Titanguar

To odwieczny problem nauk humanistycznych. Nauki przyrodnicze podlegają stałym prawom Natury (np. 2+2 zawsze będzie 4), zaś podstawą nauk o człowieku (jak socjologia pana doktora habilitowanego) są tylko tezy, które potrafią zmieniać się nawet pod wpływem mód i koniunktury intelektualnej (np. pojęcie dzikości w dziejach ludzkości czy brzemię białego człowieka - intelektualne standardy epoki kolonializmu, które przeżyły się niczym wylewanie nieczystości na ulice)

Nie ma potrzeby wskrzeszać starych serii, gdy "Dungeons and Dragons" ma tyle settingów. Relacji między nimi nigdy nie dopracowano głównie dlatego, że wyszły za dość specyficznej kadencji Lorraine Williams

Najbardziej intrygujący element tej serii to... szpilki u wojowniczek. Pokazuje absurdalne poczucie humoru Niemców i jest kpiną z fali fantasy powstałej po "Dungeons and dragons" i "Red Sonji" z dekoltami w zbrojach płytowych, bikini z kolczugi i innych kostiumach kąpielowych z karaceny :)

Problemy pani Curry to dowód na teorię generacji. Co 8-16 lat zmienia się ogólna mentalność ludzi i dlatego wartości jednej generacji są niezrozumiałe dla innych

Ach, jak taki rodzaj SI przyda się różnej maści humanistom, filozofom i innym historykom. Sokrates jako osoba pojawia się w bezpośrednich źródłach do swojej epoki, ale już jego poglądy znamy tylko z drugiej ręki (i. e. Platon mógł wtrącić coś od siebie albo przemilczeć coś z czym się nie zgadzał)

Ale krytyczne myślenie zawsze było towarem deficytowym. Cywilizacja zachodnia wręcz zbudowana jest na obsesji, że całe ideologie się "wycina" (np. pojęcie herezji) lub "wkleja" (np. klasycyzmy, historyzmy, ewolucja/degeneracja greckich i łacińskich pojęć okołohumanistycznych). Krytyczne myślenie raczej przychodzi w pewnym wieku, gdy życiowy wiatr w oczy porysuje różowe okulary młodości, albo nauczy osłaniać oczy końskimi klapkami :)

Żyjemy w czasach, gdy postulat historii "o których nikt inny nie mówi, w niezapomniany sposób" najłatwiej spełnić. Wystarczy wyrzucić do kosza modę na remake'i (odgrzewany kotlet nigdy nie będzie świeży) i poprawność polityczną (Hollywood nie ma pojęcia o życiu społecznym)

Dziennikarka SI to tylko nowa wariacja starej patologii nauk humanistycznych. Co jakiś czas pojawia się megaloman z poczuciem władzy nad odbiorcą przez przekazywaną informację.

Swoje trzy grosze do upowszechnienia znaczników wtrąciła komercjalizacja medium - im wydawca gier bardziej skupia się na zarobku tym bardziej boi się wysilać szare komórki graczy

Zrobiliby coś nowego. "Ranczo" to typowy serial czasów swojej premiery (pierwszej dekady Polski w Unii)

Rolnictwo zawsze polegało na szukaniu kompromisu między uzyskaniem plonów, które zwrócą koszty produkcji a niewyjałowieniem gleby. Czasem ludzie wynajdują rozwiązania problemu (np. wpadli na pomysł płodozmianu w trakcie feudalizmie), a czasem to się nie uda i upadają cywilizację (np. teoria, że Majowie porzucali miasta, gdy pola wokół nich się wyjaławiały). To może być szokujące dla tych dwóch naukowców, ale ludzie osiągali to bez naukowców i bez symulatorów farmy

David Gaider nigdy nie stworzył duchowego spadkobiercy dla "Dragon Age". Czyżby sam nie wierzył w ten niewykorzystany potencjał serii?

Pani Redaktor, proszę zamienić słowo "wirus" na "patogen". Czynnikiem wywołującym epidemię zombie w TLOU był grzyb, nie wirus. Wirusy nie tworzą zarodników, bo nie są organizmami komórkowymi (to wręcz kod genetyczny w otoczce z białka) i są tak małe, że przenoszą się w całości

System levelowania "Obliviona" był zbyt prosty, żeby irytował. Więcej kombinowania i uwagi gracza wymagały gry z lat 1990-tych typu "Might & Magic" albo adaptacje "Dungeons & Dragons" na silniku Infinity

Jest prostsza odpowiedź: "Dragon Age" próbował pakować problemy społeczne współczesności ze scenerię w stylu "Dungeons & Dragons" i nie wyszło, bo Północnoamerykanie mają zbyt krótką historię, by potrafili myśleć humanistycznymi odcieniami szarości, jak to robią mieszkańcy Starego Świata

Fabuły oparte na kontrowersjach nie są tak szkodliwe jak tabloidyzacja mediów informacyjnych. Dziennikarstwo z wałkowaniem tematu dopóki jest kontrowersja i w ciągu 24 godzin pojawia się coś nowego jest atrakcyjniejsze dla psycholi i świrów, bo daje im mnóstwo danych i poczucie, że dla udanego odtworzenia akcji wystarczy uniknąć błędów poprzedników (jest jeszcze kwestia dokładności przekazu informacyjnego)

Bidulka obudziła się z ręką w hollywoodzkim nocniku. Fabryka Snów jest w fazie depresji w cyklu koniunkturalnym - mamy wysyp chałtur z powodu konkurencji gier video (w poprzednim cyklu depresję wywołała konkurencja telewizji, ale wtedy Hollywood uratowało kino Nowej Fali). Jeśli Nia chce łączyć wolność artystyczną z wymarzonym budżetem to musi albo przeczekać trudny okres (choć jako Afroamerykanka będzie laleczką producentów dla udawania progresywności), albo ocalić artystyczną duszę wracając do kina niezależnego

To odwieczny cykl życia mediów, że są lata twórcze i odtwórcze. Chyba nie da się go obejść na skróty, skoro dzieła każdej epoki wyrabiają w przyszłych twórcach przekonanie, że zrobiliby coś lepiej

Porzućcie wszelką nadzieję, wy którzy to czytacie - to zbyt poważna fabuła dla dzisiejszego Hollywoodu

Sumienie pani Nowak jest czyste, bo "realizm" w historii to często tylko stylistyka. Źródła z przeszłości podlegają selekcji naturalnej: czas eliminuje większość z nich w niepamięć, a te ocalałe są czytane przez pryzmat czasów współczesnych odbiorcy

Są złe, bo wielu scenarzystów próbuje wrzucić do fabuły jak najwięcej wątków kosztem przejrzystości struktury narracji

Swój swego poznał. Obaj panowie dorobili się na cudzych pomysłach, bo własnych nie miewają (postacie Liefelda to wariacje istniejących, tak jak filmy Feige'a to ekranizacje)

Chude lata Bioware mają stary morał: oczekiwanie, że twórca słynny z poprzednich dokonań powtórzy ich jakość w kolejnych (filmowa teoria autora) zwykle okazuje się pobożnym życzeniem fanów. Lepiej od razu sprawdzić autora scenariusza (filmowa teoria schreibera), bo to ta persona nadaje ostateczną postać dziełu

Świat jest mały. Michael G. Wilson to jedyny syn Lewisa, pierwszego filmowego odtwórcy Batmana.

Połowa z was komentuje swoje wrażenia z lektury nagłówka. Artykuł jest o wspomnieniach Tima Caina, którego naszła refleksja, że gracze mówią czego nie lubią w projektowanej grze, a nie potrafią zaproponować czym to zastąpić. Swoją drogą - sami twórcy wszelkich mediów też nie wiedzą czego chcą, bo zwykle pomysł jest przewspaniały, dopóki nie zacznie się go realizować. Widać to w postawie twórców dystansujących się po sukcesie jakiegoś dzieła, bo o co innego chodziło autorowi, a co innego zobaczyli odbiorcy, np. J. D Salinger i "Buszujący w zborze"

Seriale (sandboksy to ich growy odpowiednik) są potrzebne do [m]nie[j_]wymagającego obcowania z danym medium. Im wręcz nie wolno mieć zbyt inteligentnej fabuły, żeby odbiorca mógł "przewijać" dłużyzny i/lub nawet porzucić utwór, jeśli się znudzi

Superman pluje krwią. Lois nosi się w stylu dziennikarki gazety, a nie aktorki. Krypto jest za mały i zbyt kudłaty (to taki Miluś od Tintina z peleryną). Powinien być LEXCORP, a nie LUTHORCORP. Za to Luthorowi tak dobrze z oczu patrzy, czyli ZŁEM/ZŁOŚCIĄ/ZŁOŚLIWOŚCIĄ. W sumie to się może udać jako film

Wychowanie na Zachodnim Brzegu pozwala połudzić się nadzieją, że może Druckmann uchwyci niuanse działania prawdziwych ideologii (nacisk na religię wśród osadników na Zachodnim Brzegu ma powód polityczny). Mnóstwo fikcyjnych "złych" ideologii jest tylko nazwami do odznaczenia antagonistów utworu, tymczasem w prawdziwym świecie miarą sukcesu każdej ideologii jest liczba zwolenników, których potrzeby spełnia (bez poparcia zwykłych ludzi żaden Hitler przenigdy nie doszedłby do władzy)

Ciekawe jak twórcy z Naughty Dog ożywią taki sztampowy świat? Planeta z której bardzo trudno uciec to był świeży pomysł w czasach "Zakazanej planety". <"Burza" Szekspira w kosmosie> przemycała niepokoje zimnej wojny - izolowanie się i nieufność wobec siebie dwóch bloków militarnych zdolnych zniszczyć świat. Kosmiczni łowcy nagród byli atrakcyjni w czasach pierwszej trylogii "Gwiezdnych wojen". Wymierzanie sprawiedliwości "poza prawem" było echem lęków fali przestępczości trapiącej amerykańskie miasta w latach 1970-80-tych. Oba filmy zostały klasykami, bo pokazywały światy zrodzone z wyobraźni twórców, ale w których widzowie nie czuli się zagubieni właśnie przez nawiązania do otaczającej ich rzeczywistości. W zapowiedzi "Intergalactica" jedynym nawiązaniem to rzeczywistości jest tylko wyłączność gry na Playstation 5 (koncern Sony musiał się czymś pokazać na TGA 2024)

Facet ma rację - krótsze utwory łatwiej zaskakują odbiorcę przez prostszą, lepiej wyważoną konstrukcję i nie męczą dłużyznami jeśli autor nie trafił z przekazem. No i chytra sztuczka krótkich utworów tkwi w niedopowiedzeniach - one dłużej zasilają wyobraźnię odbiorcy niż długie fabuły, które podały pod nos wszystkie szczegóły, skutki, interpretacje wydarzeń

Podejrzewam, że proponowane światy były zbyt sztampowe, żeby zainteresować inwestorów. Hudson reklamował się ogólnikiem, że "z kolegami pracuje nad czymś niesamowitym", zaś Walters - że "chce zrewolucjonizować segment gier opartych na narracji". Trwa kryzys w branźy gier video, więc głośne nazwisko projektu to już za mało, żeby ryzykować pieniądze

Strach Ridley'a był potrójnie zrozumiały: film miał oczekiwania powtórzenia komercyjnego sukcesu po "Obcym", był adaptacją mało znanego wówczas pisarza Philipa K. Dicka (autor kibicował filmowi, ale nie dożył premiery, podobnie jak sukcesu swoich dzieł - obie kwestie pomściła historia), zaś Pauline Kael była mocnym nazwiskiem wśród krytyków filmowych XX wieku (unikała trendów, mód, ideologii i deklarowała osobiste podejście do każdego filmu, a że publikowała to "swoje zdanie" w opiniotwórczym "The New Yorker" to mogła wpływać na bardziej odtwórczych krytyków)

Cenzury to walka z wiatrakami, bo ich autorzy nie rozumieją, że świadomością zbiorową rządzą emocje, a nie idee

Dr Shadi Bartsch też jest pośrodku prawdy. Byłoby dziwne, gdyby Rzymianie nie znali rekinów, bo Morze Śródziemne było centrum ich cywilizacji (Mare Nostrum), żarłacze białe (standardowy rekin ludojad) występują aż po wybrzeża Azji Mniejszej (dziś: Turcji), a żarłacze tygrysie (drugi na podium ludojad) występują w Morzu Czerwonym (no i Egipt był spichlerzem Rzymu, więc Rzymianie musieli pilnować także tego akwenu). Fikcją są rekiny w naumachiach: naumachia to były zwykłe doki do rozgrywania bitew morskich, a rekiny wymagają dość specjalistycznej opieki zoologicznej (ze źródeł wiadomo, że Rzymianie rzucali niewolników murenom, ale to powolne rybiska, więc Hollywood nie miałoby co pokazać) :)

A jeśli ten Gaider to jakaś postać tragiczna, którą zabolało odsunięcie od produkcji gry? Mnóstwo twórców gier video wypowiada się o markach, w których produkcji już nie uczestniczy, ale robi to okazyjnie, Jeden tylko Gaider regularnie publikuje swoje wypowiedzi o Dragon Age, w których przedstawia je jakby to było dzieło kultowe, a fani nie mieli nic innego do roboty niż wyszukiwanie ukrytych smaczków

Hollywood pokazuje środkowy palec ilekroć ekranizuje dzieła innych mediów. Produkcja filmu to inwestycja ekonomiczna, więc producenci chwytają się pomysłów z zewnątrz, żeby zmniejszyć ryzyko klęski. Dalej ta desperacja osiągnięcia zysku powoduje, że marketing ekranizacji sugeruje jej wyższość nad pierwowzorem (przecież gniotu by nie ekranizowali). Widać to np. w zwiastunach, gdy wzmianka o pierwowzorze jest ograniczona do podania tytułu lub autora, a cała "soczystość" fabuły zawiera się w klipach z filmu :)

Czy narzekanie Salima nie jest zbyt idealistyczne? Jako aktor, który posiada studio produkcji gier video (a więc ma doświadczenie w dwu mediach), potrafi szerzej spojrzeć na medium niż wspomniani "kierownicy, którzy nie mają kontaktu z medium", ale chciałby zbyt wiele zmienić od razu. Wszystkie media fabularne przerabiały etap taśmociągu produkcyjnego i zawsze to był tylko szczebel w ich ewolucji. Pewnego dnia sztampa przestanie zarabiać, zamilkną ludzie ze stanowisk komercyjnych, a do głosu dojdą ci ze stanowisk artystycznych i nastanie okres Nowej Fali

To normalne, że puryści istniejącej marki nerwowo/histerycznie/paranoicznie reagują na próby jakichkolwiek zmian, bo mogą być na gorsze. To raczej twórcy FBOS-sa równie dobrze mogli wydać swoją grę pod nową marką i mieć spokój od ataków fan/atyk/ów istniejącej, choć wtedy koszty marketingu świeżynki poszłyby w górę

Prościej byłoby Konami zrobić duchowego spadkobiercę, bo seria MGS jest zbyt przesiąknięta Hideo Kojimą (dla sympatyków stylu będzie to "osobowość", a dla przeciwników - "ego"), by jakikolwiek reboot, remake i inny sequel wyszedł z jego cienia

Ta śmieszna i straszna obsesja, że jednym dekretem prawnym da się zaraz naprawić zło świata - niestety - jest wpisana w europejską mentalność

Ciekawe jak powstają nazwy robocze/kodowe gier? Nazwy typu "Projekt Orion" i powyższy "Cyber Slash" są zupełnie nijakie. Nie budzą głębszych emocji, ani skojarzeń niż potrzeba odwiedzenia kuchni lub łazienki podczas posiedzenia przed kompem :)

Może Ortega ma ambicje zawodowe? Zbyt dokładne klony rozpoznawalnych marek (mało zmian schematu, np. zmiana płci lub pochodzenia etnicznego głównej postaci) rzadko wychodzą z cienia pierwowzoru, a aktorzy męczą się, bo producenci wymagają naśladownictwa kolegów po fachu

Może to kwestia niedoboru (lub nawet braku) aktorów dubbingowych potrafiących mówić dialektem sycylijskim? Geografia (rozwinięta linia brzegowa, wyspy) i historia (długotrwałe rozbicie terytorialne) Włoch powodują, że niektóre dialekty są dla siebie ledwo zrozumiałe, a zdaniem niektórych językoznawców język sycylijski jest odrębnym od języka włoskiego

Propaganda sugerująca poczucie zagrożenia wobec moralności jej odbiorcy jest zupełnie nieskuteczna w czasach portali społecznościowych, bo każdy przekaz, który zainteresuje odbiorców generuje setki różnych ujęć tematu

Ten styl nawiązuje do prerafaelitów, a nie impresjonistów. Prerafaelici nawiązywali do historii i legend (impresjoniści malowali tematykę współczesną - im wówczas)

Facet zwraca uwagę na problem, który jest ezoteryczny dla "władców" Hollywood. Każda mniejszość etniczna i religijna ma zupełnie różne doświadczenia społeczne i polityczne, dlatego pakowanie ich przedstawicieli w role "etnicznych pomagierów" lub przebieranie za postacie stworzone domyślnie jako biali ludzie nie działa poza satyrą

Ciekawa taktyka marketingowa z robieniem hype'u przez rebooty newsa. Pierwszy domysł o tym, że "The Elder Scrolls VI" będzie się toczył w Hammerfell, krainie Redgardów, pojawił się zaraz po premierze zwiastunu z 2018 roku, gdy fanatycy gry zasugerowali, że kontur gór na filmiku to odwrócenie linii horyzontu widzianej ze skyrimowego Markarthu. Pierwszym rebootem był news o zmaganiach Bethesdy z jakimś pisarzem postapokaliptycznym o zarejestrowanie znaku handlowego "Redfall" - sugerującego nawiązanie do Redgardów. Teraz to. Na koniec pewnie okaże się, że chodziło o Elweyr :)

Fani danej marki mogą sobie narzekać, ale to właściciel praw do marki jest najlepszym decydentem jak ją rozwijać. Doszedłem do tej prawdy życiowej na komiksie "X-Men" - najlepszym okresem serii były odcinki autorstwa Chrisa Claremonta (superhero soap opera), późniejsi scenarzyści zrobili z mutantów alegorię rasizmu (ci słabsi po prostu wklejają mentalność sprzed stulecia w przedstawienie świata XXI wieku), ale odcinki sprzed Claremonta też były słabe (jakby Stan Lee i Jack Kirby zostawiali lepsze pomysły na inne serie)

Jest jeszcze jedna opcja: Hasbro tworzy dział do produkcji gier video. Jako właściciel licencji do wielu marek będzie najbardziej kompetentnym zarządcą

Skoro odbiorcy rozpoznają dane utwory jako klasykę to znak, że gry video stały się DOJRZAŁYM medium. Klasyka służy za szablon późniejszych dzieł; większość naśladownictw nigdy nie wyjdzie z jej cienia, dzieła odtwórcze będą przez nią miażdżone jak mucha na szybie samochodu, ale będą też prace z ambicjami i to one będą powoli drążyć skałę pod klasykami, by z czasem zająć ich miejsce

Marka "Dungeons and Dragons" ma pecha do zarządzających nią osób. Niby jest mnóstwo materiału do adaptacji (bo multiversum), marka ma w zapleczu nostalgię i jest klasyką w swoim medium, ale zawsze coś idzie nie tak

Myślę, że jest jeszcze inna strona problemu: epoka blockbusterów spowodowała pojawienie się przekonania, że utwory muszą być uniwersalne i "dla każdego". Normalny odbiorca mediów wie, że to bzdura: jeśli dany utwór (film, książka, gra video, muzyka) mu podejdzie - to fajnie, a jeśli nie - to trudno, bo tego kwiatu jest pół światu

Mogło pójść o różnice między europejskim a amerykańskim podejściem do symboliki, znaczeń wyrazów i historii. "Dla Europejczyka tysiąc mil to szmat drogi, a dla Amerykanina 1000 lat to szmat czasu", więc Europejczycy ze swoją długą historią bywają bardzo drobiazgowi w kwestii odwołań i zapożyczeń, zaś Północni Amerykanie ze swoimi długimi odległościami często wrzucają motywy do jednego worka, jakby to były obrazy mijanych miejsc za oknem samochodu (np. toporność pomysłu feudalnej przyszłości u Herberta)

Bez nerwów. Artykuł w stylu lifestyle to tylko fajne urozmaicenie do gameplay'ów i zapowiedzi. Portal jest niszowy (bo tematyczny, a nie ogólnoinformacyjny), więc takie artykuły zawsze będą w cieniu głównej tematyki

Cywilizacja nie cofa się w rozwoju, tylko stoi w miejscu, bo próby cenzurowania kultury (i religii - jakby nie patrzeć to satelita kultury) były ZAWSZE. Minus, że mądrale, którzy ubzdurają sobie, że wiedzą coś lepiej to zjawisko naturalne ludzkiej natury. Plus, że próby cenzury zawsze prowokują próby ich rozpracowywania

Nikłe szanse na powodzenie rebootu TAKIEGO serialu. Fabuła, klimat, nawet sposób stworzenia bohaterów "Z Archiwum X" to owoce specyficznej sytuacji politycznej lat 90-tych, jaka zakończyła się na zamachach 11 września. Zmieniły się też trendy w miejskich legendach i badaniu zjawisk paranormalnych. Może coś zmieniłaby zabawa w anachroniczną stylizację świata serialu, tak jak w filmach Tarantino są wieczne lata 70-te, a u Lyncha - 50-te

Problem z nowymi markami jest taki, że korpy chcą klonować bestsellery z pominięciem etapu budowy charakteru serii. Jak tak patrzę na historie marek, które odniosły sukces to ogromna większość rozwijała się jak w dowcipie o prowadzeniu wykładu: "przez pierwszą połowę mówię o czym będzie wykład, a przez resztę - co chciałem przez to powiedzieć". Etap "o czym będzie wykład" to otwarcie serii, czasem parę odcinków zanim się rozkręci. Etap "co chciałem przez to powiedzieć" następuje, gdy marka stała się rozpoznawalna, korpy mają oczekiwania sprzedaży, a fanatycy - oczekiwanie powtarzalności i nietykalności pewnych elementów poprzednich odcinków

Argument ZA - Ryan Gosling ma pewne doświadczenie z rolami przygodowymi, bo świat usłyszał o nim, gdy zagrał "Młodego Herkulesa" (po tym jak Kevin Sorbo rzucił "dorosłą" rolę). Argument PRZECIW - typy eskapizmu postaci granych przez Goslinga i Stallone należą jednak do bardzo różnych dekad: Rocky - lata 1970-te ze zmęczeniem zimną wojną i zwróceniem uwagi na zwykłych ludzi; Rambo - ewolucja "problemu" lat 1970-tych (ww. zmęczenie zimną wojną sprawiło, że zauważono problemy psychiczne weteranów wojen) w bohatera lat 1980-tych (skoro zabija "złych" to już jest "dobry"); młody Herkules - próba reaktywacji bohatera lat 1990-tych, gdy nie było już zimnej wojny, więc świat mógł się rajcować "Słonecznym patrolem" w wersji fantasy

Inne media też miały okresy cenzorskiego szaleństwa. Rozwój komiksu uratowały komiksy podziemne poczynając od Tijuana bibles. Rozwój filmu uratowało wydzielenie się kina klasy B i pornograficznego, które potem ewoluowało w exploitation i wróciło do głównego nurtu w ramach ruchu New Wave. Rozwój gier ratują indyki, a może już istnieje coś bardziej krwistego i bez ratingowego pieprzenia? :)

To musi być honorowy człowiek. Wziął tylko 200 euro za robotę przy ilustrowaniu urojeń pseudo-obrońców moralności, a mógł tych świrów naciągnąć na więcej

Żadna strata z brakiem romansów. Biologia i psychologia oferują dziesiątki opcji relacji między osobami. Fajnie by było zobaczyć drużynę bohatera i towarzyszy, gdzie relacje są nieodwzajemnione (romans, gdy jedna postać najzwyczajniej nie jest w jego/jej obiektu westchnień) albo nawet toksyczne (gdy rywalizacja postaci osiąga takie poziomy obsesji, że gra odblokowuje psychotyczne możliwości)

Deklaracja pani Walther: "Jak już mówiłam w wielu wywiadach, wszyscy spodziewaliśmy się, że tak będzie, więc bylibyśmy mile zaskoczeni, gdyby było inaczej" sugeruje gotowy plan B. No i gotycyzm ma parę innych odmian niż wiktoriański neogotyk znany z "Bloodborne'a"

Naturalna radocha człowieka piszącego fabułę, gdy raz na jakiś czas trafi się dzień bez blokady twórczej, bez wewnętrznego krytyka i bez złych pomysłów, więc endorfiny przyprawiają oczy autora o różowe okulary :)

Gry video nie są pierwszą branżą, która robi widły z igły prywatnej opinii Andrzeja Sapkowskiego. Wiele lat temu w "Nowej Fantastyce" był artykuł kpiący z mentalności polskich wydawców z przełomu wieków, którzy byliby gotowi przedstawić załamanie się Sapka przy lekturze miernoty w formie "Andrzej Sapkowski płakał nad tą książką"

Na początku stulecia gatunek apokalipsy zombie był prawie na śmietniku historii, więc Robert Kirkman nakłamał w propozycji wydawniczej złożonej Image Comics, że pojawienie się zombie w "The Walking Dead" to sprawka kosmitów

Prościej. Cykl życiowy marki Marvel Cinematic Universe dobiega końca

Jednak dobrze się stało. Źródłem scenariusza "Cobry" była powieść "The Running Duck" (AKA "Fair Game") Pauli Gosling, którą w połowie lat 1990-tych znowu zekranizowano (Stallone zrezygnował z roli, gdy plan zdjęciowy przeniesiono do Miami, w rolach głównych obsadzono Williama Baldwina i Cindy Crawford, a powstałe dziełko próbowało podebrać po piętach "Cobrze" w walce o Złote Maliny i... przegrało ten wyścig z "Showgirls")

Dziwnie brzmi wyznanie projektanta gry o konsultacjach z jezuitą, żeby określić rolę religii w inspirowaniu ludzi do podróży międzygwiezdnych, skoro podstawą ekspansji terytorialnej Stanów Zjednoczonych w XIX wieku była ideologia Objawionego Przeznaczenia (Manifest Destiny) :)

Nigdy nie rozumiałem fenomenu "Gwiezdnych wojen". Amerykańska literatura sci fi stworzyła mnóstwo lepiej napisanych światów, które można rozkręcić w marketingowe molochy

Scenariopisarstwo SI sprawdzi się w niskobudżetowej części kina komercyjnego typu cheapquele i kino klasy B (pisane z użyciem przycisków CTRL+SHIFT dla oddania poczucia jego ego). Do wszystkich rodzajów kinematografii ambitniejszej niż Michael Bay jednak potrzeba człowieka do nadania filmom osobowości

Pomysł jest wiele starszy niż jakieś "Black Mirror". W noweli "Jasna zielona gwiazda" Luciusa Sheparda narrator-bohater wspomina wrażenie sztuczności reakcji awatarów jego dziadków zapisanych po śmierci w cyberprzestrzeni

Będę szczery. W 1175 roku po Ciszy nie było żadnego Rozliczenia! To propaganda Gryphonheartów dla ukrycia faktu eksterminacji Kreegnan oraz istnienia świata Antagarich przed odwetem ich rodaków, a także wzrokiem niepowołanych (graczy) :)

Bardzo zdrowe podejście biorąc pod uwagę trudne doświadczenia Moore'a z samą tylko branżą komiksową. Czytałem, że prawa do "Watchmenów" mają wrócić do niego, gdy DC Comics przez rok nie wyda żadnej pozycji z tej marki

Jak na złość Gaiderowi idea multiversum trafiła nawet do nauki historii. Przecież źródła do tych samych wydarzeń opisywane są z różnych punktów widzenia (są "skażone" emocjami i poglądami kronikarza), dalej - ich opracowania historiograficzne zawędrują czasem do rzeczywistości równoległych (bo to autorskie interpretacje źródeł, napisane "po swojemu"), zaś historyczny bohater grupy X często bywa złoczyńcą lub drugoplanowcem w historiografii grupy Y :)

Z Gaidera przemawia niespełniony literat, który chciałby za jednym przysiadem napisać wiekopomne dzieło. Tworzenie gier video to kompromisy między scenarzystami, programistami, grafikami i producentami. Każdy z nich chciałby dać popisu swoich umiejętności, ale musi liczyć się z ograniczeniami charakteru pracy i poziomu umiejętności pozostałych, żeby nie psuć ich pracy i całości

Aż pofatygowałem się sprawdzić, czy producentami Monster Energy Drink nie są przypadkiem Amerykanie... No cóż... W tej chwili bardziej zaskakuje mnie, że już jutro Wielkanoc :)

Z perspektywy odbiorcy kultury: prawem fabuły jest łamać wszelkie zasady rządzące światem odbiorcy tak długo, jak służą one rozwojowi pierwszej i rozrywce drugiego. Z perspektywy humanisty: średniowiecze miało reguły Treuga Dei, które miały regulować konflikty między feudałami, współczesność ma konwencje genewskie, które mają "cywilizować" prowadzenie wojen, więc za kilkadziesiąt/kilkaset lat ludziom znowu się odmieni i będą kolejne reguły pakowania wojen w jakieś zasady, które będą obchodzone przez cyników i podtrzymywane przez idealistów

sasuke284
Giants nie muszą wysilać się na większe innowacje, bo jak dotąd nie mają poważnej konkurencji w niszy, którą zapoczątkowali. No i poza Europą, Ameryką Północną, Brazylią i Australią nie ma innych światowych graczy w branży rolnictwa przemysłowego (temat gier)

"UFO" to bezpieczne słowo amerykańskich służb na wszelkie zjawiska na niebie, jakich nie dało się rozpoznać w czasie ich wystąpienia. Kilkanaście lat temu te właśnie służby przygotowały raport na temat metod pacyfikowania wewnętrznych rozruchów, w którym buntowników określono terminem "zombie" na wypadek jego wycieku. Takie zmniejszenie kontrowersji przez nomenklaturę zadziałało w pokrętny sposób, bo połowa histerycznych obrońców demokracji jacy mogli i zareagowali na wyciek raportu zasugerowała się, że dokument przygotowuje na prawdziwą apokalipsą zombie, a armia Stanów jest w posiadaniu środków do produkcji żywych trupów :)

To tylko polityk ustroju demokratycznego. Musi wziąć na warsztat jakiś temat, że niby coś tam robi za pieniądze podatników. Oczywiście temat jest oklepany (znany docelowym wyborcom) i wybrany przez speców od marketingu politycznego, żeby nie zgrzytał z wizerunkiem

Nowa technologia, ale problem bardzo stary. Sięga co najmniej początków XX wieku, gdy dadaiści wymyślili robienie sztuki z istniejących przedmiotów (tzw. ready made). Komiksiarze z kolei mają żal do Roy'a Liechtenesteina, który dostał się na artystyczne salony przez kopiowanie w obrazach kadrów z komiksów innych autorów

W przeliczeniu sumy na liczbę wpłacających wyszło mi 664,45 zł od osoby. Amerykańcy obrońcy moralności mieliby powód do uznania gry za satanistyczną :)

Komedia może uratować film. "Dungeons & Dragons" z 2000 roku było mdłe, bo twórcy bali się nawrotu kontrowersji wokół gry z lat 1980-tych, a w 2000 roku nie było jeszcze filmowego "Władcy pierścieni" i połowy marek fantasy do skopiowania (a zwłaszcza - do SPARODIOWANIA)

Może to i dobrze. GRRM może mieć słomiany zapał, bo przyznał w jednym wywiadzie, że nie dokończył połowy rozpoczętych cykli opowiadań (z cyklu można potem sklecić powieść; to tzw. fix-up)

Dobry horror to właśnie puenta. Komiks przypomina anegdotę o najkrótszym opowiadaniu grozy świata: "Ostatni człowiek na świecie spędzał wieczór w domu. Nagle usłyszał pukanie do drzwi"

Teorie spiskowe o popkulturze to niewyczerpalne źródło pomysłów dla twórców komercyjnych. Po co robić "płaskiego" klona czegoś, co się sprzedało dla odcinania kuponiki (jak uczą spece od marketingu), skoro można tego klona doposażyć w pomysły z teorii spiskowych i uzyskać coś świeżego?

Nadal pozostaje nadzieja, że Martin już dawno napisał całą sagę i od lat tylko doi kasę i testuje cierpliwość fanów. Przyczynkiem do takiego pomysłu jest fakt, że autor pracował kiedyś nad serialami dla telewizji, gdzie śmiertelnie poważną kwestią jest oddawanie scenariusza w terminie ("Strefa mroku", "Piękna i bestia", opowiadanie "Piaseczniki" posłużyło za pilota wznowienia serialu "Po tamtej stronie", a serial "Doorways" mógł zostać czymś na wzór "Slidersów", gdyby nie skończył się na pilocie)

Na przeszkodzie monopolizacji rynku mediów fabularnych przez produkcyjne molochy stoi zwykły ludzki gust. Molochy mogą sobie produkować papkę, ale pewnego dnia ona się znudzi i odbiorca pójdzie szukać doznań kulturowych gdzie indziej. Zauważyłem to podczas poszukiwań muzycznych - przez marketing typu listy przebojów, klasyka i promowanie danych artystów człowiekowi umyka twórczość bardziej mu przyswajalnej niż jakikolwiek mainstream

Niestety, w przypadku kontynuacji istniejącej marki konflikt twórcy i odbiorcy dochodzi do tego krytycznego stanu, że obie strony mają swoje racje: autor ze swoją wizją rozwoju (często miał ją od początku tworzenia serii) i odbiorca ze swoim wyobrażeniem o utworze (bo się żył z postaciami i/lub światem)

Wybryki celebrytów to świetny argument za likwidacją systemu gwiazd. Koszty produkcji filmów w Hollywood tylko rosną wskutek przegrywanej konkurencji z grami video, więc gwiazdy i czerwone dywany to coraz częściej tylko łabędzi śpiew za czasami świetności

Przypomina sytuację z opowiadania Kira Bułyczowa "Wspólna wola narodu radzieckiego". W czasach Breżniewa kosmici skontaktowali się z największymi mocarstwami Ziemi (oczywiście: Stany, ZSRR i ChRL) z ofertą użyczenia im kabin do wskrzeszenia jednej postaci historycznej, jaką najbardziej wielbią mieszkańcy danego państwa. Propagandowo zaplanowano wskrzesić Abrahama Lincolna w Stanach, Marksa w ZSRR oraz Mao w ChRL, niestety świat człowieka od światu polityka dzieli otchłań: w Stanach do życia wróciła Marylin Monroe (i żyła sobie długo i szczęśliwie), w Chinach z martwych powstał Konfucjusz (zmarł po miesiącu wskutek zgryzot życia w komunizmie), zaś u Sowietów - szef KGB Jurij Andropow zabezpieczył się przed wolą ludu i wysadził w powietrze osobę wychodzącą z kabiny - okazało się, że zamiast Marksa z kabiny wyszedł muzyk Włodzimierz Wysocki :)

Gwiazda filmowa i nieśmiertelność? Brzmi jakby inspiracją był odcinek "Queen of the Nile" z serii "Strefa mroku", gdzie dziennikarz udaje się na wywiad z gwiazdą filmową, odkrywa anachronizmy w jej życiorysie (np. jej portret datowany na ćwierć wieku wcześniej, a na którym wygląda tak samo jak w czasie wywiadu) i kończy jako dawca energii życiowej - w puencie pojawia się wzmianka, że to sama Kleopatra :)

RipRoy
Myślę, że ideologie w grach video nie mają takiego wpływu propagandowego jak filmy, telewizja, czy prasa, bo odbiorca tego medium wchodzi w interakcję z nim, a nie biernie odtwarza przekaz

Selen
Taka uroda Amerykanek. Ameryka w dokumentach i reality shows jest jak ponura rzeczywistość równoległa względem Ameryki z fabuł :)

Świetny temat wziął na film, ale znając Uwe Bolla to może być tylko próba zaklepania tematu przed konkurencją. Historia Eliotta Nessa, pogromcy Ala Capone, który NIE poradził sobie z rozwiązaniem sprawy seryjnego zabójcy w Cleveland, została już podjęta w komiksie "Torso" B. M. Bendisa z 1998 roku, a próba jego ekranizacji dała autorowi wgląd w dziwaczny świat Hollywood ("kto ma prawa do Eliotta Nessa"), więc zrobił o tym komiks :)

To tylko ogłoszenie jakiś naukowców, żeby się pokazać z badaniami i zdobyć trochę grantów na ich rozwój. Samo odkrycie nie oznacza, że da się je przerobić na jakikolwiek komercyjny proces technologiczny

Presja społeczna to fundament działania społeczeństw, bo reguluje je i regeneruje (utrwala pozycje jednych jednostek i idei kosztem drugich - w końcu "wspólny wróg" to bardzo ważny czynnik jednoczący). Na szczęście istnienie konformizmu (maskowania się przed tym "co ludzie powiedzą") pokazuje, że presja nie działa jednak tak bezwzględnie, jak by chcieli jej propagatorzy. Bo przecież ludzi gadających człowiekowi jak ma ŻYĆ jest przesyt, ale gdyby człowiek szukał kogoś kto miałby za niego UMRZEĆ - to okazuje się, że jest głęboki deficyt :)

Bardzo dobry kierunek artystyczny, bo styl Saturday Morning Cartoons jest już nieco zapomniany, a dobrze rozegrana nostalgia pozwoli zaoszczędzić na marketingu. Cała reszta zależy od mechanik tej gry

Często jest tak, że producenci z mediów wysokobudżetowych przychodzą do twórców mediów niszowych i się szarogęszą z ich dziełami. W ten sposób latami psuto ekranizacje komiksów ("Kaczor Howard" i "Captain America" z lat 1980-tych) i gier fabularnych ("Dungeons & Dragons" z 2000 roku). Gry video mają dziś świetne szanse, by unikać widzimisiów filmowców, bo jako medium przebiły dochodowością film

Pierwsze seriale były antologiami i to jest najlepsza forma tego medium. Nie terroryzują widza "drogą bez powrotu" (przerwiesz oglądanie = zgubisz wątek), nie męczą aktora mrocznym widmem tej jednej roli (Patrick Stewart zaczynał grać Jean-Luc Picarda jako uznany aktor szekspirowski), nie grożą efektami ubocznymi życia na planie (aktor chce odejść lub umarł, więc scenarzyści muszą naprędce skombinować zakończenie wątku odgrywanej postaci) i serial nie skończy się wielkim kolapsem (zamykaniem wielu wątków w ostatnim odcinku), ani wielkim cliffhangerem

Widziałem kiedyś program przyrodniczy o rysiach. Otóż, weszły one do kultury za sprawą futra. Wilcze ma to do siebie, że szybko linieje i żadne garbowanie mu nie pomoże, a lis to nie jest godny drapieżnik na kołnierz dostojnika, więc się rysiom dostało.
Z drugiej strony jest jeszcze średniowieczna symbolika z bestiariuszy (https://legacy.bestiary.ca/beasts/beast135.htm):
- samica rysia rodzi tylko jedno młode w życiu (ma to odbicie w przyrodzie - rysie przegrywają konkurencję z wilkami);
- ryś ma tak dobry wzrok, że widzi przez ściany;
- mocz rysia na powietrzu twardnieje w rodzaj klejnotu o kolorze płomieni (bursztyn?); rysie mają wydalać go do gruntu/na piasek (według Pliniusza Starszego - żeby w ziemi szybciej stężał w klejnot; według Izydora z Sewilli, żeby ukryć cenny klejnot przed ludźmi).

Zdzichsiu
Czytałem kiedyś felieton, w którym autor-pisarz zwracał uwagę na przykry los literatów z listy kandydatów do Nobla. Mają to być ludzie zgorzkniali, którym co roku rośnie żal do świata, gdy nagroda trafia do kogoś innego. Patrząc na wiek i regionalizm wielu literackich noblistów (zwykły czytelnik dowiaduje się, że taki gość istnieje dopiero, gdy ten dostanie nagrodę) - to dość wiarygodny domysł

Mam żal do "DA:I", że uwierzyłem w markę Bioware. Piękne grafiki i animacje postaci i NIC poza tym. Męczyłem kilkadziesiąt godzin i fabuła nie zaskoczyła (cały czas była sterylna jak w jakimś tutorialu). Z postaciami się nie zżyłem i olałem ich rozwój (jestem wdzięczny za opcję Auto-awansu w karcie postaci, no chyba, że to wyraz wątpliwości twórców nad własnym dziełem)

Śródziemie jest bardzo mocną marką. To dobrze dla fanów i właścicieli praw autorskich, bo zepsuta adaptacja spłynie po nich jak po kaczce. Ale to też źle dla ekranizatorów, bo znowu niczego się nie nauczą z klęski (że wszelkie adaptacje to po prostu twórczość wtórna, ich miejsce w kulturze jest między filmami klasy B a pornosami).

Bardziej pasowałaby do czegoś z "X-Menami".
Powód 1. Fantastyczna genealogia pani Johnson. To wnuczka Tippi Hedren ("Ptaki") oraz córka jej dwukrotnego zięcia - Dona Johnsona ("Chłopiec i jego pies", ponoć także miał być Michaelem Knightem w serialu z lat 80-tych).
Powód 2. Chris Claremont, który stworzył stylistykę X-Menów jako alegorii "uciemiężonych mniejszości", notorycznie używał elementów BDSM. Postacie w jego fabułach miały wysokie prawdopodobieństwo bycia ofiarą jakiejś formy unieruchomienia lub wyłączenia supermocy (na czas pitolenia złoczyńcy), wykonywania scen akcji nago i poddania praniu mózgu (a wszystko to - BEZ SEKSU).

Faktycznie będzie survival - łazić w dziczy z takim toporem (zbyt szeroka głownia na użytek praktyczny) :)

"Magia Bioware" to tylko slogan marketingowy, żeby studio było rozróżnialne od "szeregowych wyrobników". Marvel Comics ma frazę "House of Ideas", której znaczenie również zmienia się po amplitudzie od symbolu do memu

Przypadki "Z Archiwum X" i "Pogromców duchów" pokazały, że wiele marek nie da się uwspółcześniać, bo oferowana tematyka tych dzieł trafiła w nastroje danej epoki (odpowiednio: niepokoje po zakończeniu zimnej wojny i złoty wiek stylu camp w latach 80-tych)

Najobiektywniej decyzje wydawcy osądzą portfele konsumentów. Jeśli gra będzie dobra - to część krytyków może nawet będzie skłonna pozaciskać zęby na te zmiany. Jeśli gra będzie zła - to rynek gier jest tak nasycony, że każdy znajdzie dla niej substytut, a konkurencja zyska trochę danych "jak NIE robić gier video"

Czemu nie Scott Caan? Komiksowy Wolverine był przedstawiany jako kurdupel z nieco diaboliczną mimiką (jak go rysowali John Byrne i Jim Lee), w scenach zbiorowych zawsze był najniższym z facetów, a w jednym z zeszytów TM-Semic pada nawet słowo "karzeł". Dopiero po sukcesie roli Hugha Jackmana pierwowzór zyskał na wzroście i na urodzie

Pomysł ciekawy, ale bardziej na nową serię niż reboot. Pierwotnym pomysłem Iana Fleminga na Bonda była parodia powojennej literatury szpiegowskiej, ale z każdą nową ekranizacją w przygodach Bonda jest coraz mniej i Brytanii i jej poczucia humoru

Fajnie, gdyby scenarzysta "Midnight" potrafił tworzyć w stylu Southern Gothic (entropia zjadająca materię świetnej przeszłości i dusze mieszkańców regionu po zakończeniu wojny secesyjnej, ) zamiast jankeskiej propagandy zwycięzców. Jak to narzekała pisarka Flannery O'Connor - realizm mieszkańca Południa jest odbierany jako groteska przez resztę Amerykanów

Ja tam rozumiem zamysł autora, bo sam miewam podobne pomysły. Kilka tygodni temu gdybałem sobie jak wyglądałaby fabuła "Baldur's Gate" i " BG II" upchnięta w szablon fabularny "Metal Gear Solid" i "MGS II" :)

W "Holistycznej agencji detektywistycznej Dirka Gently" (1987) Douglasa Adamsa była scena, gdy informatyk w rozmowie z postacią drugoplanową ostrzega go/ją, że pierwsza seria komputerów jego firmy to była atrapa, która za to świetnie sprawdza się w roli podpórki do drzwi. Ciekawe, czy autor (Anglik) jakoś nawiązywał tym dialogiem do ZX-ów (np. w formie odwrotności tego, co Adams sądzi o tej serii maszyn), albo nawet postacią informatyka (z własną firmą składającą komputery) do Sir Sinclaira?

Myślę, że porównywanie światów fantasy podziała na wielu ich fanów jak płachta na byka. To tak jakby pokazać komuś zdjęcie żyrafy i wyjaśnić na jego podstawie czym jest kosodrzewina. Dla laika - jest jakaś wiedza, ale dla osoby znającej te stworzenia - to absurd :)

Mnóstwo seriali przegapia moment na zamknięcie fabuły z godnością dla postaci i widzów. "Strażnik Teksasu" (oryginał z Chuckiem Norrisem) w 5 sezonie zrobił się moralizatorski (odkąd pojawił się wątek dzieciaka będącego wcieleniem jakiegoś mistrza). "Z Archiwum X" miało się zakończyć na 5 sezonie, ale stacja zmieniła zdanie, a Chris Carter musiał coraz bardziej rozcieńczać fabułę dając swoje nazwisko niesławnemu "efektowi" oraz początek coraz dziwaczniejszym wątkom odcinków mitologicznych

Ja widzę materiał tylko na jedną. Kolejne części "Ucieczek z..." powstawały w różnych epokach politycznych: "... Nowego Jorku" to schyłek zimnej wojny (filmowe Stany wobec bezsilności względem zewnętrznego wroga - Związku Radzieckiego - biorą się za wroga wewnętrznego - przestępców - zamykając ich na Manhattanie), zaś "... Los Angeles" to odwilż lat 90-tych (nieufność wobec własnego rządu, motyw wałkowany zwłaszcza przez serial "Z Archiwum X"). Więc idealnym środowiskiem dla powstawania "trójki" byłyby czasy wojny z terroryzmem

Kwestia "czarnych elfami" ma różną odpowiedź zależnie od natury fabularnych elfów. NIE - jeśli chodzi o istoty nadprzyrodzone z wierzeń, bo takie są mieszkańcami systemu znaczeń, zachowań i kultury danej grupy kulturowej. Każda kultura jest u podstawy etnocentryczna, bo pozwala grupie ustalać własną tożsamość i izolować się od świata poza nią. KWESTIA GUSTU - jeśli chodzi o "zmaterializowane" elfy z literatury fantasy (potrafią chorować, ginąć od ran), w sumie często są tylko hominidami ze spiczastymi uszami

Kiedyś wierzyłem, że GRRM już dawno napisał całość, żeby nic nie uleciało, bo pracował przy serialach telewizyjnych, a tam nie ma zmiłuj na terminy. Później trafiłem na jego wypowiedź o starych opowiadaniach, gdy narzekał, że wiele cykli po prostu porzucił, bo stracił zainteresowanie nimi. Być może nigdy nie przeczytamy końca "Pieśni Lodu i Ognia", bo cykl pisze się zbyt długo, więc artystyczna dusza Martina się zmienia. Pierwsze opowiadanie wydał w 1971 r., a pierwszy tom "Pieśni..." w 1996 r. - to dokładnie połowa jego kariery do dzisiaj

Błąd nr 9 - ryzyko braku komunikacji między działami korporacji Disneya. Przygody postaci Marvela to fabuły połączone w shared universe. Wydawnictwo Marvel Comics zjadło zęby na problemach z tą techniką narracji (m.in. komiksowy czas, powroty postaci do pierwotnego stanu rzeczy, tudzież ze zmarłych, itd.). MCU to jednak branża filmowa, z wielkim budżetem i wielkimi dochodami, więc decydenci tego działu mogą nie chcieć/potrafić skorzystać z wiedzy kolegów

Dokładnie te same oskarżenia pasują do kościoła scjentologicznego, którego Cruise jest twarzą (marionetką?) w mediach. Od założenia sekty w jej hierarchii zasiadają wyłącznie biali