marvin92

Dante Nie ma miętkiej gry. :P

Jeszcze mi się przypomniał jeden przytyk w stronę KCD 2. Niezbyt mi się podobało co zrobili z postacią Komara, który jest Polakiem. Jest on generalnie rzucającym mięsem idiotą i nie sposób go polubić. Na dodatek Henryk zachowuje się tak jakby Komar mówił po chińsku i totalnie nie jest w stanie go zrozumieć. Wypada to zaskakująco głupio jeśli gra się z czeskim dubbingiem, który brzmi bardzo podobnie do polskiego. A w grze Henryk jest w stanie zrozumieć Kumanów czy Niemców a Polaka już nie.

Grifter To screen z momentu, który na ekranie zobaczysz przez 0,1 sekundy.

SnakePlissken To już nie popatrzysz, bo nie istnieją. Przechodziłem ich gry chronologicznie od Faery do Greedfall. Pomimo, iż niektórzy pisali, że Spiders się rozwija a Piranie stoją w miejscu to ja tego nie widziałem. Owszem czuć było jakiś postęp, ale często w jednej grze zrobili krok do przodu by w kolejnej zrobić dwa do tyłu. Różnica jest taka, że dwie pierwsze gry Piranii są u mnie w czołówce mojego prywatnego top erpegów a dwie pierwsze gry Spiders na samym jej końcu. Dziś oba studia już nie istnieją.

jutuper Ciekawe dlaczego znalazł się tam Greedfall. Bo ktoś znalazł screena gdzie widać trochę kolorków? Takie można znaleźć też z W3 czy KCD2. Gredfall ma jesienne klimaty nieco kojarzące się z Wiedźminem. Inna sprawa, że najgorszą rzeczą w tej grze jest backtracking.

szlekjacob John Wick ma motyw. Zabili mu psa.

Iselor Dla mnie hack&slashe czy soulsliki to już osobne podgatunki, które zasługują na osobne topki. W swojej prywatnej staram się uwzględniać tytuły, które mniej więcej w równym stopniu stawiają na rozbudowaną fabułę i mechanikę. Jedynym wyjątkiem są jRPG pokroju Clair Obscur czy Child of Light, ale może jak uda mi się kiedyś dobić do TOP 100 to i je wywalę.
Diabeł z Caroc W sumie mam nawet Topkę na GOLu przygotowaną, ale jeszcze jej nie opublikowałem. Może dzisiaj to zrobię. Choć trzeba brać poprawkę, że jest to lista wszystkich erpegów jakie ukończyłem. Są tam nawet gry, które oceniłem na 5/10. Jak dobiję do TOP 100 to może już nie będę dokładał kolejnych miejsc i tytuły z ostatnich miejsc będą wylatywać.

Diabeł z Caroc Na Codex RPG były trzy topki. TOP 70 z 2014, TOP 100 z 2019 i TOP 70 z 2024. Oczywiście spora część tytułów się powtarza. A sporej części tytułów z tych list nie uznaję za erpegi np. Diablo, Jagged Alliance, System Shock, Nier Automata, Dark Souls, Prey. Sam od jakichś 10 lat tworzę swoją topkę i mam na niej już 70 tytułów. W przeciwieństwie do Iselora to nie żywię takiego szacunku do społeczności Codex RPG im dłużej czytam forum. Mam wrażenie, że większość z nich praktycznie nie gra w erpegi. Bawi mnie zawsze kiedy w wątku nowej gry wpadają od czasu do czasu użytkownicy pytać czy uzgodniono już codexowy konsensus na temat tego tytułu. Oni nie muszą grać by wyrobić własne zdanie. Im wystarczy, że znają codexowy konsensus. Dlatego bawi mnie kiedy w ich topkach jest miejsce dla NieR Automaty, a nie ma już dla takiego Skyrima i Mass Effect 2, bo codexowy konsensus uznał, że to nie erpegi.

voitek123 Nic dodać, nic ująć. Jest wielu pojedynczych youtuberów, którzy przez rok recenzują więcej gier niż cała redakcja GOLa razem wzięta. Ot, choćby taki Mortismal Gaming wypuszczający kilka recenzji w tygodniu. A oprócz tego robi też inne materiały.

Morena W Dragon Age: Origins były świetne ustawienia na SI towarzyszy. Można było zautomatyzować wiele akcji. W pierwszych Pillarsach nie jest to zbyt rozbudowane, więc lepiej dać sobie z tym spokój.

DarthMadara Akurat Steam nic nie daje. Jak na Steamie jest jakaś gra za darmo to jest to decyzja wydawcy albo samego producenta.

Diabeł z Caroc Jeśli chodzi o nieliniowość i reaktywność to AP miażdży praktycznie wszystkie erpegi. W zależności od kolejności wykonywanych misji, nastawienia do nas różnych postaci historia może wyglądać nieco inaczej. Ba, nawet finalny przeciwnik może być inny. Przeszedłem chyba z siedem razy i praktycznie za każdym widziałem czy dowiadywałem się czegoś nowego o postaciach. Swego czasu wrażenie na mnie zrobiła misja samobójcza w Mass Effect 2. Praktycznie cały Alpha Protocol to taka misja samobójcza. Im więcej razy przechodziłem grę tym większe wrażenie na mnie robiła. Z początku może odrzucić gameplay, ale jak się do niego przywyknie to później historia wysuwa się na pierwszy plan.

grinh Ja sobie gram dla relaksu. ProMods + Poland Rebuilding, Logitech G29, jakieś radyjko i połyka się kolejne kilometry. Grałem głównie gdy nie chciało mi się grać w inne gry. Od roku nie włączałem, trzeba by powrócić i zrobić kilka tras.

dzielny_wilk ProMods + Poland Rebuilding załatwiają sprawę.

katai-iwa Jedna z książek jest w Starej Kopalni, a w 3 rozdziale jest już zalana, więc jeśli jej nie zebrałeś to nie zrobisz wszystkich zadań z tej serii dla Cavalorna. No chyba, że tą konkretną część Bestriariusza da się jeszcze gdzieś zdobyć, bo taka trzecia część jest w co najmniej dwóch miejscach.

DexteR_66 No właśnie. Sądziłem, że co jak co, ale dodadzą możliwość obstawiania walk czy walki samemu za pieniądze. Nawet chyba Michael Hoge kiedyś w wywiadzie powiedział, że nie zdążyli tego dodać.

-=Esiu=- Z tego co pamiętam to gadałem z demonem po pokonaniu kamiennego golema. Oddałem mu serce i dopiero później pokonałem dwa następne. A nie można się tam jakoś wspiąć? Bo widziałem ścianę do wspinaczki obok wieży. Szkoda, że zwój przemiany w harpię pojawia się dopiero w V rozdziale. Może spróbuj tam wlecieć jako krwiopijca.

kacyk71 Z bryłkami problem jest na początku, a później można zgromadzić kilka tysięcy bryłek. Pod koniec miałem chyba z 10k. Najwięcej można zarobić sprzedając dwuręczne miecze. Nawet jakieś słabe, zardzewiałe kosztują kilkaset bryłek. Bryłek głównie mi wystarczało na wszystko co chciałem sobie kupić. Czasem kupiłem broń, jakieś runy, zwoje, pierścienie, amulety czy miksturki. Nie udało się wbić aczika za wykupienie wszystkich ulepszeń do danego pancerza. Chciałem zrobić to z pancerzem najemnika, ale jako mag już nie mogłem. Jak patrzyłem przy pancerzu Cienia to do wykupienia wszystkich ulepszeń potrzebne było ok. 7k bryłek. Pewnie w późniejszych pancerzach jest drożej. Zrobię to osiągnięcie jak będę grał wojownikiem, czy to jako najemnik, czy to jako strażnik świątynny w Bractwie. Nauczyłem się zbierania trofeów u Draxa, ale nie sprzedawałem ich, bo wszystkie lądowały w zakładce z materiałami. Nie wiedziałem czy coś mi się przyda do miksturek albo zwojów. Jeśli jest jakiś rodzaj, który służy tylko na sprzedaż to powinien trafiać do zakładki z pozostałymi rzeczami. Gdy będę grał po raz kolejny to odpuszczę sobie naukę u Draxa a przynajmniej w I rozdziale. Wtedy będę miał bryłki na ulepszanie pancerza.

Jeśli chodzi o bugi to nie napotkałem ich jakoś wiele. O błędach w zadaniu z przyjęciem do straży pisałem. Dość często zdarza się, że NPCe znikają albo pojawiają się znikąd zwłaszcza jeśli przebiegamy szybko przez Stary Obóz. Z potworkami też mi się to parę razy zdarzyło. Strzelam z łuku do krwiopijcy, nie mogę go trafić, a on chwilę potem znika. Przeciwnicy mają tendencję do uciekania kiedy są bliscy śmierci. Raz cieniostwór chcąc uciec wtopił się w skałę. Ubiłem go, ale nie mogłem go przeszukać. Po wczytaniu gry jednak pojawił się poza tą skałą. No i tradycyjnie po odpaleniu gry musiałem za każdym razem wejść w opcje sterowania i nacisnąć przycisk "Reset", bo inaczej nie działało blokowanie kamery na przeciwnikach. Irytowało mnie również, że kiedy włączamy ekwipunek postać automatycznie wyciąga broń. Po co? Na dodatek jeśli chcemy zjeść zupę kiedy postać ma wyciągniętą broń to animacja się blokowała i już w ogóle sterowanie przestawało działać. Trzeba było wczytać grę.

Przez nieco ponad 2 tygodnie grałem tylko w Gothic Remake i nie miałem ochoty na nic innego. Świetnie się bawiłem przez te 55 godzin, choć były momenty frustrujące czy irytujące. Zastanawiałem się jaką wystawić ocenę. Może na obecną chwilę 7+/10 byłoby bardziej sprawiedliwe, ale dawno się tak dobrze nie bawiłem. A problemy techniczne choć są to nie tak duże jak chociażby w CP 2077. Jeśli Alkimia dobrze to ogarnie to jest to kwestia kilku patchy. Ocena byłaby wyższa gdyby końcówka była bardziej dopracowana niż w oryginale, może rozbudowana o jakieś wątki. Mam tu na myśli głównie moment od wyjścia ze Świątyni Śniącego do ponownego do niej zawitania. A więc: naładowanie Uriziela, wizytę w SO czy eksplorację zatopionej wieży Xardasa, które nie jest ujęte w ramach questa. Musiałem skorzystać z filmu na YT by dowiedzieć się jak otworzyć drzwi do dalszej jej części, bo nigdzie nie zostało to powiedziane. Wolałbym nawet większą liniowość jak w oryginale: najpierw musimy odwiedzić zatopioną wieżę Xardasa, a później on daje nam czar do naładowania Uriziela. A tutaj wszystko się nawarstwia. Jeszcze Gomez chce dostać runę teleportacyjną do zatopionej wieży. Nie bardzo wiadomo co w jakiej kolejności zrobić by było optymalnie. W remaku nie ma nawet konieczności odwiedzania zatopionej wieży Xardasa. Chyba, że chcemy zdobyć szatę nekromanty. Pancerz z magicznej rudy zdobywamy od Gomeza, którego można zabić, więc wspomnianej runy też nie trzeba zdobywać.

Nie czekałem jakoś mocno na ten remake i w sumie nie wiedziałem czego się spodziewać, ale ostatecznie jestem usatysfakcjonowany tym co usmażyła Alkimia. Wyszło o wiele lepiej niż się spodziewałem. Pomimo zastrzeżeń do kilku rozwiązań, zwłaszcza ekonomii, bo do walki czy otwierania zamków w ciągu przygody się przekonałem, grało mi się znakomicie. Wiadomo nie jest to tytuł idealny, Gothic od PB też taki nie był, lecz pomimo tych niedoskonałości oferował wyjątkowe i immersyjne doświadczenie. Podobnie jest z remakiem. Już w dniu premiery było wiadomo, że Alkimia może odtrąbić sukces. Liczę jednak, że nie będziemy musieli czekać 7 lat. Silnik i narzędzia mają w miarę opanowane, kluczowe mechaniki gotowe, zespół się dotarł, więc powinni pójść za ciosem. Na pewno najbliższej jesieni zawitam do Górniczej Doliny ponownie tym razem w klasyku. Fajnie by było gdyby na Steam pojawiły się osiągnięcia dostępne w Gothicu na konsolach. Byłaby dodatkowa motywacja. Do Gothic Remake też będę wracał, choć nie tak często.

Magia wygląda mniej więcej tak jak w oryginale. Tzn. postać zaklęcia rzuca zbyt długo. Najlepszy był system z Risen 3 w którym będąc magiem można było całkowicie obyć się bez broni białej, bo były zaklęcia, którymi można było wykonywać combosy niczym bronią białą. Tutaj spora część czarów działa na bardzo małą odległość. By rzucić zaklęcie "Śmierć ożywieńcom" trzeba dać się praktycznie otoczyć przez szkielety i wtedy próbować szczęścia. Burza ognia też ma niewielki zasięg. Z reguły przerywają nam rzucanie zaklęcia. Ale może za którymś razem się uda. "Fala śmierci Uriziela" działa lepiej niż w oryginale, bo tworzy wokół bohatera barierę, która przez jakiś czas odbiera zdrowie przeciwnikom. Szkoda, że ich od razu nie zabija tylko trzeba dobić. Tak samo działa "Deszcz ognia", nokautuje oponentów zamiast ich zabić od razu. O tyle dobrze, że kręgi nie tylko dają dostęp do nowych run, ale i wzmacniają rzucane zaklęcia. Za to pierwszy łuk który otrzymujemy okazuje się mocarny, w przeciwieństwie do tych w oryginale, gdzie by zadawać sensowne obrażenia trzeba było podszkolić się w zręczności oraz korzystaniu z łuku. Tutaj bez inwestowania PN w zręczność i łucznictwo można skutecznie eliminować krwiopijców czy ścierwojady. Na początku jest to bardzo pomocne.

Postać rozwijamy tak jak w oryginale za zdobywane punkty nauki. Mam wrażenie, że progi poszczególnych poziomów zostały nieco zwiększone. Doszły nowe umiejętności m.in. wspinaczka, ujeżdżanie ścierwojadów, nurkowanie oraz crafting. Crafting w pierwszym Gothicu praktycznie nieobecny. Mogliśmy stworzyć jedynie niewykończony miecz i usmażyć mięso. Tutaj zaś mamy kowalstwo, alchemię, pisanie zwojów i gotowanie. Ekonomia moim zdaniem jest przekombinowana. Jeśli sprzedamy handlarzowi większą ilość jakiegoś przedmiotu to jego wartość spada. Inna sprawa, że płacą naprawdę mało. W oryginale na samych skrzydłach krwiopijcy można się było nieźle obłowić. Handlarze mają też mało bryłek rudy, przeważnie kilkadziesiąt sztuk. W dalszych rozdziałach rudy mają już więcej jednak ciężko jest się jakoś znacząco wzbogacić. Dopiero pod koniec kiedy wróciłem ze Świątyni Śniącego i ograbiłem zamek w Starym Obozie miałem dość sporo rudy, ale na tym etapie już nie była mi za bardzo potrzebna. System ulepszeń pancerza jest fajny. Szkoda tylko, że nie skorzystałem z niego ani razu, bo twórcy zadbali o to byśmy nie mieli przy sobie zbyt wiele rudy. A jaki jest sens ulepszać pancerz skoro wiemy, że za jakiś czas awansujemy w obozie i zdobędziemy nowy pancerz? Nawet jeśli twórcy uznali, że w jedynce było za łatwo się obłowić to tutaj przegięli w drugą stronę.

Sporo osób narzeka na minigrę otwierania zamków a mi się podoba. Trzeba było trochę wytężyć mózgownicę. Jednie kilka zamków napsuło mi krwi, bo jakbym nie kombinował to nie można było ich otworzyć. Pewnie gdybym nauczył się drugiego poziomu włamywania to stałyby się łatwiejsze do otworzenia. W oryginale praktycznie nie korzystałem z kradzieży kieszonkowej, bo nie była zbyt dobrze wykonana. Trzeba było się skradać co zwracało uwagę postaci. W Gothic II była wykonana lepiej, bo okradaliśmy postać w trakcie rozmowy z nią. W Gothic Remake ten system kradzieży mi się podoba. Nie musimy się skradać, wystarczy stanąć za NPCem i widzimy szanse na powodzenie kradzieży. Nie korzystałem z tego jakoś często, ale jeśli widziałem taką opcję to to robiłem.

Interfejs a przynajmniej ekwipunek jest do poprawki. W grach PB jakoś nigdy nie miałem problemu ze znalezieniem odpowiedniego przedmiotu. Broń zawsze układała się od najlepszej do najsłabszej, a tutaj pomimo masy zakładek i tak mamy burdel. Część ikonek jest nieczytelna. Dziwne jest to, że na karcie postaci nie widzimy wszystkich umiejętności jakie możemy zdobyć tylko pojawiają się te, których się nauczymy. Może miało to nawiązywać do papierowych erpegów? Fajnie za to rozwiązano mapę. Mamy jedną główną na które nanoszone są zmiany o kolejne mapy jakie dostaniemy lub kupimy. Możemy też nanosić na nią własne znaczniki.

O ile wizualnie wszystko wygląda bardzo ładnie tak miejscami jest nieczytelne. UE5 ma swój charakterystyczny sznyt, ciężko niekiedy wyłuskać przedmiot do podniesienia wśród tylu kamyczków, pniaków, gałązek. Moim zdaniem nieco przesadzono z zagęszczeniem różnych obiektów. Po spędzeniu kilkudziesięciu godzin przywykłem do tego. Jak pisałem na początku najbardziej brakowało mi jesiennego klimatu, tych ciężkich deszczowych chmur unoszących się nad Górniczą Doliną, tego krakania wron gdy jesteśmy gdzieś w ruinach albo przy wieży Xardasa. Choć naturalnie mamy zmienne warunki pogodowe w tym deszcz i burze to jednak na ogół świeci słoneczko, a my widzimy chmary latających motylków. Tak jak teraz wygląda Gothic Remake mógłby wyglądać remake drugiego Gothica. Tam mieliśmy takie wiosenno-letnie klimaty. Tymczasem tym co wyróżniało pierwszą część była właśnie ta ponura jesień. Brak trochę Gothic Remake własnej tożsamości. Czasami miałem wrażenie jakbym grał w Elex 2 albo Risen 2 kiedy mamy egzotyczne wtręty w soundtracku czy w postaci palm na plażach. Poszczególne obozy wykonane są fenomenalnie. Zwłaszcza Obóz Bractwa i Nowy Obóz, które jeszcze potęgują klimat pierwowzoru. Stary Obóz wygląda praktycznie tak jak w oryginale. To co zasługuje na szczególną uwagę jest przywiązanie do szczegółów w wystroju wnętrz. Górska Forteca opowiada nam swoją historię poprzez obrazy na ścianach, wygląd poszczególnych pomieszczeń. Taka narracja środowiskowa nie była na aż tak wysokim poziomie w oryginale z uwagi na małą szczegółowość.

Już ogrywając demo Nyrasa nie byłem przekonany do tego systemu walki. I grając w Remake miałem podobne odczucia. Nie byłem fanem tego systemu walki opartego na aż sześciu przyciskach: LPM, PPM (ciosy na boki), Q, E (góra-dół), LAlt (unik) i LCtrl (blok). Trzeba wyzbyć się przyzwyczajeń z innych gier: spamowania LPM. Tutaj to nie działa. Należy zmieniać kierunki ataków by wychodziły nam płynne sekwencje. Gdy już wyszkoliłem się na poziom mistrza broni jednoręcznej i nauczyłem się wykonywać combosy walka dawała frajdę. Początki jednak nie należą do najłatwiejszych. Byle ścierwojad czy kretoszczur ma nas na dwa uderzenia. Oryginał wybaczał więcej. Jednak im dalej tym miałem wrażenie, że jest łatwiej niż w klasyku. Takie wilki na początku były dość silne a tutaj nie wyróżniają się zbytnio na tle ścierwojadów. Pierwsze starcia z orkami na Cmentarzysku czy w drodze do wieży Xardasa też były bardziej wymagające w pierwowzorze. Z kolei takie cieniostwory czy błotne węże były wymagające bardziej niż klasyku na etapie zbierania Ulu-Mulu.

Mimo wszystko mało responsywna walka czy interfejs nie pozwalają się cieszyć z tych walk. Wyciągnięcie broni trwa wieki. Od wciśnięcia przycisku do faktycznego wyciągnięcia miecza mija nawet 2 sekundy. A jeśli bohater trzyma w dłoni pochodnię to jeszcze dłużej, bo musi najpierw wbić ją efektownie w ziemię a dopiero później wyciąga miecz. Skoro trzymając pochodnię bohater znajduje się w trybie walki o czym świadczy ustawienie kamery i to że możemy uderzać pochodnią to dlaczego nie może trzymać miecza w jednej a pochodni w drugiej ręce? To samo tyczy się spożycia mikstur z paska "szybkiego" wyboru. Wszystko trwa cholernie długo. Sojusznicy tak jak w oryginale atakują nas za każdym razem kiedy ich draśniemy w trakcie walki. Remake powinien eliminować wady pierwowzoru a nie je odtwarzać. To już mogli zrobić jak w Wiedźminie 3 gdzie Geralt robił piruety i przez sojusznicze postaci broń przenikała. O tyle dobrze, że z Gornem nie było problemów w trakcie odbijania Wolnej Kopalni.

Pojawiają się walki z bossami, które starano się uatrakcyjnić względem oryginału. Na papierze wygląda to fajnie, w praktyce jest irytujące. Ten model walki średnio nadaje się do takich potyczek. Chyba, że zainwestujemy w akrobatykę i mamy dłuższe uniki. Takie golemy przed wieżą Xardasa były na jeden, dwa strzały. Wystarczyło zastosować odpowiednie zaklęcie czy broń. Tymczasem tutaj z każdego zrobiono pełnoprawnego bossa. Znajdują się one nieco w innych miejscach i każdy ma swój biom. W walce z ognistym golemem bywają sytuacje kiedy cała arena pokryta jest lawą. Lodowy zaś ma trzech mniejszych pomagierów. Również z każdego Księcia Demonów w Świątyni Śniącego zrobiono pełnoprawnego bossa. W oryginale był to zwykły przeciwnik, może nieco silniejszy. A tutaj trzeba stoczyć trzy takie, dość wymagające walki pod rząd. Poza tym w klasyku na etapie Świątyni Śniącego dysponujemy dość silnymi broniami i to zarówno dwuręcznymi, jak i jednoręcznymi. Tymczasem w remaku musiałem biegać z jednoręcznym mieczykiem zadającym 60 obrażeń. Twórcy nie tylko są skąpi jeśli chodzi o rudę, ale także w przypadku broni. A jako, że byłem zmuszony grać magiem to nie miałem zbyt silnej postaci, gdyż wszystko pakowałem w kręgi.

Szkoda, że końcówka jest równie słabo dopracowana co w oryginale. Miejscami nie wiadomo do czego to zmierza i wkrada się chaos. Alkimia pozmieniała nieco w fabule i trochę tego nie udźwignęła. Historia w oryginale była w miarę spójna, choć zdaję sobie sprawę, iż Michael Hoge klecił ją na ostatnią chwilę. Mimo wszystko udało się to w miarę poukładać. Remake poprzestawiał kilka klocków i tu, i ówdzie coś mi nie grało. Motorem napędowym bohatera w oryginale było wydostanie się z kolonii. Śniący swoim istnieniem podtrzymywał Barierę, dlatego tak zależało Bezimiennemu na jego wygnaniu. Tutaj zaś ciągle mówi o tym, że Śniący wszystkich pozabija. Nie używa argumentu np. w rozmowie z Saturasem, że wygnanie Śniącego zniszczy Magiczną Barierę. Przed naładowaniem Uriziela z kopca rudy znikąd pojawił się Saturas, nie było nawet animacji teleportacji. Udało mi się go przekonać, ale po naładowaniu zaczął atakować mnie i Miltena. Wizyta w SO też jest dziwaczna. Raz jesteśmy atakowani, a raz nie. Udało mi się przedostać do Gomeza zamieniając się harpię i przez okno wlatując do zamku. Pogadałem z Gomezem, udało się pokojowo zdobyć klucz do magicznej zbroi, ale po dialogu i tak mnie zaatakował. Co skończyło się eksterminacją wszystkich na placu zamkowym, bo do reszty obozu nie wchodziłem by przynajmniej Thorusa oszczędzić. Stone'a uwolniłem, ale dość szybko zgubił mi się w lochach. Kiedy powróciłem do gry i wczytałem zapis rozgrywki Stone się pojawił. Próbowałem przeprowadzić go przez Stary Obóz, ale ciągle mnie ktoś atakował. Później Stone też mnie zaczął atakować i nazywać złodziejem. Normalnie jak w klasyku. Odpuściłem temat i zająłem się Chromaniem. I teraz najlepsze! Stone nagle zjawił się znikąd w Wieży Mgieł i mnie zagadał. Udało się skończyć questa i później pojawił się u Darriona. Moim zdaniem mógł powstać z tego ciekawszy wątek. np. Kruk i reszta magnatów dogadują się z nami za plecami Gomeza i ratują swoje tyłki pozwalając nam do niego pójść. Uniknięto by masy problemów.

Były momenty w końcowej fazie gry gdy byłem atakowany również w Obozie Bractwa, nie wiedzieć czemu. W obozie Quentina też jest totalny chaos. Wykonałem questa dla Brannoka, ale w losowych momentach bandyci potrafili mnie atakować. Jednak udało mi się porozmawiać z Quentinem i przeteleportować do NO w momencie gdy Quentn zaczął mnie atakować.Ewidentnie widać, że skrypty w końcowych rozdziałach wariują i tutaj twórcy powinni skupić się na dopracowaniu gry. Wydaje mi się, że tworząc runę z Urizela w klasyku dalej mieliśmy sam miecz. Tymczasem w remaku nie widziałem go w ekwipunku. A gdy przyszło co do czego to barierę czy serca Śniącego Bezimienny niszczył Urizielem którego nie miał. Ok. Niepotrzebna wydaje mi się zmiana w której od kapłanów nie zdobywamy mieczy do przebicia serc Śniącego a jakieś klejnoty, które wzmacniają Uriziela. Nie wiem jak odnieść się do samego finału. W oryginale nie był on jakoś fascynujący, ale sprawdzał się w swojej prostocie i był spójny z tym co wcześniej słyszeliśmy. Tutaj mamy walki we śnie co nawet pasuje do Śniącego. Walczymy z szalonymi wersjami wszystkiego co spotkaliśmy w trakcie gry. Na pewno finał jest ciekawszy z punktu widzenia rozgrywki, ale lubię też prostotę oryginału. W klasyku klimat zagrożenia jest większy, tutaj niezbyt go czułem.

Fajnie, że tak jak w oryginale można rozmawiać z postaciami bez imienia, a przemierzając obozy możemy usłyszeć strzępki rozmów. Buduje to klimat. W Risenach czy Elexach Piranie zaniedbały ten element. Oczywiście część tych kwestii się powtarza, ale i tak dobrze, że można wymienić kilka zdań ze zwykłym kopaczem czy strażnikiem dowiadując się co nieco o kolonii. Nowe misje nie są jakoś szczególnie zaprojektowane. Przypominały mi te z modów takich jak Edycja Rozszerzona. Czasem są nieczytelne, a czasem zabugowane jak quest "Dołączenie do strażników". Zapewne był on powiązany z innym nowym zadaniem "Napad". Przez kilka godzin próbowałem je ukończyć, ale ostatecznie dałem spokój i wybrałem karierę maga. O tyle dobrze, że przed wyborem ścieżki zrobiłem sobie save. Zadanie "Plan ucieczki" też zakończyło się dziwacznie.

Dostałem się do Gomeza jako harpia wlatując przez to okrągłe okno, udało się uniknąć walki, rozwiązałem sprawę pokojowo, ale po dialogu i tak Gomez mnie zaatakował. Wybiłem więc wszystkich, także i Kruka, tak jak w oryginale. Meh. Miałem nadzieję, że co jak co, ale ten moment jakoś inaczej rozwiążą w remaku. W klasyku był chaos, często się bugowało, Gomez zagadywał nas przez ściany a tutaj nie jest lepiej. Na dodatek Stone po uwolnieniu go z lochów gdzieś mi się zapodział. Może jeszcze pojawi się u Darriona. W sumie to mógłbym już iść do Śniącego, ale połażę sobie jeszcze po kolonii. Nie zajrzałem jeszcze chociażby do tej miejscówki gdzie w oryginale była orkowa arena niedaleko Cavalorna. Jeszcze zrobię zadanko dla Lee z obozem Quentina i Chromanina.

swietlik94 Tylko trzeba brać pod uwagę, że w remaku niektóre pancerze można dodatkowo ulepszać, więc mogą wyglądać inaczej. Ale kosztuje to masę bryłek rudy o które nie jest łatwo.

[Gammorin] Nie opłaca się. Masę hajsu trzeba wybulić a w remaku nie jest o rudę tak łatwo jak w oryginale.

torlof221 O to to! Ależ ta gra by miała klimat jakby wyglądała tak jak na dolnym screenie. Tak jak teraz wygląda Gothic Remake mógłby wyglądać remake drugiego Gothica. Tam mieliśmy takie wiosenno-letnie klimaty. Tymczasem tym co wyróżniało pierwszą część była właśnie ta ponura jesień. I to krakanie wron kiedy np. byliśmy w pobliżu wieży Xardasa albo w starej cytadeli. Zamiast tego mamy chmary motylków. Brak trochę Gothic Remake tożsamości. Czasem mam wrażenie jakbym grał w Elex 2 albo Risen 2 kiedy mamy egzotyczne wtręty w soundtracku czy w postaci palm na plażach.

baleks89 Zauważyłem to już parę lat temu, że Marzecki nabrał jakiejś takiej maniery. Cały czas mówi takim agresywnym tonem. Już w Arcanii brzmiał podobnie. Nawet ekrany wczytywania czyta zbyt emocjonalnie, choć to tylko streszczenie tego co się działo. Xardas z klasycznego Gothica jest bezbłędny.

Szlugi12 Jeszcze tylko dodam, że finalizując quest "Napad" kończy się to od razu naszym przyjęciem do Nowego Obozu. Pewnie gdyby dało się tak zrobić, że kończymy to zadanie, ale jeszcze nie podejmujemy ostatecznej decyzji przyłączenia do NO to zadanie z przyjęciem do straży powinno przebiec bez problemów. Zobaczymy jak rozwiążą ten problem.

Szlugi12 Też miałem problem z dołączeniem do straży i również brałem udział w napadzie na dostawę dla Starej Kopalni. Może faktycznie te questy są jakoś powiązane? Tą misję z prowadzeniem Kopaczy na Plac Wymian robiłem kilkukrotnie i za którymś razem tam przy drzewie z wisielcem było trzech Szkodników zamiast dwóch, ale to i tak nic nie dało. Biegając już jako mag zauważyłem, że w chacie przy rzece, niedaleko miejsca gdzie napadało się na dostawę do kopalni jest trzech Szkodników. Kucają i na coś czekają. Może to ci z questa "Napad" i może jak się ich zabije to quest z dołączeniem do straży ruszy do przodu? Jak napisał Diabeł z Caroc ostatecznie dałem za wygraną i zostałem magiem.

Diabeł z Caroc Pobiegłem najpierw do Górskiej Fortecy i jak tylko zobaczyłem Lestera od razu skierowałem się do Kanionu Trolli. Ale i tak to niewiele mi pomogło, bo Milten nie powiedział mi gdzie są te kapliczki. Ostatecznie znalazłem je sam, bez sięgania do poradników. Nie było to jakieś trudne, bo podpowiedzi choć mgliste to jednak zawężały obszar poszukiwań. Obecnie jestem Magiem Ognia drugiego kręgu. Może uda mi się dość do trzeciego kręgu, choć dwa poziomy trzeba zdobyć i będę mógł kupić sobie szatę arcymistrza.

DexteR_66 Właśnie tak myślałem, że powinien siedzieć na tym placu handlowym, ale go nie zauważyłem. Faktycznie jest tam wejście na górę niedaleko Fiska, więc pewnie tam. Akurat został mi ostatni kamień ogniskujący do zdobycia z Górskiej Fortecy. Pójdę do niego w pierwszej kolejności, bo pewnie później nie będzie okazji mu tego sprzedać.

DexteR_66 A gdzie znajduje się Santino po zalaniu Starej Kopalni? Bo część NPC stamtąd np. Ian czy Drake jest w Starym Obozie, ale Santino tam nie widziałem.

Diabeł z Caroc Ja dopiero w trzecim rozdziale. Mam nadzieję, że uda mi się przyłączyć do magów ognia zanim Gomez ich ubije. Nie dość, że musiałem wydać 20 PN na naukę alchemii i pisania zwojów to Corristo wymyślił sobie jakąś pielgrzymkę do dwóch kapliczek. A Miltena którego mógłbym o nie spytać nigdzie nie widzę. Zapewne wyruszył na poszukiwania tego grobowca przy którym go znajdujemy szukając kamienia ogniskującego. Z walką mam problem. Są momenty kiedy jest satysfakcjonująca, ale częściej są takie gdy frustruje. Wciąż są sytuacje niczym w oryginalnym Gothicu kiedy sojusznicy nas atakują, bo ich drasnęliśmy mieczem. Już się boję odbijania Wolnej Kopalni wraz z Gornem... W walce z większą liczbą wrogów jest dość spory chaos. No i klawisze rozłożone są nieintuicyjnie. Trzeba się oduczyć spamowania LPM znanego z innych gier. Nie mam zaufania do bloku, choć gdy uda nam się wykonać go w odpowiednim momencie można wyprowadzić zabójczą kontrę. A jeśli chodzi o to czego mi najbardziej brakuje z oryginału to zdecydowanie jesiennego, ponurego klimatu. To był charakterystyczny element pierwszego Gothica. Tutaj jest zbyt zielono i słonecznie, niczym w Gothicu 2. I jeszcze te chmary latających motylków... Może pojawią się jakieś mody na jesień w Górniczej Dolinie.

Diabeł z Caroc Zacząłem questa od początku i faktycznie pojawił się trzeci Szkodnik, ale i tak to nic nie dało. Kirgo nadal nie reaguje po zabiciu tych czterech na Placu Wymian. Pół dnia spędziłem próbując wykonać tego questa. Nie ma co, idę na Maga Ognia.

Diabeł z Caroc U mnie tam pod drzewem z wisielcem było dwóch. Jeden łucznik przy wozie i jeden gościu oparty o drzewko czy skałę. No i czterech Szkodników przy Placu Wymian. Zabiłem wszystkich i nic się nie dzieje. Może jeden się nie zespawnował i dlatego quest zablokowany.

DexteR_66 Może chodzi o jaja królowej pełzaczy. Zawsze parę sztuk zostawało. Ja tam nie mogę winogrona znaleźć do questa "Broń Baloro". Jedną sztukę znalazłem w kuchni Syry na zamku a potrzebne są dwie. W oryginale zawsze u Wilka można było je kupić.

Shagwest Peak większy niż wszystkich gier PB razem wziętych. Oczywiście nie jest to do końca sprawiedliwe porównanie, bo premiery większości gier Piranii miały miejsce kiedy Steama nie było albo nie był jeszcze tak popularny. Ale wynik i tak imponuje. Obstawiałem max. 40 k, a jest 20 tys. więcej i sądzę, że jeszcze zostanie pobity.

DexteR_66 Aaa to wersja recenzenka. Dopiero teraz zwróciłem uwagę. Myślałem, że zwykła.

DexteR_66 Przecież na Steam o 19:00 ludzie będą dopiero to pobierać, bo geniusze nawet preloadu nie zrobili. Może w weekend pęknie te 30-40 k.

Fajnie jakby gra na siebie zarobiła. Pewnie aż tak dużo sprzedać nie muszą. Może milion sprzedanych egzemplarzy sprawi, że wyjdą na zero. Ciekaw byłbym ewentualnej "dwójki". Na pewno prace nie trwałyby tak długo, bo już fundamenty mieliby już stworzone. W remaku pewnie najgorsze były kwestie koncepcyjne: jak oddać ducha oryginału tworząc nowoczesną grę. Dodatkowo dostaliby feedback od grających w remake "jedynki" i może w 3-4 lata gra byłaby gotowa. Tym bardziej, że Gothic II to już takie standardowe fantasy.

Mają się wpakować pod GTA VI? Sezon ogórkowy dla tego typu gier jest najlepszy. Gdyby Elex 2 wyszedł w tym okresie a nie obok Horizon Forbidden West, Elden Ring czy Dying Light 2 to może Piranha Bytes nadal by istniała.

Jakościowo? Serio? Przecież ta gra jest niedokończona. Jeszcze Santa Monica pod względem questów jest w miarę, ale im dalej tym gorzej. Coraz więcej słabej walki, nudnych korytarzy i bugów. To ma być jakość przyćmiewająca 99% erpegów?

35 h i dopiero ósmy level? W takim czasie dało się przejść samego Gothica II bez Nocy Kruka.

Nie zdziwię się jak w weekend będzie 10k grających co jak na tego typu produkcję, która miała praktycznie zero marketingu będzie sukcesem.

Akurat "Trylogia husycka" ma tendencję spadkową. Najlepsze jest "Narrenturm". Schemat w którym Reynevan pakuje się w kolejne kłopoty na własne życzenie i jakimś cudem jest ratowany nie zmienia się do samego końca. O ile "Narrenturm" to takie 7,5 czy nawet 8/10, tak "Lux perpetua" to 5/10. Przy drugim czytaniu "Trylogii husyckiej" strasznie mnie już irytował główny bohater.

Wciąż bardziej złożone questy niż korzystanie z wiedźmińskich zmysłów w W3.

To tak jak w "jedynce". Nawet jak zostało się przyłapanym na kradzieży to wystarczyło skorzystać z perswazji i dostawało się jeszcze expa za udane użycie. Więc w sumie warto było kraść i dawać się przyłapywać.

Pazerny Paradox poskąpił piniążków.