„Byłbyś łaskaw...?” – BioShock. 10 zakończeń gier, które zszokowały graczy 😮

• 10 zakończeń gier, które zszokowały graczy
• „Byłbyś łaskaw...?” – BioShock
• „Jeśli prawdzie nie da się zaprzeczyć, kreujesz swoją własną” – Spec Ops: The Line
• „Nie zapuszczaj włosów” – The Walking Dead: A Telltale Games Series – Season One
• „Cena, jaką za to zapłacisz, może być wielka” – Shadow of the Colossus
• Gdzie diabeł nie może... – Metroid
• Nazywam się Snake, Snake... a zaraz, nie... – Metal Gear Solid V: The Phantom Pain
• „Promieniowała furią” – Braid
• „Trzymałem go za rękę, gdy tonął” – Heavy Rain
• Dołącz do mnie, do... jakieś strony Mocy! – Star Wars: Knights of the Old Republic

„Byłbyś łaskaw...?” – BioShock

To, że zakończenie BioShocka szokuje, chyba nie jest aż tak dużym zaskoczeniem – wszak już tytuł gry stanowi spory spoiler. A tak serio, to nie sam absolutny finał, czyli ostatnia walka z bossem i końcowy film (ponownie, jeden z trzech) okazuje się taki szokujący, a wydarzenia mające miejsce nieco wcześniej, gdy dowiadujemy się powodów swojej wizyty w podwodnej metropolii Rapture.

Gdzieś pod koniec gry przekonujemy się bowiem, że nie była to zwykła rozgrywka typu „pokonaj wrogów, dotrzyj do końca lokacji i uratuj świat”. Nasz bohater – Jack – okazuje się być marionetką bez własnej woli, ślepo wykonującą polecenia sprzymierzeńca, który tak naprawdę był wrogiem. Graliśmy jako genetycznie zmodyfikowany twór, cały czas poddawany totalnej manipulacji. W zasadzie wszystko, co tu robiliśmy, wszystkie cele w misjach były wynikiem cynicznej gry głównego antagonisty, któremu byliśmy ślepo posłuszni.

Nie tylko jako bohater fabuły, ale również jako gracz – w realnym świecie – braliśmy za dobrą monetę uprzejme słowa naszego mentora Atlasa: „Byłbyś łaskaw...?”, uznając je za fajny sposób narracji i zwiększenia immersji w wyznaczaniu celów misji. Tymczasem wszystko było z góry ustalone. Powtarzająca się fraza stanowiła swego rodzaju „zaklęcie” zmuszające do wykonywania wszelkich poleceń bez mrugnięcia okiem – i w istocie tak robiliśmy. Konsekwentnie zmierzaliśmy do konfrontacji nie ze swoim wrogiem, tylko – jak się okazało – z własnym ojcem, głównym rywalem Atlasa w walce o władzę w tym dziwnym podwodnym mieście.

A na deser była jeszcze kwestia ratowania „małych siostrzyczek”. W zależności od tego, jak postępowaliśmy przez całą rozgrywkę, gra odpowiednio nas za to „nagradzała” jedną z trzech wersji końcowego filmu. Jak można się domyśleć, tylko jedno z zakończeń stanowiło happy end.

1. Więcej o grze BioShock