Donkey Kong: Bananza

Switch 2 powoli nabiera wiatru w żagle, czego dowodem jest premiera Donkey Kong: Bananza. Czy powrót goryla do świata trzech wymiarów okaże się sukcesem? Co łączy ten tytuł z Super Mario Odyssey i... Red Faction? Tego dowiecie się z recenzji.

Donkey Kong Bananza to idealna gra platformowa, chociaż historia tutaj według mnie jest na 2 miejscu, nie jest zła ale największą frajdę z gry daje rozwalanie kompletnie wszystkiego co mamy na drodze, możemy wyczyścić cała mapę z jakichkolwiek bloków.W grze znajdziemy mnóstwo znajdziek oraz mini poziomów które czasami nawiązują do starych gier z DK. Historia jest prosta jak mówiłem, ale nie jest ona priorytetowa, po prostu musimy rozwalić złych stworów którzy chcą położyć łapska na złożu bananitu który spełnia jedno życzenie, a my jako DK, oraz jego mała przyjaciółka Pauline, musimy zdobyć bananit przed tymi złolami. Co do bananów to jest to największa frajda, samo ich zbieranie i oczyszczanie mapy naprawdę relaksuje, i grając w grę skupiałem się właśnie na tym żeby szukać tych bananów za które możemy ulepszać specjalne zdolności DK lub jego zdrowie.

Historia poprawna, artystycznie jest to najwyższa liga, niektóre poziomy wyzwań są genialne, mechanika niszczenia wszystkiego jest wspaniała, ale... niestety od połowy męczy swoją powtarzalnością. Nowe mechaniki w postaci nowych Bananzy niestety w tym nie pomagają. Gra przytłacza swoim rozmiarem, wielkością map, w których poukrywanych jest mnóstwo znajdziek - według mojej oceny, aż za dużo. Możliwości nowej konsoli nie pomagają w płynnym działaniu gry. W porównaniu do Super Mario Odyssey mam bardzo mieszane odczucia co do tego tytułu.