Pillars of Eternity: The White March Part II

Obsidian serwuje fanom klasycznych RPG drugi dodatek do swojego przeboju i mocno usprawnia przy tym mechanikę rozgrywki, ale nie wszystko w White March part II zagrało jak należy.

Drugi dodatek do jednej z moich ulubionych gier. Nie wiem właściwie czy da się w niego zagrać bez ukończenia pierwszej części Białej Marchii ale nawet jeśli tak, to nie ma to większego sensu. Polecam z całego serca.Zalety:1. To samo miejsce akcji co wcześniej i dalej ten sam cudowny, mroźny klimat.2. Ładnie zaprojektowane lokacje. Miło też odwiedzić ponownie Krzepę i zobaczyć jak się zmieniła dzięki naszym działaniom i jak żyje się znanym już mieszkańcom. Świat nabiera dzięki temu autentyczność.3. Ciekawe i mądra fabuła, sporo moralnych i filozoficznych zagwozdek, świat nabiera głębi bo go lepiej poznajemy. Przy tym nie jest tego na tyle dużo by poczuć znużenie.4. Tradycyjnie epickie starcia w tym jedno najtrudniejsze w całej grze.5. Kilka postaci ma świetnie podłożone głosy a zwłaszcza pewne miłująca się w wybuchach orlanka.Wady:1. Bez znajomości pierwszej części nie ma sensu grać.2. Pod koniec gry podejmuje bardzo ważną z fabularnego punktu widzenia decyzję tylko, że w praktyce nie wpływa ona na nic istotnego, o ile w ogóle na coś, w drugiej części. Trochę się zawiodłem no ale to już bardziej wada dwójki.

Moja ocena 5.0Trochę lepiej ale dalej słabo. Wątek główny w końcu rozwija skrzydła i jest ciekawy ( widać wpływ naszych działań z misji pobocznych, z part I ) , kosztem bardzo nudnych i nieoryginalnych questów pobocznych w part II. NPC z pierwszej części w nowych sytuacjach, ale większość lokacji słabszych i opustoszałych – toteż przynajmniej połowa tych słabych questów dzieje się w Jelenioborzu. Pod koniec naprawdę trudny wybór moralny – który akurat dla mnie w ostatecznym rozrachunku nie zmienił nic. Dodatkowe zaletą są niezłe nowe item’y .Naprawdę szkoda że Obsidian podzielił tę dodatek na dwie części. Bo razem tworzyły bez wątpienia solidne rozszerzenie.