Komentarze do wiadomości: 2 miesiące po premierze potężne Crimson Desert wciąż stanowi zagadkę dla większości graczy. Statystyki na Steamie pokazują to aż za dobrze

Akuzativ1994 w co ty grałeś, że skyrima można poznać w kilka godzin? Zgadzam się, że fabułę główną można ukończyć w kilka godzin, to faktycznie jest możliwe, no ale całego skyrima to nie ma szans, to raczej niemożliwe bez cheatów, exploitów itd. xD.

Akuzativ1994
Ok, ale mimo wszystko wymieniając tytuł można pomyśleć, że ogólnie chodziło o grę, a nie tylko mechaniki jak w "Skyrima i jego wszystkie mechaniki" co mówi, że gra oraz jej mechaniki.

sky0045 Czy ja wiem? Sprowadzanie wszystkiego tylko do zabawy w buildy i wyposażenie to przepis na nudę w grach. Więc nie, właśnie H&S ma polegać na soczystym i mięsistym rozwalaniu różnych wrogów w zróżnicowane sposoby w różnych miejscach zbierając fantów i rozwijając postać, a zabawa w buildy i wyposażenie to tylko jedne z wielu aspektów składających się na H&S.

Nie masz racji, zwłaszcza że nawet zgodnie z tym co napisałeś, jakby zrobić już ten cały build i zdobyć cale unikalne wyposażenie, to gra bardzo szybko się znudzi i będzie bardzo powtarzalna, no bo jak ta gra wtedy wygląda? No właśnie, granie w kółko z tym samym wyposażeniem i buildem, nawet jeśli fajny czy unikalny, to i tak na nic jeśli nie ma potem już żadnego zróżnicowania, a tym bardziej jeśli reszta H&S jest słaba. Nikt nie gra w H&S właśnie tylko dla zabawy w buildy i wyposażenie, bo jak cała gra jest słaba, to nieważne jak dobrze by się robiło buildy czy składało wyposażenie, gra dalej pozostanie słaba bez względu na te aspekty. Dlatego to co napisałeś jest sprzeczna wewnętrznie.

Zresztą litości, to przecież hack & slash, jak nazwa gatunku mówi, to ma być siekanie i rąbanie, a nie zabawa w buildy czy wyposażenie :D.

sky0045 mimo wszystko progres, a tworzenie buildów czy składanie ekwipunku to co innego. Naturalnie w większości rpgowych gier rozwija się postać, to domyślna mechanika, ale w H&S to jest po prostu jeden z mechanik, które wpływają na rozgrywkę. Rozwój postaci jest obecny, gdyż nie chodzi o samo tworzenie buildów czy składanie ekwipunku, a o samo wzmocnienie postaci, aby można było rozwalać mocniejszych przeciwników. To nie dokładnie ten typ, H&S to bardziej prosty gatunek, zabawa w buildy i wyposażenie to bardziej domena gatunków mocno nastawionych na bardzo dobre buildy czy wyposażenia, czyli np. mmorpg.
Bo mimo wszystko jednak, dajmy spokój z buildami i ekwipunkiem w grach H&S, to zupełnie inny typ. Dlatego, że przykładowo w diablo typowo podnosisz looty i po prostu zamieniasz np. broń na każdą lepszą, tak samo z perkami, też dużo zabawy z tym nie ma, ot wybieranie nowych bądź ulepszanie, żeby rozwinąć swoją postać. A ludzie, nie oszukujmy się, po prostu nie zastanawiają się nad tym czy coś np. perk jest 1% lepszy lub gorszy, jak ulepsza to ulepsza bez względu na różnice między wybranymi nowymi ulepszeniami i wybiorą to co im się najbardziej spodoba. Zresztą nie chcą za dużo myśleć, oni po prostu chcą zagrać i zabijać jeszcze więcej mocniejszych mobków. Może na początku jest dużo kombinowania, no ale potem 90% to już prosta sprawa, drzewko wybrane, klasa wybrana itd. Także filozofii tu za bardzo nie ma, trudno specjalnie bawić się w takie rzeczy, to zbyt wyrafinowane jak na typowy H&S. Co innego jak właśnie w mmorpg analizujesz to wszystko, zastanawiasz się i wybierasz odpowiednio, aby rozwój był jak najlepszy jak to tylko możliwe.
Mylisz rozwój z tymi aspektami, te aspekty to część rozwoju, więc to naprawdę tylko część gry i to rozwój jest całością, która bardzo wpływa na rozgrywkę.

Valthiar  Co jest takiego oryginalnego w TLOU? Kompletnie nie rozumiem jarania się tą grą. To nie jest wcale przełomowa czy originalna gra, po prostu generyczna strzelanka TPP z chamsko zerżniętym motywem z TWD Telltale (które wyszło rok wcześniej, cóż za przypadek).

Czy to jakaś taktyka takich niewybrednych podludzi jakimi są soniarze, to mówienie jaka to wybitna gra? Kłamstwo powtarzane wiele razy staje się prawdą, itd?

Kerither właśnie cześć osób tu piszących lubią byc prowadzeni za rączkę- szlaczek na mini mapie... Bo gubią się: D

Kerither W zasadzie to przecież kończysz, bo polubiłeś grę. Z reguły ludzie kończą grę, bo właśnie lubili na tyle w to grać, że dotrwali końca. Więc jeśli jednak grasz, ale nie kończysz i jesteś nawet daleko od ukończenia, to jednak gra nie spodobała się i tyle, a nie dlatego, że nie lubisz kończyć.

Gacek52  ja tam kończę, ale robię to na 2 sposoby. Jeśli gra pozwala dalej grać, to po końcu ukończę pozostałe zadania oraz znajduję nieodkryte zadania i również je ukończę, a jeśli nie to po prostu cofam do zapisu przed finałem i najpierw robię resztę. Koniec nie zawsze oznacza końca, również ukończenie końca nie sprawia, że odkrywanie reszty jest już bez sensu, tak samo właśnie nigdy nie ukończenie gier nie ma dużego sensu, bo tak jak sam wspomniałeś, jednak nadmierne skupianie się na eksploracji spowoduje, że doświadczenie jest zdecydowanie gorsze niż mogłoby być. Bo jak człowiek skupia się na pierdołach, a olewa coś istotniejszego, to tak jakby gra w gorszą stronę gry, spójność i sens gry przez eksplorację zamiast robienia głównych zadań, znikają. Bo to tak jakby np. w fabule wybraniec boga w pewnej chwili olewa i bawi się w dość błahe rzeczy. Nic dziwnego, że nie kończą, po prostu feeling gry mocno na tym obrywa. To jest bardzo podobny problem co przy wracaniu do zapisu gry rpg sprzed roku, bo człowiek nie wie co i jak, gdzie i o co chodzi, widzi zadania, ekwipunek i skille, ale nic nie pamięta co i dlaczego, więc często lepszym rozwiązaniem jest wtedy zaczynanie od nowa.
Dlatego robienie głównego contentu gry bez nadmiernej eksploracji świata będzie zwykle znacznie lepsze, a jak ten główny content zostanie zrobiony to jeszcze jest dużo chęci na resztę.
Jak dla mnie szkoda po prostu coś takiego robić, na siłę odkrywać mało znaczące rzeczy, a potem jeszcze porzucać grę nawet nie ukończywszy grę i nie wiedząc jak to miało dalej wyglądać. Dla mnie marnotrawstwo pieniędzy i czasu.