Wiedźmin 3 Remaster nigdy nie miał być płatny. CD Projekt Red „nie zadał sobie tego pytania”, zysk widział gdzie indziej

Nigdy nie zadawaliśmy sobie tego pytania. Zagłębialiśmy się w rozwój Pieśni przeszłości razem ze studiem Fool's Theory i zaczęliśmy się zastanawiać: „Dlaczego by nie uwspółcześnić gry? Wszystko w niej sprawia wrażenie, jakby powstała 10 lat temu!”

Zaczęliśmy więc rozmawiać o tym, co moglibyśmy zrobić, żeby ją ulepszyć. Zaczęło się od drobnych rzeczy, a potem wyrósł z tego większy projekt i nagle zdaliśmy sobie sprawę, że mamy w rękach remaster.

Ale wracając do pierwotnego pytania o komercję, nigdy nie myśleliśmy o tym w ten sposób. Komercyjny aspekt to rozszerzenie, ale w przypadku samej gry naprawdę czuliśmy, że to sposób CD Projektu Red na podarowanie jej graczom, którzy już ją posiadają. Po prostu nigdy nie zadawaliśmy sobie tego pytania.

Czuliśmy, że Wiedźmin 3 to zamknięta księga i nigdy do niej nie wrócimy. Ale pojawiło się kilka szczęśliwych zbiegów okoliczności. Rozpoczęliśmy współpracę z Fool's Theory. Mieli pracować nad remakiem Wiedźmina 1, ale zdaliśmy sobie sprawę, że wymaga to trochę więcej czasu ze względu na pewne zależności technologiczne z Wiedźminem 4.

Pomysł na trzeci dodatek istniał już dawno temu, ale odłożyliśmy go na zawsze do szuflady. Nigdy nie myśleliśmy, że go wypuścimy. Ale jedna rozmowa doprowadziła do kolejnej, a ta z kolei zakończyła się refleksją: „Dlaczego by nie zrobić dodatku? Czy to w ogóle ma sens po tak długim czasie? Czy ktoś zrobił coś takiego w grze dla jednego gracza?” To zaś skłoniło nas do wniosku: „To szaleństwo, ale dajmy Geraltowi jeszcze jedną przejażdżkę”.

[…] Ktoś mi powiedział: „W pewnym sensie rozwijacie grę-usługę dla jednego gracza”. Zaśmiałem się trochę, ale ta osoba miała rację.