Total War Rome 2: Pole walki
Aktualizacja:
Pole walki
Rozstawienie wojsk
Gdy dojdzie do starcia na skutek przemieszczania oddziałów na mapie strategicznej, zostaniemy przeniesieni na pole bitwy, stanowiące wycinek głównej mapy. Niezależnie od typu starcia, sterowanie oddziałami pozostaje w większości przypadków niezmienne. Jeśli to nasze siły zaatakowały wroga, otrzymamy możliwość wyboru dogodnej dla nas pogody. Deszcz bądź śnieg powoduje, że oddziały męczą się znacznie szybciej i nie będziemy mogli skorzystać z płonącej amunicji. Mgła natomiast ogranicza naszą widoczność, dając nam znacznie mniej czasu na reakcję na ruchy przeciwnika oraz zmniejszając skuteczność wojsk miotających. Jeśli to my posiadamy przewagę w wojskach miotających najlepiej będzie walczyć przy czystym niebie, w przeciwnym wypadku powinniśmy skorzystać z kaprysów pogody.
Niezależnie od wybranej pogody naszym następnym krokiem będzie rozstawienie wojsk. Pomimo, że zanim dojdzie do pierwszego starcia minie kilka minut, powinniśmy już teraz przewidzieć ustawienie wroga i uformować nasze własne szyki. Zwyczajowo oddziały ustawiamy w liniach: oszczepnicy, za nimi piechota, której boki ubezpiecza kawaleria. Na tyłach armii znajdują się maszyny wojenne, zdolne razić przeciwnika z większej odległości. Nasz generał powinien stać za linią piechoty, aby nie być narażonym na bezpośredni atak. Możliwości wystawienia wojsk jest oczywiście znacznie więcej; w dalszej części poradnika postaram się przedstawić kilka różnych formacji i manewrów. W przypadku, gdy bronimy ufortyfikowanej pozycji będziemy mogli tutaj rozstawić barykady, wilcze doły czy też ostre pale.
Ukształtowanie terenu
Rzeźba terenu, na jakim przyjdzie nam toczyć starcie ma niebagatelne znaczenie zarówno podczas rozstawiania wojsk jak i szykowania planu nadchodzącej bitwy. Gęste lasy są doskonałym miejscem do ukrycia flankującej kawalerii bądź piechoty; jednocześnie osłaniają one wojowników przed ostrzałem wojsk miotających. Wystawiając nasze wojska jak również manewrując po polu walki powinniśmy zawsze uważać na możliwość wpadnięcia w zasadzkę - najlepiej wcześniej wysłać zwiad w postaci lekkiej kawalerii bądź oddziału harcowników.
Wzniesienia są również bardzo istotnym punktem na polu walki. Jako, że nasze oddziały widzą jedynie w linii prostej, ustawienie naszych żołnierzy tuż za wzniesieniem spowoduje, że będą oni niewidoczni dla wroga. Szczyty wzgórz są również doskonałymi pozycjami defensywnymi. Umieszczeni tutaj strzelcy będą mogli skuteczniej razić przeciwnika, zaś piechota i kawaleria będzie miała ułatwioną szarżę na wroga, w czasie gdy jego wojska będą zmęczone wspinaczką.
Najbardziej niebezpiecznymi punktami na mapie są tzw. "kotły" - lokacje otoczone ze wszystkich stron wzgórzami bądź lasami. Oddział znajdujący się w jego centrum ma ograniczone pole widzenia i manewru, zaś przeciwnik może uderzyć z dowolnej strony i błyskawicznie wybić naszych żołnierzy.
Ostatnim najczęściej spotykanym typem terenu są zabudowania i fortyfikacje. Podczas oblężenia miast nieraz natkniemy się na wąskie uliczki wytyczone przez ściany domostw - są to doskonałe miejsca do wystawienia włóczników lub falangi pikinierów. Ciężka piechota będzie zarówno bezpieczna przed wrogim ostrzałem, jak również stanie się niemożliwa do oflankowania. Z drugiej strony, gdy przeciwnikowi uda się przedostać na nasze tyły, oddział możemy uznać za stracony, gdyż nie będzie on miał żadnej drogi ucieczki.
W miastach od czasu do czasu napotkamy większe budowle, które można obsadzić strzelcami - polecam skorzystać z nich o ile jest to możliwe, a przynajmniej zablokować dostęp do nich przeciwnikowi. Osady barbarzyńców często posiadają wzniesienie w samym centrum, czyniąc zorganizowany atak znacznie trudniejszym i ułatwiając jego obronę. Oprócz tego posiadają one palisady, zmniejszające możliwe kierunki natarcia.
W przypadku oblężenia stolicy prowincji napotkamy grube mury, otaczające miasto. Tym razem konieczne będzie skorzystanie z maszyn wojennych w celu zrobienia w nich wyłomu lub uszkodzenia ścian, aby nasze oddziały miotające mogły ostrzelać przeciwnika. W przypadku braku machin, piechota wyposażona w płonące pociski może, po intensywnym ostrzale, otworzyć wrota - atak taki jest jednak ryzykowny, gdyż wrodzy strzelcy z pewnością będą starali się nam przeszkodzić.
W celu ułatwienia oblężeń polecam jednak wyposażyć armię w odpowiedni sprzęt (balisty, onagery) bądź też stworzyć ekwipunek na miejscu - poświęcając jedną czy dwie tury na zbudowanie taranów i drabin możemy znacznie zmniejszyć nasze straty w ludziach.
Taktyka
Zadania poszczególnych oddziałów na polu walki zależą w dużej mierze od ukształtowania terenu jak i składu naszej i wrogiej armii. Jako, że starcia w Total War: Rome II przypominają grę w papier-kamień-nożyce istotne jest, aby wybierać odpowiednią jednostkę do konkretnego zadania.
Bitwa zazwyczaj rozpoczyna się w momencie, kiedy dwie armie ustawione w wybrane przez generałów formacje stają naprzeciwko siebie. Pierwszymi oddziałami, jakie ruszają do walki są harcownicy - piechota lub kawaleria miotająca wyposażona w oszczepy, łuki lub proce. Naszym zadaniem jest skontrowanie ich, aby zapewnić sobie pole do manewru. W tym celu stosujemy własnych strzelców (koniecznie skupiajmy ich ataki na jednym oddziale, aż do jego zupełnego zniszczenia) - najlepsi są tutaj procarze oraz łucznicy, ze względu na bardo duży zasięg strzału. W przypadku, gdy dysponujemy lekką lub średnią kawalerią bądź rydwanami możemy pokusić się o zaatakowanie odizolowanych harcowników - musimy jedynie uważać na nieprzyjacielskich jeźdźców, którzy chętnie zwiążą naszych konnych w walce wręcz do czasu przybycia jego piechoty.
Gdy już rozprawimy się ze strzelcami, możemy zużyć pozostałą amunicję naszych oddziałów miotających na przetrzebienie głównych sił wroga. Procarze powinni celować w słabo opancerzoną piechotę i kawalerię, łucznicy i oszczepnicy mogą zaś zaatakować ciężkozbrojne jednostki przeciwnika. Znajdujący się pod ostrzałem wróg będzie miał dwa wyjścia: cierpliwie przeczekać nawałnicę, albo ruszyć do ataku. Niezależnie od wybranej przez niego opcji, prędzej czy później dojdzie do wymiany ciosów w walce wręcz.
W tym momencie bardzo dużo zależy od składu naszej armii i frakcji, którą dowodzimy. Najczęściej, naszym najważniejszym zadaniem będzie utrzymanie centrum formacji i przebicie się na flankach przeciwnika, co pozwoli na okrążenie całej armii. W tym celu potrzebna będzie zarówno ciężka, świetnie opancerzona piechota (legioniści, pikinierzy ustawieni w falangę, elitarni hoplici albo włócznicy), która przyjmie szarżę wroga, jak i oddziały szturmowe, które mogą szybko przemieszczać się po polu walki. W tym przypadku może być to zarówno lekka piechota szturmowa (górale, szermierze), mobilna ciężka piechota (triarii), kawaleria, rydwany czy nawet słonie bojowe. Pokonanie straży bocznej da nam możliwość zawrócenia naszych oddziałów i skierowania ich na plecy walczących w centrum. Uderzenie to prawie zawsze kończy starcie paniczną ucieczką oddziałów przeciwnika - wystarczy je dobić, aby nie wróciły już do walki.
Starcia takie wyglądają ładnie na papierze, lecz w rzeczywistości pole walki jest o wiele bardziej zmienne. Znajdujący się na flance las może ukrywać elitarną kawalerię przeciwnika, która bez problemu przebije się przez nasze flanki. Kotliny pozwolą przeciwnikowi na ostrzelanie nas bez możliwości odpowiedzi. Walki w ciasnych, miejskich uliczkach nie pozwolą nam na rozwinięcie szyków - tutaj ten, kto ma silniejszą piechotę wygra. Możliwości jest bez liku i to od generała, czy raczej gracza zależy, czy będzie on w stanie dostosować się do zmiennych warunków panujących na polu walki.
Komentarze czytelników
Ten poradnik wyjaśnił tyle co gra, czyli nie przydatny
Do Total Wara podchodzę trochę jak pies do jeża odkąd ze zdumieniem sprawdziłem, jak tragicznie niedoszacowane są tam jednostki strzelające. Po prostu ktoś przyjął, bo tak, że nasi przodkowie mieli zeza plus parę innych problemów.
No bo jak inaczej sobie wytłumaczyć, że oto elita elit, łucznicy z Sherwood, waląc do nacierających chłopów (denne dno gdy idzie o opancerzenie) na te 7 czy 8 salw osiągają 40 trafień przy 30 strzelających? Przy czym ich wartość strzelecka, wyrażona w liczbach, jest i tak do 3 razy wyższa niż szeregowych łuczników?
Ludzie - znacie łucznika, który strzelając w tłum (ostatnia taka salwa jest niemal z przyłożenia) trafia na 8 prób 1,33 raza? Toż pewnie każdy z nas, gdyby mu taki łuk wręczyć, osiągnie podobną skuteczność.
Testowałem też inne jednostki. Generalnie - jakieś 10% trafień na dany strzał osiągają te normalne, mało elitarne. Przy czym dotarcie piechoty do łuczników (rozkazem zatrzymanych, by nie nawiali) trwa około 6 salw, czasem więcej, gdy łucznik lepszy i zaczyna strzelać z daleka. I o ile się zgodzę, że przy tym maksymalnym zasięgu tak pewne łuki się sprawowały, o tyle te 10% przy pierwszym i piątym strzale budzą sprzeciw (kompletnie ignorowane zmniejszenie dystansu) a jakieś 20% trafień ostatnią salwą, oddaną z odległości dosłownie kilku kroków, to już kpina z samej istoty łuku i łucznictwa.
Wychodzi na to, że tylko w oblężeniach jaki taki sens mają ci strzelcy. Bo to wszystko co powyżej zakłada strzelanie do chłopów, kompletnie nieopancerzonych, a każda lepsza jednostka z byle tarczą czy pancerzem naturalnie ponosi straty wyraźnie mniejsze.
Jakby to Robin Hood widział, to by wziął łuk i sobie w łeb palnął z rozpaczy.
Tia.. taktyka. Z części na część Total War pomimo niby coraz lepszego IA, staje się coraz bardziej grą typu "więcej = lepiej".
Jeszcze nigdy, nie udało mi się przegrać bitwy, w której miałbym przewagę liczebną, a w sytuacji odwrotnej, nawet często mając dużo lepsze jednostki, zwycięstwo jest prawie niemożliwe.. no chyba, że ktoś gra na easy czy coś.. Niestety statystyki jednostek "na papierze" mają się nijak do praktyki. Często królewscy spartanie (którzy ponoć są jedną z lepszych jednostek) potrafią ulec.. procarzom - tym najtańszym. To nie jest raczej normalne.
Inna sprawa, to mapa strategiczna.. cóż to co tu zaprezentowano to chyba mały stopień ku upadkowi. Całkowicie nieklarowny, bardzo ograniczony, niewygodny. Zamiast poprawiać to co jest dobre i działa oraz rozbudowywać to, to wymyślili od nowa i jak zwykle w takich sytuacjach skopali totalnie. Generalnie Rome 2 w moich oczach jest najgorszą jak do tej pory częścią.
Czy myślicie że mógłby pójść na 1,90 ghz i windows 8.1
[23]
Piszac poradnik gralem raz na normalnym (rzymem) i jak zauwazyles gra po zdobyciu kilku prowincji byla banalna. Pozostalymi frakcjami gralem juz na przedostatnim poziomie trudnosci (1 ponizej legendarnego). Teraz jak juz gram "dla siebie" to probuje na legendarnym, ale jakos nie mialem czasu aby dluzej przysiasc i skonczyc gre kartaginą.
Niestety tak juz jest i wrome i w innych grach serii, ze jak zdobedziesz kilka calych prowincji to reszte bierzesz z marszu i niema juz wyzwan. Zmienili to troche w dodatku cezar w galii (na wzor shoguna bodajze), ze w pewnym momencie podbite tereny buntuja sie i musisz pokonac buntownikow - ale jest to wydarzenie jednorazowe, po ktorym mozna swobodnie kontynuowac sprzatanie mapy. Ah i dodatkowo grajac rzymem/kartagina mozemy trafic na walkę o władzę (jak wymaksujemy wskaznik imperium) - tez jednorazowe starcie wewnatrz frakcji.
Mam pytanie..na jakim poziomie trudności gracie i jaką frakcją?.Grałem na normalu 2 razy rzymem , ale wydaje sie , że po opanowaniu 3 prowincji gra staje się zbyt łatwa.Lepiej zmienić frakcje , czy poziom trudności?.A co do poradnika to fajnie opisany.
Uzupełnienie poprzedniej wypowiedzi (jako, że nie zostało zrobione) Charakterystyka Frakcje - Ateny: Oprócz tego, Ateny posiadają dwa dodatkowe bonusy i jeden minus (na miejscu minusu): ■Podupadłe wojsko: -10% do kosztu werbunku wszystkich oddziałów poza najemnikami (nie grałem jeszcze w tą grę ale na logikę skoro podupadłe to raczej powinno być to: +10% do kosztu werbunku wszystkich oddziałów poza najemnikami)
Dziękuje za pomoc. Pozdrawiam
musisz z tego co pamietam doprowadzic do wojny domowej, wygrac ja i wybrac odpowiednia opcje
Prowadząc Rzym otrzymałem kolejne zadanie do wykonania. Jednym z podpunktów owego zadania jest „ Załóż Imperium Rzymskie”. Czy ktoś spotkał się już z tego typu zleceniem i je zrealizował? Jego wykonanie nie jest wprawdzie konieczne, ale jestem ciekawy rozwiązania. Jeśli znajdę odpowiedź pierwszy, z miejsca podzielę się z innymi.
Dzięki Asmodeusz i sorry za niepotrzebne pytanie, ale kto ma czas na poradniki kiedy cała Europa tylko czeka, żeby ją podbić!
wyjasnione w poradniku :)
w skrocie: musza byc na tyle blisko siebie, ze jak najedziesz na jednego kursorem myszy pojawi sie malutka żółta strzałka pomiędzy generałami. Ostatnie zdjecie w "przemieszczanie oddzialow-wojsko" pokazuje przykladowe ustawienie. Jest jeden wyjatek - jesli jedna armia porusza sie "forsownym marszem" i zostanie zaatakowana, to zasadzke urzadza tylko jedna armia i broni sie tylko jedna.
Mam może trochę lamerski problem, a mianowicie nie potrafię połączyć dwóch generałów, aby walczyli wspólne bitwy. Moi przeciwnicy tak robią i mają przez to przewagę liczebną w bitwach. Za pomoc z góry dziękuję
Mam problem.Gdy włączam grę pokazuje mi się ekran startowy po czym wyłącza mi się gra. Co mam robić?
Po kolei:
1. jutro jeszcze bede przegadal, postaram sie jakos to zorganizowac
2. w nie-republikach wystarczy miec jak najwyzsze poparcie i tyle. Jak spadnie za nisko bedzie wojna domowa. Ogolnie mechanika stojaca za tym systemem jest fajna, ale rezultaty raczej biedne :/
3. duzo zalezy od prowincji/frakcji jaka grasz wiec ciezko podac jeden przepis. Niektore maja bonusy do ładu inne nie - te z bonusami oczywiscie latwiej ustawic.
4. zobacze, to powinno byc chyba najlatwiejsze do zrobienia
Anyhow jak czegos jeszcze brakuje daj znac, jutro dorobie i pewnie do w poniedzialek poleci ostatnie uzupelnienie.
@Asmodeusz: Czy daloby sie umiescic prosta mapke graficzna swiata starozytnego z lokalizacja prowincji gdzie wystepuje kazdy z 9 surowcow?
Np.u Spartan po odpowiednim opracowaniu technologii, aby moc wybudowac unikalne koszary 5 poziomu dla tej nacji potrzeba nam zelaza i prowincji, badz panstwa,ktore go eksportuje.
@Asmodeusz:
1) prosilbym o uwzglednienie drzewka rozwoju tradycji w armiach gracza, chodzi mi ogolnie na jakim lvl armii pojawiaja sie jakie konkretne skille (tak jak to zrobiles z drzewkiem bohaterow np chempiona), takie zestawienie no i moze kilka przemyslen dotyczace jakie warto sobie utworzyc armie specjalistyczne;
2) gram teraz Sparta i nie za bardzo wiem, jakie decyzje wewnetrzne mam podejmowac odnosnie relacji rodu krolewskiego do pozostalych, o co chodzi z tymi geronami (ktorych liczba waha sie od 0 do 30)?, czy lepiej wspierac krolewiczow czy pozostalych?, jaki balans sil % jest optymalny?, co mozna uzyskac albo czym grozi zle proporcje wplywow we wladzy?
3) prosba o pewne wskazowki, moze jakis schemat, optymalnego rozwoju ekonomiczno-spolecznego i technologicznego prowincji i calych regionow na wczesnym i zaawansowanym etapie, czyli jak optymalnie zarzadzac prowincja by zbalansowac poziom ladu i zywnosci?, jakie budynki militarne, rolne, przemyslowe i spoleczne warto budowac?, czyli takie mikrozarzadzanie, ktore postawi nasze panstwo na nogi przed ekspansja.
Jest to raczej "szansa na wojne domowa" niz "na pewno bedzie wojna domowa". Jak masz zbyt wysokie poparcie w senacie po protu predzej czy pozniej pojawi sie taka opcja.
Mam pytanie grałem frakcją Rzym (dom Junii) i w trakcie gry otrzymałem 2 dodatkowe bonusy do frakcji. Jeden był za wygranie wojny domowej (Republika lub Imperium), a drugi był w początkowej fazie gry i można było wybrać rozwój regionalny lub rozwój militarny tak się chyba nazywały - nie jestem do końca pewien. Zacząłem całą rozgrywkę od nowa i dostałem tylko bonus za wygraną wojnę domową.
Zastawiam się także jakie są wymogi aby zaczęła się wojna domowa bo chyba nie ma ustalonego momentu i miejsca.
Eh niezbyt zrozumialem.
Jesli chcesz zmienic kolejnosc liniowej (np z X, X, Y na X Y X) to przesuwasz recznie drag and drop na liscie "kafelkow".
Jesli chcesz ustawic wlasna formacje na polu walki (np piechota a za nimi strzelcy) yo ustawiasz je, zaznaczasz i grupujesz CTRL+G - obok powinna pojawic sie mala ikona klodki.
Chyba ze chodzi ci o jeszcze cos innego.
Witam. Ja natomiast mam pytanie takie: czy ktoś wie jak mozna przenosić oddziały w wybrane miejsce w formacji w jakiej są na pozycji wyjściowej? Ja rozumiem, ze prawym przeciągam i oni zrobią daną formację, ale widziałem gdzieś , że można przenieść oddział jak napisałem wyżej. Wtedy w miejscu kursora pojawia się "+". Czy ktoś wie o co chodzi i jak się do tego trybu przemieszczania oddziału dostać? Z góry dzięki za pomoc.
[4]
Sparta nie ma ani portu (szlak morski) ani mozliwosci wytyczenia szlaku handlowego n ladzie (poza atenami), stad ma ona bardzo ograniczone mozliwosci handlowe. Musisz zajac wiecej zewnetrznych prowincji aby rozpoczac handel.
Co do protektoratu - z tym problemem sie jeszcze nie spotkalem, pobawie sie moimi testowymi zapisami gry, moze cos wskoram.
[5]
Pikinierzy tez czasami atakowali wrecz i zrywali szyk. Metoda klikania za oddzial (czyli rozkaz przemarszu) dziala na szczescie zawsze.
Asmo co do falangi to co opisales dotyczy hipolitow, jeslichodzi o pikemenow to nie ma tego problemy, klikasz na przeciwniku i falanga wolnym krokiem bedziesz szla do przodu. grupujac kilka oddzialow zachowuje szyk formacji przy ataku i mozna calkiem fajnie odwzorowac falange.
Witam mam taki problem :)
Jestem Protektorem 2 plemion ale trybut jaki mi placa wynosi 0
Nie wiem gdzie to zmienić zeby wplacali mi regularnie przykladowo 300
Drugie pytanie jakie mam to jak zawierac umowy handlowe? W okienku dyplomacji nie mam takiej opcji i jedyna umowe handlowa jaka mam to z Atenami gdyz gram Sparta a ona jest od 1 tury automatycznie ustawiona.
Bardzo prosze o pomoc :)
De facto wiekszosc poradnika jest ukonczona, zamierzam jeszcze dodac informacje dotyczace oblezen oraz porady do poszczegolnych frakcji.
Jesli zauwazycie elementy, ktorych brakuje a ktore powinny sie znalesc tutaj - prosze o info, postaram sie dodac/uzupelnic. Gra jest calkiem spora i po prostu jeden czy dwa detale mogly mi wyleciec z glowy podczas pisania.
Zabrania się kopiowanie jakichkolwiek obrazków, tekstów lub informacji zawartych na tej stronie. Strona nie jest powiązana i/lub wspierana przez twórców ani wydawców. Wszystkie loga i obrazki są objęte prawami autorskimi należącymi do ich twórców.
Copyright © 2000 - 2026 Webedia Polska SA wszelkie prawa zastrzeżone.