Stranglehold

Stranglehold bazuje na jednym z najwyżej ocenianych dzieł Johna Woo, oferując możliwość poznania dalszych losów inspektora Tequili, granego przez Yun-Fat Chowa. Na potrzeby gry udzielił on głosu oraz wizerunku i trzeba przyznać, że wypadł bardzo dobrze.

Przyzwoity tytuł. Sporo w nim dobrego, ale i trochę zabrakło doszlifowania. Duże propsy za filmowość, bo i cutscenki zostały elegancko zrealizowane, o dziwo Chow Yun Fat wygląda naprawdę super, no i do tego dochodzi przekozacka polska wersja językowa. Tylko tak należy grać, bo dodaje 200% klimatu ten lektor. Wydaję mi się, że można było większy nacisk położyć na tragiczne sceny, bo nieco to wszystko przyśpieszone się wydaje, ale zwroty akcji również bardzo przyzwoicie wyszły. Do tego dochodzi przyzwoite strzelanie. Bronie mają bardzo różny feeling, choć bym powiedział, że bronie maszynowe mają ogromny rozrzut już od pierwszego pocisku i nie ma sensu strzelać seriami. Paradoksalnie nie zawsze też należy rzucać się w wir akcji. Czasem lepiej stanąć za zasłoną i spokojnie wyeliminować przeciwników, którzy absolutnie setkami się pojawiają. Respawn oponentów to największy problem w tej grze. Oni dosłownie wychodzą z odbytu i to masowo. Często i gęsto jest to totalnie bezsensowne i co chwila trzeba się obracać o 180 stopni, a strzelanie odbywa się na dystansie 1-metra. Nie mówiąc o tym, że jak oczyścisz jeden kąt i na chwile się odwrócisz w drugą stronę, to zaraz zza pleców wyskoczą ci kolejni, co w chwilę wyzerują ci zdrowie. Jest nieco kiepsko czasami. Gra na pewno nie jest za łatwa, szczególnie na wyższych poziomach, no i tak trochę gracz czuje, że twórcy oszukują z tymi przeciwnikami, no ale przynajmniej jest jakieś wyzwanie. Fajnie się gra, chociaż nie ma czasu podziwiać systemu zniszczeń, ani strzelać do wszystkiego, bo magazynek mały, a bronie tylko 2 jednocześnie można nosić, przez co podnosisz byle badziewie jakie jest no i ogólnie takie chaos i trochę byle jakość się wkrada. Bym to do Total Overdose porównał, tylko tam dynamiczniej szło się przed siebie i eliminowało przeciwników, no a tutaj za dużo jest aren, gdzie z każdego kąta wyskakują bez końca jakieś lamusy i to naprawdę irytuje, jak i nie nuży po pewnym czasie. Straszne są też etapy, gdzie nagle przeciwnicy stają się gąbkami na pociski i biorą po 3 headshoty na łeb z metra. Na całe szczęście tego złego nie ma tutaj dużo, a finalnie klimacik kina sensacyjnego jest mocny.