SpellForce 2: Czas Mrocznych Wojen

Sorvina opanowuje krainę Mrocznych Elfów, zabijając przy tym mistrza miecza – Craiga Un Shallah. Objęcie władzy nad swoimi pobratymcami jest tylko pierwszym etapem jej dalekosiężnych planów. Jednak córka Craiga ucieka...

Okrojona i uproszczona względem części pierwszej, w niektórych miejscach wychodzi to na dobre, w innych wręcz przeciwnie. Sztampowa fabuła leci sobie gdzieś w tle, surowi NPC nadal pozostają tylko gadającymi manekinami, przynajmniej dzięki usprawnionej teleportacji można szybciej pokończyć zadania które gracz od nich otrzymuje. W gruncie rzeczy moja rozgrywka wyglądała bardzo znajomo , po prostu czyściłem mapę za mapą już po kilku godzinach zapominając o całej tej szumnej historii która rozgrywała się w świecie gry, działo się tak aż do momentu gdy zwyczajnie odpuściłem sobie dalszą grę bo do każdej kolejnej wyspy podchodziłem w ten sam sposób - zabić co się rusza, przejść dalej itd. Spory zawód, spodziewałem się małej ewolucji a zastałem stagnację, a miejscami wręcz uwstecznienie w stosunku do poprzedniczki która zrobiła na mnie duże wrażenie.

Dobra kontynuacja dobrej gry, widać że twórcy wyciągnęli wnioski z błędów części pierwszej i doszlifowali co trzeba było poprawić. Pierwszym przykładem jest system szybkiej podróży w obrębie mapy dzięki któremu oszczędzamy dłuuugie minuty potrzebne na przejście z punktu A do B, poprawiono też dziennik poprzez dodanie znaczników zadań. Dobrym usprawnieniem jest też uproszczenie rozbudowy bazy poprzez zmniejszenie ilości i rodzaju budynków wraz z jednostkami. Kolejnym dużym plusem jest wywalenie do kosza planów potrzebnych do budowy struktur oraz armii, również na płaszczyźnie "towarzyszy" zaszła zmiana na plus dzięki rezygnacji z run na poczet pełnokrwistych pomocników, nad rozwojem którym mamy teraz kontrolę. Niestety by nie było za pięknie to i Spellforce 2 ma kilka wad. Pierwszą i najbardziej nie zrozumiałą dla mnie jest fakt że po tylu latach od wydania tytułu, grę nadal trawią bugi które uniemożliwiają ukończenie niektórych zadań, a w tym gry !! Wiele lat temu, zaraz po premierze, utknąłem w misji z drzwiami których nie dało się otworzyć (słynny bug z bramą i krasnoludami), dziś natomiast gra sprawiła mi psikusa w misji składania ofiar na Pustyni Tuscari, gdzie 2 ofiara nie chciała podejść do groty pająków, uratowało mnie zrobienie zapisu przed rozpoczęciem zadania i wybranie innego rozwiązania problemu.Na osobne omówienie zasługuje własne miasto, którego zarządcą zostajemy na dość wczesnym etapie gry. Pomysł fajny lecz nie wykorzystany w pełni, bo za wykonywanie zadań rozbudowy miasta głownie dostajemy ekwipunek, i to co najwyżej średni, godna uwagi jest tylko zbroja za ostanie zadanie. Fajnym i pożytecznym urozmaiceniem jest tylko krasnoludzki kowal który może wykuć kilka ciekawych rzeczy, ale to wszystko. Szkoda bo niezłym pomysłem byłaby np. możliwość ściągnięcia zasobów z własnej siedziby podczas walk na niektórych lokacjach gdzie złóż jest naprawdę mało. No i właśnie zasoby, bardzo fajnie że zmniejszono ich ilość do 3 - kamień, srebro i lenyna, lecz niestety zmniejszono też ich zasób na planszy. W pierwszej części nawet na pozycji startowej złóż było tyle że spokojnie można było postawić całą bazę, ufortyfikować ją i zbudować armię, owszem warto było zbudować gdzieś na planszy drugą bazę by zwiększyć szybkość ich wpływania, lecz to nie zawsze była konieczność. Niestety w Spellforce 2 zasobów na mapach jest niewiele, te na pozycjach wyjściowych nie starczają na rozbudowę i ufortyfikowanie bazy, a o powołaniu dużej arami już nie wspominając. Zazwyczaj stawiamy podstawowe budynki i zaraz ruszamy poszukiwać kolejnych złóż na mapie, a często zmuszeni jesteśmy do spacyfikowania jakiegoś posterunku czy bazy przeciwnika podstawowymi jednostkami by móc się dalej rozwijać. Rozumiem że taki zabieg twórców miał na celu zwiększenie dynamiki rozgrywki, lecz mi to się nie podoba, nie mój styl, wolę się rozbudować i powołać taką armię która za jednym podejściem zmiażdży przeciwnika jak robaka.Podsumowując, Spellforce 2 to naprawdę dobra gra, dająca sporo frajdy na ok 40 godzin, tylko nie wszystkie zmiany, jakie zaszły w porównaniu do części pierwszej muszą się spodobać.