Vampire: The Masquerade - Bloodlines

Świat Mroku. Alternatywna rzeczywistość, w której nadprzyrodzone stworzenia żyją w społeczeństwach ludzi i zachowują swoją obecność w całkowitej tajemnicy. Maskarada jest to podstawowa zasada, do której dostosować muszą się wszystkie wampiry.

Niesłychanie ambitny, postmodernowy kocioł tropów współczesnej grozy. Pierwszy akt w Santa Monica ociera się o arcydzieło, później niestety poziom siada.

Martin von CarsteinVampire The Masquerade: Bloodlines to jest to RPG na 10/10, a nie żadne 6,5/10. To cudo w gatunku RPG przechodziłem kilka razy i wiem jak wiele oferuje. Mocno wyróżniła się w gatunku nie tylko w latach świetności, ale także teraz nie ma sobie równych. I nawet zamiennika obecnego możemy tylko szukać ze świecą. Takich oryginalnych gier po prostu się teraz już nie robi. Ma ogrom plusów jak mega grywalność, nietuzinkowy scenariusz, mięsiste dialogi, brak tabu, świetny styl artystyczny, zróżnicowanie czterech miast, siedem całkiem odmiennych klas postaci z różnych klanów, którymi gra się zgoła inaczej, wyważone elementy rpg, satysfakcjonująca walka, miodne hakowanie, wspaniała muzyka, klimat mroku chyba najlepszy od czasu genialnych Thief 1 i 2. Gra zwyczajnie jest cudna. Żadnych bugów nie miałem na patchach nieoficjalnych. Zarówno 8.6PL i tym bardziej 9.7PL nie sprawiały mi problemów. Iselor""Przecież poza drugimi Pillarsami, drugim Baldurem i siódmym Might and Magic (i może szóstym) to w zasadzie nic się do Bloodlines nawet nie zbliżyło""Ultima 7, Wizardry 7 i 8, Chrono Trigger, Fallout 1 i 2, Final Fantasy 6 i 7, System Shock 2, Planescape Torment, Deus Ex 1, Morrowind, KOTOR, G2NK na modach R2.0+DX11+AB, Persona 4 Golden, Skyrim + mody, Witcher 3, Persona 5 Royal, NieR Automata, Disco Elysium nie są słabsze od BG2, Might and Magic 6 i 7, Vampire: The Masquerade - Bloodlines. To jest dość podobny najwyższy poziom moim zdaniem mimo różnic (Gry 10/10 lub 9,5/10 w swym gatunku). Większość wymienionych ogrywałem poza nowszymi (1 raz) po ok 3-5 razy więc to się po prostu wie co się mocno wyróżnia czy co nowego gry potrafią zaoferować przy powtórkach. Każda z wymienionych bronić się potrafi mocarnie na swój odmienny sposób w tym gatunku i zawstydzają konkurencję.Pillars of Eternity 1 i 2 są dobre, ale skostniałe i nie robią nawet w połowie takiego wrażenia jak PT i BG2. Brakuje im luzu i humoru. Nie potrafiły zahipnotyzować mimo, że wysoko oceniam na 9/10. PoE2 olano moczem (rozczarowujący odbiór na tle PoE1) i ludzie bardziej zachwycali się w poprzedniej dekadzie Skyrim, W3, Persona 5, NieR Automata, Divinity:Original Sin 2, Kingdom Come, Disco Elysium. I kilka z nich mocniej wyróżnia się od PoE2 jak nie wszystkie.Pathfinder: Wrath of the Righteous z tego roku jest godnym rywalem dla PoE 1 i 2 wśród RPG 2d w klimatach fantasy. Pewnie najlepsza trójka z tego typu gier od czasu PT i BG2. W każdym razie PoE 2 z kilku powodów nie przyciągnął ludzi, gdy o dziwo Pathfinder: Wrath of the Righteous sprzedaje się dobrze. W obu przypadkach siłą jest rozbudowany scenariusz oraz dialogi i świetnie napisane postacie, ale najnowszy Pathfinder robi to lepiej niż Pillarsy. Oczywiście wszystkie RPG jakie tu wymieniałem oceniam na 10/10 lub 9,5/10 lub najmniej 9/10.

To jest tak dobre, że nie rozumiem czemu zagrałem w to dopiero parę lat temu. Przynajmniej ominęło mnie wiele błędów którymi ponoć wypełniony był wcześniej ten tytuł. W każdym razie podszedłem do vampira bez żadnego sentymentu, o świecie mroku wiedziałem tylko tyle, że istnieje, a mimo to zostałem oczarowany. Jedna z moich ulubionych gier.Zalety:1. Nastrój. Mroczne miasto skąpane w świetle ulicznych latarni, pełne ludzi nieświadomych kryjącego się w ciemnościach nadnaturalnego niebezpieczeństwa. A wy tym wszystkim my, wampir, drapieżnik. I choć w Los Angeles pełne jest potęg będących zagrożeniem również i dla nas, to jednak łatwo poczuć siłę naszej postaci. Nie ważne czy zadzieramy z ruską mafią czy też wpadamy w pułapkę seryjnego zabójcy, to raczej oni mają problem nie wiedząc z kim zadarli. To poczucie przewagi przy jednoczesnej świadomości, że są inni, lepsi od nas w te klocki, jest naprawdę upajające. Nawet nie miałem ochoty walczyć i kiedy mogłem unikałem starć preferując skradanie się, ucieczkę i właściwe zastosowanie wampirzych mocy. Wystarczało mi to, że mogę się wszędzie włamać, uniknąć wykrycia, odkryć sekrety poszczególnych osób, zdobyć wiedzę dzięki której mogłem nimi manipulować, oczarować ich swoją perswazją i osobowością. Lub zastraszyć.2. Choć w grze nie występuje bardzo wielu NPCków to wszyscy są ciekawi i mają wspaniale podłożone głosy. Prawdziwe mistrzostwo. Dialogi też są najwyżej klasy. Wszystko to łącznie sprawiało, że chciało mi się rozmawiać z absolutnie każdym i chyba w żadnym momencie nie czułem, że dana rozmowa mogłaby się już skończyć.3. Fabuła główna, wyposażona w zwroty akcji, wciągająca choć z rozczarowującym finałem. To znaczy z fabularnego punktu widzenia tragedii nie ma to jednak by ten finał osiągnąć trzeba stoczyć ogromną ilość walk. Na jednej z nich się nawet zatrzymałem na dłuższy czas co w sumie rzadko mi się zdarza.4. Powodujące gęsią skórkę lokację. Nawiedzony hotel przede wszystkim ale nie tylko! 5. Rozwój postaci i kilka różniących się od siebie rodzajów wampira którym możemy zagrać. Decydując się na grę danym gackiem nie decydujemy jedynie o tym z jakich specjalnych 'zaklęć' będziemy mogli korzystać. Zmieniają się dialogi, sposób w jaki odbierają nas ludzie lub to jak my ich odbieramy. Wiele gier tak ma ale mało która robi to tak dobrze. 6. Muzyka. Gdyby nie istniały pillarsy to soundtrack z bloodlines byłby moim ulubionym. A bardzo lubię muzykę z gier.7. Grafika. Jak na swoje lata gra trzyma się naprawdę dobrze poza tym mimika NPCków jest lepsza niż w wielu nowszych tytułach. Zaskakujące i imponujące.8. Zadania poboczne. Postawiono na jakość a nie na ilość i bardzo dobrze.9. Poczucie humoru ale też kilka smutniejszych momentów. Na wypadek gdyby miałoby to mieć dla kogoś znaczenie, tych pierwszych jest dużo więcej.10. Walka. Nic nie poradzę na to, że latający na wszystkie strony przeciwnicy po tym jak tłuczemy ich mieczem czy siekierą wyglądają pociesznie. Tą zaletę potraktujcie z przymrużeniem oka bo walka niestety jakaś wybitna nie jest. Choć mi się podobała.11. Sporo decyzji które możemy podejmować czy to w trakcie posuwania wątku głównego do przodu czy rozwiązywaniu dodatkowych zadań. Choć tu akurat nie jest też znowu jakoś wybitnie.12. Przywiązanie do szczegółów. Rozbudowane radio i telewizja, różne poukrywane wskazówki w postaci np obrazów wiszących w danym pomieszczeniu i takie tam uatrakcyjniacze.13. W tej grze jest jakaś nieuchwytna magia pozwalająca osiągnąć nieprawdopodobny poziom immersji. Podobną czułem chyba tylko przy wiedźminie 3.Wady:1. Długi epilog w którym zmuszeni jesteśmy do zbyt wielu walk. Jeżeli skopaliśmy postać to jednej prawdopodobnie nawet nie wygramy lub w najlepszym razie będziemy bardzooo długo się męczyć.2. Gra jest zbyt krótka. I nie chodzi o to, że skoro tak mi się podobała to dlatego tylko tak uważam.

RPG pełną gębą - niesamowita imersja, wiarygodny świat który przez sensownie nakreślone zasady obowiązujące w społeczeństwie wampirów łatwo jest kupić, kapitalne udźwiękowienie, klimatyczne side questy, nocne życie wielkiego miasta w którym toczy się brutalna walka o wpływy, masa klanów, sekty, postacie niezależne, dialogi...i pomyśleć że ta gra w trakcie swojej premiery przeszła trochę bez echa i dopiero po latach uzyskała należne jej uznanie, świetna rzecz nawet pomimo słabiutkiego systemu walki czy też - w moim odczuciu - nieco gorszej i uproszczonej końcowej fazy(generalnie gdzieś czytałem że ta gra została wydana w pośpiechu przez co została niedokończona i dokładnie takie odniosłem wrażenie). Absolutna perełka jeśli chodzi o tematykę wampirów.

+++ Świetne zadania poboczne +++ Dużo ciekawych postaci +++ Bardzo dobrze rozwinięte RPGowe mechaniki ++ Dialogi i voice acting ++ Wszystkie mechaniki (broń biała, palna, skradanie, czary) wykonane dobrze ++ Duża różnorodność w gameplay’u ++ Satysfakcjonujące zakończenie + Ciekawe i przydatne wampirze zdolności + Dobrze zaprojektowane mapy. - - Brak rozbudowanego odgrywania postaci. Wyborów ukazujących charakter. - - Końcówka zbytnio skupia się na walce. - - Sporadyczne błędy (wyrzucanie z gry, przenikanie tekstur, zaklinowanie postaci etc.) - Stosunkowo puste mapy - Ciągłe ekrany ładowania

Super gra, polecam szczególnie ludziom, którzy dużo gier już ograli, ale tej jeszcze nie...Plusy:-Klimat brudnego wielkiego miasta z lekkimi elementami mistycyzmu (to chyba najlepszy plus gry, można się naprawdę w nią wgłębić)-Fabuła jest ciekawa od początku do końca. Zakończenie szczerze mnie zaskoczyło-Muzyka-Sporo misji w stylu Deus Exa, czyli kilka sposobów na ich przejście-Poboczne questy są krótkie i przyjemne-Scena rozmowy z taksówkarzem... czemu żadna gra czegoś takiego jeszcze nie miała?-System rozwoju wampira jest świetny, nawet dla kogoś kto nie przepada za RPG. Punkty doświadczenia dostajemy tylko za wykonanie misji, a nie np. za zabijanie masy przeciwników-System rozwoju naprawdę zachęca do zagrania ponownie w inny sposób.-Wsparcie dla gry poprzez modyWady:-Pełno błędów, czasami bardzo poważnych-Bossowie bywają męczący-Grafika jest po prostu słaba-Czasami zbyt mało swobody w opcjach dialogowym i gra często podejmuje decyzje za nasOgólnie: postacie, lokacje, dialogi... potencjał wykorzystany w 100% Dziwi i smuci mnie fakt, że jest jedyna w swoim rodzaju.