Encyklopedia Gier Top Gry Daty premier Beta testy Screeny Redakcja poleca Katalog firm SłownikAkcjiPCPS2
Okładka Tomb Raider: The Angel of Darkness (PC)

Tomb Raider: The Angel of Darkness

Szósta odsłona cieszącego się niesłabnącą popularnością cyklu przygodowych gier akcji z niezastąpioną Larą Croft w roli głównej.

Akcji | TPP | platformówki 3D | przygodowe gry akcji

Okładka Tomb Raider: The Angel of Darkness (PC)

data premiery gry:

21cze2003

PS2

30cze2003

PC

Tomb Raider: The Angel of Darkness to kolejna cześć przygód znanej na całym świecie pani archeolog, Lary Croft. Stanowi ona swego rodzaju przełom w liczącej już sześć lat serii i określana jest przez swych twórców mianem gry nowej generacji. Jest tak, ponieważ zmienił się charakter samej rozgrywki, teraz jest bardziej mroczna i tajemnicza, a także do gry zostały dodane nowe elementy typowe dla produkcji przygodowych i cRPG.

Akcja The Angel of Darkness umiejscowiona została nieco później, po wydarzeniach znanych z Tomb Raider: The Last Revelation. Nasza odważna pani archeolog została niesłusznie oskarżona o okrutne morderstwo swego byłego mentora Wernera Von Croy. Jak widać diametralnie zmienia to charakter samej gry. Lara znajduje się w zupełnie obcej dla siebie sytuacji. Nie występuje jako odważna i prawa bohaterka, lecz jako ukrywający się przestępca, który musi dowiedzieć się prawdy o popełnionej zbrodni i oczyścić swe splamione imię. Z tym właśnie związana jest największa zmiana w serii. Otóż gracz niczym w produkcjach przygodowych czy cRPG, musi sam rozwikłać tą zagadkę, rozmawiać z napotkanymi ludźmi i kojarzyć pozornie niepowiązane fakty. Oczywiście nadal mamy tu do czynienia z eksploracją różnych labiryntów i zakamarków (asortyment ruchów Lary został powiększony o ponad 150 nowych), jednak nie jest to już całą grą, lecz tylko jej częścią składową.

Na tym nie koniec zmian. Lara stopniowo zwiększa swoje umiejętności i z czasem coraz szybciej się porusza, jest silniejsza, itd. Ponadto w The Angel of Darkness spotkamy się z nowym bohaterem, którym możemy się poruszać. To mężczyzna o imieniu Kurtis. Jest dobrym przyjacielem Lary oraz jej prawą ręką. Lara jest mózgiem zespołu, a Kurtis resztą, czyli mówiąc dosłownie mięśniakiem, który najpierw strzela, a potem mówi. Na koniec należy także dodać, że tradycyjnie nowy Tomb Raider posiada lepszą i efektowniejszą grafikę (Lara Croft wygląda jeszcze seksownej i bardziej kobieco – jej model ma ponad 5000 polygonów.), a akcja toczy się w nowych, rozbudowanych lokacjach, m.in. ulice Paryża i Pragi.

Zobacz pełny opis gry

Tryb gry: single player  

Nośnik: 2 CD

Ocena czytelników: 8,1 / 10 na podstawie 2159 głosów czytelników.

Cena gry w dniu premiery: 139,90 PLN

Klasyfikacja PEGI Tomb Raider: The Angel of Darkness

Wymagania wiekowe. Rating wiekowy nie uwzględnia poziomu trudności ani umiejętności niezbędnych do korzystania z danej gry. Gra zawiera elementy przemocy.

Wymagania sprzętowe Tomb Raider: The Angel of Darkness

PC Windows

PC Windows

Rekomendowane: Procesor Pentium 4 1.5 GHz, 128 MB RAM, karta grafiki 64 MB zgodna z DX9.0

Tomb Raider: The Angel of Darkness - recenzja gry
Tomb Raider: The Angel of Darkness - recenzja gry

Recenzja 12 sierpnia 2003, 12:59

W najnowszej odsłonie „Tomb Raidera” przyjdzie nam odwiedzić dwa miejsca: Paryż oraz Pragę. Nie musicie się jednak obawiać, że gra staje się przez to krótka. Co to, to nie. Długość zabawy to paradoksalnie jeden z mocniejszych punktów „Angel of Darkness”. Przeciętny gracz ujrzy końcowy filmik średnio po 30 godzinach zabawy, tak więc nie jest źle. Z pewnością jest to jeden z dłuższych odcinków serii. Ciężko jest mi go jednak porównywać z pozostałymi, a to dlatego, że gra pełna jest licznych przeciwieństw. Niektóre etapy są tak proste, że można je dosłownie przechodzić z zamkniętymi oczami. Zdarzają się jednak momenty, w których można się zaciąć na amen. Przeważnie tyczy się to zadań zręcznościowych. O tym, dlaczego sprawiają one tak duże problemy opowiem za chwilę. Muszę przyznać, iż różnorodność kolejnych etapów jest zadowalająca. Zabawę zaczynamy w tradycyjnych podmiejskich kamienicach, później akcja przenosi Larę na ulice miasta. Przyjdzie też odwiedzić (tj. włamać się do niego) słynny Luwr. Niestety, większość poziomów wprost razi swoją sztucznością albo bezsensownością wdrożenia do gry. Już tłumaczę, o co chodzi. Wyobraźcie sobie na przykład, że ulice jednego z największych miast Europy świecą pustkami! Tak, to nie jest żadna pomyłka. Po Paryżu nikt nie chodzi. Nie docierają do mnie żadne tłumaczenia, że z racji obławy na Larę zarządzono blokady, a ludzie błyskawicznie pochowali się po domach. Dlaczego więc nie widać ich w okiennicach? Dlaczego po dojściu do pierwszej lepszej barykady nie widać nikogo po drugiej stronie? Jedyne osoby, jakie Lara spotka, pełnią funkcję czysto praktyczną, a to dlatego, że są albo źródłem cennych informacji, albo wręcz zlecają jej kolejne zadania w zamian za drobne przysługi z ich strony. Wszystko to sprawia wrażenie, jak gdyby masowo czekali na główną bohaterkę, żeby powierzyć jej jakąś kolejną durną misję. Nie bez powodu użyłem słowa „durna”. „Cele” większości etapów są po prostu śmieszne. NPC-e proszą Larę o tak banalne rzeczy, że można się rozpłakać. Nie chce się im, za przeproszeniem, ruszyć tłustego... wiadomo czego. Nie o to chyba chodziło.

PC
PS2