierwsze gry komputerowe, podwaliny nawet nie konkretnych gatunków, tylko gier w ogóle, często dopiero narodziny komputerowej grafiki 2D
"Retro" - od 1986 do 1996 roku, realne narodziny współczesnego gamingu, gry jako produkt masowy, komercyjny, konsumencki, dla każdego, na szeroką skalę, wiele tych gier jest grywalnych do dziś, wiele mechanizmów jest do dziś traktowanych jako wzorzec, fundamentalny czas dla gamingu zwieńczony premierą PlayStation 1 na przełomie 1994 i 1995
"3D Retro" - od 1996 do 2007 roku, niezbyt przeze mnie lubiany okres, gry wydane w tym czasie bardzo często słabo się zestarzały i są dziś niegrywalne - szczególnie jeśli były zrobione w rodzącym się wówczas w bólach 3D.
Te okresy nie są oczywiście ostre, mogą się przeplatać, mogą być doskonałe gry, które lepiej zniosły próbę czasu, równolegle do "3D Retro" w latach 1998-2001 fenomenalnie udoskonalano dorobek retro m.in. serią wybitnych cRPG. Podejrzewam, że tak samo było w innych dziedzinach sztuki, tylko z perspektywy stuleci łatwiej uogólniać.
Współczesność, wychodzi mi, że od 2007 roku. Wprawdzie ktoś tam napisał, że dla niego PS3 i Xbox360 to już retro i w pierwszej chwili przytaknąłem, ale... dlaczego? Xbox One i PS4 nie były rewolucyjne względem poprzedników, w 2007 roku wydano Mass Effect, Fallouta 3, Assassin's Creed i kilka innych gier, które ciągle są tylko udoskonalane, remasterowane itd. To są w pełni współczesne gry, niestety, ale trochę się zatrzymaliśmy w rozwoju (a może po prostu osiągnęliśmy zadowalający poziom).
Ja tej pizzy Ksiązula jeszcze nie jadlem, ale ogólnie zwykła pizza z Żabki jest zaskakująco dobra jak na takie tanie pizze zapychacze, a na pewno lepsza niż te z mrożonek. Można też w Żabce kupić i podgrzać Makłowicza, to jest dużo gorsza, niż właśnie ta żabkowa.
Nie wiem, pewnie kilka tygodni bo był jakiś update macOS we wrześniu. Ale równie dobrze mogłoby to być kilka miesięcy, macOS się nie restartuje, nie trzeba.
Ja jestem jedynakiem, więc dla mnie to raczej nie był jakiś przełomowy moment… pewnie jakas ruska gra typu zbieranie jajek, Tetris. Atari ST szybko odziedziczyłem też wyłącznie dla siebie, bo tata sobie kupił Atari Falcon
Gdy nasza wątpliwa „renoma” odpowiednio urośnie, rozpoczyna się kolejny etap zmagań, związany z nagrodą, jaką oferuje rząd kraju, któremu zaleźliśmy za skórę, w zamian za naszą głowę.
Ta treść jest widoczna tylko dla posiadaczy konta MAX
Poznaj konto MAX
Pamiętam jak pierwszy raz odpaliłem Cyberpunka i zrozumiałem, że znalazłem w końcu brata na całe życie, kompana, przyjaciela, ach kur******!!!!
edit: ale z tym łóżkiem to mi chodziło o Panam oczywiście
Pytanie w głównej tezie dość nieostre, więc starałem się wybierać grę, którą ogrywałem możliwie blisko dnia urodzin
ogólnie cała trylogia TR nowa to jedne z najbardziej niedocenionych gier w historii, taka trochę dziejowa sprawiedliwość, że przeciętne gry Tomb Raider wybyły się na cyckach Lary, a potem zrobili naprawdę kapitalną serię i gracze się na nich nie poznali, może trzeba bylo nie zmniejszać liczby polygonów tu i tam
To zależy od zużycia, ale też od spodni. Są takie, które trzeba prać co chwila, a są takie, których wręcz nie powinno się prać zbyt często. Pierwsza lepsza instrukcja użycia jeansów od producenta - Zbyt częste pranie osłabia włókna bawełny, wypłukuje kolor i niszczy elastan. Pierz je tylko wtedy, gdy są widocznie brudne lub mają nieprzyjemny zapach. I ja byłem typem gościa, który prał kiedyś spodnie co 1-2 założenia, a teraz tego nie robię celowo, bo te spodnie zaczynały się robić po prostu słabe, przecierały się itd.
Najpopularniejsza siatka w serwisie, byście dodali jeszcze trochę serii
edit: lol, dzięki, macie tempo 😁
W sumie to była taka jedna gra. Euro 2000. Ja byłem wtedy neofitą serii, FIFA 99 (przegrana od kolegi) to była moja pierwsza własna FIFA na własnym PC, w FIFA 2000 gralem tylko u kolegi, i nagle w pobliskim Kolporterze, który próbował wtedy mieć salony jak Empik, na wystawie pojawiło się relatywnie niewielkie jak na tamte czasy pudełko z Euro 2000.
O rany, jak ja o to męczyłem mamę. 119 złotych, pamiętam, że były duże opory, ale ostatecznie dostałem na dzień dziecka (podejrzewam, że na dzisiejsze to jakieś 500 zł, jeśli nie więcej).
Pamiętam, że ją odpaliłem i było... ok, ale to raczej była jedna ze słabszych odslon. Na plus, że dało się grać Polakami (nie za dobrymi dodajmy), a sam turniej okazał się fantastyczny. Grałem w nią długo i chętnie, ale potem ustapiła miejsca FIFE 2001. Ale to chyba jedyny raz, jak się zajarałem pudełkiem, hypem na turniej i kupiłem grę tylko z powodu pudełka. Nastepną oryginalną FIFĘ to chyba miałem dopiero jakoś FIFA 06 i to chyba za darmo dostałem.
Jest mi tak po ludzku przykro, że trzy największe nazwiska cRPG na tym forum,
Ale dalej uważam, że powinni zatrudnić Obsidian do tej roboty. Przecież Obsidian zawsze przejmowal tytuły Bioware
Kolega mnie strasznie namawia na powrót, chociaż ja kompletnie wsiąkłem rozkochany w Blood of Dawnwalker (powrót do grania po kilku miesiącach abstynencji), ale ta gra jest tak cholernie brzydka, WoW się już tak postarzał wizualnie... Czy naprawdę nie można już odpalić WoW 2 po tych wszystkich latach?
Jest parę dyszek, z którymi się zgadzam. Jest parę dyszek, z którymi się nie zgadzam dość kategorycznie, bo gry mi się w ogóle nie podobały. Najbardziej mnie jednak zaskakuje Pentiment, któremu dali 10, bo gra jest super i ją uwielbiam, ale w życiu bym jej nie dał dychy.
Miasto byłoby jak na dzisiejsze realia małe, ale chyba poszedłbym w fanserwis dla fanów GTA IV (ja akurat za tą częścią nie przepadam) i osadził akcję w Warszawie lat 90. Szara, biedna, Pruszków kontra Wołomin, fascynacja USA, niedobitki sowietów na ulicach, w radiu Various Manx, Wilki, Kasia Kowalska, Dziewczyna Szamana.
Dzisiejsza Polska nie nadaje się do GTA, żyjemy w bajce, a to byłaby uniwersalna historia o upadku żelaznej kurtyny, obraz stopniowej stabilizacji kraju, może nawet fabułę rozłożyłbym na 3 lata i gra stopniowo przechodziłaby paletą barw z jesienno-zimowej szarugi na wiosenną nadzieję.
Główny bohater to początkujący przedsiębiorca, który żeby chronić swój interes przed mafią oraz skorumpowaną policją bierze sprawy w swoje ręce.
oczywiście pewnie jest to jakiś tam aspekt deficytów językowych, ale nic nie poradzę
Ja się chyba odbiłem raz, jak kupiłem Pathfindera pierwszego na PlayStation, odpaliłem, ale uznałem, że jest to napisane po angielsku takim językiem, że się bardziej męczę, niż bawię i odpuściłem
Patrzę na Was, skupionych na dyskusjach, czy gracze Gothica powinni mieć na tym forum taki sam status jak ludzie, i mam wrażenie, że w tym wszystkim umyka nam seria Dragon Age — jedna z tych, które budzą tutaj największe emocje.
Co do jednego raczej się zgadzamy: Początek był mocny. Ale opinie na temat kolejnych odsłon to prawdziwy rollercoaster. Są fani dwójki, zagorzali przeciwnicy Inkwizycji, a ostatnio ktoś nawet postawił tezę, że Veilguard jest najlepszą odsłoną cyklu. I bynajmniej nie był to zakamuflowany przytyk pod adresem całej serii.
Moja opinia na temat serii Dragon Age jest następująca: to wszystko trwa za długo, by mogło się trzymać kupy. To bardziej luźno powiązane gry osadzone w ciekawym uniwersum niż spójna seria. Początek był bardzo dobry: wspaniałe podziemne miasto krasnoludów, fenomenalny i unikatowy build bitewnego maga krwi. W żadnym innym cRPG nie udało mi się stworzyć równie wiarygodnego maga w ciężkiej zbroi. A jednak w mojej ocenie to dodatek Przebudzenie był grą jeszcze lepszą i bardziej dynamiczną.
Druga odsłona Dragon Age była ze wszech miar inna. Nie wyglądało to jak Dragon Age 2, tylko jakby ktoś kupił akcyjnego cRPG od innego studia i na szybko przerobił go na grę z tej serii. Bardzo dziwna konstrukcja, przedziwne interakcje z towarzyszami. Mam wrażenie, że gdyby tę grę wydano jako dodatek do DA1 - stary design gry, nowe questy - jej odbiór byłby dużo lepszy.
Dragon Age: Inkwizycja to z kolei najkrócej panujący cesarz Rzymu. Zgadzam się, że była grą roku 2014, i to nie tylko ze względu na słabość konkurencji. A jednocześnie Wiedźmin 3 całkowicie ją zaorał. Ledwie kilka miesięcy później zaprezentował zupełnie inne, bardziej współczesne podejście do gatunku, na którego tle DA:I wygląda jak relikt minionej epoki. W chwili premiery hit, ale z bardzo krótką datą przydatności do spożycia.
Nie zmienia to faktu, że wiele rzeczy Inkwizycja robi fenomenalnie. Genialnie łączy DA1 i DA2. To właśnie tutaj po raz pierwszy miałem poczucie, że całe uniwersum układa się w większą całość: „OK, to będzie duża rzecz na lata, ładnie to wszystko ograli”. Świetny cliffhanger, trafne rozpoznanie przez twórców, że to powinna być chyba gra o Morrigan i Flemeth, a nie o tych facecikach, co to są tak istotni, że w Inkwizycji jednego sprowadzili do roli nadawcy pocztówki. No, poza questami rodem z MMORPG fabularnie i artystycznie niemal wszystko mi się tam zgadzało.
Po czym dzieje się rzecz niewyjaśniona. Całe lata przerwy, kompletny brak pójścia za ciosem. Skutek pobicia przez Geralta? Dragon Age: The Veilguard ma bardzo podobny problem do DA2: sprawia wrażenie innej gry, która udaje kontynuację pewnej historii. Nie wytrzymałem długo, więc moja opinia na jej temat może nie być miarodajna, ale po prostu nie dałem rady grać dalej.
Moim zdaniem mało która seria cRPG — jeśli w ogóle ma być kontynuowana — tak bardzo potrzebuje zmiany dewelopera jak Dragon Age. To dobry świat, dobre historie, dobre wspomnienia. Obsidian, Bethesda czy nawet niezbyt przeze mnie lubiany Larian z miejsca byliby w mojej ocenie w stanie stworzyć najlepszą grę w całej serii. Choć szanse na to są pewnie niewielkie.
Ale to tylko moja opinia. A Twoja?
Ja uważam się za człowieka bardzo lubującego nowinki techniczne, kompletnie nie mam tej takiej blokady pokoleniowej, chłonę i wdrażam jak dwudziestolatek, AI w trzech odsłonach samo chodzi u mnie jak pruska armia, organizujac całe moje życie, byłem kilka lat przed rówieśnikami na TikToku (a ile się wtedy nasłuchałem) itd., ale zdecydowanie preferuję komputer nad mobile jeśli chodzi o... no w zasadzie wszystko.
Jeśli rozmowa robi się poważna, przenoszę się na PC. Jeśli mam robić zakupy - nie wyobrażam sobie Allegro/Amazona, że już o innym sklepie nie wspomnę, z perspektywy mobile. Wyjątek to jakieś appki z jedzenim, ale głównie dlatego, ze nie da się zamówić Żabki czy Glovo sensownie przez kompa. Jak się używało Pyszne.pl, to się to robiło przez kompa, a nie przez appkę.
Wiem, że jest jakiś mem z naszego pokolenia, że jak musimy zrobić zakupy, to przepinamy się na komputer i tak jest faktycznie, dla mnie powód jest raczej oczywisty - na PC widzę o wiele więcej, od razu widzę kto sprzedaje, jaką ma reputację, nie trzeba jak idiota scrollować góra-dół co chwilę, żeby sobie skonfrontować informacje. Do tego mobile przy zakupach jest narzędziem płatniczym, nie muszę skakać między oknami. Tak jest po prostu znacznie wygodniej i bezpieczniej.
Żaden nie był lepszy, tak jak mówi Fett, natomiast ogólnie najlepszy dziś komunikator nie jest najpopularniejszy. Moim zdaniem tak technicznie, pod względem projektu, UI, UX, wygody korzystania, płynności, funkcji, aplikacji PC/mobile jest Telegram. Ale to ruskie gówno (tak, znam jego historię i wiem, że nie jest czarno-biała, ale nie ufam niczemu co ma w sobie cokolwiek z ruskich).
Chyba w porządku jest też Signal, ale nikt z niego nie korzysta, więc za mało mam wytestowany. Messenger świetny, ale ubogi w funkcje przesyłania plików itd., do tego sam Facebook ostatnio się na niego uwziął i martwię się o jego los.
WhatsAppa absolutnie nienawidzę za to jaki jest archaiczny i siermiężny, na szczęście używam go w zasadzie tylko do kontaktu z dwiema osobami, w tym jednym z forumowiczów (uszanowanie Ekscelencjo). Czekam aż komunikatory wdrożą obowiązek, że będę sobie mógł z pozycji mojego Messengera rozmawiać z userami innych komunikatorów, ale opornie im to idzie, choć akurat (ha tfu) WhatsApp jako pierwszy z dużych coś tam realnie z tym robi.
Ps. Jeszcze jest iMessage, ale jakoś nie umiem poważnie traktować appki do SMS-ów jako komunikatora, zerowa immersja, gdy co chwila pisze do mnie tam Alert RCB, DPD i jakieś spamy
Ostatnio lewica upatrzyła sobie na cel SUV-y. Opowiadałem nawet o tym bliskiej osobie, to po prostu odpowiedziała, "no to niech sobie nie kupują", wykazując przy tym kompletny brak zrozumienia dla tego jak rozumuje polska lewica ;-)
Jakie jest Wasze zdanie na temat SUV-ów? Marketingowa moda czy jednak aktualnie najfajniejsza postać samochodu? Zagrożenie czy bezpieczeństwo na drodze? Problemy z parkowaniem czy wygoda korzystania?
Ja oczywiście piszę to z perspektywy miłośnika SUV-ów. Miałem okazję bawić się przez ostatnie lata krótkoterminowo SUV-ami Skody, Peugeota, Hyundaia, Forda, Volvo, BMW, Mercedesa czy Lexusa i tak naprawdę tylko Ford i Volvo nie do końca mi przypadły do gustu, a tak to wspaniałe, bezpieczne samochody.
Niestety nie miałem okazji się przejechać Range Rover Velarem, którego uważam za najpiękniejszy samochód jaki istnieje, ale trzeba mieć jakieś marzenia (chociaż to jest drogi samochód, normalni ludzie nie potrzebują aż tak drogich samochodów).
pierwotnie zresztą była to formuła ulubionej gry wyprodukowanej w danym państwie, ale tam też tak sobie
z godzine zycia na to zmarnowalem i w sumie wnioski są takie, że na powaznie to gry robi 10 państw na świecie (w tym Polska)
Nie, ale jechałem raz taksówką BYD to robi w środku wrażenie auta innej generacji. Strasznie przestronne się wydaje, ale też takie papierowe trochę
i to przeświadczenie o lenistwie, to jest bardzo duży problem, bo dziś pracuję więcej niż 99% ludzi, a i tak cały czas uważam się za lenia, trochę się z tego wyleczyłem na przestrzeni ostatniego roku, bo poznałem bardzo dużo patentowych leni, którzy uważają się za tytanów pracy, ale nie zmienia to faktu, że nawet po 14h przy kompie i tak mam poczucie, ze mogłem dać z siebie więcej zamiast odpisywać na forum GOL-a :P
Ja z boomerów (a może bardziej z gen x) mam kult zapierdolu, moi znajomi ciągle gdzieś podróżują, urlopiki, joga, półtoragodzinny obiad w środku dnia itd., a ja od lat pracuje po kilkanascie godzin dziennie + trochę mniej w weekendy, bo zaraz "idzie wojna"/"idą chude czasy"
Jakieś pojedyncze nieprzyjemności się oczywiście zdarzyły, ale tak systemowo gnębiony jakimś cudem nie byłem, pomimo tego dostałem słabe rzuty na wzrost (potem nadrobiłem) i wygląd, ale prócz dobrych ocen i okularów miałem też dwie pasje: gry komputerowe i piłkę nożną, a to w zupełności wystarczyło, by dobrze żyć ze szkolnymi drecholami. Na włamy mnie nie brali, ale chyba patrzyli na mnie na zasadzie "jest jaki jest, ale jest nasz".
Natomiast osobną kwestią jest to, że im dłużej żyję, tym coraz bardziej zastanawiam się, czy to nie ja byłem gnębicielem. W tamtym czasie gnębieniem była przemoc fizyczna, okradanie itd., ja tego nie robiłem, więc wydawało mi się, że wszystko robię spoko. Ale szczególnie w gimnazjum mieliśmy w klasie grupę dziewczyn ze wsi: ani nie były specjalnie ładne, ani specjalnie mądre, ani specjalnie bogate. No i była z nich taka lekka szyderka (bardziej raczej na tle intelektualnym), a w szyderkę to ja byłem dobry. Pierwsze zajęcia z informatyki, a one nie wiedzą jak włączyć komputer... Więc tak z perspektywy kilku dekad dotarło do mnie ze 4-5 lat temu, że wcale niekoniecznie byłem we frakcji "tych dobrych", sam mogłem komuś sprawiać przykrość w szkolnych czasach, oczywiście z głupoty, ale dumny nie jestem.
Nigdy, chociaż byłem na polskiej premierze Diablo III dla towarzystwa, ale gry nie kupiłem.
Ogólnie to chciałbym się czymś aż tak jarać, żeby stać o północy pod sklepem. Taka młodzieńcza pasja, gdy się za czymś biegało po mieście w wielkiej ekscytacji, to fajne wspomnienia. Dziś nie mam już tej pasji co kiedyś niestety, a ecommerce dobił resztki euforii.
Chociaż i z ecommerce są dobre historie. W 2007 roku zarobiłem sobie na swojego pierwszego laptopa. Stacjonarkę miałem już naprawdę leciwą, nie było mowy o graniu w nowsze gry. Zamówienie do Warszawy, ze sklepu w Warszawie, a oni tego laptopa wysłali z Warszawy, do sortowni w Katowicach i dopiero z powrotem do Warszawy. Tracking był wtedy jakiś prymitywny, dodzwonić się na infolinię nie szło. Miałem info tego czwartego dnia, że dziś dostawa. Wyobraźcie sobie mój poziom nagrzania, kasa ciułana dobre pół roku, komp mający problem z odpaleniem Morrowinda, a ja czekam 4 dni na kuriera. Ostatnie 2 to już nie spałem, tylko czekałem przejęty na tego kuriera, 11.00 nie ma, 14.00 nie ma, 17.00 nie ma, dzwonie na infolnię "na pewno dziś dostawa", 19.00 nie ma, 21.00 nie ma. Ja już ledwo żywy po 40h bez snu gniję na materacu, współlokatorzy mają już ze mnie bekę, 23.00 letarg, licze na cud, jeszcze nie śpię, bo przecież pani na infolinii i w ogóle, nagle 00.30 w nocy, DOMOFON, kurier jakby nigdy nic z laptopem, jeszcze ewidentnie oburzony, że śmiemy być zaskoczeni.
Pamiętam, że zdązyłem zainstalować Fable The Lost Chapters i usnąłem przy dźwiękach Dębowej Doliny.
No więc ogólnie takie kupowanie czegoś w emocjach się pamięta, ale chyba nie kocham aż tak gier jak niektórzy, żeby kiedykolwiek stać po nie w kolejce.
Jak zobaczyłem w CD-Action reklamę Knights and Merchants: The Peasants Rebellion, to popędziłem do sklepu, bo oto nadszedł sequel mojej ukochanej strategii. A tu się gry nie dało zapisać, coś było skopane. Internet wtedy niby był, ale prymitywny i jakoś mi nie przyszło do głowy szukać patcha, i tak się skończyła moja przygoda z serią Knights and Merchants, nigdy potem już w ten dodatek/sequel nie zagrałem.
Czy ja wiem czy lepsze? Gry akcji były wtedy dużo gorsze. Lepsze były strategie, przygodowki, RPG-i, a dziś bardzo mało wychodzi gier z tych gatunków.
Gry były lepsze bo były bardziej różnorodne. Gatunkami. Ale też silnikami. Dziś praktycznie każda jest reskinem Asasyna, Far Cry’a lub tych odbijanych od matrycy exów Sony. Może dlatego tak dobrze idzie CD Projekt czy Rockstar, bo mają swoje silniki.
Postęp był szybszy. Co roku gry wnosiły coś nowego, dokonywały jakiegoś przełomu. Dziś niektóre gry wyglądają gorzej od wydawanych dekadę temu. Myślę, że twórcy mieli poczucie, że robią coś przełomowego, a teraz po prostu odbijają kartę w fabryce
Tak, szkoda, że dopiero w listopadzie, bo za zakupy za 625 zł dają gratis LEGO Astrobot.
spoiler start
Na szczęście moje dziecko ma za kilka dni urodziny i sfinansowałem sobie tego Astrobota babciową dźwignią hehe
spoiler stop
Mnie się ten zestaw Shenron nie podoba jakoś wybitnie, ale czekam z wypiekami na kolejne zestawy. Nie mam w domu dużo LEGO, ale jak będzie coś fajnego, to tu zrobię wyjątek.
Ja nie wierzę w coś takiego jak kult pojedynczych twórców gier, oni w dzisiejszych czasach mają mało do gadania, to nie są lata 90.
ja mam ogromny problem z dodatkami do Pillars of Eternity 1 i 2, one właśnie są takie leniwe fabularnie, bardzo mocno skupione na walce, męczące wręcz, to jest dla mnie własnie taki odpowiednik Icewind Dale współczesny
Niepopularna opinia o grach online: drzewka zepsuły dyskusję na tym forum, co najlepiej widać w tym wątku. Trzeba skakać po kilkunastu drzewkach, gdzie równolegle odbywają się dyskusje, nawigacja jest absolutnie okropna :P Czasy, gdy kopiowało się fragment cudzego posta i do niego odnosiły były dużo lepsze dla dyskusji na forum ;)
A bo to chyba leciało trochę na fali Baldur's Gate mam wrażenie i z rozpędu zostało potraktowane lepiej, niż powinno. Dla mnie to było coś pomiędzy cRPG a hack&slash. Bardziej nawet to drugie. Podobno dwójka lepsza, ale jakoś ja w BG ceniłem eksploracje i fabułę, a nie walkę, więc nie chciało mi się aż tak naparzać.
Icewind to jest gra relatywnie niszowa, bo bardziej prymitywna od Baldura, ale za to mniej rozrywkowa od Diablo. Nie wiem jakim cudem trafiła akurat w gusta
Chrome to Google, najpopularniejsza firma technologiczna świata, żyje z reklam, z dużą dozą prawdopodobieństwa można więc przypuszczać po co nas śledzi. Ja używam z tego powodu też Gmaila (i Gmaila biznesowego w firmach), bo tysiące programistów pracują każdego dnia nad ich zabezpieczeniami, a miliardy ludzi i botów każdego dnia próbują łamać te zabezpieczenia. Niebezpiecznik też mówi, że Gmail to z tego powodu najbezpieczniejsza poczta świata.
Nie wiem czy Brave robiony w jakimś garazu przez grupę Mireczków jest równie bezpieczny. W Chrome ginę w tłumie. Chodzi o pewną kalkulację ryzyka. Świadomie oddaję im część swojej prywatności, bo nie uważam tego za realne zagrożenie. Nie umiem sobie aktualnie wyobrazić zagrożeń wynikających z Chrome, czasem się można zakiwać z tą obsesją prywatności.
Co nie zmienia faktu, że oczywiście świadomość cyberbezpieczeństwa/prywatności JEST ważna. Przez lata trzymałem hasła w Chrome, dopiero z rok temu uświadomiłem sobie, że trzymanie ich w pamięci przeglądarki to głupota, ale to trochę inna dykusja i inny problem.
Ale to też dostatecznie dobra gra dla polskiego gamingu i fundament pod znakomitego Wiedźmina 2 i jeszcze lepszego Wiedźmina 3.
Kawał niesamowitej i wartościowej roboty, ale podanej w maksymalnie mało przyjazny sposób. Czy naprawdę rocznik to jest najważniejsza informacja, gdy szukamy dla siebie dobrej gry? Nakarmiłem nią mojego bota i poprosiłem o wskazanie 10 najlepiej ocenianych na Steam.
The Henry Stickmin Collection: 99% przy 59 880 recenzjach
A Short Hike: 99% przy 22 821 recenzjach
Creature Kitchen: 99%, ok. 9,2 tys. recenzji
Funi Raccoon Game: 99%, ok. 1,7 tys. recenzji
Hades: 98%, 309 425 recenzji
Vampire Survivors: 98%, 266 257 recenzji
RimWorld: 98%, 247 507 recenzji
Balatro: 98%, 199 575 recenzji
Dispatch: 98%, 185 920 recenzji
Totally Accurate Battle Simulator: 98%, 154 569 recenzji
Pierwsza kupiona, sprawdzę, dzięki! Bardzo doceniam tę robotę, ale daję też feedback, żeby te toplisty były czasem bardziej praktyczne!
Zobacz, że momentami w tym ataku na wątek śledztwa, dochodzisz już do absurdu: Ideologie nie otwierają alternatywnych ścieżek dedukcji które zmieniałyby tożsamość mordercy. No to chyba to dopiero byłoby kiepską grą detektywistyczną, jeśli tożsamość mordercy byłaby zależna od poglądów politycznych czy opcji dialogowych.
Rozumiem co piszesz, tylko nadal się z tym kompletnie nie zgadzam. W mojej ocenie to nie jest wada konstrukcyjna, tylko właśnie dojrzałość i unikalność narracyjna tej gry. Mam wrażenie, że jesteś zawiedziony, że fabuła nie jest z generatora "gier kryminalnych, gdzie w pierwszej misji poznajemy głównego wroga, potem w kolejnych misjach co chwila mamy na niego zoom kamery, a ostatnia misja w grze ma taki sam tytuł jak gra i jest wielka strzelanina, wybuchy i płonący helikopter". No nie, właśnie o to chodzi w Disco Elysium, że ono zrywa z tą kliszą.
To jest taka osobowość ludzi wychowanych na memach make life harder, powiedzą wszystko, żeby tylko powtórzyć po kimś znanym, co roku w grudniu obowiązkowa debata o wyższości jakiegoś majonezu nad innym.
U mnie w Płocku była kiedyś jeszcze przez jakiś czas pizza z bananem i też była ok, tylko kurcze nie pamiętam czy z szynką, czy kurczakiem. Bo czasem wydaje mi się, że widuje banana z kurczakiem na pizzy, ale tam chyba była właśnie z szynką. W każdym razie też bardzo przyjemna, choć już mniej "klasyczna" od hawajskiej. Raczej raz na kilka lat, ale na pewno bez rozczarowania.
W niektórych grach achievementy/trofea są znacznie ciekawsze niż misje główne lub poboczne, stanowią lepsze wyzwanie i dają więcej frajdy
- Gothic to syf;
- Fallout New Vegas jest przereklamowany, a już w czasach swojej premiery był niebywale toporny i paskudny;
- Spiderman 1 i 2 to jedne z najlepszych exów Sony;
- Seria Uncharted jest płytsza od kałuży;
- Woke i inne bzdety, z którymi walczą redditowi wojownicy klawiatury nie mają tak naprawdę żadnego wpływu na to czy gra jest dobra;
- System udźwigu jest irytującą i niepotrzebną mechaniką;
- Clair Obscure to prawdopodobnie jedna z lepszych gier w historii.
Z tymi się zgadzam, co do reszty w większości nie mam zdania, może przy 2-3 bym polemizował.
Aczkolwiek co do Spidermana jestem rozdarty - 1 i Miles Morales sztos, a od dwójki się... odbiłem. Ale nie dałem jej wiele czasu.
Gra, w której złoczyńca miał rację
No kusiło, żeby podtrollować z Indianą Jonesem czy Wolfensteinem, ale ktoś mógłby to wziąć na serio :P
Gra, której kontynuacja zmieniła gatunek - jak rozumiem chodzi o to, że np. RTS stał się cRPG itd. Ja dałem Fable III, które z RPG akcji stało się jakimś niegrywalnym gównosimem.
Ja nie jestem złota rączką. Raczej takich remontów domowych itd. się nie podejmuje, nie jestem też mistrzem sprzątanie, łatwo bałaganie i trudno mi się z tego wygrzebać
Fajna siatka! Prosimy o rozbudowanie!
Ja używam Chrome na macOS i Safari na iOS. Przyznam bez bicia, że wolę używać Chrome, bo moi klienci używają Chrome, więc chce widzieć świat ich oczami.
Ale na marginesie wydaje mi się, że niektóre przeglądarki na komputerze są ciekawsze od Chrome pod kątem rozwojowym, ale nie mam zaufania do ich bezpieczeństwa. Czasem coś tam sobie sprawdzę na Brave/Edge i jest spoko. Opera podobno non stop wysyła raporty Chińczykom. Natomiast jakiś czas temu znajomy namówił mnie na Arc (teraz to działa jako Dia) i się sparzyłem, bo kilka dni później jakiś Hindus wykradł mi konto na LinkedIn, choć miałem tam włączone 2FA. Czyli bardzo możliwe, że wykradł mi przez cookies przy przenoszeniu danych z Chrome do tego Arc.
Nie jestem natomiast w stanie używać Firefoxa, sposób renderowania internetu na tej przeglądarce jest dla mnie niestrawny i kompletnie mi się nie podoba.
Moim zdaniem Disco Elysium nie jest grą detektywistyczną, tylko grą o disco i zatraceniu... o kryzysie wewnętrznym głównego bohatera, rozprawką egzystencjalną na temat problemów socjalizmu (tak, tak, często to umyka hype'ującym grę lewakom, bo grali zgodnie ze swoimi przekonaniami), problemów kapitalizmu, o miłości, wreszcie o przyjaźni. Ja nie wiem czy cokolwiek w mojej gamingowej karierze dało mi więcej satysfakcji (może zabicie Sarevoka), niż Kim mówiący, że jestem najlepszym detektywem, z jakim kiedykolwiek miał okazję pracować.
Jest tam też próba zarysowania pewnego świata, niestety chyba już nie zostanie ona rozwinięta i dalek skonsumowana. Dla mnie błędnie odczytujesz tę grę jako wybitną intrygę kryminalną. To jest historia alkoholika ze złamanym sercem, który próbuje przetrwać, funkcjonować w świecie, który żyje wedle własnych zasad, a tak właściwie to ten świat w grze sam się przecież już zwija ku rozpaczy.
Ja protestuję, nie zgadzam się z tą oceną. To tak jakbyś mówił, że Californication nie jest dobrym serialem o Hollywood, Kalifornii, literaturze. A jak sobie poczytasz raporty kryminalne to zabija najczęściej sąsiad, kochanek, szaleniec z siekierą na uniwersytecie, w życiu nie ma wielkiego grand finale i w Disco Elysium też nie miało go być.
Edit: o Jezu, no i oczywiście Astrobot. Uważam, że Astrobot to najlepsze co wydarzyło się marce Sony od lat w kwestii exów, dlatego - logiczne - potraktowali to jako jedną z tysiąca gierek i już pewnie nawet o nim nie pamiętają.
No ja się pewnie powtórzę, ale dla mnie Baldur's Gate III nigdy nie powinien powstać w tej formie. Albo nie powinien się tak nazywać. Gra wygląda jak Divinity, gra się w nią jak w Divinity, nie kontynuuje bezpośrednio historii z Baldur's Gate 1, 2, ToB. Nie jest to kazus Fallouta, gdzie każda gra zawsze była osobną historią i mogli to numerować jak chcieli.
Nazwaliby to Wybrzeże Mieczy - ok, nazwaliby to Powrót do Baldur's Gate - ok, nazwaliby to na 100 różnych sposobów, ale to po prostu nie jest "Baldur's Gate III", którego można się spodziewać wedle jakiejkolwiek reguły tworzenia trzecich odsłon gier, gdy poprzednie dwie były naturalnymi kontynuacjami pewnej zamkniętej historii.
https://www.youtube.com/watch?v=ivvprmschbc
To ja też zrobiłem swoją siatkę. Dziś zapraszam Was do opowiedzenia nam o Waszych pierwszych razach
Tak jak pare lat temu wszyzstko musialo byc 3D po filmie Avatarze.
Doszukiwanie się wszędzie i we wszystkim analogii to głupota, a już szczególnie jeśli te analogie są nietrafione. Jeśli już musimy, to AI to rewolucja porównywalna z wynalezieniem komputera i internetu, a docelowo może nawet jeszcze większa.
Natomiast dostrzegam pewną tendencję, że AI jest trochę zwierciadłem użytkownika. Bardziej przedsiębiorczy, zaradni, kreatywni spośród moich znajomych potrafią tam robić nieprawdopodobne rzeczy, nieprawdopodobne. Sam patrzę z zazdrością, bo wprawdzie gdy piszę te słowa, ChatGPT i Claude w tle równolegle zarabiają mi pieniądze, ale ludzie jeszcze bardziej utalentowani potrafią wymyślić jeszcze więcej, jeszcze lepszych zastosowań. A z drugiej strony ludzie życiowo pasywni (niekoniecznie głupi, mam na przykład kolegę, który jest ekstremalnie inteligentny, a jednocześnie w D&D współczynnik "inicjatywa" miałby 1/20) w zasadzie tylko na to AI pomstują, kompletnie nie rozumieją tego potencjału, mają jakąś taką ścianę przed sobą, że skoro dziś to AI nie nakopie im kartofli, to ta technologia się do niczego nie nadaje.
No i tu zmierzam do Ciebie Bociek69, że Twój dzisiejszy post to wyłącznie świadectwo tego jak wąskie masz horyzonty. Zawsze mi się wydawało, że sztuczna inteligencja wyrówna szanse, będzie łatwo kamuflować różnice intelektualne między ludźmi, a tymczasem jest dokładnie odwrotnie - ci lepsi tylko coraz szybciej odjeżdżają tym nieco bardziej ograniczonym.
lub wrogów niż "Friday" Rebekki Black puszczana każdego piątku przez 24 godziny.
Wow, ale nawiązanie. Nie było czegoś bardziej aktualnego do szydzenia? 😁
z drugiej strony tacy Chińczycy też nie są łatwi, narzucają barbarzyńskie umowy z absolutnie idiotycznymi postanowieniami na swoją korzyść
Mnóstwo rzeczy, zachód jest bardzo zacofany technologicznie względem polskiej ulicy, wszystkie te kwestie związane z płatnościami, internetem mobilnym, aplikacjami itd. Średnia kultura przedsiębiorczości, nie spieszą się, by zrobić deal.
Fajna siatka, szkoda mi chyba tylko Spider-Mana z PS5, który musiał dostać gonga od disco, bo pewnie spokojnie wygrałby z 70% roczników. Jeszcze WoW miał trudne starcie, szkoda go, bo super gra, ale to w końcu moja lista, a ja na Karaibach spędziłem tygodnie. A no i trzeci pokonany, którego mi szkoda, to Indiana Jones.
bez wzgledu na to jak sie to skonczy, to bedzie tragedia
1. kwestionowany jest okres przed 2018 rokiem, ale bez okresu przed 2018 rokiem nie byłoby City 2018-2026, zbudowali drużynę na oszustwie, gdy wiele klubów cierpiało z powodu FFP, Serie A upadła z tego powodu, będziemy ich karać za odległą przeszłość i udawali, że potem wszystko spoko?
2. i co, odbiorą im tytuły? wszystkie, czy tylko te sprzed 2018 roku? kto je dostanie? w premier league jeszcze można łatwo powiedzieć, ale co z pucharami, gdy po drodze do finału każdy był skrzywdzony, nie tylko finalista
3. z doświadczenia wiem, że taki tytuł przyznany w gabinecie, nawet jeśli odebrano go oszustowi, zawsze będzie podważany, kwestionowany, nie smakuje tak dobrze, te drużyny, które by miały dostać zaległe mistrzostwa na pewno nie będą mega dumne z tych trofeów
4. szkoda piłkarzy City, oczywiście, że byli beneficjentami oszustw finansowych ich klubu, ale abstrahując od tego to były drużyny z krwi i kości, które wygrywały te tytuły na boisku, bo były lepsze
Wiedźmin 3 ma już 11 lat, a ubrania Geralta w tym remasterze wyglądają tak, jakby przez cały ten czas co weekend lądowały w pralkosuszarce.
Nie wiem, ja się boję, że GTA VI to pierwsza odsłona w historii, która była projektowana jako gra MMO, a dopiero potem single player, więc staram się studzić swoje oczekiwania, ale i tak zagram na pewno, bo to w końcu GTA
Była podobna zabawa niedawno, chyba nawet 15 czy 20 gier.
Ja mam problem z tym, bo tytuł tej grafiki to "9 gier, które nas ukształtowały", a ludzie dają 9 swoich ulubionych gier.
No nie, mnie np. uksztaltowało w jakiś sposób Dark Souls, a nawet niespecjalnie za tą grą przepadam.
Daję ulubione
Moja mama chciała podobno, żebym został księdzem. Tak mi coś przynajmniej świta z dzieciństwa, chociaż szczerze mówiąc nie pasuje mi to kompletnie do niej, nigdy też nie byłem trenowany na księdza. Nie poszedłem tą drogą kariery z wielu powodów (po prostu nie wydaje mi się to szczególnie pasjonująca droga kariery, nawet nie chodzi o seks czy ideologię), ale często i chętnie ubieram się na czarno, więc coś tam jednak mi zostało.
Moja rodzina dużo się załatwia. Może to geny, może to nasza dieta, ale każdy robi duże kupy. Każdemu kiedyś się zdarzyło zrobić wielkie kupsko i czasami nie da się tego spuścić. Kręci się tylko w wodzie popychane przez strumień. Gdy dorastałem, moja rodzina miała nóż do kupy. Był to stary, zardzewiały nóż kuchenny, który wisiał w pralni tylko i wyłącznie po to. Normalnym było, że idąc po korytarzu słyszało się, jak ktoś woła ‘Czy możesz mi podać nóż do kupy? Myślałem, że to standardowe wyposażenie domu. Masz szczotkę i nóż do kupy.” Myślałem tak do czasu aż ukończyłem 22 lata i byłem u znajomego na domówce. Poszedłem do toalety, aby się załatwić. Zobaczyłem, że kupa ustawiła się bokiem, więc otworzyłem drzwi i zawołałem znajomego. Gdy przyszedł, zapytałem, czy mogę pożyczyć jego nóż do kupy. "Mój co?" zapytał kolega. "Twój nóż do kupy," odpowiedziałem i dodałem: "Muszę go pożyczyć.". "Czym do cholery jest nóż do kupy?" Oczywistym było dla mnie, że ma taki nóż, ale pomyślałem, że może inaczej to nazywa. Wyjaśniłem więc, co to jest i dlaczego go potrzebuję. Najpierw zaczął chichotać. Potem śmiać się. Potem wszyscy obecni zaczęli się śmiać, bo okazało się, że ktoś wyłączył muzykę i wszyscy słyszeli naszą rozmowę. Okazało się też, że nikt z nich nie miał noża do kupy, tylko moja popieprzona rodzina i nasze popieprzone jelita. Gdy wczoraj powiedziałem o tym mojej żonie, była jednocześnie rozbawiona i zszokowana. Okazało się, że też nie wiedziała, czym jest nóż do kupy i korzystała ze starego noża w schowku tak, jak z innych. Na szczęście nie gotowała przy jego użyciu, ale często wykorzystywała go do otwierania paczek. Teraz kupi sobie nowy.
Wiele osób zastanawia się, dlaczego nóż nie był w toalecie, tylko w pralni. To proste, mieliśmy tylko jeden nóż, ale trzy toalety, a pralnia była w środku. Nie wiem, czemu nie mieliśmy trzech noży. Wiem tylko, że był jeden. Może przez to, że mój tata bywał bardzo oszczędny więc dzieliliśmy się nożem.
Warcaby – ok. 3000 p.n.e.
Szachy – ok. VI wiek n.e.
Chińczyk – 1907
Poker – ok. 1820–1830
Piłka nożna – 1863
Tenis ziemny – 1873
Brydż – 1886
Koszykówka – 1891
Siatkówka – 1895
Piłka ręczna – 1917
Monopoly – 1935
Scrabble – 1938
Gry to nie grafika, gry to dobry pomysł, powtarzalność, możliwość ogrywania w nieskończoność pewnych prostych schematów.
Bo multi czy nie odrobiliście lekcji dzielenia się? No to faktycznie tu się robi drogo, ale ja od kilkunastu lat wyznaję zasadę, że gra powinna być dobrem niematerialnym. Kupujesz licencję raz, nie masz prawa odsprzedania, ale za to tę samą grę możesz odpalać na różnych platformach, no i dawać też dzieciom.
Ja nie mam tego problemu, gdyż:
- pamiętam gry za 300 złotych w czasach, gdy ludzie zarabiali 600 zł
- gra u ruskiego pirata na rynku kosztowała wtedy 40 złotych, czyli kradziona podróbka była droższa w relacji do przeciętnej pensji, niż dziś oryginał
- rzadko kiedy kupuję grę na premierę, ale jeśli kupuję, to jestem jej absolutnym fanem, jestem oddany idei i to nie wydaje mi się wygórowana kwota, a jeszcze niektórzy odsprzedają potem takie gry
- nie uważam, żeby 300 zł to było dużo za kilkadziesiąt lub kilkaset godzin zabawy, 90 minut w kinie kosztuje ok. 100 zł
Reasumując, moim zdaniem gry nie są drogie, przez większość mojego życia były droższe w relacji do zarobków, ale i tak rzadko kiedy kupuję gry na premierę, bo aż tak mi się nie pali, a kupka wstydu duża.
Dlatego uważam, że jest szczytem bezczelności domagać się gry natychmiast na premierę, po czym jeszcze ją odprzedać by ktoś dalej w nią grał (czyli producent nie zarabia) i jeszcze pyszczyć, że gry są drogie.
daj znać czy pomogło
Oglądam film do końca nawet jak mi się nie podoba, żeby móc wystawić mu ocenę na Filmwebie xD
Dawno dawno temu odezwali się do mnie ludzie, że chcą robić ze mną firmę w stylu takiej co już miałem "ale na większą skalę". Pół roku tydzień w tydzień jeździliśmy po Polsce w poszukiwaniu inwestora, pojawiły się wprawdzie między nami już wtedy pewne tarcia, bo np. nie chciałem na start marnować kasy na 10 000 długopisów promocyjnych z logo itd., ale nic wielkiego, a jak już umowa była na stole, to w dniu podpisania powiedzieli mi, że nie widzą mnie jednak w tym projekcie. Ja sobie tego samego dnia znalazłem nowego wspólnika i wszystko dobrze się toczy do dziś, a ich firma padła po 3 miesiącach mimo sporej kasy od funduszu VC.
Nie to było ich zamiarem, ale moim zdaniem uratowali mi tego dnia życie.
1999 rok, listopad, za oknem już ciemnawo, siedzimy sobie u babci, oglądamy Teleekspres na telewizorze Unitra osadzonym w meblościance, pijemy herbatkę, Maciej Orłoś straszy wirusem milenijnym, Hirek Wrona zaraz puści 23 raz w tym roku "I'm Blue Dabadeee", czekam aż rodzice mnie odbiorą, relaks.
Martwi mnie ten Inter, jakimś cudem goni te wyniki, ale ile tak można? To jakieś pazza do potęgi
W czasach przed internetem, poradnikami, znacznikami znaków zapytania na mapie itd. to w zasadzie każda gra. Niemal każda, może z wyłączeniem gier sportowych, przygodówek 2D itd. miała w sobie jakąś tajemnicę, coś nieodkrytego, easter egg, nieoczekiwaną mechanikę.
Nawet jeśli to było tylko subiektywne odczucie, to pamiętam je dobrze, że ja się grając w gry za młodu stresowałem, bo w każdej chwili mogło się stać coś nieoczekiwanego, coś mnie potrafiło zaskoczyć, taki prosty przykład - gry z serii Pokemon Red, Blue, Yellow, Silver czy Gold. Do dziś mam poczucie, że nie odkryłem ich tajemnic. Jak mi się raz pojawił czerwony Gyarados to nie miałem pojęcia co się dzieje, dziś w Pokemon GO każdą mechanikę znam na wylot.
Jak mi się w Sid Meier's Pirates! udało przejść na drugą stronę Panamy i odkryć tam miasta, to rozwaliło mi to banię, już w Pirates! z 2004 roku miałem wszystko pod kontrolą i prowadziłem niemal zorganizowaną eksterminację wybranego wrogiego narodu, stopniowo usuwając mu wszystkie miasta...
Taki głupi Half-Life - prosty, prymitywny graficznie, a jednak miałem wrażenie, że wszędzie jest coś skryte, jakiś mroczny sekret, tajemnica. Współczesne gry strzelankowe są przeładowane szczegółami, a jednocześnie nic się w tych szczegółach nie kryje.
Czterodniowe kace, w zasadzie przestałem pić alkohol, bo każda grubsza libacja z ziomkami to już nie był dzień, tylko niemal tydzień zdychania i powrotu do optymalnej formy.
edit: Rambo ku**a, oczywiście chodzi mi o Rambo
Rocky'ego też nie widziałem jeszcze :P
Samochód to wynajmuje, a telefon… od 2017 mam trzeci, więc tak średnio co 3 lata, ale obecny mam 2 i w tym roku chce kupić iPhone duo, bo w końcu coś ciekawego
1. Wszyscy mieli Pegasusa, a ja miałem Atari, więc siłą rzeczy już nie mogłem mieć Pegasusa. Nie był to dla mnie problem, bo tu się grało w to, u kolegów w tamto, ktoś miał już PC i tam w jeszcze coś innego, ale w kwestii niektórych gier z Pegasusa byłem i jestem wykluczony.
2. Nie oglądałem Big Brothera, bo ojciec uważał, że telewizja robi siano z mózgu i mieliśmy tylko podstawowe kanały. Czułem się przez to w szkole tak wykluczony, że po prostu powtarzałem na ślepo, że ja też za Gulczasem, Klaudiuszem i Manuelą, nawet nie wiedząc, jak oni wyglądają...
Długo to był Netflix, który ciągle podnosił ceny, niestety teraz jest presja rodzinna, więc utrzymuję to, ale się nie cieszę (gdybym mógł, to bym nie płacił, bo inne platformy są dużo tańsze, a często tez mają ciekawszą zawartość).
Mocno też ograniczyłem Coca-Colę po tym jak butelka 2L zaczęła już kosztować nawet w niektórych sklepach 11,99 zł(!!!), a to było jeszcze przed wprowadzeniem tego kaucyjnego kretynizmu. Na szczęście z reguły są promki w dostawie i np. wychodzi po 5-6 zł za butelkę, gdy zamawiam 9-pak, więc i tak kupuję.
Jak rozumiem odrzucamy "gry tak dobre, że chcielibyśmy je odkryć jeszcze raz od nowa".
Jeśli chodzi o trwały niesmak, to w takim razie chyba Deponia. To konstrukcyjnie nie była nawet aż taka zła gra, ale główny bohater jest tak antypatycznym kmiotem, który w ogóle nie ma w sobie uroku "wyrazistych ikon point&click", każda jego decyzja dosłownie stoi w sprzeczności z jakimś moim osobistym poczuciem wartości, do tego stopnia, że nie tylko obrzydził mi tę konkretną serię, ale generalnie na jakiś czas odstraszył od gatunku p&c.
Dlaczego zawsze przy dyskusjach o WTC i Smoleńsku wszyscy pytają co wtedy robiłem? Podejrzewacie mnie o współudział czy co?
Ta treść jest widoczna tylko dla posiadaczy konta MAX
Poznaj konto MAXGRYOnline.pl:
tvgry.pl:
