Planescape: Torment

Protagonistę poznajemy w momencie, kiedy budzi się w kostnicy – jak się okazuje, nie pierwszy i nie ostatni raz, gdyż po prostu nie może on umrzeć; za każdym razem, gdy ponosi śmierć, po prostu ożywa jakimś czasie. Niestety po każdym takim wydarzeniu nasz bohater traci również pamięć; w chwili rozpoczęcia rozgrywki nie może sobie przypomnieć nawet własnego imienia. Na szczęście w którymś z poprzednich „wcieleń” Bezimienny wytatuował sobie na plecach szereg wskazówek, które mają mu pomóc w odzyskaniu wspomnień. Jego zadaniem jest nie tylko odkrycie prawdy o sobie samym i przyczynie swej nieśmiertelności, lecz także poznanie odpowiedzi na pytanie, jakie wielokrotnie stawiają przed nim napotkane istoty: „Co może zmienić naturę człowieka?”. Na szczęście nie jest osamotniony – nieustannie towarzyszy mu Morte, czyli gadatliwa, ludzka czaszka uzbrojona jedynie w zęby i zdolność miotania przekleństw (w obu znaczeniach tego słowa). W toku przygody mogą do niego dołączyć kolejne postacie, takie jak choćby zabójca Dak 'kon władający bronią, którą może kształtować siłą woli; Anna, czyli nieokrzesana złodziejka, która podkochuje się w protagoniście; Nie-Sława – szukający duchowego oświecenia Sukkub zabijający przez pocałunek; czy wreszcie Nordom – mechaniczny konstrukt obdarzony samoświadomością w wyniku nieudanego eksperymentu.

Towarzysze skrywają wiele tajemnic, jakie możemy poznać, tocząc długie konwersacje – w ten sposób poznajemy również cenne informacje na temat samego świata. Fabuła ma natomiast nieliniowy przebieg, a jej zakończenie zależy w dużej mierze od obranej przez nas ścieżki.

Mechanika

W Planescape Torment akcja prezentowana jest w rzucie izometrycznym. Podobnie jak Baldur's Gate, gra została oparta na drugiej edycji Advanced Dungeons & Dragons, zatem o powodzeniu podejmowanych przez nas akcji decydują rzuty kośćmi. Na tym jednak podobieństwa do sagi o dzieciach Bhaala się nie kończą – starcia z przeciwnikami toczone są w czasie rzeczywistym, z możliwością wykorzystania aktywnej pauzy. Po jej uruchomieniu czas staje w miejscu, a my możemy wydawać rozkazy poszczególnym członkom drużyny. Klucz do sukcesu stanowi tutaj nie tylko odpowiednie rozmieszczenie towarzyszy na polu bitwy, lecz także umiejętne wykorzystanie ich mocnych stron. Z uwagi na fakt, że na naszej drodze stają zróżnicowani, słabsi lub silniejsi wrogowie, prowadzeni do boju bohaterowie nie wychodzą z potyczek bez szwanku – odniesione obrażenia możemy leczyć przy użyciu bandaży oraz igieł i nici. Co ciekawe, nieśmiertelność Bezimiennego nie jest jedynie fabularnym punktem wyjścia, lecz znajduje odzwierciedlenie w mechanice rozgrywki – nasz bohater budzi się w kostnicy za każdym razem, gdy zostaje zabity, co można niekiedy kreatywnie wykorzystać (np. nakazać mu aktywowanie pułapki, która bezpowrotnie wyeliminowałaby każdego innego członka drużyny).

Walka to jednak skromny ułamek rozgrywki i w większości przypadków można jej uniknąć dzięki odpowiednio poprowadzonej rozmowie. Nadrzędnym elementem rozgrywki jest bowiem eksploracja tego pasjonującego świata, poznawanie jego mieszkańców i opowiadanych przez nich historii, a także wykonywanie rozmaitych zadań głównych i misji pobocznych. Funkcjonuje tu wiele frakcji, do jakich mogą należeć zarówno postacie wchodzące w skład naszej drużyny, jak i główny bohater. Mowa na przykład o Grabarzach reprezentujących jednocześnie ascezę i dekadencję; Bogowcach, których ideologia łączy postulaty oświecenia i pozytywizmu; czy choćby o Czuciowcach kierujących się w życiu zasadami sensualizmu i hedonizmu. Co ciekawe, między innymi od wybranego przez gracza ugrupowania zależy charakter Bezimiennego – nie jest on bowiem wybierany przed rozpoczęciem zabawy, lecz bezustannie kształtowany w toku przygody na podstawie naszych poczynań i podejmowanych decyzji.

W zamian za niemal wszystkie aktywności otrzymujemy punkty doświadczenia i awansujemy na kolejne poziomy – w ten sposób zyskujemy dostęp do nowych umiejętności. Nie jest to jednak jedyny sposób na otrzymanie dostępu do nowych zdolności – Bezimienny i wybrani członkowie drużyny mogą zdobić swe ciała tatuażami niepozostającymi bez wpływu na ich statystyki. Oczywiście w toku zabawy zdobywamy coraz potężniejszy ekwipunek – choć przygodę rozpoczynamy wyłącznie ze skalpelem w ręku, z czasem do naszych kieszeni wpada coraz potężniejsza broń.

Kwestie techniczne

W momencie premiery, dwuwymiarowa oprawa graficzna Planescape Torment robiła wrażenie. Na uwagę zasługiwały nie tylko pełne detali elementy otoczenia, lecz także zjawiskowe efekty towarzyszące rzucaniu zaklęć ofensywnych i defensywnych. Po kilkunastu latach od debiutu na sklepowych półkach grafika nadal nie odstrasza – omawiana produkcja nie zestarzała się tak bardzo, jak mogłoby się wydawać, w czym niemała zasługa oryginalnej stylistyki, skutecznie maskującej wszelkie niedostatki techniczne. Wspomnieć należy również o klimatycznej muzyce grającej na emocjach każdego, kto zdecyduje się towarzyszyć Bezimiennemu i jego drużynie.

Ostatnia aktualizacja opisu: 13 lutego 2017