Senua's Saga: Hellblade II

Siedem lat produkcji przełożyło się na grę, która trwa raptem siedem godzin (mniej więcej). Krótko? Owszem, ale prawdopodobnie nie zapomnę ani sekundy z tych siedmiu godzin przez następne siedem dekad swojego życia. Hellblade 2 to arcydzieło.

Bardzo specyficzna pozycja. Właściwie to niemal sensoryczne doświadczenie z pogranicza filmu i gry z wybitną warstwą audio-wizualną oraz porażającym klimatem. Zdecydowanie nie dla każdego, bo gameplay odseparowany od narracji i splendoru oprawy jest bardzo prosty. Jeśli natomiast jesteś graczem, który umie się zanurzyć w świecie gry i posiada pewną wrażliwość na klimaty rodem z filmu Wiking, to zdecydowanie warto. Jako całość, uwzględniając długość(wbiłem 'calaka' w 8h), jest to fantastyczne doświadczenie. Obowiązkowo grać na słuchawkach!

++Podjęcie tematu zdrowia psychicznego ++Oprawa audiowizualna, gra aktorska +Rozwinięcie postaci Senui +Mistycyzm historii +Senua, jej psychoza i relacje z innymi +Przekaz na temat tyranów, decyzji i kontroli +Klimat starć z gigantami i podążania w Nidavellir +Filmowość ---Gra bez mechanik. Walka i zagadki uproszczone --Liniowość z nieciekawą eksploracją --Początek gry -Krótka, a potrafi się dłużyć -Zakończenie jest zbyt proste, szybkie i nijakie -Nieresponsywne sterowanie -Niewykorzystanie głosów z głowy Senui -Poziom trudności -Walka -Brak ciekawych wrogów, bossów -Brak mechanik psychozy

Hellblade 2: 7/10Platforma: Xbox series XCzas Ukończenia: 8hUważam, że druga część Hellblade jest znacznie lepsza niż pierwsza, ale niestety jak na 7 lat produkcji oczekiwałem nieco więcej różnorodności. Najlepsze wrażenie zrobiła na mnie walka, która teraz jest bardziej filmowa i dynamiczna. Graficznie jest bardzo ładnie, ale te pasy od góry i dołu... Ogólnie gra jest bardzo dobra, ale czegoś tutaj brakło.

Gierka wczoraj zaliczona. Do tej pory bardzo trudno mi ją ocenić bo fabularnie, narracyjnie, oraz audiowizualnie jest świetnie. To chyba najpiękniejsza gra na rynku. Twarz Senuy wykonana została cudownie, zadbano o każdy detal tak, aby emocje wkładane przez aktorkę były przekazywane jak najwierniej. Tutaj jednak kończą się plusy nowej gry od ninja theory. Senua nie ma praktycznie gameplay'u, system walki i zagadek został znacznie zubożony. Moim zdaniem o wiele lepiej by się tego doświadczało w formie jakiegoś serialu czy filmu. Senua w kontekście dzieła kultury zasługuje na 8,5/10, a jako gra na 1/10. Dlatego nie mogę przyznać się innej oceny niż 4/10. Pół punktu zabieram jeszcze za cenę bo to pomyłka.

Graficzny benchmark gier komputerowych. Zachwyca klimatem, mocapem, voice actingiem, grą aktorską właściwie wszystkim co związanę z technicznymi aspektami produkcji, do tego poprawiony model walki z wybitnimi animacjami i ewidentnie lepszym ogólnym balansem gry (walka, znajdzki, zagadki) z czym poprzedniczka miała zdecydowanie większe problemy. ALE no właśnie ale, po prostu nie chwyta fabularnie tak mocno jak jedynka i jest po prostu mniej ciekawa stricte chodzi mi i motywacje głównej bohaterki, co nie zmienia faktu że zdecydowanie jest to coś co trzeba przeżyć, nawet ze względu na wizualia.

Pięknie opowiedziana historia i absolutny majstersztyk wizualny. Do tego pomysł zaprezentowania mitologii nordyckiej w klimacie horroru udał się wyjątkowo dobrze. Grze szkodzi jej krótkość oraz fakt, że rozgrywka jest bardzo prosta i trochę szkoda, że nie włożono w nią więcej wysiłku, ale nie to zdecydowanie "symulator chodzenia", bo zagadek i walk jest tu całkiem sporo.

Bardzo dobry tytuł.Gra wygląda fenomenalnie, świetna narracja i udźwiękowienieGameplay moim zdaniem wystarczający żeby nie brać gry za "symulator chodzenia" - walka jest prosta ale bardzo angażująca i doprawiona pięknymi animacjami.Sama gra jest bardzo dobra, ale w porównaniu do jedynki, jest ona moim zdaniem gorsza pod wieloma względami. Klimat i fabuła nie są już tak dobre - nie ma tutaj tego uczucia zaszczucia i samotności jak w jedynce. Sam element psychozy jest tutaj moim zdaniem gorzej zrealizowany.Tak naprawdę większość wad gry nie wynika z samej jakości dwójki, ale tego jak wysoką poprzeczkę zastawiła jedynkaJedyne do czego bym się przyczepił to długość gry. Zazwyczaj nie mam problemu z krótszymi grami, ale tutaj autentycznie czułem jakby gram mogła być nawet dwa razy dłuższa bez utraty jakości i doświadczeń.Przykładowo Tak czy siak warto zagrać bo gra jest naprawdę świetna

Tak jak jedynka mi podeszła, tak dwójka mnie wymęczyła i wynudziła.Oprócz grafiki, nic tutaj nie ma - z psychodelicznych głosów z jedynki zrobione dobre, troskliwe ciocie (albo wkurzające typiary komentujące film w kinie), jak kawa na ławie wyjawili, czy są zjawiska nadprzyrodzone czy wszystko dzieje się w głowie, walka jak była słaba, tak jest dalej.Grę ratuje wyłącznie grafika. Nie ma ani monumentalności, ani wyjątkowych momentów, ani głębszego przesłania (no chyba, że ktoś ma te 11 lat i tekst "każdy potwór był kiedyś człowiekiem" powoduje u niego opad szczęki), ani jakoś szczególnie nie porywają ani bohaterzy poboczni, ani rozwój głównej bohaterki.Jak ktoś lubi walking simy, to pewnie polubi i Hellblade 2 (i pewnie właśnie wystawiłby znacznie, znacznie lepszą ocenę) - ja ich zdrowo nie cierpię, jedyny, jaki mi podszedł to właśnie jedynka, a dwójka ani nie rozwinęła się o krok (oprócz grafiki), tak cofnęła klimatem, światem i ogólnie podejściem do umysłu bohaterki. Za 40 złotych spoko na przejście na raz, jak się studio zawinie to nie będzie mi szczególnie szkoda.

Recenzja: Senua's Saga: Hellblade 2Hellblade 2 to tytuł, który rozpala serca posiadaczy Xbox od bardzo dawna. Na tą grę, zapowiedzianą ponad 7 lat temu musieliśmy czekać wyjątkowo długo. Dwójka to bezpośrednia kontynuacja cenionej Hellblade Senua's Sacrifice, która, choć została ciepło przyjęta w internecie, to mierzyła się z kilkoma sporymi problemami, jak np. prymitywna walka. Czy w Hellblade 2 deweloperzy nie tylko wyciągnęli odpowiednie lekcje z jedynki, ale i zaoferowali przy okazji zupełnie nową jakość godną gry AAA? W dużej mierze tak, ale jednak sporo niewykorzystanego potencjału pozostało.Moja ocena: 7,5/10+ Niesamowita grafika ocierająca się o fotorealizm+ Imponujące najwyższej jakości animacje i krajobrazy+ Gęsty mroczny klimat dark fantasy+ Głosy w głowie Senui potęgują immersję i są naprawdę pomocne+ Całkiem solidna fabuła, która trzyma w napięciu+ Ciekawie zaprezentowane postacie i ich własne rozterki...- ...ale nie wykorzystano do końca ich potencjału jaki w nich drzemał- Irytujące pasy na ekranie- System walki ponownie rozczarowuje- Przydługi nudnawy prolog- Sekrety i zagadki nie grzeszą różnorodnościąTo bardzo skrócona recenzja. Niestety nie mogę podać linka do pełnej wersji, bo redakcja od razu usuwa mi wpis. Jeśli ktoś jest zainteresowany, to na moim profilu na GOL jest link do YT i recenzja tej gry (ok. 20 minut), to będzie najpewniej najnowszy film na kanale. Jeśli macie pytania, czy chcielibyście dać znać, czy zgadzacie się z moją oceną, to walcie śmiało.

Większość graczy zachwyca się oprawą graficzną i trudno się z tym nie zgodzić gdyż Senua's Saga: Hellblade II wygląda zjawiskowo. Na mnie jednak jeszcze większe wrażenie zrobiła oprawa dźwiękowa - być może dlatego, że tym razem grałem w słuchawkach (pierwszą część przechodziłem na głośnikach). Niezależnie od tego uważam, że jest ona wręcz fenomenalna. Muzyka, wszelkie odgłosy otoczenia i szepty towarzyszące Sennui budują niesamowity klimat. Ścieżka dźwiękowa jest jedną z najlepszych, jakie do tej pory słyszałem w grach komputerowych.Historia jest ciekawa i potrafi zaangażować, choć momentami wydaje mi się nieco zbyt naiwna. nie do końca do mnie przemawia.Bardzo cenię sobie gry narracyjne, ale uważam, że opowieść powinna być jednak uzupełniona odpowiednią ilością rozgrywki. W Hellblade II zagadek i walki jest zauważalnie mniej niż w pierwszej części (są też łatwiejsze), która moim zdaniem zachowała niemal idealne proporcje między narracją a gameplayem. Nie oznacza to, że druga odsłona jest symulatorem chodzenia, jak określają ją niektórzy. Takie komentarze wynikają raczej z niewiedzy lub nieumiejętności zarządzania swoimi oczekiwaniami. Na długo przed premierą było wiadomo, że twórcy ponownie postawią przede wszystkim na historię, atmosferę oraz narrację a nie rozbudowaną mechanikę rozgrywki.Ostatecznie oceniam Senua's Saga: Hellblade II minimalnie niżej niż pierwszą część, ale nadal uważam ją za znakomitą grę.

Nie jest tak pochrzaniona jak jedynka która mnie wkurzała na każdym kroku szukaniu tych symboli i łączeniu bóg wie po co. Tutaj na szczęście jest tego jak na lekarstwo. Walka jest Bardzo dobra nie za dużo nie za mało a grafika śmiem twierdzić że nie w których momentach ociera się o realizm. Optymalizacja jest ok nie musiałem włączać upscalingu w 1440p trzymała cały czas 60 klatek. Mnie dwójka wciągneła chociaż bałem się kupować ze względu na idiotyczną jedynkę. No i minusem jest że jest króciutka 7 godzin i napisy ale tyle dobrego że kosztowała 70zł. Ja tam Polecam

Dlaczego 8,5? Za fabułę - choć pod koniec, trochę jakby skrócona i odwalona na dobranoc :) Fabuła, dźwięk i grafika to cudo. Mroczna, choć do bólu oczywista i opowiadająca o podstawowych, instynktownych zrachowaniach ludzkich. Fabuła, ideowo, pchnięta w "Czas Apokalipsy", dlatego tak rozczarowała mnie końcówka gry, gdyby utrzymali bogate doświadczenie emocjonalne, poprzednich lokacji to była by perełka. Ta gra to "Doświadczenie cierpienia i brutalności świata", i faktycznie tylko ze słuchawkami w ciemnym pomieszczeniu. Co do gameplayu - to cóż, nie jest to gra, dla osób oczekujących bogatych rozwiązań. Gra, to tak naprawdę 80% chodzenia i uczty intelektu oraz zmysłów, walki są, ale są proste i powtarzające się, zagadki banalne i intuicyjne. Gra, to interaktywny film i daleko, bardzo daleko jej do np. Beyound two souls, albo Detroit: Become human. Dla mnie gra super, potrzebowałem takiego rozwiązania, wciągnęła mnie po uszy, ale dla gracza nastawionego na granie, to może rozczarować :) Ja polecam :)

Pierwsza cześć 10/10, druga niestety tylko 9/10. O ile jedynka stanowiła pewną kompletną spójną całość i nie można jej było rozbijać na czynniki pierwsze, tak jak nie rozbija się działa sztuki na detale, tak w przypadku dwójki mamy grę duża bardziej dualistyczną. Ma swoje niesamowicie mocne momenty ale też sporo ewidentnych minusów:Zalety:- Klimat, muzyka, animacja, emocje, niektóre elementy grafiki jak rewelacyjna gra światła i cienia, ciekawa historia, głębia itp.Wady:- Grafika nasycona prostprocesingiem i różnymi filtrami przez co staje się obrzydliwie rozmyta i niewyraźna, przy jednocześnie bardzo wysokich wymaganiach sprzętowych.- Ekstremalnie krótka, w momencie kiedy zaczyna się rozkręcać i już wydaje się nam że jesteśmy w szczytowym momencie i powoli zmierzamy do epickiego finału ten finał następuje po kilkunastu minutach i jest mega słaby- Słaba walka, wszystko oskryptowane, słabe zagadki, czasem wręcz frustrujące. Podsumowując największym minusem jest to, że gra w pewnym momencie się urywa, końcówka jest wg. mnie fatalna i zostawia gracza z wielkim niedosytem. Coś poszło nie tak, opowieść z początku prowadzona tak pieczołowicie i starannie nagle zmieniła się w pisane na kolanie streszczenie, to jest chyba największy minus gry, brak całościowego spójnego działa.

Według mnie gorsza niż pierwsza część, ale to nadal kawal świetnej historii i technicznych możliwości Unreal Engine. Warto zapoznać się z tym tytułem. Polecam

F-E-N-O-M-E-N-A-L-N-A! Absolutne cudo i moje największe zaskoczenie roku. Pierwszy Hellblade, którego skończyłem po raz pierwszy jakiś miesiąc temu (zajął mi defakto 7.3h) więc jestem na świeżo uważam za grę dobrą z aspiracjami. Senua's Saga to istny majstersztyk. Klimat, udźwiękowienie, grafika, mo-cap, linia fabularna czy towarzysze, którzy strasznie mnie intrygowali. Graficznie na XsX wyrywa z kapci i po czasie nawet te paski mi nie przeszkadzały (usuwając te paski na PC wzrastają wymagania więc nic dziwnego, że je zastosowali). Mogliby tylko dać możliwość wyłączenia ziarna bo zabija to totalnie jakość obrazu.Rozdział 1-2 są genialne, 3 trochę słabszy, ale 4-5-6 to jakaś pieprzona poezja z naciskiem na 4. Muszę skończyć tę grę jeszcze raz, aby powtórzyć ten etap bo byłem w szoku jak to jest dobrze zrobione.Cut-scenki z udziałem Senui to często myślałem, że po prostu puścili filmik z prawdziwego studia, gdzie ucharakteryzowali Meline Juergens i kazali grać real-time. Najlepsza mimika jaką widziałem. Te emocje na twarzy, animacje. Cudo!Podsumowując to strasznie polecam samemu spróbować zagrać bo gra wciąga jak cholera i w dobie open-worldów tak klimatyczna gra na 8-10h jest świetną odskocznią.

Jako sympatyk "symulatorow chodzenia" i gier w ktorych glowny nacisk stawia sie na narracje, filmowosc, udzwiekowienie jestem Zachwycony i uwazam ze jest to zbrodnia na branzy gamingowej ze taka perelka jak Hellblade 2 nie ma wydania pudelkowego. Moze nie pamietam jakos bardzo wyraznie pierwszej czesci Senuy ale zdecydowanie zapamietam ta czesc dluzej i wyrazniej niz pierwsza. Grafika jest przepiekna, krajobrazy w grze rowniez mega dobre, mimika twarzy tak dobrze zrealizowana, ze tworzy ten mikro wow efekt i otwiera jakby nowa droge dla realizacji mimiki w grach. Animacje rowniez na bardzo wysokim poziomie choc nie zawsze bo zdazyly sie moze z dwa lub 3 momenty kiedy mialem wrazenie jakby konkretny kleb dymu lub ogien byl animacja 2D narzucona na screne i wklejona w odpowiednim miejscu rzucaly w oczy. Realizm ruchu tkanin, namiotow ktorych materialy powiewaja na wietrze, albo scena wygladala niesamowicie pieknie i realistycznie. Przejscia animacji w czasie walki z jednym przeciwnikiem na drugiego sa zrealizowane tak dobrze i plynnie ze ciezko bylo mi uwierzyc jak swietnie to zrobiono. HDR z problemami ale tego nie biore pod ocene bo prawdopodobnie jest to problem personalnych ustawien ale zeby to dobrze ustawic mialem nie maly problem. Finalnie bylo tak na 85% ok. Historia mnie wciagnela, postacie przekonywaly byly zywe, autentyczne pieknie wykonane. Fabula oczywiscie mogla by byc duzo dluzsza.Dzwiek wedlug mnie lepiej zrealizowany niz w pierwszej czesci i na Q701 z bardzo dobrego zrodla brzmialo to mega dobrze. Ogolna realizacja dzwieku jak i dobor glosow - Glos Cienia rowniez z pierwszej czesci i inne glosy pojawiajace sie w grze byly wrecz miodem na serce i uszy... Moglbym siedziec i sluchac. Poezja. Soundtrack rowniez ocenilbym 10/10 choc przyznam ze Heilunga sluchalem i poza Senua takze moje klimaty sciezek dzwiekowych i muzyce w klimatach pasujacych do "staronordyckiej" jak najbardziej trafily w moje gusta.No i jak by to byl film a nie gra to ocenil bym to bardzo wysoko moze nawet zastanawial bym sie nad czyms w okolicach 10.. Wiec... Momenty "zgadywankowe" czyli zagadki z kamieniami do ukladania i reszta mogly by byc trudniejsze bo byly tak proste ze nie sa zadnym wyzwaniem oprocz sztucznego wydluzenia wystarczajaco juz krotkiej gierki.Walki mogly by byc bardziej ugrywalnione, dodawac wiecej swobody itp.Grywalnosciowo oceniajac to jako gre niestety jest to bezwyzwaniowe branie udzialu w Poetycko i Genialnie przedstawionej historii z realizacja na najwyzszym poziomie. Niestety slaba to gra jak by na grywalnosc patrzec choc ja "fanem symulatorow chodzenia jestem" i totalnie mi to nie przeszkadzalo jakos w istotny soposob. Do gry zabieralem sie myslac glownie o audiowizualnym aspekcie i ten zostal w pelni dotrzymany oczekiwaniom dlatego nie jestem rowniez w stanie zanizac znaczaco oceny z powodu braku wyzwania, banalnosci gry i slabego aspektu grywalnosciowego skoro taki The Invincible bardzo mi sie podobal to i tutaj nie bede wymyslal ze oj jaki slaby gameplay skoro ja takie "gry przygodowe"uwielbiam. I strasznie podobal mi sie motyw Illtaug'i.

Zaliczona kompletnie. Moim zdaniem ta gra to ARCYDZIEŁO ! Na wielu polach także pierwsza gra która otworzyła nowe drzwi przyszłym produkcjom. - kapitalnie narracyjna, cała opowieść kompletna poprowadzona od początku do końca bez żadnych domysłów czy niedopowiedzeń stanowiąca kolejny rozdział z życia Senuy, opowieść angażuje od początku do końca - absolutnie fenomenalnie wykorzystany UE który w żadnej grze technicznie nie zbliżył się do takiego poziomu (nawet zbliżonego), to jak wygląda światłocień, HDR (cały gradient + mapowanie), cząsteczki opady deszczu czy śniegu, kierunek poruszania np. płatków śniegu, zachowanie cieczy, wszystko renderowane w czasie rzeczywistym, fotorealizm coś niebywałego - animacje twarzy, mimika twarzy, emocje przedstawione na twarzach postaci, ruch poszczególnych mięśni twarzy : żadna obecnie gra nie osiągnęła podobnego poziomu- choreografia walk : coś niesamowitego, wyobraźcie sobie za parę lat przyszłe gry np. Wiedźmina z taką choreografią walk czy starć, bardziej realnych starć nie widziałem w żadnej grze i nawet zbliżonego do tego poziomu - animacje ruchy, poruszania się postaci, czynności wykonywane przez postacie, siadanie, kucanie, wdrapywanie się, itd. oczywiście jest to zasługa wielu zapewne setek godzin z MC. - muzyka, poziom udźwiękowienia, ścieżka dźwiękowa - gra aktorska, dobór głosów postaci, przedstawienie emocji postaci - gęsty brutalny klimat całej opowieści - bardzo sensownie poukrywane elementy do znalezienia jak słupy czy drzewa (które opowiadają kompletne historie)- po przejściu gry dostęp do dwóch innych narratorów

Bardzo fajna odsłona, lepsza od jedynki. Dużo więcej się dzieje, mamy tu zarówno trochę walki, jakieś proste zagadki, trochę skradania (nie dając się załapać) no i tak widać że dali nam tutaj wszystkiego po trochu. Na pewno jest większy rozmach , niż w jedynce która była bardziej samotną przygodą z bohaterkom, tutaj mamy wszystkiego więcej i lepiej. Jedyna solidna wada to długość gry, bo mogła być dłuższa o te dwie godziny.