The Last Guardian

The Last Guardian przez wiele osób został spisany na straty, bo mało kto spodziewał się, że gra sprosta oczekiwaniom. Technologicznie nierówne dzieło Fumito Uedy zawiera jednak tak duży ładunek emocjonalności i miłości, że warto się pomęczyć.

Arcydzieło. Jedyne zgrzyty to kwestie techniczne - bo są spadki animacji, bo kamera niewygodna, a fizyka lub spłatać figla. Ale to nic w obliczu zalet. Mamy tu zachwycającą stylistykę w pięknej oprawie, imponującą pod kilkoma względami - jak choćby pióra Trico żyjące własnym życiem. Do tego robiąca wrażenie inteligencja sztuczna wielkiego stwora, dzięki czemu ma się wrażenie, że to prawdziwy zwierzak. Nie mogę też nie wspomnieć o miażdżącej serce fabule, która sprawiła, że darłem się do telewizora. Potrzebuję więcej takich gier.

Świetny klimat, Trico zrobiony super, taki mix kota i psa :) Wierny jak pies, kapryśny jak kot. Historia jest i tyle, jak pozostałych grach Team Ico mamy wrażenie, że dostaliśmy mały wycinek większej historia i jest więcej niewiadomych niż faktów. Graficznie mi się podobała. Niestety gra leży przez sterowanie, chłopiec biega jak połamany, nie robi tego czego chcemy, padem dajemy raczej sugestie co ma zrobić, szczególnie irytuje podczas walk i innych zadań gdzie czas jest kluczowy. Z Trico jest jeszcze gorzej. Może opiszę jak to u mnie wyglądało. Wydaję polecenie, on tego nie robi, zaczynam wątpić, czy robię ok, odpalam YouTube i faktycznie miałem dobry pomysł i zaczynam się zastanawiać jak skłonić do tego Trico, a tu on nagle robi to sam. Pełno miałem takich sytuacji w grze, ja rozumiem, że to ma być żywa istota, ale litości, przez całą grę głównym przeciwnikiem jest sterowanie. Ico i Shadow of the Colossus dałem wysokie oceny tu niestety nie mogę.

The Last Guardian zasługuje na najlepszą rekomendację, jaką mogę mu dać - udowodnił że warto było tyle na niego czekać. Chociaż sterowanie często mnie frustrowało, kamera bywała bardziej zagubiona niż główny bohater, a spadki liczby klatek momentami aż nazbyt dawały się we znaki, to i tak emocje dostarczone przez grę mi to z nawiązką zrekompensowały.