Lilus

Racja teraz z powodów zdrowotnych na zerowym, dosłownie, bo forma spadła z 12 podciagnięć do zera także przez przyrost wagi 20 kg, ale nie ma tego złego, bycie w procesie i korzystanie ze skutków ubocznych też jest fajne :) szło mi zrobić przewrót i pompki od góry czy głowę nad drążek bez większego problemu,niby przygotowanie było, ale tego ruchu bujnięcia, żeby wyjść, nie ogarniam nawet z grubą gumą :')

Racja +1 do aspirujących na muscle up :D powodzenia :)

kluha666 fajny rysunek, taki żywy i ze swobodą kreski :D

Najlepiej być niewierzącym bo drogo wychodzi ten katolicyzm dzisiaj.

Odmówiłam w najbliższej rodzinie z powodów antyreligijnych i widzę po wątku, że to był interes życia :D rodzina się nie obraziła, bo jest spoko.

Małe sprostowanie co do napisu na łódce ;)

+1 dla Dysona v15 zamiast jeżdżącego robota.
Jak ktoś jest dieselnerdem, to może poszukać wersji V8 ;)

Dosłownie przed chwilą czytałam artykuł na onecie, że meble z jednego zestawu są passe, ale żeby jednocześnie robić jak się podoba ;)

Pax - jestem zadowolona z tych dużych, wysokich i po wielu latach mi się nie wyginają, w przeciwieństwie do małych gotowców ze sklejki. Niewątpliwie plus to możliwości aranżacji, wyposażenia, części zamiennych. W użytkowaniu, otwierane wygodniejsze niż przesuwane, ale to zależy od przestrzeni. Przesuwane jak i otwierane mam ponad 10 lat i hula ok (poza tym, że te wszelkie ikeowe mechanizmy spowalniające czy otwierane na wcisk lubią odpadać - doczepiane wywaliłam spowalniacze w cholerę, bo odpadały - lub się zacinać, było wyżej).

Szafę Brimnes z ikei zgarnęłam kiedyś za darmo od sąsiadki jako tymczasową, powyginała sie jej po może 4 latach, nie warto. Lepiej ogarnąć paxa. Mniejsze samemu montuje się łatwo, a taką na kilka metrów sprawnie montuje serwis i jeszcze wytnie dziurę na przedłużacz, jeśli trzeba.

Łóżko ikeowe mam z dużą skrzynią i właśnie stelażem podnoszonym do góry. Jest ok po kilku latach, tylko trzeba pilnować, żeby pasek do otwierania lub inny kawałek materiału np pościel nie zaklinował się w mechanizmie otwierania, bo inaczej jest problem z otwarciem, to nie jest usterka, ale średnio przewidziany użytkowo patent. Lepiej to jednak wygląda niż kitranie pojemników pod łóżkiem. Z szufladami nie używałam. Pod łóżko wchodzi masa rzeczy- kołdry, pościel, torby podróżne i według mnie warto mieć tę przestrzeń. Wyłożyłam w środku tymi pojemnikami materiałowymi z Ikei na zamek, żeby mieć porządek, gdzie jest pościel, gdzie torby itp.

Za materacem lepiej jak pochodzisz po sklepach i potestujesz. Mi żaden z Ikei nie odpowiadał, a kanapa rozkładana z ich materacem kieszeniowym do spania to w ogóle tragedia, za to z Selene są dla mnie ok i obsługa w sklepie specyficznie z materacami niż ze wszystkim bardziej mi odpowiadała. Jak śpisz z kimś, to obsługa pomaga też dobrać materac tak, żeby grało obu osobom lub doradzi dwa osobne, jeśli potrzeby są zbyt różne.

Nie daj się nabrać na darmowy zwrot materaca z Ikei- powodzenia z dowiezieniem grubszego materaca z powrotem do sklepu po tym, jak się go rozwinie, no chyba że masz furgonetkę ;)

Kanapy/sofy też potestuj w sklepie, z mojego doświadczenia warto dorzucić nieco do wygodnej kanapy, bo spędza się na niej masę czasu, a i dobrze, jeśli może być komfortowym spankiem w razie gości. Kanapę mam z BRW z ich średniego przedziału cenowego i jest super.

Nie, za prośby o zdjęcie dowodu dostaje się bana na forum :P

+1 dla Neuroshima Hex, nie durna, ale i nie nazbyt skomplikowana, bardzo grywalna :)

Liczy, ja do gimbazy dziś kocham się w Mansonie i Reznorze ;)

Cokolwiek, co się łatwo czyści, a już szczególnie przy palnikach, żeby ochronić ścianę, jeśli zamierzasz robić w kuchni więcej niż gotować wodę na herbatę. Panel wygląda spoko. Ja testowałam tylko Lacobel z takich jednolitych powierzchni i jestem zadowolona, ale to dizajn sprzed dekady ;) W mej kuchni z foto wyżej poprzedni właściciele walnęli jakąś imitację murka, plam tak bardzo nie widać jak na gładkiej powierzchni, ale gdy już trzeba to wyczyścić, to jest dramat... motywujący do bieżącego sprzątania, bo stały tłuszcz z mieszanką kurzu poza tym, że jest obleśny, to trudniejszy do wyczyszczenia z półmatowej powierzchni niż świeży.

O, no właśnie, ten okap węglowy bez wyciągu miałam w nowym bloku z wentylacją grawitacyjną :) Mi wystarczył, poza tym nie trzeba było poświęcać miejsca na rurę do wyciągu powietrza. Nie znam się na budownictwie, ale fajne było to, że jak się wracało do mieszkania po dłuższym urlopie, to nie było duszno, a świeżo pachniało (pod warunkiem uprzedniego posprzątania ofc), może dzięki temu, że grawitacyjna robiła swoje podczas nieobecności plus mikrowentylacja w oknach.

Odnośnie kuchni, to zostawilam jeszcze kom wyżej ;)

Szerokości górnych szafek wyglądają spoko. Ja lubię te podnoszone do góry i nic mi się nie psuło, nie wiem jak ikea, ale na tej 20letniej kuchni, której foto wrzucałam wyżej, nadal działają. Lipa z otwieraniem bocznym szafki wiszącej z boku w rogu, jak obok jest podniesiona, bo się blokują, ale Twojego projektu to nie dotyczy. Rzeczywiście, odkąd mam te podnoszone do góry uświadomiłeś mi, że w końcu przestałam obijać łeb o otwartą szafkę :)

Oświetlenie podszafkowe to fajna i praktyczna sprawa, taśma lub punktowe. Oświetlenie nad zlewem bardzo pomaga, jak nie chcesz zlewu pod szafkami, a przed oknem (wyciągana bateria jest intrygująca:) to walnij jakiś neon na tej ścianie po prawej od okna, będzie od razu oświetlenie i dekoracja :P

Płytki na ścianie z oknem rzeczywiście trochę ee, może lepiej jakaś izolująca wodę i łatwa w czyszczeniu farba (są do kuchni i łazienek), gdyby zlew i tak nie był bezpośrednio pod ścianą. Jak jednak wrzucić zlew obok kuchenki, to dylemat się rozwiąże ;)

Na czarnych, wbrew pozorom, podobnie widać brud z gotowania. Najmniej chyba na imitacjach drewna. W kawalerce z małą, ślepą kuchnią zrobiłam tak, że korpusy były czarne, drzwiczki dolne imitacja drewna jasny buk pasująca do paneli na podłodze, blat biały (uwaga - łapie kolor, jeśli zostanie plama w intensywnym kolorze, np. po winie/soku z buraka, ale po iluś latach blaty i tak matowieją i są do wymiany, jeśli ktoś jest estetą), górne szafki całkiem białe, może nietypowo, ale mi się podobało i miałam wrażenie, że dzięki temu kuchnia wydaje się większa ;)

A gdyby jak na tej wizualizacji dać zlew obok piekarnika, a zmywarkę na prawo od okna? To tak gdybyś nie miał składanej baterii ;) Niby optymalna przerwa to 50-60 cm, ale w praktyce nieraz tak miałam i mam obecnie w małym aneksie kuchennym, tj. zlew obok kuchenki i jest ok, wystarczy nie wpadać na genialny pomysł rozchlapywania wody, gdy obok stoi patelnia z rozgrzanym tłuszczem ;)

Jeśli planujesz szkło typu lacobel na ścianach, albo błyszczące płytki, to łapie i widać tłuszcz tak samo jak na oknie. Niemniej, mega łatwo, szybko się czyści i wg mnie fajnie wygląda. Na matowych płytkach widać mniej, ale czyści się trudniej.

Z tą szafką narożną możesz pokombinować z wyciąganymi półkami, ikea ma: https://www.ikea.com/pl/pl/p/utrusta-wys-mocowanie-szafka-stj-nar-szary-40596791/ , a jeśli nie chcesz wydawać na nie kasy lub układ kuchni nie pozwoli, to wygodnie nie będzie, ale to zawsze jakaś przestrzeń. Miałam w budżetowej kuchni taką głęboką szafkę narożną i prawdę mówiąc, wyciąganie dużych garnków z tyłu to nie był jakiś wyczyn, a było i gdzie trzymać używane okazjonalnie bzdety, typu jednorazowe naczynia lub półmiski i kieliszki w pudełkach "na okazje". Tylko właśnie z takiej szafki lubiły mi wyjeżdżać żaroodporne i tłuc się kilka cm nad podłogą, bo czasem można coś trącić przy wyciąganiu, także raczej coś nietłukącego się :)

Odnośnie górnych szafek, to mam natręctwo, że szerokość górnych powinna schodzić się z dolnymi, opcja konserwatywna :P

Okap - zależy jak i co gotujesz, ja już sobie nie wyobrażam funkcjonowania w kuchni bez :) Samo okno na pewno robi też robotę, ale intensywne zapachy wietrzą się wolniej. O tym, że mam głośne, w sumie nie myślałam, używam budżetówek lub tego co zastanę na chacie po kimś, ale do wietrzenia z pary okno ok, a żeby wyciągnąć zapach spalenizny czy smażonej cebuli to i tak wyciąga w kilka/naście minut. Na jednym z mieszkań używałam jakiegoś taniego z filtrem węglowym bez wyciągu (bodaj Whirpool), genialne to nie było jak porządny wyciąg, ale i tak pomagał, a filtry wymieniało się łatwo.

:D

Swoją drogą, nie planujesz okapu? Jeśli nie, to możesz przerzucić piekarnik pod okno i masz wentylację oknem, w rogu szafka narożna z ikei z karuzelką (lub bez, drogie draństwo, ale na pewno bardziej użyteczne niż głeboka szafka), a w lewo zlew z wysuwanym spod spodu/w szafce śmietnikiem i obok zmywarka? Lub jeśli piekarnik ma mieć okap choćby mały węglowy, to zlew w rogu, a zmywarka nieco dalej po prawej i jak się otworzy to nie blokuje zlewu?
Swoją drogą te kubły spod zlewu w szufladzie są cool, ale prawdę mówiąc mnie to wkurza, że przy otwartym śmietniku z szuflady nie mogę sobie komfortowo stanąć przy zlewie (w przeciwieństwie do otwartej szafki), a jeśli śmietnik ma pokrywę, której nie da się otworzyć nogą, bo szuflada, to już całkiem:) wygodnie się zgarnia odpadki ze zlewu i od razu wrzuca jedną ręką do kubła z podniesioną pokrywą lub bez niej.
No i z kontekstu rozumiem, że nie potrzebujesz kuchni przystosowanej dla osób z ograniczonymi możliwościami poruszania się.

Słuszna uwaga z blokowaniem zmywarki zlewem. U mnie to wygląda jak na foto, żeby zlew mieć w rogu i zmywarkę po lewej. Między nimi jest wąska szafka. Zależy od gabarytów użytkownika, ale dla szczupłych domowników jest wystarczająco przestrzeni do działania przy zlewie z otwartą zmywarką, tylko bez gwałtownych kroków w tył ;) zmywarkę mam z tych węższych.
Tip-on potwierdzam, że ikeowe w komodzie zaczęły mi szwankowac po roku. W innym mieszkaniu miałam od montera mebli i przynajmniej póki tam mieszkałam 6 lat to były ok, ale nie mam pojęcia jaka marka.
Na tej projekcji wygląda, jakbyś tracił dostęp do przestrzeni w rogu.

Żaroodporne to śliskie gnoje, nie zliczę, ile zbiłam wyciągając je z szafek, dopiero odkąd trzymam w dolnej szufladzie i mogę dobrze chwycić przed wyjęciem, to są bezpieczne. Jeśli brakuje miejsca, to można je lub jakieś garnki wpakować do piekarnika. Sypkie produkty trzymam w szafkach pod blatem przesypane do pojemników i mają etykietki na pokrywkach, bardzo wygodna sprawa z ich wyciąganiem podczas przyrządzania dań. Lub nasypania kotu suchego żarcia (w osobnym pojemniku, żeby było jasne:) dwa razy dziennie. W wiszących rzeczywiscie sprawdza mi się trzymanie małego agd, które nie jest używane codziennie, oraz pudełek herbat (obowiazkowy, niby powszechny w polskich domach teatris) i fajansu. Jak masz przestrzeń i Ci odpowiada do aranżacji, to zobacz sobie na kółkach metalowy kontenerek Ikea Helmer, nic mi się dotychczas tak nie sprawiło do przechowywania w kuchni przypraw i drobiazgów i jest spoko, że łatwo go przestawiać. Alternatywnie, polecam takie małe szufladki lub ich wygospodarowanie takimi dodatkami w szafkach. Wiadomo, wszystko wedle preferencji, ale może jakaś inspiracja od człowieka przygotowującego 90% jedzenia w domu się przyda.
Taka wylewna jestem, bo uwielbiam organizować i porządkować rzeczy w chacie ;PP

To nie było tylko z powodu gwałtu i historia tej kobiety jest tragicznie smutna.
Oboje rodziców miało problemy z psychiką i używkami i kiedy się rozwiedli, to ona w wieku 13 lat zaczęła mieszkać w różnych placówkach dla nieletnich. Potem, jak już była pełnoletnia, zgwałcił ją chłopak, a następnie w październiku 2022 3 łebków na dyskotece (swoją drogą - nie ma wiarygodnie potwierdzonych informacji, że to byli Marokańczycy, ani czy Hiszpanie, są tylko odrębne pogłoski w mediach prawicowych i lewicowych i tak naprawdę nie wiadomo, kto ma rację; nie jest prawdą, że to się stało w ośrodku dla nieletnich, ona już była dawno pełnoletnia i tam nie mieszkała). Noelia nie zgłosiła żadnego z oprawców. Prawdę mówiąc, skoro nie zgłosiła, to nie ma twardych dowodów na to, że wszystko się wydarzyło, w mediach przewija się też informacja, że już wcześniej cierpiała na zaburzenia psychiczne i osobowości (depresja, borderline), niemniej 2 tygodnie później, dziewczyna skoczyła z 5 piętra chcąc popełnić samobójstwo, ale się jej nie udało, została sparaliżowana od pasa w dół. Paraliż to nie po prostu brak czucia, a najczęściej okropny ból uszkodzonego odcinka kręgosłupa. Dlatego, z powodu złego stanu fizycznego i psychicznego, w 2024 Noelia podjęła decyzję o eutanazji (a nie o ponownej próbie samobójczej, która mogłaby się znowu nie udać), rodzice byli przeciw, ale ona nie zmieniła zdania. Eutanazja miała był 2 sierpnia 2024 r., ale dzień wcześniej ojciec ją zablokował z pomocą chrześcijańskiej organizacji. Te kolejne półtoraroku jednak nic nie zmieniło. To jest tragiczna historia kobiety, w której otoczeniu od dzieciństwa zabrakło miłości i wsparcia (najlepsze relacje Noelia wspominała z babcią, która zmarła, kiedy Noelia miała kilka lat).
Teraz prawica jęczy, że eutanazji i godnej śmierci z wyboru nie powinno być, ale ani prawica, ani lewica, ani ludzie bez poglądów nie zadziałali dostatecznie, żeby dać Noelii nadzieję na lepsze. Jak widać, Noelia nie obchodziła nikogo dostatecznie na tyle, żeby otrzymała wsparcie, które dałoby jej nadzieję na to, że jeszcze czeka ją jeszcze cokolwiek dobrego w życiu. To jest cholernie smutna historia, jak zawiódł system i jak zawiedli ludzie.

2015 do lockdownu pod względem wszystkiego jak dla mnie, udogodnienia dostatecznie dogodne jak dziś bez zalewu gunwem z AI, a wojny i pandemie były odległe :')

Ale super! :) Świetna dynamika, kompozycja nie tylko kadrów, ale i muzyki i efektów dźwiękowych w tle.
Wygląda lepiej niż się potem słyszy o wrażeniach z Nepalu na żywo, jeśli chodzi o część miejską ;) Bardzo ładnie.

Ptaszek, hehe

Życzenia i prezenty dla partnera 30 września

W korpo też nie do końca się kalkuluje, miesięczne koszty utrzymania pracownika są stałe (nie chodzi mi o pit, a np. o biurko do pracy, sprzęt, itp), dlatego pracodawcom generalnie się nie opłaca zatrudniać na redukcji etatu. No i, w zespołach, jak kogoś nie ma przez 1 dzień w tygodniu, to potrafi obsunąć termin wykonania pracy. Elastyczne etaty to raczej jest kwestia tego, czy pracodawcy się powodzi oraz jako zachęta dla pracowników w ogóle.
A jak obserwuję rynek pracy w ostatnich latach, to dokręca się korbę i wrzuca ludziom max pracy w te 40 godzin testując, ile są w stanie dźwignąć.

Ależ jak najbardziej nikt nie jest w stanie cisnąć te 8 godzin efektywnie w sensie, że rypać bez przerwy, chodziło mi o to, czy po zmniejszeniu etatu nadal masz przestrzeń na szybką regenerację między zadaniami i taką bez wyrzutów sumienia, że się nie wyrobisz :) Jeśli tak, to luks. Tak, znam te badania, że wpływ jest korzystny, przy czym realnie to może działać w pracy, w której są "wolne przebiegi". Ja sobie w końcu nie skróciłam czasu pracy (przy czym tematem było skrócenie do 35 godzin), bo uznałam, że wolę sobie wrzucić na luz w ciągu dnia niż gonić z pracą, żeby się zmieścić w skróconym wymiarze, a do domu wracać padnięta - bo nie za bardzo byłoby czasu na ogarnięcie zadań w krótszym czasie. Z Twoich odpowiedzi wynika, że te 32 godzin może mieć sens i tego chcesz, więc masz odpowiedź, próbuj :)

Nie, to nikt od Epsteina. Nic tam prędko nie ruszy z powodów prawnych, w tym ze względu na "zabytek". To jest top lokalizacja, która po realizacji inwestycji, zeszłaby jak na pniu. Żaden rozsądny deweloper nie trzyma przy Rondzie ONZ tej i przyległych ruder nieruszonych intencjonalnie, bo to się bardzo nie opłaca - tylko generuje koszty. Sprzedać w rozsądnej cenie to ciężko ze względu właśnie na kwestie prawne, a sprzedać po groszach też szkoda, bo to najlepszy "land bank" w mieście. Też mam nadzieję, że w końcu stanie tam coś ładniejszego.

A masz 8 godzin w tygodniu, w których nudzisz się w pracy i czujesz ciężar dupogodzin, albo coś Ci odpadnie z obowiązków, oraz masz takie zdolności skupienia, że efektywnie pociśniesz te 8 godzin dziennie? Jeśli tak, to się przerzucaj.
Jeśli nie, to a) zabezpiecz sobie nadgodziny b) licz się z tym, że jeśli nie będziesz się permanentnie wyrabiał z robotą w te 32 godziny, to będziesz bardziej zestresowany i tyle z wizji wypoczynku.
Rozważałam taką opcję i po powyższym, nie skorzystałam.

Generalnie się zgadzam, ale ta "moda na ADHD", a w latach ub. na borderline rzeczywiście jest widoczna. W dodatku, z mojego doświadczenia potrafi być problemem nie tylko dotyczących social mediów, ale gabinetów psychologicznych.
Niemal dekadę temu byłam na psychoterapii po wypadku samochodowym (który "odpalił" przy okazji masę uśpionych demonów do ogarnięcia) i od psychiatry oraz psychologa usłyszałam, że mam "cechy borderline" - kiedy równocześnie borderline miała masa influencerek-alternatywek. W zeszłym roku byłam na terapii par i usłyszałam, że powinnam się sprawdzić pod kątem ADHD. I to nie byli pierwsi lepsi znachorzy, tylko uznani fachowcy z wieloletnim doświadczeniem.

Efekt jest taki, że nie mam motywacji i zaufania diagnozować się pod kątem konkretnych nazwanych zaburzeń, bo i tak widzę, że jestem neurospicy i mogę mieć cechy występujące w różnych zaburzeniach - jak wieeelu z nas :). Poza tym, obawiam się, że źle dobrane leki osłabiłyby moje zdolności poznawcze, a pracuję umysłowo w dużym skupieniu. Może by mi pomogły, ale może nie, także, generalnie mam już wywalone, bo wiem, że jakaś diagnoza i tak znacząco nie poprawi jakości mojego życia, które w międzyczasie zorganizowałam pod siebie i po prostu robię swoje :)
Terapia CBT w ramach tej sprzed dekady po wypadku nie załatwiła wszystkich problemów w zakresie kontroli emocji, ale sporo pomogła z tym jak czuję się ja i jak odbiera mnie środowisko. Czyli tak, radzenie sobie to terapie i korzystanie z narzędzi pozyskanych w terapii przez resztę życia. W pracy korzystam z różnych narzędzi pomagających w skupieniu, zasadniczo najlepiej mi się sprawdza lista zadań w excelu i zapisywanie pracy w "blokach" 15-minutowych. Ale jak robota jest nudna, to pewnie niekoniecznie trzeba mieć jakieś zaburzenie, żeby się rozpraszać, tym bardziej gdy ręka swędzi, żeby sięgnąć po smartfon i przeskrolować GOLa i socjale. Ciekawe swoją drogą, jak na ilość diagnoz wpłynąłby uprzedni 6-tygodniowy detoks od socjali i gier on-line.

Anyway Dev, suuuuper, że udało Ci się tak poprawić jakość życia :)

Kobiety nie chcą rodzić, bo już na starcie czują, że zamiast partnera będą miały drugą mamę z którą będą musiały rywalizować.
Akurat to jest hmmmm, najbardziej zaskakująca teza, jaką czytałam w tematach kryzysu dzietności, skąd to wziąłeś, z forum dla trad wifes? :D Zwłaszcza z perspektywy tych zarobionych kobiet, rzekomo będących jedną z przyczyn problemu, facet interesujący się swoim dzieckiem i zaangażowany w dzieciowe sprawy jest jak najbardziej sexy.

Generalnie nie widzę powodów, żeby ktoś w ogóle musiał się bronić lub tłumaczyć z nieposiadania dzieci, ale jeśli już, to moją ulubioną obroną było "nie mogę mieć dzieci... bo mnie wk*ją" :) ;)

Bullz, a może ta para nie miała ochoty dzielić się akurat z Tobą osobistymi sprawami, tym bardziej, jeśli na przykład sami nie są zgodni w tej kwestii:) pytać zawsze można, ale nie trzeba odpowiadać.

A może raczej w końcu zaczęło się pisać o "drugiej stronie medalu" i o tym, co jeszcze 15 lat temu wielu myślało, ale w mass mediach głupio byłoby napisać? Tak to widzę. Kojarzę nieco materiałów o tym, że można żałować posiadania potomstwa, ale żadnego o kryrykowaniu posiadania potomstwa. To są dwa różne tematy.

Nie łam się, cycu. Jest jak jest i mam nadzieję, że mimo utrudnionej sytuacji, masz miłość w rodzinie. Co do podróży, to czasy, infrastruktura oraz reakcje społeczeństwa na osoby niepełnosprawne zmieniają się na korzyść. Przez sporą część w roku mieszkam w mocno turystycznym miejscu i nieraz widzę zagranicznych podróżnych z niepełnosprawnymi dzieciakami, którzy pewnie mimo trudnej logistyki dali radę wyskoczyć na wakacje, cieszyć się słońcem oraz spotykają się z życzliwością otoczenia (a nieżyczliwych buraków z jakimiś swoimi niezaspokojonymi problemami trzeba po prostu ignorować). Na pewno jest trudniej, ale nie ma, że nie. Wszystkiego dobrego :)

Dramatyzujesz. Niektóre bezdzietne kobiety mogą odczuwać frustrację w późniejszym wieku z powodu braku potomstwa i niektóre mogą cierpieć z tego powodu na zaburzenia psychiczne (w zasadzie - depresja), natomiast rzecz z bezdzietnymi kobietami z wyboru jest właśnie taka, że zwykle same sobie doskonale radzą w życiu, nie muszą się prosić systemu o datki i okres bezdzietności pozwala im się jakoś zabezpieczyć finansowo. Jeśli mają być obciążeniem dla systemu, to takim jakim bezdzietni mężczyźni, którzy z braku dzieci mogą cierpieć z powodu podobnych frustracji.

"Dzieci planują Ci którzy rzeczywiscie chcą je mieć i mają pomysł żeby je wychować, coraz rzadziej to kwestia presji społecznej." <-- racja. 800+ i inne dodatki dodają poczucia bezpieczeństwa i możliwość zapewnienia dziecku trochę lepszych warunków rozwoju, ale tylko naiwniak mógł sądzić, że bezpośrednio przyczynią się do wzrostu dzietności, bo decydujące są inne czynniki, przede wszystkim obustronne znalezienie partnera, z którym ma się ochotę rozmnażać (na poziomie instynktownym i/lub racjonalnym), a także pozycja ekonomiczna w ogóle, w tym bezpieczeństwo w postaci lokum. Z kolei dla "wpadek", świadczenia socjalne i tak nie mają jakiegokolwiek znaczenia.

Wszyscy na pikniku zwracali się do Ciebie w jedynej, słusznej formie, czyli Kleks :)

mohen nie, Aniela wcześniej miała inną ksywę xD

odkopywacz_zwlok dziękuję :D

Czyli tazosy to takie lingwistyczne adidasy wśród zabawek :)
Zanim weszły Star Wars i przyjęło się "tazosy", to w moim sąsiedztwie mówiło się "kapsle". Kluch, a u Ciebie w tskim razie?
Gra w kapsle od butelek też była swoją drogą.

Tazosy SW weszły chyba z premierą Mrocznego Widma w 1999. Szał na poki kojarzy mi się już z 2000.

Może za młody jesteś, żeby pamiętać tazosy lat 90 - przede wszystkim, dodawane do gum dunkin i ze zwierzakami z chrupek star foods ;)

glodnylis niestety, to było tak dawno, że nie pamiętam użytkownika i tytułu, ale był jakiś przezabawny wątek, że użytkownikowi w wychodku wpadł telefon do dziury i pytał na forum o porady jak go odzyskać. Dzwonienie na ten telefon nie pomagało, okazał się nie być wodoodporny ;)

O tak! I jakie ładne podsumowanie z AI:)
A Leśniczówka Jednorożec widzę, że dostępna na bookingu:)

Regis klasyk foto:) A masz jakieś z Pikniku chyba 2012? Chyba 2012, bo nie jestem pewna czy to ten, na którym był śpiewany What Does the Fox Say w hostelu Orange. Poza tym - potrzymaj mi piwo, mam zakitrane jakieś foty z wątku z fotami zgodnie z zasadą "fukken saved" od bodaj 2003 ;D
Jak masz jakieś fajne grupenfoty, to dawaj, fajnie powspominać:)

Co masz na myśli Laibach i faszyzm? Korzystają ze stylistyki totalitarnej, ale właśnie w celu konfrontacji polityki ze sztuką, przedstawienia w krzywym zwierciadle absurdów i niebezpieczeństw nacjonalizmu, w tym opowieści w swojej muzyce o krwawej historii Bałkanów. Polecam na żywo, poruszające występy i zespół nadzwyczaj koncertowy :)

Wracając do tematu, uważam, że femizm jako ideologia jest dobry i potrzebny, w przeszłości, obecnie i w przyszłości. Feminizm ma być równouprawnieniem, zaś wycieranie sobie nim mordy do osiągnięcia osobistych lub populistycznych celów, takich jak uprzywilejowanie jakiejś grupy od przykrywką walki o równouprawnienie szkodzi idei i społecznościom. Generalnie, psychopaci, egoiści i głupki szkodzą, niezależnie w jaką ideę się ubiorą.

Miałam 15 lat i przy pierwszej próbie obejrzenia poprosiłam towarzystwo o wyłączenie, bo zbyt się wystraszyłam przy pierwszej scenie, potem obejrzałam do końca. Tak, zapamiętałam go jako bardzo dobry horror, także dzięki zakończeniu i też za nic nie chcę do niego wracać, żeby pamiętać to pierwsze wrażenie :D

Podobnie - mnie nie porwało, ale dużo planszówkowych znajomych lubi. Może być przystępne na początek. Co do grania w 2 osoby nie mam opinii, bo grałam w większej grupie.

Prawda, ładne i klimatyczne miasta, a zamek w Golubiu jest wart odwiedzenia, jeśli ktoś lubi zwiedzać zamki, kiedyś nocowałam w ramach wyjazdu studenckiego, można wynajmować nocowanie i salę w podziemiach na imprezy, dobry klimat, polecam :)

Fett Banita ---> ciiiicho, gooozysy, nie muszą wiedzieć, że to ja, goozys :)

Od ćwierćwiecza zarabiam na trollingu w necie rozwijając narzędzia do kontroli nad światem, ale ciiii.

Haha :D Nie mamy intercyzy, natomiast nie widzę powodu, dla którego miałabym się bezzwrotnie paść na krwawicy, na którą małż ciężko zapracował, a nie przepuszczał hajs na głupoty jak ja. Nie mamy dzieci, więc nie ma tematów typu poświęcenie zdecydowanej większości czasu przez jedną ze stron na prowadzenie gospodarstwa domowego. Chodzi o zwykłe poczucie sprawiedliwości, także w związku :)
Czy pragmatyzm? Również. Lepszy cash flow we dwoje niż solo ;)

Kiedyś proces apostazji sabotowali na każdym kroku, dziś (zazwyczaj) nie ma problemu.
Jak już w parafii odbiorą telefon w tej sprawie, żeby umówić się na konkretny dzień, aby nie jechać kilkaset km do parafii chrztu, żeby usłyszeć, że "akurat dziś nie da rady" to może już nie robią problemu ;)

Thx ;) no właśnie z moim autkiem jest tak, iż przyznaję, że troszkę czekam aż się rozkraczy, żeby z czystym sumieniem nabyć/wziąć w leasing coś nowszego, a ono dzielnie jeździ bez awarii, kochane :D
Edit: a lakierowanie auta nie taka trudna sprawa, nie trudniejsza niż robienie hybryd i akryli na paznokciach, podobna.

Moja furka ma ponad 21 lat i jest bezawaryjna, za to jeden błotnik po wymianie, drugi niedługo (a bagażnik załapał się z OC). Drobne ogniska rdzy likwiduję i lakieruję sama, bo u lakiernika byłoby drogo, jak ruda wejdzie za bardzo to trudno, wymiana blachy, a jak progi będą do wymiany, to tak, będzie mnie to pewnie kosztowało prawie równowartość samochodu (auto na rynku poszłoby może za 3.5k), ale patrzę właśnie przez pryzmat ekologii, skąpstwa, miłości do tego autka i skoro pytamy o x czy y, to że koszty naprawy awarii nie muszą być niższe, a odpada element zaskoczenia awarią :) i to jest bardzo wygodne, że przynajmniej na wymiany wyeksploatowanych części mogę umówić się w dogodnym terminie, gdy nadchodzi ich czas.

W szachy dawno nie grałem, za dzieciaki z marnymi rezultatami startowałem nawet w zawodach ale znalazłem się w takim dziwnym miejscu, że gra ze zwykłymi ludźmi nie miała już sensu bo była za łatwa, a z turniejowcami i zapaleńcami ja nie miałem szans, wiec przestałem grać bo uczyć mi się grać profesjonalnie po prostu nie chciało.
No to mamy podobną historię ;) Czasem gram, jak grywałam więcej to ludzi z otoczenia zastąpiłam kurnikiem, bo rankingi pozwalały znaleźć podobnych graczy.

Ostatnio nie gram w planszówki, są inne zajęcia. Jak już gram, to w Alien Legendary Encounters lub Neuroshima Hex. Poza tym, z przyjaciółką w Catan przez neta z botem lub jakimś anonem, żeby były 3 osoby. Przed covidem regularnie spotykałam się na Battlestar Galactica, bo to dla mnie chyba najlepsza planszówka, w jaką grałam. Potem towarzystwo się rozjechało. Sporo "tradycyjnych" gier w karty.

elathir Co byś najbardziej polecił z tych 3 gier, w które grasz z żoną? Jest dobra rozgrywka w 2 osoby? Jak to wychodzi czasowo razem z przygotowaniem do gry?

Mi też Dior Sauvage leży, najlepiej na mężczyznach w okolicach 40stki :) :P To nie krytyka, a racja wieku.

Zapachy można sprawdzić w perfumerii, a przed zakupem doczytać recenzję np. na www.nezdeluxe.pl Ja przyznaję, że zdarzyło mi się kupić pachnidło, które po paru godzinach jednak okazywało się kiepskie i niestety efekty pokrywały się z tym, co napisano w tym recenzenckim blogu. To nie wyrocznia, ale bywa pomocny.

tygrysek Orkiestra ma grać do końca świata i jeden dzień dłużej, więc pozostaję w nadziei, że festiwal nie pozwoli sobie umrzeć, a cierpliwość zostanie wynagrodzona :)

Oho, Rudawy + kamper to często wspinacze. Mała szansa, ale może trafiłeś na moich znajomków z https://www.facebook.com/Gienkihittheroad/ instagram: gienki_hit_the_road ;)
Przed Covid wyruszyli na 9 miesięcy w objazd po Europie, wycieczka z nastawieniem na wspinanie, ale jest też dużo widoczków, info o tym, jak się podróżowało kamperem, może znajdziesz tam przydatne info, albo podpytasz o coś Gienków poprzez fanpage.
Objechali półwysep Iberyjski, południe, Grecję, Skandynawię (na insta foty z Norwegii są z lipca 2019), więc przekrojowo.
Z tego co śledziłam na ich fb, to warunki trafiali dobre, bodaj jedynie w Albanii były problemy z przejechaniem kamperem ze względu na zły stan dróg, ale to nie UE.

Ba, łydy jak donice

Yaca, dobry edit, łap okejkę ;)

Tygrysek - prawda, robią swoje ;)
Slasher - historia jest wyżej, dokładniej to dwa pęknięte kręgi piersiowe w gorset jewetta, lędźwiowy poważnie złamany w śruby.

Tak sobie teraz obieram jak cebulę te wspomnienia sprzed lat i właśnie moja największa trauma z otarcia się o śmierć wiąże się z tym autopilotem.

Jak wyżej pisałam, nie od razu się zorientowano, że mam rozerwane jelita. Zrobiono mi TK, wyszło poważne złamanie kręgu lędźwiowego, więc trafiłam do szpitala operującego kręgosłupy. Nie zdiagnozowano rozerwanych jelit, jeszcze nie zdążyło wyjść w badaniach. Następnego dnia, leżąc w łóżku szpitalnym po operacji kręgosłupa, w jednym z krótkich przebłysków świadomości zmacałam sobie brzuch i zorientowałam się, że coś jest nie tak, bo jest twardy jak deska. Uczcie się pierwszej pomocy. Ponoć skarżyłam się na ból, ale nikt nie zbadał brzucha, póki sama się o to nie upomniałam, a może gdyby nie rodzina, która już była na miejscu, to by mnie zignorowano. Wymioty były, ale założono, że to od Tramalu. Ogólnie, to gdybym dalej leżała naćpana czekając cierpliwie na poprawę, to może bym umarła, bo przy ostrym rozlanym ropnym zapaleniu otrzewnej i postępującej martwicy, każda godzina ma znaczenie. Decyzja lekarzy, że trzeba mi zajrzeć do brzucha, to był kluczowy moment w tym całym ocieraniu się o śmierć, że nadal jestem po tej, a nie po tamtej stronie. Martwica tkanek zdążyła zasiać trochę zniszczeń, ale na szczęście w ostatniej chwili trafiłam w dobre ręce, chirurg cośtam powycinał, pozszywał i brzuch generalnie działa ;) Z góry i z dołu dziękuję kierowcom potrafiącym w korytarz życia, mi to uratowało życie.

Dzięki za ten wątek, wylewam z siebie po latach te wspomnienia we względnie towarzyskim gronie, bo w realu przy piwku to chyba zbyt ciężki temat do uzewnętrzniania się, a po swojej akcji jakoś niepokojąco z zainteresowaniem czyta mi się o Waszych akcjach :p

Potwierdzam, w papierach policji i szpitalnych pisano, że jestem cały czas przytomna, kontakt logiczny, lekko splątany, natomiast ja nie pamiętam 95% tego, co się wokół działo, w tym wielu rozmów, tylko przebłyski. Przeszłam jakby na autopilot, mogłam podać swoje dane, telefony kontaktowe itp. Np. wydawało mi się (takie mam wspomnienie), że podczas podawania danych policji siedziałam, a nie było to możliwe, bo miałam połamane plecy. W krótkich momentach czułam 100% bólu, a potem odcinał się ten ból całkiem. Stąd ludzie mogą nie ogarniać, że np. mają wbity jakiś przedmiot w ciało. No i dobrze, bo by się z bólu oszalało.

Fraktale i surfowanie po wymiarach z pogłębionym wrażeniem ich przestrzenności jak na psychodelikach też były i to był jeszcze ten dobry trip. Stąd podejrzewam wzmożoną aktywność szyszynki. Potem mogło przejść w majaki oraz utratę "siebie" ze względu na chemiczny koktajl, chorobę i brak snu.

W Toruniu, przyjaciele mieli "przyjemność" przechodzić przez pasy, gdy tuż przed nimi zatrzymał się sam o. Rydzyk. Tylko nie w Maybachu, a w jakiejś Toyocie pewnie od bezdomnego, status studenta to jeszcze nie pod Maybach :/

Paudyn tak, zagoiło się jak na psie, ale rekonwalescencja to był i jest proces. Miałam też sporo szczęścia w nieszczęściu, że w dniu wypadku byłam w szczytowej formie fizycznej, zajęta zawodami sportowymi. Dbajcie o siebie, bo nie znacie dnia ani godziny, gdy człowiek spadnie z rowerka i lepiej mieć siły na regenerację niż nie mieć ;)

NewGravedigger odmienne stany świadomości to temat, który po moich przeżyciach mnie zainteresował, bo na trzeźwo nie da się sobie tego wyobrazić. Krok po kroku zbierałam informacje o temacie, który był mi wcześniej obcy, w tym o działaniu dmt i innych psychodelików, bo do tego najbardziej mogłam porównać szpitalne tripy. Podróże między kontynentami ze szpitalnego łóżka sprawnie opisał O.S.T.R. w „Miami”, czuję i rozumiem ten kawałek:
https://www.youtube.com/watch?v=zrNDdvd6e0o „Miami” wprowadzenie https://www.youtube.com/watch?v=0hfNLX0jzQI „Miami”.
Cała płyta „Życie po śmierci” jest taka, że momentami podczas słuchania się rozklejałam, bo miałam flashbacki ze swoich szpitalnych przeżyć, rekonwalescencji i powrotu do życia, fenomenalny album :)

Generalnie, to na początku trip był spoko, były kolorowe zwierzęta, mapy skarbów na szpitalnej ścianie, fraktale, fantastyczne widoki na baśniowe zamki w górach itp. Byłam sobą, pamiętałam, kim jestem, jak się nazywam, jaki był ciąg zdarzeń (bez szczegółów – musiałam przy uderzeniu dostać dużego kopa adrenaliny albo innej mieszkanki hormonów, bo mam duże luki w pamięci, poza tym w stanie zagrożenia życia mózg odcina funkcje pamięci, bo ciało skupia się na zachowaniu funkcjonowania organów, to też jest ciekawe).

W okolicy trzeciej nocy tripa, zapomniałam, kim jestem. Serio, w ogóle nie byłam świadoma, że istnieje jakaś Lilus, że ma jakąś przeszłość, byłam autentycznie przekonana, że jestem jakąś bodaj portorykańską imigrantką w Grecji, która na Santorini szuka kąta do wyspania się (trzecia/czwarta noc bez snu). Mój mózg wykreował nawet wspomnienia tej fikcyjnej postaci, powiązania rodzinne itp. Pamiętam, że było mi smutno i wstyd z powodu dalszego pokrewieństwa z Kim Kardashian i Kanye Westem. Moja podróż była na Santorini pewnie dlatego, że wcześniej oglądałam na insta fotki z wakacji jednej z blogerek w tamtym miejscu. Nie pamiętam już tego, ale zapisałam sobie, że wydawało mi się w pewnym momencie, że jestem kilkoma osobami na raz, połączonymi jakąś więzią świadomości między kontynentami (Ameryka Pd. – Europa). To był zły trip, bo cholernie chciało mi się spać, czułam się zmęczona. Jakby ktoś zmuszał do czterodniowej imprezy bez snu. Jeszcze gorszy trip zaczął się, gdy byłam przekonana, że wpisano mnie w KRSach w jakieś nieruchomościowe spółki-słupy i muszę wykupić za jakąś absurdalną kwotę grunt pod moim szpitalnym łóżkiem, bo inaczej szpital zaprzestanie leczenia, leżałam na tym łóżku w nocy pośrodku jakiejś polany pośród gór, przy ulicy, podczas ulewy. Było gorąco i miałam dreszcze z zimna. Oczywiście byłam przekonana, że to się dzieje naprawdę. Byłam totalnie zmęczona, marzyłam, żeby zasnąć, ale jednocześnie nie chciałam zasnąć, bo było dla mnie wówczas logiczne, że wtedy już się nie obudzę. Udało mi się w końcu zasnąć jakoś między czwartą a piątą dobą bez snu, gdy stan organizmu się poprawił. Godzinka-dwie snu spowodowały, że koszmar trip z dna piekła ustąpił, a ja przypomniałam sobie o „sobie”. Jak pacjent chce żyć, to medycyna jest bezradna.

Podejrzewam, że ten mindfuck to mieszanka pt. leki pb, morfina, zatrucie organizmu (ropne zapalenie otrzewnej, wyniki badań krwi fatalne), brak snu, fiksacje szyszynki. Każde z osobna nie dawało by jazdy z tak szybkim i mocnym skutkiem. Czytałam później, że morfina może powodować wrażenie oderwania od jaźni, jednak gdy później dostawałam ją po wyjmowaniu śrub z pleców, to był tylko chill i obojętność, pewnie za mało i za krótko, zresztą przy moim tripie nie mogli mi jej lać ile wlezie, bo powodowało by to inne negatywne skutki uboczne. Przeżycie z jednej strony niesamowite, a z drugiej straszne jak nic, szukając pozytywów cieszę się, że mam bogatszą perspektywę o takie przeżycie, ale z drugiej strony, okupiłam to niezłą traumą.

Jeśli chodzi o nastawienie względem kierowcy, to nadal się przyjaźnimy. Miewam do niego momenty żalu, gdy czuję duży ból w plecach, ale nigdy jakieś nienawiści itp. Ponieważ się przyjaźnimy i jesteśmy wobec siebie wręcz nieprzyzwoicie szczerzy, to mogłam wyrzucić z siebie cały żal o to zdarzenie, mogliśmy wiele i długo rozmawiać, żeby oczyścić atmosferę i to, co po wypadku mamy w głowach. Tamtego dnia nie jechał brawurowo, stracił panowanie nad kierownicą przy wyprzedzaniu na dziurawej drodze. Może zabrakło doświadczenia w prowadzeniu auta z przednim napędem, może się ślizgnęło na plamie oleju, może była jakaś usterka, której biegły po wypadku i tak nie zdiagnozował, bo przód auta się złożył. Cholera wie, ja wiem, że na pewno nie zrobił tego celowo, a nieraz z nim podróżowałam i styl jazdy ok. Na dobre relacje po wypadku pewnie złożyła się wcześniejsza przyjaźń oraz to, że styl jazdy był ok, pewnie gdyby styl jazdy był brawurowy, to moje nastawienie do sprawcy byłoby odmienne. Za to obecnie bardzo się stresuję jadąc jako pasażer, zdecydowanie pewniej czuję się mając kontrolę za kółkiem, wręcz bardzo lubię prowadzić auto.

Kierowca wrócił do prowadzenia samochodu jak tylko zrosły mu się kości po paru miesiącach, choć rzeczywiście zaczął jeździć nieco wolniej i ostrożniej (wcześniej też miał raczej odpowiedzialny styl jazdy, więc zmiana niewielka) póki co przesiadł się na bezpieczne, rodzinne dupowozy. Tylko, że to wynika raczej z powiększenia rodziny, MX-5 w przyszłości nie wyklucza, bo to jednak zacna maszyna.

Fett, "wyszedł cało", to trochę na wyrost, bo też został wyciągnięty z wraku, też połamał kręgosłup i doznał urazów wielonarządowych, a telefon, który odpadł z uchwytu na szybie w momencie uderzenia zgruchotał mu ramię, które zrastało się parę miesięcy, ale też żyje i chodzi, a nawet biega ;) Plus jest taki, że przydzwonił w drzewo środkiem auta, więc oboje połamani, ale żyjemy.
Info o wypadku przewijało się w lokalnej prasie, pewnie akurat nic ciekawszego na okolicznych polach od złożonego na drzewie niebieskiego kabrioleta nie wydarzyło się w tamtym czasie.

Paudi, było, jak już się podzieliłam powszechnie wiadomością o wypadku i wrzucałam na fb/insta fotki szpitalnego żarcia, to już bez kilku rurek w brzuchu i innych częściach ciała :) ogólnie to z 3 tygodnie spędziłam w szpitalu.
No i mam ciekawy wpis na fb z pierwszego lub drugiego dnia po wybudzeniu ze śpiączki - byłam przekonana że słyszę, jak ktoś z dystrybutorni / jakaś maszyna, piszczy w rytmie "Feel Good Hit of the Summer" QOTSA. Rozbawiło mnie to i zrobiłam wpis na fb, że ktoś to wygrywa w szpitalu. Oczywiście, to były halucynacje. Za to kawałek doskonale pasował do mojego mocno wtedy przećpanego umysłu. Zapomniałam o tym wpisie i zabawnie było odczytać go po jakimś czasie.

Wtf, jak w horrorze.

Poważna sprawa, współczuję i szanuję, że dostrzegasz jakieś pozytywy. Mam nadzieję, że przebyte urazy Ci nie dokuczają.

Trzecia ręka byłaby super, jedna do trzymania kieliszka, druga fajka, a trzecia do scrollowania covidwątków na GOLu.

Panowie, dzięki za dobre słowo :)
Deser miks swój , mastering od Red Sun Studio z Bydgoszczu na sprzęcie z epoki :)
Lemur80 słusznie słyszysz metalową nutkę, kompozycja tych samych panów, co Black Blood of the Earth ;) utwór ma być w środku płyty, może przy słuchaniu całości brak tego motywu nie będzie tak odczuwalny. Stay tuned.

I z Gór Sokolich - widok na Śnieżkę w poniedziałek 3 maja, szlak czerwony na Sokoliki na wysokości nieco poniżej Sukiennic.
W Sokolikach w ostatni poniedziałek 6 stopni i zimny wiatr, momentami przypruszylo śniegiem, skały gdzieniegdzie wilgotne, więc możliwości wspinania się ograniczone, oby w tę sobotę było cieplej - zgodnie z zapowiedziami :)

Swoją drogą zastanawia mnie jak wy dochodzicie kto ile dał? Siadacie potem z kopertami i listą gości i zaznaczacie po kolei kwotę od każdego??
Wystarczy, że goście, którzy dali prezent dodadzą kartkę z życzeniami, a raczej tak robią.
Z kopert, które dostałam, każdy dorzucił kartkę z życzeniami. Ale kto dał ile nie pamiętam, nie rozliczałam gości :) tym bardziej, że robiłam tylko kameralny obiad dla najbliższych i mimo, że na pytania o prezent odpowiadałam, że nie trzeba, bo to tylko obiad i w dodatku bez noclegu, to każdy i tak sypnął mniej czy więcej z chęci, a nie przymusu.

Słyszałam też o przypadkach, że ktoś dawał kopertę, która miała sprawiać wrażenie napchanej, a w środku były kartki wycięte na kształt banknotów :D Zastanawiam się, czy ktokolwiek takie koperty podpisuje...

Zgoda z powyższym.

Obecnie (*nie tak do końca, bo pandemia, na przestrzeni ostatnich kilku lat ;), na wesele, wrzucam ok. 250-350 zł / os + ładna kartka i kupony/zdrapki lotto za ~20-30 zł dla funu, wychodząc z założenia, że jak ktoś chce mieć wesele z pompą, to jego decyzja ekonomiczna. Oraz, że lepiej dać kasę niż kwiaty/alko/obrazek z Żydem.

Można w ogóle nie iść, chociaż rodziny różnie to odbierają. Z drugiej strony, po co utrzymywać kontakty, jeśli młoda para/ich rodzice mają się obrazić o nieprzybycie z różnych przyczyn osobistych lub skromną kopertę :|

A tam :P https://www.focus.pl/artykul/smutna-muzyka-uleczy-przygnebienie

"Right Where it Belongs" też mam na smutliście :)

Łyczek -> jasna sprawa, na korzystanie z jakichkolwiek umawianych usług medycznych zawsze mam w zapasie jakiś konstruktywny zabijacz czasu. Termos i kanapki raczej odpuszczę ;)

A jak to jest z podejrzeniem terminów - czy jest to wykonalne bez anulowania pierwotnie umówionego? Mam fajny termin i nie chciałabym z niego rezygnować. Jednak na wypadek, gdyby w międzyczasie wyszły jakieś kolejne rewelacje o AZ, to może jednak będę wolała przyjąć inną szczepionkę. Jak wchodzę na konto pacjenta, no to pod skierowaniem tylko widzę mój termin i przycisk "anuluj".

Astra Zenka w połowie maja na Narodowym. Szczepionki mRNA z czipem albo rozchodziły się jak świeże bułeczki, albo akurat nie rzucili na dzielnicę, którą wybierałam, bo nie chciała się załadować lista z nimi. Zresztą, niezbyt chciało mi się wybrzydzać, ani czekać na odległe terminy, a załatwić sprawę. W dodatku, tak nam się udało zgrać terminy szczepienia z mężem, że mamy wyjazd rodzinny na szczepienie. Zgłaszaliśmy chęć szczepienia w styczniu br.
Ach, ostatnio na Narodowym byłam chyba w 2017 na Depeszach, dawny świat, nawet tamtejsze rozwodnione piwko nie wzbudza już takiej niechęci, a wręcz tęsknotę :')

Wokal mi siedzi, a to kluczowe :) Muzykę muszę jeszcze bardziej osłuchać i się przekonać. Pierwsze skojarzenie to wokal Combicrist na albumie "This Is Where Death Begins" i np utwór "My Life my Rules" https://www.youtube.com/watch?v=0tEUP7vDMbo , który bardzo mi wchodzi, więc wstępnie się podoba.

ojtam, mnie śmieszy:)

Nikt z was nawet nie zająknął się że może komuś być przykro.
Wypraszam sobie, we wcześniej wspomnianym poście 28.4, wprost napisałam, że przykro mi, że tak się czujesz i było to szczere :)

Soulcatcher Jan Paweł II jest Świętym Kościoła Katolickiego, atakowanie go w oczach katolika jest atakiem na religie katolicką.
Co w tym jest trudnego do zrozumienia?

Może rzeczywiście mi umknęło, bo np. Twoje twierdzenie w poście 56 imo nie jest tym samym, co personalny atak na wyznawców. To Ty odbierasz personalnie. Pomijam personalne wycieczki, które w obie strony zaczęły się jakoś w okolicach pojawienia się HS w wątku. Tak, przyznaję, że trudno mi zrozumieć, jeżeli ktoś krytykuje na podstawie zebranych materiałów (a nie obraża!) Świętego w religii, człowieka, który reprezentował instytucję, to Ty czujesz się osobiście urażony... jakbyś był owym Świętym?

Nie obraź się za szczere porównanie, ale dla mnie to wygląda, jakby fan jakiegoś zespołu miał się obrażać na osobę, która skrytykuje jego ulubiony zespół (a nie tego fana z imienia). Takie obrażanie się kojarzy się powszechnie z dzieciakami i zastanów się, czy to obrażanie się na krytykę idola prezentuje poziom, który chcesz reprezentować w dyskusji o tak ważnym aspekcie życia jak religia. Dyskusja podupada, gdy ktoś w jakimkolwiek temacie zacznie grać kartami "jestem urażony" --->.

Również nie mam ochoty spierać się tu o koncepcję Boga, bo zupełnie nie o tym jest filmik OP.

Soulcatcher od posta nr 28.4 czekam na Twoją odpowiedź, w jaki sposób, przynajmniej na tamtym etapie dyskusji, wątek miał obrażać katolików. Jeżeli tak było, mogłeś to bardzo łatwo wykazać. Odpowiedzi na to konkretne pytanie o śmiały zarzut się nie doczekałam, a dyskusja ze ścianą to strata czasu.

Łap muzykę do tła, Kwiatuszku
https://www.youtube.com/watch?v=xkOQds-lQDk

Dziękuję

Soulcatcher
Ten wątek ma na celu wyłącznie prowokacje i poniżanie ludzi religijnych.
Przykro mi, jeżeli tak się czujesz, aczkolwiek... nie wszystko kręci się wokół Ciebie. Chyba, że uważasz się za Papieża ;) Komentarz OP jest krytyką działań JP II, gdy stał na czele Kościoła. To ciekawe, dlaczego uważasz, że wątek ma poniżać ludzi religijnych?

Qverty
Pewna jesteś? Bo mi się wydaje, że w Europie Polska jest jednym z tych krajów które lubią się "samobiczować" i być "biczowanie".
Owszem, lubimy się skarżyć, także na historię i zdarza się, że "samobiczować", usprawiedliwiać państwo z kartonu trudną historią (jasne, jest trudna i ta wiedza jest ważna, jednak powinna działać konstruktywnie, a nie jak wymówka), ale to co innego, niż przyznawanie się do błędów. Z lekcji historii, do głowy przychodzi mi wspominka o kolaboracji z Niemcami podczas II WŚ, a wydawanie Niemcom Żydów to nadal drażliwy temat. Oba przykłady to takie, w których wskazujemy, że karygodnych czynów dopuściły się anonimowe, nie wpływowe jednostki, które dawno nie żyją. A przepraszaliśmy za jakieś działania konkretnej głowy państwa, konkretnego narodowego autorytetu, narodu? Nie przychodzi mi teraz nic takiego do głowy, może mało oczytana jestem, no trudno, czy mógłbyś zarzucić jakiś przykład? :)
A co do trudności w przyznawaniu się do błędów, w październiku czytałam o tym ciekawy artykuł w jakiejś analogowej gazetce, bardziej w kontekście relacji w pracy (i dokładnie to widzę w swojej pracy), niestety nie umiem znaleźć wersji cyfrowej. Artykuły w podobnym tonie, też cytujące Kathryn Shultz https://www.ted.com/talks/kathryn_schulz_on_being_wrong?language=pl:
https://urodazycia.pl/psychologia/dlaczego-tak-trudno-jest-nam-sie-przyznac-do-bledu-125794-r1/
https://www.focus.pl/artykul/quotmoja-racja-jest-naj-mojszaquot-ale-waciwie-dlaczego?page=3

Prawda komus smierdzi?

Tak :)
https://oko.press/niemal-40-proc-polakow-za-karaniem-historykow/
https://www.rp.pl/Historia/210229615-Sondaz-Pisza-o-udziale-Polakow-w-mordowaniu-Zydow-Przed-sad.html

Mamy kulturę nieprzyznawania się do błędów i zakopywania wad pod dywan, narcyzmu zmieszanego z kompleksami, ciężko przyznać przed innym i sobą, że jakiś obiekt uwielbienia prezentuje postawy zasługujące na krytykę niezależnie od opcji politycznej/światopoglądowej.

+1 :D

Fight Club systemu mi nie rozwalił, bo film choć był super, to jednak dość przystępny, za to jest jedną z ulubionych książek :) Mam podobnie, film mogę oglądać wiele razy, wolę książkę, także ze względu na zakończenie, ale chyba jeszcze musi odleżeć, zanim do niej wrócę.

ale niech wygrywają, ważne żeby wygrali tak aby nie byli w stanie powołać rządu.
To też jest patowa sytuacja, z tego co pamiętam, dlatego skrócono V kadencję sejmu 2005-2007, bo były problemy z formowaniem 50% + 1 przy głosowaniu ustaw, formowaniu rządu itp. Tylko chyba niestety jedyna realna na chwilę obecną, gdyby PiS i koalicja miały nie mieć sejmowej większości :/

raziel88ck po prostu, jeśli jakieś zjawisko nie jest dla Ciebie zrozumiałe, to najpierw np. pytaj, czytaj a potem formułuj wnioski i oceny, a nie odwrotnie, jak we wszystkim innym :) Skoro niepojęte jest, jak świat postrzega osoba w depresji, to cóż, dobrze dla Ciebie!
Wiedza o depresji w Polsce to temat nadal bagatelizowany w skali zjawiska. Dodatkowo, pokutuje sterotyp, że kobieta to jeszcze może być histeryczką, ale mężczyźnie to już w ogóle nie wypada okazywać słabości. Po to właśnie są m.in. różne kampanie społeczne i edukacyjne, aby uświadamiać ludzi, jak to działa. Nie tylko cierpiących na depresję, ale również otoczenie najbliższe i dalsze. Jest np. https://forumprzeciwdepresji.pl/ , które od lat szerzy wiedzę nt. depresji.
W celu bliższego zrozumienia, polecam poczytać zakładkę https://forumprzeciwdepresji.pl/depresja/o-chorobie/moj-bliski-ma-depresje - w postach zrobiłeś dokładnie to, czego nie należy robić i cóż, właśnie w tym wątku stałeś się bogatszy o tę wiedzę, a co z nią zrobisz, to już zależy od Ciebie ;) pozdr.

Raziel, postami w odpowiedzi tylko potwierdzasz, że wydajesz ocenę w temacie, o którym nie masz pojęcia. Daj spokój. Gdyby nie Twój długi staż na forum, to pomyślałabym, że troll.

Enigma1990 z tego posta, brzmisz jak osoba borykająca się z cechami zaburzeń / zaburzeniami osobowości. Pierwsze, co mi się kojarzy, to borderline/choroba afektywna dwubiegunowa - na to się nie choruje nagle, skoro piszesz, że już w szkole było źle, to problem możesz mieć od dawna, tylko wkroczenie w dorosłe życie po 18 r.ż. wymusiło większe mierzenie się z nim, ale nie jestem specjalistą, żeby Cię diagnozować, tym bardziej na podstawie posta na forum. Depresję i cechy innych zaburzeń, np. lękowe, możesz mieć w pakiecie. KONIECZNIE nie zostawiaj siebie i dziewczyny z takim stanem, jest i będzie Wam w życiu ciężko. Czy na pewno to się zaczęło od 18 r.ż., a może jak się zastanowisz, to wcześniej? Specjalista powinien Cię wesprzeć w zrozumieniu przyczyn problemu, poukłada w głowie oraz da Ci narzędzia, które pozwolą wieść Tobie lepsze życie oraz partnerce. Nie myśl, że chcę Cię obrazić, masa ludzi ma różne zaburzenia w różnym stopniu, w tym wiele osób ma je na tyle łagodne, że jest w stanie sensownie funkcjonować, a jak zrozumie istotę problemu i na terapii nauczy się go okiełznać, to już w ogóle napiera dzielnie przez życie i się nim cieszy. Zmuś się do rozmowy ze specjalistą, pierwsze razy mogą zaboleć najbardziej, a potem z górki ;)

No i super, powodzenia i wytrwałości :)