„Cóż za smutny dzień”. Zamknięcie legendarnego studia Monolith wywołało emocjonalną reakcję branży

Cóż za smutny dzień. Jedno z naprawdę wielkich, innowacyjnych studiów przestało istnieć. To prawie nierealne, że tak się stało. Trzymam kciuki za wszystkich poszkodowanych i mam nadzieję, że wkrótce znajdziecie swoje nowe przeznaczenie.

Implozja WB Games jest smutna. Współczuję deweloperom, których projekty obracają się w nicość. Rok 2025 nie będzie wcale lepszy dla gier. Inwestycje są minimalne, a strategie wydawnicze nadal umiarkowane i skromne. Jak jednak śpiewał Leonard Cohen: „We wszystkim jest szczelina, którą dostaje się światło”.

Serce pęka, gdy myślę o ludziach z Monolith Productions. Tak wiele ich niesamowitych gier towarzyszyło nam przez lata.

Nie przepadałem za F.E.A.R., ale doceniłem jego legendarne AI. W NOLF 1 i 2 po prostu uwielbiałem klimat parodii Bonda i kreatywność twórców. Natomiast Condemned 1 i 2 były mistrzowską klasą w budowaniu atmosfery.

Na marginesie, wszyscy najlepsi ludzie z Monolithu odeszli na długo przed jego śmiercią.

Shogo, F.E.A.R., NOLF. Lista jest długa.

Co za niesamowita spuścizna

Monolith zawsze będzie zajmował szczególne miejsce u mnie jako gracza.

RIP Monolith, nikt inny nie potrafił wycisnąć tyle z silnika Build.

Teraz, gdy Twoje imię również zostało złożone do grobu, może odnajdziesz spokój.

Zamknięcie Monolith Productions smuci. To była ogromna część mojej historii gier.

Począwszy od Blood (w którą nie powinienem grać w tak młodym wieku), poprzez Shogo, które wyprzedzało swoje czasy, aż po F.E.A.R. i Shadow of Mordor, żeby wymienić tylko kilka produkcji

Do diabła, nawet nie wiedziałem, że zrobili Claw, który był dość popularny w Polsce w tamtym czasie.