Sekrety i nawiązania w grach mają dziś niemal obowiązkowy charakter. Ich historia wzięła swój początek na przełomie lat 70. i 80. XX wieku, a powstały, bo ich autorzy chcieli po prostu, żeby ktoś ich zauważył.
Easter eggi to dziś stały element gier komputerowych. Ich odnajdywanie przynosi nam niemałą satysfakcję, a i nie brakuje graczy, dla których stanowią kluczowy element zabawy.
Historia tego zjawiska musiała jednak mieć gdzieś swój początek. Otóż pierwszym słynnym easter eggiem w historii (znane są wcześniejsze przykłady, np. Video Whizball z 1978 roku z ukrytym nazwiskiem autora) jest ukryty pokój w grze akcji Adventure na konsolę Atari 2600.
Stworzył go programista Warren Robinett, który w ten sposób podpisał grę, mimo że Atari zabraniało umieszczania w nich nazwisk twórców. Do sekretu prowadził jednopikselowy przedmiot zlewający się z tłem.
Pod koniec lat 70. Atari prowadziło politykę, według której nazwiska programistów nie mogły pojawiać się na pudełkach ani w napisach końcowych. Zarząd obawiał się, że konkurencja będzie łatwo podkupywać znanych twórców. Programiści nie dostawali też tantiem od sprzedaży, choć ich gry przynosiły milionowe zyski.
Robinett, autor Adventure, postanowił zostawić po sobie ślad w jedyny dostępny mu sposób. Pracując nad grą w 1979 roku, ukrył w jej kodzie sekretny pokój, do którego nie można było dostać się w normalny sposób.
Aby wejść do ukrytego pomieszczenia, gracz musiał najpierw znaleźć w labiryncie „szarą kropkę”, czyli obiekt wielkości jednego piksela, który zlewał się z kolorem tła. Następnie trzeba było przenieść go przez odpowiednią barierę w konkretnym miejscu. W nagrodę na ekranie pojawiał się migający wieloma kolorami napis „Created by Warren Robinett”.
Robinett nikomu nie powiedział o swoim pomyśle, a po zakończeniu prac wkrótce odszedł z firmy. Gra trafiła do sprzedaży w 1980 roku. Gdy gracze odkryli pokój i zaczęli pisać o nim do Atari, szefostwo było wściekłe. Usunięcie napisu wymagałoby jednak wyprodukowania nowych kartridży i wycofania z rynku już sprzedanych egzemplarzy, co kosztowałoby fortunę.
Sytuację uratował Steve Wright, ówczesny dyrektor ds. rozwoju oprogramowania w dziale konsumenckim Atari. Zamiast widzieć w odkryciu problem, uznał je za dobry chwyt marketingowy. To on miał porównać szukanie ukrytych niespodzianek do wielkanocnego polowania na pisanki, od czego wzięła się nazwa „easter egg”. Wszystko to zostało upamiętnione m.in. w zestawie LEGO Atari 2600.
Z czasem wydawcy zmienili podejście, a twórcy gier zaczęli dostawać uznanie, na które wcześniej nie mogli liczyć. Ukryty pokój z Adventure stał się legendą i odgrywa kluczową rolę także w powieści Ernesta Cline’a Ready Player One i jej ekranizacji w reżyserii Stevena Spielberga.
Który z easter eggów w grach jest Waszym ulubionym? Moim jest bezapelacyjnie Serce Liberty City, które można znaleźć we wnętrzu Statui Radości w GTA 4.

Autor: Piotr Doroń
Z wykształcenia dziennikarz i politolog. W GRYOnline.pl od 2004 roku. Zaczynał od zapowiedzi i recenzji, by po roku dołączyć do Newsroomu i już tam pozostać. Obecnie szef tego działu, gdzie zarządza zespołem złożonym zarówno ze specjalistów w swoim fachu, jak i ambitnych żółtodziobów, chętnych do nauki oraz pracy na najwyższych obrotach. Były redaktor niezapomnianego emu@dreams, gdzie zagnała go fascynacja emulacją i konsolami, a także recenzent magazynu GB More. Miłośnik informacji, gier (długo by wymieniać ulubione gatunki), Internetu, dobrej książki sci-fi i fantasy, nie pogardzi również dopieszczonym serialem lub filmem. Mąż, ojciec trójki dzieci, esteta, zwolennik umiaru w życiu prywatnym.