We Happy Few

Z premierą We Happy Few nie tylko BioShock, ale także Dishonored doczekał się ambitnego spadkobiercy. I chociaż tytuł ten nie przoduje, jeśli chodzi o rozgrywkę, to od strony fabuły i świata jest majstersztykiem, obok którego nie wolno przejść obojętnie.

Porządna, rozbudowana dystopia, choć gdyby twórcy nie osadzili jej w tak rzadko eksplorowanych realiach Wielkiej Brytanii lat 60-tych, mogłaby sprawiać wrażenie sztampowej. Gra ma naprawdę solidny scenariusz okraszony głosami znakomitych aktorów, a choć wiele z jej mechanizmów wydaje się być nad wyraz rozbudowanych, zakładam, że pełnią one ważniejszą rolę w trybie dowolnym niż fabularnym. Z drugiej strony nie jestem przekonany, że tego typu produkcja potrzebuje tego pierwszego, a i mapy mogłyby tylko zyskać na pozbyciu się go, twórcy mogliby wtedy bowiem zrobić je ręcznie.

We Happy Few- z początku grało mi sie dobrze,gra potrafiła wciagnąc i zaciekawic(im dłuzej grałem tym gra stawała sie coraz nudniejsza i monotonna).Pierwsze skojarzenia to Bioshock i Dishonored czyli swietne gry.Całkiem ładna,kolorowa grafika w troche bajkowym stylu.Sporo swobody w poruszaniu sie i zwiedzaniu wysp,masa przedmiotów,broni,ekwipunku,całkiem rozbudowany crafting,duzo zadan pobocznych w tym niektóre bardzo fajne.Niezła muzyka,zmienne warunki atmosferyczne,pory dnia i nocy.Dosc orginalny ale mocno dziwaczny swiat i ludzie w nim zyjacy co nie kazdemu przypadnie do gustu.Niezła fabuła ale mocno zakręcona i nie wiadomo o co chodzi do konca.Fajnie zostały przedstawione efekty po uzyciu narkotyku Joy lub np.grzybów halucynoggenych,wygląda to naprawde dobrze.Jest nawet krótka faza gdy narkotyk przestaje działac i jestesmy na głodzie a wtedy praktycznie znikaja kolory:) Gre mozna przechodzic jak Rambo i walczyc ze wszystkimi lub skradac sie i omijac zagrozenia albo je eliminowac z ukrycia.Po dłuzszym obcowaniu z grą zaczyna byc nudnawo,praktycznie robimy to samo cały czas na kazdej z wysp.Wyspy sa do siebie blizniaczo podobne mamy tereny wiejskie z łakami i drzewami albo tereny miejskie z gestymi zabudowaniami identycznie wyglądajacymi.Brak broni palnej(sa za to kamienie ),walczymy na piesci lub z uzyciem broni białej,granatow.Rozwoj postaci to głównie odblokowaywanie umiejętnosci poprzez zdobyte punkty ktore otrzymujemy za wykonywanie zadan lub czytanie ksiazek które podnosza rozne statystki postaci.W grze są dosc duze ale pustawe,prawie identycznie wyglądajace wyspy przedzielone mostami,trzeba się sporo nabiegac z miejsca na miejsce a to dosc mocno nudzi.Z początku gra wciaga ale im dłuzej grałem tym robiła sie coraz nudniejsza i monotonna.Tak ze gry nie skonczyłem,usunołem po jakichs 15-20 godzinach grania(doszedłem do momentu gdy po raz drugi spotykami Sally).Spróbowac mozna ,może akurat komus podejdzie ten specyficzny swiat i humor i nie bedzie sie tak nudzic jak ja.Ode mnie 7 za dobre checi i ciekawy pomysł,chociaż wykonanie mogło byc lepsze i gra mogła by posiadac bardziej zroznicowany swiat.

Miało być 6, potem 7, a ostatecznie 8. Gra jakościowo nie zachwyca. Spadki FPS, niedzisiejsza grafika, powtarzalny wygląd lokacji i pomieszczeń, jednak przykuwa do fotela i potrafi wkręcić fabularnie, zwłaszcza jak dochodzą kolejne akty i widać trzymającą się w kupie historie. Włamywanie do mieszkań daje sporo frajdy, crafting jest bardzo rozbudowany, dialogi i fabuła na najwyższym poziomie. Przyczepiłbym się do AI, która jest po prostu denna. Mimo wszystko jestem zadowolony z gry.

Gra jest strasznie nuda i powtarzalna więc jeśli ktoś lubi wszędzie zaglądać, wykonywać wszystkie misje poboczne to szczerze odradzam.Mapa niby jest ładnie zrobiona i sam wykreowany świat daje radę, no ale eksploracja i czysty gameplay to straszna kaszana.Chodzi się od domu do domu w nadziei, że znajdzie się jakieś fajne przedmioty, a tam nie dość, że każdy budynek wygląda tak samo, to jeszcze przeciwnicy, których się chce wykończyć po cichu są strasznie głupi. Nic nie widzą, nic nie słyszą więc satysfakcja z pokonania kogokolwiek spada praktycznie do zera. Z craftingiem jest podobnie, bo niby jest fajnie zrobiony, no ale jest tego tak dużo, że po prostu połowy rzeczy nawet nie chce się używać.O bugach to nawet ciężko mi się pisze, bo od czasu Early Acces coś tam połatali, ale jak na obecną chwilę i pełnoprawną odsłonę, to gra ma tego zdecydowanie za dużo. Czasami są crashe do pulpitu, czasami postać ciężko oddycha i się truje zupełnie bez powodu, postać wpada pod mapę, potrafi się wspinać na prostą drogę(?!),questy nie chcą się zakończyć, nie da się w ogóle dokonać interakcji z czymkolwiek i tak dalej.Dotrwałam do końca epizodu, który opowiada historię Arthura i rezygnuje, bo mi się zwyczajnie już nie chce grać.W sumie fabuła nawet mi się podobała, no ale końcówka jednak pozostawia spory niedosyt i gdyby tak zliczyć godziny na samą jego historię bez eksploracji i innych pierdół to by było cienko.