Dark Souls II: Scholar of the First Sin

Po ograniu Dark Souls Remastered, nastawiałem się na drugą cześć pozytywnie. Po spędzeniu z nią 73 godzin, stwierdziłem że mi wystarczy i minie jeszcze sporo czasu zanim do niej wrócę. Dark Souls 2 jest to czwarta gra od FromSoftware którą ogrywam i zauważyłem taki mały schemacik ich gier. Bloodborne i Dark Souls 1 mają "zbitą" mapę świata, wbrew pozorom lokacje są blisko siebie jest pełno tajnych przejść i można bardzo szybko przemierzać mapę i biegnąc do bossów. Dark Souls 2 i Sekiro mają bardziej rozlazłą strukturę świata i tych tajemnych przejść skracających drogę jest nieco mniej. I tu dochodzimy do pierwszego problemu Dark Souls 2, ale to tylko jedna z wad których jest oczywiście więcej. Tak jak wspominałem Sekro i Dark Souls 2 są mają rozlazłe mapy, tylko że w Sekiro zostało to rozegrane lepiej, widocznie nauczyli się na błędach po Dark Souls 2. Problemem są ogniska, a raczej rzadkość ich występowania połączona z dużą ilością przeciwników których trzeba pokonać po dordzę aby dostać się do Bossa. Jeszcze jak by te ogniska zostawić i zmniejszyć ilość przeciwników to pół biedy, ale nie raz zdarzy się tak że dojście do bossa jest trudniejsze niż sama walka z nim absurd. Powoduje to że gra jest trudna w głupi sposób. Kolejną głupotą z tym związaną są animacje. Gdy przechodzimy przez mgłę to przez 2-3 sekundy jesteśmy cały czas podatni na ataki i powoduje to że nie możemy przejść przez mgłę bo zwykli przeciwnicy nas atakują i trzeba najpierw ich pokonać aby iść do bossa. To samo tyczy się otwierania skrzynek czy używania dźwigni. Animacja nie chroni nas przed atakiem w pierwszych 2-3 sekundach. Wrócę jeszcze do Bossów. Pojedynczy bosowie są dosyć łatwi. Byłem lekko w szoku że większość bossów pojedynczych pokonywałem za 2-3 razem. Ale nie można tego samego powiedzieć o kilku bossach na raz. Są oni potężnie irytujący, szczególnie takich 3 strażników w jednej twierdzy. Koleinie sztucznie utrudnianie gry. Kolejną taką wadą którą mnie irytowała jest levelowanie. Aby podnieść poziom trzeba cofnąć się do początkowej lokacji, nie można levelować przy dowolnym ognisku. Sama struktura świata nie jest zła. Jest on różnorodny, jest co zwiedzać, tylko te wady... . Bossów też jest dużo. Fabuła jest jak zwykle ukryta i trzeba ją szukać, lub obejrzeć na YT. Reasumując uważam że DS 1 jest lepsze, rzucę nawet stwierdzenie że DS 2, najmniej mi się podobało ze wszytych gier od FormSoftware. Mam nadzieje że Dark Souls 3 poprawi błędy drugiej części. Daje 7.0 nie polecam, ale też nie zniechęcam. Grę ogrywałem na XSX w 60 FPS, gra nie posiadała błędów. Taka ciekawostka zginąłem około 700 razy i wbiłem 233 lvl.

+++Projekt lokalizacji ++Dużo możliwych stylów rozgrywki ++System rozwoju postaci ++Dużo broni, wiele unikalnych ataków ++Wciągająca +Design przeciwników + Możliwość ulepszania ekwipunku +Przedmioty zużywalne +Wielkość map +Bossowie z dodatków +Mechanika śmierci +Klimat świata i historia o cykliczności +Główne postaci +Muzyka ---Hitboxy --Nieciekawy system walki --Sporo nieciekawych bossów --Brak dziennika lub mapy --Postaci poboczne -Irytujące przepaści -Ukryta fabuła -Brak muzyki przy eksploracji -System utraty dusz -Szukanie ekwipunku nie daje frajdy -Nadto przerysowany design -Drobne błędy

Przez pierwszą połowę to gra zwyczajnie średnia, i winą za to można obarczyć przede wszystkim mniej spójny projekt świata i bossów, którzy rzadko kiedy stanowią poważne wyzwanie. Rozkręca się wraz z dotarciem do wspaniałego zamku Drangleic i potem tylko nabiera rumieńców. Swój prawdziwy potencjał Dark Souls II odkrywa jednak dopiero z DLC: piekielnie trudnymi, gruntownie przemyślanymi (w większości), z wyśmienitym klimatem. Potyczki z Sir Alonnem, Spalonym Królem Kości Słoniowej czy Rycerzem Oparów to niesamowite starcia, nawet jak na standardy serii, która tego typu momentów ma w końcu masę.

Musiałem w tą grę zagrać bo by się nie godziło ominąć ten tytuł jako że bardzo lubię tego typu klimaty w grach i wrażenia mam mieszane a może nawet negatywne.Zaczął bym od tego że gra jest zupełnie inna niż wszystkie, ma swój klimat i urok nawet może by mi to ciągłe umieranie nie przeszkadzało gdyby nie jeden detal po śmierci lub skorzystaniu z ogniska przeciwnicy się od nowa respią na swoich lokacjach irytujące jak dla mnie. By gdzieś dojść trzeba się liczyć z wielokrotnym przechodzeniem identycznie tego samego a tego bardzo bardzo bardzo nie lubię więcej niż 2ukrtnie mnie już nudzi a tu nie raz na 5 razach się nie kończy ale to bym jeszcze w tej grze zniósł.Druga sprawa to Sterowanie myszą i klawiaturą woła o pomstę do nieba tak słabo to nawet z 15 czy 20 lat temu się gier nie robiło pod względem sterowania bohaterem. Ale na szczęście mam porządny sprzęt którym można to sknocenie po 1h kombinowania ogarnąć i dałem rady grać w prawdzie dalekie to było od standardów ale się dało. Jak mi ktoś teraz powie że Gothic jest toporny w sterowaniu odeśle go do tej gry bije go po stokroć ;] Padem grał nie będę bo nie lubię w takie gry. Po dłuższym czasie w grze w której walka ma być najważniejsza doszedłem do wniosku że ginę przez to denne sterowanie a nie przez brak umiejętności co niestety zmusiło mnie do refleksji. Ogólnie pograłem z 10 godzin i nie mam ochoty dalej. Nielogiczne sterowanie mysz+klawiatura, dziwne ruchy bohatera bardzo nie precyzyjne, konsolowy interfejs, brak dziennika zadań nakreślającego fabułę, jakiejś mapy choćby globalnej świata w grze mnie skutecznie odstraszyło. Jak dobrze wiadomo to nie gra dla każdego i na to wychodzi że nie dla mnie. Jestem już na takie gry za stary, nie mam czasu i za wiele podobnych gier już ograłem by mnie to hardcorowe granie cieszyło. Za pomysł na grę daję 4,5. Za sterowanie obcinam całą resztę od oceny.Powodzenia wszystkim którzy dają radę :) ja się poddaję.

Ukończyłem i jestem na świeżo, gra oczywiście bardzo mi się spodobała, wessała wręcz te sto parę godzin minęło szybciej niż 20 w innej grze. Czemu gra jest super wiadomo: klimat, walki, w miarę różnorodny świat. Obcinam jednak ocenę za kilka kroków wstecz w stosunku do jedynki:- bossowie są zdecydowanie mniej różnorodni, podobnie jak przeciwnicy. Większość to . Dosłownie chyba ze 2-3 razy widząc bossa powiedziałem WOW.- świat, mam wrażenie, że połowa lokacji Dodatkowo możemy zapomieć o wspaniałej budowie jedynki, gdzie poruszaliśmy się skrótami i lokacje super się łączyły, tu świat jest bardziej rozległy i jakby płaski, bez teleportacji od początku gra była by zbyt męcząca.W ogóle to jak by się zastanowić to pomysły na lokacje jak w Mario jakimś. A więc mamy (lekkie nie znaczące spoilery, w kwestii ogólnego opisu lokacji):A "najśmieszniejszy" ostatni boss DLC Największą wadą gry jest dla mnie system parowania graczy w multiplayer jest on uzależniony od ilości wszystkich zdobytych dusz, a więc jeśli lubisz grindować, bądź często giniesz (stracone dusze też się liczą) możesz mieć naprawdę duże problemy ze znalezieniem partnera do pomocy (za to jest więcej niż poprzednich częściach sumonów NPC). Rozwiązaniem tego problemu wg twórców jest specjalny pierścień (który ciężko dostać) który powoduje, że nie zdobywasz dusz za przeciwników, ani za bossów... totalna głupota w mojej opinii. Rozumiem jaki był zamysł tego pomysłu (pewnie, ze by nie było bardzo nisko poziomowych postaci w wypasionym mega sprzętem w multiplayer polujących na zielonych graczy).Grę oczywiście polecam :)