Colin McRae: DiRT 2

Choć Colina McRae nie ma już wśród nas, firmie Codemasters udało się w najlepszy możliwy sposób uhonorować nazwisko tego wielkiego kierowcy. Stworzyła ona bowiem znakomitą grę.

Jeśli lubicie zręcznościowe wyścigi, to sequel gry Colin McRae: DiRT jest dla Was pozycją obowiązkową. Ekipie z Codemasters udało się uczynić jeszcze lepszym to, co widzieliśmy przed dwoma laty w części pierwszej.

Bardzo dobra druga odsłona serii Dirt.Pod praktycznie kazdym względem lepsza od poprzedniczki.Przyjemny model jazdy,niezła grafika,fajnie zrobiona kariera.Klimat jest za to inny niz w jedynce,tu mamy do czynienia z festiwalem.Z minusów to na pewno zbyt mała ilosc tras przypadajaca na dany kraj/etap(po 2-3 trasy).Przy dłuzszych posiedzeniach mocno sie wyscigi powtarzają.Brak trybu wspinaczki pod góre(Hill Climb),mamy za to dodany całkiem fajny tryb Traiblazer gdzie mamy do dyspozycji mocno zmodyfikowane pojazdy nastawione na utrzymywanie duzych prędkosci.Ogólnie gra bardzo przyjemna i warta zagrania.

Trudno mi posortować 3 części Dirt od najlepszej do najsłabszej, bo wydaje mi się, że wszystkie trzy stoją na bardzo zbliżonym poziomie i są po prostu do siebie podobne. No okej, gdybym jednak musiał, to stwierdziłbym, że gra stawała się ciut lepsza wraz z każdą kolejną częścią, więc myślę, że dwójka jest niewielkim, ale jednak krokiem na przód w porównaniu do jedynki. Oczywiście Dirt 2 dla kogoś, kto grał w pierwszą część nie będzie żadnym zaskoczeniem. Powiedziałbym, że jest to odtworzenie jedynki w jeszcze lepszej szacie graficznej, z nowymi trasami i... zasadniczo to tyle. Antyaliasing, który w jedynce był bardzo przesadzony tutaj już tak nie irytuje. Wizualnie wszystko jest cacy. Wszystkie trasy wyglądają naprawdę pięknie i gra się zupełnie nie zestarzała. Wciąż imponują system zniszczeń aut i bardzo płynne animacje. Aut jest do wyboru niemało, choć fanatykom czterech kółek akurat ten element może się wydać niedopracowany. Są pewne istotne różnice w modelach jazdy w zależności od klasy auta czy modelu w obrębie tej samej klasy. Powoduje to, że każde auto trzeba na swój sposób wyczuć. Zresztą sam model jazdy, przynajmniej jak dla mnie, był bardzo przyjemny i... to co lubię najbardziej, wymagający. Miałem wrażenie, że dwójka była znacznie trudniejsza od jedynki, a nawet nie dobierałem się do najwyższego poziomu trudności. Kariera z kolei ma pewne nowe elementy, ale zasadniczo opiera się mniej więcej na tym samym - wygrywaniu kolejnych eventów i zdobywaniu punktów doświadczenia. Jest jednak pewien szczegół, który powoduje, że nie mogę przyznać wyższej oceny: wtórność tras. Gdy rozpoczyna się karierę ma się wrażenie, że ilość miejsc na mapie jakie mamy do wyboru jest niemała, ale im dłużej trwa kariera tym szybciej przekonujemy się, że wcale ich tak dużo nie jest. Tak naprawdę w każdym z państw czekają na nas maksymalnie trzy różne trasy, a wielu miejscach zaledwie dwie. Co gorsza, niekiedy eventy poukładane są jakoś zupełnie bez wyobraźni, bo opierają się na przykład na tym, że drugi wyścig odbywa się trasie pierwszego zamieniając start z metą, a trzeci wyścig, który kończy event to po raz kolejny trasa z pierwszego wyścigu. Później ten sam proces trzeba pokonać ścigając się jakąś inną klasą pojazdów. To wszystko sprawia, że kariera robi się w pewnym momencie nużąca, a muszę przyznać, że aby ukończyć ją w 100% trzeba spędzić wiele godzin. Ostatecznie to zrobiłem, ale mówiąc szczerze osiągnięcie 100% kariery to spore rozczarowanie... nie dostajemy nawet w związku z tym żadnego komunikatu, czy nawet choćby jakiegoś krótkiego filmu...Mimo tego mankamentu, Dirt 2 to dalej bardzo grywalny tytuł, nawet jeśli po jakimś czasie zaczyna nudzić.