- 11 gier z ważnym przekazem, którego mogliście nawet nie zauważyć
- Prawdziwa Puszka Pandory - Silent Hill 2
- Zabijanie zmienia na zawsze - Far Cry 3
- Antywojenny Battlefield 1
- Rasizm - Mafia 3
- Wolna wola - BioShock
- Antynuklearny Metal Gear Solid
- Troska o planetę w Final Fantasy VII
- Ból po stracie bliskich – Rime
- Rasizm, antysemityzm, ksenofobia – Wiedźmin 2
- Antykapitalistyczny Assassin’s Creed: Syndicate
Ból po stracie bliskich – Rime
Na pierwszy rzut oka rozgrywka i oprawa audiowizualna w Rime wyglądają jak wiele nieco artystycznych, platformówkowych „indyków”. Sterujemy małym chłopcem, któremu na tajemniczej wyspie towarzyszy słodki lisek, rozwiązujemy różne zagadki, skaczemy po przeszkodach terenowych – niby gra, jakich wiele. Z czasem nabieramy przekonania, że nasz bohater stara się jakoś w swojej wyobraźni znowu spotkać się z ojcem, którego stracił w czasie jakieś tragedii na morzu.
Tutaj bardzo istotna w grze staje się symboliczna wieża, do której chłopiec starał się dostać. Po dotarciu na szczyt wieży chłopiec musi pozwolić odejść swojemu towarzyszowi – liskowi. Po krótkim czasie przekonujemy się jednak, że tak naprawdę wydarzenia potoczyły się zupełnie na odwrót. To ojciec stracił swojego syna w tragicznych okolicznościach i w swoim umyśle wykreował wyspę oraz wieżę, marząc o powracającym do niego dziecku. W końcu, siedząc w jego pokoju, po raz ostatni obejmuje jego zwiewną postać, akceptując największą stratę
Wspomniana wieża w grze Rime złożona jest z różnych lokacji, które oznaczają tzw. pięć etapów żalu, a więc kolejno: zaprzeczenie, gniew, negocjacje, depresję i akceptację. To teoria amerykańskiej lekarki Elisabeth Kübler-Ross, która w swojej książce Rozmowy o śmierci i umieraniu opisała stadium radzenia sobie z utratą kogoś bliskiego. Później model ten rozszerzono do innych osobistych nieszczęść, jak rozwód czy utrata pracy. Sama autorka podkreśliła też, że teoria ta nie ma oparcia w badaniach empirycznych i nie zawsze musi przebiegać według takiego schematu.
