Pamiętam czasy, gdy każdy klon Dooma był małym wydarzeniem. Oto moje mniej oczywiste FPS-y lat 90.

• Rise of the Triad
• Heretic
• Hexen
• Redneck Rampage
• Blood
• Gloom
• Outlaws
• Descent
• Marathon
• The Terminator: Future Shock

Najpierw nieśmiało szlaki przetarł Wolfenstein 3D z darmowym epizodem i niskimi wymaganiami sprzętowymi. A potem pojawił się Doom i świat gier komputerowych oszalał na punkcie strzelanek z widokiem z pierwszej osoby. A raczej „gier doomopodobnych”, bo nikt jeszcze wtedy nie używał terminu first person shooter, przynajmniej w Polsce. Nagle wszyscy zaczęli tworzyć swojego Dooma, swoją strzelankę z taką właśnie, pierwszoosobową kamerą, a potem poszło już z górki: RPG-i, przygodówki itp.

Pojawiały się wielkie hity w stylu Dark Forces, Duke Nukem 3D, Quake, Unreal, Half-Life, ale wśród nich przewijało się też wiele innych tytułów. Każdy wydawca mały i duży chciał się podpiąć do sukcesu id Software i mody, jaka zapanowała na gry FPP. Każda nowa gra budziła ogromną ciekawość, ale niekoniecznie stawała się wielkimi, ponadczasowym hitem. Na liście poniżej nie znajdziecie więc tych najbardziej znanych, oczywistych przykładów, a raczej te nieco zapomniane dziś tytuły z początkowej fali FPS-ów. Trzymałem się granicy 1995 roku, z małym skokiem do 1997 w paru przypadkach. Komentarze jak zwykle są Wasze i tam możecie dodawać już bez ograniczeń swoje wspomnienia z najlepszych – i tych nieco słabszych - FPS-ów lat 90.

Rise of the Triad

Rise of the Triad, mimo że ukazało się już po premierze Dooma, oparte było na ulepszonym silniku Wolfensteina 3D. Mało tego, gra powstawała nawet jako kontynuacja „Wolfa”, ale z czasem przekształciła się w samodzielny tytuł. Nieprzypadkowo jednak przeciwnicy wyglądem przypominają nazistów, a w arsenale uzbrojenia mamy Walthera PP i MP-40 – to miał być Wolfenstein 3D II. Ostatecznie wyszła z tego historia o oddziale sił specjalnych, który został wysłany na małą wyspę, by zinfiltrować tajemniczy kult planujący zniszczenie Los Angeles.

Pamiętam, że Rise of the Triad najbardziej przykuwało uwagę digitalizowanymi wstawkami graficznymi z dłońmi trzymającymi spluwy. W pamięć zapadała też brunatno-bordowa paleta barw poziomów, w których dominowały większe, otwarte przestrzenie. Wprawdzie nie był to materiał na hit już w momencie premiery, RotT nie miało podejścia nawet do Wolfa 3D, ale głód nowych gier doomopodobnych był tak duży, że w każdy nowy tytuł grało się bez narzekania.

1. Więcej o grze Rise of the Triad