Najciekawsze premiery lipca. Gry lipca 2025. Nostalgiczny miesiąc

No Sleep For Kaname Date

Seria AI: The Somnium Files trafia w tak wiele moich słabych punktów, że prawie krzyknęłam, gdy zobaczyłam zapowiedź trzeciej części. Te produkcje mają w sobie wszystko, co najbardziej lubię w grach, które balansują gdzieś na granicy pomiędzy visual novel a faktycznym gameplayem – jest intrygująca fabuła, zagadki, rozwidlenia historii, możliwość skakania pomiędzy scenami, ciekawi bohaterowie i trochę typowego dla japońskich gier humoru. Ten humor w pierwszej części zapewniał mi przede wszystkim główny bohater, Kaname Date – fakt, że zastąpiono go w „dwójce” innymi protagonistami, przeżyłam z ogromnym trudem. Oczywiście wciąż bawiłam się dobrze, po prostu uważam Date’a za tak mocny element tej serii, że przyjmuję jego powrót z otwartymi ramionami i czekam, co tym razem zaoferuje mi AI. Większy nacisk na zagadki typu escape room, który ma wprowadzić nadchodząca część, może wyjść temu cyklowi zdecydowanie na plus. O fabułę się nie martwię, chociaż dorzucenie porwania przez kosmitów do tego już i tak zwariowanego świata może wydawać się przesadą – niemniej twórcy nie takie absurdy potrafili wpleść tu całkiem naturalnie.

Aleksandra Wolna

Little Fighter 2 Remastered

Uczęszczając w polskich szkołach na lekcje informatyki, chyba każdy z nas miał swoją ulubioną grę. Dla jednych było to Liero, DSJ czy też nieśmiertelny Soldat. Dla mnie takim tytułem, który kojarzę z salą do informatyki, jest zdecydowanie Little Fighter 2. Już nie mogę się doczekać, kiedy na moim dysku twardym zawita odświeżona wersja tego tytułu. Czy mordobicie w lepszej oprawie graficznej sprawi mi tyle samo frajdy co 25 lat temu? Zapytajcie mnie 18 lipca, kiedy to biorę wolne w pracy i zagrywam się do upadłego w Little Fightera 2 Remastered.

Marcin „Nicek” Nic

The Wandering Village

To jedna z tych niewielkich gier, które udowadniają, że dobry pomysł broni się bez wodotrysków graficznych, a wczesny dostęp faktycznie służy do rozwoju gry i wszystko wskazuje na to, że zakończy się przyjemną wersją 1.0. W postapokaliptycznym świecie jedyne bezpieczne miejsce to grzbiet wielkiego stwora, więc zaczynamy budować na nim wioskę. Musimy jednak troszczyć się nie tylko o własne potrzeby, ale także o naszego „zwierzaka” – od niego zależy przetrwanie.

Ogromna pochwała należy się twórcom za nietypowe i nieco zabawne podejście do tematu – śledzimy cykl wypróżnień stwora, możemy mu podawać leki na biegunkę lub zatwardzenie, głaskać, podlatując do pyska balonem albo... karmić trebuszem. Tak, w tej grze są trebusze! Czego chcieć więcej? Wisienką na torcie jest też integracja z Twitchem, dzięki której widzowie mogą zadecydować, czy stwór posłucha streamera, czy też zrobi mu na złość i pójdzie w innym kierunku na skrzyżowaniu.

Konrad „Eklerek” Sarzyński