Assassin's Creed: Revelations

Finał historii włoskiego asasyna rzuca nas na Bliski Wschód. W jakiej formie jest starzejący się Ezio? Na to pytanie odpowiadamy w recenzji Assassin's Creed: Revelations.

Ostatnia część trylogii Ezio i z tej racji liczyłem tutaj na coś naprawdę mocnego fabularnie. Niestety w tym aspekcie się zawiodłem. Opowieść mimo tego, że miewa momenty to jednak nie przypuszczałbym że będzie miała tak nijakie zakończenie. Tak naprawdę nie kończy się tutaj wyraźnie historia głównego bohatera (całe szczęście robi to Embers ) ani nie rozwija się w znaczący sposób wątek Desmonda. Poza tym Revelations to wszystko to co dobre z poprzedniczki + nowe opakowanie w postaci mało znaczących, lecz przyjemnych zmian. Produkcja jak najbardziej dobra, ale można było się więcej spodziewać.

Naprawdę spoko. Ciekawa fabuła, świat. Satysfakcjonujące zakończenie historii. Wciągnęła mnie i grało się bardzo przyjemnie. Zaskakująco dobra grafika jak na x360. W mojej opinii w stosunku do AC 2 poprawiono wszystko (Brotherhood pominąłem, bo nie dawali za darmo :).

Nieco słabsza niż poprzednie dwie części o Ezio Auditore, ale i tak godne zakończenie trylogii o najlepszym Asasynie w całej serii. Zmiana klimatu z Włoszech na Konstantynopol pod rządami tureckimi w sumie spoko, zawsze to jakiś powiew świeżości, marzyła mi się jednak gra utrzymana w takim klimacie jak sam początek gry, gdzie była zima i sypał śnieg, szkoda że później już były raczej cieplejsze klimaty. Gra wzięła całą mechanikę z Brotherhooda, czyli inwestowanie w sklepy i odnawianie miasta, rekrutowanie asasynów i wysyłanie ich na misje. Jedyne nowości to ostrze z hakiem i minigierka typu tower defense która w sumie jest całkiem przyjemna. Ogólnie niezła część, ale pewnie głównie podobała mi się dlatego, że bohaterem był Ezio. Aż ciężko się pożegnać z tą postacią, Requiescat in pace.

Po ukonczeniu całej trylogii z Panem Ezio gra już nie zrobiła takiego super wrażenia jak wcześniejsze. Była to po prostu kontynuacja historii która zakończyła sie jak dla mnie bardzo fajnie. Oczywiście grafika, Konstantynopol bardzo ładnie zrobiony i zwiedzanie przy ładnej muzyce było extra doświadczeniem! Najwiekszym minusem jak dla mnie co miało miejsce też w poprzedniej części było 50% synchronizacji wspomnienia jak nie wykonaliśmy zadanie w dany sposób, co w niektorych misjach po prostu odebrało mi swobodę działania. Ogólnie grało mi się bardzo fajnie i miło będę wspomniał czas spędzony z tytułem. Zabieram się za następną część.

Kolejny bardzo dobry Assasin's Creed, dla mnie osobiscie troche słabszy od swietnych : dwójki i Brotherhood.Graficznie i dzwiekowo na całkiem dobrym poziomie.Główna fabuła troche mniej wciagająca niz poprzednio.Za to misje z szukaniem kluczy i wcielaniem sie w Altaira bardzo ciekawe.W grze nie uswiadzaczymy zbyt duzo nowosci wzgledem poprzeniej odsłony,zostały za to troche rozbudowane niektóre funkcje.Tworzenie ładunków srednio mi przypadło i praktycznie z nich nie korzystałem. Konstantynopol prezentuje sie całkiem dobrze ,jednak do genialnego Rzymu mu troche brakuje.Ogólnie udana odsłona ale bez wiekszych nowosci.

W Revelations bardzo widoczne jest zmęczenie materiału – podstawowe mechanizmy rozgrywki serii Assassin’s Creed wymagają poprawek (SI!), a zamiast nich Ubisoft rzuca bombę dymną (dosłownie), dostarczając kolejne minigry i asasyńskie gadżety. Mimo to gra nadal bawi – parkour i walka wciąż potrafią satysfakcjonować. Poza tym łatwo zapomnieć o ich niedostatkach, mając przed oczami majestatyczny i bardzo klimatyczny Konstantynopol. No i emocjonując się fabułą, która – choć sztampowa – trzyma fana serii przy ekranie, bo ukazuje zwieńczenie losów dwóch ważnych bohaterów naraz: Ezia i Altaira.

Moja ocena 6.0Wbrew tytułowi najmniej rewolucyjna cześć. Niby dodali hak, i przygotowali miasto do efektywnego poruszania się po dachach ale to po prostu upiększony Brotherhood. A propo bractwa dodali specjalne misje związane z poszczególnymi członkami zakonu, a z Ezia zrobili starego mentora ( co akurat dodało mu charakteru ). Są także sekwencje z Altairem (starość strasznie dołuje), ale to bardziej interaktywny filmik . Wyspa Animusa jest pusta a podróże Desmonda robi się tylko po to by mieć je zaliczone. Ze starych irytujących rzeczy zostało długo przełączające się menu i brak możliwości szybkiego przewijania cut-secenek. Podsumowując średniak, który fabularnie nic nie wnosi do uniwersum. W moim osobistym rankingu najsłabsza odsłona serii o Assasynach ( a gram po kolei )

Najlepsza część z trylogii o Ezio, gdyby nie te denne tower defence byłoby naprawdę super.

Solidna ostatnia część trylogii i jednocześnie czwarta duża odsłona serii. Bawiłem się dobrze, ale da się odczuć zmęczenie materiału.

Gra była świetna, chociaż miałem mieszane uczucia co do niektórych elementów. Generalnie jest to pod względem gameplayowym kontynuacja rozwiązań znanych z Broderhood. Misje obrony dzielnicy w stylu tower defence i mikrozarządzanie kontrolą nad miastami nie wypadły jednak dobrze. Do tego w przeciwieństwie do Włoch, gdzie opływało się w mamonie, państwo Osmanów ma poważny problem z inflacją - wymaksowanie gry wymaga chorej ilości kasy. Na plus dodano bomby jako całkiem fajny element urozmaicający. Grafika jest świetna, a Konstantynopol jest po prostu piękny (pomijając tę bardziej szemraną część miasta), a udźwiękowienie stoi na wysokim poziomie. Fabularnie jest to godne zakończenie trylogii Ezio. Chociaż sam wątek główny jest krótki to jednak bardzo dobrze napisany, a postacie są bardziej niejednoznaczne niż w poprzednich częściach. Misje Desmonda jak i the Lost Archive stanowią ciekawe urozmaicenie, pomimo pierwszoosobowej perspektywy (tu jednak należy się nagana dla Ubisoftu za wycięcie tych elementów w związku z wyłączeniem serwerów - trzeba przez to kombinować by je uruchomić).