Warhammer 40,000: Inquisitor - Martyr

Nie znam się na hack&slashach jak coś, ale Inquisitor przypadł mi do gustu. Momentami nawet bardzo bardzo. Twórcy się postarali i zrobili sensowną kampanię single player oraz pełno pobocznych. Nawet jeśli na finał nie dostajemy za bardzo posmaku tej mocy, za którą ganiamy całą kampanię, no to można historię śledzić, bo po drodze fajnie stopniowo ogarniamy sojuszników, którzy dodatkowe mechaniki zapewniają, a i bossów z ciekawym designem nawet na sam koniec potrafią twórcy dorzucić.Co jest słabe to pewnie miejscówki. Starają się jak mogą i dostajemy różne światy, pustynne, lodowe i korytarze itp... a nie, to w sumie wszystko. Jasne, że randomowo generowane miejscówki to podstawa tego gatunku, ale tutaj to jednak trochę badziew jest i trochę mocno korytarzowe są. Czasem to fajnie, bo po prostu idziesz, mordujesz i czilujesz, ale żadna z tych lokacji nie wygląda jak jakiś sensowny świat, no tylko jak lokacja stworzona gry, coś bardziej immersyjnego by się przydało. Przeciwnicy nawet są dość zróżnicowani, szybsi i wolniejsi, strzelający lub nie, ale w gruncie rzeczy zawsze tam jakąś znajdą sposób by gracza dojechać. Z sensownych ras z tego uniwersum chyba tylko orków zabrakło. Poczucie rzezi i dokonywanej masakry momentami wypada bardzo atrakcyjnie, zwłaszcza że ciała poległych znikają powoli i nie na oczach gracza.Do tego dochodzi ogromna możliwość customizacji. Jedną klasą cały czas grałem i tylko w jej obrębie zmieniałem broń, ale opcji mi nie brakowało. Można a nawet trzeba dwa sety broni nosić i nimi żonglować w zależności od potrzeby, więc jakieś tam urozmaicenie występuje, a dodatkowo wrzucono ekstra umiejętności, milion dodatkowych amuletów i innych signum, które zakładamy robiąc konkretny build.I nie wiem jak to w innych tego typu grach jest, ale spotykam się z tym pierwszy raz chyba i w sumie to straszne gówno, ale każda część wyposażenia, wszystkie bronie, inakulatory i pancerze mają swój własny, niezależny od nas poziom. I wygląda to mniej więcej tak, że w hubie może się wydawać, że dany młot ma wyższe statystyki niż inny, ale jednocześnie przykładowo pięć poziomów mniej niż gorszy młot, co oznacza, że jak pójdziesz na misję to ten gorszy młot co ma wyższy level dostanie mniejszy nerf i nagle może się okazać, że lepiej się sprawdza. Trochę mózg rozwalony.I sprowadza się do tego, że nie ma sensu grindować, bo urośnie ci poziom, urośnie poziom misji, ale poziom twojego ekwipunku już nie, więc z każdym awansem pod względem wyposażenia robisz się troszkę słabszy, choć przynajmniej dodatkowe perki postaci odblokowujesz.Jakby jeszcze było mało, gra sama tworzy podsumowanie każdego elementu, pisząc na dole jego "jakość" w odniesieniu do tego, co masz założone. Oczywiście inaczej ta wartość wygląda w hubie, a inaczej na misji, ale w ogóle jej bezsens jest porażający. Po co mi takie porównanie, jak ten lepszy ma premie do aspektów, których nie używam zupełnie, jak obrażenia od trucizny na przykład. Każda rzecz prócz ogólnej wartości ma przede wszystkim perki procentowe wpływające praktycznie na wszystkiego co tylko możliwe. Podsumowanie tego jedną statystyką bez uwzględnienia tego, jak działa dany build to totalny idiotyzm i zwykłe przekombinowanie w grze, w której i tak masę czasu spędzamy w inventory. Choć edytowanie wyposażenia to jedna z największych atrakcji gry. Szkoda że skopana ekonomia nie pozwala w pełni cieszyć się wszystkimi mechanikami. Ilość zdobywanego hajsu rośnie oczywiście od pierwszej do ostatniej misji, ale w tempie raczej umownym, a nie wykładniczym, podczas gdy koszty modyfikacji są absurdalnie kosmiczne i gdzieś szajsu z 20 misji trzeba sprzedać, by podnieść o jeden poziom jakąś konkretną broń. Upgrade relikwii jest ukryty prawilnie za rzadkim surowcem, żeby gracz nie tworzył jakichś kosmicznych wymiataczy, no ale prócz tego rzadkiego surowca konieczna jest też astronomiczna ilość hajsu. Taka na którą zbierasz przez 20 misji i w sumie wtedy już twój poziom wzrósł o kilka leveli, więc nie ma sensu już nawet ulepszać i modyfikować nic. Trzeba zdać się na fart, że z potworów wypadną odpowiednio wysokie rzeczy.Ale finalnie "Inquisitor" to zacna gra, dobry tytuł. Studio Neocore Games prawilne mordki, fajny system osłon i fajny system zniszczeń dali. Rzetelna gra i znów się tylko człowiek dziwi, ile w niej niedopracowania, mimo ogromnej troski o content i masy dlc, to jednak podstawy trochę leżą i kwiczą. Ale kilkadziesiąt godzin konkretnego mordowania tytuł spokojnie zapewnia.

Grało mi się bardzo dobrze. Bronię różnorodne, zmiana buidu sprawna, graficznie dość monotonnie no i ps5 stać na dużo więcej. Fabuła nawet ok, bardzo spoko klimat. Granie jedną bronią jest trochę nudne - jesteśmy ograniczeni do 4 umiejętności, z czego często 1-2 naprawdę dobre. Min najlepiej się grało miotaczem ognia. Polecam spróbować.

Warhammer 40000: inquisitor - martyr: 6/10Czas ukończenia: 15-20hPlatforma: Xbox One XPierwsza styczność ze światem Warhammera w oprawie H'n'S była całkiem przyjemna. Niestety im dalej w las tym gorzej. W grze nie czuć kompletnie progresu postaci a walka z biegiem czasu staje się okrutnie nudna i powtarzalna. Ilość zbieranego śmiecia do ekwipunku przysparza o ból głowy a rzadko kiedy trafia się coś porządnego. Misje są powtarzalne a fabularnych wstawek nawet nie chciało mi się oglądać. Graficznie jest bardzo średnio a większość lokacji jest identyczna. Gra nie wyróżnia się niczym. Bardzo średni średniak.