Czy gry naprawdę czegoś nas nauczyły?

Właśnie angielski lol. Nie dość, że często grałem po angielsku to grałem też w różne gry multiplayer w internetach więc się czatowało z innymi graczami itd.

Angielski i kombinowanie, może jakieś inne skile poznawcze również, ale to trudno jakkolwiek miarodajnie ocenić.

Anglik - gry przygodowe oblugiwane tekstem i pozniejsze przygodowki, sekstans - silent hunter i mod relistyczna nawigacja, nawigacja w samolotach

Nie. Tak naprawdę, to myślę, że nie.

Pisałem to już kiedyś: mnie Dark Souls nauczyło niepoddawania się (brzmi jak Paolo Coelho trochę, mam nadzieję, że kto grał, ten rozumie co mam na myśli). Nie grałem potem w wiele gier typu souls, bo nie przepadam za tymi światami dark fantasy, ale naprawdę uważam, że ta gra zmieniła mnie mentalnie, z chłopca w mężczyznę. I to jest naprawdę bardzo, bardzo dużo, gra ustawiła mi mindset nie tylko w grach, ale w całym życiu.

Gry nauczyły nas przede wszystkim przemocy, wiadomo 😂

Ciężko w sumie tak na poważnie powiedzieć. Na pewno pomogły nieco z angielskim, ale czy to był jakiś ogromny wpływ? Raczej nie - pojedyncze słowa, jakieś idiomy, itp. Kombinowanie, hmmm... Chyba też nie. Gry uczą kombinowania w samych grach - w życiu się wiele rzeczy po prostu nie da zastosować. Myślę, że gry uczą wielu rzeczy, które tak naprawdę ciężko nazwać, ale "coś w nas poprawiły". Niektóre poprawiają koordynację, inne zdolność logicznego rozumowania, pojmowania ciągów przyczynowo-skutkowych, czasem rozumienia niektórych emocji. Część może poprawia nasz refleks, czas reakcji... Ale czy jakaś gra, z dnia na dzień, odmieniła moje życie? Absolutnie nie. Natomiast dzięki serii Age of Empires nieco polubiłem historię, której w szkole nie lubiłem :P To nie jest jakaś wielka miłość, ale historie opowiadane w grach sprawiały, że chciałem wiedzieć, jak było naprawdę i w ilu procentach zgadzały się z tym, co pokazywały gry.

Żeby nie kupować gier w przedsprzedaży…

Nauczyły? Nie wiem, chyba nie? Ale pośrednio lub bezpośrednio bardzo mocno wpłynęły na moje życie. To wystarczy.

Na pewno angielski, pamiętam, że w szkole moi rówieśnicy i nauczyciele byli zawsze bardzo zdziwieni, że znam o wiele bardziej zaawansowane słownictwo spoza materiału książkowego i często pytali skąd, ale jak odpowiadałem, że z gier komputerowych to mało kto mi wierzył.

Tak, tego jak bardzo różni jesteśmy, jak inaczej patrzymy na dokładnie te same rzeczy (tu gry), jak inaczej ich doświadczamy, jak inaczej rozumiemy ich treści.
Ta sama gra i dwóch fanów gatunku a zupełnie dwie skrajne oceny.
Ta sama gra i jednego męczy zbyt długa treść a innego zbyt częste starcia.
Ta sama gra i te same zagadki, a dla jednego są oczywiste dla drugiego nie do przejścia.
Ta sama gra.. różni My :)
Dzięki grom łatwiej mi zrozumieć niezrozumienie innych, łaskawiej patrzę na przeciwne moim zdania szukając w nich pierw sensu a dopiero później ewentualnej złośliwości.

nauczyc to moze nie ale przezylem kilka fajnych wieczorów jak sie mocno wkrecilem.

pamietam jak zarywalem podczas jakichs ferii nocki dla Suffering. gralem tylko w nocy, tak od polnocy do 4-5 rano. Jak sie robilo widno to wylaczalem. to robilo mi klimat

Procedury startowej F-16.

Nie strzelać w czerwone beczki i że jak zgubię się w nieodwiedzanych przez nikogo od tysiąca lat ruinach to będą automatyczne pochodnie i świeże żarcie

Gry tworzyły świetnych grafików, programistów, językowców i wiele innych. A teraz w erze AI, nie wiadomo, co się z nimi stanie za kilka czy kilkanaście lat. Nie ma żadnej gwarancji. Trzeba będzie wrócić na pole zbierać ziemniaki, jak moja babcia na wsi. By nie umrzeć z głodu.

Same gry to chyba mimo wszystko języka angielskiego

Mnie gry nauczyły kolorów kamieni szlachetnych typu topaz, ametyst, szmaragd, rubin, szafir. I co ciekawe, przydała mi się kiedyś ta wiedza na pub quizie :)

Tak.

W sensie ogólnym, tak. Przyczyniły się do wzrostu mojej cierpliwości, żeby nie kupować ich na samą premierę, tylko odczekać najlepiej kilka miesięcy, kiedy je połatają.