12. Chrono Trigger. Top 100 RPG – Wiedźmin w górę!

• Ranking 100 najlepszych gier RPG wszech czasów – edycja 2016
• 100. Chrono Cross
• 90. Dragon Age: Inkwizycja
• 80. Stonekeep
• 70. Dark Souls III (nowość na liście)
• 60. Child of Light
• 50. Divine Divinity
• 40. Undertale
• 30. Mass Effect
• 20. The Elder Scrolls III: Morrowind
• 18. Pillars of Eternity
• 16. Dragon Age: Początek
• 14. Wiedźmin
• 12. Chrono Trigger
• 10. Mass Effect 2
• 8. Star Wars: Knights of the Old Republic
• 6. Planescape: Torment
• 4. The Elder Scrolls V: Skyrim
• 3. Gothic
• 2. Baldur’s Gate II: Cienie Amn
• 1. Wiedźmin 3: Dziki Gon

12. Chrono Trigger

W tamtym roku Chrono Trigger niebezpiecznie zbliżyło się do krawędzi top 20, ale po dobrym wyniku w ostatniej ankiecie solidnie się wywindowało. Co się dzieje, gdy siły łączą twórcy serii Final Fantasy i Dragon Questa oraz artysta rysujący komiksy z cyklu Dragon Ball? Powstaje szczytowe osiągnięcie gatunku jRPG i ery 16-bitowych konsol, stworzone z myślą o SNES-ie (w roku 1995). Może nie byłoby nic niezwykłego w motywie podróży w czasie mających na celu ocalenie świata przed wielkim niebezpieczeństwem (wiadomo, Japończyków stać na więcej), gdyby nie doskonałe wykorzystanie owego motywu na wszystkich płaszczyznach rozgrywki.

W końcu swoboda w skakaniu pomiędzy erami i majstrowaniu przy nich – co wiązało się z przeobrażaniem sytuacji w przyszłości – prowadziła aż do kilkunastu różnych zakończeń. Do tego bohaterowi towarzyszyły postacie z różnych epok – mało która gra fabularna może pochwalić się równie malowniczą galerią osobistości. Chrono Trigger wyróżniało się także walkami, które odbywały się bezpośrednio na mapie eksploracji i w których można było stosować łączone ataki różnych postaci. Zbierając wszystko powyższe, trudno się dziwić, że omawiana gra była kilkakrotnie przenoszona na inne platformy.

11. Baldur’s Gate

Gracz, który dziś sięga po pierwsze Wrota Baldura, staje wobec niemałego wyzwania. I nie chodzi tu jedynie o to, że gra się zestarzała, a jej mechanika trąci już myszką – wszak to samo można powiedzieć o Falloucie. Rzecz w tym, że łatwo machnąć ręką na Baldur’s Gate i sięgnąć po któregoś z jego bardziej dopracowanych spadkobierców, jak Icewind Dale, Planescape: Torment czy po prostu Baldur’s Gate II. Nic, tylko współczuć każdemu, kto tak czyni – w 1998 roku BioWare pchnęło tą grą gatunek RPG na nowe tory, więc mienić się miłośnikiem „rolplejów” i nie znać jej, to jak mienić się wojownikiem i nie wiedzieć, za który koniec miecza złapać.

Gdyby nie Wrota Baldura, dziś być może nie romansowalibyśmy ze swoimi podkomendnymi w Dragon Age: Inkwizycji, nie kłopotalibyśmy się rozterkami moralnymi w serii Mass Effect, nie znalibyśmy komfortu toczenia taktycznych walk z aktywną pauzą, no i nie zobaczylibyśmy tylu pięknych miejsc wykreowanych przy użyciu silnika Infinity. Tak jak wiele RPG z poprzednich stron Baldur’s Gate nieco spadło w rankingu (po raz kolejny), ale w naszych sercach wciąż zajmuje wyjątkowe miejsce.