Podsumowanie konkursu Tom Clancy's Rainbow Six Siege

Typowy pokój przesłuchań. 1 lampa, stół, 2 krzesła, lustro na pół ściany. Siedzę tu nie wiadomo jak długo. Ciągle kicham. Jestem głodna, niewyspana i chce mi się sikać. Kto by pomyślał, że tak potraktują ofiarę porwania ?

W końcu drzwi otwierają się. Staje w nich potężny, trochę misiowaty facet w mundurze SWAT. Ten sam, który mnie wydostał (zdjęcia 34 i 35). Siada naprzeciwko.

-Karen Bigelow (6) - zaczyna nie zerkając do dossier, które przed sobą położył. - Dziennikarka New York Timesa. Pulitzer za serię artykułów o przekrętach w kongresie. W wieku 24 lat. Imponujące. Po 11.09 zmieniła Pani zainteresowania na terroryzm. Przypadek? - tania próba onieśmielenia mnie. Zbyt tania jak na człowieka jego formatu. Zresztą czy cokolwiek może onieśmielić posłańca apokalipsy?

- Wystarczy Karen, panie Simmons. Doskonale pan wie, że w WTC straciłam oboje rodziców. Zresztą połowa dziennikarzy została wtedy ekspertami od tematu. To zaszczyt być przesłuchiwaną przez dowódcę Tęczy 6 - pamięć odruchowo podsuwa odpowiednie fakty. Major Dave Simmons. Protegowany Domingo Chaveza, następcy i zięcia samego Johna Clarka. Zaczynał jako kapral w Afganistanie. Potem Irak, Syria; w 2016 odbijał tankowiec, który miał wysadzić Golden Gate. W 2018 ambasadę w Warszawie. Chodząca legenda. Uniform SWAT to przykrywka.

Świetnie. Doceni wagę tego, co mam do powiedzenia.

-Skąd o tym wiesz, Karen? - prawie udało mu się ukryć zaskoczenie. Ktoś w kontrwywiadzie straci robotę.

-Pan zna się na swojej pracy, a ja na swojej. Wasza skuteczność zwraca uwagę. A ja umiem wyszukiwać i kojarzyć informacje. Bez obaw. Wiem o czym nie pisać.

Westchnął ciężko.

-No dobrze, na razie to zostawmy. Opowiedz mi co się wydarzyło w tamtym magazynie.

-Porwali mnie z ulicy. Zamknęli, ale traktowali dobrze. Żadnego bicia, wyzwisk. Najwyraźniej chodziło o zwrócenie uwagi opinii publicznej. Ta bomba na filmie z żądaniami (12) to tylko atrapa. Znam zapach C4. - Simmons pokiwał głową z mieszaniną powątpiewania i podziwu.

-Zgadza się. Saperzy byli zdziwieni. Ja też.

-Avispon (16) planował zginąć.

-Szerszeń? Pierwsze słyszę.

-Proszę mnie nie obrażać majorze. Przecież wiecie, że Deep Water Horizon to jego robota. Ten człowiek poświęcił życie walce z koncernami niszczącymi środowisko. Trudno się dziwić, skoro połowa jego rodzinnej wioski wymarła gdy miał 13 lat. Od skażonej rtęcią wody z pobliskiej kopalni złota.

-Sporo wiesz. Przychodzi Ci do głowy jakiś powód, dla którego jeden z najskuteczniejszych, znanych terrorystów porywa amerykańską dziennikarkę tylko po to, żeby dać się zastrzelić? (32)

-Oczywiście. Myślę, że spodobały mu się moje artykuły. Mam przekazać wiadomość od niego. - zrobiło to na Simmonsie mniejsze wrażenie niż się spodziewałam. Ale to się zmieni, kiedy usłyszy jej treść.

-Jaką wiadomość?

-Cytuję: “Zachłanność człowieka musi się skończyć” (4). W kilku miejscach na każdym kontynencie wypuścił wirusa. Był przekonany, że działa. Ja mu wierzę. Do końca przyszłego roku tylko 1 kobieta na 1000 będzie płodna. Dał mi pendrive z danymi. Macie go. Jestem nosicielką. Pan zresztą też od czasu akcji. Z iloma osobami zdążył się pan spotkać majorze? A pana ludzie?

Simmons wybiegł z pokoju, jakby mógł zatrzymać koniec świata. Ludzi w jego fachu chyba uczą myśleć, że to potrafią...