By nakręcić sprzedaż, twórcy Dooma skontaktowali się z piratami i uwiarygodnili ich biznes. „Byliśmy z tego totalnie zadowoleni”

Całkiem niedawno relacjonowaliśmy dla was słowa Johna Romero, czyli legendarnego twórcy z id Software, który wszedł w polemikę ze swoim byłym współpracownikiem Sandym Petersenem na temat piractwa w świecie gier wideo. Romero przekonywał wówczas, że sukces kultowego FPS-a nie był dziełem przypadku, lecz efektem świadomie obranej strategii opartej na modelu shareware i swobodnym rozpowszechnianiu darmowego pierwszego epizodu.

Teraz twórca poniekąd wrócił do tematu dzieląc się kolejną historią z tamtych lat, która pokazuje, do czego studio było zdolne, by Doom trafił do graczy na całym świecie. A uwierzcie mi – mało kto zdecydowałby się na podobny ruch.

Jeśli nie jesteś w stanie wygrać z piratami, to nawiąż z nimi współpracę

Jak wspomniał Romero podczas ostatniego Quakeconu, chodziło o pomysł, by zamiast walczyć z piratami – nawiązać z nimi współpracę. Dobrym miejscem na taki zabieg okazał się być Tajwan, na którym w latach 90. nie było żadnych legalnych dystrybutorów Dooma. Dlatego też studio skontaktowało się z lokalnymi, nielegalnymi handlarzami i odsprzedało im fizyczne pudełka z całym wyposażeniem za bezcen. No, prawie całym.

Bo trzeba wam wiedzieć, że umieszczenie dyskietki z sharewarową wersją gry leżało po stronie sprzedawców. W ten właśnie sposób rozpromowano tytuł i znacząco zwiększono zyski pochodzące z jego sprzedaży. Tylko jak niby ma się zwiększyć przychód, kiedy jeszcze więcej darmowych egzemplarzy znajdzie się na “czarnym rynku”, a część wydatków i tak pozostaje na głowie studia?

Odpowiedź kryje się w samej zawartości pudełka. Rzecz w tym, że sprzedawane przez piratów dyskietki zawierały zaledwie dziewięć poziomów, które domyślnie i tak miały być darmowe. Chodzi tu mniej więcej o jedną trzecią całej gry. Aby odblokować jej pełną zawartość, należało bezpośrednio zapłacić twórcom 40 dolarów, by następnie otrzymać od nich dyskietkę z resztą gry. Wielu graczy skorzystało z tej opcji, jednocześnie pozwalając studiu obejść standardową drogę pośrednictwa sprzedaży, na którym tracili znaczną część przychodów.

I był to znakomity ruch. Zamiast tracić czas i pieniądze na walkę z piratami, id Software postanowiło wykorzystać zjawisko jako własne narzędzie marketingowe. Im więcej osób zagrało w pierwszy epizod Dooma, tym większa była szansa, że część z nich zdecyduje się zapłacić za pełną wersję. A to, że gracze płacili nielegalnym handlarzom za treść, która miała być darmowa? To nie obchodziło id, ponieważ koszty te nie uderzały w studio.

Powiązane:Darmowa zawartość i sekrety produkcji. Quake świętuje 30-lecie w remasterze kultowego FPS-a

Sam wątek zmieniającego się postrzegania piractwa jest również szalenie interesujący do obserwacji. Z jednej strony id Software zrobiło coś niecodziennego nawiązując taką współpracę i pewnie jeszcze kilka lat temu uznalibyśmy to za ewenement w branży. Patrząc jednak na jej dzisiejszy stan – kto wie, może częściej będziemy obserwować podobne zagrania? Chociaż z drugiej strony, skoro dzisiejszy gracz nie posiada gry na własność, to czy nadal możemy mówić o piractwie?

Więcej:Po 3 latach od premiery to chyba największe przewinienie Baldur's Gate 3. Gracze do dziś narzekają na okrojoną zawartość tego stylu gry



Doom (1993)

Data wydania: 10 grudnia 1993

Doom (1993) - Encyklopedia Gier

8.9

GRYOnline

8.4

Gracze

8.7

OpenCritic





 Oceń Grę

• id Software
• piractwo
• Doom (marka)
• John Romero
• społeczność / fani (gry)
• PC
• GBA
• X360
• PS4
• XONE
• AND
• iOS
• PS1
• Switch
• PS5
• XSX