Serie M&M, Wizardry oraz inne cRPGi - niekoniecznie w trybie FPP (cz.251)

Podklej do 1 posta linki które wrzucił Bogas w poprzednim wątku odnośnie Might and Magic VI: Mandate of Heaven.

Poradnik: https://www.vault.acidcave.net/file.php?id=43
Łatka: https://www.vault.acidcave.net/file.php?id=638
Spolszczenie: https://www.vault.acidcave.net/file.php?id=51

Ok, jakiś kontakt poproszę. Lepiej na forum nie wklejać aby jakiś bot szybko nie zgarnął...

Poszło!

Gwoli uczciwości, gry nie ma też w bazie u JRK'a a on pod względem erpegów i gier erpegopodobnych jest rzetelniejszy od GOLa xd

Mnóstwa gier nie ma w encyklopedii GOLa jak i jrk.pl. Nie są to dobre bazy do wyszukiwania rpg moim zdaniem.
Z tego co czytałem przed premierą dodatku to encoutery mają być bardziej rozbudowane. Stąd też pewnie mniejsza ich ilość w dlc.

Był kiedyś wątek, gdzie można było zgłaszać brakujące gry w bazie encyklopedii i było to uzupełniane.

Interfejs jest straszny. Najbardziej skopany jest jednak ekwipunek. Nic nie idzie znaleźć, mnóstwo czasu traci się u kupców próbując to sprzedać a później posegregować. Co do drużyny to miałem 4 wojowników nastawionych na stunowanie mobów i leczenie w miarę problemów. Barda- łucznika z wyuczonym hevenly rain na wysoki poziom do leczenia i zadawania obrażeń nieumarłym. Mag natomiast był wszechstronny w magii, ale głównie collapse i kula ognia. Nie zauważyłem sporej różnicy w zadawaniu obrażeń pomiędzy magiem a wojownikami, ale może to z tego powodu że był słaby rozwinięty. Walki nie dłużyły się w każdym razie i nie miałem problemów z trudnością. Ogólnie z powodu specyficznego sposobu grania w rpgi (odwlekanie odpoczynku jak najdłużej) nie przepadam za magami i głównie służą mi jako support w większości gier.

Fakt, ekwipunek też nie jest dobrze zaprojektowany, ale jest na szczęście przycisk automatycznej segregacji, który co jakiś czas używam.

Na razie też nie mam problemów z walkami. Cała drużyna poległa mi tylko raz w walce z pierwszym minibossem, ale w kolejnych część drużyny zawsze przeżywała. Jednak gdy widzę, jak mag w walce niszczy wrogów, to zastanawiam się właśnie nad wymianą, aby przy większej ilości wrogów jeden leczył a drugi siał zniszczenie, ale nie wiem jak będzie z wrogami później. Bowiem bestiariusz jest dość duży. W każdej miejscówce są różni przeciwnicy z różnymi odpornościami a fabuła podpowiada, że będą z czasem bardziej nastawieni na obrażenia magiczne i takowe zadawać. A też zdejmowanie i zakładanie czarów na bronie nie daje za wiele bonusów ofensywnych (przynajmniej na większość takich trafiłem). To jak miałeś wojowników, to z kowalstwa i ulepszania wyposażenia często pewnie korzystałeś?

Nie, raczej mało korzystałem. Może paręnaście broni ulepszyłem. Pewnie nawet mniej. Zaklinaniem nie bawiłem się chyba w ogóle. Sprawdziłem zapis z ostatniej lokacji i wrogowie mają od 200 do 400 hp i jest ich kilku na bitwę. Wojownicy zadają ok. 50-60 obrażeń poza Bhulownem który bez krytyka wyciąga ponad 110. Mag wyciąga podobne obrażenia co wojownicy. 60 plus kula ognia podpala więc to kolejne parędziesiąt obrażeń w turze przeciwnika, ale many starcza na trzy takie zaklęcia. Łatwo więc obliczyć, że większość bitew rozgrywam w 3 tury max. Czy to dużo? Pewnie nie, ale mi wystarczało ;)
Na screenie Bhulown na parę sekund przed końcem.

Bhulown jest świetny. Na razie wyciąga mi średnio 60 obrażeń. Niestety pozostali dwaj, Rycard i ten osiłek z krypty już wypadają słabiej - jakieś 30-50 obrażeń. A mag obrażeniami magii ziemi potrafi jednemu przeciwnikowi zabrać ponad 70 plus go oszołomić. Magia obszarowa na razie wychodzi słabo, ale teraz będę jej częściej używał, więc będą wchodzić wyższe levele i obrażenia. Musze wieczorem zobaczyć jakie aktualnie mam poziomy wojowników i sobie porównam Bhulowna :)

U mnie collapse na 15 poziomie zadaje jakieś 60 obrażeń średnio i kosztuje 40 many. Merewen ma jej 277, więc sporo używam zaklęcia leech aby nie odpoczywać za często. Wojownicy robią takie same obrażenia za darmo, a jeżeli wróg się dobrze ustawi to mogą trafić kilku na raz Jeszcze sobie przypomniałem, że są wrogowie którzy są bodajże odporni na każde typ magii który na nich rzucałem i tylko bron z specyficznego materiału mogła ich zranić. To chyba były cienie i działało na nich srebro i zaklęcia boskiej magii, ale mogę się mylić. Jak tak sprawdzam bestiariusz to sporo przeciwników w późniejszej fazie jest wysoce odporna na magię.
Na zdjęciu zaklęcia Merewen pod koniec.

Bhulown jak widzę, to już coraz bliżej twoich stat. Teraz eksploruję bibliotekę, więc pewnie jeszcze kilka poziomów w górę pójdzie. Muszę jednak odporność na strach dorzucić, bo aż takiej nie mam a zjawy tego używają dość często.

Mnie jednak zastanawia ta postać. Niby ma dobre statystyki, ale mało zabiera wrogom życia - max 30. Tu poszedłem z nim w jednoręczne i być może był to błąd, bo dwuręczne lepiej sprawdzają się w ataku. Kombinowałem z innymi broniami jednoręcznymi, ale też słabo było.

Zastanawiałem się skąd masz tyle skrzyni, ale teraz po wizycie w bibliotece już wiem :)

Pokombinowałem sobie z broniami, ulepszyłem do srebra i korundu. Pozmieniałem gdzieniegdzie wyposażenie. Jest zauważalna poprawa względem zadawanych obrażeń, w sumie u wszystkich. Walki nieco szybciej wygrywam. A jeszcze została mi zabawa ze zdejmowaniem i nanoszeniem na broń i wyposażenie czarów. Trochę to schodzi, bo jednak zarządzanie ekwipunkiem jest czasochłonne. Niby są przyciski od segregowania, ale i tak części zbroi gra ustawia po swojemu. Niemniej 20h w nocy pykło, więc jestem pewnie gdzieś w połowie a może i dalej, bo patrząc na bestiariusz to niewiele tych pustych miejsc zostało a przecież w każdej nowej lokacji jest kolejny potwór.

Jeżeli ukończyłeś bibliotekę to grubo ponad połowa za tobą. Wydaje mi się, że przed finałowym bossem chciałem zając się zaklinaniem, ale ostatni save na to nie wskazuje. Nie wiem dlaczego z tego zrezygnowałem. Chyba, że nie potrafię rozponznać zaklętego przez siebie sprzętu.

Z fioletową obwódką są zaczarowane. Z żółtą zwiększa bazowe statystyki. Tylko trochę ich jest i wybrać coś z nich, aby zaklęcie zdjąć , aby dodać je do używanej broni to już wiele minut klikania...

Pewnie dlatego mi się nie chciało i doszedłem do wniosku ze najpierw spróbuje zabić bossa bez zaklinania. Z tego co pamiętam nie był trudny.

Dobrze wiedzieć. Nie wiem jak później, ale w sumie balans w tej grze jest dobrze zrobiony. Walki nie są banalne, trudne też nie (czasami trafiła się żmudna). Szkoda tylko, że handel leży, bowiem u kupców nie ma co kupić, bo lepsze rzeczy są już na wyposażeniu. A złota mam mnóstwo.

Ja sprawdzałem. Zapowiada się super, ale wolałbym aby rzuty kośćmi odbywały się trochę szybciej. Mapa w tej grze jest mega klimatyczna.

Tak, mapa jest genialna i rzeczywiście dość realistycznie podeszli do rzutów kośćmi;) Ma to swój urok ale myślę, że w finalnej wersji będzie jakieś ustawienie w opcjach aby to przyśpieszyć. Gra od razu wylądowała na liście życzeń.

Dodałem z parę miesięcy temu do listy życzeń ze względu na oprawę graficzną. Fajnie, że kolejne pierwszoosobowe dungeon crawlery są zapowiadane, bo na kolejne lata nie wyglądało to dobrze. Co prawda kilka jeszcze jest we wczesnym dostępie, ale tutaj czekam aż wyjdą pełne wersje. Na zimowej "wyprzedaży" pewnie kupię kilka DC a wcześniej jeszcze premierowe, niewielkie The Fortress https://store.steampowered.com/app/3459150/The_Fortress

Ogólnie zamysł niezły, ale.... B&W? Serio? Kompletnie mi to nie pasuje i kojarzy się z kolorowankami dla dzieci.

Drenz-- > W tym roku również powinno wyjść Shadows Of Thornkeep https://store.steampowered.com/app/4022710/Shadows_Of_Thornkeep/
EditL Dobra, zapomniałem, że to dopiero wczesny dostęp.

Drenz-- > W tym roku również powinno wyjść Shadows Of Thornkeep

Mam na liście życzeń, ale poczekam na pierwsze opinie i w sumie jak wyjdzie z EA. Ostatnio kupiłem kilka tytułów, bo były w dobrych cenach lub bundlach (m.in. Fountains, Nox Archaist, Beyond Galaxyland) jak i w innych gatunkach w listopadzie ma premierę jeszcze parę fajnych dla mnie produkcji. Zapomniałem też, że za niecałe dwa tygodnie wychodzi Verho. A jeszcze kilka erpegów mam rozgrzebanych, choć już dawno do nich nie wracałem...

A grał ktoś w Subterrain: Mines of Titan? Przed Caves of Lore zacząłem w to grać, ale początek jest tak powolny i tyle informacji jest do zakodowania, że póki co zrezygnowałem. Gra z czasem się rozkręca, czy jednak będzie żmudne zbieranie zasobów?

W ogóle w co tam grasz Bogas? Outer Worlds 2? I reszta z Was, panowie?

Beyond Galaxyland wygląda super i gdzieś mi umknął. Dodany do listy życzeń. Dzięki.
Subterrain: Mines of Titan nie grałem, ale od lat tkwi na liście życzeń, ale zawsze jest coś ciekawszego do ogrania.
Od połowy sierpnia gram w DDO, ale po kilku miesiącach intensywnego grania już zaczyna mnie nużyć, więc pewnie na dniach dokończę Avernum 2 i biorę się za Outer Worlds 2.

Właśnie miałem linkować demo, ale widzę, że już o grze wszyscy wiedzą :D

Nie zmienia to faktu, że gra dlatego jest B&W ponieważ nawiązuje do 1 edycji dnd i przygód które wtedy wychodziły. Większość grafik nie była tak szczegółowa jak ta którą podał Jerry_D. Poza tym działa na wyobraźnie, całe pokolenia graczy są tego dobrym przykładem.

W starych podręcznikach do DND artworki były dość specyficzne. Polecam Art & Arcana - visual history of D&D.

Przykładowo goblin wyglądał dawniej tak, a ilustracja jest chyba z pierwszej edycji AD&D a nie D&D, więc w sumie już z późniejszych lat.

Miałem wkleić tego goblina jako przykład. W koncu w The Secret of Weepstone te same gobliny mają bardzo szczegółowe detale.
ilustracja jest chyba z pierwszej edycji AD&D a nie D&D, więc w sumie już z późniejszych lat.
Nie koniecznie. DnD ukazywało się w tym samym czasie co AD&D. Nawet w latach 90 nadal wychodziły nowe podręczniki.

NightGeisha
nie działa na wyobraźnię
jej grafika nie pobudza zdolność do tworzenia mentalnych imaginacji świata, skojarzeń czy w ogóle jakiejkolwiek emocji
nie są specjalnym bodźcem dla wyobrazi i własnej imaginacji
Współczuję (poważnie!). Wyobraźnia wcale nie wymaga szczegółowości a wręcz przeciwnie, dla wyobraźni im mniej tym lepiej!
To wyobraźnia uzupełnia braki i wypełnia treścią niedopowiedzenia. To dzięki wyobraźni takie dajmy na to Wizardry 6 były niezapomnianą przygodą mimo że wszędzie dookoła oczy widziały szare kamienne ściany. To dzięki wyobraźni każda sesja papierowych erpegów jest pełna emocji i wciąga a do tego jest spójna dla wszystkich Graczy mimo, że nie masz przed sobą żadnych obrazów poza tymi, które sam sobie w głowie wyobraziłeś na podstawie opisów Mistrza Gry.

Mnie też odpycha pewna sztuczność grafiki generowanej przez AI. Nie mówię, że każda taka wychodzi, ale dość mocno rzuca się w oczy.

NightGeisha
dlaczego w takim razie nie zaproponujesz zamiast monochromatycznych prostych w formie ilustracji samego tylko teksu. Wszak gra tekstowa jeszcze bardziej rozbudowałaby Twoją wyobraźnię
Dlatego, że nie jest moją rolą proponowanie Twórcom jak chcą osiągnąć swój cel. Jakbyś nie zauważył, nie krytykuję w żaden sposób tego jak Twórcy podchodzą do tematu. Przyjmuję to takim jakie jest i cieszy mnie to, że są tacy ludzie, którym się chce to robić. Obecnie, wydaje się to na tyle estetyczne i czytelne, że za nieporozumienie uznaję zarzuty podobne do Twoich. Dopiero jak zagram, będę w stanie rzetelnie ocenić jak strona wizualna wpływa na mój odbiór, jak z całą resztą koresponduje.
Ja, do tej pory, mam mnóstwo frajdy z "czytanek". Może ostatnio więcej czasu spędzam w (nie)zwyczajnych sesjach przy stole i zwykłych książkach niż przy paragrafówkach, ale jakby ktoś łaskawy podrzucił mi grę książkową, to bardzo chętnie skorzystam, bo owszem, lubię kreować postacie i miejsca akcji w swojej głowie. Czy to jest aż takie dziwne żeby sobie ze mnie drwić?

NightGeisha
Wciąż jest w nim coś, co sprawia, że nie przypomina mi żadnych portretów z różnych RPG-ów, w jakie grałem. Może to kwestia nasycenia barw, nie wiem. Zgodzę się, że portret ma dużo detali, ale nie zmienia to faktu, że utrzymany jest w innym stylu.

Akurat styl z linkowanej gry ma swoją konkretną genezę i w moim odczuciu to działa właśnie bardzo nostalgicznie, natychmiast kojarzy się ze starymi podręcznikami RPG. Portret jaki wrzuciłeś kojarzy mi się z kolei z generycznymi grafikami lasek przerobionych na klimat fantasy. Detale to nie wszystko.

Czy styl się komuś podoba czy nie, to już jest kwestia indywidualna. Osobiście nie szukam w grach fotorealizmu.

Drzwi są jaskini w której byłeś wcześniej. Niedaleko wejścia.
https://www.youtube.com/watch?v=XmMjNc_Jyy8 od 29 minuty.

Słowa, które można wyszeptać będą później zapisane w książkach, na które natrafisz w różnych, kluczowych miejscach. Będzie tam pisać, gdzie można je wypowiedzieć, ale i tak trzeba użyć zaklęcia wskazującego, gdzie można coś zrobić (w sumie warto go co jakiś czas użyć). Na starcie, gdy nasza spostrzegawczość jest jeszcze niska, można rozbijać obóz w pobliżu miejsc, gdzie coś może być - po pewnym czasie pojawią się np. ukryte skrzynie itp. Pies w początkowych lokacjach też wykopuje fajne fanty z ziemi (pewnie losowe, ale akurat mi trafiły się dobre bronie i zbroje). Książki to nie tylko te z zaklęciami i wymagane fabularne, ale też takie, które podnoszą nasze umiejętności, więc warto do nich zajrzeć, gdy już takową zdobędziemy. Ogólnie fajnie się odkrywa sekrety w grze, aczkolwiek z początku gra mogła zniechęcać, bo nie wszystko jest wyeksponowane.

Npc do przyłączenia to Thief, Armsmaster, Hospitaller, Ranger, Officer and Guild-Magos, nie warto dublować. Magowie są bardzo słabi w tej grze, wiec polecam paladyna na start.

Może po prostu kwestia gustu. Znam ludzi, którym nie podobała się fabuła Planescape: Torment. Mnie np. nie porwała historia z Dragon Age Origins, a fani gry chwalą ją właśnie m.in. za "najlepszą" historię w serii. Uwielbiam za to historię z pierwszych Pillarsów czy Avowed, a dużo ludzi uważa je za nudne. Kwestia subiektywna, podobnie jak odbiór kompanów.

Imo Maska jest tak lubiana przez sposób narracji - głos narratora w opisach od samego początku. Intryguje tajemnica dot. głównego bohatera i jego przypadłości. Kompani - jeśli ich poznać - są ciekawi i przede wszystkim osadzeni w całej historii jak w mało którym erpegu.

Nie wiem, co w gameplay'u jest niedopracowane, bo nie sprecyzowałeś. Nigdy nie miałem problemu z rozgrywką w NWN2 i głównie dzięki niej bardzo dobrze bawię się wracając nawet do podstawki (w tym roku ukończyłem dwukrotnie razem z Maską, jak wyszła wersja Enhanced). Podstawkę też wiele osób uważa za sztampową i nudną - ja nie.

Wnioskując po koledze, który, jak Ty, nie przepada za Maską (nigdy jej nie skończył), mogę się domyślać, co jest przyczyną niechęci do rozszerzenia. Kolega np. jest storyfagiem, gra w gry wylącznie dla fabuły i romansów. Maska po ciekawym wprowadzeniu narracyjnym wrzuca gracza do kurhanu , w którym większość czasu się walczy z trash mobami. W dodatku to D&D na wysokich poziomach, a więc więcej rzeczy do ogarnięcia i brak jakiegokolwiek balansu. No więc kolega jest zniechęcony tą walką, która przez skill issue mu się jeszcze bardziej dłuży, więc obniża poziom trudności (w WotR też chyba grał na najniższym, z modami, które jeszcze ułatwiały grę) - on nie lubi rozgrywki w NWN2, ale nie nazywa jej niedopracowaną. Przez większość czasu nim dotrze do Mulsantiru on się po prostu nudzi. Też chyba nigdy nie skończył dodatku, a zaczynał kilka razy.

A, dużo graczy (a nawet główny projektant Maski) nigdy jej nie ukończyło przez system głodu. Ale nie jest tak restrykcyjny, jak się wydaje i można go też oszukać exploitem.

Znam ludzi, którym nie podobała się fabuła Planescape
No ja jestem właśnie jednym z tych ludzi. Numenera dla mnie zdecydowanie ciekawsza. Nawet mam w planach przejść tę grę ponownie i sprawdzić, czy coś się w moim odczuciu zmieniło po latach, ale nie wiem kiedy się za to zabiorę.

Nie wiem, co w gameplay'u jest niedopracowane, bo nie sprecyzowałeś
Napisałem całkiem sporo postów na temat gameplayu w podstawce. O całej tej jego toporności, problemach z inteligencją towarzyszy i milionie pomniejszych gliczy, które sprawiają, że co chwila przeklinasz, bo postać nie robi tego, co jej każesz, a ty nawet nie wiesz dlaczego, bo gra nie pokazuje w logach, że coś poszło nie tak. Tu jest to samo, tylko bardziej.
Do tego wersja na ps5 jest technicznie spaprana. Walka z Królem Cieni w podstawce to była męczarnia, bo przy każdym rozbłysku światła gra zaliczała takie zwiechy, że ciężko było ogarnąć co się w ogóle dzieje. W dodatku jest tak niemal od początku, bo większość duchów ma jakąś poświatę, wysokopoziomowe zaklęcia też powodują ostre spadki płynności. Takie rzeczy w dwudziestoletniej grze to jest niezły absurd.

Przez większość czasu nim dotrze do Mulsantiru on się po prostu nudzi
No właśnie, zapomniałem dodać, że jest to zwyczajnie nudne. Cała ta specyfika Rashemenu, kwestie duchów, czy wymiaru cienia... nic z tego nie jest dla mnie interesujące, czytając dialogi i opisy najczęściej tu ziewam. Jedynym wątkiem, który potencjalnie wydaje mi się ciekawy jest ten "mitologiczny" ze Zdrajcą i Ścianą Potępionych.

Na razie jestem na początku 2 aktu, po przyłączeniu Okku do drużyny, więc jeszcze jest szansa, że coś tam mnie wciągnie. Ale biorąc pod uwagę, że w zasadzie niewiele pamiętam z tego jak grałem w niego po raz pierwszy lata temu (nawet nie jestem pewien czy go wtedy ukończyłem, czy porzuciłem wcześniej), to raczej dobrze nie wróży.

Nie mam doświadczenia z wersją konsolową, ale tak - AI w NWN2 zawsze mi działało na nerwy i wyłączałem dosłownie wszystko poza podążaniem kompanów i sterowałem całą drużyną na okrągło i wtedy nie było już problemów, że ktoś zrobił coś, czego nie chciałem albo odwrotnie - nie zrobił czegoś, co poleciłem. Wydaje mi się, że potencjalne problemy, "glitche" i dziwna toporność rozgrywki wynika tylko i wyłącznie z tych ustawień, bo jak się to już ogarnie, to serio nie ma z niczym problemu. Według mnie przynajmniej.

Po czasie też zauważyłem - nawet ogrywając w tym roku, że jednak przyjemniej mi się gra w NWN2 z kamerą śledzącą ruch postaci, niż z kamerą swobodną (swobodną ustawiałem z przyzwyczajenia, bo działa jak w Baldurach czy Pillarsach). Jednak jest coś w tym 3D, że wrażenia z obsługi kamery są zupełnie inne niż w rzucie izometrycznym. Teraz już nawet nie pamiętam, którą z 3 kamer używałem, ale była to albo strategiczna albo eksploracyjna. Nawet nie pamiętam, czy kamera śledząca była opcja w menu, czy była podpięta pod jedną konkretną (wtedy byłaby to na pewno eksploracyjna).

Co do kwestii pisarskich i fabularnych ogólnie - wygląda na to, że przygoda po prostu nie trafiła w Twój gust. Nie ma w tym nic złego.

Nie zgadzam się z Wrześniem odnośnie Maski bo uważam że fabularnie jest wybitna i ma świetnych towarzyszy ale też wolę Numenerę od starego Tormenta.

Boy3, nie wiem co żeś wyskoczył z DOS 2 ale szczerze mówiąc kompletnie nie pamiętam fabuły tej gry i co w niej chodziło xd Prawie nic z niej nie pamiętam poza dwoma towarzyszami i wymagającymi walkami.

Silvaren
Wydaje mi się, że potencjalne problemy, "glitche" i dziwna toporność rozgrywki wynika tylko i wyłącznie z tych ustawień, bo jak się to już ogarnie, to serio nie ma z niczym problemu. Według mnie przynajmniej
Ustawienia mogą częściowo pomóc (ale tylko częściowo - bo problemem jest między innymi to, że drużyna często nie stosuje się do tych skryptów) na pewne problemy z SI, ale ogólnie niewiele to u mnie dawało. Jak piszę o gliczach utrudniających rozgrywkę, to mam na myśli takie naprawdę kuriozalne sytuacje. Np: Wysyłasz postać, żeby otwarła skrzynię, czy po prostu przesuwasz w jakiejś miejsce. I w połowie drogi postać staje. Tak zupełnie be powodu. Trafiła na jakąś pułapkę? Weszła w interakcję z jakimś innym obiektem, który jej przeszkodził? No nie, bo gra odnotowuje takie rzeczy w dzienniku bitewnym, a tam nic nie ma.
Albo podczas walki notorycznie występuje problem, że postać nie chce użyć jakiegoś zaklęcia, czy umiejętności, mimo, że wszystkie wymagania ku temu są spełnione. Zauważyłem, że czasem pomaga przesunięcie jej kawałek dalej (mimo, że wizualnie nic jej nie blokuje, a pod względem mechaniki też nie powinno to mieć wielkiego znaczenia). Ale najczęściej po prostu nie da się i możesz sobie zgadywać czemu.

I możliwe, że to jest kwestia wersji konsolowej, a na pc aż takich problemów nie ma. Jak mam być szczery, to jak grałem w nią po raz pierwszy na pc, to (mimo, że już wtedy uznałem ją za toporną i nie polubiłem tak bardzo jak jedynki) faktycznie nie pamiętam, żebym aż tak się męczył. No, ale to było ładnych parę la temu, więc ciężko powiedziec na ile to moja pamięć, a na ile tak faktycznie było.

Antstar powiedział, że jak grasz kobietą to jesteś skończony, bo wtedy nie jesteś prawdziwym, pewnym siebie samcem alfa. To musi być prawda.

Antstar powiedział

Bogowie, kto to jest ?!

jak grasz kobietą

Większość erpegów skończyłem grając kobietami.

Bogowie, kto to jest?!
Nie udawaj, że nie wiesz ;-) To ten co ,,popuszcza brązowe" w majty jak widzi kobietę. Niezależnie czy tę w grze czy realną. Nałogowy alkoholik i miłośnik Gothica.
Większość erpegów skończyłem grając kobietami
A spoko, nie oceniam. Ja w większości do gier wybieram facetów, jak wybieram postać kobiecą to też czasem zrobię coś w stylu łotrzycy czy kapłanki.

Jak nikt nie chce, to ja chętnie wezmę.
Mail: [email protected]

Dodane. Dzięki.

Fajna z niej dupencja, ale ciężko z niej zrobić postać do walki wręcz bo pada jak mucha. Dla mnie jedyny słuszny złodziej w drużynie ale trzymaj z tyłu na łuk. Nie za bardzo wiem o co pytasz dokładnie.

Bardzo dobrze, takie skrzyżowanie Mass Effecta z TESami.

... Moje marzenie... zagrać jeszcze kiedyś w Wizardry IX...

W październiku 2020 r. markę kupiła japońska firma Drecom:
https://drecom.co.jp/en/product_news/2025/06/20250616-02.php

Chcą celebrować 45 rocznicę.

Z tego co widzę wydali na Steam darmowe Wziardry Variants Daphne:
https://store.steampowered.com/app/2379740/Wizardry_Variants_Daphne/?curator_clanid=43658696

Zrobili też chyba mobilne Eternal Crypts - Wizardry BC na androida i iOS.

Wcześniej również za sprawą studia z Japonii ukazało się Wizardry Labirynth of Lost Souls:
https://store.steampowered.com/app/948640/Wizardry_Labyrinth_of_Lost_Souls/

Wątpię, aby marka wróciła kiedyś stylistycznie do zachodnich korzeni.

Widziałem te... "Wizardry"... jak dla mnie PROFANACJA
Najbliżej to były "Wizards & Warriors", no ale tam Bradley przyłożył swoją rekę, później "Dungeon Lords" miało potencjał, ale wyszło słabe. Już 20 lat jak nic nie słychać o Bradleyu

Nie i pomimo tego, że jestem wielkim miłośnikiem tej serii (jako jeden z nielicznych przeszedłem ósemkę jednoosobową drużyną ;P), chyba nie zagram, bo po prostu nie trawię JRPG.

Jednoosobową drużyną? Jak na jednoosobową drużynę działały zaklęcia jednorożców na bagnach, te które powodowały że członek drużyny stawał po stronie wrogów?

@ Mailman --> Zaskoczę Mook mnich ;)

@ Zły Wilk --> Juz nie pamiętam, to było ponad dwadzieścia lat temu. Możesz znaleźć w historii informacje, ciągnęliśmy to przez kilka wątków i nie tylko ja wtedy zaliczyłem takie przejście, ale tylko ja zdecydowałem się na Mooka. Ale chyba miałem już wtedy taką odporność, że te czary na mnie nie działały, bo to było około 40 poziomu.

Walka i rozwój postaci z czasem zaczyna nużyć, ale gra nie jest na tyle długa aby miało to wielkie znaczenie. Moim zdaniem świetny tytuł. Szkoda tylko, że autor spoczął chyba na laurach i o jego kolejnej grze na razie cisza.

Napisałem tekst o Skald: Against the Black Priory:
https://silvaren-rpg.blogspot.com/2025/11/subiektywnie-skald-against-the-black-priory.html

Silvaren
Napisałem tekst o Skald: Against the Black Priory:
https://silvaren-rpg.blogspot.com/2025/11/subiektywnie-skald-against-the-black-priory.html

Bardzo dobra recenzja, do której jeszcze na pewno powrócę, gdy już odpalę Skalda.

Obecnie - Tainted Grail The Fall of Avalon. Adamus pisał o tej grze w poprzedniej części i podzielam jego zdanie. Gra jest dobra, może nawet bardzo dobra - bo takich pozycji chyba ostatnio brakuje. Ogólny klimat i mechanika przypominają produkcje takie jak Morrowind i pochodne. Jest sporo smaczków, humoru i dobrej zabawy.

Kupiłem niedawno Bloodground we wczesnym dostępie https://store.steampowered.com/app/2507820/Bloodgrounds/

Przypomina mi to grę Ash of Gods: Redemption.

Przypomina mi to grę Ash of Gods: Redemption.

I to jak najbardziej dobre skojarzenia.

Obecnie - Tainted Grail The Fall of Avalon. Adamus pisał o tej grze w poprzedniej części i podzielam jego zdanie. Gra jest dobra, może nawet bardzo dobra

Ja żałuję, że tego w przeszłości nie kupiłem. Zamiast tej gry postawiłem na BEAST: False Prophet, które najpewniej nigdy nie zostanie ukończone. Ale kiedyś i w The Fall Avalon zagram. W sumie pierwsza gra z Tainted Grail (Conquest) była świetną karcianką.

Spójrz na to w ten sposób. 9 poziom czarów to szczyt umiejętności u postaci czarujących. Wymaga 17 lub 18 poziomów doświadczenia skoncentrowanych na jednej klasie, aby osiągnąć taką biegłość w magii. Życie oddane studiowaniu lub praktykowaniu zaklęć.

W międzyczasie dragon disciple to klasa prestiżowa, którą spontaniczny czarujący, jak sorc czy np. bard rozwijają poprzez poszukiwanie wiedzy na temat smoków i odkrywania pozostałości ich mocy w bardzo rozrzedzonej krwi w swoich żyłach, która jest pozostałością po smoczym przodku.

W pierwszym przypadku masz do czynienia z najpotężniejszym rodzajem magii. W drugim właściwie starasz się dokopać do resztek i wyodrębnić pozostałości starożytnej mocy będąc piątą wodą po kisielu :P

Częściowo jestem w stanie się z Tobą zgodzić, ale skoro to prestiżowa ścieżka, to mogli pozwolić ją wymaksować chociaż. Toż to tylko zmiana w jedną wybraną formę, a nie jak w przypadku zmiany kształtu na poziomie 9 czaru, gdzie możesz sobie wybrać dowolny typ smoka lub innych bestii.
Tak samo tam musisz wbić ten 10 poziom, ale by odblokować klasę prestiżową, to też musisz doprowadzić do tego często wybierając inne klasy by spełnić odpowiednie warunki. Według mnie to powinno się jakoś równoważyć. :P

Skończyłem Rue Valley i na koniec mogę powiedzieć, że gra rozczarowała. I to bardzo. Reszta za spojlerem, jakby ktoś jednak zagrał.

A fabularnie gdzie się znajdujesz? Romans dalej można popchnąć Idąc dalej w fabułę.

Romansowałem zawsze z Morrigan jak grałem, i tak wątek romansowy był kontynuowany dalej po zjeździe możnych. Może w przypadku Leliany będzie podobniej?

Tak, ruszy samo później. Czekaj. Jak w życiu, na ruchanie trzeba cierpliwości.

Tak, ruszy samo później. Czekaj. Jak w życiu, na ruchanie trzeba cierpliwości.

W życiu niestety nie ma opcji load/save.

Skoro nawet GOG nie ma starej wersji PL to zapewne tak właśnie będzie. Strona w sklepie podaje wyłącznie angielski. Podejrzewam, że jakieś problemy licencyjne, jak w przypadku wielu starszych gier.

Świetna wiadomość, bo od jakiegoś czasu za mną to chodziło. Ogrywałem w tym roku większośc klasyków na Infinity Engine i po zakończeniu każdego gdzieś mi ta Świątynia zawsze świtała, bo grałem w nią tylko raz krótko po premierze.

Co do języka polskiego, to musicie pamiętać, że w dobie dystrybucji pudełkowej to często wydawca na rynku lokalnym odpowiadał za lokalizację a nie deweloperzy, więc pewnie jest tak jak pisał Silvaren - problemy licencyjne. My i tak mamy szczęście, bo najwięksi wydawcy z naszego rynku dalej istnieją (Cenega i CD Projekt), więc sporo tych lokalizacji do klasyków jednak mamy.

A nawet jeśli nie dadzą języka polskiego, to znajdzie się dobra dusza, która ze starego wydania przeniesie napisy do tej wersji. A gdyby nie działały, to ktoś inny od technikaliów pomoże itd. Tak więc szansa na nieoficjalne spolszczenie jest.

Nigdy w tą grę nie grałem jeszcze

O, no proszę. Świątynia to ciekawa przygoda, specyficzna, bo to jest jednak taktyk. I stanowi nawet spore wyzwanie, walki potrafią być wymagające i lubi nie wybaczać błędów.

stanowi nawet spore wyzwanie, walki potrafią być wymagające i lubi nie wybaczać błędów

Właśnie wiosną sobie odświeżałem po bardzo długiej przerwie i było zdecydowanie łatwiej, niż zapamiętałem. Głównie dlatego, że dziś mam inne podejście do grania i taktyki. Dawniej magów robiłem pod czary ofensywne, a teraz skupiam się bardziej na buffowaniu i kontroli tłumów, a obrażenia robię wojownikami itp. Kiedyś do balora kilka podejść robiłem, a teraz padł chyba w 2 tury. Co prawda mocno pomógł w tym miecz, który zawsze trafia, więc można atakować z potężnym atakiem na maksymalnym ustawieniu. Poza tym można tworzyć cudowne przedmioty dla premii do statystyk i zaklinać broń, aby zadawała znacznie większe obrażenia niż bazowa kostka - coś, co w tej grze zawsze mi się podobało.

Najtrudniejsza wydawała mi się teraz walka w świątyni ognia, bo tam są te salamandry, co ogniste kule rzucają. Odporność na energię może nieco zmniejszyć obrażenia. Tak poza tym gra mi się wydawała właśnie bardzo łatwa. Bez porównania np. z Knights of the Chalice, które bardzo mocno ogranicza liczbę odpoczynków i balansowany jest przede wszystkim pod pisanie zwojów itp.

Świątynię przechodziłem wiele razy, ale z finałowym bossem walczyłem zaledwie dwukrotnie i z tego co pamiętam trudny nie był. Ostatnio jak czytałem o grze, to wygląda na to, że ten boss miał jakieś zabójcze mechaniki, które niby one-shotowały członków drużyny. Może w młodości miałem farta podczas tej walki albo rozkminiłem, jak tych mechanik unikać, albo po prostu autor tych informacji, do jakiś dokopałem się w tym roku, miał po prostu problemy z tą walką i przeżywalnością swojej drużyny. Żeby doszło do finałowej walki trzeba spełnić konkretne wymagania. W ostatniej rozgrywce nie zdobyłem kluczowego przedmiotu, ale pokonałem przeciwnika, który powinien go dropnąć. Nie jestem pewien, czy był to bug. Fabuła może jest szczątkowa, ale gra ma 6 zakończeń i jest tam parę zmiennych, które na nie wpływają. Może czegoś nie zrobiłem. W sumie nigdy nie ogarniałem tej kwestii, skoro finałową walkę doświadczyłem może 2 razy, a grę ukończyłem co najmniej kilkunastoma drużynami.

A świątynia pierwotnego zła rozgrywa się w ogóle w universum zapomnianych krain czy to jest zupełnie inny świat?

Nie, to jest Greyhawk, jeśli mnie pamięć nie myli pierwsze uniwersum D&D. Bardzo podobny do Forgotten Realms bo to też mocno klasyczne fantasy. nawet część bogów się powtarza. Ogólnie greyhawk wchodzi w skład multiwersum D&D, wraz z Planescape, Forgotten Realms, Ravenloft itd. więc co potężniejsze istoty mogą podróżować między tymi światami xd

To jest D&D ale nie Forgotten Realms tylko Greyhawk. Jeden ze starszych settingów D&D, bodajże drugi w chronologicznej kolejności wydań.

Iselor
Z tego co pamiętam to pierwszy był Blackmoor. Pamiętam, że sprawdzałem settingi w ubiegłe święta jak robiłem update książek i mi się coś kojarzy taka kolejność.

Greyhawk był chyba pierwszym oficjalnym settingiem stricte stworzonym na potrzeby D&D. Z tego co pamiętam z jednej książki Witwera, to Blackmoore'a wymyślił Arneson jeszcze przed D&D - bodajże na potrzeby kampanii w grze Chainmail albo jakieś własnej gry narracyjnej. Mogę się mylić.

A mnie tam świątynia się podobała (nawet bardzo) i z przyjemnością przejdę ją jeszcze raz, pod warunkiem, ze doba mi się wydłuży ;P. Zdecydowanie też wolałbym zagrać w polską wersje językową.

Odnośnie "bugów' się nie wypowiem, natomiast jeżeli jesteś graczem, dla którego treść jest ważną częścią rozgrywki, wczytujesz się w historię, nie omijasz notatek itp. to myślę, że warto je poznać. Gorzej że - o ile dobrze pamiętam - część z tych DLCków dodawała coś do podstawki, a że Ty już skończyłeś, to nie skorzystasz :/
Ale szczegółowo nie potrafię ocenić który dodatek był "lepszy", wszystko mam w pamięci zmieszane w jedno.

Nie mogę zrobić screena nie wiem czemu
Przez nakładkę GOGa to rozumiem, bo sam mam z tym problem (zgłaszany i nierozwiązany), ale [PrtScn] / [Windows]+[PrtScn] / [Alt]+[PrtScn] też Ci nie działa?

To ja bym wziął, bo Krynny od dawna mam w planach, więc to będzie idealna okazja, by wreszcie nadrobić tę serię.

Dzięki. Teraz tylko pozostaje pytanie: Kiedy ja to wszystko ogram?

Silvaren --> No były takie czasy, były... Dawno, dawno temu w bardzo odległej galaktyce... :)
Swoją drogą to z Ryśkiem graliśmy też razem w World of Warcraft i Dungeon & Dragons Online.
Rysiek wkręcił mnie też do CD Projektu i testowałem takie gry jak Morrowind, czy Gothic 2. Zresztą do Gothica 2 napisałem z kumplem super poradnik dla Świata Gier Komputerowych, tam też mi parę innych rzeczy druknęli ;)

O to nieźle. Chyba nawet jakiś czas temu pisałeś o odkurzeniu DDO? A też pamiętam z jakiegoś materiału Rysława o D&D, że zagrywał się DDO.

Testowanie Morrowinda to musiało być coś. Na polską wersję czekaliśmy ile? 6 czy 9 miesięcy?

Już nie pamiętam, ale samo testowanie i raportowanie błędów w polskiej wersji trwało chyba ze dwa miesiące. Osobiście testowałem całą ścieżkę questów dla gildii kapłańskiej i główny wątek. Przeszedłem podczas testowania tylko te ścieżki chyba z pięć razy. Później jak już zagrałem w normalna grę, to nie dołączyłem do kapłanów i nie ukończyłem głównego wątku ;P.
Tak pograłem trochę ostatnio w DDO. Ale tam, to trzeba mieć zgrana paczkę, bo randomami jest kiepsko... Wtedy to była paczka...

Grałem z rogalem pierwszy raz przechodząc Solastę. Bardzo mocna klasa w tej grze. W pierwszej jaskini z goblinami i ogrami wytłukłem większość przeciwników samym łotrzykiem snajpującym z ukrycia przy użyciu łuku. Potem zostało ubić ogry i tam chyba też wilki były? W drugiej połowie gry bardzo dobrze wymiatał, zwłaszcza z ulepszoną niewidzialnością.

W jednej rozgrywce w Lost Valley miałem w drużynie barba path of the claw i wymiatał nie gorzej od palka, bo w szale zadawał obrażenia od żywiołu powiązanego ze smoczym dziedzictwem.

Palace of Ice ma bardzo fajny finał. Z początku jest dość liniowy, ale potem się otwiera i odhacza się questy w dowolnej kolejności, podróżując po całej mapie.

Muszę kiedyś spróbować autorskich kampanii robionych przez graczy.

Jeśli chodzi o tą jaskinię pod Caer Lem to ogry pojawiały się dopiero podczas drugiego zadania w tej lokacji. Na początku były tylko gobliny i wilki z tego co pamiętam. No ja jakoś do rogali się nie potrafię przekonać. Walka z bliska jakoś mnie nimi nie interesuje a na dystans Ranger (a nie Hunter!) albo Fighter z odpowiednim stylem wydaje mi się lepszą opcją.

Jak z przeżywalnością takiego barba? Paladyn ma taką przewagę że jest świetny jako tank (Oath of Motherland + Shield of Faith) i równocześnie jako DPS (smite). Zakładam że barbarzyńca sprawdzi się jako DPS a jak z tankowaniem? Paladyn z Follow Up Strike, smite i Lightbringer Greatsword niszczy wszystko na swojej drodze i udało mi się osiągnąć równocześnie AC 29. Nie dość że mało kto w ogóle potrafił ją trafić (w zasadzie większość trafień to naturalne 20) to jeszcze zadawała kosmiczne obrażenia.

Tankuje bez problemu, bo w szale dostaje tylko połowę obrażeń, chyba że ktoś go zaatakuje czarami.

Grałem w jedynkę, która ponoć jest lepsza od dwójki, i dla mnie to gra przeciętna+. Taka w miarę przyjemna gierka, z której jednak niewiele zapamiętałem i nie wywarła na mnie większego wrażenia. Za bardzo przypominała mi biednego klona Fallouta.

A ja się odbijam ze względu na klimat od wszystkich Falloutów a tu mi pasuje :) Silvaren mówi że dwójka jest lepsza. No ale nie zagram, bo nie ma na GOGu :(

Właśnie miałem pisać, że w Morrowindzie nie chodzi o to, aby go skończyć, tylko aby w niego grać, ale potem doczytałem post do końca.

Silvaren

Bo uwierzę że ty Morka nie skończyłeś xd

Bo uwierzę że ty Morka nie skończyłeś xd

A jeszcze zdefiniuj "skończyłeś" :D Sam główny wątek to tylko część frajdy. Gdzie tam questline'y rodów, gildii, Świątyni, Kultu... Albo samo swobodne odkrywanie Vvardenfell i mini questy.

No mam na myśli główny wątek.

Daj w spoilerach konkretny dialog, bo grałem pod retorykę i przywództwo i nie wiem, do jakiej sytuacji się odnosisz. Nie czułem też, żeby dialogi były skrojone w każdym przypadku tak samo. Często wręcz odniosłem wrażenie, że można było "wypalić" 2 albo 3 skillchecki, a dany NPC np. reagował pozytywnie wyłącznie na konkretny przedmiot lub informacje, które można było zdobyć, czyli nawet skillchecki nie zawsze dawały gwarancję sukcesu.

Finałowa konfrontacja na słowa w TOW2 jest chyba jedną z najlepszych tego typu "batalii" obok Shadowrun Dragonfall imo. W sensie jest to długa potyczka na argumenty, dowody itp., gdzie w takim Fallout było tylko "top kek, mutanci są bezpłodni". W sumie oparcie całego planu na totalnie błędnym założeniu i tak się nie umywa do monologu Jergala ze scenki po napisach w Baldur's Gate 3, gdzie głupota scenarzystów osiągnęła niespotykane dotąd dno xD

No żeby nie spojlerowac, rzucam w linka dialog, a szczególnie chodzi o jego druga część - przekonanie postaci, żeby nie robiła, tego co tyle lat planowała :) Nu, nu!
Dwa zdania i 15 lat indoktrynacji idzie do lasu : )
Tutaj jest to rozegrane tak, jak ja to tez rozegrałem.

https://www.youtube.com/watch?v=APG0DPceqzE

No i jednak to nie jest sytuacja, w której same skillchecki się liczą. Aby ją rozwiązać perfekcyjnie musisz wykonać zadanie poboczne, a więc opcjonalny content, w toku którego zdobędziesz dodatkowe informacje i możesz wtedy zagrać na emocjach związanych z byłą partnerką osoby, którą próbujesz przekonać. Imo wypada to przekonująco, zwłaszcza że rozmawiasz z kobietą, a one rzekomo częściej kierują się emocjami ;p

No i nawet jeśli ją przekonasz, to wtedy ktoś z drużyny będzie niezadowolony, odejdzie z zespołu atakując natychmiast - chyba że ostudzisz jego emocje już samym skillcheckiem.

Jest cała masa dialogów, w których nie osiągniesz perfekcyjnego rozwiązania samymi skillcheckami. Musisz mieć dodatkowe informacje zdobywane podczas wykonywania opcjonalnego contentu, włamywania do terminali itp. Czasami nawet to jest za mało i potrzebujesz zdobyć jakiś przedmiot - coś fizycznego (jak w przypadku typa z Westport, który oprze się każdemu skillcheckowi, póki nie dostanie konkretnego przedmiotu - a masz kilka różnych skillchecków).

Jak już porównywać konstrukcję dialogów Fallout 4 to najbliżej mu do gier CDP Red, gdzie dialogi w Wiedźminie 3 czy Cyberpunku mogłyby w 99% przypadków być na szynach i całkowicie pozbawione wyboru xD

Silvaren - mechanicznie to jest fajnie pomyslane, tak jak piszesz: zeby odblokowac jakas kwestie, musisz zobic tego subquesta z ta dziewucha itd. Zeszta taki rodzaj checków w OW2 występuje częściej. "Required information" check to bardzo fajna mechanika i chyba w ogóle gotów jestem powiedzieć, że w tej grze drzewko dialogowe jest chyba najlepiej zrobione z wszystkich RPGów w jakie grałem - przynajmniej mechanicznie. I to się chwali. I dlatego też gram w OW 2 i doceniam pomysły.

Tylko ... jaką treścią wypełniono te mechaniki to druga strona medalu.

W tym konkretnym przypadku, ona na wspomnienie bliskiej dla siebie osoby zmienia swój światopglad o 180% i to w taki nieco absurdalny sposób.
Lata urabiania przez Zakon, a tu nagle zmiana decyzji w sekunde, po wspomnieniu o kimś, kto w nią wierzy i "believes that she deserves a second chance" (co by to nie miało znaczyć). Nagle olewamy plan zbawienia świata. W ogóle ta cała de Vries jest tak płasko napisana, że ciężko mi uwierzyć w jej jakąkolwiek motywacje, skoro tak łatwo ją było przekonać.
Po tej rozmowie stwierdziłem, że ze scenariuszem i dialogami tej grze coś jest mocno nie tak. Mam nadzieje że w finale się nie zawiodę, bo widzę w grze dużo ciekawsze postaci.

Duże znaczenie dla fabuły ma suweren i jego rodzina. Też bardzo dużo dodatkowych informacji można wyciągnąć na ten temat.
Bardzo podobał mi się cały wątek archiwum na Klasztorze. Chyba najfajniejsza lokacja.

Jak dla mnie fabuła była raczej po prostu ok, trochę lepsza niż w jedynce, ale wciąż bez szału. Największy fun miałem zdecydowanie z rozwiązywania questów w wybranym stylu rozgrywki.

Co do samych dialogów, to przyznam, że niektóre skillchecki wyglądały, jakby linie dialogowe pod nie podpięte były tak dla picu, zdawkowe, jakby ważniejszy był sam fakt posiadania odpowiedniej umiejętności na określonym poziomie niż stojąca za nimi treść. Ale tu też mechanicznie czasami argumenty są równie ważne co skillchecki.

Udało mi się problem rozwiązać. Po pokonaniu Areshkagal negatywny buff sam zniknął. ;-)

AOD to chyba najlepsza gra RPG w jaką grałem.

Gra to w zasadzie klon Gothica, identyczne sterowanie i walka, taka sama toporna i drętwa, ale jakże lubiana :).

Miałem na liścię, z niejaką ciekawością ją oglądałem, ale jak wrażenia z gry są takie to pass. Gothica ani nie lubię ani zbyt wysoko nie cenię, ot taki se średniak, więc ani na sentyment ani na "urok" mnie nie kupią.

No właśnie, mapa... na razie jej nie mam i biegam na czuja, ma się ona pojawić w dalszej części gry, ale nawet wtedy nie ma co liczyć na ułatwienia w postaci znaczników. Dla starych wiarusów to nie problem, widział ktoś kiedyś jakieś znaczniki, nawet jak i mapa była w grach z przed dwudziestu lat?

O, za takim rozwiązaniem trochę mimo wszystko tęsknię. Rodziło to problemy i frustrację, w takim Morrowidznie czasami kurwicy szło dostać, zwłaszcza że w naszym tłumaczeniu był błędnie przetłumaczony kierunek w jednym zadaniu, ale satysfakcja z gry była ogromna :)

Tylu bugów to dawno w grze nie widziałem. Na razie nie mogę zrobić ze trzech questów, bo nie ma do nich itemów, ale najgorsze, że wcięło mi rewelacyjny rapier do którego akurat mi się zręczność zrobiła... GRRRR.

Standard przy mniejszej grze i biedniejszym studiu. Ważne jest, że grę rozwijają i nie porzucają po premierze, więc jest szansa, że ogarną.

Ja mam zamiar kupić, gdy ją solidnie połatają. Najpewniej zajmie im to z pół roku jeszcze. Dla mnie brak mapy nie będzie problemem. Nie mam trudności ze znalezieniem tego i owego lub zapamiętywaniem drogi. O ile oczywiście gram na bieżąco.

Queen's Domain ma demo na Steam. Sciagnalem, pogralem, Wyglada i brzmi bardzo dobrze. Warto sprawdzić. Klimat lat 90-tych, polaczenie Hexena z Kings Field. Przynajmniej po pierwszym rzucie oka.

Ardenfalla sprawdzalem z kolei jakis czas temu i bez rewelacji, ale pograc można.

Tak więc z tych dwóch chyba zaryzykuję zakup QD.

Też kilka dni temu pograłem i na 100% grę kupię (zresztą i tak jest w czołówce moich must have), choć zapowiada się wymagający tytuł, ale odkrywanie świata daje mnóstwo frajdy.

Po powrocie z głębokich ścieżek, w domu Hawke'a. Jest pokój z posągami. Dwa z nich dają możliwość grania w dodatki, przenoszą Hawke'a z wybranymi towarzyszami do nowych miejsc.

Ja robiłem to po zakończeniu aktu 3, albo tuż przed jego zakończeniem, nie pamiętam dokładnie. Ale to twoja decyzja. W dlc "Dziedzictwo" Hawke zdobywa najlepszą dostępną broń dla siebie (chyba że ma już wysoki level, wtedy jedna z broni zależnych od poziomu postaci może być już lepsza), więc pokusa jest żeby zacząć wcześniej. Ale walka z końcowym bossem

jest dość trudna. Za to w dodatku "Znak zabójcy" po 3 akcie mamy jakby więcej informacji, pełniejszy obraz sytuacji, do dokonania wyboru po której stronie stanąć.

Właśnie zrobiłem, co miałem zrobić i też planuję jutro wrócić do ToEE - w sumie drugi raz w tym roku.

No i wpadła na Steama. Cena bardzo pozytywnie zaskoczyła - 35 PLN.

Czy zaczynałeś "dwójkę" ze świeżo robioną postacią czy kończyłeś "jedynkę" na takim samym poziomie trudności i eksportowałeś zapisy i postać ?

Decyzje sobie ustawiłem z poziomu menu, odpowiadając na wszystkie pytania pod Ultimate konkretnie i tak je importowałem. Ale generalnie postać levelujesz od zera w każdym przypadku.

Gratuluję! Na pewno satysfakcja z tego ogromna:)

Dzięki Drenz
Satysfakcja ogromna, ale już tak się uparłem by w końcu przejść od teorii do praktyki, że też mocny stres w pewnym momencie wjechał. Teraz taka ulga xD

Pola zagrać w coś nowego też.

Silvaren --> Mistrzu... Chylę czoła. Jak to cieszy, kiedy młodzież ;) ma takie osiągnięcia.

Tak, też miałem z tym skojarzenia i w sumie są podobne gry, choć w Bloodgrounds nie ma motywu podróży, nie ma rozmów między bohaterami (jedynie od czasu do czasu rozmawiają z nami postacie w mieście, ale to tylko klikamy "dalej"). Twórcy mają dodać tzw. ekspedycje gladiatorów i na tę zawartość liczę (że będą nowe areny, miejsca, przeciwnicy itd.). Niemniej też wiele czasu spędzimy na zarządzaniu drużyną. Kupiłem za 55 zł bodajże, mam ponad 30 godzin i jeszcze ostatnią krainę z finalnym bossem, ale też odwiedzam ponownie poprzednie areny, aby zdobyć złoto na rozwój miasta, by ukończyć grę mając je rozwinięte na maksa.

Póki co miałem czas tylko na stworzenie postaci, ale ogólny feeling określiłbym słowem "smooth" jak na modach. Rozdzielczości do full hd natywnie z panoramą też na plus, bo w starej wersji bez modów powyżej 1280 x 720 pojawiały się problemy a 1080p w ogóle nie działało.

Zauważyłem też, że usunięto jeden z bugów, który umożliwiał zrobić postać z jedną super wysoką cechą. Później się okaże, co będzie dalej. Pogram pewnie wieczorem ze dwie godzinki.

Byłem już w Hommlet, wybiłem właśnie pająki w Deklo Grove. Gra wygląda dość ładnie, rozdzielczość FHD, wszystko działa płynnie.
Gram na Linuksie, więc zakładam że wersja na Windowsy działa tak samo dobrze. Bugów, CTD, glitchy póki co nie uświadczyłem.

Gra jest też śmiesznie tania, kosztuje tyle samo co "oryginał" na GOG.

Hommlet ->

Deklo Grove ->

Ciekawe czy wyskalowali jakoś GUI i czcionki. Tworząc postać nie miałem problemu, ale do samej gry jeszcze nie przeszedłem. W marcu ogrywałem w 1280 x 720 żeby oczy nie bolały, ale pamiętam, że dawniej 1024 x 768 to była za duża rozdziałka dla tej gry, przynajmniej ma moim crt 15" xD

Nie do końca. Nie ma problemu z czytelnością czcionek, ale jak widać UI samo w sobie jest dość małe. Nie przeszkadzało mi to wcale, bo i tak większość akcji wybiera się z koła.

Zmniejszyłem rozdzielczość do 1280x720, bo jednak wszystko było zbyt drobne.

Jaką stworzyłeś drużynę? Ja się wciąż waham nad składem. Chcę złą ekipą zagrać, może pierwszy raz wezmę barda. Mam też założenie by przyjąć do party NPC, może nawet dwa trolle.

Na pierwsze przejście klasyka: paladyn, wojownik, kapłan, łotrzyk i mag. Praworządni neutralni, chociaż kusiło zagrać złymi. Może na drugie przejście zostawię. Paladyn pod miecze+tarcza, wojownik dwie bronie, kapłan domena życia i prawa, na łotrzyk nie mam pomysłu i mag bez specjalizacji.

W TotEE podobało mi się, że prolog się różnił w zależności od charakteru drużyny :D

Ja chyba złożę party z barba na topór dwuręczny, łowcę z długim łukiem, barda z długim łukiem, kapłana Hextora albo Erythnula, czarownika i może woja/łotra na dwie bronie albo wojownika na jakąś broń zasięgową typu glewia czy łańcuch z kolcami.
No też liczę na moda do skalowania interfejsu.

Zastanawiam się, czy działa bug ze starej wersji gry, który pozwala zaklinać bronie pod wpływem zaklęcia Magicznej Broni. Bo normalnie enchantmenty można nakładać tylko na masterworki lub magiczne przedmioty, a sporo typów zaklętego uzbrojenia nie można ani kupić ani złupić, a jedynie samemu wytworzyć.

Jak usunięto buga, to raczej nici z zabawy na dwa kukri itp.

Widzę też nowości, może jakiś przywrócony lub odbugowany content. Moją złą drużynę powitał w Hommlet jakiś dzieciak. U kowala można np. kupić katanę, której z niemodowanej gry nie kojarzę w ogóle.

Moją złą drużynę powitał w Hommlet jakiś dzieciak.

Moja też witał, to chyba nowość. Przedtem pierwsza spotkana postać poza domami to był nawalony Elmo? Dzisiaj nie dam rady już pograć, ale myślę jak tego łotrzyka rozwinąć bo nie lubię nimi grać. Pewnie wbiję jeszcze 2. poziom i pójdę w multi na maga bo mam inteligencję sporą.

W ogóle bawiłem się w czyste losowanie atrybutów do 10 razy na postać. Wyszło ciekawie bo żadna nie wyszła mi za mocna. Paladyn i wojowniczka z siłą 17, kapłan ma mądrość 18 ale int tylko 9, mag (iczka?) ma int 18 ale dwa staty na 9. Podoba mi się takie nieoptymalne losowanie.

Ja zrobiłem łotra z myślą o rozwijaniu po równo z wojem i walce na dwie bronie. Rozważam kukri, o ile gdzieś dostanę. Nie pamiętam już, jak to było z modami, bo w niemodowanej polskiej wersji, w jaką grałem w tym roku, kukri się nie pojawia w ogóle. Najwyżej konsolą sobie dodam 2 zwykłe kukri a potem enchantuję.

ToEE ma to do siebie, że niektóre bronie są w grze, ale nie można ich zdobyć w normalny sposób.

Na GOG-u masz odpowiedź:
Updated Edition of The Temple of Elemental Evil with over a thousand fixes and improvements - from enhanced stability and AI to smoother performance, refined UI, and countless quality-of-life updates - will be available on GOG soon!

Current and future owners of Legacy version will receive the updated version as a gift.