Seria gier Metro

Sukces Metro 2033 zachęcił deweloperów do stworzenia kontynuacji, jednak ogłoszona w 2012 roku upadłość koncernu THQ postawiła projekt pod znakiem zapytania. Ostatecznie prawa do marki wraz z niemal gotową grą Metro: Last Light wykupiła firma Deep Silver za kwotę 5,8 mln dolarów. Sequel zadebiutował w maju 2013 roku, nie tylko na komputerach osobistych oraz Xboksie 360, lecz także na PlayStation 3.

W sierpniu 2014 roku na rynku pojawiły się odświeżone i ulepszone edycje gier Metro 2033 oraz Metro: Last Light z podtytułami Redux; wydano także Metro Redux, będące kompilacją obu wyżej wymienionych pozycji. Pakiet został przygotowany z myślą o PC oraz konsolach ósmej generacji, a ponad pięć lat później doczekał się konwersji na konsolę Nintendo Switch.

W lutym 2019 roku zadebiutowała natomiast trzecia pełnoprawna odsłona cyklu, czyli Metro Exodus. Podobnie jak poprzednie części, trafiła ona na komputery osobiste i konsole (PlayStation 4 oraz Xboksa One, a z czasem również PlayStation 5 oraz Xboksy Series X/S). Listopad 2024 roku przyniósł zaś pierwszy spin-off serii, czyli grę Metro Awakening, przygotowaną przez studio Vertigo Games z myślą o zestawach rzeczywistości wirtualnej.

Na oficjalną zapowiedź pełnoprawnej czwartej pozycji spod tego szyldu trzeba było zaczekać do kwietnia 2026 roku. Wówczas to studio 4A Games zaprezentowało światu Metro 2039. Produkcja zmierzała na komputery osobiste, PlayStation 5 oraz Xboksy Series X/S, a miała zadebiutować zimą 2026 roku.

Fabuła gier z cyklu Metro

Seria Metro roztacza przed nami ponurą wizję świata po wojnie nuklearnej. Opowieść rozpoczyna się w tunelach moskiewskiego metra, gdzie część mieszkańców zdołała znaleźć schronienie. Dziesiątkowani atakami mutantów i podzieleni na wrogie frakcje ludzie starają się przetrwać. Głównym bohaterem jest Artiom, który próbuje przedrzeć się do legendarnej stacji Polis, by ostrzec tamtejszych mieszkańców przed niebezpieczeństwem.

Co ciekawe, o ile Metro 2033 stanowi dosyć wierną adaptację powieści pod tym samym tytułem, o tyle sequel, Metro: Last Light, nie jest powiązany fabularnie z żadną książką z tego uniwersum. W tej części również przejmujemy kontrolę nad Artiomem, który otrzymuje zadanie odegrania roli przynęty w zabójstwie Cienia. Operacja kończy się niepowodzeniem, na skutek czego bohater wyrusza w pościg za zbiegiem. 

Metro Exodus natomiast zostało bezpośrednią kontynuacją książki Metro 2035. Artiom wraz z grupką ocalałych opuszcza w niej moskiewskie metro i udaje się na wschód w celu odnalezienia nowego domu. Podobnie miały się sprawy z Metro 2039, opowiadającym o zupełnie nowym bohaterze – Obcym (ang. Stranger). Protagonista powrócił z powierzchni do moskiewskiego metra, odkrywając, że zostało ono przekształcone w Nowy Rajch przez fanatycznego Spartiatę Huntera obwołanego Führerem.

Pomimo że w grach spod tego szyldu próżno szukać jakiegokolwiek wskaźnika moralności bohatera, podejmowane przez nas decyzje prowadzą do różnych zakończeń.

Gameplay w serii Metro

Rozgrywka w produkcjach z serii Metro łączy elementy gry akcji, skradanki oraz strzelanki w klimatach survival horroru (oprócz ludzi na naszej drodze stają przerażające zmutowane istoty). Wydarzenia obserwujemy tu z perspektywy pierwszej osoby (FPP), a do naszej dyspozycji oddano szereg mniej lub bardziej współczesnych rodzajów uzbrojenia.

O ile w pierwszych dwóch częściach akcja toczyła się głównie w tunelach metra i na ulicach zniszczonej Moskwy, o tyle w trzeciej odsłonie cyklu mieliśmy okazję zobaczyć rozmiar zniszczeń wywołanych wojną atomową w pozostałych regionach Rosji (jak Wołga czy wyschnięte Morze Kaspijskie). Lokacje były w niej zdecydowanie większe niż wcześniej, natomiast rozgrywka – mniej linowa.  Kolejną nowość stanowił pociąg pełniący rolę „mobilnej osady”, w której przemieszczaliśmy się między lokacjami i rozmawialiśmy z członkami drużyny. Metro 2039 stanowiło natomiast powrót do korzeni, po raz kolejny koncentrując się na zdewastowanej Moskwie i jej podziemiach.

Grafika w grach spod szyldu Metro

Dużym atutem marki Metro jest wysokiej jakości oprawa wizualna, wykorzystująca możliwości autorskiego silnika 4A Engine (stworzonego przez Ołesia Szyszkowcowa i Ołeksandra Maksymczuka, programistów pracujących wcześniej nad X-Ray Engine dla serii S.T.A.L.K.E.R.).