Resident Evil 5

Pół roku po premierze edycji konsolowej Resident Evil 5 wylądował w końcu na pecetach. Przekonajmy się, czy warto było czekać.

Jak wypada Resident Evil 5 w porównaniu ze swym głośnym poprzednikiem? Czy tak szeroko reklamowany tryb kooperacji jest faktycznie mocną stroną piątej części kultowej serii? Na te i inne pytania odpowiadamy w recenzji.

Resident Evil 5 to kontynuacja serii. Niestety gra kompletnie straciła poczucie grozy kosztem źle wykonanej akcji. Miałem wrażenie jakby developerzy nie wiedzieli co zrobić z serią. Po ukończeniu poprzednich remasterów i remake’ów postanowiłem zabrać się za kolejną część. A jako, że remake’u piątej części jeszcze się nie doczekaliśmy, postanowiłem ograć oryginalną wersję. Liczyłem na fajną zabawę, a dostałem coś czego nie byłem w stanie przetrawić.Capcom najwidoczniej chciał poszerzyć horyzonty i złapać dwie sroki naraz. Z jednej strony gra miała być skierowana do fanów gry, z drugiej, konkretne przebudowanie stylu gry skierowane zostało do nowych graczy. I ja rozumiem, że twórcy chcieli powiewu świeżości, wszak Resident Evil 4 okazał się być grą raczej chwaloną. I pewnie dlatego postanowili pójść w stronę akcji. Tylko… Mogli się za to lepiej zabrać. Bo jeśli robimy survival horror, to robimy survival horror. A jeśli robimy grę akcji i stawiamy na dynamikę, to za Chiny Ludowe, nie ograniczajmy zasobów! Gra akcji opiera się na dynamice! A nie na szukaniu amunicji.Już od pierwszych chwil gra utrudnia dobrą zabawę. Zacznijmy od tego, że gra kompletnie nie wyjaśnia głównych mechanik. Ekwipunek w tej części wyświetlany jest w czasie rzeczywistym, więc korzystanie z niego w walce jest bardzo utrudnione. Tak samo jak w czwartej części, mamy walutę oraz skarby, które można sprzedawać. Pieniądze zaś możemy wydawać m.in. na ulepszenia broni. Co do broni, ta w końcu zyskała licencję, ale… na początku sądziłem, że to kwestia tłumaczenia i tak pistolet maszynowy CZ vz. 61 „Skorpion”, nie jest w grze pistoletem maszynowym, a karabinem maszynowym. Choć myślałem, że to błąd spolszczenia, to potem okazało się, że oba rodzaje broni korzystają z tej samej amunicji.Mam bzika na punkcie broni i strzelectwa, więc dziwi mnie fakt, że główny bohater (doświadczony żołnierz i policjant) nie potrafi oddawać strzałów podczas chodzenia (choć to jeszcze jestem w stanie wybaczyć, gdyż celne prowadzenie ognia w ruchu faktycznie do najłatwiej-szych nie należy), ale dlaczego nie można przeładować broni w ruchu? BA! Nie można się nawet rozglądać podczas tej czynności! Mało tego, nie można się poruszać nawet z wyciągniętą maczetą. Nawet, żeby zmienić broń, nasz super komandos musi przystanąć.Sam model sterowania również pozostawia sobie wiele do życzenia. Podczas marszu jest standardowy, ale przy sprincie zmienia się na czołgowy, dzięki czemu nie mamy możliwości rozglądania się po polu bitwy w trakcie biegu, ani nie możemy strafe’ować.Dokładnie. Po polu bitwy, bo gra już od pierwszych chwil rzuca na nas hordy przeciwników. Ok. Rozumiem. Miało być dynamicznie. Ale skoro miało być dynamicznie, to by się przydał również odpowiedni zapas amunicji (nie wspominając o tak zaawansowanych technikach strzeleckich, jak przeładowanie w trakcie biegu).Przed każdą rozgrywką i w menu głównym można wejść do menu sklepu, aby sprzedać skarby i inne przedmioty, a także by zakupić broń oraz ją ulepszyć. No i właśnie. Nie ma problemu z zakupieniem kolejnych sztuk broni, ale nie można zakupić amunicji. Tę możemy zdobyć albo w beczkach, skrzyniach i wazach, albo na przeciwnikach, w tym, że… mamy na to tylko chwilę. Po jakimś czasie, wszystko co zostaje po przeciwnikach znika.Co do ulepszania broni, to też mam pewne zastrzeżenia. Można zwiększać jej moc (co powinno być efektem korzystania z mocniejszej amunicji). Można zwiększać szybkość przeładowania (co i faktycznie można poprawić technologicznie, np. poprzez powiększenie gniazda magazynku, ale przede wszystkim poprzez trening operatora). I można również zwiększyć liczbę naboi w magazynku, co do pewnego stopnia jest możliwe, ale… W pewnym momencie powiększyłem magazynek pistoletowy tak, aby mieścił 60 szt. naboi (a to nie był maks.). Biorąc pod uwagę, że jeden nabój ma średnicę 9 mm to taki magazynek miałby ponad pół metra! Nawet jeśli weźmiemy pod uwagę, że naboje są ładowane dwurzędowo, to i tak magazynek byłby niesamowicie długi i nieporęczny.Poziom zagadek spadł do poziomu pierwotnych FPS-ów. W poprzednich częściach, w trakcie rozgrywki trzeba było rozwiązywać zagadki, których poziom bywał różny, ale zawsze zmuszał szare komórki chociaż do odrobiny pracy. W Resident Evil 5 zagadki polegają na odnajdowaniu odpowiednich kluczy lub mechanizmów, tak jak mieliśmy z tym do czynienia w Doom’ie lub Quake’u.Kampanię można przejść na dwa sposoby. Jako pojedynczy gracz, lub kooperacyjnie. W takim wypadku drugi gracz wciela się Sheva’ę Alomar, nową postać w uniwersum. Jednak, jeśli nie mamy partnera / partnerki do gry, Sheva będzie sterowana przez sztuczną inteligencję.Na wszystkich bogów! Tak sztucznej inteligencji nigdy nie widziałem, a gram już około 30 lat! Sheva to kompletny debil! I to z tych głupszych. Serio, nawet w starszych grach nie widziałem nigdy tak idiotycznie zachowującego się kompana. Przykłady? Sheva uwielbia łazić nam pod nogami. W najlepszym przypadku przyblokuje nam tylko przejście, ale o wiele częściej staje na linii strzału. Ale to nie tylko, bo jeśli akurat prowadzi ogień to Sheva’ie nie przeszkadza, że my stajemy na linii strzału i wesoło pakuje nam kulkę za kulką w plecy zamiast się przesunąć. Inne przykłady? Chcąc skorzystać z windy Sheva nagle z niej wyszła, przebiegła się po korytarzu i wróciła do windy. Często również marnowała medykamenty, gdy mieliśmy tylko małe obrażenia.Fabuła jest na pewno najmocniejszą stroną tej produkcji. Chris Redfield (znany z Resident Evil) rozpoczął służbę w organizacji BSAA (Bio-Terrorism Security Assessment Alliance) zajmującej się walką z bioterroryzmem. Zostaje wysłany do Afryki, gdzie wraz z nową partnerką, wspomnianą wcześniej debilką Sheeva’ą Alomar prowadzi śledztwo w sprawie sprzedaży broni biologicznej. Okazuje się, że mieszkańcy wioski bardzo dziwnie i agresywnie się zachowują. Widać tu inspiracje historią z poprzedniej części.Ponadto po ukończeniu rozdziałów otrzymujemy dostęp do kolejnych akt, a w nich możemy poczytać historię wydarzeń ważnych dla świata gry, co uznaję za fajny dodatek, jeśli ktoś chce się bardziej wciągnąć w to uniwersum.Grafika jest również dużym atutem gry. Pomimo, że gra ma już swoje lata, nadal wygląda bardzo dobrze. Co innego dźwięk. Wystrzały z broni brzmią jakbyśmy strzelali z wiatrówki, albo innej zabawkowej broni.Gra została całkowicie przeprojektowana. I nie miałbym nic przeciwko potworkowi w stylu „Resident of Duty” czy „Battleevil”, gdyby jednak ta część akcyjna była zrobiona w sensowny sposób. Więcej amunicji, korzystanie z broni podczas marszu, łatwiejsze dysponowanie ekwipunkiem. Miałoby to duży, dodatni wpływ na dynamikę. I nawet jeśliby przez to produkcja całkowicie porzuciła korzenie serii… to ok, nie widziałbym w tym nic złego, bo gra byłaby znacznie lepsza. A teraz? Odczuwałem głównie frustrację.Zmiana lokalizacji na zachodnią Afrykę spodobała mi się. Pokazuje to, jaką skalę miały konsekwencje wydarzeń z Raccoon City. Same afry-kańskie poziomy uważam, że zostały bardzo dobrze odwzorowane i kojarzyły mi się z filmem „Black Hawk Down” – tylko z mutantami w roli głównej. Gorzej lokacje wypadały w dalszej części fabuły – te były bardzo do siebie podobne.Pomimo, że grałem w wersję pecetową czuć, że gra jest nawiedzona przez konsolowo-arkadowego ducha, czy to pod względem gra-ficznym, czy interfejsu (celownik od razu skojarzył mi się z produkcjami na konsolę Sony PlayStation 2), czy nawet niektórymi etapami (np. ostrzeliwując się z HUMVEE lub łodzi).Może, gdybym przechodził gry oryginalne po kolei, dochodząc do części piątej, moje wrażenia z gry byłyby trochę inne, ale obecnie wątpię, abym jeszcze do gry powrócił – no chyba, że powstanie remake na tak świetnym poziomie jak do tej pory. Wtedy się skuszę.Dużo frustracji dostarczały walki z bossami. Na nie często trzeba było znaleźć sposób, a żeby znaleźć sposób to trzeba było znaleźć sposób na ten sposób. A w tym miksie masochizmu i frustracji dodatkowym składnikiem była desperacja spowodowana nieintuicyjnym sterowaniem. Podczas ostatniej walki wkurzało mnie już dosłownie wszystko! To, że debilka Sheva ustawiała się pomiędzy mną, a bossem, przyjmując za niego strzały. To, że nie było zasobów. To, że nie można było przeładować granatnika, bo ten był wcześniej zasilany innym rodzajem amunicji. I w końcu to, że nie mogłem zmusić Chrisa do złapania bossa, bo NIE! W końcu udało się ukończyć grę, ale zamiast zachwytów w mojej głowie kotłowała się jedna myśl – w końcu mogę to coś odinstalować!Podsumowując, Resident Evil 5 to bardzo przeciętna gra, której wady zasłaniają całkowicie zalety. Nie wiadomo za bardzo do kogo jest skierowana. Za mało w niej horroru znanego z poprzednich części, a elementy akcji są po prostu kiepsko wykonane. Gra przez większość czasu była moim wrogiem i tylko upór spowodował, że doszedłem do „mety”. Mam tylko nadzieję, że w końcu wyjdzie remake, który poprawi te wszystkie bolączki.PLUSY:+ Grafika.+ Fabuła.+ Odblokowywane akta poszerzające wiedzę o uniwersum.+ Tryb kooperacyjny.+ Lokalizacja wydarzeń w Afryce to miła odskocznia od wcześniejszych „Resident’ów”.MINUSY:- Źle wykonane elementy akcji (ni to horror, ni to strzelanka).- Nie można poruszać się podczas strzelania, przeładowania, zmiany broni i korzystania z maczety.- Sterowanie czołgowe podczas sprintu (brak możliwości strafe’owania). Sterowanie jest nieintuicyjne i przeszkadza przy walkach z bossami.- Klimat grozy się ulotnił.- Idiotyczne sposoby modyfikacji broni (możliwość zwiększenia amunicji w magazynkach do absurdalnych wielkości).- Obniżono poziom zagadek.- Sztuczna inteligencja partnerki (DEBIL!).- Dźwięk broni robił wrażenie jakbyśmy korzystali z zabawek.

Ta gra to swego rodzaju karykatura - shooter posiadający sterowanie rodem z survival horroru jednocześnie z tym survival horrorem mający niewiele wspólnego. O samym elemencie grozy nie ma co wspominać, z każdą kolejną odsłoną Resident Evil mamy go coraz mniej a w tym przypadku nie ma go praktycznie w ogóle, jest za to dużo amunicji i tabuny wrogów do wybicia.Residentem jest marnym, ale nieźle sprawuje się jako co-op.

A wiec tak. W grze z 2009 czy tam 2016 roku.- Nie można strzelać i chodzić naraz - nie mozna się obracać lub chodzić bokiem naraz - nie ma normalnego celownika tylko jakaś laserowa wiązka - s.i kompana czyli shevy to totalne bajoro. Pół roczne dziecko ma więcej oleju w głowie.- nie można przeładowywać broni i biegać czy choćby chodzić naraz. O ile to nie przeszkadzało mi w RE 1 i 0 to tam miałem do czynienia, jednym czy dwoma powolnymi zombiemi , to tutaj z hordą rozwścieczonych sprinterów z Jamajki. Cyrk na ekranie gotowy. Dawno nie grałem w takie gówno.