W 1984 roku NASA wysłała w kosmos 3 301 pszczół, aby sprawdzić ich zdolności. Siedem dni później zbudowały one sześciokąty o powierzchni 200 cm˛

Podczas lotów kosmicznych, astronauci mają możliwość przeprowadzania eksperymentów, które są trudne do zrealizowania na Ziemi. Jednym z nich jest sprawdzenie, jak wygląda organizacja pracy pszczół, gdy znajdą się one w stanie nieważkości. Testy przeprowadzono ponad 40 lat temu i wykazano, że brak grawitacji nie zaburza zdolności pszczół do lotu, którym wystarczyło kilka dni na przystosowanie się do nowych warunków.

Pszczoły w kosmosie zaczęły budować ul

W kwietniu 1984 roku odbyła się piąta misja wahadłowca Challenger, STS-41-C, której celem była naprawa satelity Solar Maximum Mission służącego do obserwacji aktywności Słońca. Przy okazji astronauci przeprowadzali eksperymenty, przebywając na orbicie, a jednym z nich była obserwacja roju pszczół składającego się z 3 300 robotnic i jednej królowej.

Celem było sprawdzenie, jak owady odnajdą się w stanie nieważkości i czy będą w stanie normalnie funkcjonować. Pierwszych kilka dni nie było łatwych dla pszczół, ponieważ brak ciążenia powodował ich dezorientację. Trudno im było ocenić, kiedy lecą w górę, w dół lub na boki. Z tego powodu często obijały się o ścianki pojemnika, w którym je umieszczono. Wkrótce jednak okazało się, że pszczoły zaczęły odnajdywać się w nowym środowisku.

Dowodem na to było zbudowanie przez nie heksagonalnego plastra o powierzchni 200 cm2. Po powrocie na Ziemię naukowcy zbadali go i zwrócili uwagę, że jego budowa różniła się ziemskiego odpowiednika. Otóż komórki charakteryzowały się innym nachyleniem. Poza tym ich kształt i głębokość były takie same, a wykorzystywały go do magazynowania zapasów.

Powiązane:NASA odkryła nowy krater na Księżycu o średnicy 222 metrów. Powstał praktycznie na naszych oczach

Większość z nich przeżyła kosmiczną podróż. Królowa zniosła około 35 jaj, ale z żadnego z nich nie wykluła się nowa pszczoła. Eksperyment pokazał naukowcom, że badane owady bardzo szybko odnajdują się w nowych warunkach. Ich struktura społeczna w ogóle się nie zmieniła i wspólnie pracowały między innymi nad wentylowaniem pojemnika. Owady te wykazują duże zdolności adaptacyjne i nie polegają wyłącznie wrodzonych zachowaniach związanych z obecnością grawitacji.

Więcej:„Największa kradzież pracy w historii ludzkości”. Ujawnione dokumenty uderzają w debatę o AI

• nauka
• kosmos
• tech