A skąd pomysł na K.I.T.T.a?. David Hasselhoff i gadający Pontiac podbili lata 80. Kulisy Nieustraszonego są równie szalone jak sam serial
Piotr Wasiak
- Trudne Michaela początki
- A skąd pomysł na K.I.T.T.a?
- Dlaczego się skończyło?
- Powroty K.I.T.T.a
- Inny ekran: nieustraszone gry wideo
- Panie K.I.T.T., jak się pan starzeje?
A skąd pomysł na K.I.T.T.a?
Skoro już przy K.I.T.T.-cie jesteśmy – skąd się wziął? Glen A. Larson tak po latach mówił o powstaniu K.I.T.T.a:
Myślałem o nim bardziej jak o komputerze. Jak o HALu z Odysei kosmicznej. To tego rodzaju obecność. Coś takiego bardziej wszechwładnego. (...) Samochód miał mieć sensory i samodzielnie jeździć. Miały być wyrzucane fotele… Chodziło też o takie jego możliwości, aby scenarzyści mieli z czym pracować. Strasznie pociągał mnie ten Pontiac, który wtedy jeszcze nie wyszedł. Dostaliśmy trzy pierwsze sztuki, jakie zjechały z linii montażowej. Nie poszły do dealera. Poszły do nas.
Larson przyznał bez ogródek, że to czerwone światło na masce to bezpośrednie nawiązanie do wizjerów Cylonów z Battlestar Galactica. Chciał, żeby widzowie natychmiast rozumieli: ten samochód ma własną jaźń. Te czerwone, pulsujące diody miały być jak „bicie serca” i jednocześnie taki wyraz świadomości. On patrzy i słucha. Zresztą nawet dziś pulsujące czerwone światło jest synonimem sztucznej inteligencji w popkulturze i używane było w kinie niezliczoną ilość razy. Jakiego koloru oko miał terminator? Czerwone.
Absolutny klasyk. Człowiek i maszyna współpracują, by czynić dobro. Źródło kadru: IMDB.
Osobowość K.I.T.T.-a to jednak zasługa przede wszystkim Williama Danielsa. Kiedy po raz pierwszy zaprezentowano mu zarys postaci, K.I.T.T. miał brzmieć bez emocji, dokładnie tak, jak w latach osiemdziesiątych wyobrażano sobie komputer, ale Daniels kategorycznie odmówił. Przekonał Larsona, że bez wyrazistej osobowości - nieco złośliwej i ironicznej, ale jednocześnie ciepłej i intelektualnej - serial nie przeżyje dłużej niż jednego sezonu. I miał rację. Jak sam wspomina w jednym z wywiadów:
Podczas nagrań próbnych próbowano narzucić mi sztuczną, zniekształconą manierę głosową. Zaproponowałem, bym przeczytał te kwestie swoim naturalnym głosem. Nie da się stworzyć wyrazistej postaci, rezygnując z naturalnej ekspresji i modulacji, jaką daje własny głos.
Daniels, który w tym samym czasie grał cynicznego chirurga w uznanym serialu St. Elsewhere, traktował Knight Ridera jako dodatkowe zajęcie. Na każdy odcinek poświęcał 50-90 minut nagrań, dostarczając montażystom trzy warianty interpretacyjne każdego zdania – szybki, wolny i pośredni.
Hasselhoff i Daniels przez długi czas w ogóle się nie znali. Spotkali się osobiście dopiero na oficjalnym przyjęciu bożonarodzeniowym NBC, gdy serial był już światowym hitem. Hasselhoff przez cały ten czas grał dialogi z martwą deską rozdzielczą, podczas gdy jego kwestie czytała zza kadru asystentka produkcji. Aktor wspominał, że to było jedno z najtrudniejszych doświadczeń w jego karierze - prowadzić naturalny dialog z maszyną, pośród pustynnego upału, bez żadnego partnera na planie.
Jak możemy przeczytać w artykule na stronie Hot Rod:
Gdy trzy egzemplarze Trans Am zostały zbudowane i potajemnie wywiezione z fabryki w Van Nuys, prace modyfikacyjne ruszyły pełną parą, ponieważ termin kręcenia pilotażowego odcinka serialu zbliżał się wielkimi krokami. Jon Ward, znany konstruktor samochodów z południowej Kalifornii, a także założyciel i entuzjastyczny uczestnik słynnej (a w niektórych kręgach niesławnej) grupy Banzai Runners z lat 80., wykonał wszystkie prace blacharskie w swoim warsztacie w Agua Dulce. Pracując na podstawie szczegółowych rysunków Schinelli, ukończył zadanie w około sześciu tygodni, pomimo ciągłych zmian wprowadzanych przez Larsona.
Schinella dostarczył również wymiary wnętrza i dane techniczne Michaelowi Scheffe, niezależnemu projektantowi studyjnemu, którego Larson zatrudnił do stworzenia skomplikowanej, komputerowej deski rozdzielczej dla K.I.T.T. Deska rozdzielcza, zaprojektowana i zbudowana w studiu Scheffe’a w Santa Monica, została zamontowana w co najmniej dwóch samochodach, a także w stacjonarnym modelu używanym do ujęć z bliska.
W miarę jak serial wymagał coraz bardziej spektakularnych scen kaskaderskich, zapotrzebowanie na kolejne samochody rosło. Ale szczęście w nieszczęściu, 11 listopada 1982 zdarzyła się roku w Selmie w Kalifornii katastrofa kolejowa. Wykoleił się pociąg transportujący nowe Chevrolety Camaro i Pontiac Firebirdy. Część samochodów odniosła minimalne uszkodzenia kosmetyczne, ale to wystarczyło, by prawo Kalifornii zabroniło ich sprzedaży. GM przekazało produkcji od 10 do 12 tych pojazdów za symbolicznego dolara za sztukę. Umowa zawierała jeden twist: po zakończeniu pracy na planie wszystkie musiały zostać całkowicie zniszczone. Zero możliwości trafienia na rynek wtórny.
Jak to? Sam jeździ?
Jednym z największych technicznych wyzwań serialu było przekonanie widza, że K.I.T.T. jeździ sam. Koordynator kaskaderów Jack Gill opracował do tego dwa rozwiązania. W jednym z samochodów zainstalowano pomocniczy układ sterowania w przestrzeni na nogi pasażera. Kierowca leżał płasko na podłodze, prowadząc samochód poniżej linii szyb, tworząc złudzenie pustego fotela.
Do bardziej dynamicznych ujęć – gdzie K.I.T.T. musiał gwałtownie nadjechać, obrócić się i otworzyć drzwi tuż przed wsiadającym Hasselhoffem – Gill zaprojektował i osobiście obsługiwał system „ślepej jazdy”. Użyto pojazdu z kierownicą po prawej stronie, zmodyfikowanego tak, że Gill siedział ekstremalnie nisko, ukryty pod pokrowcem imitującym pusty fotel.
Ta mechaniczna mistyfikacja przez lata zasilała fanowskie plotki - najpopularniejsza mówiła o osobie niskorosłej kierującej z tylnej kanapy. Spekulacje podsycały błędy montażowe, na których coś czasem było nieco widać…
Taka ciekawostka (nie, nie o pizzy z kebabem): Hasselhoff, po spotkaniu z grupą niesłyszących dzieci, które nie mogły śledzić ironicznych uwag i żartów K.I.T.T.-a, osobiście interweniował u producentów i władz NBC. Dzięki temu Knight Rider stał się jednym z pierwszych amerykańskich seriali niebędących kreskówkami z dodaną audiodeskrypcją.
