Po ponad dwóch dekadach poznaliśmy kolejny intrygujący szczegół dotyczący porzuconego GTA: Tokyo.
Wyobrażacie sobie Grand Theft Auto rozgrywające się na ulicach Tokio, w którym oprócz pistoletów i karabinów moglibyśmy korzystać z samurajskich mieczy? Okazuje się, że taki scenariusz wcale nie był odległy od rzeczywistości. Jak wiadomo, Rockstar Games poważnie rozważało stworzenie GTA: Tokyo, a teraz poznaliśmy kolejne szczegóły dotyczące porzuconego projektu.
Ujawnił je Obbe Vermeij, były reżyser techniczny Rockstar North, który w rozmowie z serwisem Rock Paper Shotgun opowiedział o planach studia sprzed ponad dwóch dekad. Jak wyjaśnił, akcja japońskiej odsłony cyklu najprawdopodobniej zostałaby osadzona w ówczesnej współczesności (2002–2003 rok) lub w okresie niewiele odbiegającym od realiów przełomu wieków.
Co ciekawe, choć twórcy nie zamierzali przenosić graczy do feudalnej Japonii, w grze miała pojawić się broń jednoznacznie kojarzona z samurajami. „Z pewnością byłyby tam miecze samurajskie” – twierdzi Vermeij. Oczywiście kataną mogliśmy wymachiwać już w GTA: Vice City, a później również jako CJ w GTA: San Andreas z 2004 roku, a także w Liberty City Stories, Vice City Stories i GTA Advance. Niemniej można założyć, że w GTA: Tokyo tego typu mieczy byłoby znacznie więcej.
Przy okazji Vermeij powrócił również do kwestii studia, które miało odpowiadać za stworzenie japońskiej odsłony GTA. Jak już wcześniej ujawnił, Rockstar zamierzało powierzyć produkcję zewnętrznemu zespołowi z Japonii. Teraz doprecyzował, że prowadzono w tej sprawie negocjacje, choć sam nie wie, jak blisko było do osiągnięcia porozumienia.
[…] toczyły się negocjacje ze studiami i znam nazwę jednego z nich, ale nie zamierzam jej ujawniać, bo wtedy sprawa nabierze większego rozgłosu, niż na to zasługuje, a ja prawdopodobnie coś pomylę, a poza tym nie wiem, jak daleko zaszły negocjacje ani jak poważne były te plany. To znaczy, na pewno były poważne. Nie wiem jednak, jak blisko byliśmy ich faktycznej realizacji – wyjaśnił.
Warto przypomnieć, że Take-Two Interactive zarejestrowało znak towarowy GTA: Tokyo jeszcze pod koniec 2003 roku. Ostatecznie jednak projekt nigdy nie doczekał się realizacji.
Nie jest tajemnicą, że Tokio nie jest jedynym zagranicznym miastem rozważanym przez Rockstar z myślą o serii GTA. Wśród potencjalnych lokalizacji przewijały się również Londyn, Paryż, Moskwa czy Rio de Janeiro. Żaden z tych pomysłów nie doczekał się jednak realizacji, a Vermeij wyjaśnił, dlaczego twórcy mieli wątpliwości co do przenoszenia cyklu poza Stany Zjednoczone.
Zawsze dochodziliśmy do wniosku, że ta seria jest tak bardzo przesiąknięta amerykańską kulturą, że naprawdę trudno byłoby sprawić, aby zadziałała w Londynie czy gdziekolwiek indziej. Wiesz, potrzebne były pistolety, potrzebne były te przerysowane postacie. Po prostu wydawało się, że ta gra tak bardzo dotyczy Ameryki, być może z perspektywy kogoś z zewnątrz. Ale to właśnie stanowiło jej istotę, więc gdzie indziej nie zadziałałaby w ten sam sposób – stwierdził Vermeij.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że seria ma już na koncie wizytę w Europie – w 1999 roku ukazało się bowiem Grand Theft Auto: London 1969, będące dodatkiem do pierwszej odsłony cyklu. Później udostępniono również rozszerzenie London 1961.
Wracając do wywiadu – były pracownik Rockstara podzielił się również przypuszczeniem, że pomysł stworzenia GTA: Tokyo mógł wynikać z niezadowolenia Dana i Sama Houserów z przeciętnej popularności serii w Japonii. Powierzenie projektu lokalnemu studiu wydawało się więc sposobem na lepsze dotarcie do tamtejszych graczy.
Mimo wspomnianych wątpliwości Vermeij przyznał, że sam chętnie zagrałby w GTA stworzone przez japońskich deweloperów. Jego zdaniem takie połączenie znanej formuły z odmienną kulturą mogłoby przynieść naprawdę interesujące rezultaty.
GRYOnline
Gracze
Steam

Autor: Kamil Kleszyk
Na łamach GRYOnline.pl ima się różnorodnych tematyk. Możecie się zatem spodziewać od niego zarówno newsa o symulatorze rolnictwa, jak i tekstu o wpływie procesu Johnnego Deppa na przyszłość Piratów z Karaibów. Introwertyk z powołania. Od dziecka czuł bliższy związek z humanizmem niż naukami ścisłymi. Gdy po latach nauki przyszedł czas stagnacji, wolał nazywać to „szukaniem życiowego celu”. W końcu postanowił zawalczyć o lepszą przyszłość, co zaprowadziło go do miejsca, w którym jest dzisiaj.