Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać
Recenzja gry 14 września 2009, 16:01

autor: Przemysław Zamęcki

Gra we wszystko na wszystkim. Fan retro gratów i gier w pudełkach, które namiętnie kolekcjonuje.

Resident Evil 5 - recenzja gry na PC

Pół roku po premierze edycji konsolowej Resident Evil 5 wylądował w końcu na pecetach. Przekonajmy się, czy warto było czekać.

Recenzja powstała na bazie wersji PC.

Pewne porzekadło mówi, że lepsze jest wrogiem dobrego. Zatem skoro Resident Evil 4 okazał się być jednym z największych hitów konsolowych poprzedniej generacji, to należy nadal iść tym tropem i kolejną grę przygotować na tę samą modłę. Porzucamy na dobre rzut izometryczny, stawiamy kamerę za plecami barczystego jegomościa, dajemy mu do ręki kilka fajnie wyglądających spluw, a całość przyozdabiamy ładną las… koleżanką z pracy. Schemat stary jak świat, wszak bez niego nie może obejść się żaden film akcji, ale schemat, do którego jako widzowie przyzwyczailiśmy się na tyle, że właściwie przestaliśmy go zauważać. Zamiast wymyślać coś nowego, zmieńmy tylko dekoracje! – zakrzyknął ktoś z głową na karku. I wiecie co? Po raz kolejny się to sprawdziło, bo choć przygody Chrisa i Shevy znam już z wydanej pół roku temu wersji konsolowej, to na pececie od nowa dałem się wciągnąć zabawie. I nie żałuję ani minuty.

Dziś ten po prawej jest Spritem.

Macki korporacji Umbrella obejmują dosłownie cały świat. Leon Kennedy w poszukiwaniu córki prezydenta przedzierał się przez szaroburą Hiszpanię, a Chris Redfield, będący członkiem organizacji zajmującej się zwalczaniem bioterroryzmu, otrzymał zadanie przyjrzenia się pewnej afrykańskiej wiosce, w której sprawy mają się, delikatnie rzecz ujmując, nie najlepiej. Weterani serii protagonistę pamiętają zapewne z pierwszej części gry, kiedy to penetrował on wielką rezydencję, a media obiegła plotka, że promująca grę fotka zombiaka z otwartym okiem ma ponoć źrenicę prawdziwego truposzczaka. Nie licząc wszelkich „celowniczków”, po raz drugi poczynaniami Chrisa mieliśmy okazję pokierować w Resident Evil: Code Veronica, który nigdy nie trafił na blaszaki. „Piątka” jest więc trzecim poważniejszym podejściem do bliższego zaprezentowania graczom tego bohatera i jeśli przymknąć oko na kult otaczający część pierwszą, to jest to podejście chyba najlepsze z dotychczasowych.

Chris jako agent B.S.A.A. zostaje wysłany z misją do Afryki w celu skontaktowania się z pewnym handlarzem broni, który może wiedzieć to i owo na temat biozagrożenia. Nasz mięśniak do pomocy otrzymuje miejscową agentkę B.S.A.A. – Shavę Alomar. Dziewoję tyleż urodziwą co niezwykle pomocną w penetracji zwiedzanych terenów. Możliwość zabawy w dwie osoby w trybie kooperacji jest właściwie największym krokiem naprzód od czasu „czwórki”. Oczywiście, jeżeli nie mamy z kim zagrać, sterowanie nad Shevą obejmuje AI. Dziewczyna towarzyszy nam przez całą rozgrywkę, nierzadko ratując pomocną dłonią czy też targając dodatkowy ekwipunek. Sztuczna inteligencja sprawuje się tu całkiem nieźle, choć w razie konieczności chwilowego rozdzielenia lepiej mieć oczy i uszy dookoła głowy, bowiem partnerka nie zawsze jest w stanie poradzić sobie sama. W odwrotną stronę jest podobnie i jeżeli jesteśmy w sytuacji krytycznej, często przenoszony przez nią medykament w ostatniej chwili ratuje nam życie.

Oceny redaktorów, ekspertów oraz czytelników VIP ?

AntaresHellscream Ekspert 19 lipca 2014

(PS3) Piąta odsłona serii, traktującej o masowej eksterminacji efektów zabaw z bronią biologiczną, jeszcze bardziej oddaliła się od założeń pierwszych części. Tym razem mamy do czynienia z umiejscowioną w Afryce grą akcji nastawioną na dwuosobową kooperację. Przyjrzyjmy się zatem, co niesie ze sobą walka o przetrwanie w sercu Czarnego Lądu.

8.0
Resident Evil 5 - recenzja gry
Resident Evil 5 - recenzja gry

Recenzja gry

Jak wypada Resident Evil 5 w porównaniu ze swym głośnym poprzednikiem? Czy tak szeroko reklamowany tryb kooperacji jest faktycznie mocną stroną piątej części kultowej serii? Na te i inne pytania odpowiadamy w recenzji.

Recenzja gry Outriders - gdyby Diablo miało spluwy i słabe dialogi
Recenzja gry Outriders - gdyby Diablo miało spluwy i słabe dialogi

Recenzja gry

Outriders, pierwsza duża polska gra po Cyberpunku 2077, dowozi. Nie jest to strzelanka dla każdego, ale jeśli lubicie hack and slashe, to sprawdźcie nowe dzieło studia People Can Fly.

Hitman 3 wymiata! Recenzja najlepszej gry z Agentem 47
Hitman 3 wymiata! Recenzja najlepszej gry z Agentem 47

Recenzja gry

Prawie pięć lat po udostępnieniu graczom pierwszego fragmentu rebootu Hitmana, rewolucjonizującego serię i pokazującego potencjalny nowy kierunek dla całego gatunku skradanek, trylogia „World of Assassination” zostaje zamknięta w świetnym stylu.