Crusader Kings 2: Dziedziczenie

Dziedziczenie

Przekazywanie władzy potomkom to zasadniczy element gry, bez którego trudno mówić o jej ciągłości. Najbardziej komfortową sytuacją jest oczywiście taka, w której korona przechodzi bezpośrednio z ojca na najstarszego syna, bez żadnych głosowań czy dodatkowych problemów (jak walka między braćmi). Niestety, rzeczywistość w Crusader Kings II bardzo rzadko bywa komfortowa i spokojna - postacie niezależne przez cały czas rzucają graczowi kłody pod nogi, zmuszając go do ciągłego myślenia i lawirowania między strefami wpływów. Jest to tym bardziej problematyczne, że prawa dotyczące dziedziczenia można zmieniać dopiero po spełnieniu sześciu założeń:

* obecny władca nie zmieniał wcześniej żadnego z praw dziedziczenia

* włada włością od przynajmniej 10 lat

* panuje pokój

* nie obowiązuje regencja

* żadni wasale nie walczą ze sobą

* wszyscy wasale mają pozytywną opinię o władcy

Wypełnienie wszystkich tych założeń jest bardzo trudne, dlatego też w sekcji Problemy? znalazło się kilka przydatnych porad dotyczących ich realizacji.

Każde władztwo należące do gracza może posiadać swoje własne prawa dotyczące dziedziczenia tronu. Oznacza to, że monarcha zasiadający na tronach Polski i Litwy może w jednym z tych królestw podlegać zasadzie primogenitury, a w drugim borykać się z feudalną elekcją. Każde z państw jest więc traktowane oddzielnie - brakuje tutaj nawet wspólnoty praw dotyczących płci następcy (lub następczyni) tronu. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że po przejęciu władzy w nowej domenie zwykle trzeba postarać się o zbudowanie odpowiedniej pozycji dla swoich następców.

Nie ulega wątpliwości, że jedne ustroje są znacznie bardziej korzystne dla monarchy niż inne. Na następnych stronach poradnika zostały rozważone wszystkie dostępne prawa dotyczące dziedziczenia. Zagadnienie to jest bardzo problematyczne dla sporej części graczy, dlatego też warto poświęcić mu nieco uwagi.

Crusader Kings II

14 lutego 2012

Rate It!

• Przegląd
• Poradnik
• Recenzja