„Odkrycie” umowy licencyjnej pełnej absurdalnych zapisów tak zszokowało gracza, że Subnautica 2 natychmiast została przez niego zwrócona. Najwyraźniej, jak to ujęli inni fani, nabywca nigdy nie czytał EULA w grach wideo.
Subnautica 2 nie zawiodła graczy we wczesnym dostępie, czego nie można powiedzieć o warunkach standardowej umowy licencyjnej. Jest ona typowym nierealnym i absurdalnym EULA znanym z wielu gier.
Patrząc na statystyki, „druga” Subnautica jest ogromnym sukcesem. Choć tytuł trafił „tylko” do wczesnego dostępu, już przebił historyczny rekord aktywności dla serii na Steamie, i to znacznie. Do tego tytuł zbiera bardzo dobre opinie: zaledwie 6% graczy wystawiło „łapkę w dół” przy prawie 60 tysiącach opublikowanych recenzji. Dodajmy do tego znakomitą sprzedaż (zwłaszcza jak na wczesny dostęp) i trudno się dziwić, że fani odetchnęli z ulgą.
Wydawałoby się więc, że obawy graczy po przedpremierowym zamieszaniu szybko pójdą w zapomnienie, a twórcy będą mogli spokojnie skupić się na dopracowaniu projektu. I tak jest… pomijając osoby zaniepokojone pewnym „odkryciem”.
Nieco po premierze jedna sprawa popsuła humor niektórym miłośnikom cyklu podwodnych survivali. Chodzi o umowę licencyjną (EULA), i nie, tym razem problemem nie jest jeden wcale nie nowy zapis. Dokument obszernie podsumował autor bodajże najpopularniejszej recenzji Subnautiki 2, który też prędko zwrócił grę po tej lekturze.
Niektóre z wymienionych punktów nikogo nie zaskoczą, nawet jeśli ktoś nie zgadza się z ideą nieposiadania zakupionej gry albo karania za wykorzystanie exploitów w grze. Jednakże wiele innych zobowiązań jest mocno kuriozalnych, albo wręcz niezgodnych z prawem. W największym skrócie: według internauty umowa uwzględnia m.in. zakaz streamowania i grania na więcej niż jednym urządzeniu na kopię programu, prawo własności wydawcy do fanowskiej twórczości oraz „zdolnego dostępu”, jak również zabrania podejmowania działań sprzecznych z „normami społecznymi”. Oczywiście pod groźbą odebrania licencji.
Jak zauważa część graczy, takie zapisy nie są niczym nowym – wiele umów licencyjnych zawiera warunki równie absurdalne, co niemożliwe do wyegzekwowania. W efekcie część fanów niespecjalnie przejmuje się EULA „drugiej” Subnautiki, a jeden internauta uznał za stosowne „obalić punkt po punkcie” twierdzenia z oryginalnej recenzji. Aczkolwiek użytkownicy Steama zwrócili uwagę raczej na „napisanie” tego wpisu „przez AI”.
Niemniej te informacje zaniepokoiły część graczy, zwłaszcza tych wspierających inicjatywę Stop Killing Game, bo nawet jeśli większość (lub wszystkie) zapisy są „typowe” dla EULA, ich zdaniem nie powinno się pozwalać na „normalizowanie” ich. Co chyba jednak ważniejsze, do sprawy odnieśli się sami twórcy, którzy nie tylko zapewnili, że gracze mogą bez przeszkód streamować i modować Subnautikę 2 (pod warunkiem, że te modyfikacje nie będą płatne), a program nie szpieguje użytkownika, lecz poinformowali również, że obecnie ktoś w studiu przygląda się umowie licencyjnej.
Wygląda więc na to, że deweloperzy sami nie do końca zdawali sobie sprawę z treści EULA. Część fanów obwinia o nią wydawcę (sugerując, że znów wykorzystał AI), a fani teorii spiskowych sugerują nawet celowy „sabotaż”.
Więcej internautów skłania się ku prostszemu wyjaśnieniu, czyli zaadoptowaniu treści typowej dla takich dokumentów przez prawnika, bez szczegółowej recenzji studia. Co, znów, nie jest niczym niezwykłym: większość gier ma takie zapisy w umowach licencyjnych, ale bardzo rzadko deweloperzy i wydawcy próbują z nich korzystać. Zdarza się też, że firma kopiuje jeden szablon, przez co do EULA trafiają wręcz nieprawdziwe zapisy (a przynajmniej tak się tłumaczą twórcy).
Niemniej, jak widać w mediach społecznościowych, wiele osób nie jest zachwyconych tą „standardową” i „nielegalną” treścią, która ma być kolejnym przejawem nieprzyjaznych konsumentom realiów rynku gier.
Dziękujemy za przeczytanie artykułu.
Ustaw GRYOnline.pl jako preferowane źródło wiadomości w Google
Steam
Autor: Jakub Błażewicz
Ukończył polonistyczne studia magisterskie na Uniwersytecie Warszawskim pracą poświęconą tej właśnie tematyce. Przygodę z GRYOnline.pl rozpoczął w 2015 roku, pisząc w Newsroomie growym, a następnie również filmowym i technologicznym (nie zabrakło też udziału w Encyklopedii Gier). Grami wideo (i nie tylko wideo) zainteresowany od lat. Zaczynał od platformówek i do dziś pozostaje ich wielkim fanem (w tym metroidvanii), ale wykazuje też zainteresowanie karciankami (także papierowymi), bijatykami, soulslike’ami i w zasadzie wszystkim, co dotyczy gier jako takich. Potrafi zachwycać się pikselowymi postaciami z gier pamiętających czasy Game Boya łupanego (jeśli nie starszymi).
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
