Kholat

Twórcy z polskiego studia IMGN.pro wiedzą, jak skupić uwagę na ich debiutanckiej grze pod tytułem Kholat. Ciekawy temat, związany z autentyczną, do dziś niewyjaśnioną historią, Sean Bean i Andrzej Chyra jako narratorzy. Co wyszło z tej mieszanki?

++Przemierzanie gór jedynie z mapą i kompasem ++Proste, klimatyczne ścieżki. Każda skupia się na lekko innym typie eksploracji. Z wykorzystaniem dźwięku, elementów otoczenia itp. +Wrażenia audiowizualne +Klimatyczne notatki dotyczące przeszłości --Tylko jeden rodzaj przeciwnika z bardzo podstawowym designem, prosty i niestraszny --Częste blokowanie się na otoczeniu -Historia odkrywania ekspedycji, zmienia się w zwykły thriller -Świat jest składanką pół-liniowych korytarzy -Gra jest krótka, ale mapa, przeciwnicy i mechanika zaczynają się nużyć -Początek gry nie wprowadza nas w rolę postaci

Kholat to nudny spacer po górach. Plusy... Solidne udźwiękowienie oraz bardzo ładna muzyka okraszona delikatnym chóralnym wokalem to według mnie najmocniejsze elementy produkcji. Dobre wrażenie robi także animacja drzew na wietrze. Doceniam podejście, w którym liczy się poleganie na mapie i kompasie. Całe szczęście jest teleport z punktu A do punktu B, co znacznie przyspiesza podróż. Ostatnim wartym uwagi aspektem są notatki. Minusy... Człapanie oraz szukanie współrzędnych i dróg do nich prowadzących było dla mnie męczące. Pominę tu absurdy związane z brakiem możliwości wspięcia się lub podskoku na niską skałkę. No i miejsca, w których można się zaciąć na dobre. Szybko okazuje się bowiem, że zbocza gór są monotonne, sztuczne i bez pomysłu. Ich przemierzanie staje się po prostu uciążliwe. Szczerze, to doświadczyłem więcej znużenia i rozczarowania, niźli zaciekawienia tematem. Rzadko to piszę, ale twór epatuje wszechogarniającą nudą. Eskapada trwała niby tylko kilka godzin, jednak pozostawiła wrażenie, że czas zmagań został sztucznie wydłużony, a jedyną trudność sprawia odnalezienie tej właściwej ścieżki. W ogóle nie przekonał mnie sposób przedstawienia fabuły. Gra nie bardzo wie, czym chce być. Nie posiada też żadnych ciekawych zagadek. A gdyby ktoś pytał czy straszy - nie. Uważam, że zjawy są bez sensu i istnieją chyba tylko po to, by wydłużyć czas gry. Zaczyna to przypominać zabawę w ciuciubabkę. Tutaj ujawnia się niezbyt udany respawn wrogów, np. w miejscu gdzie czytamy notatkę. Program nie tłumaczy o co chodzi z przeciwnikami. Podobnie z pułapkami, które nie mają żadnego uzasadnienia i powodują tylko irytację, że trzeba zacząć od ostatniego checkpointu. A przez brak zapisów w odpowiednich miejscach, gracz zmuszony jest do mozolnego powtarzania etapów. Podczas przemierzania zaśnieżonych szczytów odniosłem wrażenie, że atmosfera z mrocznej i tajemniczej zbacza w kierunku fantasy, co nie przypadło mi do gustu. Dubbing niby poprawny, aczkolwiek zbyt cicho nagrany. No i pojawiają się błędy w tłumaczeniu. Graficznie pozycja jest nierówna. Z początku robi niezłe wrażenie, ale później wygląda to średnio. Naprawdę cieszę się, że niektórym podobało się dzieło imgn.pro, mnie jednak strasznie wymęczyło. Moja ocena – 3.5/10

Rewalecyjna.- świetny klimat- nawigacja przy pomocy mapy i kompasu to majstersztyk. To co u góry ludzie piszą nawet mnie rozśmieszyło.- grałem nocami na słuchawkach i czasami niektóre akcje przyprawiają o zawał ( np. w chatce)- wrogowie straszni, ale z czasem do rozgryzienia.- zmęczenie mocno dodaje stresu, a jednak nie frustruje gdy ogarniemy zasady gry. Świetnie przemyślane.- eksploracja i satysfakcja z odnalezienia nowej drogi.- nie wiem czy to plus czy minus, ale jak sobie z czymś nie poradzimy to gra likwiduje to zagrożenie :(Minusami może być to że :-początek irytujący-wrogowie kilka razy pojawiają się z znikąd. Trochę czasu zajmuje żeby ogarnąć, że w momencie zmiany muzyki należy biec przed siebie. - kilka razy po zabiciu cofało mnie za daleko. Nie jest to normą, ale zdarzyło się tak jak zginąłem przy kościele.- kompletnie nie ogarniam zakończenia ( są dwa ) Nawet czytając wyjaśnienia w necie nie bardzo mi one pasują.Ogólnie gra sie to świetnie. W pełnym napięciu. Początek gdy nie da sie nigdzie wejść na stacji mnie irytował. Jak zaczynasz się orientować w mapie to gra daje sporo satysfakcji. Dodatkowo muzyka + to co się dzieje na ekranie świetnie zrealizowane. Autentycznie chce się odkrywać nowe lokacje. O Tragedii słyszałem jakieś 10 lat temu. Oglądałem też film fabularny gdzie trochę przypomina scenariusz tej gry.Jednakże nic to nie przeszkadzało w poznawaniu fabuły. Bawiłem sie świetnie choć głowa mnie boli od tego napięcia :]

Gra jest dla mnie spoko pierwszy raz zakosztowałem tego gatunku i nie jest lekko początek słabawy bo się zgubiłem i nie wiedziałem właściwie co robić ale trzeba dać szanse gierce po dojściu do namiotu się robi miło :) Bardzo gra sprawdza poziom orientacji w terenie ponieważ nie ma oznaczenia gdzie jesteśmy a jedynie mapa i punkty odniesienia typu świecące miejsca czy jakieś obiekty charakterystyczne osobiście kompas mi służy tylko jako wykrywacz gdy drga uciekam nie umiem z niego korzystać jak w każdej grze od kąt pamiętam i nie chce mi się tego zmieniać. Pierwszy raz jak się stykamy z gatunkiem to dość trudne zderzenie jak ze ścianą bo nie wiadomo co właściwie ja mam tu robić nie ma ułatwień ani prowadzenia po sznureczku trzeba pomyśleć :D Sam klimat jest dość dobry niesprzyjające warunki noc w górach, klimatyczna muzyka. Jedynie unreal engine 4 to gówno maxymalne wydajność woła o pomstę do nieba niezależnie od ustawień w tym powinien być zakaz robienia gier z założenia engine nie wspiera wielu GPU i to dopiero początek padaki o której mi się tu pisać nie chce. AlkoPc -> Hahahah no powiem Ci ubawiłem się czytając to , czytanie twojego postu była to bardzo tandetna rozrywka ale śmieszna :)