Bukary

Felipe

Gdyby babcia miała wąsy... Na szczęście, na forum są ludzie, którzy pamiętają, co się działo w Polsce na przełomie XX i XXI wieku. Bez dostępu do wspólnego rynku UE, bez strefy Schengen, bez swobodnego przepływu osób, towarów i usług, bez wdrożenia unijnych standardów w konkretnych dziedzinach życia gospodarczego i prawa pracy, bez unijnego parasola negocjacyjnego w kontaktach handlowych z resztą świata... bylibyśmy w czarnej D (zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę naszą sytuację geopolityczną). To jest znacznie bardziej prawdopodobne "gdybanie". :P

Kto mógł, ten wszedł do UE. A kto nie może, ten chce wejść. Nie bez powodu. A jak ktoś wyszedł, to teraz żałuje i kombinuje, jak wejść z powrotem tylnymi drzwiami. Ciekawe, dlaczego. Pewnie każdy naród ma w sobie gen samozagłady. ;)

Sebcza_k

ogrom możliwości mnie nie przytłoczy...

Na początku - przytłacza. Zwłaszcza że sama gra nie do końca jasno tłumaczy pewne mechaniki. Ale wystarczy wyszukiwarka czy YouTube, żeby sobie szybko przypomnieć, jakich kombinacji klawiszy używać do wykonywania określonych czynności. Po jakichś 20 godzinach grania pewne rzeczy już wejdą w nawyk. ;)

elathir

powrót republikanów do władzy po 40 latach przerwy

Aż mi się przypomniała "Trupia otucha" Simmonsa. Właśnie czytam. ;)

W tej książce:

Janczes

Powstańcy (w domyśle: patrioci) versus Tusk (w domyśle: zdrajca)? Dziwna alternatywa. Oto kilka przykładów osób, które walczyły z Niemcami i prowadziły działalność konspiracyjną, a równocześnie popierały Donalda Tuska: Władysław Bartoszewski (działacz "Żegoty", uczestnik PW), Wanda Tkaczyk-Stawska (żołnierz AK, uczestniczka PW), Stefan Bałuk (cichociemny, żołnierz AK, uczestnik PW, odznaczony Virtuti Militari), Zbigniew Ścibor-Rylski (oficer AK, uczestnik PW, prezes Związku Powstańców Warszawskich). A pewnie można takich przykładów znaleźć więcej, jak się poszuka w różnych komitetach poparcia.

Akuzativ1994

W tej grze nie ma raczej "skopiowanych setek podziemi". Wręcz przeciwnie. Lokacje są różnorodne. Oczywiście, powtarza się pewien "typ" miejsc (np. sanktuaria), ale to nigdy nie jest to samo "kropka w kropkę". Takich "podziemi", jak w TES, raczej nie uświadczysz.

Jeśli lubisz "Asasyny", gra powinna ci raczej podejść. Znajdziesz tam materiału do "maksowania" na setki godzin. Jeśli chcesz zapytać o jakieś konkretne sprawy, mechaniki związane z graniem czy otwartym światem, wal śmiało.

JohnDoe666

Twoja lakoniczna odpowiedź sprowadza się w gruncie rzeczy do trzech stwierdzeń:
1) zasada zdolności do ponoszenia ciężaru to "widzimisię środowisk lewicowych";
2) progresja jest realnie "karą za zaradność";
3) argumenty dotyczące progresji są "w pełni uznaniowe", więc nie trzeba ich obalać.

No to jedziemy... Na pierwszy ogień idzie punkt trzeci, bo jest fundamentalny.

3)
Dokładnie ten sam zarzut można postawić zasadzie proporcjonalności, na której opiera się podatek liniowy. Każda zasada sprawiedliwości podatkowej jest w pewnym sensie uznaniowa, bo nie wynika z praw fizyki ani z czystej logiki formalnej. Stwierdzenie: "sprawiedliwy jest identyczny procent niezależnie od dochodu" to również wybór normatywny. Nie wynika z żadnego aksjomatu, który byłby bardziej "oczywisty" czy "naturalny" niż zasada zdolności do ponoszenia ciężaru. Dlatego przedstawiając swoją "wersję sprawiedliwości", także powinieneś uzasadnić, dlaczego zasada, na której opiera się "liniowość", jest lepsza od zasady, na której opiera się "progresja". "Bo tak" nie wystarczy.

1)
To, że coś jest wyborem konkretnej wartości, nie oznacza, że wszystkie wybory są jednakowo dobre. Możemy pytać, która zasada lepiej odpowiada na pytanie: "Jak sprawiedliwie rozłożyć koszt wspólnych instytucji między ludzi o radykalnie różnej sytuacji ekonomicznej?". I odpowiedź, z której wynika progresja, czyli zasada zdolności do ponoszenia ciężaru, nie jest - wbrew temu, co piszesz - żadnym "widzimisię środowisk lewicowych". Jest obecna w teorii podatkowej od stuleci (Smith, Mill, a później praktycznie cała ekonomia dobrobytu). Nawet jeśli poszczególnym autorom przypisuje się różne wnioski co do konkretnego kształtu skali, sama idea, że ciężar powinien uwzględniać różnice w sytuacji ekonomicznej, nie jest wynalazkiem współczesnej (czy jakiejś starożytnej) lewicy.

Niemal wszystkie rozwinięte systemy podatkowe w jakimś stopniu stosują wspomnianą zasadę - nie dlatego, że "lewica tak chce”, tylko dlatego, że większość rozwiniętych społeczeństw poczyniła prostą obserwację, która sama w sobie nie ma podłoża "ideologicznego": utrata tej samej części dochodu nie musi oznaczać takiego samego ciężaru ekonomicznego dla osoby biednej i bardzo zamożnej. Nawet jeśli uznamy, że progresja jest częściowo wynikiem polityki i gry interesów, dokładnie ten sam zarzut można postawić liniowości. Sam fakt, że jakaś zasada ma polityczne konsekwencje albo znajduje poparcie określonych grup społecznych, nie mówi jeszcze nic o tym, czy jest sprawiedliwa.

Możesz, oczywiście, uznać tego rodzaju obserwację za nieistotną dla konstruowania systemu podatkowego. Możesz stwierdzić, że sprawiedliwość wymaga identycznego procentu dochodu niezależnie od jego wysokości. Ale wtedy powinieneś uzasadnić, dlaczego właśnie proporcjonalność miałaby być sprawiedliwsza od progresji. Samo stwierdzenie, że progresja ma charakter "uznaniowy", nie jest żadnym argumentem.

2)
To samo dotyczy "kary za zaradność". I nie chodzi o zwykłą semantykę. Kara to sankcja za naruszenie normy. Podatek - nawet progresywny - nie jest sankcją za osiągnięcie wysokiego dochodu. Jest regułą rozkładu kosztów. Jeśli nazywasz podatek "karą", to zapominasz kompletnie o tym, że korzystasz ze wspólnych usług i instytucji publicznych w systemie, który jest finansowany z podatków i dzięki któremu możesz normalnie funkcjonować, pracować, kształcić się, prowadzić firmę, chronić własność, zawierać umowy, korzystać z infrastruktury itd.

Rzucając hasło: "progresja realnie jest karą dla zaradnych", sięgasz więc po czystą erystykę, a nie język rzeczowej argumentacji. Równie dobrze można by powiedzieć, że - dajmy na to - podatek liniowy "premiuje bogactwo", bo relatywny ciężar podatku spada wraz ze wzrostem dochodu. Oba sformułowania to jednak erystyka, a nie żadne uzasadnienie sensowności jednego czy drugiego systemu podatkowego.

Wracamy więc do punktu wyjścia: tak, progresja opiera się na pewnej zasadzie wartościującej. Ale liniowość - również. Proporcjonalność nie jest domyślną, neutralną pozycją. Spór nie polega na tym, która strona kieruje się "uznaniową" zasadą, ale na tym, która zasada sprawiedliwiej rozkłada koszt funkcjonowania wspólnego państwa między ludzi o bardzo różnej sytuacji ekonomicznej. A proporcjonalność (podatek liniowy) jako zasada ignoruje różnice we względnym ciężarze podatkowym.

A zatem: jeśli uważasz, że zasadna jest wyłącznie reguła "identyczny procent", to bardzo proszę o uzasadnienie, dlaczego właśnie ona - a nie np. zasada "większy udział procentowy przy większej zdolności" - lepiej odpowiada idei sprawiedliwości. Na razie okopałeś się na pozycji: "twoja zasada jest uznaniowa". To jednak nie jest uzasadnienie liniowości - to jedynie odmowa uzasadnienia własnej zasady.

Zdzichsiu

Ale no tliła się ta iskierka, że ktoś z zaplecza trzyma wszystko w ryzach i Polska się nie rozpadnie.

Nie trzyma. Po pierwsze, do gry wkroczyło już pokolenie "ekspertów", a nie ekspertów. (To konsekwencja pielęgnowanej przez polityków degrengolady w systemie szkolnictwa, także wyższego, oraz zmian cywilizacyjnych). Po drugie, ewentualne rekomendacje ekspertów (nie "ekspertów") są składane na ołtarzu polityki sondażowej, reaktywnej i podporządkowanej interesom lobbystów.

Recepta: a) w miarę możliwości nie popierać tego przy urnach; b) stawiać na edukację, która opiera się na kształceniu konkretnych umiejętności (zwłaszcza weryfikacji źródeł), promuje filozoficzny sceptycyzm (nie cynizm) jako postawę wobec świata i zawsze uwzględnia w rozwiązywaniu konkretnych problemów myślenie w kategoriach dobra wspólnego. To drugie dotyczy również (a może nawet zwłaszcza) edukacji "domowej" (rodzinnej).

Jeśli ktoś uważa, że to niemożliwe, informuję, że istnieją kraje czy społeczeństwa, w których (w mniejszym lub większym stopniu) "się da". Zwlekanie z tego rodzaju działaniami doprowadzi nas do sytuacji, w której już naprawdę trudno będzie odwrócić negatywne trendy i podążymy w stronę idiokracji, osiągając status intelektualnego pariasa, który będzie musiał ostatecznie uznać wyższość (również gospodarczą) innych i stanie się jeszcze bardziej niesamodzielny i jeszcze mniej asertywny.

A gdy idzie o edukację, to na razie - jak słusznie zauważył jeden z nauczycieli - jesteśmy już prawdopodobnie światowym liderem w produkcji poradników rozwiązujących problemy, których nie da się rozwiązać poradnikiem, oraz publikowania ministerialnych zaleceń, których nie za się wdrożyć w życie ze względu na brak odpowiednich warunków.

ASHERIX

Eden

Tyle się opisałem w tej dyskusji o podatkach, a wystarczyło wrzucić memika...

trismegistos

Wiele osób uważa, że to bardzo profesjonalna grupa hakerów:

https://x.com/AureaLibe/status/2091196949932261777

Drackula

Popieram ideę liniowego ale w wysokości 40%

Nie wiem, czy to ironia, więc zapytam: dlaczego wszyscy powinni płacić tak wysoki podatek? :)

JohnDoe666

IMHO popełniasz tutaj pewien błąd logiczny, broniąc systemu liniowego: to, że bogatszy zapłaci w nim więcej, nie znaczy jeszcze, że bogatszy ponosi sprawiedliwy ciężar.

Przy podatku liniowym 20% ktoś zarabiający 50 tys. "odda" 10 tys., a ktoś zarabiający 500 tys. - 100 tys. Oczywiście, że bogatszy zapłaci więcej. Tylko co z tego? Podatek liniowy sprawia, że bogatszy zapłaci więcej złotych, ale sam fakt, że zapłaci więcej, nie przesądza jeszcze o tym, czy jego obciążenie jest sprawiedliwe. Równie dobrze można wprowadzić podatek 1% - z 50 tys. wyjdzie 500 zł, a z 500 tys. 5 tys. Bogatszy znowu zapłaci więcej. Czy z tego wynika, że 1% jest sprawiedliwym podatkiem? No nie.

I dokładnie ten sam problem dotyczy 20%. Innymi słowy, stwierdzenie, że kwota podatku rośnie wraz z dochodem, nie jest jeszcze argumentem za sprawiedliwością. Najpierw trzeba odpowiedzieć na pytanie, dlaczego człowiek zarabiający dziesięć razy więcej powinien ponosić dokładnie dziesięciokrotnie większy koszt funkcjonowania państwa - i ani trochę więcej. Tego nie da się uzasadnić argumentem: "bogaty i tak płaci więcej".

Sama proporcjonalność nie wynika automatycznie z żadnej oczywistej zasady sprawiedliwości. Przeciwnie, można przyjąć, że osoba o znacznie większej zdolności ekonomicznej powinna ponosić nieproporcjonalnie większą część kosztów wspólnych instytucji, ponieważ ten sam procent dochodu stanowi dla niej mniejszy ciężar ekonomiczny.

Warto też w ogóle zadać pytanie: czego właściwie dotyczy ten "ciężar", który mamy sprawiedliwie rozłożyć? Nie płacimy podatków za indywidualnie kupowany pakiet usług. Finansujemy wspólny system instytucji, w którym wszyscy żyjemy, pracujemy i osiągamy swoje dochody. Korzystamy z tych samych dróg, sądów, policji, wojska, szkół, administracji, ochrony własności i infrastruktury. Dzięki podatkom możemy dojechać samochodem do firmy, korzystać z publicznej edukacji, zawrzeć umowę, której państwo będzie chronić, i wezwać policję, kiedy ktoś popełni przestępstwo. To nie są prywatne usługi kupowane osobno przez każdego obywatela. To wspólne instytucje, które wszyscy finansujemy.

I właśnie dlatego sama zasada "każdy płaci identyczny procent" nie jest jedynym możliwym sposobem sprawiedliwego podziału tych kosztów. Skoro funkcjonujemy w jednym systemie, a nasze możliwości finansowe są radykalnie różne, uzasadniona jest zasada, że kto ma znacznie większą zdolność do ponoszenia kosztów wspólnego systemu, ten powinien ponosić również większy udział w jego finansowaniu. I właśnie stąd bierze się progresja.

Dlatego nie przekonuje mnie też określanie progresji (czy w ogóle podatku) mianem "kary za zaradność". Kara jest sankcją za coś, co zrobiliśmy. Podatek jest udziałem w finansowaniu systemu, z którego korzystamy. Jeśli zarabiamy milion, nie płacimy więcej dlatego, że "zrobiliśmy coś złego". Płacimy więcej, ponieważ w ramach przyjętej zasady podatkowej uznano, że osoba o większej zdolności ekonomicznej powinna ponosić większą część kosztów wspólnych instytucji. Możemy się spierać, czy progresja jest za wysoka, czy za niska - ale to jest spór o wysokość obciążenia, a nie dowód, że samo różnicowanie stawek jest karą.

A argument, że "po dupie dostaną głównie dobrze zarabiający etatowcy", jest kolejnym dowodem na złą konstrukcję polskiego systemu podatkowego. Jeśli dwóch informatyków wykonuje tę samą pracę, ale jeden na etacie płaci znacznie więcej tylko dlatego, że drugi może wystawić fakturę, to problemem jest możliwość arbitrażu podatkowego. Rozwiązaniem jest ograniczenie tej różnicy, a nie rezygnacja z progresji. Można mieć umiarkowaną progresję i jednocześnie ograniczać zachęty do sztucznego zmieniania formy uzyskiwania dochodu.

W skrócie: w systemie liniowym bogatszy rzeczywiście zapłaci więcej. Ale "zapłaci więcej" to jeszcze nie synonim "zapłaci sprawiedliwie". Progresja opiera się na innej zasadzie: skoro zdolność do ponoszenia kosztów wspólnego państwa jest bardzo różna, to również udział w ich finansowaniu może być różny. I właśnie tej zasady wciąż nie obaliłeś.

Halabarda Geralta

ale skąd wiesz że to czym zachwycał się Bociek to była ai? Bo tak sobie napisał ktoś na x?

Obejrzyj to wideo. Ono różni się drastycznie od "wycieków" CyberLeeka pod wieloma względami.

1. Masz oficjalną Community Note pod filmikiem, zaś autor wpisu w komentarzu wprost pisze: "nigdy nie mówiłem, że to prawdziwe".
2. W kompilacji pojawiają się prawdziwe logo (np. Ferrari). Zobacz np. ok. 4 minuty. Rockstar nie używa realnych marek samochodowych. Wprowadza stylizowane logo. Modele AI (trenowane na milionach realnych zdjęć samochodów) bardzo często wstawiają oryginalne logotypy, bo nie rozumieją konwencji Rockstara.
3. Mamy tutaj artefakty AI widoczne w tego typu materiałach, np. nienaturalne (zbyt sztywne) ruchy postaci i dziwną "fizykę", niespójności w szczegółach między klatkami, "filmowe" ujęcia, które są charakterystyczne dla generatorów wideo. Wrzuć film do jakiegoś weryfikatora AI (przez AI), żeby się o tym przekonać.
4. Rockstar nie "ściąga" tego filmiku. W przeciwieństwie do wycieków CyberLeeka.

Wystarczy?

Żyjemy w czasach, gdy AI nie tylko umożliwia generowanie tego rodzaju "fejków", ale też ich weryfikację pod kątem wiarygodności, a wielu ludzi nadal łapczywie połyka kłamstwa bez popitki.

z krowa to jest takie powiedzenie: tylko krowa nie zmienia zdania

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że mamy takie powiedzenie. Ironicznie sugerowałem, żebyś po prostu przeprosił za mówienie o mnie nieprawdy. :)

Araneus357

Racja. To może być przyczyna tego, że nie zobaczyliśmy żadnej animacji.

Jakość tych filmików jest taka, że czasem rzeczywiście pewne elementy interfejsu umykają za pierwszym razem.

Halabarda Geralta

Mocno ci się coś pokręciło. Nie pisałem nigdzie, że wycieki CyberLeeka to AI. Pisałem tak jedynie o filmiku, którym się zachwycał Bociek w wątku:
https://www.gry-online.pl/forum/gta-6-to-bedzie-jednak-pierdonlniecie/z61030ed9
A to było właśnie AI.

Teraz możesz ładnie przeprosić za "krowę". ;)

abesnai

Tu też sporo o ustawach Nawrockiego:

https://x.com/r00t_Sigvall/status/2091192336940163222

No cóż, prezydent i jego kancelaria kłamali, kłamią i będą kłamać. ;)

twostupiddogs

Właśnie to miałem na myśli, pisząc o rozliczaniu obywateli według "zużycia państwa". :)

Pabloninho

Przecież od zewnątrz nie da się otworzyć auta, bo po ruszeniu blokują się drzwi (da się otworzyć od wewnątrz)

Dlatego w "wycieku" bohater rozbija szybę luksusowego auta.

JohnDoe666

Cały problem rozbija się o to czy Państwo powinno mieć moralne przyzwolenie na to żeby obciążać dwóch obywateli różnymi podatkami dochodowymi (przy tej samej formie pracy/działalności), jednocześnie nie oferując różnych zestawów profitów wynikających z bycia obywatelem.
Ja uważam że nie.

Mieszasz tutaj dwie kwestie: zasadę równości praw i świadczeń państwa oraz zasadę rozkładu kosztów ich finansowania. Z tego, że państwo zapewnia obywatelom zasadniczo te same prawa i usługi publiczne, w żaden sposób nie wynika, że każdy powinien płacić takie same podatki. To jest po prostu nieuprawnione przejście od równości świadczeń do równości ciężaru ich finansowania.

Państwo nie działa jak sklep, w którym każdy obywatel kupuje ten sam pakiet usług i płaci za niego identyczną cenę. Podatek nie jest opłatą za "pakiet obywatelski". Jest sposobem finansowania wspólnych dóbr, a pytanie o sprawiedliwość dotyczy tego, jak rozłożyć koszt ich finansowania między ludzi o bardzo różnej zdolności ekonomicznej.

Twoja zasada ("płacę tyle samo, bo dostaję tyle samo") prowadziłaby zresztą do dość dziwnego wniosku. Jeżeli dwóch obywateli korzysta z tych samych usług państwa, ale jeden zarabia 50 tys. zł, a drugi 500 tys. zł, to dlaczego mieliby ponosić taki sam ciężar podatkowy? Państwo nie daje przecież temu drugiemu dziesięć razy więcej policji, sądów, wojska czy praw obywatelskich.

I tu właśnie pojawia się zasada zdolności do ponoszenia ciężaru podatkowego. Nie polega ona na tym, że bogatszy ma dostawać więcej od państwa. Polega na tym, że osoba mająca większą zdolność ekonomiczną może ponosić większą część kosztów finansowania wspólnych instytucji. Sukces ekonomiczny - nawet jeśli w przeważającej mierze wynika z indywidualnej zaradności - powstaje przecież w ramach systemu prawnego, infrastrukturalnego i instytucjonalnego, którego utrzymanie jest wspólne. Można oczywiście odrzucić tę zasadę i uznać, że wysokość dochodu nie powinna być podstawą różnicowania ciężaru podatkowego. Ale wtedy przedstawiasz już odrębną teorię sprawiedliwości (nie tylko podatkowej), sugerując na przykład, że każdy ma moralne prawo zachować cały dochód, który osiągnął w ramach istniejącego systemu prawnego - niezależnie od tego, jakiego zakresu dóbr wspólnych i ochrony instytucjonalnej ten system mu dostarcza. A to już temat na nieco inną dyskusję - chyba bardziej z zakresu moralności niż progresji.

Co więcej, nie chodzi wyłącznie o to, że "bogaty może zapłacić więcej". Istotna jest również malejąca użyteczność krańcowa dochodu. Można przyjąć, że dla osoby o niskim dochodzie kolejne 10 tys. zł ma większe znaczenie dla poziomu jej życia niż dla osoby o dochodzie dziesięciokrotnie wyższym. Dla pierwszej te pieniądze mogą oznaczać możliwość opłacenia mieszkania, leczenia, edukacji czy stworzenia minimalnej poduszki bezpieczeństwa. Dla drugiej ich utrata zazwyczaj stanowi znacznie mniejszy uszczerbek w możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb.

Dlatego sprawiedliwość podatkowa nie musi oznaczać ani identycznej kwoty podatku, ani identycznego udziału podatku w dochodzie. Sama zasada zdolności do ponoszenia ciężaru nie przesądza jeszcze o konkretnym kształcie progresji, ale pokazuje, że różny udział procentowy nie jest z definicji niesprawiedliwy. Można bowiem uznać, że sprawiedliwy jest większy udział osób o większej zdolności do ponoszenia ciężaru - właśnie dlatego, że koszt ekonomiczny takiego udziału jest dla nich relatywnie mniejszy. Nie bez powodu niemal wszystkie rozwinięte systemy podatkowe stosują jakąś formę progresji.

Co ważne, progresja nie oznacza, że państwo wprowadza "karę za bogactwo". Oznacza po prostu: "skoro masz większą zdolność do finansowania wspólnych dóbr, możesz ponieść większą część ich kosztu przy mniejszym uszczerbku dla swojego poziomu życia". Oczywiście, przy zachowaniu umiarkowanych stawek krańcowych, żeby nie niszczyć bodźców do pracy, inwestowania i przedsiębiorczości. Moralne przyzwolenie, o którym wspominasz, nie wynika z tego, że państwo "karze" zaradność, tylko z tego, że wspólne instytucje wymagają finansowania, a zdolność do jego ponoszenia jest bardzo nierówna.

Jeśli natomiast naprawdę uzależniamy sprawiedliwy podatek od wartości świadczeń otrzymywanych od państwa, to musielibyśmy zacząć rozliczać obywateli według indywidualnego "zużycia państwa". Kto nie ma dzieci, powinien płacić mniej na szkoły? Kto jest zdrowy, powinien płacić mniej na ochronę zdrowia? Kto nigdy nie był w sądzie, powinien płacić mniej na wymiar sprawiedliwości? Kto nie prowadzi działalności, powinien płacić mniej na drogi i infrastrukturę gospodarczą?

To pokazuje, że państwo nie jest systemem usług, za które każdy powinien płacić według indywidualnego rachunku. Wspólne instytucje finansujemy wspólnie, a nie na zasadzie rachunku za indywidualnie skonsumowane usługi. Dlatego fakt, że korzystamy z tych samych instytucji, co ktoś biedniejszy, nie przesądza o tym, że powinniśmy ponosić taki sam ciężar ich finansowania.

Jest jeszcze jedna rzecz, którą warto odnotować. Piszesz o "różnych podatkach przy tej samej formie pracy". Ale sama forma pracy nie jest przecież jedyną istotną informacją z punktu widzenia sprawiedliwości podatkowej. Jeśli dwie osoby wykonują identyczną pracę, ale jedna osiąga 50 tys. zł dochodu, a druga 500 tys. zł, to dlaczego identyczna forma pracy miałaby oznaczać identyczny udział w finansowaniu państwa? Forma uzyskiwania dochodu mówi, skąd pochodzi dochód. Nie mówi jeszcze, jak dużym ciężarem ekonomicznym jest podatek dla konkretnego podatnika.

Z przesłanki "wszyscy obywatele otrzymują zasadniczo te same prawa i usługi publiczne” nie wynika więc wniosek "wszyscy powinni ponosić taki sam ciężar ich finansowania". Żeby taki wniosek wyprowadzić, trzeba dodać kolejną zasadę: że sprawiedliwość wymaga jednakowego obciążenia niezależnie od zdolności ekonomicznej. Tego nie uzasadniłeś. Ba, z samej zasady równości świadczeń nie wynika nawet, czy to "równe" obciążenie miałoby oznaczać równą kwotę, równą stawkę procentową czy równy udział w finansowaniu wydatków publicznych. A znacznie sensowniej brzmi zasada przeciwna: ciężar finansowania wspólnego państwa powinien być rozłożony według zdolności do jego ponoszenia. A jeśli przyjmiemy, że krańcowa użyteczność dochodu maleje wraz z jego poziomem, to sensowna progresja może być uzasadnioną konsekwencją tej zasady.

Nie wyjaśniłeś tak naprawdę, dlaczego progresja miałaby być niesprawiedliwa i dlaczego odmienne opodatkowanie osób o różnej zdolności ekonomicznej miałoby samo w sobie naruszać równość wobec prawa. Równość obywateli nie wymaga bowiem równego podatku. Wymaga równego stosowania przyjętych zasad sprawiedliwości podatkowej. A jeżeli przyjmujemy zasadę zdolności do ponoszenia ciężaru, to różne obciążenie osób o różnej zdolności ekonomicznej nie jest naruszeniem równości - jest jej konsekwencją.

Równość wobec prawa nie oznacza przecież, że prawo musi traktować identycznie osoby znajdujące się w istotnie różnej sytuacji. Gdy idzie o podatki, taką istotną różnicą może być właśnie zdolność do ponoszenia ciężaru podatkowego. Dwie osoby o skrajnie różnej sytuacji ekonomicznej nie stają się "równe" tylko dlatego, że nałożymy na nie identyczny podatek. Jeżeli więc różnicujemy ich obciążenie, istotne jest sensowne i uzasadnione kryterium tego zróżnicowania. W przypadku progresji takim kryterium jest właśnie zdolność do ponoszenia ciężaru finansowania wspólnych instytucji.

Krótko mówiąc, to, że państwo daje wszystkim te same prawa, nie oznacza, że wszyscy mają taką samą zdolność do finansowania państwa. I właśnie dlatego z równości wobec państwa nie wynika proporcjonalność podatku, a tym bardziej nie wynika z niej "zakaz" progresji.

Asmodeus

Ostatnio m.in. Hope i Limberg już chyba ostatecznie obalili bzdurna teorię skapywania, która jest tak miła dla uszu konfederatów. Obniżki podatków dla bogatych zwiększają nierówności, ale nie wpływają pozytywnie na wzrost gospodarczy czy bezrobocie. Kropka. Dziękuję za uwagę. ;)

Miłej lektury dla wszystkich:
https://academic.oup.com/ser/article/20/2/539/6500315

Bispie

Sub-Zero?

Kwisatz_Haderach

Solaire?

Darth_Tusken

Brawo!

abesnai

A propos toczącej się wyżej dyskusji i słów Johna o "bublach" po stronie rządu warto też dodać, że jakość zgłaszanych przez Nawrockiego ustaw woła o pomstę do nieba. Albo to jest kopiuj-wklej części ustaw rządowych (które Nawrocki rzekomo merytorycznie krytykował, wetując), albo kompletna legislacyjna padaka, która wylewa dziecko z kąpielą. Można to zauważyć chociażby w przypadku lex Szarlatan:

https://x.com/AgnieszkaSzust3/status/2091135247563776214

Gdyby ustawa prezydenta weszła w życie, to np. takiego Zięby nie dałoby się w żaden sposób pociągnąć do odpowiedzialności. A o prewencji nie ma mowy.

JohnDoe666

Dziwna ta sprawiedliwość w której obywatel jest karany za życiową zaradność.

Punkt wyjścia tego rozumowania jest fundamentalnie (aksjologicznie) błędny: utożsamia bowiem wysokość dochodu z "zaradnością", a następnie z obowiązkiem podatkowym. Tylko dlaczego?

Przede wszystkim: wysokość dochodu nie jest tym samym, co zasługa, a zasługa nie jest tym samym, co zdolność do ponoszenia ciężaru podatkowego. Można być bardzo przedsiębiorczym i jednocześnie uważać, że wraz ze wzrostem możliwości finansowych rośnie również możliwość ponoszenia części kosztów wspólnoty. Podatek nie jest przecież nagrodą ani karą za "zaradność" - jest jednym ze sposobów finansowania państwa i dóbr publicznych, z których korzystamy wszyscy.

Oczywiście, ktoś osiągający milionowe dochody może nominalnie wpłacać do budżetu znacznie więcej niż osoba zarabiająca kilka tysięcy. Nominalna kwota podatku nie mówi jednak jeszcze, jak duży ciężar ekonomiczny ponosi podatnik. Pytanie brzmi nie tylko: "Ile złotych zapłacił?", ale również: "Jak dużym uszczerbkiem dla jego możliwości zaspokajania potrzeb i poziomu życia jest ten podatek?". 100 tys. zł podatku może być większym nominalnym wkładem niż 1 tys. zł, ale dla osoby osiągającej milionowe dochody stanowi znacznie mniejszą część dochodu i może oznaczać znacznie mniejszy uszczerbek w jej poziomie życia. Dlatego argument: "bogaty i tak płaci więcej w złotówkach" nie jest argumentem przeciwko progresji - odpowiada tylko na pytanie o nominalną wysokość wpłaty, a nie o względny ciężar podatku.

Co więcej, "zaradny" przedsiębiorca czy inwestor nie zarabia przecież na bezludnej wyspie. Jego kapitał, kontrakty i działalność są chronione przez państwo, pracownicy kształcą się w systemie edukacji, towary przemieszczają się po publicznej infrastrukturze, a własność i umowy są chronione przez system prawny. Korzysta również z bezpieczeństwa, stabilności instytucjonalnej i całego szeregu dóbr publicznych, których nie da się przypisać wyłącznie konkretnemu podatnikowi. Nie oznacza to oczywiście, że państwo "stworzyło" jego sukces ani że sukces prywatny nie jest efektem jego własnej pracy, talentu czy podejmowanego ryzyka. Oznacza tylko, że sukces ekonomiczny powstaje w określonym otoczeniu instytucjonalnym, którego utrzymanie kosztuje i którego finansowanie jest wspólnym obowiązkiem.

Jest jeszcze jeden problem z utożsamianiem wysokich dochodów z "zaradnością". Wysokie wynagrodzenie może być efektem rzadkich kompetencji, przedsiębiorczości i ponoszonego ryzyka, ale może też wynikać z wcześniej zgromadzonego lub odziedziczonego majątku, posiadania kapitału czy dochodów z aktywów. Sam poziom dochodu nie jest więc ani miarą zasługi, ani prostą miarą społecznej użyteczności wykonywanej pracy, ani miarą względnego ciężaru podatkowego.

Mam więc rozumieć, że "zaradny" przedsiębiorca, inwestor czy rentier osiągający milionowe dochody z kapitału powinien z samego faktu swoich wysokich dochodów zyskać również prawo do relatywnie niższego udziału w finansowaniu wspólnego państwa niż ratownik medyczny zarabiający kilka tysięcy? I dlaczego właściwie miałoby tak być? Jeżeli argumentem jest "zaradność", to trzeba najpierw wykazać, dlaczego wysoki dochód miałby być jednocześnie dowodem większej zasługi, większej społecznej użyteczności i - co najważniejsze - mniejszej powinności wobec wspólnoty. Żadne z tych twierdzeń nie wynika automatycznie z samego faktu, że ktoś zarabia więcej. Zresztą dla każdego z bywalców tego wątku powinno być chyba oczywiste, że wysokość dochodu nie jest prostą miarą społecznej użyteczności wykonywanej pracy.

I właśnie tutaj leży istota sporu o progresję. Nie pytamy, kto jest "bardziej wartościowym człowiekiem" ani komu należy odebrać owoce jego pracy. Pytamy, jak sprawiedliwie rozłożyć koszt funkcjonowania wspólnych instytucji między osoby o bardzo różnej zdolności do ponoszenia tego kosztu.

W systemie progresywnym nie chodzi więc o karanie za zaradność. Chodzi o zasadę, że osoba mająca większą zdolność do ponoszenia ciężaru finansowania wspólnego państwa powinna - przy zachowaniu rozsądnych granic - ponosić jego większą część. Nie wynika z tego oczywiście, że progresja powinna być nieograniczona. Przeciwnie: granicą rozsądnej progresji powinno być właśnie to, żeby obciążenia nie zaczęły nadmiernie zniechęcać do pracy, inwestowania i przedsiębiorczości. Można więc jednocześnie uważać, że progresja jest sprawiedliwa i że jej stawki krańcowe powinny być umiarkowane (o czym pisałem wyżej). To nie muszą być sprzeczne stanowiska.

JohnDoe666

Na całe szczęście.

Dla większości Polaków - niekoniecznie. :P

Sensowna (czyli z umiarkowanymi, a nie absurdalnymi stawkami krańcowymi) progresja podatkowa może być korzystna dla funkcjonowania całego społeczeństwa. Dlaczego? Bo:
- pozwala większą część kosztów usług publicznych przypisać osobom o większej zdolności do ponoszenia obciążeń podatkowych (zgodnie z zasadą, że ciężar finansowania dóbr publicznych powinien w większym stopniu przypadać na osoby, które mogą go ponieść przy mniejszym uszczerbku na zaspokojeniu podstawowych potrzeb);
- może prowadzić do niższego efektywnego obciążenia podatkowego osób o niższych dochodach względem osób o wyższych dochodach (dla tych pierwszych ograniczenie dochodu rozporządzalnego może silniej ograniczać możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb);
- ogranicza nadmierne nierówności dochodowe (co może zwiększać równość szans, jeśli duże różnice dochodowe przekładają się na nierówny dostęp do edukacji, ochrony zdrowia czy możliwości inwestowania w rozwój);
- może pozwalać na mniejsze uzależnienie finansów publicznych od podatków pośrednich (które w relacji do bieżących dochodów relatywnie mocniej obciążają gospodarstwa o niższych dochodach);
- a także działa jako automatyczny stabilizator koniunktury (w okresie dobrej koniunktury rosnące dochody powodują proporcjonalnie większy wzrost obciążeń podatkowych, ograniczając wzrost dochodu rozporządzalnego i popytu, natomiast w okresie spowolnienia spadek dochodów automatycznie ogranicza obciążenia podatkowe).

W skrócie: sensowna progresja może zwiększać sprawiedliwość podatkową i stabilność gospodarki, a przy odpowiednio skonstruowanym systemie i umiarkowanych stawkach krańcowych może również ograniczać bodźce do agresywnej optymalizacji podatkowej, zmiany formy uzyskiwania dochodu czy przenoszenia dochodów za granicę.

Obecny system ma poważne problemy z realizacją zasady sprawiedliwości podatkowej. Dwie osoby wykonujące podobną pracę mogą ponosić bardzo różne obciążenia w zależności od formy, w jakiej uzyskują dochód. Podatki pośrednie, zwłaszcza VAT, relatywnie mocniej obciążają gospodarstwa domowe o niższych dochodach. Różnice w opodatkowaniu poszczególnych form działalności mogą tworzyć zachęty do arbitrażu podatkowego (dwie osoby wykonujące podobną pracę mogą ponosić bardzo różne obciążenia w zależności od tego, czy są pracownikami, przedsiębiorcami opodatkowanymi liniowo czy ryczałtem). Różnice w opodatkowaniu mogą być, oczywiście, uzasadnione różnicami w ryzyku czy charakterze działalności, ale nie powinny być tak duże, żeby forma prawna uzyskiwania dochodu stawała się ważniejsza niż jego rzeczywista natura ekonomiczna.

Podobny problem dotyczy kapitału. Wiele typowych dochodów kapitałowych jest opodatkowanych liniowo stawką 19%, podczas gdy dochody z pracy opodatkowane skalą są objęte stawką 32% od nadwyżki ponad 120 tys. zł podstawy. Oczywiście, 32% dotyczy wyłącznie tej nadwyżki, a nie całego dochodu. Nie oznacza to również, że całkowite opodatkowanie kapitału zawsze wynosi 19% (to zależy od rodzaju dochodu i struktury, w której jest on uzyskiwany). Tak czy inaczej, opodatkowanie pracy i wielu dochodów kapitałowych jest skonstruowane według istotnie różnych zasad.

Do tego dochodzi bardzo duża złożoność systemu. Sposób opodatkowania zależy w zbyt dużym stopniu od tego, skąd pochodzi dochód i w jakiej formie go uzyskujemy. Kwestie związane z opodatkowaniem korporacji pominę milczeniem.

Innymi słowy, w niektórych przypadkach różnice w całkowitym obciążeniu podatkowo-składkowym osób o bardzo różnych dochodach mogą być zaskakująco niewielkie, jeśli osoby o wyższych dochodach korzystają z preferencyjnej formy opodatkowania działalności gospodarczej (przysłowiowy casus kasjerki z Biedronki i informatyka). A w przypadku bardzo zamożnych osób, zwłaszcza gdy znaczna część ich dochodu pochodzi z kapitału, różnica między opodatkowaniem pracy a opodatkowaniem kapitału staje się jeszcze bardziej "interesująca".

Cały polski system podatkowo-składkowy jest mniej progresywny, niż mogłoby sugerować samo spojrzenie na skalę PIT. A progresywność polskiego PIT nie przekłada się wprost na progresywność całego systemu podatkowo-składkowego, ponieważ znaczną część obciążeń stanowią składki i podatki pośrednie, a osobno opodatkowane są różne źródła dochodu. Polska w większym stopniu niż przeciętne państwo OECD finansuje swoje dochody podatkowe ze składek na ubezpieczenia społeczne, a w mniejszym z podatków od dochodów osobistych. (W 2023 r. podatki od dochodów osobistych, zysków i przychodów stanowiły 12,7% dochodów podatkowych w Polsce wobec 23,7% średnio w OECD, podczas gdy składki na ubezpieczenia społeczne odpowiadały za 37,8% wobec 25,5% w OECD)*. Sam wysoki udział składek nie jest oczywiście problemem - w końcu pełnią one również funkcję ubezpieczeniową i finansują określone świadczenia. Oznacza jednak, że mniejsza część obciążeń jest pobierana w formie podatku dochodowego, który łatwiej dostosować do zdolności podatnika do ponoszenia ciężaru podatkowego. Dlatego, oceniając sprawiedliwość i progresywność systemu, trzeba patrzeć na jego całość, a nie tylko na skalę PIT. IMHO warto więc dokonać takiej korekty, żeby całość systemu lepiej odzwierciedlała zasady sprawiedliwości podatkowej poprzez zmianę struktury obciążeń, a niekoniecznie zwiększanie ich łącznego poziomu.

I na koniec, żeby uniknąć nieporozumień, napiszę wprost: problemem Polski niekoniecznie jest wysokość opodatkowania jako taka, ale bardziej jego struktura i rozkład między różne grupy oraz źródła dochodu. Nie chodzi więc o maksymalizowanie progresji, lecz o przesunięcie ciężaru podatkowego w stronę osób o większej zdolności do jego ponoszenia przy zachowaniu umiarkowanych stawek i ograniczaniu negatywnego wpływu podatków na opłacalność pracy, inwestowania i prowadzenia działalności.

*https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2025/12/revenue-statistics-2025-country-notes_3708be73/poland_7876e3f7/863e1d6d-en.pdf

Diabeł z Caroc

Ta gra totalnie robi robotę i bardziej niż grą jest zjawiskiem.

Dobrze to ująłeś. CD jest bardzo oryginalne w tej swojej nieoryginalności, bo kradnie garściami z różnych gatunków (RPG, strategia, platformówka itp.), gier i stylistyk (steampunk, fantasy itd.), więc właściwie zawiera w sobie "wszystko". Przedziwna produkcja.

za to CD nie zmusza Cię do niczego

Otóż to. CD jest archetypem gry-piaskownicy. Można spędzić dziesiątki godzin na rozwijaniu obozu i sieci handlowej, a można na całe miesiące zatracić się w eksploracji. Można cosplayować Indianę Jonesa (jest nawet odpowiedni strój i odpowiednia broń) albo operatora mechów, albo średniowiecznego rycerza, albo bandytę z postapokaliptycznego świata "Mad Maxa". Do wyboru, do koloru. Co więcej, jak już pisaliśmy wcześniej (m.in. szerzej w nitce do postu [341]), CD to coś w stylu immersive sima w otwartym świecie.

Od razu też ostrzegam: zadań pobocznych (i zleceń klanowych lub związanych z przestępcami) jest ogrom, ale od pewnego momentu (gdy już mamy za sobą takie najbardziej popularne i oczywiste) BARDZO trudno na nie trafić. Wiele z nich pojawia się tylko wówczas, gdy gracz spełni określone warunki dotyczące np. pory dnia albo wykonania innych zadań pobocznych (i głównych). Mnie udało się właściwie większość zaliczyć (co pokazywałem m.in. w [340]), ale zajęło to wieki. :)

Karaibak

Z kolei dla mnie KCD2 to jest jednak "ulepszone" KCD, choć już jedynka była wyśmienita. Wyżej sobie cenię drugą część. I też miałem kilka razy po ukończeniu jakiejś gry (np. "Thief", "Deus Ex", "System Shock", "Morrowind", "Bioshock", W3, CP2077, "Elden Ring", KCD2 itp.) podobne odczucie pustki, któremu towarzyszyło przekonanie, że "w nic lepszego już nie zagram [gdy idzie o jakiś konkretny aspekt rozgrywki albo pakiet całościowego doświadczenia]". Na szczęście, zawsze pojawiała się w końcu jakaś produkcja, która mimo wszystko dostarczała ogromnej (czy porównywalnej) frajdy i zaskakiwała mnie jako gracza.

"Crimson" też zaskakuje np. na płaszczyźnie eksploracji. W grze jest ukrytych tyle różnych smaczków i zagadek, że życia nie starczy na ich zgłębienie. Pozytywnie mnie zaskoczyła ponadto narracja środowiskowa (biorąc pod uwagę ogrom tego świata), o czym pisałem sporo w [341.12], choć sama "narracja fabularna" mocno kuleje. Zachęcam też wszystkich, którzy grają, do intensywnego zwiedzania Otchłani. To właściwie ogromna gra w grze. :)

Karaibak

KCD2 to moje GOTY 2025. CD to na razie moje GOTY 2026.

Która gra jest lepsza? Bardzo trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Gdybym się silił na obiektywizm, to KCD2 jako całości wypada chyba nieco lepiej.

Ale jeśli ktoś by mnie zapytał, w której grze walka daje większą frajdę - bez żadnych wątpliwości wskazałbym CD. W której grze jest lepsza eksploracja? Też wskazałbym CD. Z kolei KCD2 miało lepszą fabułę, ciekawszych bohaterów i było (dla mnie) bardziej immersyjne. W obu grach spędziłem chyba z 200 godzin (w każdej) i ani przez chwilę się nie nudziłem.

KCD3 i CD2 kupuję w ciemno. ;)

Karaibak

Jak pisałeś, kwestia gustu. Mnie bardzo podobały się te potężne i długie, wieloetapowe bitwy, w czasie których odbijamy poszczególne terytoria. Czuć było skalę konfliktu. Chyba nie spotkałem się jeszcze w żadnym erpegu z tego rodzaju doświadczeniem.

Mamy więc jakby kilka rodzajów doświadczeń związanych z walką:
- widowiskowe pojedynki z bossami (80) o różnym poziomie trudności;
- potężne bitwy, w czasie których bierzemy udział w ataku całej armii i zdobywamy bazy/zamki, walcząc z legionami przeciwników;
- standardowe potyczki z małymi grupkami bandytów (do ok. 10 wrogów);
- większe potyczki z dość licznymi (10-40) obrońcami obozów, twierdz, plemionami, bandami;
- polowanie na mniej lub bardziej egzotyczne zwierzęta, które występują w stadach lub w formie pojedynczych, większych przeciwników.

Znaczna liczebność wrogów mogłaby być nużąca, gdyby nie ciekawe, widowiskowe i różnorodne sposoby na ich eliminację, które pozyskujemy w miarę rozwoju postaci. Ale, rzecz jasna, rozumiem, że komuś innemu to mogło przeszkadzać.

trumpf

Ostatnio rzeczywiście koalicja rządowa nas rozpieszcza: Berek, warszawski szpital, kasa dla powodzian, marka Polska, wyciek danych pacjentów, wypożyczalnia samochodów u dziewczyny... Dobrze, że jest Nawrocki, bo oglądalibyśmy grę do jednej bramki. ;)

Diabeł z Caroc

czyli kilkanaście/kilkadziesiąt podejść

Owszem, trafią się tacy bossowie, ale zawsze będą opcjonalni. Aż tak trudnych przeciwników, żeby trzeba było kilkanaście razy powtarzać walkę, nie ma za wielu, jeśli odpowiednio rozwiniemy postać. Ale zdarzają się. :) Oczywiście, w grze nie uświadczymy raczej sztucznych ograniczeń w eksploracji, więc można nawet na początku trafić na mocnych bossów. :)

czy ze spokojem wystarczą moje trzy ulubione przyciski myszy

Gra daje wiele możliwości, gdy idzie o walkę. Trzeba się rozwijać w drzewku umiejętności, żeby pojedynki stały się miodne i widowiskowe. Mamy, oczywiście, różne kombinacje ataków, które są połączeniem (w odpowiedniej kolejności) mocnego i słabego ataku oraz bloku/sprintu/uniku/skoku. Do tego dochodzą różne "chwyty", podrzuty, kopnięcia (np. klawisz F + LPM/PPM), ataki w czasie przeskoków (ze spacją) i przełamywanie obrony przeciwnika. W kombinacjach można też wykorzystywać Dłoń Mocy (ŚPM). W grze jest sporo "aren", gdzie ćwiczy się różne umiejętności (walkę bronią białą, walkę wręcz). No i w obozie można stworzyć pole treningowe, gdzie testuje się różne kombinacje na manekinach.

Sporo zależy też od broni i odpowiednio rozwiniętych mocy Aksjomatu. No i wreszcie - na broń można nakładać żywioły (np. ogień). Uwielbiam włócznie ptaka Kuku (elektryczną, laserową, ogniową itp.), które samodzielnie trzeba wytworzyć. Można też walczyć za pomocą broni dystansowej - nie tylko łuku, ale też muszkietów, strzelb, miotaczy, działek. Jest nawet latająca tarcza. Oczywiście, w późniejszym etapie gry zdobywa się swoje mechy (A.T.A.G.). Walczy się też przy użyciu różnych zwierząt (wierzchowców) i smoka, który z powietrza "rozsiewa" ogień (jak w "Grze o tron").

NOWAHUTANACZASIE

lepsze nawet niż KCD2?

Gdy idzie o miodność walki (czy eksplorację) - zdecydowanie tak. ;) Ale rzeczywiście: trudno byłoby jednoznacznie stwierdzić, która z tych gier dała mi więcej frajdy jako całość. Obie są świetne. W "Crimson Desert" kuleje prezentacja fabuły, więc to zupełnie inne doświadczenie niż KCD2. Gra nadrabia jednak innymi zaletami.

A do czego można porównać system walki z grami od From Software albo innych soulslajków?

Nie. IMHO to raczej inne doświadczenie niż w soulslike'ach. Wyżej napisałem trochę więcej. W tym wątku w [349.3] wrzuciłem też różne filmiki pokazujące, jak wygląda walka.

Diabeł z Caroc

W ogóle walka w tej grze jest niesamowicie miodna. Zwłaszcza w późniejszych etapach, gdy zyska się (stworzy) bronie ptaka Kuku i ujarzmi bojowe "wierzchowce". Nie warto się w tej grze spieszyć czy podążać wyłącznie za wątkiem głównym. "Crimson" stoi eksploracją, dzięki której zyskuje się mnóstwo odlotowych "gadżetów" i "przepisów" (nie tylko kulinarnych). :)

Dla mnie to jest wciąż tegoroczne GOTY. :)

Diabeł z Caroc

O, takich bossów jest znacznie, znacznie więcej. W sumie: 80. Niektórzy (zazwyczaj opcjonalni) to naprawdę poziom (i trudność) From.

Specjalistka pierwszej klasy:

https://x.com/WojtekKardys/status/2090736607426957713

https://x.com/Piegziu/status/2090751699896168829

A tak w ogóle budowanie marki naszego kraju idzie bardzo dobrze rządowi:

https://x.com/AGozdyra/status/2090586892148396099

neXus

To, że sobie nie przypominasz jakichś "apelów", wcale nie znaczy, że ich nie było. ;) Oczywiście, że w swoim raporcie na temat funkcjonowania TK Helsińska Fundacja Praw Człowieka krytykowała wybór Pawłowicz i Piotrowicza (procedurę oraz ich bezstronność).

Ale widzę, że teraz HFPC, czyli organizacja, która od wielu lat krytykowała łamańce prawne PiS-u, publikowała raporty na temat praworządności (i właśnie sytuacji w TK), występowała przed ETPC, składając opinie prawne, broniła sędziów (np. gdy idzie o Izbę Dyscyplinarną SN) i cały czas nagłaśniała problemy z funkcjonowaniem władzy sądowniczej i prokuratury w Polsce... stała się niekoszerna.

Bo nagle się okazuje, że kryterium, którym kieruje się HFPC, jest ocena zgodności konkretnego działania ze standardami praworządności, a nie to, która partia akurat jest u władzy. Jak widać, w oczach Kalego wiatr historii powinien wiać tylko w jedną stronę. ;)

Przykro mi, panowie, musicie się pogodzić z tym, że było wiele racji w mantrze powtarzanej przez Manolito. PO w pewnej mierze weszło w buty PiS. Różnica dotyczy skali, a nie jakości. I oby tak pozostało.

Jeśli więc popieracie wprowadzanie przez PO czynnego polityka do TK, to sami sobie odbieracie argumentacyjny oręż w dalszej walce ze zwolennikami PiS-u o niezależność polskiego sądownictwa. A wasi przeciwnicy ciągle już będą mogli gadać, że nie liczy się dla was praworządność, lecz zasada: "Sąd sądem, ale sprawiedliwość musi być po naszej stronie". No sorki. :) I w tym kontekście bez wątpienia wszyscy będą wam przypominać, kto pierwszy zaczął "upolityczniać" TK i łamać Konstytucję (a zrobiło to PO, wybierając sędziów "na zapas"). Skoro postawiliście na (ewentualną) sprawczość kosztem praworządności, to trzeba będzie teraz wypijać wylane mleko. ;)

Może być tak, że cnotę stracicie, a rubelka nie zyskacie, bo Berek nie zrobi porządku w TK. Nawrocki o to zadba. ;) Znowu: obym się mylił.

A następna w kolejce do galerii niekoszernych "pięknoduchów" jest już Łętowska:

https://x.com/JudgesSsp/status/2090744166963667095

Kabaret.

Asmodeus

Trzaskowski byłby fatalnym prezydentem o cechach liberalnego podnóżka pod lakierki Tuska. Ale nie gorszym od Nawrockiego. Dlatego mimo wszystko głosowałem na tego pierwszego. :P

A ty w ogóle "właściwie" głosowałeś za granicą? ;)

O, sytuacja jest rozwojowa...

https://x.com/ExplicitePL/status/2090514883028676977

Nowa jakość. Wstyd.

I ty, Brutusie, przeciwko mnie? ;)

https://x.com/PatrykSlowik/status/2090422143599136969

Sebo1020

Bogom niech będą dzięki. :) Muszę to ponownie zainstalować, kupić dodatek i zagrać raz jeszcze.

Zabawne jest to, że niemal równocześnie Ministerstwo Sportu i Turystyki zaliczyło dwie fatalne wpadki - raport i spot. I w obu przypadkach użyto AI. I przepalono ponad 2 miliony złotych na wyjątkowe gówno.

Tak się "pierze" publiczne pieniążki.

:P

I jeszcze trochę lolcontentu:

https://x.com/marcingielzak/status/2090448407865307572

https://x.com/PanP23929/status/2090493141660954693

https://x.com/K_Stanowski/status/2090483734466224476

trumpf

Zgadzam się, że to bardzo, bardzo słaby spot. Wręcz zły. Szkoda.

Wrzucam też opinię (i analizę) Łukańskiego:
https://www.youtube.com/watch?v=gUcx44reud0

Dawno go nie widziałem tak wkurwionego, a to jest oaza spokoju.

dwrrr

Coś jest nie tak. Albo oświetlenie wygląda gorzej w niektórych miejscach, albo zastosowano inne ustawienia (np. inna pora dnia).

Jeśli to rzeczywiście identyczne ustawienia, to gra działa lepiej, ale wygląda (dla mnie) gorzej. Kolorki zbyt jaskrawe. Jak w innych grach na UE. Szkoda.

NewGravedigger

Niestety, wczoraj zaznajomiłem się z Brave. Życie stało się prostsze. Szkoda. Bo naprawdę wiele byłem w stanie wybaczyć GOL-owi. Gdybym musiał ubić jedno-dwa okienka, to pewnie bym zacisnął zęby. Ale to był jakiś armagedon reklam.

NewGravedigger

Ja naprawdę chciałem GOL-a wspierać i korzystałem z serwisu bez adblokera. Ale wczoraj przelała się czara goryczy. Serwisu po prostu nie dało się już normalnie czytać. Zamiast konsumować treści i redagować wpisy, musiałem się bawić w minigierkę polegająca na ubijaniu kolejnych wyskakujących okienek, które uniemożliwiały czytanie i pisanie. Na komórce nie dało się (dosłownie: nie dało się) korzystać z GOL-a. Tragedia.

Chyba byłem jednym z ostatnich, który tu wchodził bez zabezpieczenia. ;)

abesnai

Ludzie, którzy nie chcą podwyżek dla nauczycieli, reprezentują wybitnie krótkowzroczną część społeczeństwa. Bo to, czego poskąpili nauczycielom, będą musieli wypłacić tym samym nauczycielom z ogromną nawiązką. Na korepetycje.

NOWAHUTANACZASIE

To nie są raczej żadne wycieki Rockstara. Bo wyciekła wersja PC. A to może w jakimś stopniu negatywnie wpłynąć na sprzedaż wersji konsolowych (premiera PC w przyszłym roku jest IMHO niemal pewna).

Kolejne antypolskie weto Nawrockiego. Powtórzę: najgorszy prezydent w historii.

NOWAHUTANACZASIE

Nie wiem, czy znajdziesz to, czego szukasz, w opiniach wielu graczy. Ja np. jestem z serią od samego początku i dwójka bardzo mi się podobała.

abesnai

Niedawno w dyskusji z Herrem podawałem statystyki dotyczące tego, ilu nauczycieli na dwóch etatach wpada w drugi próg. :) Reszta (czyli większość) nie dostanie żadnej "podwyżki" wynikającej ze zmian fiskalnych.

Dlatego tego rodzaju rządowa propaganda rodem z PRL-u może wielu ludzi wkurzyć. I efekt będzie odwrotny od zamierzonego. MEN pod rządami Nowackiej to cyrk na kółkach.

trumpf

A to jakieś śledztwo się toczy w tej sprawie? Nie jestem w temacie. ;)

Herr Pietrus

Dokładnie o tym mówi. A z tym, że te zmiany w ogóle nie wpłyną na portfele zdecydowanej większości Polaków, też się w pełni zgadzam. A jeśli wpłyną pozytywnie na portfele mniejszości, to w dość nieznaczny sposób, o czym już pisałem.

Dlatego dałem dwa linki. Jeden pokazuje nieskuteczna propagandę w Sieci. A drugi prognozuje nieskuteczną propagandę w RL. U niektórych sposób sprzedawania tych zmian fiskalnych wywoła nawet odwrotny efekt:

https://x.com/M_Jozefaciuk/status/2090166647738785967

Kwisatz_Haderach

Cienie, swiatla, raytracing na naczepie...

Zgadza się. Graficznie to będzie zapewne petarda. A na PC to już w ogóle. :)

Ja jestem jednak najbardziej ciekaw tego, jak będzie się prezentować AI (interakcje i reakcje) w mieście. I tu jestem bardzo ostrożnym optymistą (ze względu na ograniczenia sprzętowe).

NewGravedigger

Nie będzie chyba aż tak zaawansowanych algorytmów w akcji w tak ogromnej liczbie (na zasadzie: wszyscy ludzie w mieście zachowują się "racjonalnie"). Moce obliczeniowe konsol nie zmieniły się od lat. To gra, która musi w miarę dobrze działać na sprzęcie, który pochodzi sprzed 5 lat. :)

pixkie

Z tym się zgadzam. Nie używam na komórce żadnego blokera i to, co się dzieje z reklamami, przechodzi ludzkie pojęcie. Nie da się właściwie napisać posta, bo ciągle na ekranie mi wyskakuje kolejna reklama. Podobnie, gdy czytam newsy. Zamknę jedną, pojawia się po kilku sekundach kolejna. Masakra. Zróbcie z tym coś, bogowie GOL-a, bo nie da się w tym momencie normalnie używać tego serwisu.

NewGravedigger

Jak pisałem, ten rząd skąpo rozdzielał nawet ochłapy, więc... ;)

Konkretna wartość ochłapów tutaj:

https://x.com/SamborskaM/status/2090060544518602824

Rozumiem więc rozczarowanych. Niemniej jednak nadal uważam, że to zmiana na plus. Albo inaczej: drobny kroczek w dobrym kierunku.

O innych, obiecanych zmianach można sobie pomarzyć. ;)

https://x.com/chrzanikx/status/2090048480723050498

Zgodnie z oczekiwaniami Petru już płacze:

https://x.com/RyszardPetru/status/2090053639838544035

Te (średnio) 2 tys. zł w skali roku (dla drugoprogowców) w portfelu więcej raczej mało kogo przekona do zmiany barw partyjnych, zwłaszcza że różnie to może być z przegłosowaniem weta prezydenta, ale trzeba pochwalić zmiany w dobrym kierunku (nawet jeśli drobne).

lordpilot

Raczej nie podpisze, bo obiecał Mentzenowi. A ważniejsze od dobra Polaków jest dla prezydenta zachowanie pozycji króla wszechprawicy.

Nieważne, że to obniżka podatków dla przeciętnego Kowalskiego z "klasy średniej". Ważne, że dla "poważnych" graczy to też podwyżka. Tusk po prostu zdecydował, że "odciąży" średniaków kosztem bogaczy. I pewnie znowu pójdzie w ruch stara śpiewka, że Tusk zły, bo wśród dobrych rozwiązań przemycił takie, które uderzają w dobrostan polskich latyfundusów.

elathir

No to mamy identyczne oczekiwania. Dobrze, że chociaż ten dodatkowy próg wprowadzili.

Ale...

Wetomat czeka. W końcu podpisał Deklarację Toruńską. Nawrocki będzie bronił milionerów i ewentualnie amerykańskich korporacji jak Monte Cassino. ;)

Ryokosha

Na pierwszy rzut oka - zmiany chyba na plus.

Ależ będzie wycie wśród miłośników milionerów z Konfederacji.

Bociek69

Juz nigdy lepsza gra we wszechswiecie nie poswstanie.

E, myślę, że AI poczyni jeszcze pewne postępy, gdy idzie o generowanie filmików.

Ja mieszkam ok. 700-800 m n.p.m. i już dwa razy przeżyłem powódź i zalanie. Ostatnio 3 miesiące temu. Powódź była tym razem wynikiem tego, że wylały strumienie płynące przez pobliskie wzgórza.

Banita_BB

Hydro. :)

hopkins

Mirencjum? ;)

Musclepaw

Warto pamiętać, że 100 dolarów w USA to cena netto, a 429 zł w Polsce to cena brutto.

Darek1785

Podaj jakieś źródło dotyczące przewidywanej sprzedaży GTA VI, które potwierdzi twoją opinię i oparte jest na danych czy faktach.

-=Esiu=-

Pamiętam, że bodaj Manolito kręcił tutaj bekę z przejęzyczenia Nowackiej, a Stanowski grzmiał w obronie prawdy historycznej.

Czekam więc na bekę z Nawrockiego. I grzmoty.

Russianman

Konfederacja Brauna w pełnej krasie:

https://x.com/i/status/2087889969289338909

Banda zdrajców.

Darth_Tusken

Aleks.

Asmodeus

Mano. :)

Russianman

Krótko: jeśli nie uprawiasz słabego trollingu, spierdalaj stąd, kacapski pachołku.

Mr.T

No i masz odpowiedź Matczaka:

https://x.com/i/status/2088574678533075136

Papa Nurgle

Manolito mówił kiedyś, że unika partyjnej atrybucji. Kilka lat temu głosował na Kukiza, a nie na PiS. (Oczywiście, zakładając, że mówi prawdę). Ostatnio, jak twierdzi, przerzucił się na Konfederację. Nie wiem, czy coś się zmieniło.

Papa Nurgle

PiS to dla mnie szkodniki niewiele gorsze od KO

Chyba na odwrót: PO jest niewiele gorsze od PiS-u. Dajże spokój: broń na forum łatki konfederaty ;)

Milka^_^

Wklejałem to ciutkę wyżej [1970.12], ale jako przykład argumentacji hipokrytycznej i pełnej chochołów. Ale skoro do ciebie takie coś naprawdę trafia...OK.

A "ciągotki autorytarne" PiS-u to oczywista oczywistość. Pisałem zresztą o tym wiele razy w ostatnich latach; nie tańczmy więc wokół kolejnego chochoła. Ale właśnie dlatego trzeba rozdzielić dwie kwestie: ocenę polityczną partii oraz przesłanki jej delegalizacji. "Ma autorytarne ciągotki" nie jest równoznaczne z "to partia autorytarna" ani tym bardziej z "spełnia konstytucyjne przesłanki delegalizacji". Poczytaj, co napisałem wyżej.

Jeśli przyjmiemy zasadę, że można zdelegalizować dużą partię opozycyjną na podstawie oceny jej "autorytarnych ciągotek", to każda kolejna większość może próbować zastosować tę samą konstrukcję wobec poprzedników. Zwróć uwagę, że np. PO również ma na koncie działania, które można interpretować jako centralizowanie władzy, osłabianie niezależności instytucji kontrolnych albo nadmierną ingerencję państwa w prawa jednostki - i to działania krytykowane przez instytucje krajowe (np. "stary" TK, RPO) czy pozarządowe (np. Amnesty International, Fundację Panoptykon i Helsińską Fundację Praw Człowieka). O obecnej próbie dalszego upolitycznienia TK nawet nie wspominam.

I nie chodzi mi w tym wypadku o argument "a u was biją Murzynów". Żebyś więc znowu nie postawił chochoła na temat symetryzmu całkowitej równoważności, dodam: skala i konsekwencje tych działań PO były zasadniczo inne niż w przypadku PiS-u po 2015 r. Tu się zgodzę z tym, że intensywność "autorytarnych ciągotek" była w partii Kaczyńskiego znacznie większa. Ale, powtarzam, same "ciągotki" nie wystarczą, żeby wytaczać najcięższe działa.

Gdyby PO próbowało zdelegalizować PiS, w przyszłości partia Czarnka mogłaby odpowiedzieć pięknym za nadobne w myśl zasady: "Kto mieczem wojuje...". I nie bez podstaw. Sama próba delegalizacji największej partii opozycyjnej wyłącznie na podstawie oceny jej "autorytarnych ciągotek" byłaby działaniem skrajnie niebezpiecznym dla demokracji i mogłaby sama tworzyć autorytarny precedens.

Dlatego wezwania do delegalizacji PiS-u czynią z bardzo poważnego instrumentu prawnego małostkową karę za poglądy i wyraz oceny politycznej. Nie sądzę zresztą, żeby znalazły podatny grunt polityczny, bo ich realizacja oznaczałaby niebezpieczeństwo wykorzystania w przyszłości "autorytarnych" metod przeciwko każdej większej partii opozycyjnej. Pozostaną więc kolejnym przykładem hipokryzji tych, którzy rzekomo walczą o demokrację i praworządność, a stosują metody niepraworządne, czyli tak naprawdę kierują się w życiu maksymą Pawlaka ("Sąd sądem...").

I na koniec: jaki jest sens dyskusji, skoro nie czyta się tego, co napisał adwersarz?

Ronald Tfusk

Ciągle mylisz tutaj dwie kwestie, choć staram się wszystko jasno tłumaczyć. W przypadku KPP TK znalazł bezpośrednie powiązanie między ideologią, programem i metodą zdobywania władzy. Stwierdził, że KPP odwoływała się *w programie i działalności* do totalitarnych metod i praktyk komunizmu, dopuszczała określone formy nienawiści oraz zakładała możliwość przemocy dla zdobycia władzy i wpływu na politykę. W ocenie TK oznaczało to jednocześnie naruszenie art. 13 i sprzeczność z wymogiem demokratycznego wpływania na politykę państwa z art. 11 ust. 1 zd. 2.

Nie można jednak wyciągać z tego wniosku, że samo naruszenie art. 11 wystarczy do delegalizacji. Bo nie wystarczy. Jeżeli Kaczyński, szef partii, mówi coś rasistowskiego czy ksenofobicznego, można to oceniać jako mowę nienawiści, naruszenie standardów debaty publicznej, potencjalnie nawet czyn zabroniony. Ale żeby przejść od tego rodzaju wypowiedzi do art. 13, trzeba wykazać, że nie jest to wyłącznie indywidualna wypowiedź polityka, lecz element działalności lub celów PiS jako organizacji zakładającej lub dopuszczającej nienawiść rasową i narodowościową. To jest zasadnicza różnica.

Jeszcze prościej: w odniesieniu do PiS właściwe pytanie nie brzmi: "Czy PiS jest demokratyczne?" albo "Czy Kaczyński mówił rzeczy skandaliczne?", albo "Czy PiS łamało praworządność?", tylko: "Czy można wykazać, że cele lub działalność PiS mieszczą się w którejś z konkretnych kategorii zakazanych przez art. 13 Konstytucji - i to na tyle systemowo, że można uznać, iż partia jako organizacja działa w sposób sprzeczny z konstytucyjnym wymogiem demokratycznego wpływania na politykę państwa?". Dopiero odpowiedź "tak" na to pytanie dawałaby podstawę do poważnej dyskusji o art. 13.

W skrócie: z wyroku w sprawie KPP nie wynika żadna automatyczna podstawa do delegalizacji PiS. Jeśli ktoś uważa, że PiS spełnia przesłanki art. 13, powinien wskazać konkretnie, który element programu lub działalności partii odpowiada którejś z tych przesłanek i przedstawić dowody. Samo powoływanie się na kontrowersyjne wypowiedzi Kaczyńskiego czy na zarzuty łamania praworządności tego nie zastępuje. Traktowanie możliwości delegalizacji jako zwykłego instrumentu walki politycznej jest natomiast podejściem niebezpiecznym dla demokracji.

Ronald Tfusk

Nadal przytaczasz artykuły, które nie dotyczą delegalizacji, tylko zawierają definicje. PiS jako partia w żadnej mierze nie spełnia warunków delegalizacji zawartych w Konstytucji RP.

Art. 13 Konstytucji zakazuje partii, które odwołują się w programie do totalitarnych metod i praktyk nazizmu, faszyzmu lub komunizmu; zakładają lub dopuszczają nienawiść rasową lub narodowościową; zakładają lub dopuszczają przemoc w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa; przewidują utajnienie struktur lub członkostwa. W przypadku PiS mamy natomiast partię, która startuje w wyborach, uznaje wybory za sposób uzyskiwania władzy, ma jawne struktury, nie postuluje w programie ustroju nazistowskiego, faszystowskiego ani komunistycznego, nie ma wykazanego programu stosowania przemocy dla zdobycia władzy. Co więcej, ksenofobiczne albo nawet skrajnie dyskryminacyjne wypowiedzi jakiegoś polityka PiS-u nie są w świetle prawa jednoznaczne z programowym dopuszczaniem nienawiści narodowościowej przez partię. Innymi słowy, nie ma tutaj podstaw do delegalizacji.

Warto również dodać, że podejmowanie przez członków danej partii działań naruszających Konstytucję i standardy państwa prawa (np. niezależność sądownictwa, trójpodział władzy) to również nie jest podstawa do delegalizacji. Gdyby było inaczej, PO także należałoby zdelegalizować (np. za próbę wyboru pięciu sędziów do TK w 2015 r., która przez sam TK została uznana za niekonstytucyjną). Składanie wadliwych zeznań finansowych to też nie jest podstawa do delegalizacji, tylko do penalizacji (utrata subwencji lub kara dla konkretnych osób).

Wykazujesz więc ciągarki totalitarne, skoro postulujesz niezgodnie z polskim prawem delegalizowaniu opozycji i uderzasz w pluralizm kluczowy dla funkcjonowania państwa demokratycznego. Posuwasz się w swojej nienawiści i w swoim zacietrzewieniu dalej niż ludzie, z którymi próbujesz walczyć.

Do tej pory w Polsce zdelegalizowano jedną partię (KPP). Zadaj sobie jeszcze na koniec pytanie, dlaczego PO nie podejmuje żadnych działań, żeby zdelegalizować np. ugrupowanie Brauna, które IMHO już spełnia przynajmniej jeden konstytucyjny warunek z art. 13 (w przeciwieństwie do np. PiS-u).

Ronald Tfusk

Arr. 11 nie mówi nic o delegalizacji partii. Postaraj się bardziej.

Ponawiam pytanie: dlaczego chciałbyś zdelegalizować legalnie działającą w Polsce partię polityczną, która nie "odwołuje się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu"? Tylko dlatego, że nie zgadzasz się z poglądami polityków PiS-u? To może właśnie tobie jest bardziej po drodze z totalitarnymi metodami działania?

Demokracja, której rzekomo twoi liberałowie bronią, nie polega na cenzurowaniu i delegalizowaniu przeciwników politycznych, tylko (między innymi) na skutecznym przekonywaniu ludzi do swoich propozycji. Ale jak się nie ma za wiele do zaoferowania, to rzeczywiście pozostaje wykorzystanie metod totalitarnych, żeby wykosić konkurencję. Skąd my to znamy? :)

Ronald Tfusk

Tak PiS spełnia przesłanki do delegalizacji.

Jakie warunki i dlaczego spełnia?

Pani z poparciem błędu statystycznego.

Gdyby poparcie społeczne było miarą słuszności jakichś poglądów, to musiałbyś przyznać, że Kaczyński miał rację przez wiele, wiele lat. ;)

BTW, jakie poparcie społeczne ma Fundacja Batorego? ;)

https://x.com/i/status/2087426797981860320

Milka^_^

W ogóle porównywanie PiSu i PO i jeszcze stawianie między nimi znaku równości to jest taki fikołek

Oczywiście, że pod wieloma względami (nie we wszystkim) PO nie różni się jakościowo od PiS-u i można obie partie porównywać. Zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę również wcześniejsze rządy Tuska. Widać to chociażby w następujących obszarach:
- upartyjnienie instytucji publicznych;
- cicha prywatyzacja oświaty i służby zdrowia;
- realizacja interesów lobbystów wbrew interesowi społecznemu;
- TKM w SSP;
- łapówkarstwo, afery korupcyjne, przekręty;
- ograniczanie autonomii niezależnych (w teorii) instytucji;
- stosunek do mediów publicznych;
- unikanie koniecznych reform systemowych i podtrzymywanie status quo;
- uczynienie z sektora publicznego obszaru nagradzania partyjnej lojalności.
A pewnie jeszcze by się coś znalazło.

Różnice w powyższych obszarach mogą czasem dotyczyć skali (IMHO PiS w bardziej skuteczny sposób zmieniał prawo, aby umożliwić grabież pieniędzy publicznych; brutalizował też mocniej konflikty polityczne i społeczne; a ponadto silniej demolował niezależność sądownictwa), ale jakościowo mamy do czynienia z podobnymi (pod wieloma względami) bandami.

Oczywiście, istnieją też istotne różnice między tymi ugrupowaniami (np. stosunek do UE, kwestie ideologiczne itp.), więc nie da się postawić tutaj kategorycznego znaku równości, który obejmuje *wszystkie* aspekty funkcjonowania obu partii. (Piszę to na wypadek, gdyby ktoś nie przeczytał powyższych akapitów że zrozumieniem). Niemniej jednak porównywanie podobnego "podejścia" tych ugrupowań do konkretnych imponderabiliów i podobnego stosunku do państwa jako zasobu jest jak najbardziej na miejscu. Warto też dodać, że w przypadku PO deklaracje często rozmijają się z działaniami i praktyką.

Nie mam teraz ochoty pisać o szczegółach (w dniu regeneracji wolę poobserwować czaple), ale jak ktoś jest zainteresowany bardziej merytoryczną argumentacją, to kiedyś pochylę się nad tymi podobieństwami.

Ronald Tfusk

Czyli PiS spełnia wskazane przez ciebie warunki do delegalizacji?

na zło trzeba czasem zła

Ktoś tu chyba nie przeczytał uważnie "Władcy pierścieni", "Zbrodni i kary", "Antygony", III cz. "Dziadów", "Jądra ciemności" itd.

O, znalazł się choć jeden minister z jakimś kręgosłupem moralnym, który nie uległ mocy Pierścienia. ;)

https://x.com/i/status/2088235196076167407

Ronald Tfusk

Nie napisałeś nic o Konfederacji Bosaka i Mentzena. Też do delegalizacji?

Ronald Tfusk

OK. Czyli według ciebie TVP powinno być orężem walki politycznej. Dobrze wiedzieć. To samo dotyczy innych instytucji naszego państwa? Np. TK?

A każdą szkodliwą (według ciebie) partię chciałbyś zdelegalizować? Po PiS przyjdzie kolej na Konfederację, Razem itd.? PO to (według ciebie) partia nieszkodliwa?

Ronald Tfusk

Skoro tak lubisz szafować epitetemi (symetrysta, razemek, sygnalista itp.) i ciągle robisz personalne wycieczki (nie tylko do mnie, ale też do przywoływanych komentatorów), to pozwól, że od dziś będziesz funkcjonował jako silniczek, nosząc z dumą (nie wątpię) to chlubne miano niczym order zasług przyznany przez Tuska. :)

Ronald Tfusk

Ciekawe jest to, co piszesz. Mam rozumieć, że jakiś uczciwy, kompetentny i apolityczny sędzia (a nie "prawa ręka" Tuska) nie byłby w stanie przyczynić się do "naprawy" TK bez konieczności ciągłego "wyłączania się" z orzekania?

Właściwie potwierdzasz, że cała sprawa ma charakter nie tyle merytoryczny, ile polityczny. Ja to wiem. Ty to wiesz. Maski opadły. A TKM raczej nigdy nie kończy się dobrze. Zwłaszcza że psuje nam społeczeństwo, przyczyniając się do dalszej polaryzacji, zniechęcenia, jeszcze większej utraty zaufania do polityków, niewiary w dobre intencje rządzących, podtrzymywania narracji o "elitach", które mają zwykłych ludzi w nosie.

Paradoksalnie, mentalność "pisowska" wygrywa. Bo to także w znacznej mierze mentalność naszych liberałów (czy w ogóle klasy politycznej).

Jeżeli nie widzisz różnicy pomiędzy poprzednią, a obecną TVP to faktycznie nie ma o czym z tobą rozmawiać.

LOL

Różnica jest kolosalna. Jak pisałem, szambo trochę mniej śmierdzi, bo teraz trafiają tam odchody światłej arystokracji, a nie ciemnogrodzkiego plebsu.

Może poczytaj sobie jakieś raporty i badania na temat aktualnej bezstronności TVP. Masz wyszukiwarkę. Znajdziesz samodzielnie. Ewentualną pomocą służę dopiero za kilka dni, bo akurat w tym tygodniu jestem mocno zajęty karmieniem egzotycznych zwierząt i zdobywaniem kolejnych szczytów górskich. Sorki.

LOL

Milka^_^

ja zupełnie nie rozumiem twojego oburzenia, że platforma nie może tak robić

No i to mówi samo za siebie i wszystko wyjaśnia.

Zresztą Twój przykład z TVP jest znamienny.

poszedł na granicy prawa i zrobił porządek z TVP

Problem polega na tym, że nie zrobił żadnego porządku. PO po prostu wymieniła prawicowych aparatczyków na liberalnych aparatczyków. TVP to nadal ściek, nawet jeśli trochę mniej śmierdzi. Ale hipokryzja cuchnie identycznie.

Ronald Tfusk

Przeszkadza. Ale nie neguje sensu tego, co powiedział. :)

Krytykujesz cytowanie Matczaka (znowu ze względu na osobę, a nie treść wypowiedzi), a zasłaniasz się argumentacją Tuska? Znowu podwójne standardy i unikanie merytoryki?

Panowie, nie ma się zatem co ukrywać: wam nie chodzi o transparentność, praworządność, demokrację, wspólne dobro itd. itp. Wam chodzi o to, żeby rządzili liberałowie, a nie prawicowcy, obsadzając wszystkie stołki "swoimi". Wam chodzi o TKM. Metody dowolne. Może być nawet Kodeks Hammurabiego.

Doceniam (a)moralny coming out. ;)

EG2009_120754240

Oczywiście, że zwiększanie bezpieczeństwa obywateli (na drogach) świadczy o rozwoju danego państwa.

Ronald Tfusk

Jedyna rzecz, jakiej nie należy robić, to wrzucać do TK polityków. Teraz mamy "leczenie" choroby taką samą chorobą. PO napluło w twarz ludziom, którzy liczyli na wprowadzenie nowych standardów. Wróciło stare. Bo na pewno nie ma w całej Polsce sensownego kandydata, który nie jest politycznie umoczony. Na pewno.

Zachęcam do lektury:

https://x.com/i/status/2087900694414000133

Jerzy Stępień:

https://x.com/i/status/2087997957446758606

https://www.rp.pl/opinie-prawne/art44993121-ewa-szadkowska-tusk-stracil-moralne-prawo-by-straszyc-pis-em

Już w głównych (niepisowskich) mediach pojawiają się kategoryczne stwierdzenia:

Tusk stracił moralne prawo, by straszyć PiS-em. Pchając Macieja Berka do Trybunału Konstytucyjnego, premier Donald Tusk dowiódł, że KO w praktyce nie różni się od PiS-u. (...) Średnio inteligentny wyborca zapamięta: PiS nie mógł, ale my możemy, bo nie jesteśmy PiS-em. Życzę powodzenia przy urnach.

Historia zatacza koło. Teraz znowu trzeba będzie bronić Polski przed Tuskiem. ;)

Kiedyś miałem krótka chwilę słabości i zamieniłem się na kilka tygodni (bo nawet nie miesięcy) w naiwniaka, który bardzo przypominał ciebie. Od wielu, wielu lat byłem przeciwnikiem PO, bo to banda szkodników, która już przed okresem "smuty pisowskiej" prowadziła antyspołeczną (a więc antypolską) politykę, niszcząc m.in. edukację w Polsce. Ale po ostatnich wyborach parlamentarnych dałem Tuskowi kredyt zaufania. Nie sądziłem, że po tym ogólnonarodowym zrywie, po zamawianiu pizzy do kolejek przed lokalami wyborczymi, po oddolnym organizowaniu się społeczeństwa w obronie pewnych istotnych wartości i praw itd. Tusk tak szybko i otwarcie wypnie się na ludzi, którzy oczekiwali "dobrej zmiany". Ba, sam popierałem drastyczne metody dokonywania reform, np. przejęcie TVP przez Sienkiewicza (BTW, ależ to się zrobiła bezstronna i nieupolityczniona telewizja!).

Okazało się jednak, że moje nadzieje były płonne. Tusk, Tusk się nie zmienia. ;) Partyjne gierki, gra o tron, TKM, ciągnięcie kasy z państwowego cyca, robienie laski lobbystom i sondaże są ważniejsze od dobra Polaków. Tusk zrobił coś niewybaczalnego: zmarnował okazję do pewnej ogólnospołecznej zmiany mentalności i stosunku obywateli do polityków. Mógł nas wprowadzić w nowe czasy, a zamiast tego zakonserwował to, co najgorsze. Utwierdził ludzi w przekonaniu, że nie warto walczyć o pozytywne zmiany i reformy, bo i tak na końcu szary obywatel zostanie oszukany, a skorzystają lobbystyczne i partyjne "elity". W pewnym sensie potwierdził narrację PiS-u. Miał być tym, który zbawi Galaktykę, a okazał się (ponownie) Vaderem. W tempie ekspresowym wyleczyłem się więc z chwilowego zamroczenia. Ale, jak widzę, niektórzy dalej tkwią w letargu i pielęgnują hipokryzję jak cnotę. W imię bożka mniejszego zła, które jest coraz mniej mniejsze.

I muszę przyznać: lektura różnych wpisów niedawnych obrońców demokracji, zwolenników niezależności TK i przeciwników zasady TKM, którzy teraz bronią decyzji Tuska, wykonując argumentacyjne salta, to przednia zabawa. BTW, osoby, które wychodziły na ulicę, żeby protestować przeciw upolitycznieniu TK, powinny już wyciągać stare transparenty z piwnicy.

Poezja:

https://x.com/i/status/2088019490961334526

;)

A "Wyborcza" teraz już nazywa pogardliwie tych, którzy walczyli o transparentność instytucji publicznych... "pięknoduchami".

https://x.com/i/status/2087906570965250100

Genialne.

Tu jeszcze jedna próba odwracania kota ogonem. Wyjątkowo słaba, bo choć autor dwoi się i troi, żeby wywód wyglądał na wyżyny merytoryki, wszystko sprowadza się do jednego: "nam wolno to, czego nie wolno było wam":

https://x.com/i/status/2087931397449101595

Czekam na więcej fikołków.

Herr Pietrus

Aż chciałoby się powiedzieć: a nie mówiłem? ;)

Na pewno wszyscy obrońcy demokracji i bezstronności TK będą wniebowzięci.

V się zastanawia
V nie obchodzi
V nie atakuje
V może odbijać piłeczkę

Skoro kompletnie uciekłeś od merytoryki na rzecz ad personam (znamienne), to pozwolę sobie na koniec zauważyć, że illeizm ma określone podłoże psychologiczne. Poczytaj może więcej na ten temat, bo w twoim wydaniu to wygląda dosyć dziwnie...

Beksa nadal płacze
ulubiona giereczka
samego siebie i tego trupa nie potrafisz wytarczowac
To takie dojrzałe kek
Jak ostatnia beksa aka bujkary
maskowany ból w tle beksalalo
Widzisz bekso, piłeczka odbita siedząc na tronie
Dla V to jak odbierać dziecku cukierek, dla ciebie coś.
KEK

LOL

Myślałem, że skończyłeś przynajmniej szkołę średnią. Ale wtedy byś pewnie wiedział, jak używać w zdaniu imiesłowów.

Czasem się serio zastanawiam, jakim trzeba być skrajnym narcyzem, żeby wrzucać takie farmazony, zachowywać się jak przedszkolak (wyzwiska, przekręcanie ksywek, wymyślanie chochołów, bechtanie własnego ego, śmieszny protekcjonalizm) i żadnego wstydu nie odczuwać. Myślisz, że taki infantylny strumień świadomości dobrze świadczy o twoim potencjale intelektualnym i na kimś robi wrażenie? Rzeczywiście inni mają rację: szkoda na ciebie czasu. :)

Ponownie udowadniasz, V, że gdy fakty przeczą twojej teorii, tym gorzej dla faktów. Nie odpowiedziałeś merytorycznie na żaden z konkretnych argumentów rynkowych z mojego poprzedniego wpisu, ograniczając się do rzucania losowych liczb i wyzwisk o „beksach”.

nawet Crapfield będąc w gp się lepiej sprzedał.

Gra Bethesdy od premiery była dostępna w abonamencie Game Pass i według oficjalnych szacunków Alinea Analytics jej tradycyjna sprzedaż (na wszystkie platformy) wynosi ok. 6,1 miliona sztuk. W ciągu 3 lat. "Crimson Desert" osiągnęło próg 6 milionów sprzedanych kopii w zaledwie 3 miesiące. Co więcej, według prognoz Alinea Analytics, do końca roku "Crimson Desert" oficjalnie wyprzedzi *dożywotnie* wyniki tradycyjnej sprzedaży Starfielda.

Sprzedaż na PC jest śmieszna [...] 10k w peaku to żart dla ogromnego openworlda

Ta "śmieszna sprzedaż" wygenerowała ponad 190 milionów dolarów przychodu na samym Steamie. Oficjalne raporty analityczne potwierdzają, że "Crimson Desert" zajęło 1. miejsce na świecie pod względem przychodów na Steamie wśród wszystkich nowych marek (IP) wydanych w 2026 roku - i to bez żadnej obniżki ceny. Koszt produkcji gry wyniósł ok. 133 mln USD (200 mld wonów) i zwrócił się w zaledwie kilkanaście dni. W dwa tygodnie gra zarobiła 200 mln dolarów brutto i od miesięcy przynosi czysty zysk.

Źródła:

https://www.thelec.net/news/articleView.html?idxno=12575
https://en.sedaily.com/technology/2026/05/17/pearl-abyss-nears-first-annual-profit-in-four-years-on

"Efekt Crimson Desert" zagwarantował Pearl Abyss odnotowanie rocznego zysku operacyjnego po raz pierwszy od czterech lat, a prognozowana sprzedaż do końca roku zmierza w kierunku 10 milionów egzemplarzy. Nazywanie hitu generującego setki milionów dolarów czystego zysku "trupem" i stwierdzenie, że słabo się sprzedał, to ekonomiczny analfabetyzm.

Gdy idzie z kolei o retencyjność, to 10-16 tysięcy CCU po 5 miesiącach od premiery dla nowej marki single-player to wynik bardzo wysoki (standard dla gier z otwartym światem to zaledwie ok. 3-6%). Nabiera on szczególnego znaczenia, jeśli weźmie się pod uwagę kontekst finansowy i tzw. "długi ogon" - dzięki ciągłej sprzedaży z poleceń gra bez żadnych obniżek cen wciąż przynosi Pearl Abyss miliony czystego zysku każdego miesiąca. Wydawca nie pompowałby potężnych środków w regularne łatki z nową zawartością i nie przygotowywałby wielkiego, fabularnego DLC dla nieopłacalnego trupa, który nikogo nie interesuje.

A jeszcze śmieszniejszy jest stopień ukończenia tego trupa.

W wielkich grach większość ludzi nigdy nie ogląda napisów końcowych. W wyjątkowym pod względem fabularnym "Wiedźminie 3" grę ukończyło (przez wszystkie lata, a nie przez 5 miesięcy) zaledwie ok. 22% kupujących. Czy to znaczy, że gra CDPR to nudny trup?

W przypadku "Crimson Desert" telemetria osiągnięć Steam pokazuje też gigantyczną skalę projektu. Przejście całej gry (niekoniecznie nawet na 100%) zajmuje ponad 150-200 godzin. Sam początkowy region Hernand jest tak przeładowany zawartością i aktywnościami, że gracze spędzają w nim po 50 godzin, zanim w ogóle ruszą z fabułą dalej. Dane ze Steama mówią jasno: zaledwie 25% graczy dotarło do połowy historii. Skoro ludzie grają tak powoli i metodycznie, a gra w "szczycie" wciąż generuje 10-16 tys. ludzi jednocześnie online po 5 miesiącach, to można stwierdzić, że potężna baza z 6 milionów klientów wciąż bawi się w świecie Pywel i powoli dawkuje sobie zawartość, zamiast gonić liniowo do finału. Gdyby gra ich znudziła, wskaźnik CCU wynosiłby kilkaset osób, a nie kilkanaście tysięcy. Nie wszyscy potrzebują twarzy z MetaHuman albo pięknych stóp Panam, żeby się dobrze bawić.

Nawet mody nie potrafią przyciągnąc i utrzymać graczy, wymowne

Jasne. Baza modów jest spora, a programiści wciąż rozwijają zaawansowane narzędzia zewnętrzne, takie jak Definitive Mod Manager (DMM) czy CDUMM, ciągle optymalizując je pod najnowsze łatki. A np. lubiany kreator postaci miał aktualizację 6 godzin temu. Najpopularniejsze modyfikacje mają setki tysięcy pobrań. Na pewno moderzy poświęcają dziesiątki czy setki godzin na pisanie kodu i dostosowywanie zaawansowanych narzędzi do "martwej gry"...

Najpierw piszesz:

Beksa jak małe dziecko bo ulubiona giereczka nikogo po kilku miechach.

A za chwilę:

Dlatego wyzywają i atakują każdego, kto skrytykuje lub napisze bolesną prawdę

Gdy następnym razem będziesz coś pisał o małych dzieciach i beksach, zerknij najpierw w lustro.

"kek"

10k w peaku po kilku miechach to trup

Po pierwsze, w ostatni weekend szczyt wynosił ponad 16 tysięcy graczy. Po drugie, nazywanie gry single-player z 10-15 tys. aktywnych graczy w tygodniu „trupem” po 5 miesiącach od premiery to podręcznikowy przykład niezrozumienia rynku. Mylisz grę jednoosobową z MMO. Gra single-player ma się w miarę szybko sprzedać, dając rozrywkę na kilkadziesiąt godzin, aż do momentu ukończenia, a nie stanowić przez lata pożywki dla streamerów.

A fakty biznesowe związane z "Crimson Desert" są następujące:

1. "Crimson Desert" to potężny sukces finansowy. Gra sprzedała ponad 6 milionów sztuk w zaledwie 3 miesiące. Produkcja Pearl Abyss spłaciła się z nawiązką. Liczba graczy na Steamie mogłaby teraz wynosić zero, a projekt i tak byłby uznawany za wielki sukces.

2. Retencja procentowa "Crimson Desert" jest wyjątkowo dobra, co kompletnie przeczy wszelkim stwierdzeniom o "śmierci" tej produkcji.

Branżowy standard dla gier single-player to utrata 90-95% graczy w 2 miesiące. Utrzymanie ok. 5-10% maksymalnego szczytu CCU (jednocześnie zalogowanych użytkowników) po 5 miesiącach od premiery uznaje się za dużą liczbę i rzadki sukces deweloperski, który świadczy o jakości produktu. I z tym dokładnie mamy do czynienia w przypadku "Crimson Desert". Na tle całej branży (średnia dla rynku to spadek poniżej 2-3% pierwotnej bazy) gra radzi sobie znakomicie.

Ten standard rynkowy wynika bezpośrednio z analiz tzw. "długiego ogona" (long tail) publikowanych m.in. przez GameDiscoverCo. Gry single-player to produkty o zamkniętej strukturze - gracz przechodzi fabułę i odinstalowuje tytuł, co potwierdza telemetria osiągnięć Steama. Większość odpada w ciągu pierwszych 30 dni. Gra jednoosobowa, która nie posiada pętli nieskończonej rywalizacji, nie potrzebuje sztucznego utrzymywania milionów ludzi na serwerach, żeby zarabiać. Dlatego zachowanie 5-10% premierowego "szczytu" po 5 miesiącach to w branży domena wyłącznie nielicznych hitów. W przypadku "Crimson Desert" tego rodzaju retencja jest zasługą ogromnej zawartości i wzorowego wsparcia popremierowego.

Gdybyśmy zestawiali wszystkie gry AAA wyłącznie z "tytanami" pokroju CP2077 czy W3 i posługiwali się tylko surowymi liczbami, a nie matematyką retencji, to zdecydowaną większość gier, które odniosły bardzo duży sukces (w tym finansowy), trzeba byłoby określić "trupami", a tylko kilka produkcji zasługiwałoby na miano "żywych". Warto w tym kontekście dodać, że 5 miesięcy po premierze procentowa retencja W3 wynosiła niecałe 10%, a CP2077 - tylko 1,7% (z miliona do 16 tysięcy). Gry zyskały drugie życie (pod względem retencji) po premierach dodatków. DLC do "Crimson Desert" dopiero przed nami. Czy to oznacza, że w maju 2021 roku CP2077 też był dla ciebie "trupem"? Pod względem utrzymania bazy graczy "Crimson Desert" charakteryzuje się (w tym okresie popremierowym) procentową retencją na poziomie takich gier, jak "Elden Ring" czy "Fallout 4", a jest znacznie lepsze procentowo od "Wukonga" czy "Hogwarts Legacy".

3. Realna liczba graczy w "Crimson Desert" to setki tysięcy.

Analitycy używają tzw. mnożników obecności, żeby łatwiej było zrozumieć, dlaczego 5-10% to całkiem sporo. Liczba CCU (graczy online w tej samej sekundzie) to tylko ułamek ludzi, którzy uruchamiają grę w ciągu dnia. W branżowym standardzie dla gier RPG przyjmuje się bezpieczny mnożnik 10x lub 12x, aby obliczyć DAU (Daily Active Users, czyli graczy w ciągu doby). (Posługują się nim deweloperzy oraz platformy badawcze, np. GameAnalytics, do mapowania ruchu na podstawie czasu trwania doby oraz średniej długości sesji gracza). Jeśli więc weźmiemy pod uwagę aktualne CCU dla "Crimson Desert" to mamy ponad 115 tysięcy graczy dziennie (DAU =11517 x 10 = 115170). A jeśli uwzględnimy mnożnik dla gier globalnych z rotacją stref czasowych (14x), to liczba jest jeszcze większa (ponad 161 tysięcy DAU). Na samym Steamie. Algorytmy SteamDB plasują obecnie "Crimson Desert" na 28. miejscu na całym świecie pod względem DAU. 5 miesięcy po premierze. Warto ponadto przypomnieć, że (wedle raportów giełdowych) wersja PC to ok. 50% sprzedanych egzemplarzy "Crimson Desert". Jeśli więc przeliczymy DAU proporcjonalnie, to możemy stwierdzić, że 5 miesięcy po premierze w "Crimson Desert" gra ponad 320 tysięcy unikalnych osób na całym świecie. To "trup"?

Zestawiasz grę AAA wyłącznie z dwoma czy trzema największymi tytanami w historii branży, ignorując kompletnie rynkową matematykę. Powtarzam: w pełni rozumiem, że komuś gra nie podeszła, ale nazywanie "trupem" produkcji single-player z 10-15 tysiącami aktywnych jednocześnie graczy 5 miesięcy po premierze to klasyczny przykład wcielania w życie powiedzonka Hegla: "Jeśli fakty przeczą mojej teorii, tym gorzej dla faktów".

Trup? Przecież baza aktywnych graczy na poziomie 10-15 tysięcy 5 miesięcy po premierze w produkcji single player to bardzo dobry wynik. Nawet "Requiem", czyli wyjątkowy tegoroczny przebój, ma ich mniej. Ostatni GoW też miał mniej aktywnych graczy w takim okresie po premierze na Steam.

Jeśli weźmiemy natomiast pod uwagę potężne gry z otwartym światem z ostatnich lat, to mniej aktywnych graczy po takim okresie miały nawet bardzo znane produkcje ("Hogwart's Legacy", "Dragon's Dogma 2", "Forbidden West"). Podobny wynik 5 miesięcy po premierze osiągnęła "Czuszima" i podobny wynik osiagnęło "Phantom Liberty". Oczywiście, CD przegrywa z "tytanami" pokroju "Eldena" czy "Wukonga".

Rozumiem, że gra niektórym nie podeszła (o ile w ogóle grali), ale po co zakłamywać rzeczywistość?

tomazzi

Jest teoria, że Hołownia chce wskoczyć do rządu i wysiudać Pełczyńską.

trumpf

Jak Pełczyńską zastąpią Hołownią, to będzie kolejny dowód na to, że ten rząd powinien zdechnąć.

JohnDoe666

Akurat tutaj Stanowski zasłużył na ironiczną chłostę. Takie włażenie do dudy polityka i publiczne laurki, jakie wczoraj odstawiał na "rocznicy", nie przystoją nawet Toudiemu.

Owszem, można (a nawet trzeba) wygłosić laudację na czyjś temat, gdy uczestniczy się w konkretnej uroczystości. Ale jakość laudacji naprawdę wiele mówi o człowieku. Tym razem wyszło żenująco. Miałem wrażenie, że Stanowski nie wie za bardzo, za co mógłby naprawdę pochwalić Nawrockiego, więc w sposób sztucznie ugłaskany opowiada jakieś banialuki.

Zresztą cała ta impreza była wyjątkowo "krindżowa" i przaśna. IMHO należy poważnie zmodyfikować budżet na kancelarię prezydenta, skoro publiczna kasa leci na tak niepotrzebny festiwal egotyzmu.

znafcatematu

Piszę o tym od lat.

Nie dość, że kolejne rządy coraz bardziej pogarszają sytuację w szkołach, to na uczelniach wcale nie jest lepiej. I nie chodzi tylko o zarobki i warunki pracy, choć to bardzo ważny element całej układanki. Szkoły zżera też egzaminoza i ocenoza, a uczelnie - punktoza, wskutek czego jakość polskiej nauki szoruje po dnie.

Politycy mają to w dudzie. Ba, nawet urzędnicy z ministerstwa oświaty czy nauki mają to w dudzie. Liczy się tępa propaganda, kreatywna księgowość i manipulacja statystykami. Skutki tego rodzaju bezmyślności odczujemy wszyscy.

Czekam na propozycję polskiej wersji (N)ICE.

Ronald Tfusk

Nie bez powodu Razem wywaliło Matysiak. Zakładam, że teraz się przyklei do Horały w Rozwoju Plus.

trumpf

Zygfryd Czaban = red flag

Halabarda Geralta

Arabów już coraz mniej. Znowu przyjeżdżają Polacy.

Znubionek

Z PanDaneX mamy nabite znacznie, znacznie więcej niż 100 godzin i nie uważamy, że "gra to śmieć". Co więcej, wbrew temu, co pisałeś, gra na Steam ma coraz lepsze oceny. Już praktycznie 83%. (A na Meta 8.8).

Tyle w temacie. ;)

Sebcza_k

kto ma ochotę jechać do zakopanego?

W zeszłym roku grubo ponad półtora miliona ludzi.

:)

Znubionek

Jeśli chodzi o ocenę graczy, CD zajęło w tym roku ma Meta miejsce na podium wśród gier (z tegorocznych produkcji pecetowych wyżej jest tylko "Requiem") z wynikiem 8.8. Pod tym względem to nie żaden "średniak", jak próbujesz dowodzić.

Ale to nawet nieistotne. Możesz mieć taką opinię na temat gry, jaką chcesz. Jeśli ci się nie podoba, nie graj. Każdy ma inne upodobania. Jednakże wielu ludzi doskonale bawi się w produkcji Pearl Abyss. Świadczy o tym również ogromny sukces komercyjny nowej marki (liczba sprzedanych egzemplarzy: ponad 6 milionów wciągu 3 miesiecy). Jeśli o mnie chodzi, CD to nie jest jakieś arcydzieło, ale lepszej piaskownicy (w pełnym tego słowa znaczeniu) nie było od wielu, wielu lat.

Milka^_^

Psychopata? Raczej nie (choć ma chyba poważne problemy z uzależnieniem). Nawrocki świadomie próbuje wzmocnić swoją rolę w państwie, uzurpując sobie prawa, obowiązki czy przywileje, których - zgodnie z Konstytucją RP - nie posiada. Jest w tym konsekwentny. Jeśli nie uda się skutecznie powstrzymać tego rodzaju zakusów za pomocą organów państwa, to powstanie bardzo niebezpieczny precedens, który stanie się dla innych podstawą do dalszego łamania prawa. Nawrockiemu marzy się po prostu rola przywódcy wszechprawicy, więc nie może się ograniczać do pilnowania żyrandola.

Dlatego, jak już pisałem, to najgorszy prezydent w XXI wieku.

Beneksor

W pełni się zgadzam tutaj z Tuskiem. Za coś takiego Nawrocki powinien stanąć przed Trybunałem. Ale nigdy nie stanie.