Silvaren

Bogas Nah. Teraz po publikacji to i tak za późno.

W sumie już nieaktualne. Potrzebowałem te screeny do tego tekstu:
https://silvaren-rpg.blogspot.com/2026/08/powstaje-baldurs-gate2-remake.html

Bogas Mi się pomysł na rozgrywkę podoba. Oczywiście to wersja alfa, więc jakieś animacje mogą wyglądać na niedopracowane itp., ale generalnie zapowiada się (jak dla mnie) fajna zabawa mocami i czarami warlocka.

No i sama domena jest taką, która skupia się na magii i magicznych chowańcach, włada w niej arcylicz i jest jedną z nielicznych domen, w których pojawić mogą się smoki i beholdery (ten nawet jest w rozgrywce).

Intrygujący jest też fakt, że patronem głównej bohaterki będzie Tasza we własnej osobie.

Ja wiedziałem od początku, że to będzie "przygodowa gra akcji", a nie RPG, więc w sumie zero rozczarowań. Pierwsze skojarzenie jakie miałem, to trochę Hogwart's Legacy.

verify A to może stąd to "DX" w nazwie, że to jakaś nowa wersja, bo nawet na Steam wyszukuje coś o tej samej nazwie, ale wygląda inaczej. W każdym razie wygląda sympatycznie.

Ten remake Wizardry 1, co Bogas gra też kusi od dawna.

Halabarda Geralta Jakie to ma znaczenie? To wątek poświęcony konkretnemu tytułowi - w tym przypadku DLC do gry. Po co miałby zakładać nowy wątek, skoro może na temat gry (czy też danego DLC) dyskutować bezpośrednio pod stroną tej gry (lub DLC)?

Bogas Nie wiem czy polecanie Gorasul to dobry pomysł, a już na pewno nie Metalheart ;)
Oj, tak informacyjnie tylko rzuciłem, że były takie izometryki. Z Gorasulem miałem styczność tylko u kolegi, gdzie chwilę oglądałem, jak w to grał i pamiętam jakieś porównania do gier na silniku Infinity przytaczane w prasie, ale że mnie się podobają melodie, które już raz słyszałem, więc cały czas grałem w Baldury i Icewindy przez co nie czułem impulsu by pożyczyć od kumpla Gorasula ;p

Metalheart pamiętam, ze był oceniany raczej średnio w czasopismach, ale porównywany do Falloutów, więc chciałem spróbować. Nie znałem nikogo, kto by tę grał miał albo w nią kiedykolwiek grał. Dostępu do internetu jeszcze nie miałem, żeby ściągnąć pirata, a oryginały poza Extra Klasyką zacząłem kupować dopiero, kiedy sam zacząłem się utrzymywać, więc gra mnie generalnie ominęła w czasach premiery, a potem wszyscy o niej zapomnieli.

Był to jeden z tych tytułów, które te 20+ lat temu chciałem sprawdzić. Potem jeszcze 3 hack & slashe przykuły moją uwagę w prasie, których też nigdzie nie dorwałem - Loki (też ponoć średni), Silverfall (bodajże taki tytuł, steampunkowy świat) i Hellgate London (też ponoć rozczarował). Wszystkie trzy gry z tego co widzę są do kupienia na Steam.

[Gammorin] kolega opisał swoje wrażenia z King of Dragon Pass na swoim blogu: https://lisaroscrpg.blogspot.com/2021/04/king-of-dragon-pass.html

[Gammorin] dopiero teraz czytając was dowiedziałem się, że takie coś istnieje
Nic nie straciłeś ;]

boy3 Ogrywałem pół roku temu wasteland 2 i bardzo mi się spodobał, super tam wyszła walka, a fabularnie też była ciekawie napisana
Podobała mi się konstrukcja niektórych zadań w Wasteland 2 i pewne miejscówki jak dla mnie były lepiej zrobione niż w Wasteland 3. W trójce z kolei walka, rozwój postaci itemizacja wypadły znacznie lepiej. Fabuła też, bo mimo wszystko w dwójce była bardzo prosta. W trójce też jest prosta, ale nawet ciekawa ze względu na tę rodzinkę Patriarchy.

Jeśli nie grałeś w Wasteland 3 to gorąco polecam, bo sam się świetnie bawiłem przy tej grze.

Iselor Nier Automata to RPG? A tam jest jakiś rozwój postaci, ekwipunek itp.? Zawsze mi to wyglądało na jakiegoś slashera/beat'em upa czy coś w stylu River Ride, bo też są podobne sekwencje.

A co do codexu - kiedyś sporadycznie lurkowałem, ale to wyglądało tak, że trzeba było przebić się przez kilka stron shitpostowania, zanim trafiło się na coś sensownego, po czym znowu było kilka stron shitpostowania. A nastawienie ludzi do dyskusji polegało głównie na hejtowaniu. Zero merytorycznej dyskusji. Można było coś argumentować czy wyjaśniać, to dosłownie parę osób gadało normalnie, reszta tylko shitpostowała i była odporna na jakiekolwiek argumenty, jednocześnie nie podając kontrargumentów.

Dla mnie codex to od dawna ściek. Tak jak tu parę osób napisało - większość ludzi z codexu nie grało w tytuł X czy Y, ale nie przeszkadza im to w pisaniu postów na temat tych gier.

[Gammorin] koledzy grali i napisali tak:
A, to taka wschodnioeuropejska gra o smutnym alkoholiku, nic niezwykłego.

Nawet zabawna jeśli lubisz walkę w stylu jrpg.

Bierzgal Katastrofy od razu. Origins był mimo wszystko przyzwoity. Rzemieślniczo dobra robota.

py5znym4g Trailer będzie za paywallem, bo headstart na Netflixie, dopiero po 6h na youtube :P

mohenjodaro Nieproporcjonalny nadmiar walki po opuszczeniu Sigil (Klątwa, Baator, Tartar)

Diablo 2

Probitas Obie części Original Sin po bardzo fajnym początku szybko zaczęły mnie nudzić i męczyć. Jedynkę przeszedłem na siłę, dwójkę próbowałem dwukrotnie i za każdym razem pod koniec 2 rozdziału już mi się nie chciało tego ciągnąć (w sumie ze 110 godzin nabiłem w dwójce).

Baldur's Gate 3 we wczesnym dostępie przynajmniej przy pierwszych iteracjach bardziej przypominał DOS-y właśnie. Niesamowicie męczył, mechanika D&D była nadpisywana rozwiązaniami z DOS-ów, gdzie w pewnych aspektach występowała redundancja, pewne elementy dedeków traciły swoją funkcję kompletnie i generalnie działy się przeróżne cuda, które nie powinny mieć miejsca i to niesamowicie mnie wkurzało. Sterowanie też było skopane (nie było szybkiego rozłączania drużyny, każdą postacią trzeba było manualnie wykonywać skoki, przejmując kontrolę jedna po drugiej).

Pełna wersja jednak dowiozła. Z części dyskusyjnych rozwiązań zrezygnowano, inne elementy poprawiono. Przez drugą połowę 2023 grałem prawie wyłącznie w BG3 i przeszedłem wówczas grę 5 razy i dziś z czystym sumieniem nazwałbym BG3 jednym z ulubionych cRPG-ów. Więc wydaje mi się, że mimo wszystko gra ma dużą szansę się spodobać.

Jedyny minus to tak naprawdę fabuła, która jako tako trzyma się wyłącznie do końca 2 rozdziału póki nic o niej nie wiadomo, przez co działa tylko za pierwszym razem. Potem to równia pochyła, gdzie nic nie ma sensu, postacie dramatu porzucają swoje przekonania, zamiast osiągnąć główny cel gracz musi się starać o coś zupełnie przeciwnego, a w scence po napisach głównych złych przedstawia się jako debili, którzy oparli swój plan na całkowicie błędnym założeniu. Do tego trochę retconnów, które u fanów FR czy D&D ogólnie mogą wywołać pewne zgrzytanie zębami. Oczywiście nie każdy zwróci na to uwagę, niekoniecznie tych samych rozwiązań fabularnych doświadczy, a nie siedząc w uniwersum na pewne rzeczy ktoś najprawdopodobniej przymknie oko, więc nie dziwi mnie, że tylu graczy broni tej fabuły.

Więc nawet mimo dennej historyjki gra się świetnie i warto dać BG3 szansę. Nie wiem jak teraz, ale przez pierwsze pół roku gra była dość zabugowana mimo kolejnych patchy. Optymalizacja za to była świetna. Po premierze zwiększono też możliwości kreacji postaci o kolejne podklasy i rozszerzono rozczarowujące zakończenie o interaktywny epilog dla całej przygody i nowy rezultat zwieńczenia historii jednej z postaci towarzyszy. Nic tylko grać, zwłaszcza w tej cenie.

Shadoukira Okazało się również, że większość osób podczas pierwszego przejścia tworzy raczej dość „standardowego” bohatera najczęściej białego mężczyznę bez żadnych większych udziwnień.
To wyszło na jaw jeszcze na początku wczesnego dostępu.
Imagine - możesz spełnić dowolną fantazję, być każdym, a decydujesz się grać "sobą".
Potem gracze się dziwią i oburzają, że developerzy wciskają do gier opcje kreacji postaci, aby przeróżne mniejszości też mogły zagrać "sobą" xD
Albo gdy przekrój NPC odzwierciedla w jakimś stopniu przekrój grupy odbiorczej. Skandal xD

Nie chcę gatekeepować, ale kiedyś komputerowe RPG nie miały takich problemów i grupa docelowa była, jak to napisał NOWAHUTANACZASIE w miarę normalna, ale były to czasy, gdy RPG były domeną nerdów i geeków, a nie gatunkiem dla mainstreamu.

Dziś zamiast entuzjastów roelplay'u i osób realizujących różnorodne koncepty postaci mamy graczy oportunistycznie prowadzących self-inserty.

Narzekanie na obecny wygląd spraw jest lekką hipokryzją.

Drakkar84 Mimo wszystko early access nie wyklucza wewnętrznych beta testów. Nikt z graczy, którzy kupili ea nie siedzi przecież 8h dziennie klikając ciągle jeden i ten sam przycisk w menu aby sprawdzić, czy gra się wywali do pulpitu.

realsolo Ale trans nie był scenarzystą xD

boy3 Ja te zadania zapamiętałem jako takie misje na parę minut, które prowadzą cię za rękę od początku do końca, Geralt mówi ci co masz myśleć, żebyś czasem nie poczuł się zagubiony, treść tych zadań można streścić jednym zdaniem a na końcu wybierasz zawsze jedną z dwóch opcji.

No i prawie zawsze scenarzyści stosowali odwrócenie oczekiwań, więc po którymś queście z kolei wystarczyło spodziewać się czegoś odwrotnego niż się pozornie wydaje i wówczas zero zaskoczenia.

Wciąż lepsze od generycznych questów z random generatora w Cyberpunku.

Oczywiście mówię o typowych sidequestach jak ten z wilkołakiem chociażby. Te z główną obsadą gry były dużo ciekawsze i dłuższe. Podobnie w CP.

Sandro_de_Vega Zbyt wiele systemów morrowinda jest do kompletnej przebudowy, żeby to miało sens.
Na tym polega remake, na ponownym wyobrażeniu gry, podczas gdy remaster zostaje wierny oryginałowi, podbija rozdziałkę, dostosowuje grę do współczesnych systemów.

Pierwsze co mówiono np. o remake'u KotOR-a, którego stara wersja działa na systemie d20, było to, że nowa wersja prawdopodobnie zmieni się w RPG akcji, w którym gracz będzie sobie machał świetlówką w aktywnym, zręcznościowym systemie walki, bez rzutów kośćmi. Remake Residentów (zwłaszcza chyba 2 i 3) dość mocno różni się od pierwowzoru, gdzie tank controlls i statyczną kamerę zamieniono na TPP i gry bardziej przypominają gry akcji.

Remake Baldur's Gate 2, o którym niedawno były plotki też nie będzie miał wiele wspólnego z oryginałem, poza samą treścią - a zapewne i tam sporo rzeczy się zmieni.

Morroblivion i Skywind to przecież "rimejki" Morrka, totalne konwersje na rozgrywkę kolejno z Obliviona i Skyrima. W remake'u nigdy nie chodzi o zachowanie i wierne odwzorowanie mechanik, tylko o zrobienie współczesnej wersji gry w duchu oryginału, gry pasującej dla nowego pokolenia.

Assassinek06 odpisałem ci dosłownie na ten komentarz:
Nie zrozumiałeś chyba. Nie chodzi o to czy dali czy nie dali. Chodzi o to, że w momencie, gdy można dać to żaden powód, żeby się tym podniecać. Jak chcą się wykazać niech wydadzą "fizyka" na PS6. 😉

I mój post odnosił się do wydania na konsoli Sony, o którym sam pisałeś. Więc jasne, wydają na płycie, bo mogą, ale na każdym fizycznym egzemplarzu studio zgarnia mniej pieniędzy niż na każdej cyfrowej kopii. Więc tak - gracze wciąż mają wybór - nośnik vs cyfra, ale w tym przypadku producent gry nie odebrał tego wyboru w myśl maksymalizacji zysku (bo więcej by zarobili na cyfrowych egzemplarzach). Mowa o ekosystemie Sony.

Skąd ci się tam steam wziął xD

Kwisatz_Haderach Tricia Helfer gra tam główną postać? :O To z ostrożnego entuzjazmu pojawił się u mnie hype na Warlocka.
Muszę sobie teaser odświeżyć, bo chyba nic się nie odzywała, bo inaczej rozpoznał bym ją po głosie po maratonach BSG i SC2.

Toola rozpoznałem, ale pewnie skończy się jak z Mansonem przy Origins, że muzyka z trailerów buduje zupełnie inny klimat i styl

Assassinek06 Wydając na płycie potencjalnie zmniejszają swój zysk. Według danych podanych przez Okiem Deva, to developerzy sporo więcej zarabiają ze sprzedaży kopii cyfrowej a nie fizycznej. Do wydawcy trafia około 70% kwoty za cyfrę i 45-55% kwoty z ceny pudełka.

marvin92 W Dragon Age 2 było jeszcze więcej ustawień niż w Origins i dostęp do panelu SI nie został zablokowany umiejętnością "Taktyki".

PoE 2 robi coś podobnego, ale chyba w jeszcze bardziej rozbudowany sposób. Można albo sobie zautomatyzować wiele powtarzalnych komend albo nawet całą walkę. Bardzo fajnie to działa. Wzorowali się właśnie m.in. na serii Dragon Age i systemie Gambit z Final Fantasy XII.

Byłoby super, gdyby dodali dostosowywanie skryptów AI z Deadfire do PoE1. W końcu wrzucili do gry system turowy po 10 latach i przenieśli całość na nowszą wersję Unity. Można pomarzyć pewnie.

LokalnyRzezimieszek promujących poprawność polityczną i inkluzywność.
Warlock: Dungeons & Dragons to będzie jedna z takich gier ;)
Po czym wnosisz? Bo z teasera póki co nic takiego nie wynika.

Morena W jedynce nigdy nie używałem, w dwójce zawsze, ale tam jest to jedno z najlepszych tego typu narzędzi w grach.

Morena Każda tarcza daje minus do Celności, ale jak tankujesz, to coś za coś. Tu bardziej chodzi o to, że atakujesz na zmianę bronią i tarczą i te ciosy tarczą wypadają bardzo blado pod względem celności i obrażeń w stosunku do ataków bronią w głównej ręce. Technicznie przypomina to walkę dwiema broniami, ale w praktyce nie dostajesz żadnych korzyści do tempa ataku jak przy dwóch broniach i talent walki dwiema broniami też na to nie działa. Dużo lepszym rozwiązaniem jest jakakolwiek inna tarcza, bo z rąbnięciem tylko dwie mają super właściwości, które ten DPS podbijają.

Drzwi od Stodoły to noob trap. Dlatego o tym wspomniałem, bo to nagroda na początku gry i każdy tego używa, a w praktyce jest jak kula u nogi xD

Morena Możesz resetować rozwój towarzyszy z wyłączeniem ich cech (umiejętności, talenty z parzystych poziomów, zdolności klasowe z nieparzystych poziomów). W przypadku głównej postaci i najmowanych poszukiwaczy przygód możesz dodatkowo zmieniać dystrybucję punktów rozdzielonych na atrybuty. Pamiętaj tylko, że resetowanie maga automatycznie wywali mu czary spisane z grymuarów i w pamięci będzie miał tylko te wybrane podczas awansowania i wszystkie inne trzeba będzie kopiować ponownie - to kosztuje w złocie, ale pieniądze dość szybko przestaną być problemem.

Dwie sugestie tylko dam:
1. W przypadku Edera nie dawaj mu tarczy z rąbnięciem, chyba że będzie to Smocza Paszcza albo Barykada Badgradra. Tego typu tarcze drastycznie obniżają dps.
2. Kapłani są w top 3 najmocniejszych klas do solowania gry i generalnie spisują się w każdej roli - walka melee z buffami, support (niezbędne modlitwy przeciwko różnym przypadłościom), nuker (bardzo wysoki dps jednym konkretnym czarem). Jak masz jednego kapłana w drużynie to przeważnie będzie zajęty buffowaniem. Leczenie przynajmniej z mojej perspektywy prawie nie jest potrzebne (pewne magiczne buty i talent Odzyskiwanie gotowości weterana - wystarczają na większą część gry).

W tym systemie im większą masz premię do trafienia, to nie tylko rośnie szansa trafienia, ale też trafienia krytycznego. Można to stackować do tego momentu, że przeciwko pewnym przeciwnikom (nawet bossom) można mieć 100% szansy trafienia i 100% szansy trafienia krytycznego. Całkowicie albo prawie całkowicie da się wyeliminować RNG w większości walk, albo zmarginalizować wpływ rzutu kością na wynik potyczek.

asasin24 Cool, więc po co komentarz? :P

WeCreateWorlds Mimo tego to wciąż było karkołomne zadanie. Jeden z testerów zasugerował, żeby towarzysze mogli się wtrącać w dialogi, w końcu w każdej grze Obsidianu było to normą. Sawyer zapytał wówczas, gdzie w Fallout 3 były takie sytuacje, aby towarzysz odzywał się w środku konwersacji z NPC - w silniku nie było takich funkcji dla kamery, dla dialogów itp., no nie było to technicznie wykonalne przy ograniczeniach czasowych, jakie narzucono produkcji.

Jeśli chodzi o czas tworzenia gry, to najdłużej powstająca gra przy której Sawyer pracował od początku do końca była paradoksalnie najmniejszą - Pentiment. W dodatku MS wprost powiedział, że gra nie musi się dobrze sprzedać, wystarczy aby była dobra.

Fantasta_13
Tak prawdę mówiąc, to marketing przedstawiał PoE jako spadkobiercę nie tyle BG co wszystkich gier na silniku Infinity, a więc i Tormenta i serii Icewind Dale. A co do dwójki, sam grając pierwszy raz oczekiwałem swego rodzaju siłowej konfrontacji z Eothasem, była zresztą ta grafika przedstawiająca towarzyszy widzącego na pokładzie statku, gotowych do walki i Eothas wyciągający w ich stronę dłoń. Ale już wolę taki nietrafiony marketing, niż gdyby rzeczywiście była walka z adrowym kolosem. Dla porównania - finałowa potyczka z Mass Effect 2 była właśnie krytykowana z takich samych powodów, z których krytykowano by walkę z Eothasem w Deadfire, gdyby do niej jednak doszło. Taka trochę "gamifikacja" zwieńczenia wątku.

Personę 5 mam wciąż przed sobą. Z tego uniwersum to tylko SMT V ograłem z 8 razy xD Co do Disco - historia mi się bardzo podobała, ale czułem się tam jak pasażer, który wielokrotnie miał związane ręce. Bardziej detektywem czułem się grając w Danganronpy czy chociażby Morderstwo na Erydanie (DLC do Outer Worlds). Disco Elysium mimo fajnej historii rozczarowało mnie zakończeniem. Developerzy też nie przewidzieli kilku rzeczy, jak m.in. możliwość zrobienia czegoś w innej kolejności, co blokowało potem progress sidequestów albo czyniło pewne dialogi niedostępnymi właściwie bez powodu, bo twórcy założyli sobie, że aby poruszyć dany temat trzeba to zrobić w jednym i konkretnym momencie.

Co do gustu, to trochę tak jest, bo w gruncie rzeczy każdą grę Obsidianu lubię, niektóre uwielbiam (South Park jeszcze do ogrania) chociaż z tą historią jako rzecz drugorzędną to tak ogólnie mówię, bo jednak ważniejsza jest dla mnie rozgrywka. Rozgrywka, która nie daje mi funu nie uciągnie nawet najlepszej historii w moim przypadku. Player's agency i podejście do konstrukcji wyborów i konsekwencji to już trochę inne zagadnienie, ale dobrze zrobione sprawia, że nawet przeciętna historia wchodzi mi lepiej.

Fantasta_13
Jeśli dobrze pamiętam, to były też zakończenia, które oznaczały mniej więcej tyle, że bez kolejnej interwencji, cykl dusz się załamie. Nie byłoby zatem możliwe rodzenie się kolejnych ludzi ze "zdrowymi" duszami. Co także trywializuje dokonania dwójki, bo oznacza koniec - tyle że odwleczony. Chyba że traktować to jako pole do sequela - ale ten w takim wypadku musialby nadpisać rozwiązanie z dwójki. Mamy więc patową sytuację 😄
No nie, ale to coś, co Sawyer tłumaczył po premierze i co poprawiono w jednym z patchy. Generalnie pracując nad grą zespół scenarzystów miał większą świadomość treści od przeciętnego odbiorcy i pewne rzeczy wydawały im się oczywiste, co było przeoczeniem, bo nie były oczywiste dla graczy.

Generalnie Josh sprostował, że cykl reinkarnacji jest naturalnym zjawiskiem występującym na Eorze. Istniał przecież zanim Engwitanie stworzyli bogów. Maszyna na Ukaizo miała jedynie uregulować przepływ dusz w taki sposób, aby Rymrgand mógł stale odprowadzać część esencji by zasiliła dalsze istnienie bogów. Jednocześnie maszyneria ta stworzona przez najlepszych animantów miała zmniejszyć ryzyko występowania chorób dusz, jak właśnie próżnorodzenie itp.

Zniszczenie maszyny Engwitan na Ukaizo zdestabilizowało obecny przepływ dusz, ale z biegiem czasu on się ureguluje na nowo, jak to było przed powstaniem tego "wspomagacza". Dusze wędrują do zaświatów przez żyły adry. Celem Eothasa było wzmocnienie śmiertelników, "wygaszenie" bogów. Zresztą boscy byli takimi bateryjkami na czarną godzinę, właśnie na taką sytuację. Dlatego w Avowed 3 lata po Deadfire mówi się, że boscy w zasadzie zniknęli (bogowie ich wchłonęli by podtrzymać swoje istnienie). Dlatego fabuła Avowed była dla mnie tak intrygująca, bo gracz wcielał się w boskiego nieznanego pochodzenie w świecie, gdzie większość boskich zginęła niemal w jednej chwili. I biorąc pod uwagę pochodzenie bogów Eory, to fabuła Avowed jest naprawdę bardzo dobrze napisana i tematycznie wpasowuje się idealnie w uniwersum. W Deadfire był też Rekke, pochodzący z nieznanego kontynentu, gdzie - jak wspomina - wierzą w "jedynego" boga. I jego ojczyzna, Yezua, jest wspominana jako trzeci główny ośrodek kultury Engwitan na Eorze. Teraz, jak Moździerz Ondry został zdezaktywowany, można pożeglować do Yezui.

Eh, chciałbym Pillarsy 3 albo chociaż Avowed 2.

Lubię takie gry RPG, które operują bliżej low fantasy i w których świat się nie kręci wokół postaci bohatera. Problem z PoE2 mam taki, że przez całą jedynkę i 90% dwójki jako gracz dostawałem feedback, że ten świat w dużej mierze kręci się wokół mnie.
Błędne założenie. Tak naprawdę jesteśmy bohaterem z przypadku. Biawac uczynił gracza widzącym, jednocześnie przeklnął go przebudzeniem. Tak się złożyło, że jedna z przebudzonych inkarnacji z poprzednich żywotów była inkwizytorem na usługach Thaosa. Gracz szukał sposobu by wyleczyć się z przebudzenia i nie popaść w obłęd jak Maerwald czy pensjonariusze lecznicy dusz.

W dwójce jest to już naciągane, na zasadzie, że Eothas wchłonął część naszej duszy i dzięki temu jesteśmy jedynym łącznikiem z nim i możemy za nim podążyć. Ale wciąż, nie nazwałbym Eory settingiem heroic fantasy. To nie Forgotten Realms, gdzie w pewnym momencie mierzysz się z bogami jak równy z równym i stajesz się jednym z nich.

Dlatego wydaje mi się, że napisanie naprawdę dobrego RPGa to akt wymagający ogromnego wyczucia równowagi pomiędzy dawaniem graczowi swobody i sprawczosci a daniem mu ciekawej, zaskakującej i dającej do myślenia historii. Niewiele znam gier, którym się to udało
Dla mnie historia i tak jest raczej kwestią drugorzędną, a w zakresie wyborów to najbardziej cenię ciąg przyczynowo-skutkowy, możliwe do przewidzenia konsekwencje, żeby wybór rzeczywiście był problemem, a nie aby tanio wzbudzać emocje gracza przez jakieś tandetne odwrócenie oczekiwań i efekt motyla - bo czemu mam się przejmować i obwiniać za coś, na co realnie nie miałem wpływu, bo było nie do przewidzenia?
Najbardziej lubię dobre player's agency. Że nie masz wyborów domyślnie dobrych i złych, że gracz wybiera je jak automat zgodnie z odgrywanym charakterem. Lubię, kiedy za każdym wyborem można wyartykułować osobistą motywację z perspektywy prowadzonej postaci. I kiedy każda z przedstawionych opcji ma wiarygodny sens wyboru bez względu na charakter. Coś takiego robił m.in. KotOR2. Scenarzysta mówi ci, że musisz osiągnąć określony cel, ale ty chcesz go osiągnąć w taki a nie inny sposób, nie dlatego, że jesteś do tego zmuszany, tylko masz w tym prywatny interes z punktu widzenia prowadzonej postaci.

Zły Wilk Extended Cut DLC do Mass Effect 3 dodało czwarte zakończenie

W Planescape: Torment jak wkurzysz Panią Bólu więcej niż raz to już nie wrzuci cię do labiryntu, tylko zamieni w drobny mak, co ponoć kasuje zapis z rozgrywki ;] https://www.youtube.com/watch?v=TLfkGYXXQXs

W Baldur's Gate 3 pod koniec 2 aktu jest taka iluzja wyboru dotycząca naszego obrońcy -

W Masce Zdrajcy

Pewnie są też inne gry, ale nie pamiętam. Na pewno bez udziału osób trzecich można jeszcze zginąć w prologu Torment: Tides of Numenera po prostu podejmując nietrafione decyzje. Albo olać polecenie Kyros w Tyranny i nie spełnić jej rozkazu w wyznaczonym czasie - instant game over. W sumie w Arrival DLC do Mass Effect 2 też jest "bad ending", jak w finale będziesz się ociągał i odliczanie dojdzie do 0. Na dobrą sprawę, to w Mass Effect 2 i Dragon Age Veilguard masz analogicznie zrobione złe zakończenia

Fantasta_13 niektóre jego wersje całkowicie przekreślają wszelkie inne decyzje podjęte w grze (co za znaczenie ma to, kto kontroluje Wyspy, jeśli świat się skończy)
W gruncie rzeczy tylko zniszczenie świata przekreśla wynik podejmowanych decyzji, ale to raczej logiczny skutek :P

Rozumiem jednak rozczarowanie. Jak pierwszy raz grałem w Pathfinder: Wrath of the Righteous, to wybrałem ścieżkę Aeona. Jego moce pozwalały m.in. cofać się w czasie i zmieniać bieg wydarzeń. Absolutnie wszystko co zrobiłem przez całą grę w rzeczywistości nie miało miejsca. Też na swój sposób czułem rozczarowanie oglądając wszystkie slajdy o tym jak zniweczyłem swoje wszelkie starania.

juthatsall Szanuję Josha za F:NV ale tego typu "fajne" rozwiązania jak wymuszony ekran końcowy gry, gdy nie podejmiemy się głównego questa w PoE sugerują, że byłby strasznym Mistrzem Gry. "Nie robisz po mojemu? Nara!". Fake decyzje nie są spoko
On ma właśnie przeciwne podejście i zawsze ganił sugestie projektantów, którzy chcieli ograniczać działania gracza.

Zauważ jednak, że brak bezpośredniej, fizycznej konfrontacji z bogiem wynika z przyjętej konwencji, nie mieści się w wiarygodnych ramach realiów. Taki bóg może zgnieść cię jak robaka i nie masz nad nim mocy sprawczej.

No i cRPG to nie RPG. Grając w grę video nie masz MG, który improwizuje i bierze pod uwagę każdy możliwy scenariusz. A nawet jeśli, to wciąż powinien się rozgrywać w wiarygodnych realiach przyjętej konwencji. Ostatnio słuchałem wywiadu, gdzie Josh krytykował MG, który robił wszystko by nie zabić graczy. Ogólnie irracjonalne działania prowadzące do tragicznych konsekwencji nie zawsze są dobrym wyborem. Nie z każdej sytuacji da się znaleźć wyjście. PoE2 zaczynasz praktycznie pozbawiony części duszy i jedną nogą w grobie. Śmierć w tym settingu jest ostateczna, tam nie ma magii, która cię wskrzesi. Dostajesz szansę ocalenia życia albo powrotu do cyklu reinkarnacji. Krótka piłka. Jakby - gracz nie jest w pozycji do negocjacji.

TheFrediPL właśnie że działa. To że ktoś nie ma pojęcia jak dokładnie działa system nie ma tu znaczenia. Ważne, że gracz dostaje informacje, jak w łatwy sposób uniknąć kar wynikających z tego systemu i na uniknięcie tych kar ma ze 4 albo 5 sposobów, a mimo to z jakiegoś powodu nie ogarnia żadnego z nich pomimo instrukcji wyświetlanych jak dla dziecka, to gra naprawdę nie jest tu problemem.

No i prosta sprawa - jak ktoś nie lubi erpegowej mechaniki w systemie walki, to zostaje, bo ja wiem - nie grać w erpegi. Jest masa gier akcji, gdzie ważniejszy jest małpi refleks i to jak klikasz, a nie rozwój postaci i progresja ekwipunku. Może jakieś slashery będą bardziej odpowiednie?

Taki wasz obraz, kryptoenztuzjaści woke xD

Dead Men Obsidian skończył się z 8 lat temu wraz z Pillarsami drugimi, teraz to wylegania woke miernot, dla których inkluzywnosc jest ponad wartościowy gameplay czy historię, a Matt Hansen i jego wynurzenia to idealny przykład gdzie jest Obsidian obecnie.

Matt Hansen - FAFO. Dostał to na co zasłużył za durne wypowiedzi i doczekał się zwolnienia. Ale już abstrahując, czy był po prostu sarkastyczny i pierdzielił aby wkurzać ludzi, czy wypowiadał się w 100% szczerze w oparciu o własne przekonania, nie miało to najmniejszego znaczenia dla gry.

Przy Avowed zajmował się stroną artystyczną i ta wzorowo oddaje tę do tej pory odkrytą część uniwersum Eory, gdzie nowością w Avowed są właściwie same Żyjące Ziemie. Wszystko inne wygląda jak powinno - bardzo znajomo. Prywatne przemyślenia Hansena w żaden sposób nie rzutowały na stronę wizualną grą (picrel). Więc o co tyle hałasu? Co wam ten Hansen zrobił takiego w Avowed, że patrzeć nie możecie? xD

Woke to wy ludzie macie w głowie xD Nie lubię wciskania ideologii na siłę do dzieł kultury i w całym Avowed irytowała mnie tylko jedna postać niebinarna powiązana z questem, a irytowała głównie dlatego, że znów tłumacze poszli na łatwiznę i użyli dukaizmów, co zwyczajnie fatalnie się czyta. A Rada Języka Polskiego siedzi i milczy. Czy ten jeden NPC zepsuł mi to frajdę z gry? W najmniejszym stopniu nie, bo to nieistotny szczegół. Więcej woke było w Wiedźminie 2.

Wszyscy co tak przychodzą tu na forum ponarzekać na woke przypominają mi mojego kolegę kolegę z pracy. Wy zupełnie jak on, macie obsesję. Niby nie lubicie, ale oczu oderwać nie możecie. On np. cały czas sam wyszukuje jakichś filmików z ludźmi afiszującymi się różnymi odklejonymi poglądami, facetów poprzebieranych w damskie fatałaszki. Was to chyba kręci. Pewnie jak on siedzicie i oglądacie takie treści bez przerwy i się sami nakręcacie z krucjatą na coś, czego przecież nie cierpicie, ale macie z tego radość i chyba boicie się przyznać przed samymi sobą - tak was widzę xD

Jak wam to całe woke przeszkadza, to czemu nie funkcjonujecie jak normalni ludzie (jak np. ja) o "normalnych" hetero poglądach i czemu po prostu nie olejecie tematu. Po co poświęcać na to atencję, skoro to jest nieinteresujące, skoro was to rzekomo brzydzi?

Ta obsesja wyzierająca z waszych postów sugeruje, że was to po prostu jara xD

TheFrediPL
kto wpadł na pomysł by tierowo(chyba że gry mi się mieszają ale to w avowed było chyba) traktowac wrogów, w sensie że bez gearu o wyższym poziomie nie pokonasz wroga nawet jak statystyki podobne przedmiotu z wyższego i niższego poziomu.
W latach 70. na taki pomysł wpadli m.in. twórcy Advanced Dungeons & Dragons i w podobnej acz zmienionej formie funkcjonowały takie rozwiązania w wielu edycjach systemu i przeniosły się następnie m.in. do Pathfindera. A mechanikami D&D w dużej mierze inspirowano się przy tworzeniu Pillars of Eternity, a w Avowed starano się przełożyć złożony system RPG z Pillarsów na przystępne mechaniki action RPG.

Avowed daje ci dosłownie kilka warstw redundancji, aby nie spotkać się czymś takim, jak kary do obrażeń. Tak serio to trzeba być amebą, żeby nie skorzystać z żadnego z kilku oferowanych rozwiązań problemu. Gra jest pod tym względem na tyle dobrze zbalansowana, że jest pole do optymalizowania rozgrywki i osiągnięcia wyraźnej przewagi statystyk nad przeciwnikami.

Bogas Z książki szczególnie utkwiło mi w pamięci, gdy na paladyna rzucono Ohydny Śmiech Tashy i to jak później opowiadał o hańbie, jaką czuł, gdy tarzał się po ziemi rozbawiony, kiedy jego towarzysze broni cierpieli i umierali. Ktoś tam chyba wówczas padł z drużyny, ale kurde, czytałem to prawie 25 lat temu.

W samą grę to swego czasu wielokrotnie ogrywałem demo, bo pełnej wersji przez kilkanaście lat nie mogłem dorwać, a gdy już kupiłem big boxa to do dziś w sumie nie upchnąłem jej w terminarzu. Z dema zapamiętał m.in. limit czasu na rozegranie tury każdej postaci.

Rerelease na Steam w wyższej rozdzielczości będzie pewnie impulsem, żeby zagrać. A patrząc na ToEE to nie spodziewam się wygórowanej ceny. ToEE kosztowała chyba z 35 zł?

Bogas O super, fajnie, że SNEG ogarnia te gry na licencji dalej. W dodatku będzie polski język. Mam pudełkowe wydanie, które kupiłem kilka lat temu.

verify Była poniekąd ekskluzywna zła ścieżka - sprzymierzenie się z gildią Bodhi przeciwko złodziejom cienia, ale ona też modyfikowała w zasadzie tylko 3 rozdział gry, bo w 6 i tak trzeba było Bodhi ubić. Jednak współpraca z wampirami sprawiała, że niektóre z dobrych postaci (np. Keldorn) odchodziły z drużyny.

verify Złe postacie w BG1 i BG2 były przeważnie potężniejsze od tych dobrych lub neutralnych. Zwłaszcza w dwójce, gdzie Viconia miała m.in. odporność na magię i 18 mądrości, Edwin z naszyjnikiem dodającym po 3 komórki czarów z każdego poziomu, Korgan z OP podklasą berserkera, w ToB dochodził jeszcze Sarevok.

W BG2 też o wiele łatwiej było regulować reputację, bo nawet grając dobrą postacią i robiąc wszystkie questy, nawet te, które nagradzały wzrostem reputacji, po wizycie w Czarowięzach można było na życzenie zamieniać się w zabójcę i zbijać rep., aby nie weszła na poziom heroiczny i zmusiła złoli do odejścia z drużyny.

Benifitami był dostęp do paru przedmiotów dostępnych tylko dla złych postaci (szata arcymaga, ludzka skóra itp.).

Ogólnie w żadnym BG nie opłacało się grać złą postacią, bo niska reputacja negatywnie wpływała na ceny w sklepach, można było stracić status paladyna lub łowcy, przy skrajnie niskich wartościach odchodziły z drużyny nie tylko dobre, ale i neutralne postacie, a wcześniej i w jedynce i w dwójce spawnowały się oddziały uderzeniowe lokalnych władz. Ponadto wpływ na reakcje sprawiał, że NPC często nie chcieli gadać, nie zlecali zadań. Np. w kniei Otulisko Aldeth Sashenstar nie chciał mieć z graczem do czynienia, podczas gdy przy wyższej reputacji angażował w zadanie poboczne. Niska reputacja pogarszała też nagrody, np. w lokacji na północ od twierdzy gnoli szlachcic ucieka przed niedźwiedziem. Mając wysoką reputację dostawało się w nagrodę Buty Północy, a przy niskiej śmieszną garstkę złota.

Aczkolwiek BG1 starał się gracza kusić do złych uczynków. Jeden z NPC w Nashkel bierze postać gracza za Szarego Wilka i wręcza mu złoto, które można przyjąć, udając łowcę nagród, którego ten wynajął, albo odmówić i wyjaśnić sytuację. Po odzyskaniu szmaragdów od Prisma w teorii powinno się je zwrócić temu NPC, ale to jest totalnie nieopłacalne. Jest tam więcej takich sytuacji, gdy NPC zlecają odzyskanie jakichś przedmiotów i dostarczenie zleceniodawcy, ale same przedmioty są znacznie cenniejsze i potężniejsze od nagrody - hełm i płaszcz Baldurana, płaszcz pozwalający przemieniać się w wilka itp.

Ogólnie można grać złymi postaciami, ale raczej balansując w zakresie wyższej reputacji i postępując dobrze lub neutralnie, aby nie odciąć sobie dostępu do contentu i nie zabijać bez powodu NPC.

Łosiu
Każdy postrzega RPG inaczej. RPG to były w zasadzie gry wojenne w latach 70. Dziś systemy są tak zróżnicowane, że dla każdego mogą być całkowicie odmiennym doświadczeniem i przyjąć zupełnie inną formą zabawy. Po przeniesieniu na wirtualne medium to spektrum stało się chyba nawet jeszcze szersze. Z tego co zauważyłem, to na tym forum sztywne podziały prowadzą zwykle do wojenek w komentarzach :P

Jak ten przykład z Fallout 4 z podcastu. Gra, której wielu nie uważa za cRPG, bo ma słabą fabułę, mało dialogów i wyborów. No ale komputerowe RPG to nie tylko te elementy. Inni zarzucą, że Fallout 4 to nie cRPG, bo ma banalną mechanikę. Ale taki był też trend renesansu starej szkoły (OSR), czyli powrotu do prostych rozwiązań z początku gatunku, bo zanim RPG się skomplikowały, to też na początku były dużo prostsze w swojej konstrukcji i mechanikach. Flagowy przykład, że przed Advanced D&D było po prostu D&D. Percepcja w naszym kraju jest zaburzona, bo dołączyliśmy do zabawy, jak gatunek był już w tym zaawansowanym stadium.

Zmiana klasyfikacji i odejście od ram gatunkowych na GOL-u to imo rozsądny kierunek. Lepiej ocenić, czy gra może się spodobać, widząc jakieś bardziej szczegółowe tagi opisujące konkretną grę, bo widać wtedy na pierwszy rzut oka czy pasuje do preferencji gracza, a granice się dawno zatarły. To, plus fakt, że rzeczywiście każdy ma inną definicję.

Tylko trzeba by było wymyślić system, który pozwoliłby otagować gry w bardzo precyzyjny sposób. Oddanie tego narzędzia graczom nie jest dobrym pomysłem, bo potem byłoby jak na Steam, gdzoe każda nowa gra ma tagi typu "LGBT+" itp.

Iselor Nie no, pewnie mylicie mnie z Althorionem.

boy3 Zmarnowany raczej nie. Prędzej rozdmuchany otwarty świat przez niezbyt angażujący content poza questami głównej fabuły i towarzyszy. Wątpię, by przy takim formacie rozgrywki mogło wyjść z tego coś dobrego. Przynajmniej z mojej perspektywy, gdzie dobrą eksplorację w open worldach widziałem tylko w grach Bethesdy i w Avowed. Mnie musi wciągnąć przede wszystkim rozgrywka i kusić jakiś dreszczyk odkrywcy, by chciało mi się zaglądać w każdy kąt.

Jedyne co mnie pchało do eksploracji w Inkwizycji, to rozmieszczone tu i ówdzie strzępki lore, więc słabo to działa imo. Fabuła jak dla mnie dowiozła, towarzysze też. Niedosyt miałem wyłącznie po ukończeniu gry, bo na prawdziwe zakończenie trzeba było czekać aż wyszło ostatnie DLC.

Veilguard domyka wszystkie najważniejsze wątki, wyjaśniając wszelkie tajemnice od początku serii. Niektóre z rewelacji są dość abstrakcyjne. Jak DA2 było podbudową do Inkwizycji, tak DAI jest takim wstępem do wielkiego rozliczenia w Veilguardzie. O ile znów fabuła sztampowa, do czego seria od początku przyzwyczaiła, to samo domknięcie wyszło bardzo dobrze.

[Gammorin] Domyślam się, że to sarkazm, bo kiedy zacząłem coś produkować na youtube to konsensus był taki, że skoro można mieć twarz do radia, to ja mam głos do gazety

Iselor Mega, ale "trochę" długie xd
Zawsze można zapauzować i przesłuchać resztę w wolnej chwili. To podcast, więc generalnie tam nie ma nic do oglądania. Ja często słucham podcastów w aucie, na spacerze, na siłowni, czasem nawet w robocie. Rzadko mam okazję przesłuchać jakiś podcast w całości na raz. To raczej normalne zjawisko.

W pierwszym odcinku wrzuciłem randomowy gameplay, ale ponoć kogoś to "rozpraszało", bo ten ktoś OGLĄDAŁ podcast.

Saygram13 Temat wałkowany od dawna. Masz w studiu m.in.:
Josh Sawyer - area designer Icewind Dale, lead designer Baldur's Gate 3 the Black Hound, lead designer Icewind Dale 2, lead designer Neverwinter Nights 2 (na finiszu produkcji), game director Aliens Crucible (anulowane), game director Fallout New Vegas, game director Pillars of Eternity 1 & 2, game director Pentiment
John Gonzales - lead writer Fallout New Vegas, narrative director Horizon Zero dawn & Horizon Forbidden West.
Tim Cain & Leonard Boyarsky - współtwórcy i pomysłodawcy oryginalnego Fallouta, współzałożyciele Troiki i twórcy Arcanu, ToEE, Vampire the Masquerade Bloodlines, Cain programował większość gier Obsidianu, Boyarsky pracował w Blizzardzie, generalnie jest grafikiem. Obydwoje byli twórcami, pomysłodawcami pierwszego the Outer Worlds. Oni wymyślili uniwersum Fallouta, oprócz typowej pracy będą konsultantami, opiniodawcami.

Plus dziesiątki osób, które tam pracują od upadku Interplay. Każdy pamięta Tormenta za fabułę i może niektórzy bardziej zorientowani gracze kojarzą nazwisko Chrisa Avellone'a, który za tę fabułę w głównej mierze odpowiadał, ale już nikt nie orientuje się, kto był np. głównym programistą przy tej grze, i że z bagażem 30+ lat doświadczenia ten ktoś dalej kodzi w Obsidianie. Generalnie graczy to nigdy nie interesowało, ale bez żadnego researchu mają czelność pierdzielić, że studio A czy studio B to taki "statek Tezeusza", bo nie spodobała im się kolejna gra spod jakiegoś szyldu.

Może trzeba spojrzeć na to z innej perspektywy. Super tytuły sprzed lat powstając dzisiaj też mogłyby nie odnieść sukcesu sprzedażowego. Hasło "dobra gra się sama obroni" jest od dawna martwe. Rynek się zmienił. Preferencje graczy się zmieniły. Konkurencja jest większy niż kiedykolwiek. Jest jakiś dziwny pęd oczekiwań, by każda kolejna gra była lepsza od poprzedniej, co jest nierealne do spełnienia. To nie znaczy, że to złe gry. Dziś więcej zależy od marketingu, od trendów, od influencerów i pompowaniu balonika hype'u.

Fallout znana marka - ale nawet to dziś nic nie znaczy, o czym przekonało się Square Enix, które ostatnio zarabia na grach AA niż na swoich flagowych tytułach, bo te przynoszą straty.
I nawet jeśli ten nowy Fallout Obsidianu nie będzie jakościowo odstawał od TOW2 czy Avowed, to i tak zostanie cieplej przyjęty, bo to mimo wszystko głośniejsze IP z pozytywnymi skojarzeniami, z dobrym marketingiem robionym i przez serial i przez gry Bethesdy, które za sprawą modów są w zasadzie nieśmiertelne. Fanów klasycznych Falloutów i nawiązującego do nich New Vegas jest zdecydowanie mniej od graczy skoncentrowanych przez lata na grach Bethesdy. Prawdopodobnie nowy Fallout zostanie cieplej odebrany niż Avowed i TOW2. Ale jeśli MS rzeczywiście nie będzie szczędzić budżetu, to wyniki sprzedaży ponownie się mogą nie zepnąć.

Norbi_gier Gdzie dwójka jest obiektywnie lepszą grą od jedynki.

boy3 Co do ekwipunku, zarzucam screen porównania dwóch broni Może ty zgadniesz który miecz ma większe obrażenia bo ja nie mam pojęcia xD

Valos Atredum ma wyższe obrażenia niż Ścięcie w Nieszczęściu, no ale formuła na dps jest taka, że pewnie przemnaża to przez szansę na kryta i premię do obrażeń od krytów i być może przenikanie pancerza i z tego wzoru pomimo niższych obrażeń Ścięcie w Nieszczęściu ma wyższy dps - dps to taki trochę sztuczny parametr imo.

Nie wiem też jak tam siła z drugiego miecza modyfikuje obrażenia.

boy3
Sprawdziłem jak to wygląda w origins, jeśli wróg jest oddalony od naszej postaci, to klikając ppm myszki postać automatycznie podejdzie do celu i od razu zaatakuje cel, vs w inkwizycji musisz ręcznie podejść do wroga, i dopiero myszką zaatakować, często zdarzało mi się w ogóle nie trafiać wroga, bo zbyt daleko od niego stałem
W Inkwizycji moim mainem był mag i grałem w trybie taktycznym i za każdym razem jak wybierałem z drużyny wojownika i wskazywałem mu cel, to podchodził do celu i go atakował bez problemu. Także takich problemów nie miałem. Chyba że piszesz stricte o trybie TPP? Nie grałem w tym trybie wojownikiem.
W Origins była patologia w sumie, bo jeśli animacja ataku się zaczęła, to dystans od celu nie miał znaczenie, mogłeś odbiec nawet na 50 metrów, a przeciwnik i tak cię dosięgnął atakiem.

Mam teraz 27 lvl w grze, i naprawdę mam więcej wykupionych umiejętności u wojownika i maga niż te 8 umiejętności xd
No musi to być uciążliwe, mogli dać możliwość przełączania dodatkowych pasków. Pewnie są jakieś mody. Da się w ogóle podmienić skille w slotach paska w czasie walki?

W inkwizycji jest ten tryb taktyczny, w orgins nie
Jak zwał tak zwał, jedno i to samo, tylko z tego co pamiętam to właśnie kamera w Inkwizycja była uciążliwa w obsłudze, bo blokowały ją fizyczne przeszkody, tak, jakby była postacią. Prawie całą Inwkizycję przeszedłem z kamerą taktyczną i generalnie nie różniło się to od Origins - wskazywałeś postać, wskazywałeś cel i sobie go atakowała, albo po prostu odpalałeś jakiś skill. Inkwizycja mimo wszystko nie miała zręcznościowego systemu walki, jak Veilgurad, gdzie masz combosy, silne i szybkie ataki, ataki przełamujące obronę itp.

A no i może to nie już walka, ale nie podobało mi się w inkwizycji że wprowadzili durny level scalling potworów, prócz smoków
A w Inkwizycji nie było czasem fixed leveli? Że np. dany mob miał zawsze dajmy na to 12 poziom i nie było żadnego skalowania do poziomu gracza? Na pewno w Dragon Age Origins i DA 2 i w trylogii Mass Effect był level scalling. Jak dokładnie tam działał - nie wiem. W Origins były to chyba przedziały min-max leveli u przeciwników i dopasowywało się do poziomu gracza w obrębie tych zakresów.

A i itemizacja ekwipunku była moim zdaniem dużo gorsza od origins, to tyle pozdro
Inkwizycja zrobiła dokładnie to, co Mass Effect 2. Ludzie sobie mogli zgadywać, która broń jest lepsza, a one wszystkie miały przypisany szereg statystyk, co potem w Mass Effect 3 przywrócono - i w obu grach te statystyki były dużo bardziej rozbudowane niż w Mass Effect 1, ale ukryto parametry przed graczem. W inkwizycji podobnie. Jakieś cyferki obrażeń na broni czy obrony na pancerzach i chyba tyle widać z wierzchu, a różne współczynniki miały chyba tylko graficzne przedstawienie w formie różnej długości pasków. To strasznie kiepska prezentacja, bo pod tym wszystkim ukryto inne parametry ekwipunku.

boy3 czary w origins były dość zróżnicowane, w inkwizycji wszystkie czary maga ograniczaja się tylko do zadawania dmg i tyle, poza wskrzeszeniem i barrierą
Była polimorfia, damage, leczenie, kontrola tłumu - w DAI jest to samo z wyłączeniem polimorfii. Bardziej specjalistyczne czary są schowane za specjalizacjami magów (np. mag szczelin ma super opcji kontroli tłumu).
Powiedziałbym, że cała seria Dragon Age ma raczej ubogą listę czarów.
Walka to najgorszy element dla mnie w inkwizycji i tyle
Rozumiem. Ja np. nie byłem nigdy zwolennikiem walki w Origins, za bardzo przypominała mi World of Warcraft, w którym samemu steruje się drużyną. Najbardziej lubiłem walkę w DA2, chociaż sam projekt starć był skopany przez spawnujące się fale wrogów.
Zresztą nie rozumiem tych hejtów na da origins, bo to jest najlepsza część w duchu starych cprg, jak neverwinter nights 2 czy baldur gate 2
Jakby najbardziej starała się je imitować swoją formą prezentacji, ale jak dla mnie wszystko robiła gorzej od takiego BG2 czy NWN2. Uboga mechanika, słaby system rozwoju, dziwna itemizacja ze sztucznym gate’owaniem przedmiotów, które nie pasowało mi do tego typu gier, oklepana fabuła – Origins było dla mnie w porządku grą, która po prostu niczym mnie nie porwała, a w paru aspektach rozczarowała. Dzięki temu też obniżyła poprzeczkę i nie miałem wygórowanych oczekiwań względem kontynuacji, przez co bawiłem się przy sequelach lepiej. Co najzabawniejsze, najlepiej mi się grało w Veilguard, bo już nie udawał w nieudolny sposób Baldurów tylko wzorował się bardziej na Mass Effect i to akurat wyszło dobrze.

boy3
Grałem w Inkwizycję gdy wyszła i potem jak wypuszczali dodatki, ale:
responsywność postaci, mam wrażenie że postać atakuje i rusza się z jakimś opóźnieniem
Kompletnie tego nie odczuwałem.
jeśli masz wybranego wojownika to aby zaatakował cel, musisz mega blisko podejść, przypominam że w origins jak wydałeś rozkaz ataku to postac sama podchodziła do wroga i atakowała
No zasięg melee wymaga raczej bycia w zasięgu melee. Nie miałem takiego problemu podczas gry, bo wybierałem wojownika i wskazywałem mu cel, on do niego podchodził i nawalał.

kolejna sprawa to spiepszone sterowanie, który lewy klawisz myszki jest odpowiedzialny za atak który musisz klikać ciągle aby atakować, wiem że jest auto atak, ale jest on strasznie nie wygodny na klawiaturze
Nie pamiętam już sterowania, ale nie miałem żadnego problemu z autoatakiem - point & click i postać atakowała.

czemu na pasku można mieć tylko 8 skilli przypisanych, podczas gdy w origins miałeś długi pasek bez limitu
Pewnie wynika to z projektowania gry od początku stricte pod pada. Ale też jeśli mnie pamięć nie myli, to postacie i tak nie uczyły się aż tylu skillów aktywnych, żeby to stanowiło problem. Nawet jak patrzę na screeny mojego maga ze specką maga szczelinowego to mam 7 slotów zajętych, 1 wolny a pod koniec gry na 8 slocie jakiś ult (chyba właśnie coś w stylu roju meteorów).

tryb taktyczny, tragedia, mało intuicyjny, w origins wystarczyło oddalić kamerę, i gra przechodziła w tryb którym mogłeś normalnie wydawać rozkazy postacią
No w Inkwizycjy jest chyba tak samo? Jedyne zastrzeżenia jakie miałem do trybu taktycznego, to ograniczenia ruchu kamery w nim, bo ona była jakby przyklejona do podłoża i blokowała się na murach czy płotkach i trzeba było nią jeździć tak, jak poruszałaby się postać. Ale prawie całą grę grałem w trybie taktycznym (prawie 80h) i wydawanie rozkazów, wskazywanie celów działało. Nie działało za dobrze wyłącznie utrzymanie pozycji, bo postacie dystansowe miały tendencję przemieszczać się ciągle w czasie ataków, przez co krzyżowały kręgi piorunów z mechaniki jednego ze smoków, co skutkowało przeskakiwaniem błyskawicy między członkami drużyny.

balans postaci, mag i łotrzyk został strasznie znerfiony w inkwizycji, w dragon age 2 mag i łotrzyk zadawali dość mocny dmg, ale byli słabo wytrzymali, w inkwizycji czary maga zostały strasznie znerfione, ledwo muskają wrogap
Balans jest inny - zgadza się. Czy zmiany balansu są złe? Imo nie, podkreślają odmienne role postaci. Wojownik w DAI to tank, łotrzyk to damage dealer, a mag ma zajmować się kontrolą tłumu i supportem. Wyraźniejsze zarysowanie ról sprawia, że ten gameplay klasowy jest bardziej zróżnicowany. Dla porównania D&D 4E miało wprowadzić wyraźny podział na role, jak w MMORPG, ale w praktyce okazało się to nie działać, bo najskuteczniejsza była drużyna złożona z samych damage dealerów. Na mój gust zmiany balansu w DAI są bardziej udane. W całej serii są tylko 3 klasy postaci, więc lepiej, że się mocniej różnią od siebie. Łotrzyk jest najlepszym DD w DAI. Varrik u mnie zadawał rekordowe kryty na tle drużyny. Pod tym względem nic się nie zmieniło w porównaniu do DA2.

taktyka w inkwizycji to śmiech na sali, spamujesz po kolei czary i umiejętności
Brzmi jak Origins :P A tak serio to od DA2 postawiono na cross class combos, gdzie mogłeś spamować umiejętności po kolei, a mogłeś przeprowadzać combo łącząc 2 konkretne umiejętności pod rząd, przez co zamiast 100% obrażeń ta druga zadawała wówczas 400%. Więcej w tym taktyki niż w Origins. O ile w DA2 miałeś konkretne detonatory dla określonych negatywnych statusów, tak w Inkwizycji miałeś uniwersalny zapalnik, a detonator definiował efekt. Imo wciąż bardziej taktyczna walka niż w Origins, bo nie spamowałeś skillów po kolei, tylko łączyłeś w wybrane kombinacje dla określonych efektów.

łykasz mikstury, jak zejdzie taka potrzeba, w inkwizycji masz raptem tylko 3 sloty na mikstury i toniki
Mikstur można było mieć nawet 12, ale jak grało się prawidłowo, to nie były potrzebne. Origins polegało na przyjmowaniu i leczeniu obrażeń. DAI ma inną dynamikę przeżywalności i skupia się na mitygowaniu obrażeń w ogóle. Umiejętne korzystanie z gardy i bariery sprawiało, że drużyna była nietykalna nawet na koszmarnym poziomie trudności.

wytrzymałość i mana regeneruje się bardzo szybko, gdzie w origins miałeś do odnowienia tych zasobów mikstury dane[/]
Inna dynamika zasobów. Np. Origins zdolności podtrzymywane blokowały na stałe jakiś % paska zasobu, w DAI tego nie robią, ale systematycznie zużywają zasób przez cały czas. W Origins wojownik generował zasób jak wojownik w WoW. Walka w Origins mocno przypominała MMORPG - rotacja cooldownów i podobne zarządzanie zasobami.

boy3 Już inkwizycja miała strasznie upośledzony system walki
Co było upośledzonego w systemie walki w Inkwizycji?

dlatego zdecydowali się na taki system walki w tym najnowszym DA
Inkwizycja i Veilguard mają dwa zupełnie różne systemy walki. Nie wiem skąd się wzięła ta implikacja u ciebie. W Inkwizycję dało się grać jak w Origins - kamera z góry, wskazywanie celów każdej postaci, automatyczne ataki jak w Origins czy nawet Baldurach, skille odpalane na cooldownach.

W Veilguard każdy ruch, atak postaci nawet jej obrona przed atakiem muszą wynikać z aktywnego inputu ze strony gracza. To RPG akcji.

Bogas Jak to ktoś sugerował - Fallout New Reno byłoby spoko. Postapo ale w bardziej miejskim settingu. Byłoby odświeżające, gdyby Obsidian zrobił tego Fallouta na innej technologii niż Bethesda. Inny silnik - może coś w stylu BG3, że pełne 3D, perspektywa izometryczna, filmowe dialogi, drużyna. Zupełnie inny kierunek rozgrywki niż Bethesda.

Ale czego nie zrobią, to i tak się raczej rewelacyjnie nie sprzeda, bo wydaje mi się, że z racji, iż to Fallout, to MS jednak mocno dofinansuje produkcję. Sawyer sam mówił m.in., że nie rozumie takiego sukcesu, jaki osiągnął BG3 i nie wie, czego chcą współcześni gracze. Pytanie na ile sama marka i renoma "reżysera Fallout New Vegas" nakręcą hype.

W BG4 spod MS i tym bardziej w Icewind Dale 3 nie wierzę ;]

Bogas Milion kopii w 2 miesiące to bardzo dobry wynik jak na grę tego typu.

Rogue Trader musiał chyba dojrzeć. Owlcat słynie z wypuszczania totalnie zabugowanych gier i z RT było rzekomo podobnie. Sam czekam z zagraniem.

A Clockwork Revolution obczaję w wolnej chwili. Osobiście też wolałbym np. Wasteland 4 albo Bard's Tale V.

Persecuted PC to otwarta platforma. Grę kupisz w oficjalnej dystrybucji na jednej z dużych platform. Grę kupisz w mniejszym sklepie z oficjalnymi kluczami. Gry kupisz w keyshopach od resellerów, najczęściej są to klucze pozyskane z pudełek ze sprzedaży detalicznej z innych regionów świata. Ewentualnie grę pobierzesz w jej pirackiej wersji z internetu. Nie ma opcji, by PC gaming umarł, bo nikt tego tak naprawdę nie kontroluje i nie ogranicza. W każdej chwili nawet ty możesz wydać swoją grę, nawet bez żadnych kluczy i dystrybuować ją wyłącznie na płytach - nikt ci tego nie zabroni. PC gaming będzie trwał, chyba że podzespoły z biegiem lat podrożeją do tego stopnia, że na nowy komputer stać będzie nielicznych.

Na PC masz duży wybór źródła zakupów, przez co konkurencja wymusza zachęcenie klientów obniżkami cen. Ewentualnie możesz się wypiąć na korpo i pływać po zatoce za darmoszkę.

W przypadku Sony masz tylko jeden sklep z cyfrowymi grami i zamknięty ekosystem, w którym nie da się dystrybuować gry bez wiedzy i zgody Sony. Po wyeliminowaniu nośników licencji to daje kontrolę nad sprzedażą, bo albo kupujesz od nich cyfrowo albo w ogóle. W ramach platformy jest to monopol w sytuacji gdy nie ma handlu fizycznymi nośnikami, gdzie sklepy często dają niższe ceny, bo kupują pudełka po cenach hurtowych i mogą obniżyć swoją marżę albo muszą się pozbyć krążków ze względu na wymianę towaru na półkach i problem z magazynowaniem. Jeśli tego zabraknie, zostanie tylko jedno źródło - PS Store.

Jest lament, że w Sony będą mogli sobie zaśpiewać 400 czy nawet 600 zł za grę, ale imo nie do końca, bo wciąż konkurencję będzie stanowić rynek gier pecetowych i pozostałe konsole. Zbyt duży narzut na ceny w PS Store sprawi, że ludzie albo nie kupią nowej konsoli Sony albo szybko się jej pozbędą i pójdą grać na sprzęcie konkurencji (XBOX, Nintendo albo właśnie PC).

Bogas O sprzedaży NT zaczęto mówić tuż po czerwcowym pokazie XBOX-a.

W kwestii InXile, przez cały okres od zakupu przez MS (chyba niemal 8 lat) wydali wyłącznie Wasteland 3 z dodatkami, gdzie gra zaczynała z ufundowaniem na FIG-u, ale ponoć MS dofinansował produkcję. Nie wiem, jak WL3 się sprzedało, ale miałoby jakoby trafić do 2 milionów graczy (chyba było w GP też?).

Za Clockwork Revolution trzymam kciuki i na grę czekam, na pewno kupię by zagrać w dniu premiery. We wszystkie produkcje InXile grało mi się świetnie, studio nigdy mnie nie zawiodło i też życzę im jak najlepiej. W najnowszej grze fajnie zapowiada się ten gimmick kontrolowania czasu aby wpływać na bieżący stan rzeczy. Zastanawia mnie tylko część erpegowa, bo w sumie na zwiastunie gra prawie w ogóle z RPG się nie kojarzyła. Mogli chociaż pokazać jakieś elementy rozwoju postaci albo wybór linii dialogowych.

Bogas Teorie wzięły się stąd, że Ninja Theory zostanie sprzedane jeszcze przed premierą Senuy, bo firma, która aktualnie toczy rozmowy ma dofinansować i ukończyć produkcję gry. I teraz krążą sugestie, że InXile też może ostatecznie dowieźć grę już pod innym wydawcą. No ale plotki to plotki, atmosfera sprzyja takim spekulacjom.

Bogas Teraz są też sugestie, że InXile podzieli los Ninja Theory, że Clockwork Revolution nie anulowano podobnie jak Senua, żeby potencjalni nabywcy studia zobaczyli ich produkt i złożyli ofertę wykupienia, bo studio wypada z XBOX GS.

verify Dread ma taki przyjemny staroszkolny wygląd w tej perspektywie sidescrollowej. Dużo ciekawsze poruszanie. Jest też grą dużo trudniejszą, zarówno pod względem zręcznościowego wykonania czynności by zdobyć pewne upgrade'y i zwłaszcza pod względem walk z bossami.

Prime Remastered ma super immersję dzięki FPP, wizjerom. Zagadki o ile są prostsze w kwestii egzekucji ruchów, o tyle są ciekawiej skonstruowane - uwielbiałem wszystkie ścieżki do spider morphballa - kiedy przemieszczasz się w przestrzeni trójwymiarowej to nabierają dodatkowego cóż - wymiaru. Gra jest też dużo łatwiejsza. Drugiego bossa musiałem powtórzyć, jak już rozkminiłem jak unikać ataków i co trzeba zrobić, by go ubić. Kilku bossów pokonałem z marszu - w tym rzekomo najtrudniejszego według graczy. Drugiego najtrudniejszego to dopiero za 5 razem, a finałowego za drugim. Jak przypomnę sobie, że w Dread niektórych męczyłem po kilkanaście razy to różnica raczej ogromna pod względem trudności, ale też w Dread sterowanie było bardziej skomplikowane - czasem trzeba było przytrzymać 3-4 przyciski, wciskać piąty i jeszcze nasadą dłoni szturchałem analog, żeby wycelować xD W sumie finałowego bossa w Dread ogarnąłem za 3 podejściem, a dłużej się męczyłem z sekwencją ucieczki na czas xD W Prime Remastered zwykli wrogowie to była kaszka z mleczkiem do momentu dojścia do kopalni. Tam pierwszy raz rzutem na taśmę dotarłem do stacji zapisu.

O Metroid Prime 4: Beyond słyszałem tyle negatywnych rzeczy, że jak teraz jestem już po jakichś 15 godzinach to rozumiem zastrzeżenia względem konstrukcji mapy (nie ma szybkich skrótów między regionami, bo łączy je wielka pustynia i trzeba z narożnika do narożnika dojechać by przejść na inny biom), poziomy są bardziej korytarzowe z sekretami, nie są jak kilka pętli połączonych skrótami. Ale kurde, gra się mimo wszystko zajebiście. I bossowie podobają mi się najbardziej. Z jednej strony albo są za łatwi, albo możliwość celowania myszką w przypadku mnie (PCMR) sprawia, że poza jednym każdego pokonałem przy pierwszym podejściu mając na koniec full HP. Ale mechaniki mają bardzo fajne, no i to bardziej test na cierpliwość, gdzie muszą wypalić całą rotację ataków, aż będzie można ich zranić za 1/4 HP. Tyle że to nie soulsy, gdzie czekając na okienko ataku się nudzisz robiąc uniki, bo tutaj cały czas trzeba atakować określone punkty i wykorzystywać nowe psychiczne zdolności, żeby spełnić warunki, które umożliwią zranienie. Bardzo angażujące.

Wszystkie trzy mają świetny klimat. Dread najbliżej do wyobcowania i horroru, chociaż w Prime Remastered tę alienację też dość mocno czuć. W Prime 4 zbiera się ekipę pomagierów (a właściwie ratuje) i są nawet etapy, gdy pomagają w walce.

Nie wiem jeszcze jak w przypadku Prime 4, ale te gry są świetne do masterowania. Ja na normalnym przechodziłem i Dread i Prime Remastered jakieś 25h każda, a hardkorowi fani robią je na wysokim poziomie trudności w 5 godzin. W Dread w ogóle jest jakaś opcja złamania sekwencji, że power bomb zdobywa się szybciej i jednego bossa można pokonać niemalże na hita.

Ogólnie to Dread > Prime 4 > Remastered, z zaznaczeniem, że Prime 4 jest lepszą grą od Prime Remastered, ale Prime Remastered jest lepszym Metroidem od Prime 4.

Smalec No z Honest Hearts to mi się podobały tylko dzienniki tego strażnika z rodziną, co walczył o przetrwanie, a Grahama to nawet nie pamiętam za dobrze, ani jego przekonań, ani jego dialogów. Odkrywanie mapy dość mocno mnie tam zmęczyło, bo to był pierwszy dodatek, który ogrywałem pod koniec podstawki.

Jak dla mnie to tylko Dead Money > długo długo nic > Honest Hearts > długo długo nic > Old World Blues > a o Lonesome Road wolę nie pamiętać.

Taki przykład z Nintendo. Przeszedłem ostatni Metroid Prime Remastered, powoli kończę Metroid Prime 4 Beyond. Marka Metroid jest bardzo stara i ma hardkorowych fanów. Te gry są zwykle rewelacyjne albo chociaż bardzo dobre. Mimo to nie są system sellerami, nie biją rekordów sprzedaży pod względem popularności. Pokemony sprzedają w pierwszy tydzień więcej kopii niż Metroid Dread sprzedał w kilka lat. Normalnie jakby przenieść forumowiczów z GOL-a na grunt Metroida to by się zaczęło "te gry to gówno, Mario Kart 8 sprzedało kilkadziesiąt milionów kopii, Metroid Dread tylko 3 miliony". Tymczasem wyciekła klasyfikacja wiekowa dla nowej gry z serii (Metroid Ravenous) i są wiarygodne przecieki, że będzie remake Super Metroid.

Nawet jeśli nie jest to dochodowa marka dla Nintendo, wypełnia pewną niszę. Sprawia, że katalog gier jest bardziej różnorodny. Każdy może znaleźć coś dla siebie.

Dlatego mnie cieszy, że są takie gry jak Avowed, czy TOW2, bo do mnie to trafia, podczas gdy odbijam się od innych tytułów, jak Divinity Original Sin czy Wiedźmin 3. I w sumie jedyne kogo powinna interesować skala sprzedaży to tak naprawdę inwestorzy i wydawcy, a często mam wrażenie, że najwięcej do tych informacji onanizują się hejterzy poszczególnych tytułów. Trochę w myśl kopania leżącego, schadenfreude. Z punktu widzenia gracza liczy się tak naprawdę, czy w daną grę gra mu się dobrze. Nawet jeśli sprzedaż może decydować o szansie produkcji sequela - no jeśli jest za niska, to gracz i tak nie ma na to wpływu, chyba że sam kupi kilka milionów egzemplarzy.

Chyba że jest jakiś spisek i ludzie serio boją się wyrażać negatywne opinie o "dobrych" grach i pozytywne opinie o "złych" grach, bo mediana pokazuje inaczej i lepiej się nie wychylać.

WeCreateWorlds Niemniej clue mojej wypowiedzi jest takie, że obie gry były solidne, zatem ich słaba sprzedaż dość mocno mnie zdziwiła.

Po Avowed ludzie oczekiwali chyba gry na wzór TES-ów, z czego Obsidian dość szybko się wycofał i w chwili gdy zaczęły się wywiady i pierwszy raz pokazali gameplay, to porównywali grę do TOW. Naciskali, że nie jest "open world" i nie jest "sandboxem" w przeciwieństwie do Skyrima. To wyreżyserowany RPG, gdzie poziom interakcji ze światem jest jedynie nieco większy niż np. w KotOR czy w Dragon Age Origins. I gdyby była to gra z kamerą izometryczną, to może by to przeszło, ale przy immersyjnym widoku FPP, bez pełnej interakcji z NPC i otoczeniem już nie. Zdaje się, że dla wielu to zabiło grę.

Ludzie i tak oczekiwali Skyrima i krytykowali Avowed za to, że gra nie jest taka jak TES-y. To chyba dość częsty przykład, że krytykuje się grę za to, że nie jest taka, jak w gruncie rzeczy nie miała być. Jest inna niż oczekiwała pewna potencjalna grupa odbiorców. Zawiódł marketing, który na dobre rozkręcił się z tydzień przed premierą?

Gra trafiła generalnie do niszy, w której większościowo zebrała uznanie, a reszta graczy albo się odbiła albo w ogóle nie zainteresowała tytułem. Wydaje mi się, że cały ten ruch antywoke to i tak jedynie głośna mniejszość. W gamepassie paradoksalnie była ponoć najczęściej ogrywaną grą w okolicy premiery, jakieś rekordowe liczby godzin tam niby nabijano. Jednocześnie na Steam trafiła właśnie raczej do niszy świadomie zainteresowanej tytułem. Na PS5 wyszła po roku i musiała się zmierzyć z medianą opinii.

TOW 2 wydaje mi się lepszą grą od jedynki, wiele aspektów realizuje lepiej. Jedynka była sukcesem, dwójka nie. Trudno powiedzieć czemu. Jedynka wyszła też w dobie COVID-a, gdy ludzie mieli od groma czasu i pieniędzy na rozrywkę w izolacji. Pomogło reklamowanie gry od twórców Fallouta 1 w obliczu klęski wizerunkowej Fallout 76 od Bethesdy. Marketing nakręcił się sam. Przy dwójce tego zabrakło, a MS też marketingowo dużo nie robił.

Przy okazji afery z ruchem Sony sprzed paru dni przesłuchałem materiały Grzegorz Wątroby z Okiem Deva i on tam podaje interesujące statystyki od różnych analityków. Statystyczny gracz Sony kupuje 2 gry rocznie i przeważnie są to Fifa i CoD. Świadomi gracze to zdecydowana mniejszość, bodajże kilkanaście procent i oni kupują powiedzmy jedną grę miesięcznie.

Reszta albo nie śledzi rynku, albo gra w gry usługi (ponad połowa konsumentów) albo kupuje to, co jest akurat popularne, co przyciąga wzrok, o czym jest głośno w pozytywny sposób. Dlatego dużo ludzi, którzy nie grali w klasyczne cRPG rzuciło się na BG3, bo wypada sprawdzić GOTY. Dużo ludzi, którzy nie grali w JRPG, kupiło Expedition 33, bo krążyły same pozytywne opinie (był nawet deficyt pudełkowych wydań bo popyt przekroczył podaż). Dużo graczy kupuje kolejny odsłony i rimejki Resident Evil, bo to znana i doceniona marka. Dziesiątki milionów preorderów na GTA VI, bo to swego rodzaju zjawisko. Osobiście nie interesuje mnie GTA VI, ale zdecydowana większość graczy, kupi nową grę Rockstara, bo to najgłośniejszy tytuł tego roku.

Generalnie ani Avowed ani TOW2 nie pasują do takich kryteriów. Nie przebiły się do mainstreamu. Nie były dość popularne. Czy nie były popularne bo nie były dość dobre? Nie wydaje mi się. Były dobre lub bardzo dobre, ale dla określonej niszy i jak zwykle przy grach Obsidianu przestrzelono oczekiwania sprzedażowe, jednocześnie te były takie a nie inne, bo budżety były na tyle wysokie.

TBH mam wrażenie, że to wszystko poszło w złą stronę. Ludzie zamiast grać i czerpać frajdę z tego hobby to nakręcają się liczbami, które oddają jedynie fragment całości, jak all time peak na Steam, jakieś doniesienia o kiepskiej sprzedaży, liczbie kopii na rynku itp. itd. Jakby - grałem w Avowed i TOW2 i przy obu się bardzo dobrze bawiłem, ale ile razy to powtórzę, to zawsze ktoś się zdziwi i oburzy, bo te gry to gówno i na dowód podaje mi liczbę graczy na Steam. Cool. Ale co z tego? Nie wszystko i nie wszędzie jest dla każdego. Nie każda gra musi być niedoścignionym ideałem lepszym od każdej poprzedniej gry, w jaką w życiu zagraliśmy. To nierealne oczekiwania.

Kwisatz_Haderach Tyranny należy do Paradoxu. Avellone sam pisał w sieci, że Obsidian przekierował hajs z Paradoxu przeznaczony na Tyranny do dokończenia Pillarsów. Wydaje mi się, że może być problem z zaufaniem.

Z drugiej strony MS kiedyś współpracował z Obsidianem, który robił dla nich grę Stormlands, a tę anulowano i ogólnie ponoć obie firmy źle oceniały tę współpracę z różnych powodów, co nie stało na przeszkodzie, by wiele lat później MS wykupił Obsidian.

Kasrkin Kai jest jak Serafen w Deadfire - żeby życie miało smaczek...

Opis miecza dropiącego z Sargamisa dot. niebinarego paladyna, do którego ten miecz niegdyś należał.

Notatki ze Świtobrzegu o tego typu treściach nie pamiętam.

Jedna mieszkanka Rajskiego Portu prosi o przekazanie wiadomości kurtyzanie, w której się zabujała.

W ruinach pargrunów w Szmaragdowych Tarasach jest notatka jednego ze strażników pisana z perspektywy osoby niebinarnej.

W Trzeciogrodzie jest niebinarny Chico związany z questem dot. umierającego łowcy i odzyskania należącego do niego serca lewiatana z ruin na pustyni.

I to chyba tyle. Ja wiem, że każdy ma swoje poglądy, też nie jestem fanem tego typu treści, ale nie grałem jeszcze w żadną grę, w której byłoby ich takie natężenie, aby w najmniejszym stopniu psuło mi frajdę z grania. W sumie tylko raz mnie gra zniesmaczyła i to był Wiedźmin 2 jakoś w ostatnim rozdziale jak poszedłem ubić jednego maga i przerwałem mu zabawę z kochankiem.

Ogólnie o Avowed dużo bzdur gadano, np. wytykano, że w jednym mieście są praktycznie same postacie o ciemnej karnacji. Ciul tam, że to Vailianie i jest to zgodne z lore dla rdzennych mieszkańców Republik.

Nawet jak się zestawi tę niesławną wypowiedź twitterową jednego z głównych artystów Obsidianu z wyglądem gry, gdzie no generalnie oddali wizualną stronę Pillarsów bardzo dobrze (Yatzli ma alternatywną szatę identyczną jak Aloth, Kai ma alternatywny mundur jak Maia Rua, Aedyrczycy noszą charakterystyczny ubiór, atchitektura vailiańska wygląda jak na archipelagu w dwójce itp.).

Może ktoś się czepiał, że kobiet w grze są brzydkie, idk. Kilka jest naprawdę ładnych - właścicielka Syreny, Dorso od razu przychodzą mi na myśl. Co ciekawe Tim Cain nagrał zabawny materiał o "brzydkich postaciach w grach" gdzie wyśmiał graczy, którzy ostatnio non stop na to narzekają przy każdej grze na rynku.

Iselor To już nie przeszkadza łotrzyca, która nie może używać tarczy?

Kasrkin Trójka mnie mocniej utrzymała przy sobie niż Diablo 4 do niedawna. W podstawce D4 pograłem soską 160h i już nie wróciłem. Potem wyszedł VoH - kolejne 130 godzin spiritbornem. Kiedy premierę miał LoH to wsiąknąłem na prawie 170 godzin i palkiem i barbem i bawiłem się super. Na obecnym etapie D4 podoba mi się już bardziej od D3. Pewnie grałbym dłużej, ale sam stwierdziłem, że muszę zrobić przerwę, bo kupka wstydu czeka. W D2 np. w ogóle nie widziałem endgame i marchewki na kiju po przejściu kampanii. Mefistoruny czy bieganie na Diablo mnie nudziły. Zwykle nawet nie chciało mi się dalej grać tą samą postacią na koszmarze, tylko robiłem nowego bohatera, a do starego na wyższym poziomie trudności wracałem po długim czasie. Często po wielomiesięcznej przerwie. O ile w D2 mi się zawsze świetnie grało, w sensie tak czysto rozrywkowo, to nie widziałem tam endgame'u, który motywowałby do nie wiadomo jak długiego farmienia po po zaliczeniu questów. Ale najwięcej grałem nim wyszedł dodatek, potem trochę z LoD, ale w sumie mając te same "nawyki". Po 15 minutach biegania na Baala zwykle byłem znudzony i wyłączałem grę i odstawiałem na długi czas.

Ergo A nie no ok, to się zgadza jak najbardziej. Mój błąd.

Niemniej zdarzają się typowe przykłady scalperów, ale to bardziej przy jakichś wydaniach limitowanych itp. albo gdy był większy popyt niż podaż pudełek z daną grą (zdarzyło się chyba m.in. przy Expedition 33).

Anyway - racja po twojej stronie.

Ergo To następnym razem przeczytaj jeszcze artykuł, który linkujesz (załączony obrazek).

Poraża mnie, jak można tak mocno polegać na AI.

Nawet ten artykuł mówi o interpretacji przepisów, które zamieściłem.

Ergo AI na pewno się nie zna.

Przepisy nie mówią nic o kwocie, z wyjątkiem sytuacji, gdy kwota sprzedaży przekracza 1000 zł, to wówczas nabywca powinien zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych.

Generalnie w świetle polskiego prawa podatkowego, którego zapis wrzuciłem wyżej, jest tak, że pieniądze uzyskane ze sprzedaży dowolnej rzeczy, którą posiadasz krócej niż pół roku, stanowią dochód i powinien być wykazane w PIT. Jeśli sprzedajesz ruchomości, które posiadasz dłużej, nie stanowi to dochodu.

Jest mnóstwo artykułów na ten temat. Oczywiście US nie ma mocy przerobowej by przywalić się do zatajenia dochodu przy odsprzedaży gierek, które dopiero co gracze nabyli. Tym bardziej że najczęściej leci to na portalach z odbiorem osobistym, gdzie gotówka może przechodzić z rąk do rąk i nie ma śladu wpływu na konta. Poza tym US raczej skupia się na grubszych wałkach podatkowych.

Ludzie kolekcjonują różne rzeczy. Czasem porzucają hobby, chcą się pozbyć kolekcji i wówczas warto zapoznać się z przepisami, żeby potem nie było płaczu.

Od czasu wprowadzenia DAC7 w UE podmioty, jak portale aukcyjne, mają obowiązek raportować do US użytkowników, którzy dokonali w ciągu roku bodajże min. 30 sprzedaży lub łączna kwota przekroczyła 2000 euro. Ale to taka dyrektywa nakierowana na wyłapanie niezarejestrowanej działalności handlowej, gdzie cwaniaki regularnie obracają nawet 20-40 tys. euro miesięcznie na flipowaniu rzeczy. Jak jakiś hobbysta pozbywa się kolekcji i wystawi kilkadziesiąt przedmiotów na sprzedaż też może na niego paść podejrzenie, że zataił regularną działalność handlową.

TyreseMaxey Normalny jesteś?
A ty? Wyszukiwarki internetowej użyć potrafisz?

Nie będę wklejał całego tylko te konkretne zapisy, do których się odwołuję.

USTAWAz dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych

Art. 10. - [Źródła przychodów] - Podatek dochodowy od osób fizycznych.

1. Źródłami przychodów są:
8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie

Tl'dr
Sprzedaż rzeczy po okresie krótszym niż 6 pełnych miesięcy liczonych od końca miesiąca, w którym dana rzecz została nabyta przez osobę prywatną jest z punktu widzenia prawa dochodem i podlega podatkowi dochodowemu.

Jeśli kupujesz grę, przechodzisz i sprzedajesz ją 2 tygodnie później generujesz dochód w świetle przepisów polskiego prawa. Jeśli kupisz grę np. 15 stycznia i sprzedasz ją w sierpniu lub później, nie jest to już traktowane jako dochód.

Vasella nie no premierowy debiut to był mega sukces. 8 milionów preorderów, 8 milionów sprzedanych obietnic! W ramach porównania - zeszłoroczne GOTY, Clair Obscure: Expedition 33 potrzebowało całego roku by sprzedać 8 milionów egzemplarzy. CDP Red wystarczył dobry marketing i pompowanie balonika.

Wybaczcie mi sarkazm, ale większość bywalców forum uważa, że dobra gra to tylko ta, co bije rekordy sprzedaży. Premiera CP 2077 to dobry przykład na to, że sprzedaż nie jest równoznaczna jakości.

Po latach jest już ponoć lepiej, chociaż jakoby wciąż bywają problemy. Może jak Phantom Liberty zejdzie z ceny do jakichś 40 zł w promocji, to zagram drugim raz i sprawdzę dodatek. Podstawka fabularnie mnie nie urzekła i podobały mi się może ze 3-4 questy. Nawet pomimo tego i pomimo niekończącego się festiwalu bugów, po jakimś czasie grało mi się w Cyberpunka całkiem spoko, na pewno przyjemniej niż w Wiedźmina 3.

TyreseMaxey do momentu o podatkach wszystko sie zgadza
ale w kwestii podatkowej piszesz bzdury
kupujac gre wliczony jest w nia vat, ktory finalnie placi kupujacy, bo cena jest wyzsza o ten podatek niz gdyby go nie bylo
wiec z jakiej racji mialby placic drugi raz jeszcze od sprzedazy (mowimy o prywatnej osobie, ktora sprzedaje przedmiot uzywany, a nie firmie ktora handluje grami)
jak ktos kogos chce ruchac to panstwo obywatela

To poczytaj o podatku od rzeczy używanej i zbywaniu rzeczy jako osoba prywatna a potem wróć do sekcji komentarzy.

Tl'dr sprzedaż prywatną musisz rozliczyć w podatku dochodowym PIT, jeśli przychód został uzyskany ze sprzedaży rzeczy, którą nabyłeś w ciągu ostatnich 6 miesięcy - przy czym okres ten liczony jest od 1 dnia miesiąca następującego po miesiącu nabycia ruchomości.

Jeśli rzecz posiadasz dłużej niż 6 miesięcy, jesteś z tego podatku zwolniony. Mowa cały czas o osobie prywatnej a nie prowadzeniu działalności handlowej.

Info raczej pewne.

Ale chyba jednak plotki i może chodzi bardziej o redukcję etatów.

Bogas W przypadku Obsidianu chyba wyciągają, ale zdecydowanie za późno. To co wyprodukowali nie przepadanie i osobiście będę często do ich gier wracał nawet jeśli MS rzeczywiście ich zamknie. Chętnie bym zagrał w lepsze Avowed 2 i przede wszystkim PoE3, bo był potencjał na ciekawe domknięcie, ale jeśli nie, to trudno.

PCMREpic Technologia tych płyt jest stara. BR wyszło w 2006, a PS3 miało na start BR i kosztowało noramlnie. Więc PS6 mogłoby mieć AD w normalnej cenie, skoro to płyty z 2014.

Już BD się nie przyjęło na pecetach ze względu na koszty, co przyspieszyło upadek fizycznych nośników na PC. Wiadomo, konsole mają standaryzowaną konstrukcję i w przypadku nowej generacji nie byłoby problemem wprowadzenie nowej technologii. Ale pomijając koszty takiego zabiegu, nie o to w tym wszystkim chodzi.

Sony i reszta od lat zazdrościły ubiciu rynku wtórnego na PC i kombinowali nie raz, aby podobny stan osiągnąć w swoich ekosystemach. Kiedyś próbowali, wpychając do gier kody na różne przepustki sieciowe itp. przypisywane do konta, jak np. w Mass Effect 2 i Mass Effect 3. Jeden gracz odsprzedał drugiemu płytę z grą, ale kod został wykorzystany przez tego pierwszego, więc nowy nabywca nie miał dostępu do funkcji sieciowych, jak darmowe DLC w dwójce czy multi w trójce.

Grifter Ostatnio kupiłem pudełko za 100 zł. Nówka w folii. Po ograniu (6 dni) sprzedałem za 6 dyszek.
A co miałbym zrobić z tym samym cyfrowym śmieciem, który w sklepie kosztował 120zł po sześciu dniach?

Zgodnie z polskim prawem powinieneś zapłacić podatek po zbyciu ruchomości, której nie posiadałeś dłużej niż 6 miesięcy :P

https://www.podatki.gov.pl/podatki-osobiste/pit/informacje-podstawowe/co-jest-opodatkowane/zbycie-rzeczy-ruchomej
"Czy musisz złożyć zeznanie
Złóż zeznanie, jeżeli sprzedałeś(-aś) rzecz ruchomą (np. samochód):

przed upływem pół roku (okres ten liczysz od końca miesiąca, w którym rzecz stała się Twoją własnością) i
należała ona do Twojego prywatnego majątku (czyli była to sprzedaż poza działalnością gospodarczą).
Zeznanie składasz niezależnie od tego, czy z tytułu odpłatnego zbycia wystąpił(-a):

dochód,
strata.
Odpłatne zbycie rzeczy po upływie pół roku nie jest opodatkowane podatkiem PIT. W takiej sytuacji nie wykazujesz sprzedaży w zeznaniu."

legorass 20 lat temu na PC szło się na bazarek i kupowało gierke = Piractwo!!!! zakazać!!! złodzieje!!! na PC sami złodzieje!!!
Teraz na konsolach - zamiast na bazarku to odsprzedaje sie znajomym/na necie = "złodzieje bo chcą tego zakazać!!! korporacyjne sku%^ynstwo!!!"

To że mirek ze szczecina kupił od znajomego gre, nie zmienia faktu że ta gra zmieniając nabywcę staje sie... kradzioną/piracką wersją ponieważ producent jej nie sprzedał, drugi, trzeci, czy dziesiąty raz.

Zabawne jak nagle piractwo jest bronione :) x2

Co to za bzdury? xD
Piractwo było wtedy, gdy na takim bazarku handlowali gierkami bezprawnie powielonymi. Przykładowo Sony sprzedał 1 egzemplarz a pirat zrobił 20 kopii i sprzedał 20 kopii.

Twój przykładowy mirek ze szczecina kupując grę od znajomego kupuje oryginalną płytę wydaną i sprzedaną przez Sony w oficjalnej dystrybucji. Sony na tym już zarobiło. Dlaczego miałoby zarabiać wielokrotnie na sprzedaży jednego egzemplarza?

Kupując coś masz prawo tym rozporządzać. Jak najbardziej możesz dowolne ruchomości zbyć. Polskie prawo reguluje w tej kwestii m.in. to, że taka sprzedaż jest nawet zwolniona z podatku, jeśli nastąpiła po 6 miesiącach od nabycia danej rzeczy. To mechanizm, który miał przeciwdziałać flipowaniu towarem. Oczywiście nie brakuje scalperów, którzy kupują towary deficytowe i sprzedają je przez serwisy aukcyjne umawiając się na odbiór osobisty, więc nikt im nie udowodni, że transakcja miała miejsce szybciej niż po upływie 6 miesięcy i nie płacą mimo to podatku.

Jeśli ci wszyscy gracze kupują gierki w pełnej cenie na premierę i po przejściu po tygodniu sprzedają 20 zł taniej, to nie ruchają Sony, tylko ruchają państwo na podatkach.

Halabarda Geralta Prey był super, dodatek nawet lepszy. Do tego Arx Fatalis i Dark Messiah of M&M ze starszych tytułów od Arkane. Oba też bardzo dobre.

Diabeł z Caroc Dopisz jeszcze Dungeon Rats i Colony Ship do listy. Ta pierwsza jest osadzona w świecie AoD i skoncentrowana na walce. CS na statku pokoleniowym w kosmosie. Colony Ship prawie zatopił studio. Pamiętam, że ludzie linkowali jakieś posty Vault Dwellera z rpg codex o zwijaniu interesu i braku kapitału na kolejną grę, ale chyba coś podziałali, bo pracują nad nową produkcją z wykorzystaniem mytosu Lovecrafta.

Sedno wypowiedzi Romero dotyczyło zliczenia użytkowników legalnych kopii shareware jako piratów, co zakłamuje statystyki. To trochę tak jakby użytkowników wersji demonstracyjnych zaliczać do piratów :P

Model dystrybucji sprawdzał się w celach marketingowych. Gra robiła zasięgi, stawała się rozpoznawalna. Jak komuś podobała się wersja shareware, to mógł kupić pełną bezpośrednio od producenta. Zwłaszcza jak gra nie miała dużego wydawcy i miejsca na sklepowych półkach, więc developerzy sprzedawali swoje produkcje wysyłkowo w odpowiedzi na listowne zamówienie z gotówką lub czekiem. Tak przynajmniej działało to w USA.

Sam m.in. dzięki shareware'owym kopiom Exile Jeffa Vogela wkręciłem się w komputerowe RPG. W ogóle w połowie lat 90. sporo shareware'u latało na dyskietkach wśród rodziny i kolegów. Blizzard miał swoje "spawns" - tak chyba nazywali te wersje shareware, że można było komuś płytę z grą pożyczyć, żeby sobie zainstalował taką ograniczoną wersję i pograł np. pierwszych kilka leveli w Diablo i namyślił nad zakupem.

SylwesterZ
Ale bardziej przypomina D&D, podczas gdy BG1 i 2 bywały przezywane przez niektórych ortodoksyjnych fanów D&D, że to hack&slash ze względu na brak gry turowej i kolejki inicjatywy. BG3 z jednej strony wraca do swojego źródła, choć z drugiej fani BG1 i 2 mogą być niezadowoleni z tego powrotu.

I tak i nie.
Podręczniki D&D zawsze opisywały walkę jako czas rzeczywisty zbudowany z ciągu sześciosekundowych rund. Kolejka inicjatywy jest po to, żeby w sprawiedliwy sposób rozstrzygać potyczki - aby każdy mógł wziąć równy udział w walce. Wynika to również z ograniczenia medium, bo fizycznie mistrz gry prowadzi narrację i nie jest w stanie w jednej chwili reagować na deklaracje wszystkich graczy. Spróbuj w jednej chwili toczyć dyskusję z sześcioma osobami na różne tematy. Fizycznie przekażesz komunikat w jednym momencie wyłącznie do jednej osoby - chyba logiczne, że inaczej niż turowo, "po kolei" tego się nie da zrobić w medium "stołowym".

Stare Baldury oparto na AD&D 2E - tam kolejka inicjatywy była dość specyficzna, bo zmieniała się co turę i była modyfikowana przez różne czynniki. Co ciekawe podobne podejście zaimplementowano w trybie turowym obu części Pillars of Eternity.

Wracając jednak do tej turowości i powtarzanego idiotycznego hasła Swena Vincke, że "Baldur's Gate 3 jest turowy, bo D&D jest turowe". D&D musi być turowe (patrz wyżej). Otóż jego komputerowe adaptacje pozbawione są tego ograniczenia, bo człowiek wymyślił komputer.

D&D symuluje czas rzeczywisty porcjując go na rundy, w obrębie których każdy uczestnik ma swoją indywidualną turę działania.
Komputerowe adaptacje D&D przedstawiają akcję w czasie rzeczywistym (z możliwością zapauzowania), porcjując ten czas na kolejne rundy, w których wszyscy uczestnicy mają swoje indywidualne tury działania, wykonując je równocześnie (w AD&D 2E było nawet coś takiego, jak remis inicjatywy i wszyscy działali po kolei, ale rezultat był rozstrzygany na końcu i każda akcja była przeprowadzona, co dawało nawet efekt, gdy np. dwóch wojowników ścierających się w walce mogło w tej samej rundzie paść martwymi od wymiany swoich ciosów).

Z technicznego punktu widzenia egzekwowania zasad, RTwP i TB jest to dokładnie to samo, tzn. w jednej turze postać może wykonać dokładnie taką samą liczbę ataków czy innych akcji opisanych w podręczniku systemu, bez względu na to, czy jest to adaptacja walki turowej, czy w czasie rzeczywistym z pauzą. Tak działały stare Baldury, Icewindy, Planescape: Torment, było to w obu Neverwinterach, KotOR-ach (o dziwo jakoś gracze dość często nazywają KotOR-y "grami turowymi" podczas gdy są to dokładnie takie same "RTwP"), Pathfinderach, nawet w Sword Coast Legends (aczkolwiek w tej ostatniej rundy nie trwały 6 sekund tylko może z 2 ).

Jak zwiększysz w starych Baldurach, Icewindach czy w Tormencie liczbę klatek z 30 do 60 to gry będą działać 2x szybciej, zwiększy sie tempo animacji, rundy będą trwać 3 sekundy zamiast 6, ale to, ile rzeczy w ciągu rundy wykonają bohaterowie pozostanie bez zmian. Postacie w RTwP robią to samo, co w trybie turowym, zajmuje to dokładnie tyle samo czasu z punktu widzenia mechaniki gry, ale po prostu dzieje się równocześnie, a nie po kolei.

Bo komputer jest w stanie to przedstawić, "symulować" bieg rund w czasie rzeczywistym, jedna po drugiej, ograniczając każdemu akcje i śledząc je równocześnie. Mistrz gry nie ma takiej fizycznej możliwości. Inne medium, te same zasady, inna prezentacja.

Powiedziałbym, że RTwP bardziej oddaje "fantazję" wartkiej akcji bitew.

Generalnie oba systemy - i turowy i czas rzeczywisty z pauzą mają swoje wady i zalety. Który jest lepszy? Żaden, kwestia indywidualnych preferencji. Osobiście świetnie się bawię w obu.

Ja się świetnie bawię przy turowym BG3. Czy wolałbym, aby była to gra w czasie rzeczywistym z pauzą? Tak. Moim zdaniem tytuł zobowiązuje, bo buduje pewne oczekiwania i zachowanie wierności wobec marki, serii gier.

I wyprzedzając malkontentów:
"Hurd dur, 5 edycji nie da się zrobić w RTwP, bo ma różne akcje i reakcje". Starsze edycje dedeków miały więcej rodzajów akcji (z 6 jeśli dobrze liczę) niż te podstawowe 3, jakie widzimy w BG3 i miały również reakcje. Miały też przygotowanie akcji! Nawet D&D 5E ma przygotowanie akcji, Solasty mają przygotowanie akcji, BG3 nie ma przygotowania akcji. O czym to świadczy? BG3 nie zrobiono w RTwP nie dlatego, że Swen wam powiedział, że to niemożliwe. To była jego arbitralna decyzja, bo mieli gotowe rozwiązania silnika do gry turowej.

Wszystko się da. Czy RTwP byłoby lepsze czy gorsze? Kwestia indywidualnych preferencji.

szopen469 Co do ostatniego akapitu, zacytuję twój pierwszy post: BG3 zdobyło nagrody gry roku nie bez powodu. Nie chodzi nawet o sam gameplay jako taki.
Ale wolność wyborów, i przewidywanie decyzji gracza
Tak, są ekipy które mogły by zrobić lepsza narrację czy walkę. Ale znaleźć ekipę która będzie w stanie zrobić swietną narracje, dobry gameplay i przewidywać pomysły graczy? To już znacznie ciężej. I możliwe że jest taka ekipa, nie mówię że nie. Ale na pewno znaleźć taki zespół nie będzie łatwo
Wszystko co wymieniłeś nie miało decydującego wpływu na ten sukces i te wszystkie nagrody, bo jest masa klasycznych cRPG-ów, które wiele z tych elementów - często kilka jednocześnie - robi lepiej od BG3.

I dyskusja zaczęła się od tego, że tak, jak najbardziej są takie zespoły, które byłyby w stanie to zrobić, po raz kolejny.

I dlatego że żadna z tych firm nie ma kasy na takie projekty to żadna nie ma doświadczenia. A jak powtarzam już któryś raz. Nie wystarczy przeskalować projektu by był dobry. Te firmy muszą zdobyć doświadczenie w dostarczaniu fani dla milionów. Dość skomplikowana by bawiła hardcorów, ale przystępna dla casuali. Bez tego możesz dać im budżet i czas a skończy się na projekcie dla miliona osób.

Są studia, który robiły gry w tej samej albo nawet większej skali. Czy skala gry odbiega mocno od skali samego projektu i zarządzania nim? W tych studiach są ludzie mający często 30-40 lat doświadczenia w branży. To zwykle oni zarządzają poszczególnymi zespołami jako specjaliści. Niektóre gry w tych studiach powstawały przy udziale 200-400 pracowników, często outsourcing. I znów nawiązując do BG3 - jedyne co tę grę odróżnia od wielu poprzedników z tego gatunku, to bezprecedensowy budżet, który dał wolność kreatywną, nieograniczony czas na produkcję i pozwolił przyciągnąć miliony graczy widocznym "production value". Wiadomo, pieniądze wszystkiego nie rozwiążą, ale pozwolą zatrudnić osoby, od rozwiązywania problemów.

Te firmy muszą zdobyć doświadczenie w dostarczaniu fani dla milionów.
Dużo gier zrobionych dla milionów nie było w stanie dostarczyć mi funu (vide Wiedźmin 3).

Może zamiast napalać się na bardzo dobrą i bardzo popularną grę, zacząć cieszyć się z grania po prostu w bardzo dobry gry i olać to, czy są popularne? Nigdy nie kumałem tego onanizowania się do nagród. Nagrody w tej branży to przede wszystkim nagrody popularności.

Nie ma sensu dłużej ciągnąć tej dyskusji. Generalnie moje zdanie jest takie, że równie dobre a miejscami nawet lepsze gry od BG3 już powstawały i jeszcze nie raz powstaną, ale nie były i nie będą tak popularne, bo nie miały takiego "production value". Powtórzenie tego sukcesu wymaga spełnienia kilku czynników wypunktowanych w moim poście 2.4. Popularne IP i kultowy tytuł też w przypadku BG3 bardzo pomogły i być może też stanowiły jeden z elementów decydujących - nazwijmy to siłą marki.

szopen469
No poprzednie Divinity to też nie są małe projekty. Wiec skala jest większa. To naturalne. Ale 20% więcej powiedzmy to nie jest zwiększenie skali 10krotnie.
Nie wiem skąd te liczby wziąłeś i do czego konkretnie się odnoszą. Pillarsy jedynka i dwójka z dodatkami miały contentu na 100-120 godzin każda część. Wastelandy od InXile i Bard's Tale IV to też były gry na 60+ godzin. Numenera krótsza. Pathfindery Owlactów to w ogóle kolosy (z toną fillerów i trash fightów) nawet na 200 godzin, jak samemu zarządzasz królestwem/krucjatą. To wszystko były naprawdę wielkie gry. DOS-y i BG3 też mają od ciula contentu, ale powiedziałbym, że one są dość mozolne w operowaniu, bo te mapki mają raczej kameralne.

Powiedziałbym, że skala jest raczej porównywalna w wielu tych grach.

Co do Avowed. Nie wiem jak z fanami. Ale dla mnie dialogi były drętwe a walka... No już nawet w skyrimie walka była lepsza.
A mnie dialogi fascynowała i chłonąłem każde słowo, bo spędziłem w tym świecie z 2000 godzin w Pillarsach. A walka wbrew zapowiedziom okazała się jak dla mnie znacznie lepsza, niż przypuszczałem, zwłaszcza jak się człowiek wgryzł w optymalizowanie mechanizmów progresji. Grając na normalnym poziomie trudności pewnie bym się nudził, ale na najwyższym miałem tonę frajdy i gameplay wciąż sprawia, że chętnie do gry jeszcze wrócę.

walka... No już nawet w skyrimie walka była lepsza.
Nawet jakby spojrzeć obiektywnie, to jest to bzdura.

A wybory często nie pozwalały smci podjąć twojej decyzji (czego świetnym przykładem był bogato omawiany quest z aborcją). Już nie mówiąc o sprzedaży która jasno mówi o jakości.
Jest sporo wyborów, które dużo zmieniają i tak naprawdę nie ma się świadomości tych zmian, póki nie zagra się drugi raz, inaczej. A wspomniany quest z aborcją też miał kilka rozwiązań - chociażby dwa totalnie podstawowe - mogłeś oddać kontrabandę właścicielce lokalu albo tego nie zrobić i donieść ambasadorowi na ten proceder. Faktycznie brak wyboru :P Przyznaj - grałeś w ogóle, czy powtarzasz po ułomnych youtuberach kręcących materiały pod kliki?

Natomiast TOW1 odniosło sukces. Wiec TOW2 kierowany do fanów jedynki też powinien go odnieść.
Podejrzewam, że wśród fanów jedynki TOW2 odniósł sukces. Po prostu nie zdobył większej liczby fanów z wielu różnych powodów, które niekoniecznie miały związek z jakością samej gry. I sequel kosztował ponoć znacznie więcej (6 lat produkcji), więc finansowo zawiódł Microsoft. Analogicznie można porównać do PoE. Jedynka odniosła sukces, dwójka przez rok była flopem, zanim zaczęła zarabiać. Dwójka jest obiektywnie lepszą grą, ale sukcesu nie odniosła. Ot, paradoks. Pierwsze TOW kosztowało nieco ponad 20 milionów i sprzedało się w 5 milionach kopii.

Takie disco elysium też bez porno osiągnęło sukces.
Osiągnęło względem budżetu, jaki pochłonęło. Szacunkowo kosztowało 3-5 milionów dolarów. Przy liczbie 5 milionów sprzedanych kopii był to sukces, gdzie może się mylę, ale gra chyba kosztowała 40$ na premierę? TOW sprzedało się w podobnej liczbie egzemplarzy, produkcja TOW miała 4x wyższy budżet (więcej hajsu do odrobienia) i koszty produkcji mogły być wyższe w USA niż w Estonii.

Tylko najwyraźniej trzeba przygotować coś lepszego.
Znowu to myślenie, że wysoka jakość = wysoka sprzedaż. Otóż nie i jest na to wiele przykładów, parę już podawałem. I te sukcesy o których piszesz, jak Disco Elysium, to też są sukcesy o różnej skali i wynikające z wielu różnych czynników (np. ze skali budżetu do odrobienia).

No veilguard ma jasną opinią i jasną sprzedaż.
Sporo opinii o Veilguard krąży z ust ludzi, którzy w grę nigdy nie zagrali. Imo to dobra gra. Przeszedłem dwukrotnie - jedyny DA, którego chciało mi się zagrać powtórnie od razu. Po prostu grało się w niego przyjemnie i technicznie był wykonany topowo, pod względem oprawy, pozbawiony bugów. Fani serii pewnie oceniliby surowiej. Mi też nie podobał się kierunek Fallout 3 czy Baldur's Gate 3, bo bardziej ceniłem korzenie tych serii. Jak uważasz, że to samograj, to dawaj na koszmarze powalcz trochę z bossami.

Nie. Ja nie odnoszę się do jakości produktów bo jak sam stwierdzam. To mogą być dobre gry w swoim poletku. Ale tutaj potrzeba nie tylko dobrej gry w swoim małym poletku. A tu trzeba kasowego sukcesu. Bez milionów Hasbro znowu zabije markę na 2 dekady.
Ok, to znów - BG3 nie robi niczego nowego w zakresie tego, co oferowały klasyczne cRPG. Jedyne, co go odróżnia, to budżet i jakość wykonania. Te gry "dobre w swomi poletku" a często w wielu aspektach nawet lepsze od BG3 nie były kasowym sukcesem.

szopen469 Ale ktoś kto właśnie robi "małe gry" dla określonych fanów a produkt masowy to nie jest jedynie różnica przeskalowania projektu. To nie da się zrobić więcej i ładniej. Taką grę projektuje się od zera z taką myślą. I pytanie czy studio by dało radę zaprojektować tak grę?

Dałoby radę. Lariani też nie byli tak dużym studiem póki nie zaczęli pracować nad BG3, gdzie już w pierwszym roku osiągnęli 350 osób + kolejne 100 outsourcing i w kolejnych latach produkcji jeszcze kilkaset przybyło.

Josh Sawyer kiedyś rzucił, żeby dać mu 100 milionów dolarów, to on zrobi Pillarsy 3 na modłę BG3. Oczywiście ironizował, bo wątpię, by powtórzył sukces chociażby przez fakt, że sam nie rozumie współczesnych graczy - do czego się przyznawał, bo sam zresztą nie do końca rozumie aż taki sukces BG3.

I obsidian wydał Avowed które było totalną szmira, outer world 2 też nie poniósł widowni.
Avowed było dobrą grą, dla fanów uniwersum nawet bardzo dobrą. Outer Worlds 2 było w wielu aspektach lepsze od jedynki. Te gry mają wybory, skillchecki, przyjemny gameplay, Avowed fabularnie jest dużo mocniejsze od BG3 i TOW2, ma świetną eksplorację i miodną walkę. TOW 2 ma fantastyczny wręcz desing questów i siatkę zależności między nimi - imo nawet lepiej to w praktyce wypada niż w BG3. TOW2 "Nie poniósł widowni". Dlaczego te gry nie były popularne, nie były sukcesem? Bo widzisz, zabrakło production value, zabrakło napompowania cutscenkami, postaciami z którymi nagrywano soft porno z użciem motion capture, całego tego blockbusterowego sznytu. Zabrakło przede wszystkim marketingu - obu tym grom. Nie pomógł niepochlebny PR wśród influencerów nawiązujących do wpisów na twitterze i jakieś projekcie jak bardzo te gry będą "woke".

Trochę mamy tu casus BioWare. Kiedyś było legenda a potem coś się stanęło i nie potrafią w gry.
Veilguard też będę bronił. Może był to kiepski Dragon Age, ale fajny "Mass Effect Thedas". Ale o Veilguard napisałem bardzo długi tekst z argumentami na blogu.

Nie zmieniam toru.
Zmieniasz, bo ciągle odchodzisz o dyskusji na temat jakości finalnego produktu i ukierunkowujesz ją na tematy samej popularności produktu, zbudowanym przez niego zasięgom i kasowemu sukcesowi.

Stwierdzilem że larian jest w wdosyc wyjątkowej sytuacji. I dyskusje przeszła na temat czemu.
No z tym od początku nie dyskotuwałem. I bodajże w pierwszym poście wypunktowałem czemu. (post 2.4).

No a ja powtórzę. Nie twierdzę że nie dałyby rady. Ale jednak póki co nie ma nikogo kto stworzyłby inny AAA cRPG który by się tak sprzedał.

Bo BG3 miał bezprecedensowy budżet, Lariani jako pierwsi wpompowali tyle pieniędzy w produkcję gry z niszowego gatunku. Ryzyko było niesamowite. Podjęli je bo byli niezależni.
Dlatego nie ma nikogo, kto stworzyłby inny AAA cRPG kropka. Nie ma takiego studia niezależnego z podobnym budżetem. Może CDP Red mogłoby sobie na to pozwolić. Może za kilka lat Owlcat (w końcu zostali światowym wydawcą, już nie tylko produkują gry, ale też wydają). Kto wie, może w parę lat Owlcat zbije dostateczny kapitał.
Studia zależne od wydawców i innych "firm matek" nie mają nic do gadania w kwestii podjęcia takiego ryzyka, bo korpo nie lubi ryzyka. Żadna firma się na to nie zdecyduje, bo wolą klepać bezpieczne projekty. Dlatego gracze co roku dostają kolejne Assassiny itp., bo ich sprzedaż można bezpiecznie oszacować.

No, za popularnością BG3 stała jeszcze siła marki D&D i kult oryginalnej serii.

I twierdzę że mniejsze studia mogłyby mentalnie nie dźwignąć produkcji, i zrobili by to samo co zawsze tylko może ładniej. Ale czy przystępniej?

Nie kumam takiego rozumowania. Przecież takie rzeczy określa się raczej w preprodukcji - grupę docelową, przystępność itp. Ogólnie pojęte ułatwienia, QoL. Ale to też nie jest czynnik decydujący o popularności. To zaledwie jeden z licznych elementów stojących za sukcesem BG3.

Ja tylko powtórzę - są studia, które będąc na miejscu Larianów - mając odpowiednie finansowanie i niezależność - też pociągnęłyby taki projekt.

elathir
Ja bym powiedział, ze fenomenem BG3 jest to, ze trafiło zarówno do graczu casualowych jak i hardcorowych, jest masa treści od ludzi bawiących się mechaniką, szukających ukrytych scen itd. To jest gra, w której obie grupy znalazły coś dla siebie. To jest gra która oferuje bardzo dużo.

Ładnie powiedziane. To rozróżnienie na entuzjastów, napaleńców gatunku i na "casuali" użyłem raczej by podkreślić pewne dysproporcje w przekroju grupy odbiorczej, bo tych drugi jest zdecydowanie więcej. I tu też leży jedna z "tajemnic" sukcesu BG3, że okazał się grą dla każdego - zarówno dla hardkorów i dla graczy mniej zaangażowanych w rozgrywkę. BG3 rzeczywiście pogodził obie grupy. Ja się bawiłem świetnie pomimo uproszczeń, a z drugiej stronny mnóstwo ludzi dzięki nim nie odbiło się od tego tytułu.

Dla klaryfikacji – nie używam określenia „casualowy gracz” pejoratywnie. Są entuzjaści, którzy np. grają w jeden gatunek gier, przechodzą jedną grę na wiele sposobów, zostają przy niej na dłużej, starając się dokopać do alternatywnych rozwiązań zadań czy innych problemów, bawią się mechaniką itp.

Casualowy gracz to ktoś, kto kupuje co miesiąc (albo częściej) nową grę, bo akurat jest o niej głośno. Czeka na każdą dużą premierę, gra praktycznie w same AAA, gry najbardziej popularne. Ewentualnie indyk od czasu do czasu, jak pójdzie viralem i gierka przebije się do masowej świadomości. Gra w daną grę często po samej krytycznej ścieżce, skipując zawartość poboczną. Większość graczy nawet nie kończy gier, a co dopiero robić je na 100%.

Zauważ, że BG3 trafiło głównie do takich graczy.

Jest masa gier, w których za standard uważa się np. skillchecki w dialogach, wybory i konsekwencje, nieoczywiste metody rozwiązywania zadań itp. Jak ktoś grywał w klasyczne cRPG, to BG3 jest w tym zakresie bardzo dobrym przedstawicielem gatunku, ale nie jest w żaden sposób innowacyjny w tej materii. My to znamy od dekad. Uważam, że paradoksalnie te elementy właśnie nie stoją za jego sukcesem, za jego popularnością.

Baldur’s Gate 3 przyciągnął casualowego gracza pierwotnie czymś innym, być może powyższymi elementami go ostatecznie przy sobie utrzymał - tego nie chcę umniejszać, bo w końcu są to rzeczy raczej niespotykane w grach AAA. No ale jakby za jego jakością nie przemawia sam design czy "możliwości" poprowadzenia tego czy innego wątku, ale jednak raczej ogólna popularność zbudowana przez marketing i widoczne na każdym kroku "production value".

szopen469
No i pytanie. Czy studio które robiło grę za 2-5mln dla miliona użytkowników ogarnie grę w która zagra 10milionow.

Mylisz jakość produktu z jego popularnością. Gra może być świetna i sprzedać się marnie albo potrzebować czasu, by zostać dochodową (przykład Pillars of Eternity 2), bo projektowana jest dla określonej niszy. Gadanie, że "dobra gra zawsze się sprzeda/obroni się sama" to mit. Wszystko zależy od rozmiaru grupy docelowej, od marketingu. Miliony graczy są skłonne kupić obietnice (Cyberpunk 2077 - 8 milionów preorderów, GTA VI - za Rysławem: 40 milionów kopii w pierwszą dobę od uruchomienia preorderów).

Popularność BG3 wzięła się m.in. z budżetu. Casualowy gracz kupuje to, co ładnie wygląda na jego TV. Porównaj, jak niszowa jest Solasta 1 & 2 względem BG3. "Zaledwie" 500 tys. graczy, którzy zagrali w BG3 dodało Solastę 2 do swojej listy życzeń (grę na premierę kupuje max 5% wishlistujących). Entuzjaści gatunku to nisza, która m.in. kupuje takie gry jak Solasta. Gdyby sami hardkorowi fani kupili BG3, to nie byłoby megahitu i sprzedaż skończyłaby się pewnie na 1-2 milionach. Expedition 33 nie sprzedałoby się tak dobrze, gdyby nie dopieszczone modele głównych bohaterów i cinematici wysokiej jakości. Jak te memy - "nie jesteś brzydki, jesteś biedny".

Popularność BG3 to siła marketingu kręconego w memiczny sposób na eventach ze Swenem przebranym w zbroję, z udziałem influencerów nadających 7 dni w tygodniu wczesny dostęp BG3. Siła kontrowersji wokół rzeczy związanych z tymże marketingiem (słynna scena z niedźwiedziem). Casualowy gracz kupuje to, co jest popularne, o czym jest głośno - jedyne kryterium stojące za impulsem zakupu poza tym, że "ładnie wygląda", to właśnie ten szum medialny.

Popularność BG3 wzięła się też z tytułu i projektowania go od podstaw nie dla fanów Baldurów, nawet nie dla fanów klasycznych cRPG, ale dla zupełnie nowego, jak najszerszego grona graczy. Stąd uproszczenia i tak nieskomplikowanego systemu D&D 5E, wszechobecne znaczniki questów, projektowanie gry, sterowania itp. z myślą o konsolach, a nie późniejsze jej przeportowanie. Chodziło o zbudowanie jak największej bazy graczy.

I na którą trzeba poświęcić znacznie więcej czasu. Bo sam talent i hajs tutaj to nie wszystko.

Pozwól, że przekleję to, co napisałem wyżej:
Studio musiałoby mieć możliwość pracy nad grą tyle czasu, ile będzie na to potrzebne. A w dzisiejszych czasach wydawcy, udziałowcy itd. naciskają na dotrzymywanie konkretnych terminów, podnoszenie wyników w danym roku fiskalnym itp. Studio musi mieć też finansowe zaplecze, które pozwoli na lata pracy nad grą bez obawy, że zbankrutują jeśli nie wypuszczą produktu w ciągu 2-3 lat.

Tak, to nie "sam talent i hajs", tylko raczej "niezależność i hajs" - i tego najczęściej te studia właśnie nie mają. Talentu im nie brakuje.

No i jak mówiłem. Ludzie żyją legendą obsidian. A obecnie obsidian regularnie nie dowozi.
A moim zdaniem regularnie dowozi. Nie dowozi z biznesowego punktu widzenia. Nie robi gier dla potencjalnie najszerszego grona graczy, nie mają widocznego tego "production value", które sprawiłoby, że ten przysłowiowy casualowy gracz zobaczyłby materiał z gry i krzyknął "pięknie to będzie wyglądać na moim TV". Nie mają romansów, nie mają rozbuchanego marketingu...

Same logo nie daje ci talentu.
Na szczęście wciąż jest tam cała masa ludzi, którzy pracowali jeszcze w Black Isle, Troice i w pierwszej dekadzie Obsidianu. Wystarczy poszperać w sieci, jakie nazwiska tam się przewijają. Każdy pamięta 3 czy 4 postacie na krzyż, ale gry są medium, przy którym zatrudnia się dziesiątki, setki osób i każda dokłada cegiełkę do finalnego produktu.

wydawcą jest ograniczeniem którego larian nie ma" i to chyba ich główny atut. Doczołgali się do momentu gdy stać ich samodzielnie na zrobienie czegoś z ambicjami. Nie odkrywanie koła na nowo. Ale zrobienie porządnie to co działa
Tak, sukces na kickstarterze z pierwszym i drugim DOS i zrobienie gier łączących starą szkołę z nowym wykonaniem dla szerokiego grona odbiorcy dało im kasowy sukces, lukratywne kontrakty i wynieśli z tego wszystkiego dużą dozę doświadczenia i rozwinęli własną technologię.

W przypadku chociażby Obsidianu nie jest tajemnicą, że Feargus Urquhart jest kiepskim biznesmanem. Do czasu PoE firma wyprodukowała szereg gier i do żadnej nie zachowali praw. Kickstarter w 2012 uratował firmę przed upadkiem. Troika się posypała, bo Tim Cain też nie miał dostatecznie dobrych umiejętności związanych z prowadzeniem firmy. Większość tych ludzi zaczynało jako testerzy albo programiści, a ostatecznie musieli poprowadzić firmę i nie podołali albo ledwo utrzymywali się na powierzchni.

Ale zmieniasz tor dyskusji. Ty uważasz, że inne studia by sobie nie poradziły. Ja uważam, że gdyby miały te same warunki, to też by dowiozły.

szopen469 Stwierdzam, że są studia, które podołałyby kryteriom, o których napisałeś, czyli: znaleźć ekipę która będzie w stanie zrobić swietną narracje, dobry gameplay i przewidywać pomysły graczy

Tylko na drodze do tego stoją czynniki, na które te studia mogą nie mieć wpływu (ingerencja wydawców w proces twórczy, niedostateczne finansowanie projektu, narzucenie zbyt krótkiego okresu produkcji przez wydawcę itp.).

Lariani po prostu byli dużym niezależnym studiem, które skumulowało dostatecznie dużo kapitału. Ponoć budżet BG3 został zasilony przez dziewięciocyfrową kwotę przez samo Google za wypuszczenie gry na Google Stadia już we wczesnym dostępie. Zresztą były nawet plotki, że sam Swen Vincke wziął duży kredyt dając swój dom pod zastaw. Generalnie dużo zaryzykowali.

Larian jest "chyba" jedynym studiem z doświadczeniem z dużymi cRPGami.

Jest więcej takich firm, które robiło duże, klasyczne cRPG, chociażby InXile, Obsidian, Owlcat. Mają "knowhow", chociaż patrząc na podejście Owlcat do programowania to Pathfindery trzymały się na ślinę.

Imo każda z tych firm by dała radę, gdyby miała taką samą wolną rękę, bezmiar czasu na produkcję i pieniądze, jakie Lariani mieli przy BG3.

To że ktoś robi świetne aRPG, czy średniobudżetowe cRPG nie znaczy że poradzi sobie z produkcją cRPG AAA

To bardziej problem związany z samym zarządzaniem projektem, komunikacją i wspólnym zrozumieniem tego, nad czym pracują. Bo tak całkiem serio, BG3 nie robi niczego, czego w klasycznych cRPG nie byłoby od dekad. Oni po prostu wzięli wszystkie sprawdzone pomysły do kupy, swój silnik z wypracowanymi funkcjami interakcji z otoczeniem i było ich stać, aby gra miała oprawę, dzięki której wygląda jak wysokobudżetowy blockbuster. Posiadanie technologii i wiedzy na temat jej obsługi też pozwoliło zredukować zapewne sporą część kosztów.

pokazujesz że larian jest wyjątkowy w swoim podejściu

Wyjątkowy w tym względzie, że nie musiał pokonywać większości przeszkód, których inne studia nie miałyby możliwości nawet ominąć przez sam fakt bycia zależnymi od wydawców, firm, które je wykupiły itd.

szopen469 Tak, są ekipy które mogły by zrobić lepsza narrację czy walkę. Ale znaleźć ekipę która będzie w stanie zrobić swietną narracje, dobry gameplay i przewidywać pomysły graczy? To już znacznie ciężej. I możliwe że jest taka ekipa, nie mówię że nie. Ale na pewno znaleźć taki zespół nie będzie łatwo

Myślę, że niejedno studio by to ogarnęło. Problem jest taki, że poza umiejętnościami potrzebny jest łut szczęścia, żeby dużo czynników skumulowało się w pozytywny sposób i nie stanowiło przeszkody w całym procesie produkcji.
- Wspominana bodajże parę postów wyżej wolność twórcza (wiadomo, WotC i tak recenzuje wszystko co związane z lore i mechaniką). Wydawcy, udziałowcy liczą na określony dochód i przeważnie ingerują w projekt w taki sposób, aby sprzedał się jak najlepiej.
- Do tego spójna wizja doświadczenia, którą reżyser umiejętnie przekazałby zespołom, aby pracowały nad osiągnięciem wskazanego celu, a nie czegoś, co ten cel jedynie częściowo przypomina. Josh Sawyer prowadził kiedyś taki panel na temat reżyserowania gier i częstym problemem w branży jest to, że reżyser bardzo niejasno przedstawia swoją wizję. Tak jakby powiedział: "przynieś mi kamień" i generalnie nie precyzuje, jaki to ma być "kamień". I powstają kolejne iteracje elementów gry, które rozmijają się z wizją, przepala się czas i zasoby przez złą komunikację i nakreślenie celu.
- Studio musiałoby mieć możliwość pracy nad grą tyle czasu, ile będzie na to potrzebne. A w dzisiejszych czasach wydawcy, udziałowcy itd. naciskają na dotrzymywanie konkretnych terminów, podnoszenie wyników w danym roku fiskalnym itp. Mus mieć też finansowe zaplecze, które pozwoli na lata pracy nad grą bez obawy, że zbankrutują jeśli nie wypuszczą produktu w ciągu 2-3 lat.
- No i na koniec budżet, żeby ta gra jakością wykonania, oprawy, dziesiątkami godzin motion capture i wyreżyserowanych dialogów dosięgnęła poziomu BG3. Żeby studio mogło zatrudnić wymaganą liczbę pracowników do uciągnięcia projektu lub zakontraktować zewnętrznych wykonawców i ciągnąć produkcję przez lata aż produkt będzie rzeczywiście gotowy do wydania (imo BG3 był trochę niedogotowany na premierę). W całej historii nikt poza Larianami nie wpompował dziewięciocyfrowej kwoty w klasycznego cRPG, bo na rynku takie gry nie sprzedają się dostatecznie dobrze, by usprawiedliwić ten budżet. Korpo nie lubią ryzyka.

Każde studio chce dowieźć jak najlepszą grę. Przeważnie nie da się spełnić wszystkich czynników i konieczne są kompromisy, operowanie w ramach licznych ograniczeń. Pewnych rzeczy się nie da przeskoczyć.

Iselor Icewind Dale też obchodzi 26 rocznicę.

Iselor Liczy się to, że jest to najpopularniejszy klasyczny cRPG na rynku i tego nie powinno się negować. I tak - dla zdecydowanej większości graczy była to rewelacyjna gra. Nawet jak komuś nie podeszła lub w nią w ogóle nie grał, to i tak taka osoba będzie się trzymać tej narracji, bo nie wypada i nie ma sensu krytykować.

Prywatnie też grę wciągnąłem do swojej ścisłej (acz obszernej) topki.

boy3 Iselor gra w dość specyficzny sposób. Pamiętam, jak kiedyś rozmawialiśmy o KotOR 2 i w sumie przechodził grę bez Krei i w zasadzie nawet z nią praktycznie nie rozmawiał, bo jej nie polubił :P W zamyśle Avellone'a była najważniejszą postacią dla fabuły, ale to tam nie ważne xD

I tak, Maska Zdrajcy ma spoko kompanów ze względu na to, jak mocno związani są z wątkiem głównym dodatku. Chociaż towarzysze ci nie należą do grona moich ulubionych, bo nie kupili mnie charakterem, może poza Gannem. No i podobnie jak w KotOR 2 jest jeden ekskluzywny towarzysz dla ścieżki dobrej/złej. W Sith Lords była jeszcze para, która dołączała w zależności od płci postaci gracza.

Wrzesień mój kolega, który jest "storyfagiem" też parę razy odbił się od Maski Zdrajcy, ale on nie lubi RTwP, nie lubi wysokopoziomowego D&D, do tego nie ogarnia go w takim stopniu, że walki mu się dłużą i ma problem z pokonywaniem wrogów. I w takim przypadku jak dodatek zaczyna się w kilkopoziomowym kurhanie on po prostu nie jest w stanie się na tyle wciągnąć w samą rozgrywkę, aby mu się chciało ukończyć ten etap. Nawet jeśli potem trafia się do Mulsantiru i rozgrywka przenosi ciężar na dialogi. Sugerowałem mu zmniejszenie poziomu trudności, ale chyba nawet to zrobił i nie pomogło.

Z tego co czytałem m.in. na tym forum, to ludzie też mają jakieś problemy z obsługą kamery NWN2, ale trudno mi coś o tym mówić, bo generalnie nigdy nie narzekałem, a też jest to jedna z tych gier, które przechodziłem raz za razem. Można powiedzieć - kwestia przyzwyczajenia, chociaż raczej nie, bo wtedy bym musiał na kamerę narzekać chociaż na początku, a nie wydawała mi się jakaś problematyczna.

elathir
Otóż dość istotnym elementem w D&D jest to, ze czary mają jakieś słabości, te zadające najwięcej obrażeń obszarowo mają friendly fire, inne maja insta-kill ale do pewnego poziomu hp itd. Te z TB obszarowe nie mają firendly fire, więc można nimi spamować bez opamiętania. O ile się w ogóle po nie sięgnie, bo akceleracja jest tak op, że nie wiem czy jest sens używać czegokolwiek poza combo akceleracja + time stop z zasobów kręgu 9, a potem spamować słabszymi czarami.

Z friendly fire to tak w kratkę, Oddech Smoka np. nie miał, ale już Kula Ostrzy zadawała obrażenia każdemu. Zresztą jeden z najlepszych czarów w BG2, czyli Plugawy Uwiąd Abi-Dalzima też bił tylko we wrogów, tak więc brak friendly fire nie było czymś zarezerwowanym dla HLA.

Akceleracja nie jest aż tak OP, jak się wydaje. Jest dobra przy spamowaniu czarów o krótkim czasie rzucania (jak ktoś ma Amulet Mocy od Arana Linvaila i sklepy z edycji kolekcjonerskiej z Szatą Vecny, to wtedy efekt jest dużo lepszy, ale wyłącznie w przypadku pojedynczej postaci w drużynie wyposażonej w te przedmioty. Akceleracja najlepiej się sprawdzała do spamowania Magicznych Pocisków albo Eksplodujących Czaszek.

Zatrzymanie Czasu też jest mocno sytuacyjne i powiedziałbym, że to raczej zaklęcie do solowania gry magiem albo czarownikiem. Pomijam już wrogów, którzy są odporni na efekt tego zaklęcia, ale grając w party często nie opłaca się go rzucać, bo wszyscy stoją tak samo jak wrogowie, a caster przepala strategiczne zasoby w postaci komórek czarów.

Imo zdolności wojowników czy złodziei były dużo mocniejsze od tych magicznych. Większy Młyniec dający 10 ataków na rundę, Trafienie Krytyczne zmieniający każdy attack roll w naturalną 20, kensai/złodziej w pancerzu dzięki użyciu dowolnego przedmiotu i zadający każdym atakiem cios w plecy dzięki Zabójczym Ciosom itd.

Z sprzętem z jednej strony fajne jest jego ulepszanie, ale z drugiej strony w systemie jest za dużo kombinacji op i to takich podanych na tacy, jak wykręcenie odporności na ogień na poziomie powyżej 100%. Rezultat? Woja tak wyposażonego leczą zaklęcia od ognia, więc walimy nim na wroga a z tylu mag nawala kulami ognia w kółko, które zadają wrogi sporo obrażenia a leczą wojownika niezwykle skutecznie. Takie poczucie potęgi jest satysfakcjonujące ale szybko się nudzi niestety. W większości gier by mieć takie buildy trzeba się nakombinować, tutaj trzeba było specjalnie ich unikać. Ale mogę przesadzać.

W BG2 są OP przedmioty, ale funkcjonują całkowicie samodzielnie, np. bronie które wbijają negatywne efekty pomijając przy tym odporność na magię (np. ogłuszenie z Furii Niebios) i często nie przyznają rzutu obronnego (jak Spowolnienie z Cepa Bojowego Wieków).

Imo gruba przesada w przypadku tych synergii na odporność na ogień. Łuska Czerwonego Smoka dopiero po ubiciu Firkraaga daje +50% odporności na ogień, pierścień z rakshasy z wejścia do siedziby smoka daje +40%, wciąż brakuje 10% by wyjść na zero (wiadomo, można się wspomóc magią). Pierścień Kontroli Żywiołu Ognia dopiero w tunelach illithidów w Podmroku. Pomijam fakt, że na tym etapie wrogowie mają już sporo HP i właśnie Ogniste Kule za dużo nie robią, bo lepsze są Eksplodujące Czaszki zadające obrażenia magiczne i nie mające sufitu w postaci 10k6 obrażeń. W ToB to już w ogóle taktyka nie ma racji bytu ze względu na płonących ludzi/ogniste olbrzymy itd. Generalnie to się sprawdzało bardziej w Baldur's Gate 1. Ogólnie w BG2 nigdy tego nie stosowałem, bo sprawa nie warta zachodu.

Ale jak już pisałem, sam dodatek jest ok, ba może nawet jest naprawdę dobry ale po prostu na tle podstawki u mnie blaknie, bo podstawka jest dla mnie bezwzględnie fenomenalna.

Pod tym się podpisuję całym sercem.

mianowicie moda wprowadzającego pewne poprawki i zmiany z edycji trzecie do BG:Trillogy

Daj namiary na moda, jestem ciekaw. Kiedyś testowałem Icewind Gate II, czyli totalną konwersję BG2 na silnik ID2 i pomijając totalne zabugowanie, to same walki były tak niezbalansowane, że zabawa nie miała najmniejszego sensu (np. multiklasowców przełożyli 1 do 1, co czyniło z nich postacie praktycznie o dwukrotnie większej liczbie poziomów).

elathir jeśli mnie pamięć nie myli, to nie tyle wymieniłem co dołożyłem 256 MB i problem zniknął. Poza tym jak mówię - gdyby wadliwy był RAM, to wszystko by się mniej lub bardziej randomowo wykrzaczało łącznie z Windows 98/XP i pozostałymi gry, a nie sam BG2 i produkcje na jego silniku.

elathir Może i tak brzmi, ale z drugiej strony wszystkie inne gry i sam system działały wówczas poprawnie, co imo wyklucza wadliwy RAM. Jedyny problem był na nowym Infinity Engine wprowadzonym w BG2 i wykorzystanym potem w HoW, ToB i ID2.

Bardziej miałem wrażenie, że to coś z psującymi się plikami instalacji BG2 na dysku (aczkolwiek dysk służył do końca użytkowania tego PC bez problemów) albo błędami odczytu przez napęd. Tak mi się wydaje, skoro zwykle reinstalacja gry rozwiązywała problem crashowania w jednym i tym samym momencie np. podczas konkretnego loadingu lokacji albo konkretnego skryptu odpalającego jakieś wydarzenia w czasie przemierzania ulic Athkatli. CD ROM zniszczył mi w sumie 2 płyty, jedna z GTA 3 poszła w drobny mak. Napęd był bardzo kapryśny.

Większość gier to wtedy miałem oczywiście w wersjach pirackich, ale oryginalne BG2 pożyczyłem od kolegi i jego wersja działała dokładnie tak samo jak moje kopiowane płyty, więc to też raczej nie był problem "źródła" gry.

Zmroku Dokładnie to + epickie walki półbogów + Bhaalspawn Battle Theme budowały genialny klimat. Moja historia z unikaniem ToB przez dłuższy czas jest dość specyficzna.

Osobiście miałem straszne problemy już z podstawką BG2 pod względem stabilności - z moich doświadczeń była to najbardziej zbugowana gra Bioware. Niezliczoną liczbę razy crashowała mi się podczas doczytywania lokacji, wywalała się z błędem do pulpitu podczas cutscenek i skryptów - a tych drugich było tam przecież zatrzęsienie. Zdarzało się, że jednego dnia reinstalowałem grę kilka razy, aby w końcu doczytało lokację lub nie wywaliło jakiegoś skryptu podczas dialogów itp. i dopiero wtedy mogłem kontynuować przygodę. Często nawet i to nic nie dawało i jedyne co zostało to cofnąć się do starszego zapisu albo zacząć grę od nowa.

W każdym razie gdy już dorwałem Tron Bhaala, ten spotęgował powyższe problemy przez co musiałem rezygnować z dodatku i grać tylko w podstawkę. Raz podczas takich zabaw z reinstalacją i kopiowaniem plików udało mi się zachować cechy (high level abilities) i exp cap 8kk mając zainstalowaną samą podstawkę xD

W każdym razie moje problemy z crashowaniem gry rozwiązało dokupienie 256 MB RAM po premierze Neverwinter Nights. Rzecz dziwna, bo mając wcześniej 128 MB wszystko powinno działać ok, bo BG2 nie miał aż takich wymagań. Ale to wszystko sprawiło, że grając na okrągło w BG2 przez ponad 2 lata operowałem na samej podstawce i generalnie też preferuję questy wokół Athkatli i tamte przygody ponad to, co dowiózł ToB. Z ToB poza tym, co napisałem na początku tego posta to najbardziej lubię Twierdzę Strażnika i ponowne spotkanie Widza pilnującego skrzyni w mieście Sahuaginów, który pojawił się właśnie w enklawie Sendai - przezabawne miał teksty.

Ogólnie miałem problemy z nowym silnikiem Infinity. Heart of Winter też mi crashował chociaż sporadycznie. Równie źle co BG2 wywalał mi się Icewind Dale 2.

Diabeł z Caroc Mówię ogólnie o tym, co można zaobserwować będąc na powierzchni Telos i skonfrontować z tym, co mówiła Lorso z Czerki i tym, co mówił Chodo Habat z enklawy Ithorian. Tam dochodzą kolejne opcjonalne wydarzenia (jak kryminaliści zatrudniani przez Czerkę).

Po drugim zestrzelniu promu jest krytyczny moment na Telos, po którym dopiero zaczyna się właściwa gra tak naprawdę. I to, co się tam dzieje jest bardzo istotne, bo rzuca też światło na obecny stan galaktyki. Jednocześnie ma miejsce szereg scen dot. towarzyszy, które mają przełożenie na rozkmienienie ich historii, a tam są takie perełki ukryte, że do dziś są pewne teorie, których Avellone nigdy nie potwierdził, ale wnioski wydają się oczywiste.

W ogóle KotOR 2 w bardzo przemyślany sposób buduje pewne powiązania i można nawet ukończyć grę i ich nie wyłapać za pierwszym razem, bo gra np. o czymś jedynie pobieżnie wspomina, jak o czymś całkowicie pobocznym - na zasadzie nieistotnego detalu. A np. po 20 godzinach jak się połączy kropki to ten szczegół nabiera znaczenia, ale równie dobrze można o nim zapomnieć i nie zdawać sobie sprawy z tej siatki łączącej niektóre wątki.

Diabeł z Caroc
Przy tym na Peragus był storytelling środowiskowy, a tu raczej pustka (poza droidami, brr)

Nie no jest storytelling. Potwierdzenie argumentów Czerki, że ich plan na odbudowę Telos ma większy sens niż w przypadku Ithorian. Rabują pozostałości instalacji planetarnych itp. co rzeczywiście jest metodą (acz szemraną) na finansowanie rewitalizacji planety. Ponadto sprowadzona przez Ithorian populacja cannoków wyrwała się spod kontroli i wytępiła pozostałą faunę na tych obszarach Telos, co sugeruje, że Ithorianie nie wiedzą co robią i bardziej mogą zaszkodzić ekosystemowi. To właśnie takie motywy niejednoznaczności, bo każde rozwiązanie ma swoje wady i zalety, każda taka decyzja nie jest oczywistym wyborem między dobrem a złem.

No i kulminacja na Telos jest bardzo ciekawa imo. Dialogi są kluczowe.

Diabeł z Caroc Właśnie mam przyjemność to obserwować ;p Już pierwsza lokacja ma klimat takiej wybitej do nogi, muzyka, holo-relacje, ta nawiedzona baba. Umiejętniej ta narracja wygląda póki co, ale jestem dopiero na Dantooine. (Ale na pewno antagoniści prezentują się lepiej).

Pióro Chrisa Avellone'a, który był wtedy w peaku swoich pomysłów imo. Oglądałem panel o ideach stojących za produkcją KotOR II i generalnie dużo wywiadów na ten temat i można powiedzieć, że to gra zrodzona ze swego rodzaju nienawiści do podstawowych konceptów Star Wars, próba zakwestionowania ich i spojrzenia na cały konflikt jedi vs sith ze strony kogoś, kto stoi z boku i patrzy po prostu na konflikt ideologii, nie widząc dużej różnicy pomiędzy dwiema stronami. Temat rzeka ogólnie.

Ale już widzę, że podziela też najgorsze wady jedynki: przede wszystkim za dużo nudnych walk i przeciwnicy - a już zwłaszcza droidy - ciągle robią to irytujące cium, cium, cium blasterami. Cały czas... Szkoda, że nie ma trybu opowieści jak w nowszych RPG

Zawsze można zmniejszyć poziom trudności. Generalnie KotOR-y mają to do siebie, że i tak są bardzo łatwe. Zwłaszcza dwójka, gdzie dało radę walić kryty po 300 obrażeń albo po prostu spamować szaleństwem i piorunami. W obu grach najgorszy jest etap finałowy, bo to dosłownie wybijanie całego kompleksu wrogów. W dwójce przynajmniej nie respawnują się jak w Gwiezdnej Kuźni.

Samo Pergaus też jest mocno krytykowane, że jest za długie, że gra za wolno się rozkręca. Ona się tak naprawdę otwiera dopiero po 3 z odwiedzonych miejsc. Dobre 9-11 godzin gry zanim dostaniemy statek. Miecz świetlny jeszcze później.

Osobiście uwielbiam Peragus, bo tak gęstego klimatu rzadko można doświadczyć w grach. Ale też lubię tego typu motyw - opuszczone miejsce, gdzie się wszyscy podziali, co się tam wydarzyło. I pierwsze wyjście w kombinezonie poza stację i Sojourn - top klimacik.

Jest też przezabawny easter egg gdy przechodzi się KotOR 2 trzeci raz i gra kobietą, takie nawiązanie do Mrocznego Widma i do Jedi Knight: Jedi Academy xD

-=Esiu=-
Jak na tym będzie działać taki windows...

Jak na steam decku. Po 2 latach wrzuciłem sobie win 11 na decka i wszystko git. Valve zadbało o sterowniki. Valve to nie Nintendo, żeby blokować bootowanie. Pytanie ile czasu użytkownicy będą czekać na sterowniki windowsowe dla bebechów Steam Machine.

Ciekawe są z kolei wyniki w niektórych grach jeszcze ze steamdecka gdzie na protonie pewne tytuły działały lepiej niż na windzie. Oczywiście w zależności od OS niektóre rzeczy działają minimalnie lepiej lub minimalnie gorzej niż na konkurencyjnym systemie.

Imo Steam OS jest spoko alternatywą, ale winda na steam machine nie powinna być żadnym problemem, tak jak nie była na decku.

Kasrkin

xD

Diabeł z Caroc

Z fajniejszych opcji ciemnej strony w stylu Palpatine'a to są jeszcze 3:

Są też śmieszne wstawki, jak w kantynie w dolnym mieście można storpedować casting tancerki przewracając się w czasie przesłuchania xD

Ogólnie do gry mam spory sentyment i sam bardzo ją lubię, ale od zagrania w dwójkę patrzę na pierwszego KotOR-a zupełnie inaczej.

Sith Lords to dosłownie gwiezdnowojenny Planescspe Torment, w którym Ravela Szaradna towarzyszy "bezimiennemu" przez całą podróż. Gra oparta mocno na dialogach, mocnych tematach i fabule będącej dekonstrukcją Star Wars. Naprawdę szalenie przemyślana pod względem treści.

Kasrkin Do głównych "wad" nowego systemu dodałbym jeszcze spłaszczenie postaci, bo mamy jeden ogólny, skalowany z poziomiem, bonus "proficiency", który się dodaje do rzutów bądź nie w zalezności od biegłości postaci.

No to dokładnie miałem na myśli pisząc o wyrównaniu poziomu siły.

Jeśli założymy, że w starym systemie potrzebujemy wyrzucić 15 mając premię +7, to sukcesem jest już 8, czyli z grubsza mamy z grubsza 65% szansa na cukces. Mając jedynie "ułatwienie" mamy z grubsza... 51%.

Aż tak źle nie jest, by nie było żadnych modyfikatorów.

Osobiście nie mam problemów z piątą edycją D&D jako taką. Uważam po prostu, że w przypadku gry komputerowej adaptującej D&D, ten system miał swoje lepsze edycje, które zyskiwały sporo zalet po przeniesieniu na komputer, który zastępował najsłabsze "ludzkie" ogniwo przy obliczeniach i pilnowaniu zasad.

katai-iwa Klona TES jeszcze nie zrobili. Chociaż FNV było dość blisko, tyle że z większym naciskiem na questy i fabułę.

boy3 od początku do końca to 4. Reszta czasu to testowanie różnych mechanik, broni i zdolności + sprawdzenie najbardziej optymalnych metod na wbicie III poziomu ekwipunku na pierwszej mapie, IV na początku drugiej i legendarnego V w trzeciej.

Terefere85 w firmie coraz więcej ideologicznych pracowników, coraz mniej starej ekipy
Może zamiast pisać bzdury zrób research i porównaj sobie creditsy chociaż z gier Obsidianu (już nie musisz cofać się aż do czasów Interplay-Black Isle).

Bo generalnie rzucasz takim stwierdzeniem bez jakiegokolwiek poparcia w faktach czy rzeczywistych danych. I robisz to tylko dlatego, że ich ostatnie gry Ci się nie spodobały (co nie znaczy, że były złe).

w firmie coraz więcej ideologicznych pracowników, coraz mniej starej ekipy, co zresztą podkreślił ich dyrektor artystyczny, w lekko rasistowskim wpisie, stwierdzając, że trzeba wymienić "stetryczałych białych pracowników" na tych bardziej różnorodnych...

Ta wypowiedź przecież była totalnie sarkastyczną pyskówką skierowaną do Elona Muska jeśli się nie mylę. I teraz - na podstawie jednego źle zinterpretowanego wpisu - zgadzam się, że durnego i zapewne powstałego z emocji - wyciągasz wnioski, że cała ta "dywersyfikacja" społeczna zawitała do Obsidianu, na co generalnie nie masz żadnych podstaw, źródeł, dowodów, które by taką tezę poparły.

Nie wiem czy grałeś w Avowed, ale było wizualnie nadzwyczaj spójne z Pillars of Eternity. Od wyglądu poszczególnych narodowości i ras, poprzez ich ubiór, aż po architekturę. Tam było tyle wizualnych detali odwzorowanych z Pillarsów, że głowa mała. Dosłownie żadne pierdzielenie tego dyrektora artystycznego nie miało negatywnego wpływu na część artystyczną grą.

Obsyidian to nie to co było za czasów KOTOR2, czy Neverwinter 2
Robiłeś research czy znowu dane instytutu z dupy, bo nie podobały Ci się sarkastyczne wypowiedzi jakiegoś grafika ze studia?

W Tainted Grail nie grałem, więc nie mam porównania. Ale takie porównania generalnie są nic nie warte, bo każdy ma inny gust. Dla mnie np. Wiedźmin 3 czy Cyberpunk 2077 są przyzwoitymi średniakami przy Avowed. Jest to dla mnie taka sama prawda, jak dla Ciebie:
Avowed... które z całym szacunkiem, jest co najwyżej przyzwoitym średniakiem, który wypada praktycznie pod każdym względem gorzej niż ponad 10x tańszy w produkcji Tainted Grail.

IIIIIIIIIIIIII Sony jak zobaczyło jaki jest hejt na tą łysą babę musieli wziąść naszego ekperta od woke na dywanik ;)
"Wziąść"? Co to znaczy "braść"?

TheFrediPL to jest akurat bzdura. Tam wciąż jest co najmniej 7 osób, które robiło Planescape: Torment (nawet nie porównywałem całej listy z creditsów), a od Pillarsów dużo więcej.

Terefere85 o ile Larian zrobił fantastyczną grę, to akurat klimatu i ogólnego ducha Wrót Baldura za bardzo nie oddała. Wiadomo, są nawiązania do treści, większość bardzo na siłę. Za kilka z nich powinni być zesłani do 9 kręgów Piekła xD

Obsidian ostatnio mocno obniżył loty i w zasadzie każda kolejna gra prezentuje słabszy poziom od poprzedniej, a najgorsze, że wygląda, że problem będzie się tylko pogłębiał. (...) Obsidian dzisiaj nie jest tą samą firmą co kiedyś i coraz mniej wierzę, że są w stanie wypuścić w przyszłości coś co można nazwać bardzo dobrym bądź genialnym - ot przeciętne gry, ledwo wybijające się ponad średniaki.

Obsidian nigdy nie tworzył sprzedażowych hitów. Sporo ich gier jest w niszy albo jest mniej popularnymi sequelami hitów innego studia. Osobiście uważam KotOR 2 za lepszą grę od KotOR, Neverwinter Nights 2 za lepszą grę od Neverwinter Nights, Dungeon Siege 3 za lepszy od Dungeon Siege 1 (wciąż z tej serii dwójka najlepsza), Alpha Protocol miał problemy, ale na swój sposób jest grą niepowtarzalną, Fallout New Vegas też imo jest lepszy od Fallout 3, obie części Pillarsów to dla mnie topka tego typu gier i cenię nawet wyżej od starych Baldurów i Pathfinderów, Pentiment był interesujący, ale to nie jest mój typ gry, przy obu Outer Worldsach bawiłem się znacznie lepiej niż chociażby przy grach CDP Red - mimo że jak dla mnie zabrakło tam ciekawszej głównej historii i interesujących realiów, Avowed to dla mnie jeden z najfajniejszych action RPG-ów w jakie grałem pod względem frajdy z walki oraz eksploracji i jedna z niewielu gier z ostatnich lat, w których fabułę uważam za bardzo dobrą.

Wolę takie "średniaki", które w przeciwieństwie do konkurencji dostarczają mi elementów, których szukam w cRPG zarówno bardziej klasycznych i tych nastawionych na akcję: duży wpływ buildu postaci nie tylko na walkę, ale też na narrację, wciągający gamelay zachęcający do powtórnego przejścia gry i duży nacisk na player's agency, czyli osobistą motywację gracza stojącą za podejmowaniem takich a nie innych decyzji.

Nie znajduję tego w grach Redów, Larianów (wyjątkiem okazał się BG3). Mam tego pod dostatkiem u Obsidianu, InXile, Owlactów i czasami u Bioware i Bethesdy. I wiadomo - u indie devów, którzy robią oldschoolowe gry.

Imo Obsidian zrobiłby świetnego Baldura 3, bo dostałbym grę skrojoną pod mój gust. Nie zwracam takiej uwagi na "production value" i "cinematic experience", a romansów od lat w grach nie cierpię. Ironia polega na tym, że te 3 rzeczy właśnie najlepiej sprzedają gry mainstreamowemu odbiorcy. A mainstreamowy odbiorca kupuje wszystko, co ładnie wygląda i jest popularne, bo udziela mu się hype społeczności ogółu graczy i chce być na czasie z dużymi premierami. Obsidian takich gier właśnie nie robi.

Diabeł z Caroc
że w wersji Enhanced mogli dać tryb przyspieszony a la PoE, ale pewnie też się nie dało

Może i by się dało, bo tempo gry jest zależne od liczby klatek wyświetlanych na sekundę. Domyślnie te gry chodzą w 30 klatkach. Zwiększenie do 60 przyspiesza działanie dwukrotnie. Tyle że normalnie robi się to w pliku konfiguracyjnym. Prawdopodobnie nie da się tego zmienić "na żywo" podczas grania, ewentualnie trzeba by było cofać się do menu głównego, a to by nie ratowało sytuacji.

Co do KotOR-a, jasne, można się bawić w zakładanie min i wciąganie wrogów, ale to zawsze wydawało mi się stratą czasu. Podobnie jak granie stealth. W dwójce można minować pojemniki i grodzie, aby wysadzać zamki. Zabezpieczenia też mają sens i są alternatywą, bo w przeciwieństwie do jedynki siłowe otwieranie pojemników niszczy ich zawartość. Skradanie się ma już sens - przede wszystkim do rozbrajania min przed atakiem na pozycje wrogów, bo można oczyścić pole walki na spokojnie a każda rozbrojona mina daje punkty doświadczenia. No i raz grałem w dwójkę bez drużyny, gdy tylko się dało opuścić statek samemu. Wtedy się skradałem i atakowałem z zaskoczenia - tyle że tam były klasy prestiżowe, które umożliwiały maskowanie mocą i był atut na bieganie podczas skradania. Umiejętności w KotOR2 dają exp praktycznie przy każdym użyciu. W jedynce dla expa warto było brać wyłącznie programowanie i naprawę. Ogólnie KotOR2 to jedna z moich ulubionych gier. Jedynka była świetna, ale od kiedy zagrałem w dwójkę, pierwszy KotOR wydaje mi się grą gorszej kategorii.

TheFrediPL Ale hipotetyczny Baldur's Gate 3 od Owlcat też korzystałby z D&D 5E, bo taka jest polityka WotC, więc poziom wejścia byłby ten sam albo nawet nieco niższy, bo pewnie nie byłoby interakcji z otoczeniem na takim poziomie. Mechanicznie gra Owlcatów bardziej przypominałaby Solastę, bo jednak Lariani sporo rzeczy w BG3 uprościli albo wywalili całkiem. I w przypadku Owlcat pewnie dostalibyśmy 2 tryby walki - czas rzeczywisty z pauzą i turowy do wyboru.

InXile to jedna z dwóch firm, w której do dziś pracują ludzie z dawnego Interplay, m.in. Jason Anderson i Colin McComb. Drugi jest Obsidian, wiadomo, tam ich siedzi jeszcze więcej. Myślę, że oba studia poradziłyby sobie z wyprodukowaniem BG3, który zachowałby ducha serii. Nie śledziłem kariery byłych pracowników Bioware, ale na pewno część pracuje w Beamdogu, część w Archetype Entertainment. Myślę, że obie firmy też zrobiłyby hipotetycznego BG3, gdyby miały szansę. Studio Beamdog jak widać z wypowiedzi Ostera również trzymałoby się ducha serii.

WotC ostatecznie wybrało Larian. Tu faktycznie kapitał mógł pomóc w negocjacjach dot. licencji. Swen postawił wszystko na jedną kartę. Zrobił klasycznego cRPG za budżet, który w tej kategorii nie miał nigdy precedensu. Takie all-in. Podobne gry nie powstają, bo wydawcy nie chcą podejmować takiego ryzyka. Niezależność też dała mu wolną rękę w dążeniu do obranej wizji produktu. Oczywiście wciąż WotC musiało akceptować wszelkie kwestie związane z D&D i FR.

Martwi mnie tylko to, że WotC nie chciało wyłożyć nawet 20 milionów $ na nową odsłonę. Co prawda było to lata temu, ale źle wróży zapowiedzianemu BG4 i rimejkom BG1 i BG2, o których ostatnio były plotki. Jeśli chcą zrobić te gry dla nowych graczy, to nie mogą oszczędzać na jakości wykonania, bo nie sprzedadzą nawet miliona sztuk bez widocznego "production value" na miarę Larianów.

jackowsky z wywiadu pamiętam, że koniec prac nad całością prognozowali jakoś na 2030 ;p

Diabeł z Caroc
No ja nie mam problemów z samą matmą, tylko "higieniczniej" byłoby robić wszystko in plus. Miałem takie momenty zwiechy, gdy bodajże płytówkę wymieniłem na jakiś dziwny pancerz i KP spadło mi z 0 na -4 – musiałem się chwilę zastanowić, czy to dobrze.

A, jeszcze zapomniałem w recenzji wspomnieć o tym systemie atrybutów w stylu 18/xx, 18, 18. Jeżeli ktoś pierwszy raz odpalił coś z DnD i trochę poswawolił przy losowaniu i wydawaniu punktów, to mógł sobie zrobić niezłego builda-kaszankę. Czy w ogóle jakakolwiek postać walcząca ma opłacalny szablon inny niż szeroko pojęte 18/18/18 w siłę, dexa i kondycję? To jest kolejne rozwiązanie typu meh.

Nie zrozum mnie źle, ja tego nie bronię. Chciałem jedynie wskazać, że druga edycja "adeków" takie rzeczy jak malejące THAC0 i KP odziedziczyła po pierwszej edycji i już w momencie wyjścia BG1 ta mechanika była właściwie antyczna. Biorąc pod uwagę, że powstała jakieś 3 lata po oryginalnym D&D, czyli po "wynalezieniu" papierowych RPG-ów w ogóle, gdzie takie pomysły dopiero się rodziły i pojawiała się nieśmiała konkurencja, która przede wszystkim kopiowała D&D. To rozwiązanie z THAC0 i KP schodzącą na minus miało w momencie premiery BG już 21 lat jeśli dobrze liczę.

Co do porad o spacingu i ustawianiu drużyny, to przetestuję je dopiero w BG2.

W BG2 dość mocno zmieniła się taktyka walki. Mimo to warto mieć postacie na pierwszej linii, żeby związali walką wręcz nacierających wrogów. W dwójce walka dystansowa schodzi nieco na drugi plan ze względu na potencjał zadawanych obrażeń i odporności wrogów, które często wymagają broni +3 a czasem nawet +5 do zranienia. I tak kluczem do wygranej są przede wszystkim czary kontroli tłumu - Uśpienie (OP w BG1), Unieruchomienie Osoby, Spowolnienie jest świetne, Zamęt, Chaos, Pajęczyna (Sieć), Groza, Oplątanie, Śmierdząca Chmura od biedy.

Wiem, że wielu graczy z czasów „nowożytnych” mocno odczuwało też losowość tego systemu (choćby pierwsza recenzja Froziego na YT czy recenzja Sebgothica na Filmwebie) i zupełnie się im nie dziwię.

Tak, BG1 jest przygodą niskopoziomową, więc nie ma aż tylu opcji wpływania na te wyniki rzutów. Wyższe poziomy postaci automatycznie poprawiają THAC0, rzuty obronne. Poza tym zostaje tylko ekwipunek i buffy, z czego ten pierwszy ma w BG1 ograniczenie do +3, gdzie broni o tej sile zaklęcia jest 5 sztuk jeśli mnie pamięć nie myli, chyba że Beamdog coś tam jeszcze dodał. Brak też realnie czarów z poziomów 6+, a z 5 dużo się nie poczaruje.

Ogólnie przeczytałem mnóstwo recenzji oraz komentarzy do BG i Twój wpis był chyba najbardziej ożywczy.

Masz na myśli powyższe komentarze czy wpis na blogu? https://silvaren-rpg.blogspot.com/2023/05/baldurs-gate.html
Tam opisywałem co prawda oryginalne wydanie, ale mnóstwo rzeczy, o których gracz przy pierwszym kontakcie może zupełnie nic nie wiedzieć, a czasem nawet po jednokrotnym ukończeniu gry może nie zdawać sobie sprawy, o pewnych czynnikach. Kiedyś wrzuciłem też video na bazie tego tekstu: https://www.youtube.com/watch?v=SJIJqoPCHN8

Diabeł z Caroc

A skoro już jesteśmy przy technikaliach: to wstyd, żeby wersja z dopiskiem „Enhanced” była takim klamotem. W grze roi się od mikrowpadek, które deweloperzy już dawno powinni poprawić:
- Chaos w dialogach: Opcje dialogowe powinny być ułożone intuicyjnie – od góry te najbardziej pozytywne (praworządne dobre), a na dole najbardziej nikczemne. Tymczasem w BG1 panuje wolna amerykanka. W jednej rozmowie opcja numer jeden to: „Chętnie pomogę, zacny panie”, a w kolejnej pod jedynką kryje się: „Oddawaj złoto albo utnę ci łeb”. Co za śmietnik.

W remake'u pewnie tak, w remasterze dobrze, że tego nie ruszyli, bo to mimo wszystko ingerencja w treść/strukturę. Pewne opcje wybiera się z pamięci przy n-tym podejściu do gry.

Ukryte statusy: Wszystkie efekty są schowane pod klawiszem „R”. Jak długo będzie jeszcze działać trucizna? Do teraz nie wiem, czy da się to w ogóle sensownie sprawdzić.

Efekt czasów i widocznie ograniczenia silnika, skoro nie dało się tego przedstawić w jego ulepszonej wersji. Zresztą, Infinity było kulą u nogi przy produkcji Siege of Dragonspear.

Brak automatyzacji: Do czynności takich jak otwieranie zamków czy rozbrajanie pułapek gra powinna z automatu delegować członka drużyny z najwyższym skillem.

Pewnie jak wyżej - limitacje silnika. Wydaje mi się, że pierwsza drużynowa gra, która ogarnęła taką automatyzację, to Wasteland 2 Director's Cut z 2014 (aczkolwiek DC chyba rok później).

Zarządzanie ekwipunkiem: W przypadku zapchania plecaka głównego bohatera, podnoszony loot powinien automatycznie lądować w torbie kolejnego towarzysza.

Brzmi fajnie, ale jako coś opcjonalnego. Nie brzmi to jak "feature", który każdy by docenił. Technicznie dopiero EE dodały tzw. "quick loot", czyli wyświetlanie całego lootu na pasku. Kiedyś na każde szczątki klikało się oddzelnie i aktywna postać musiała do nich podejść i wtedy klikało się na zawartość dropu, która trafiała do plecaka tej postaci.

Dialogi to osobny epizod tego koszmaru. (...) Twórcy mogli poradzić sobie lepiej ze storytellingem. To gra niemal epistolarna: zły typ ma przy sobie list, który prowadzi do innego złego typa, który też ma list i tak w kółko. Pazurki Baldur pokazuje dopiero pod sam koniec, serwując nam zwroty akcji w stylu: Luke, i'm your brother”. W czasach premiery to z pewnością robiło piorunujące wrażenie.

Gra była zrobiona przez dwóch lekarzy i ich kumpli. Wcześniej zrobili "symulator" mecha, a tak poza tym to grali w AD&D i tyle się znali na pisaniu przygód, dialogów i postaci, ile wynieśli z sesji. Jakość godna "debiutu" imo. Dziś trąci myszką, ale takie były czasy. Wydaje mi się, że dopiero na produkcję BG2 dołączył David Gaider i mieli scenarzystę z prawdziwego zdarzenia.

kiepsko rozpisane questy
To też efekt ograniczeń ówczesnego silnika, małego doświadczenia zespołu. Język skryptów dojrzał, silnik ulepszono i w BG2 mogli już robić rzeczy, jakie im się przy produkcji jedynki nie śniły.

Diabeł z Caroc
słowa krytyki pod adresem systemu AD&D, który z dzisiejszej perspektywy jest logicznym koszmarkiem. Nie zachowano tu podstawowej higieny projektowej: dodatnie wartości statystyk czasem są korzystne, a czasem wręcz przeciwnie

AD&D wyszło w 1977 bodajże, druga edycja AD&D w 1989 - a ona wykorzystywała te same rozwiązania, co pierwsze AD&D (nie pamiętam, jak było w D&D z 1974). Mogę się mylić, ale wówczas nie było żadnej "higieny projektowej". Generalnie jak przedmiot mówi, że daje jakieś bonusy, to daje bonusy (czyli liczby na karcie postaci maleją). Wiem, że to nieintuicyjne, ale tak to wtedy było i mimo wszystko Gygax i Arneson byli pionierami w latach 70.

matematyka początkowych poziomów to potwór Frankensteina. Nasi co wątlejsi kompani potrafią zginąć od jednego uderzenia, a niesie to za sobą korowód przykrych konsekwencji

AD&D 2E to system klasowy, wymusza rozgrywkę drużynową. Zbrojnych na przód z kostką HP k10 + bonus z Kondycji, bardziej podatnych członków drużyny z KW typu k4 czy k6 na plecy - formacja jest bardzo ważna, chociaż na otwartej przestrzeni bywa z nią różnie. AI zwykle atakuje pierwsze postacie, jakie zauważy, bo została umyślnie ogłupiona przez Bioware, bo w wersji beta była tak bezlitosna, że każda walka kończyła się śmiercią postaci czarujących.
Na absolutnie samym początku gry pewne niefortunne zdarzenia mogą mocno zaszkodzić, ale większość sytuacji typu "zgon na hita" da się kontrować - nawet fakt, że u zbrojnych i wieloklasowych zbrojnych hełm chroni przed trafieniami krytycznymi powinien sprawić, że takie sytuacje niefortunnej śmierci nie zaistnieją. Po przyłączeniu do party pierwszego maga problem rozwiązuje się sam, bo Uśpienie pozwala wręcz bezkarnie ubijać 3/4 populacji gry i stosowanie kontroli tłumu zmienia każdą walkę w banalne starcie. Silnik Infinity pozwalał też na kiting, bo nie zaimplementowano ataków okazyjnych.

Brak balansu bije po oczach: zwykły kobold z łukiem jest znacznie groźniejszy od ghula, występuje grupowo, a nagroda za niego to marne 7 punktów doświadczenia.

Kwestia taktyki, ogarnięcie odpowiedniej kontry (Uśpienie, Lustrzane Odbicia, postać z wysoką KP itp.) albo zmuszenie go do atakowania bardziej wytrzymałego celu. Domyślam się, że chodzi o kobolda weterana z ognistymi strzałami za mostem w kopalni Nashkel :P Taki kobold ginie na hita, podczas gdy z ghulami na początku mogą być problemy. One paraliżują, a czar zdejmujący paraliż jest dostępny najwcześniej u kapłanów, którzy wbili już 5 poziom doświadczenia. Paraliż w walce z ghulem oznacza przeważnie nieuchronną śmierć postaci.

W dodatku ten system potwornie licho telegrafuje swoje zasady. Wchodzisz w opis broni i wita cię kawalkada zakazów informujących, kto danej rzeczy używać nie może.

Ta kawalkada to efekt EE. W starej wersji nie było podklas, lista była przez to krótsza.

Często są one zresztą całkowicie bezsensowne – projektanci zabronili na przykład druidom używania łuków. Dlaczego? Czy każdy druid musi biegać z kosturem jak jakiś Radagast?
Zabronili, bo AD&D to RPG z klasowym systemem rozwoju postaci. Nastawiony jest na spełnienie określonej fantazji (inspirowanej wówczas właśnie kanonem fantasy, m.in. LotR). Gra jest nastawiona na zabawę zespołową, która w pewien sposób wyznacza pewne specjalizacje i role w drużynie. Klasy mają swój etos, swoje zasady postępowania, które rzutują właśnie na wspomniane restrykcje. Te ograniczenia podkreślają różnice między archetypami. W ramach ciekawostki, w pierwszym D&D jeśli mnie pamięć nie myli np. "krasnolud" był "klasą" postaci. Generalnie - chcesz zagrać łucznikiem? Weź łowcę albo wojownika albo złodzieja albo nawet barda albo jakiś mix woja i złodzieja.

Na domiar złego niektóre klasy lądują na poziomie totalnego rynsztoka, podczas gdy inne (jak Łucznik) oferują niemalże godmode.

Przypominam, że w oryginalnym Baldur's Gate nie było podklas. Strzelanie z łuku wciąż było dość OP, bo z bazy postać atakuje łukiem częściej niż inną bronią, a AI wrogów można exploitować i kite'ować ich z powodzeniem lub używać kontroli tłumu, która unieruchamia przeciwników w miejscu i można do nich strzelać z bezpiecznej odległości.

Tak całkiem szczerze, to w starym BG na poziomie totalnego rynsztoka był chyba tylko jednoklasowy złodziej. Dzięki naleciałościom z BG2 wrzuconym do BG1EE złodziej się z tego rynsztoka wydostał (umiejętność zakładania pułapek np. sporo zmienia, exp za otwieranie zamków i rozbrajanie pułapek - tego nie było przed EE). Za to w EE dodano do BG1 Zabójcę Magów, który też jest na poziomie totalnego rynsztoka. Wciąż lepiej od niego wypada i tak słaby zmiennokształtny. Wszystkie klasy są jednak grywalne mimo wszystko, a niewymienione są mimo wszystko co najpierw ok. Taki "god tier" to berserker, mag, czarownik, kensai dwuklasowany z magiem, wojownikiem lub złodziejem. Łucznik może wydawać się OP w BG1EE, w BG2 zostaje w tyle za "meleesami".

Wynclutch
Gra pokazuje smutną rzecz o współczesnych grach - to jak bardzo zostały uproszczone
Uproszczony - to słowo pasowało mi właśnie do Gothica 25 lat temu.

Gry obecnie nie wymagają od gracz zbytnio myślenia, analizowania, szukania samemu, czy po po prostu zwykłego wysiłku ponad miarę...
Myślę, że nie warto generalizować. Gry są różne i mają równie różnorodne grono odbiorców.

Adamus O planszówce to pisałem raczej do Iselora. A z tą polską wersją to ciekawe. Ja stawiam na błędny opis na GOG-u, chyba że na GOG-u developerzy nie zaktualizowali gry tym spolszczeniem, które dostali od Rysława.

Iselor Ale zdajesz sobie sprawę, że to komputerowa wersja gry planszowej? :P

Adamus może to błąd opisu o braku wersji PL? Wydaje mi się, że na switcha również ma polską wersję. Z tego co pamiętam, to Rysław zrobił ją hobbystycznie i udostępnił nieodpłatnie autorom gry, bo był fanem planszówki i chyba nawet pokazywał kiedyś na streamie wersję na switcha.

Drenz Pamiętam, że kiedyś o tym już wspominałeś chyba też w kontekście tej akcji z CDA.

Dziś się z tego już raczej śmieję, ale jak tylko ktoś mi podesłał info o tej książce Smugglera, to zacząłem żartować, że mam brakujący rozdział. Prawda taka, że gdyby nie ewentualne ciąganie po sądach za naruszenie mitycznych dóbr osobistych, to te maile już dawno byłyby ogólnie dostępne, bo ich treść wszystko potwierdza. A redaktor ma raczej wybujałe ego, więc nie zdziwiłbym się, gdyby wykorzystał okazję, a szkoda czasu i nerwów. Plus mam pracę, gdzie tego typu sprawy nie byłyby dobrze odebrane.

Tak prawdę mówiąc, to bardziej mnie wtedy wkurzyło ich podejście, że ręka rękę myje i zamiast przyznać publicznie, że popełnili błąd, to zaczęli ze mnie robić niedoinformowanego debila w swoich wypowiedziach na fejsie i na stronie magazynu. Już pal licho te 3 tys z hakiem, jakie miały wpaść za teksty. Obecnie nie mam już najmniejszego powodu do narzekania na zarobki. Anyway, od tamtego czasu nie przeczytałem ani nie obejrzałem ani jednego materiału przygotowanego przez tę redakcję.

Bukary https://silvaren-rpg.blogspot.com/2023/10/blog-post_12.html Tutaj

Arn'Us https://silvaren-rpg.blogspot.com/2023/10/gaweda-cdaction-scam.html zreuploadowałem bloga na bloggspocie.

MrHybryda to w sumie dość istotnie namiesza w narracji, bo w czasie, gdy gracz będzie leciał na jakąś planetę ogarnąć misję, w hubie na rodzimej planecie miną dekady, zmienią się pokolenia mieszkańców i cała otoczka tego, co było w domu przed odlotem.

tadere Też myślałem, że to będzie SMT 6. Nie zdziwię się, jeśli w przypadku SMT Atlus znowu dogada się z Nintendo na czasowy exclusive.

Nie wiem, ja chyba jestem odporny na grafikę, bo mi taki styl nie wadzi. Nie jest też jakoś karykaturalnie przestylizowana. Na pewno lepiej się zestarzeje.

Feudalna Japonia jak dla mnie top. Ewentualnie w coś w klimacie krucjat bym chętnie zagrał. Antycznego Rzymu nigdy nie lubiłem tbh. Poprzednie gry z serii kupiłem w promce, czekają na swoją kolej. Z tego co wiem, to inne studio już to produkuje, bo to od Expeditions poszło w AI czy NFT? Stara ekipa miała też pracować nad tym spin-offem Divinity Original Sin, który Lariani zawiesili czy tam już anulowali w czasie prac nad BG3.

Szto91 Wydaje mi się, że kwestia lokalizacji nie jest jeszcze przesądzona. Do premiery daleko. To duży tytuł multiplatformowy, nie wierzę, że nie będzie miał tekstowej lokalizacji na kilkanaście języków. Dubbingu oczywiście się nie spodziewam.

Kasrkin znaczy się jakiegoklwiek upscalera byś nie użył, on zastępuje wszelkie AA. Nie można mieć jednocześnie włączonego jakiegoś AA i upscalera.

Imo TAA to zawsze było gówno, zwłaszcza jak się spojrzało na screeny. Od kiedy NVIDIA stworzyła DLAA, to korzystałem z DLAA - tak grałem w BG3. Jakość tego AA jest naprawdę dobra i jednocześnie wydajnościowo tego nie czuć. Po przesiadce na monitor 4k w większości gier muszę jednak posługiwać się upscalerem.

Z DSR nigdy nie korzystałem, ale z 10 lat temu twierdzono, że jak ma się monitor 1080p to taki supersampling da lepszy efekt niż jakikolwiek AA, a w 4k rzekomo w ogóle nie jest potrzebny AA :P Tbh sam nie wiem. Z przyzwyczajenia albo jakieś włączam - DLAA najczęście, a jak gra nie domaga na moim sprzęcie to posiłkuję się DLSS, które jak każdy upscaler ma w sobie jakieś technologie AA.

Kasrkin Jestem pewien, że można wyłączyć FSR/DLSS w opcjach, bo najpierw sprawdzałem płynność gry w 4k bez żadnego uspcalera a później dopiero ustawiłem DLSS jakość.

Jeśli mnie pamięć nie myli gra ma motion blur (kiedyś zawsze wyłączałem, teraz przy 4k czasami redukuję do niskiej wartości, bo przesuwanie zbyt ostrego obrazu wygląda dość nienaturalnie).

Solasta 2 ma chyba też głębię ostrości i z tego co pamiętam ona w wielu scenach była dziwnie niedopasowana i blurowała za mocno obiekty nawet na pierwszym planie albo skupiała się nie na tym, na czym powinna.

Chyba że nie rozumiem kompletnie problemu i chodzi ci o to, że sam natywny AA niezwiązany z upscalerami jest po prostu kiepsko zrobiony, bo nie użyli tandetnego, rozmywającego wszystko TAA ani sprzętożernego SSAA i gorszych MSAA, FXAA? Jestem niemal pewien, że mając kartę NVIDII można wybrać DLAA, który na ogół jest dużo lepszy niż TAA.

Może to też być problem jakiegoś błędu technicznego z wczesnego dostępu. Były i premierowe gry, gdzie AA nie działało, albo działało źle.

Tactical Adventures zdaje się coś przeczuwało:
https://www.solasta-game.com/support/article/3-game-graphics-look-strange

Niewadzi Ja gram. Wczoraj wyszedł dodatek z kolejną frakcją. Co prawda nie korzystam z EGS w ogóle i grę mam na Steam, no ale świat nie kończy się na Olden Era, które mimo że fajne, to w SoC gra mi się po prostu lepiej.

katai-iwa polityka firmy jest prosta - używa się mechaniki, która obecnie jest na półkach sklepowych. Jedynym wyjątkiem przez te wszystkie lata był Siege of Dragonspear, którego wypuścili na AD&D 2nd, ale tylko dlatego, że był to dodatek wymagający podstawki, a podstawka na takiej mechanice działała.

Wyjątek stanowi OGL, bo w czasach 4 i 5 edycji pojawiały się gry na otwartej licencji 3,5. Po dramie z OGL nikt się już raczej w to nie pcha, chociaż Solasta 2 korzysta z najnowszej wersji zasad.

Jeśli te rimejki powstaną, to na bank na edycji 5,5.

boy3 Nie tyle zła, co maksymalnie uproszczona. Zaprojektowana do luźnego grania przy stole. Niskie, łatwe do liczenia testy bez wiader kości i dziesiątków modyfikatorów, mocno zawężone wybory dot. rozwoju postaci, usunięcie większości restrykcji, wyrównanie poziomu siły, ograniczenia liczby podtrzymywanych efektów przez koncentrację itd. W BG2 jak buffujesz party, to potem ikony aktywnych zaklęć zasłaniają całe portrety. W D&D 5E jeden caster może podtrzymać 1 czar. Cała ta warstwa stackowania buffów i debuffów, premii do rzutów itp. została po prostu zredukowana w aktualnej edycji (obecnie to już D&D 5,5). Dla ułatwienia w 5E wprowadzono... "Ułatwienie". Zamiast stackować modyfikatory z różnych źródeł, korzystasz z czegoś, co daje ci ułatwienie do rzutu (2k20 - wybierasz lepszy wynik) i elo.

To wszystko jest spoko na sesji p&p, gdzie zachowanie płynności i tempa ma znaczenie. Na PC komputer wszystko liczy błyskawicznie, więc takie rozwiązania projektowe są zbędne i można sobie pozwolić na implementację rozbudowanych systemów. D&D 5E takie niestety nie jest, a po przeniesieniu na PC traci główną zaletę, którą jest "łatwość obsługi", bo to i tak przechodzi wówczas na komputerowego mistrza gry, który liczy wszystko na bieżąco za gracza.

MewsoNs Ostatnio w DS2 grałem dokładnie 13 lat temu, ale jeśli mnie pamięć nie myli, to ten "????" wiązał się z jednym tajemniczym dungeonem i chyba kolejne porcje odblokowywało się na wyższych poziomach trudności, bo jestem pewien, że walczyłem z nim w 2 akcie na weteranie gdzieś w lesie losowo się pojawił.

Kusiło mnie nie raz wrócić do tej gry, kiedyś bardzo dużo w nią grałem. Tylko właśnie zniechęcało mnie kombinowanie by uporać się z poprawnym działaniem. W wersji Steam nie ma dodatku, ale kupiłem swego czasu wydania pudełkowe i nawet na Steam znalazłem tutorial jak doinstalować dodatek do steamowej wersji i ogarnąć panoramę (kiedyś miałem do tego program, bodajże uniWS z wbudowanymi presetami widescreen do różnych gier, m.in. KotOR2 i DS2 właśnie).

te wartości z czasem przybierały wartości ujemne, a odejmowanie od siebie liczb, z których jedna czy dwie są ujemne, nie jest dla przeciętnego człowieka intuicyjne
Przecież różnicy dwóch liczb ujemnych uczą w szkole podstawowej...

Link Tylko nieliczne gry na STEAM są DRM-free.
Zaledwie 1800+ tytułów. Raczej takie mało znane gry są tam bez DRM, jakiś Baldur's Gate 3 np.

Może jestem w błędzie, bo nie widziałem żadnych danych, wyników ankiet itp., ale mam wrażenie, że gracze mają gdzieś, czy gra jest DRM free czy nie. Gdyby było inaczej, GOG cieszyłby się większą popularnością, a ciągle musieli kombinować, aby utrzymać się na rynku.

Oldek PoE próbowało się zbliżyć i i ile fabularnie było super, to walka była w większości do kitu.
Imo walka w PoE jest właśnie fantastyczna, bo pod względem mechaniki to naprawdę przemyślana i zbalansowana gra. Podobne rozwiązania wprowadziła później druga edycja systemu Pathfinder.

Sam fakt, że poniekąd można zmarginalizować wpływ losowości i mieć 100% szans na trafienie albo nawet 100% szans na trafienie krytyczne, bo rezultaty testów wynikają z różnicy między wartością, jaką w teście trzeba osiągnąć, aby zaliczyć sukces i krytyki wynikają po prostu z faktu, że ten pułap przekroczyło się z odpowiednią "górką". Plus fantastyczne synergie itemizacji i zdolności klasowych.

Taki przykład z PoE, jaki wrzucałem ostatnio na blogu:
Przykładowy tank w endgame ma zwykle co najmniej 115 Odbicia i Refleksu i około 100 Hartu oraz Woli bez uwzględnienia jakichkolwiek buffów.

Najskuteczniejsza kombinacja, która pozwala uczynić całą drużynę kompletnie nietykalną uwzględnia w swoich szeregach Enigmatyka. Musimy na tanka nałożyć dwa przedmioty z cechą zaklinania o nazwie Poratowanie. Aby Poratowanie (Obrona przy Ogłuszeniu: +50, Obrona przy Powaleniu: +50) skumulowało się dwukrotnie, jeden enchantment musi pochodzić z tarczy. Najlepszą tarczą będzie oczywiście Mały Wybawca, z tego względu, że jej aura +5 do Obrony kumuluje się ze wszystkim, ale jeśli nie chcecie zbyt szybko mierzyć się z adrową smoczycą, wówczas wystarczy Ukojenie Ilfana Byrngara. Drugi przedmiot z Poratowaniem może być dowolny: Hełm Pobliźnionego, Refren Garodha, Blaidh Golan itp.

Cały trick polega na tym, by na tanka wyposażonego w dwa przedmioty z Poratowaniem rzucić kapłańskie zaklęcie Wycofanie. To taki odpowiednik czaru Sanktuarium z D&D. Wycofanie sprawia, że postać objęta efektem tego zaklęcia nie może być wzięta na cel, staje się odporna na wszelkie obrażenia i przez cały czas trwania zaklęcia regeneruje Wytrzymałość. Zastanawiacie się pewnie, co to za tank, który nie może zwracać na siebie uwagi? Otóż Wycofanie nakłada na cel efekt Ogłuszenia, który uniemożliwia wycofanej postaci podejmować jakichkolwiek działań. To Ogłuszenie aktywuje jednak premię z Poratowania, która w przypadku naszego tanka jest podwójna i w momencie rzucenia Wycofania podnosi mu wszystkie statystyki obronne o 100. Teraz nasz tank ma ponad 200 Odbicia, Refleksu, Hartu oraz Woli. Wystarczy wówczas Enigmatykiem rzucić na niego moc o nazwie Obronna Sieć Umysłu, która powiela statystyki defensywne celu na wszystkich członkach drużyny.

Swoją drogą, jeżeli tym tankiem jest Pieśniarz, to będąc ogłuszonym może wciąż recytować strofy, również Smok Wierzgnął, Smok Zawył, która jest jednym z najpotężniejszych źródeł obrażeń obszarowych w grze.

Powyższy przykład czyni całą drużynę nietykalną. Jest teamplay, jest wykorzystanie itemizacji, synergii i nieoczywistego działania zdolności i czarów. W drugą stronę analogicznie - stackując odpowiednio dużo Celności można wycisnąć taką premię, że test ataku będzie miał gwarantowane 100% na trafienie krytyczne, bo po wyliczeniu różnicy między Celnością i Obroną bez względu na rzut k100 wynik będzie o ponad 100 pkt wyższy od Obrony. Czy fakt, że te wszystkie premie do celności działają na ataki drugorzędne - np. negatywne statusy wywoływane przez broń, przez co można również wypracować 100% szansy powalenia, ogłuszenia itp. przy atakach broniami, które można porównać do Cepa Bojowego Wieków czy Furii Niebios z BG2. A jak jeszcze dodamy do tego fakt, że np. różne zdolności obszarowe sprawiają, że efekty takich broni oddziałują na każdego w polu rażenia - no tona frajdy w walce, jak się człowiek w to zagłębi.

Po wbiciu 8-10 poziomu doświadczenia praktycznie przestawałeś dostawać nowe punkty życia przy awansie. Dotyczyło to wszystkich, przez co np. mój wojownik miał w pewnym momencie 102 punkty życia a wielki czerwony smok Firkraag - 184.
Chodziło o zachowanie dynamiki walki. Szybciej rozstrzygnąć turową potyczkę na sesji w sytuacji, gdy drużyna ma 40-120 HP niż w sytuacji, gdy mają 180-560 HP.

- przestarzały i nieintuicyjny system rozgrywki. Pierwsze Baldury to była gra turowa która udawała grę w czasie rzeczywistym. Tam wszystko pod spodem odbywało się w "rundach" i "turach" i takoż było przeliczane, ale na zewnątrz nie było tego widać. Stąd np. wojownik potrafił podejść do wroga i machać mieczem w powietrzu bez żadnego efektu, a złodziej wykonywał rzuty na wykrywanie pułapek/iluzji co rundę (6 sekund) i trzeba było przystawać, odliczać 6 sekund - i dopiero wtedy iść dalej. Magowie mieli przerwę na "oczyszczenie aury" między czarami i człowiek się wściekał gdy kazał takiemu rzucić kolejny czar a on sobie stał jak kretyn. I tak dalej.
Można nie lubić RTwP, ale w końcu to była gra, która adaptowała AD&D 2nd. Zresztą w nielubianych przez ciebie remasterach możesz wyłączyć nadmiarowe animacje ataków, żeby odzwierciedlały rzeczywiste testy ataku. Tylko to wygląda wówczas na nudniejsze, bo postacie stoją i się gapią na wroga.
W Pathfinderach od Owlcat w trybie w RTwP masz przecież takie samo podejście do adaptacji zasad, tylko tam markery pokazują, ile musisz czekać do nowej tury i faktycznie masz animację każdego ataku, więc na niskich poziomach bohaterowie stoją i gapią się na przeciwników. Nie zaczną castować kolejnego czaru, póki nie zacznie się nowa tura itp.